Brodawka łojotokowa – przyczyny, objawy, usuwanie brodawek starczych

Brodawka łojotokowa – przyczyny, objawy, usuwanie brodawek starczych Niektóre brodawki powinny być obejrzane przez dermatologa. Szczególny niepokój powinny wzbudzić zmiany, którym towarzyszy świąd i ból. Alexander Raths [123rf.com]

Brodawka jest zmianą skórną o charakterze grudkowatym, zwykle wywoływaną przez infekcję wirusową brodawczaka ludzkiego (HPV). Wyjątkiem jest brodawka łojotokowa – nowotworowa zmiana skórna o bliżej nieznanej etiologii. Tego typu zmiany skórne mogą pojawiać się w różnych miejscach na ciele. Najczęściej można się zetknąć z: brodawkami na stopie, brodawkami na twarzy i brodawkami płciowymi. Wyodrębnia się kilka różnych sposobów usuwania brodawek, które różnią się od siebie przede wszystkim stopniem inwazyjności. Zdecydowanie najpowszechniejszym zabiegiem jest laserowe usuwanie brodawek, które trwa od kilku do kilkunastu minut.

Brodawki są powszechnymi zmianami skórnymi, którymi można zarazić się w miejscach publicznych. Szacuje się, że przynajmniej 75% społeczeństwa przynajmniej raz w życiu miało brodawkę.

Przy czy warto pamiętać, że każdorazowe zetknięcie się z wirusem, wywołującym brodawki, nie jest skazane na pojawienie się zmiany skórnej.

W większości przypadków nasz układ odpornościowy skutecznie zwalcza wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV).

Jak wygląda brodawka?

Brodawka jest powszechną grudkowatą zmianą skórną o zróżnicowanych przyczynach występowania. Większość brodawek (z wyjątkiem łojotokowych) wywoływanych jest przez wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Zwykle pojawiają się one na skórze pokrytej nadmiernie zrogowaciałym naskórkiem.

Brodawki są zmianami, którym nie towarzyszy świąd ani też żadne dolegliwości bólowe. Traktowane są one przede wszystkim jako problem estetyczny. W celu pozbycia się brodawek najlepiej udać się do dermatologa, wyspecjalizowanego w usuwaniu znamion.

Przy czym warto podkreślić, że większość metod usuwania brodawek nie jest finansowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Brodawka łojotokowa

Brodawka łojotokowa (brodawczak podstawnokomórkowy) jest łagodną zmianą nowotworową o charakterze grudkowatym, która może pojawić się w dowolnym miejscu na całym ciele. Zwykle umiejscowiona jest na: tułowiu, nogach, narządach płciowych, owłosionej części skóry twarzy i na powiekach.

Brodawka ta charakteryzuje się okrągłym kształtem oraz odcieniem zbliżonym do naturalnego kolorytu skóry (w niektórych przypadkach może być ona czarna lub brązowa). Przyjmuje ona różną wielkość – może mieć od kilku minimetrów lub nawet kilku centymetrów.

Przez wiele osób brodawki łojotokowe traktowane są jako duży defekt estetyczny, ponieważ wystają one ponad powierzchnię skóry. Brodawki łojotokowe pojawiają się zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn (w przeważającej większości u osób w podeszłym wieku). Zwykle nie są one powodem do niepokoju.

Wyjątkiem jest sytuacja, w której występują w dużych grupach i w zmożonej liczbie. Wówczas, mogą one tworzyć zespół Lesera-Trelata, który towarzyszy takim nowotworom, jak: białaczka, chłoniak, rak skóry.

Przyczyny brodawki łojotokowej nie są znane – z całą pewnością nie wywołuje ich wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Szacuje się, że duży wpływ na powstawanie tych zmian, mogą mieć takie czynniki, jak: wiek, predyspozycje genetyczne i schorzenia, objawiające się nadmiernym rogowaceniem naskórka.

Brodawki płciowe

Brodawki płciowe należą do grupy brodawek wirusowych. Wywołuje je wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), który jest powszechnym drobnoustrojem, przenoszonym drogą płciową lub, rzadziej, przez bezpośredni kontakt ze skórą osoby zakażonej wirusem.

Brodawki płciowe są miękkie w dotyku, mają kolor skóry i zwykle nie powodują dolegliwości bólowych, a jedynie świąd. Przeważnie pojawiają się one kilka tygodniu po kontakcie z wirusem. Co istotne, rzadko występują w obrębie jamy ustnej po odbyciu stosunku oralnego z osobą zainfekowaną.

Brodawki płciowe zwykle znikają samoistnie, gdyż zwalczane są przez nasz system odpornościowy. Jednakże warto mieć na uwadze, że częste zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) mogą prowadzić nawet do rozwoju raka szyjki macicy.

Z tego powodu ważna jest profilaktyka – zapobieganie brodawkom płciowym, które polega przede wszystkim na:

  • Stosowaniu prezerwatyw.
  • Ograniczeniu liczby partnerów seksualnych.
  • Unikaniu stosunków płciowych z przypadkowymi partnerami.
  • Przestrzeganie zasad bezpiecznego seksu.
  • Poddawaniu się regularnym badaniom kontrolnym (kobiety powinny wykonywać cytologię przynajmniej raz do roku, a homoseksualni mężczyźni – badanie wymazu z odbytu).
  • Wykonywaniu szczepienia profilaktycznego przeciw niektórym szczepom wirusa HPV.

Brodawki płaskie, nazywane również brodawkami wirusowymi, wywoływane są przez wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Niekiedy bywają one utożsamiane z kurzajkami, które powstają w wyniku zainfekowania tym samym wirusem. Co istotne, drobnoustroje te przenoszone są drogą bezpośrednią.

Można się nimi zarazić w miejscach publicznych, w tym przede wszystkim: na basenach, saunach, siłowniach, gabinetach kosmetycznych i w innych miejscach, w którym nieprzestrzegane są podstawowe zasady higieny osobistej.

Najbardziej narażone są na nie osoby z obniżoną odpornością, w tym w głównej mierze dzieci do lat 12.

  • Kurzajka na stopie u dziecka i dorosłego. Jak sobie z nią poradzić?

Brodawki płaskie swoim wyglądem przypominają chropowaty odcisk lub nawet lekkie zgrubienie skóry o podłużnym kształcie. Zazwyczaj nie towarzyszy im świąd, ani też dolegliwości bólowe.

W przeważającej większości przypadków ustępują one samoistnie – zwalczone przez układ odpornościowy.

Mogą one występować w różnych miejscach na całym ciele: począwszy od twarzy, przez przedramiona, aż po stopy.

Brodawki na twarzy i na szyi są sporym problemem estetycznym, wpływającym negatywnie na samoocenę osób zainfekowanych. W takiej sytuacji bardzo ważne jest szybkie działanie. Przy czym należy uważać, by nie uszkodzić okolicznych tkanek.

Brodawki na stopie są często spotykane, jednakże nie stanowią one już takiego problemu, jak brodawki zlokalizowane na twarzy czy dłoniach. Zwykle są one bagatelizowane i znikają samoistnie po kilku miesiącach. Bardziej problematyczne są brodawki na podeszwach stóp, ponieważ powodują one dyskomfort podczas chodzenia. Przyjmują one formę twardego guzka.

W większości przypadków brodawki wirusowe znikają samoistnie – jest to rezultat prawidłowej reakcji systemu immunologicznego (odpornościowego). Chociaż zmiany te nie wywołują dolegliwości bólowych, to wiele osób mając brodawkę na twarzy lub brodawkę na stopie, decyduje się na ich usunięcie, chociażby z powodów estetycznych.

Do najpowszechniejszych metod usuwania brodawek wirusowych można zaliczyć:

  • Wymrożenie ciekłym azotem (krioterapia), którą można przeprowadzić samodzielnie w warunkach domowych. Preparaty do wymrażania brodawek dostępne są w aptekach już od kilkunastu zł. Zabieg ten polega na zaaplikowaniu na zmienioną chorobowo skórę ciekłego azotu. Niekiedy wymrażanie należy powtórzyć kilkukrotnie.
  • Elektrokoagulację, która polega na koagulacji (ścięciu) białka za pośrednictwem łuku elektrycznego. Zabieg ten przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym i trwa maksymalnie kilkanaście minut. Po usunięciu brodawki można zaobserwować obrzęk, zaczerwienienie, zasinienie, a niekiedy nawet krwawienie. Rana po zabiegu goi się kilka tygodni i niekiedy pozostaje po niej trudna do usunięcia blizna.
  • Laseroterapia, która jest jedną z najpowszechniejszych, a zarazem najpopularniejszych sposobów usuwania brodawek. Polega ona na usuwaniu brodawek za pośrednictwem lasera, który wykorzystuje zogniskowane wiązki światła. Największą zaletą tego typu zabiegów jest bezbolesność, ponieważ przeprowadza się go przy znieczuleniu miejscowym.
  • Zabiegi chirurgiczne, które polegają na usunięciu brodawek za pomocą skalpelu. Jest to metoda inwazyjna, polecana wyłącznie w przypadku dużych zmian skórnych, a także wówczas, gdy inne metody leczenia zawiodły. Największą zaletą chirurgicznego usuwania brodawek jest możliwość zbadania wyciętego znamiona.

Najpowszechniejszym domowym sposobem na pozbycie się brodawek jest zastosowanie rośliny o nazwie glistnik jaskółcze ziele, które wykazuje właściwości bakteriobójcze, a także niwelujące obrzęki. Stosuje się je również przy problemach z układem trawiennym.

Jaskółcze ziele na brodawki jest metodą znaną zwolennikom medycyny ludowej od dawien dawna. Można się na nie natknąć w polskich lasach i przydrożnych rowach. Po zebraniu ziela jaskółczego należy przełamać łodygę i pozyskać pomarańczowy sok. Po regularnym stosowaniu soku z ziela brodawki usychają, a następnie odpadają.

Oprócz tego domowym sposobem na brodawki jest także sok z liści mleczy polnych.

Zobacz, na co pomaga wilczomlecz ogrodowy:

Źródła:

  1. Szponar A., Borzęcki A., Urbańska A., et.al, Brodawki płciowe – etiopatogeneza, diagnostyka i leczenie. Nowa Medycyna. 2017; 3: 42-46.
  2. Śpiewak R., Sznelewski P., Bezpieczna, nieablacyjna metoda usuwania brodawek zwykłych za pomocą lasera diodowego. Estetologia, Medycyna i Kosmetologia. 2012; 2: 99-121.

Brodawka łojotokowa – przyczyny, objawy, leczenie i usuwanie zmian

Brodawka łojotokowa jest grudkowatą zmianą na skórze, kwalifikowaną jako łagodny nowotwór pochodzenia naskórkowego. Charakterystyczne narośla skórne mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele. Cechują się okrągłymi i wypukłymi wykwitami. Przyczyna jej powstawania nie jest znana. Co warto o niej wiedzieć?

1. Czym jest brodawka łojotokowa?

Brodawka łojotokowa jest łagodną zmianą naskórka. Najczęściej obserwuje się je u osób powyżej 35. roku życia. Dostrzega się też pewną prawidłowość: im pacjent starszy, tym więcej ma brodawek. To dlatego nazywa się je również brodawkami starczymi.

Jak wygląda brodawka łojotokowa? Jej wielkość waha się od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów. Jest płaskim lub lekko wypukłym wykwitem w kolorze skóry lub nieco ciemniejszym, a nawet bardzo ciemnym. Jej kolor jest zależny od stadium rozwoju.

You might be interested:  Gruźlica kości – przyczyny, objawy, badania, leczenie, szczepienie

Brodawka łojotokowa jest chropowata, okrągła, grudkowa, czasem uszypułowana. Na jej wierzchu widoczne są zagłębienia. Znajduje się w nich zrogowaciały naskórek oraz sebum, przez co zmiany są chropowate w dotyku.

Brodawki łojotokowe nie bolą, nie swędzą i nie pieką, chyba że zostaną podrażnione na przykład przez noszenie zbyt ciasnej odzieży. Zmiany są dobrze odgraniczone od otoczenia, mają skłonność do rogowacenia i występowania mnogiego.

Pojawiają się najczęściej na skórze tułowia, kończyn górnych (zwłaszcza na grzbietowych powierzchniach dłoni), twarzy (w tym na powiekach) oraz owłosionej skórze głowy. U kobiet często występują brodawki łojotokowe pod piersiami lub na piersiach.

2. Przyczyny powstawania brodawki łojotokowej

Nie wiadomo dlaczego pojawiają się brodawki łojotokowe. Ustalono, że przyczyną nie jest wirus, stąd nie można się nimi zarazić. Naukowcy przypuszczają, że na powstawanie zmian mają wpływ:

  • wiek (powyżej 35. roku życia),
  • uwarunkowania genetyczne (występowanie brodawek łojotokowych lub innych znamion u członków najbliższej rodziny),
  • schorzenia z towarzyszącym zaburzeniem rogowacenia skóry lub wytwarzania sebum.
  • długotrwała ekspozycja na słońce.

Brodawka łojotokowa najczęściej tworzy się u osób około 40 roku życia. Zmiana ta może pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, nawet na dłoniach czy też podeszwach stóp. Rzeczywista przyczyna powstawania brodawek łojotokowych nie jest znana. Pomimo, że nazywa się je „brodawkami” – nie są one związane z wirusem brodawczaka HPV.

Brodawka łojotokowa zawsze ma łagodny charakter. Oznacza to, że nie ma możliwości, aby przekształciła się w groźne komórki nowotworowe i spowodowała jakieś komplikacje zdrowotne. Głównym problemem jest to, że brodawka łojotokowa z reguły wygląda bardzo nieestetycznie. Szczególnie wtedy, gdy jest zlokalizowana w obrębie skóry twarzy.

3. Diagnostyka brodawek łojotokowych

Brodawka łojotokowa jest nowotworową zmianą łagodną. Pomimo tego, że jej wygląd jest bardzo charakterystyczny, można ją pomylić z innymi zmianami skórnymi. Należy ją różnicować ze zmianami złośliwymi, takimi jak na przykład czerniak.

Na łagodny charakter zmian brodawkowych wskazuje:

  • brak bólu w obrębie zmian,
  • brak nagłego wzrostu brodawek,
  • brak krwawienia ze zmian,
  • równomierny zarys, dobre ograniczenie od otoczenia,
  • równomierne zabarwienie,
  • powolny wzrost.

Trzeba pamiętać, że objawami nowotworu złośliwego może być powiększenie się i świąd zmian, a także rozległe zmiany brodawek łojotokowych. Zmiany, nietypowy wygląd i zachowanie brodawek łojotokowych mogą wskazywać na poważne choroby, takie jak chłoniak, białaczka, rak żołądka, trzustki czy jelita grubego.

4. Leczenie brodawek łojotokowych

Brodawka łojotokowa jest zmianą łagodną, z którą nie wiążą się dolegliwości i zagrożenie zdrowia czy życia. Niemiej warto udać się do dermatologa, który obejrzy zmianę i może zaproponować jej usunięcie. W diagnostyce pomocne jest badanie dermoskopowe.

Jeżeli brodawki łojotokowe nie są przyczyną dolegliwości i dyskomfortu, nie wymagają leczenia. Konieczne jest usuwanie zmian, które szybko się powiększają, swędzą, bolą czy krwawią, ponieważ mogą zwiastować chorobę nowotworową. O charakterze usuniętej zmiany ostatecznie rozstrzyga badanie histopatologiczne.

Czy zmiany mogą stać się groźne? Brodawki łojotokowe stanowią jedynie problem estetyczny. Ponieważ są zmianami łagodnymi, nie przekształcą się w komórki nowotworowe. Nie staną się zagrożeniem dla zdrowia i życia.

5. Sposoby usuwania brodawek

Nie istnieją domowe sposoby na pozbycie się brodawek łojotokowych. Usuwa się je w gabinecie lekarskim, za pomocą:

  • leków zawierających kwas salicylowy,
  • krioterapii, czyli zamrażaniu brodawek przy pomocy ciekłego azotu, zabieg jest skuteczny, niestety może pozostać po nim blizna,
  • łyżeczkowania, polegającego na usunięciu w znieczuleniu miejscowym zmiany brodawkowej za pomocą łyżeczki dermatologicznej,
  • elektrokoagulacji, czyli zabiegu polegającego na niszczeniu brodawek zmiennym prądem, w wyniku jego działania następuje ścięcie i koagulacja białek tworzących zmianę,
  • laseroterapii, która prowadzi do obumarcia i odpadnięcia brodawki.

Brodawka łojotokowa może się powiększać i zmieniać barwę na ciemniejszą. Jeżeli jednak zmiana ta nie powoduje żadnych problemów, najlepiej pozostawić ją w spokoju bez leczenia.

W razie potrzeby brodawkę łojotokową można jednak w łatwy sposób usunąć. Z reguły zabieg chirurgiczny usuwania brodawek łojotokowych wykonuje się w przypadku, gdy są one zlokalizowane na twarzy bądź wtedy, gdy kolidują one z ubraniami czy też biżuterią.

Jedną z metod usuwania brodawek łojotokowych jest zabieg wykorzystujący działanie ciekłego azotu. Polega to na oddziaływaniu na tą zmianę skórną bardzo niskiej temperatury. W konsekwencji powoduje obumarcie jej komórek.

Po kilku dnia od zabiegu barwa brodawki zmienia się na bardzo ciemną. Zmiana ta przybiera postać strupa. W ciągu miesiąca powinna ona odpaść z powierzchni skóry. Zabieg ten wykonuje się raczej w przypadku małych brodawek.

Niestety zdarza się tak, że pozostawia on po sobie bardzo nieestetyczną bliznę. Z tego względu lepiej poważnie rozważyć to czy zdecydować się na taki zabieg. Brodawka łojotokowa może również zostać usunięta za pomocą lasera IPL.

Laser całkowicie wypala tę zmianę skórną pozostawiając niewielką, wklęsłą rankę. W ciągu kilku dni tworzy się strupek, który po upływie około 2-4 tygodni odpada. Blizna po laserowym usunięciu brodawki łojotokowej początkowo ma różowy koloryt.

Wraz z upływem czasu przybiera ona bardzo jasny kolory i w efekcie jest ona praktycznie nie widoczna. Jeżeli brodawka łojotokowa jest przyczyną twoich kompleksów – bez obaw zdecyduj się na zabieg jej usunięcia. Jeżeli jednak nie stanowi ona dla ciebie problemu – pozostaw ją w spokoju.

Usuwanie brodawek łojotokowych

Brodawka łojotokowa jest łagodną zmianą nowotworową. Jest to narośl na skórze o nieregularnym kształcie i grudkowatej strukturze. Na jej powierzchni znajdują się zagłębienia, w których gromadzi się sebum i zrogowaciały naskórek, dlatego w dotyku jest chropowata. Występują one zazwyczaj w obrębie tułowia, twarzy i skóry głowy.

Brodawki łojotokowe – objawy

Brodawki Łojotokowe na samym początku mają niewielkie rozmiary i nie odróżniają się zbytnio od skóry. Z czasem powstają hiperkeratotyczne, brodawkowate twory koloru skóry, żółtawe lub brunatne.

W tym stadium są już wyraźnie oddzielone od otaczającej je skóry zarówno poprzez kolor, jak i wyniosłość ponad jej poziom.

Brodawki łojotokowe- zdjęcia dostarczają wielu informacji o ich stadium rozwoju oraz możliwych do zastosowania metod usunięcia.

Brodawki łojotokowa – przyczyny

U podłoża brodawek łojotokowych nie leży wirus, czyli nie ma możliwości zarażenia się nimi. Spośród przyczyny ich występowania można wymienić:

  • predyspozycje genetyczne;
  • nadmierna ekspozycja na promienie słoneczne;
  • wiek, powyżej 30. roku życia;

Brodawka łojotokowa a czerniak

Wątpliwość co do prawidłowej diagnozy często spędza pacjentom sen z powiek. Istnieją jednak pewne wskazówki, którymi dermatolog może się kierować przy rozpoznawaniu zmiany.

  • brodawka starcza nie krwawi,
  • rozrasta się stopniowo, w przeciwieństwie do nowotworów złośliwych,
  • brak dolegliwości bólowych oraz rozlania na skórze,
  • dobrze odgraniczona od otoczenia,
  • posiada równomierny koloryt.

„Takie rogowacenie łojotokowe może nam jednak powiedzieć o nowotworze ukrytym. W momencie, gdy liczba brodawek zwiększa się dość gwałtownie, lub istniejące już naroślą zaczynają rosnąć i pojawia się świąd.

Może to być spowodowane przez raka żołądka, trzustki oraz jelita grubego. Sytuacje takie zdarzają się również przy chłoniaku i białaczce.” – powiedział dr n. med.

Igor Michajłowski, specjalista dermatolog z Clinica Dermatologica

Brodawka łojotokowa- leczenie

Kuracja jest stosunkowo prosta przy wcześniejszym prawidłowym rozpoznaniu zmiany. Wszystkie zabiegi z nim związane wykonywane są przez dermatologa. Metody leczenia brodawek łojotokowych są dość liczne.

  • Środki farmakologiczne, które zawierają kwas salicylowy i mają działanie złuszczające. Jednakże leczenie to jest dość długotrwałe i zależne od systematyczności pacjenta.
  • Krioterapia, zabieg ten polega na zamrażaniu brodawek ciekłym azotem. W rezultacie martwa brodawka odpada, jednakże może pozostawić po sobie bliznę.
  • Metoda łyżeczkowania z kolei polega na usunięciu brodawki łojotokowej przy pomocy łyżeczki dermatologicznej. Zabieg ten jest dość szybki i wykonywany w znieczuleniu miejscowym.
  • Elektrokoagulacja natomiast polega na usunięciu zmiany przy pomocy prądu zmiennego. Powoduje on ścięcie białek z których brodawka jest zbudowana. Zabieg ten również wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.
  • Laseroterapia – zabieg, który wykonuje się przy pomocy lasera doprowadza się do obumarcia brodawki, która odpada po kilku tygodniach. Podobnie jak w przypadku krioterapii po może pozostać niewielka blizna. Laseroterapia jest metodą stosowaną w znieczuleniu miejscowym.

Dowiedz się więcej o leczeniu brodawek.

Jak usunąć brodawki łojotokowe? – dr n. med. Marta Malek

Co to jest brodawka łojotokowa i jak się objawia?

Brodawki łojotokowe (starcze) to łagodne zmiany skórne występujące w postaci grudkowatych narośli, mogących pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, choć przeważnie pojawiają się w obrębie tułowia, kończyn górnych i twarzy.Brodawki – jak wyglądają:

  • okrągłe i wypukłe,
  • o charakterze grudkowatym,
  • dobrze odgraniczone od otoczenia,
  • ze skłonnością do rogowacenia,
  • wypełnione łojem (sebum) i zrogowaciałym naskórkiem w zagłębieniach,
  • o chropowatej powierzchni,
  • osiągają wielkość od kilku milimetrów do nawet kilkunastu centymetrów (brodawki łojotokowe – zdjęcia),
  • koloru jasno- lub ciemnobrązowego,
  • czasem czarnego koloru o nieregularnym kształcie (brodawki starcze),
  • bezbolesne,
  • wolno rozrastające się.
You might be interested:  Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych – przyczyny, objawy, badania, leczenie

Brodawki łojotokowe – przyczyny

Przyczyny powstawania brodawek łojotokowych nie są do końca znane. Wiadomo natomiast, że za ich pojawienie się nie odpowiada wirus brodawczaka HPV, co może sugerować nazwa. Brodawka starcza nie ma też nic wspólnego z kurzajkami czy innymi podobnymi zmianami skórnymi. Istnieją jednak pewne czynniki, które sprzyjają powstawaniu brodawek łojotokowych:

  • wiek – brodawki najczęściej pojawiają się u osób powyżej 35. roku życia;
  • predyspozycje genetyczne – występowanie brodawek łojotokowych czy innych tego typu zmian skórnych u krewnych;
  • schorzenia skórne i towarzyszące im rogowacenie łojotokowe oraz zaburzenia wytwarzania sebum.

„Brodawka łojotokowa to rodzaj zmiany skórnej, która ma charakter łagodny, co oznacza, że nie przekształci się w w groźne komórki nowotworowe i nie spowoduje poważnych komplikacji zdrowotnych.

Głównym problem związanym z pojawieniem się brodawek starczych jest ich nieestetyczny wygląd, szczególnie wtedy, gdy zlokalizowana jest na skórze twarzy.” – powiedziała dr n. med.

Marta Malek, specjalista dermatolog z Clinica Cosmetologica

Brodawka łojotokowa a czerniak

Najistotniejsze podczas diagnostyki jest zróżnicowanie brodawek łojotokowych ze zmianami skórnymi o charakterze złośliwym, jak chociażby z czerniakiem czy rakiem podstawnokomórkowym.

Cechą wskazującą na to, że pojawiające się wykwity skórne są zmianami łagodnymi, jest przede wszystkim dobre ograniczenie od otoczenia oraz brak dynamicznego wzrostu.

Równomierne zarysy, zabarwienie, brak krwawienia a także niewystępowanie świądu czy bólu, są zapewnieniem, że brodawka łojotokowa nie niesie ze sobą poważnych komplikacji zdrowotnych.

Inaczej sprawa wygląda w sytuacji, gdy ma się do czynienia z masywnym wysiewem brodawek lub gwałtownym powiększeniu się brodawek, które już istnieją na powierzchni skóry.

Towarzyszący im silny świąd, niekiedy również pieczenie, może wskazywać na początek choroby nowotworowej.

Z punktu widzenia medycznego tego typu objawy noszą nazwę zespołu Lesera-Trelata i najczęściej pojawiają się w przebiegu, nie tyle nowotworów skórnych, ale nowotworów złośliwych układu pokarmowego, w białaczkach, chłoniakach czy nawet przy raku płuc.

Dowiedz się więcej na temat leczenia brodawek łojotokowych.

Brodawki łojotokowe – usuwanie

Brodawka łojotokowa jest łagodną zmianą skórną, która nie stwarza zagrożenia dla zdrowia i życie pacjenta, więc nie wymaga leczenia. Zazwyczaj leczenie wiąże się z kwestiami estetycznymi.

Niemniej jednak warto jest udać się dermatologa, który zróżnicuje brodawkę łojotokową ze zmianą złośliwą i zaproponuje optymalne postępowanie, które polegać będzie na pozostawieniu zmiany i jej obserwacji lub wdrożeniu którejś z dostępnych metod usuwania brodawki.

Niewątpliwie pilnej konsultacji lekarskiej wymagają sytuacje, w których nastąpił masywny wysiew zmian skórnych lub istniejąca już brodawka gwałtownie się powiększyła. W każdej powyższej sytuacji usuwanie brodawek łojotokowych powinno być przeprowadzone przez dermatologa, który dobierze odpowiednią metodę ich eliminacji.

Brodawka łojotokowa – leczenie zabiegowe

  • Metody farmakologiczne – za pośrednictwem leków o działaniu złuszczającym, czyli głównie takich, które zawierają w swoim składzie kwas salicylowy. Tego typu leczenie jest zazwyczaj długotrwałe i wymaga systematyczności, tylko wtedy istnieje możliwość uzyskania pożądanych efektów;
  • Łyżeczkowanie – to metoda z zakresu dermatochirurgii. Polega na usuwaniu zmiany skórnej za pomocą łyżeczki dermatologicznej. Zabieg jest krótki i wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym;
  • Krioterapia – to metoda polegająca na zamrażaniu brodawki łojotokowej ciekłym azotem. Zamrożona zmiana skórna obumiera i po określonym czasie samoistnie odpada. Niestety bardzo często w efekcie zabiegu pojawiają się niewielkie blizny w miejscu, w którym wcześniej znajdowała się brodawka;
  • Laseroterapia – polega na doprowadzeniu do obumarcia zmiany za pomocą lasera IPL. Podobnie, jak w przypadku krioterapii po kilku tygodniach od zabiegu brodawka samoistnie odpada. W przypadku tej metody w miejscu usuniętej brodawki również może pojawić się blizna, mniej widoczna jednak, jak po krioterapii. Zabieg przeprowadza się z znieczuleniu miejscowym.

W sytuacji, gdy brodawka łojotokowa staje się nieprzyjemnym efektem estetycznym, a na dodatek zlokalizowana jest w takim miejscu, w którym nieustannie ulega podrażnieniu, np. przez ubranie, warto jest zdecydować się na zabieg usunięcia zmiany skórnej. Jeśli jednak brodawka nie stanowi problemu, jest mało widoczna, lepiej jest zostawić ją w spokoju i po prostu obserwować.

Co trzeba wiedzieć o brodawkach łojotokowych? – Dermatolog Gdańsk

Brodawka łojotokowa zwana także, jako brodawka starcza nie jest prawdziwą kłykciną, ponieważ nie jest spowodowana przez wirusy. Dlatego nie jest zakaźna. Taka narośl na skórze jest dość szeroko rozpowszechniona i pojawia się coraz częściej w starszym wieku. Ponieważ są łagodne, niekoniecznie muszą zostać usunięte.

Jakie są brodawki łojotokowe?

Brodawki łojotokowe to małe guzki skóry, które rozwijają się indywidualnie lub w większych grupach u wielu osób w starszym wieku (czasami również u młodych dorosłych). Obydwie płcie są w równym stopniu dotknięte. Prawidłowym terminem medycznym dla łagodnych nowotworów skóry są brodawki łojotokowe lub brodawczak podstawowy.

  • zazwyczaj mają rozmiar grochu do rozmiaru monety;
  • ich kolor to jasny lub ciemny brąz lub czarny;
  • powierzchnia brodawek łojotokowych jest nierówna;
  • mogą przybierać kulisty kształt;
  • w dotyku brodawka starcza może być szorstka, płaska lub woskowata. Niektóre starsze osoby są pokryte setkami brodawek łojotokowych;
  • w przeciwieństwie do plam starczych, nigdy nie są całkiem płaskie.

„Omawiane zmiany skórne często określane są również terminem rogowacenie łojotokowe.

Brodawki starcze występują głównie na twarzy, górnej części ciała (klatka piersiowa i grzbiet), grzbiecie dłoni oraz na przednich kończynach (ręce i nogi).

Brodawki na dłoniach i podeszwach, z drugiej strony, nigdy nie zawierają tego typu narośli na skórze.” – powiedziała dr n. med. Dorota Kozicka, specjalista dermatolog z Clinica Dermatologica

Jaka jest przyczyna powstawania brodawek łojotokowych?

Przyczyna powstawania brodawek starczych jest nadal niejasna. Jednak małe, łagodne guzy skóry nie są spowodowane przez wirusy, tak jak brodawki – kłykciny.

Brodawki łojotokowe są spowodowane rozrostem rogówki i powstawaniem maleńkich zrogowaceń w górnej warstwie skóry. Nie wiadomo, co wywołuje powstawanie tych narośli na skórze.

Zwiększona chroniczna, trwająca całe życie ekspozycja na słońce wydaje się sprzyjać ich rozwojowi. Pojawienie się brodawek starczych z pewnością ma składnik genetyczny.

Więcej na temat powstawania i leczenia brodawek łojotokowych.

Brodawki łojotokowe – objawy

Ponieważ brodawki łojotokowe mogą wyglądać odmiennie w zależności od danej osoby eksperci wyróżniają różne formy wyglądu, na przykład:

  • rogowacenie łojotokowe: bardziej pigmentowane, półkuliste, brodawkowate, często występujące samotnie, często z żółto-brązowymi naroślami.
  • brodawki łojotokowe (hiperkeratotyczne): jasnoszare nowotwory skóry, które często są tak duże, jak wiśnie i mają powierzchnię podobną do brodawek.
  • rogowacenie: płaskie, bez barwnych zmian, wielkości grudki o szorstkiej powierzchni, białawe na podudziach, z tyłu nogi, przedramienia boku i z tyłu na rękach.
  • brodawki starcze: ten typ zmian znajduje się wokół oczu i w fałdach ciała.
  • podrażnione łojotokowe rogowacenie: zaczerwienione, łuszczące się, bolesne brodawki wieku starczego po mechanicznym podrażnieniu.

Brodawka łojotokowa a czerniak

Wiek brodawki można łatwo rozpoznać po jej wyglądzie. Ale są też podobne zmiany skórne, które muszą być wykluczone w niejasnych przypadkach. Należą do nich złośliwe guzy skóry, takie jak czerniak.

Aby ustalić, czy jest to brodawka łojotokowa lub złośliwa proliferacja skóry, konieczne jest badanie histologiczne. Analizując brodawki łojotokowe zdjęcia przedstawiają ich wygląd zewnętrzny różny od typowego czerniaka skóry.

Dermatolog potrafi rozpoznać prawidłową postać narośli a w przypadku podejrzenia o czerniaka skieruje na dalsze badania.

Brodawka łojotokowa – leczenie

Kwasowy roztwór przeciw brodawkom – brodawki łojotokowe usuwane za pomocą kwasów powoduje stopniowe rozpuszczanie warstwy rogowej.

Niemniej jednak potrzeba do tego cierpliwości, aby osiągnąć dobry wynik, ponieważ należy przez kilka tygodni nakładać kwas na brodawkę. Ponadto złuszczoną warstwę skóry trzeba regularnie usuwać przy pomocy pilnika.

Kwas salicylowy jest szczególnie często stosowany jako krem, roztwór lub plaster. Również kwas mlekowy i kwas witaminy są wykorzystywane do tego rodzaju terapii.

Zimno przeciwko brodawkom – sposobem na usunięcie brodawek starczych jest ich zamrażanie. Tutaj ciekły azot jest nakładany na chory obszar skóry.

Odparowanie powoduje ekstremalne zimno, które niszczy najwyższą warstwę skóry. Zabieg należy powtórzyć kilka razy. Mogą wystąpić skutki uboczne. Często skóra zaczerwienia się po zamrożeniu i pęcznieje.

Częściowo nawet tworzy się mała bańkę, która jednak szybko się leczy.

Środki farmakologiczne – metoda ta polega na używaniu specjalnych maści i roztworów z aktywnymi składnikami, które hamują wzrost komórek lub sam wirus. Czasami leki są wstrzykiwane bezpośrednio do brodawki łojotokowej w celu pobudzenia układu odpornościowego. Nie ma jednak wyraźnego dowodu, że są one skuteczne.

You might be interested:  Zespół crouzona – jakie są przyczyny i objawy, jak wygląda leczenie oraz rokowanie?

Laser przeciwko brodawkom łojotokowym – jest to terapia fotodynamiczna, która powinna pomagać w zwalczaniu narośli na skórze. Podczas zabiegu specjalny żel jest nakładany na chore miejsce na skórze.

Po trzech godzinach ekspozycji, miejsce napromieniowane jest światłem. Pewne składniki żelu są w ten sposób aktywowane i mają na celu zniszczenie tkanki brodawek.

Podczas leczenia laserem brodawka jest podgrzewana do tego stopnia, że chore komórki są niszczone.

Brodawki łojotokowe – przyczyny i objawy

Brodawki łojotokowe należą do grudkowatych narośli skórnych, które mogą powstać praktycznie w każdym miejscu naszego ciała. Nie są to jednak zmiany niebezpieczne, ani inwazyjne dla naszego zdrowia, lecz z pewnością posiadają czynnik mało estetyczny.

Narośl na skórze może się bowiem powiększyć, a także zmienić swój początkowy kolor na ciemniejszy – przez to często jest mylona ze zmianami towarzyszącymi rakowi skóry. Brodawka łojotokowa należy do typu łagodnych zmian skórnych, głównie okrągłego kształtu. Możemy bez problemów zdecydować się na zabieg usunięcia narośli, dzięki czemu uniemożliwimy jej dalszy rozrost.

Przyczyny powstawania

Przyczyna powstawania brodawek łojotokowych, znanych również jako rogowacenie łojotokowe, nie jest do końca znana. Z pewnością nie należą one do wirusa brodawczaka, odpowiedzialnego m.in. za powstawanie kurzajek.

Jednakże możemy określić, iż najczęściej występują u osób powyżej 35 wieku (tak zwane brodawki starcze), a także u grupy narażonej na predyspozycje genetyczne oraz bardziej podatnej na choroby skórne.

Brodawka starcza różni się tym od standardowej brodawki łojotokowej tym, że występuje najczęściej w liczbie mnogiej, dochodzącej nawet do kilkunastu brodawek.

Objawy brodawek łojotokowych

Objawy brodawek łojotokowych są praktycznie znikome, bowiem sama narośl nie wywołuje bólu, świądu, ani pieczenia – występuje ono wyłącznie w przypadku podrażnienia mechanicznego.

Poza tym narośl nie ma nic wspólnego ze zmianami nowotworowymi, dlatego też określenie brodawka łojotokowa a czerniak nie ma racji bytu – co nie zmienia faktu, iż dla amatora zmiany skórne mogą wyglądać podobnie.

Jeżeli nie możemy aktualnie udać się do lekarza, a posiadamy brodawki łojotokowe zdjęcia mogą być skuteczną formą porównania z innymi przypadkami dostępnymi w internecie.

Diagnostyka i rozpoznanie brodawki łojotokowej

Jeżeli nie jesteśmy w stanie określić charakteru naszej narośli, a zdecydowaliśmy się na jej usunięcie, przedtem powinniśmy udać się do dermatologa.

To właśnie on przeprowadzi odpowiednie badania i zdiagnozuje problem: sama brodawka łojotokowa jest widocznie oddzielona od zdrowej skóry i przypomina narośl, może zmieniać kolor od jasnego po prawie czarny, a jej wielkość oscyluje od kilku milimetrów do nawet kilkunastu centymetrów.

Poza tym nie wywołuje jakiegokolwiek bólu oraz pieczenia. W przypadku, gdy zauważymy brodawki łojotokowe usuwanie ich będzie najlepszą opcją, gdyż dzięki temu unikniemy ryzyka ich rozrostu.

Skuteczne metody leczenia

Jeżeli na naszym ciele pojawi się brodawka łojotokowa leczenie jej opierać się będzie głównie na jej mechanicznym usunięciu lub stosowaniu domowych sposobów w zwalczaniu jej, do najbardziej skutecznych należą:

  • krioterapia: zamrażanie zmiany skórnej za pomocą ciekłego azotu. Zamrożona narośl obumrze tworząc strup, który po około miesiącu odpadnie ze zdrowej już skóry – minusem jest pozostałość w postaci blizny.
  • laser IPL: wypalenie zmiany skórnej, które ma podobne efekty, jak krioterapia. Różnicą jest tutaj dużo mniej widoczna blizna i szybszy czas gojenia.łyżeczkowanie: chirurgiczny zabieg usuwający brodawkę na poziomie naskórka. Koszt do 300 złotych
  • ocet jabłkowy oraz witamina A: domowe sposoby na zredukowanie wielkości mniejszych brodawek.Nieskuteczne jednak w przypadku większych narośli.

Brodawka łojotokowa – czym jest, przyczyny powstawania

Zmiany skórne nie mają konkretnych przyczyn powstawania, chyba, że chodzi o zmiany skórne, które są wynikiem raka skóry.

Brodawki mogą mieć także charakterystyczny wygląd i w większości umiejscawiają się w obrębie kończyn górnych, tułowia, ale też na twarzy tu najczęściej na powiekach i na skórze głowy.

Brodawka jest najczęściej okrągła i przypomina zrogowaciałą narośl. Jak dokładnie wygląda brodawka czy da się ja odróżnić od zmian nowotworowych? Czy brodawka powinna być usunięta?

1. Brodawka łojotokowa – czym jest

Brodawka łojotokowa ma bardzo specyficzny wygląd i kolor. Jest to łagodna zmiana skórna, która odstaje od powierzchni naskórka i kształtem w większości przypomina malutki grzyb. Jednak potrzebna jest konsultacja specjalisty, aby wykluczyć czerniaka skóry lub inne zmiany skóry np.

rogowacenie słoneczne. Brodawka ma charakterystyczne cechy przede wszystkim wyraźnie odstaje od skóry, może być niewielka bo kilku milimetrowa, ale może być też większa. Nawet mniejsza brodawka ma na powierzchni zagłębienia, w których znajdują się zrogowaciałe sebum i komórki naskórka.

Brodawka łojotokowa nie jest zmianą nowotworową może być usunięta np. zabiegiem krioterapii

Brodawka w zależności od stadium rozwoju może mieć kolor zbliżony do naturalnego koloru skóry, ale mogą być także czarne. Zmiany skórne typu brodawki łojotokowe nie powodują innych dolegliwości, ponieważ nie towarzyszy im ani świąd skóry, ani pieczenie czy ból.

2. Brodawka łojotokowa – przyczyny powstawania

Dokładne przyczyny powstawania brodawek nie są znane. Brodawka łojotokowa nie jest wywołana wirusem, który dla przykładu wywołuje kurzajki.

Jednak według specjalistów brodawka pojawia się u osób, które mają czynniki mogące wywoływać tego rodzaju zmiany przykładowo wiek, ponieważ bardzo często pojawiają się u osób po 35 roku życia. Brodawka i inne zmiany skórne to również genetyka.

Brodawka łojotokowa może być wynikiem zaburzeń wytwarzania sebum czy rogowacenia skóry.

3. Brodawka łojotokowa – leczenie

Brodawka łojotokowa jest zmianą skórną, czyli nie ma możliwości, aby przekształciła się w zmianę nowotworową, ale jeśli umiejscowiona jest w widocznym miejscu to może stanowić problem estetyczny. Dlatego osoby, które mają tego typu zmiany decydują się na usunięcie.

W jaki sposób brodawka łojotokowa może zostać usunięta? Najczęściej stosowaną metodą jest krioterapia, a więc zamrożenie zmiany ciekłym azotem. Inną metodą, którą usuwane są zmiany skórne jest laser IPL. Zabieg polega na wypaleniu zmiany skórnej, po której zostaje wklęsła ranka, tworzy się strup, ale po 2 do 3 tygodni sam odpada.

Większa brodawka łojotokowa może zostać usunięta chirurgicznie, zabieg nazywa się łyżeczkowaniem.

Brodawki na twarzy – przyczyny, zabiegi, leczenie, jak się ich pozbyć?

Brodawki to rodzaj infekcji wirusowej, która może pojawić się nie tylko na powierzchni dłoni czy stóp, lecz także twarzy. Brodawki to niebolesne zmiany skórne w postaci szorstkiej grudki, które nie wywołują stanu zapalnego poza miejscem chorobowo zmienionym. Można się nimi jednak bardzo łatwo zarazić, poprzez bezpośredni kontakt z chorą osobą.

Brodawki na twarzy – przyczyny

Przyczyną pojawienia się brodawek na twarzy jest tak samo, jak w przypadku brodawek na ciele, zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego HPV. Wszystkie szczepy tego wirusa rozprzestrzeniają się, poprzez kontakt bezpośredni oraz pośrednio, poprzez skażoną powierzchnię lub przedmiot, np. wspólny ręcznik.

Brodawki na twarzy – rodzaje

Brodawki płaskie – występują powszechnie u dzieci i młodzieży, są zlokalizowane głównie na podbródku, czole, szyi oraz grzbietach rąk. Mogą przybierać różne kolory – od różowych poprzez jasnożółte aż po jasnobrązowe.

Brodawki płaskie na twarzy są niewielkie (od 1 do 3 mm), wystają nieznacznie ponad powierzchnię skóry i mają gładką lub chropowatą powierzchnię. Mogą utrzymywać się na skórze przez wiele lat lub ustępować samoistnie po kilku tygodniach.

Brodawki łojotokowe – to łagodne zmiany w naskórku, które charakteryzują się wypukłą, grudkowatą, okrągłą i dobrze oddzieloną powierzchnią. Brodawki łojotokowe, nazywane też brodawkami starczymi, gdyż najczęściej powstają u osób po 40.

roku życia, tworzą zagłębienie wypełnione łojem i zrogowaciałym naskórkiem. Tego typu zmiany mogą wystąpić w każdym owłosionym rejonie twarzy oraz ciała, a także przybierać różne odcienie i rozmiary.

Brodawki na twarzy – leczenie

Wiele brodawek zlokalizowanych w okolicy twarzy może ustąpić samoistnie w przeciągu kilku tygodni od pojawienia się. Jeśli jednak zmiany utrzymują się na skórze dłużej, warto wybrać się na wizytę do dermatologa, który dobierze metodę ich usuwania, ograniczającą ryzyko powstania nieestetycznych blizn.

Najpopularniejszymi sposobami leczenia brodawek w gabinecie lekarskim są krioterapia (zamrażanie ciekłym azotem) oraz laseroterapia. Skuteczne może też okazać się leczenie brodawek z wykorzystaniem kwasu salicylowego.

Nie należy samodzielnie zdrapywać lub złuszczać zmian na twarzy, gdyż można w ten sposób doprowadzić do rozprzestrzenienia się wirusa.

Polecane zabiegi w leczeniu brodawek:

  • Usuwanie zmian skórnych laserem CO2
  • Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych
  • Radiochirurgiczne usuwanie zmian skórnych

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *