Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę, czyli na potocznie zwane boczne skrzywienie kręgosłupa, należy wykonywać regularnie i często. Nie ma ćwiczeń uniwersalnych, dla każdego, gdyż każda skolioza u każdego jest nieco inna. Dlatego bardzo ważne jest, aby ćwiczenia dobrał fizjoterapeuta i nauczył poprawnego ich wykonywania. Dopiero wtedy można je robić samodzielnie w domu.

Skolioza jest wadą złożoną i nie polega jedynie na bocznym skrzywieniu kręgosłupa. Nie sprawdzą się tu dawniej stosowane ćwiczenia symetryczne, czasami mogą wręcz zaszkodzić. Dlatego w tym materiale nie będziemy silić się na opisywanie konkretnych ćwiczeń – i tak nie można ich stosować bez konsultacji ze specjalistą. Podamy za to podstawowe informacje o rodzajach ćwiczeń, ich działaniu oraz o metodach terapeutycznych stosowanych w skoliozach.

Ćwiczenia na skoliozę – rodzaje

Ponieważ skrzywienie kręgosłupa jest wadą wielowymiarową i wpływającą np. na układ oddechowy, trzeba stosować różne rodzaje ćwiczeń, które pozwolą korygować wadę we wszystkich płaszczyznach i usprawnią działanie układów, które ponoszą uszczerbek w związku ze skoliozą.

Ćwiczenia rozciągające

Skrzywienie kręgosłupa sprawia, że po wewnętrznej stronie łuku mięśnie ulegają skróceniu, utrwalając wadę. Dlatego ważne jest, aby zwiększyć ich elastyczność, co pomoże zmniejszać krzywiznę nieprawidłowych łuków i zapobiegać pogłębianiu się wady.

Często rozciąga się też zginacze bioder, które pogłębiają lordozę lędźwiową oraz mięśnie piersiowe przy tzw. plecach okrągłych.

Ćwiczenia tego typu polegają m.in. na przyjmowaniu odpowiednich pozycji ułożeniowych oraz na wykonywaniu w nich odpowiednich ćwiczeń. Stosuje się też tzw.

stretching postizometryczny, który polega na rozciąganiu mięśni po uprzednim ich statycznym napięciu.

Ćwiczenia derotujące kręgosłup

Ponieważ skolioza jest wadą powodującą rotację kręgosłupa (obracanie się), która może wywoływać tzw. garb żebrowy, ważne jest, aby przeciwdziałać tej rotacji. W zależności od skoliozy – czy jest jedno, dwu czy wielołukowa – stosuje się ćwiczenia, które obracają skrzywiony odcinek kręgosłupa w kierunku przeciwnym do rotacji wywołanej skoliozą.

Ćwiczenia oddechowe

Poprawiają funkcjonowanie układu oddechowego, który zwłaszcza przy znacznym stopniu skoliozy, ulega upośledzeniu. Szczególną uwagę przykłada się do kierowania powietrza w obszary płuc po stronie wklęsłej łuku skrzywienia. Wzmacnia się też mięśnie oddechowe i trenuje prawidłową pracę przepony.

Ćwiczenia wzmacniające

Po stronie wypukłej nieprawidłowego łuku mięśnie przykręgosłupowe ulegają wydłużeniu i osłabieniu. Ich wzmocnienie sprzyja korygowaniu wady i zapobiega pogłębianiu się skrzywienia kręgosłupa.

Bardzo często stosuje się też ćwiczenia wzmacniające pośladki i brzuch, które odpowiadają za utrzymywanie poprawnej postawy.

Celem wszystkich tych ćwiczeń jest też usprawnianie kręgosłupa: przywracanie prawidłowej ruchomości, zapobieganie zmianom w jego strukturze kostnej, stawowej i więzadłowej.

Ćwiczenia na skoliozę – metody terapeutyczne

Wśród licznych metod rehabilitacji, część została stworzona specjalnie do leczenia skolioz, a inne mogą być wykorzystywane do tego celu, choć powstały jako sposób na inne dolegliwości.

Metody leczenia skolioz, które mają wystarczające potwierdzenie naukowe:

  • Barcelona Scoliosis Physical Therapy, BSPTS (Hiszpania),
  • DoboMed (Polska),
  • Metoda Lyońska (Francja),
  • MedX (USA),
  • Schroth (Niemcy),
  • Scientific Exercises Approach to Scoliosis, SEAS (Włochy).

Terapia FITS

Funkcjonalna Indywidualna Terapia Skolioz jako jedna z 7 metod na całym świecie uzyskała rekomendację Society on Scoliosis Orthopaedic and Rehabilitation Treatment – SOSORT.

Bazuje ona na bardzo szczegółowym badaniu wady i jej skutków. Następnie dobiera się ćwiczenia, które ograniczają nieprawidłowości ze strony mięśni i powięzi.

Po ich ograniczeniu następuje budowanie prawidłowych wzorców ruchowych, a na końcu się je wzmacnia i utrwala.

Metoda Schroth

Polega na korekcji skoliozy w trzech płaszczyznach oraz na zastosowaniu specjalnych ćwiczeń oddechowych, które noszą nazwę system ortopedyczno-oddechowy wg Lehnet-Schroth. Ćwiczenia są dobierane indywidualnie do każdego pacjenta. Wiele jest tu ćwiczeń asymetrycznych, które poprzez napięcie izometryczne korygują ustawienie kręgosłupa.

Metoda Dobomed

Powstała w Polsce i została stworzona przez prof. Krystynę Dobosiewicz. Metoda łączy trójwymiarową korekcję kręgosłupa z ćwiczeniami oddechowymi.

Składa się z trzech etapów:

  • wstępnego: zabiegów kinezyterapii (ćwiczeń) i fizykoterapii,
  • właściwego: ćwiczenia korekcyjne trójpłaszczyznowe i oddechowe,
  • utrwalającego: ćwiczenia utrwalające osiągnięte efekty.

Ćwiczenia na skoliozę – metody wspomagające

Poddając leczeniu dziecko ze skoliozą, warto rozważyć także zastosowanie metod wspomagających, które nie uznaje się za stricte przeznaczone do leczenia skolioz, jednak dają one naprawdę dobre efekty w wyrównywaniu napięć mięśniowych i korekcji postawy oraz skrzywień kręgosłupa. Należą do nich: Zobacz także:

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

 

Skolioza idiopatyczna

Skolioza idiopatyczna (SI) jest strukturalną deformacją kręgosłupa zachodzącą w trzech płaszczyznach. Zgodnie z kryteriami Scoliosis Research Society (SRS), skoliozą określamy skrzywienie, którego kąt odchylenia bocznego kręgosłupa oceniany według Cobba na zdjęciu RTG wynosi co najmniej 10°.

Częstość występowania skolioz o niewielkim stopniu rozkłada się po równo u dziewcząt i chłopców, przy większych kątach natomiast, proporcje zmieniają się w kierunku przewagi procentowej dziewcząt. Obecnie skoliozy ze względu na wielkość kątową skrzywienia wg Cobba dzieli się na trzy grupy/ stopnie:

  • 10°-24°
  • 25-40°
  • 50° i powyżej

Skolioza idiopatyczna–przyczyny

Etiologia choroby nie jest w pełni jasna. Najczęściej skolioza idiopatyczna ujawnia się w okresie szybkiego wzrostu kręgosłupa.

Skolioza idiopatyczna–diagnostyka

Pierwszym najczęściej zauważanym objawem jest asymetria wcięć talii, nierówna wysokość ramion lub odchylenie tułowia do boku względem miednicy („wystające biodro”). Specjalistyczna diagnostyka polega między innymi na ocenie klinicznej postawy ciała pacjenta, pomiarze kąta rotacji tułowia w skłonie z użyciem skoliometru, oraz na ocenie deformacji kręgosłupa na zdjęciu RTG.

Skolioza idiopatyczna–leczenie

W przypadku SI możemy mówić o poddawaniu jej terapii. Na podstawie wielkości kąta skrzywienia oraz prognoz co do ewentualnej progresji deformacji, lekarz podejmuje decyzję o formie leczenia. Współcześnie terapia skoliozy idiopatycznej bazuje na wielkości kątowej skrzywienia (Tabela 1).

StopieńKąt CobbaHistoria naturalnaPostępowanie
50° Samoistna progresja w wieku dorosłymOperacja, Fizjoterapia

Tabela 1. Postępowanie terapeutyczne w skoliozie idiopatycznej

Skolioza idiopatyczna–leczenie zachowawcze

Głównym celem leczenia zachowawczego jest zatrzymanie progresji skrzywienia w okresie dojrzewania. Istotne jest również zapobieganie lub leczenie dysfunkcji układu oddechowego, zapobieganie lub leczenie zespołów bólowych kręgosłupa, a także poprawa wyglądu poprzez korekcję postawy ciała.

Leczenie zachowawcze skolioz idiopatycznych opiera się na specyficznej dla skolioz idiopatycznych fizjoterapii i leczeniu gorsetowym.

Skolioza idiopatyczna–rehabilitacja

Według rekomendacji SOSORT (Society on Scoliosis Orthopaedic and Rehabilitation Treatment) pierwszym etapem terapii dla niedojrzałych kostnie i biologicznie pacjentów z niewielkim skrzywieniem (10° – 24°) oraz jako uzupełnienie leczenia gorsetowego w przypadku większych kątowo skolioz (>25°) zalecana jest tzw. Specyficzna Fizjoterapia (PSSE – Physiotherapy Scoliosis Specific Exercises).

Metody zaliczane do Metod Specyficznych dla skolioz idiopatycznych powinny:

  1. być poparte dowodami naukowymi potwierdzającymi ich skuteczność i pozytywny wpływ na leczenie dzieci ze skolioza idiopatyczną (Evidence Base Medicine, Evidence Base Physiotherapy)
  2. edukować pacjenta oraz jego rodzinę
  3. zawierać trójpłaszczyznową czynną autokorekcję jako najważniejszy cel terapii
  4. uwzględniać ćwiczenia stabilizacyjne prowadzone w trakcie czynnej autokorekcji postawy ciała
  5. zawierać ćwiczenia czynnej autokorekcji postawy ciała w trakcie wykonywania czynności dnia codziennego (ADL – z ang. activities of a daily living). Obecnie 7 metod spełnia wyżej wymienione kryteria: BSPTS – Hiszpania, DoboMed – Polska, FITS – Polska, Lyon – Francja, Schroth – Niemcy, SEAS – Włochy, Side Shift – Wielka Brytania.

Ćwiczenia SEAS

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Ćwiczenia FITS

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Nasi fizjoterapeuci kierują się kryteriami diagnostycznymi oraz terapeutycznymi zalecanymi przez SOSORT i w swojej pracy wykorzystują 5 z wyżej wymienionych metod Specyficznej Fizjoterapii.

Najważniejszym celem specyficznej fizjoterapii jest wyuczenie czynnej trójpłaszczyznowej autokorekcji postawy ciała w pozycjach funkcjonalnych, czyli w siadzie i w staniu, które powinny być wykonywane w ciągu całego dnia (w szkolnej ławce, w domu przy lekcjach, przy posiłkach, czy też w staniu).

Skolioza – Ćwiczenia w gorsecie

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Bardzo ważnym elementem umożliwiającym lub ułatwiającym czynną autokorekcję postawy ciała jest terapia tkanek miękkich wg metody FITS. Dobierana indywidualnie do potrzeb pacjenta i wykonywana przez naszych terapeutów.

You might be interested:  Wypadanie włosów po ciąży – jakie są przyczyny, jak długo trwa i co stosować?

Terapia tkanek miękkich

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

W procesie terapii uwzględnione powinny być ćwiczenia oddechowe, zwłaszcza w przypadku skrzywień zlokalizowanych w odcinku piersiowym kręgosłupa. Asymetryczne ćwiczenia oddechowe stymulują prawidłowy wzorzec oddechowy. Ponadto wspomagają odtworzenie naturalnych krzywizn kręgosłupa poprzez rozciągnięcie tkanek po stronie wklęsłej oraz wzmocnienie mięśni po stronie wypukłej skrzywienia.

Dodatkowo, wybrane ćwiczenia oddechowe mobilizujące stronę wklęsłą skrzywienia wykonuje się w gorsecie korekcyjnym.

Ćwiczenia asymetrycznego wdechu

Ćwiczenia na skoliozę – przykłady, rodzaje – jakie stosować?

Skolioza idiopatyczna–leczenie gorsetowe

Progresja skoliozy i osiągnięcie kąta Cobba powyżej 25°, brak dojrzałości biologicznej oraz  kostnej stanowią wskazanie do rozpoczęcia leczenia gorsetowego.

Celem leczenia gorsetowego jest zatrzymanie lub spowolnienie tempa progresji oraz uzyskanie symetrii klatki piersiowej oraz tułowia.

Najczęściej stosowanym w Polsce gorsetem sztywnym jest gorset typu Cheneau. Jest on wykonany z polietylenu termoplastycznego (rodzaj plastiku).

Gorset typu Cheneau umożliwia trójpłaszczyznową korekcję skrzywienia, dzięki zastosowaniu trójpunktowego układów sił.

Zastosowanie pelot korekcyjnych wywierających nacisk na określone miejsca ciała oraz przestrzeni odciążających, pozwalających na przemieszczenie się tułowia w pożądanym kierunku umożliwia korekcję skrzywienia.

Gorset ma postać twardej skorupy otwieranej z przodu sięgającej od bioder do pach. Jest on wykonywany oraz dopasowywany indywidualnie do każdego pacjenta.

Lekarz prowadzący określa ilość godzin, którą pacjent powinien nosić gorset. Najczęściej jest to 20 godzin na dobę.

W trakcie leczenia gorsetowego pacjent funkcjonuje normalnie – chodzi do szkoły, może ćwiczyć na zajęciach wychowania fizycznego, uprawiać sport. Zgodnie z zaleceniami SOSORT, jako uzupełnienie leczenia gorsetowego stosowane powinny być odpowiednio dobrane przez fizjoterapeutę ćwiczenia specyficzne dla skolioz idiopatycznych.

Gorset powinien być noszony do momentu ustabilizowania skrzywienia oraz osiągnięcia dojrzałości kostnej. Następnie jest on stopniowo odstawiany – czas jego noszenia jest skracany. Całkowite odstawienie gorsetu trwa około 6 miesięcy.

Gorset gipsowy

U niektórych pacjentów leczenie gorsetem sztywnym typu Cheneau jest poprzedzone dwu- lub trzykrotnie zakładanym gorsetem gipsowym. Zaletą gorsetów gipsowych jest ich całodobowe oddziaływanie na kręgosłupa w celu uzyskania większej wstępnej korekcji skrzywienia oraz przygotowanie do leczenia gorsetem plastikowym.

Gorset gipsowy jest wykonany z naturalnego „oddychającego” gipsu. Od wewnątrz jest on pokryty watą, a od zewnątrz dodatkowo gipsem syntetycznym zapewniającym wytrzymałość gorsetu.

Sięga on od pach do bioder pacjenta. Jest zakładany na bawełnianą, pozbawioną ozdób koszulkę, która powinna być codziennie zmieniana.

Z przodu gorsetu, na poziomie brzucha wycinany jest niewielki otwór ułatwiający zmianę koszulki.

Gorset gipsowy jest zakładany każdorazowo na okres od 2 do 4 tygodni. W tym czasie pacjent jest zwolniony z zajęć wychowania fizycznego, ale powinien wykonywać ćwiczenia korekcyjne zgodnie z zaleceniami fizjoterapeuty.

Skolioza idiopatyczna–leczenie operacyjne

Decyzja o podjęciu leczenia operacyjnego jest podejmowana indywidualnie w przypadku każdego pacjenta. Do wskazań do leczenia operacyjnego możemy zaliczyć m.in.

: progresję skoliozy, duże wartości kątowe skrzywienia – powyżej 45°-50° według Cobba, niższe wartości kątowe skrzywienia – 40° według Cobba, ale ze współistniejącym zmniejszeniem lub brakiem kifozy w odcinku piersiowym kręgosłupa, zaburzenia neurologiczne i dolegliwości bólowe u osób dorosłych.

Ważnym elementem po podjęciu decyzji o operacji jest przygotowanie pacjenta do zabiegu. Powinno ono obejmować terapię tkanek miękkich, ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia na autowyciągu.

Skolioza idiopatyczna a sport

Pacjenci ze skoliozą idiopatyczną mogą uczestniczyć w zajęciach wychowania fizycznego w pełnym ich zakresie. Jednak ze względu na ograniczoną ruchomość kręgosłupa powinni być oceniani łagodniej, zwłaszcza w przypadku ćwiczeń wymagających pełnej ruchomości kręgosłupa.

U dzieci leczonych z powodu skoliozy idiopatycznej nie ma przeciwwskazań do rekreacyjnego uprawiania sportu. Dzieci wręcz powinny być zachęcane do aktywnego trybu życia.

W przypadku uprawiania sportu na poziomie półprofesjonalnym lub profesjonalnym trening powinien zostać uzupełniony ćwiczeniami korekcyjnymi niwelującymi ewentualny negatywny wpływ uprawianej dyscypliny sportu.

Po leczeniu operacyjnym powrót do aktywności ruchowej jest możliwy po kilku miesiącach. Decyzja o powrocie do sportu jest podejmowana przez lekarza wykonującego zabieg.

Przydatne linki:

Piśmiennictwo:

Autorzy: mgr Katarzyna Politarczyk, dr n. o zdr. Mateusz Kozinoga, prof. dr hab. n. med. Tomasz Kotwicki

Leczenie bocznych skrzywień kręgosłupa -skolioz -poprzez ćwiczenia w wodzie. – Ściągi, wypracowania, lektury

Boczne skrzywienie kręgosłupa czyli skolioza (scoliosis) jest to odchylenie się anatomicznej osi od mechanicznej osi kręgosłupa ustawionej w płaszczyźnie czołowo – strzałkowej (definicja według Wejsfloga, 1969).

Natomiast według Tylmana skolioza jest wielopłaszczyznowe zniekształcenie kręgosłupa, gdzie wraz z charakterystycznym dla skolioz wyboczeniem występuje zmiana wielkości i zakresu krzywizn w płaszczyźnie strzałkowe, rotacja kręgów oraz ich torsją.

Skoliozy możemy podzielić:

  1. Według podziału Cobba:
    1. skoliozy czynnościowe, czyli takie bez zmian trwałych w budowie kręgosłupa,
    2. skoliozy strukturalne, czyli takie w których można stwierdzić stałe zmiany w budowie. Te możemy podzielić na:
  • skoliozy kostno – pochodne:
  • -wrodzone,
  • -torakopochodne,
  • -układowe,
  • -wrodzone,
  • -porażeniowo – wiotkie,
  • -porażeniowo – spastyczne,
  • -inne
  • skoliozy mięśniowo pochodne:
  1. -wrodzone,
  2. -dystrofie mięsni,
  3. -inne,
  • skoliozy idiopatyczne: czyli takie o nieznanej przyczynie, stanowią około 80-90 % skolioz.
  1. Podział ze względu na umiejscowienie wyboczenia:
    1. Skolioza szyjna,
    2. Skolioza piersiowa,
    3. Skolioza lędźwiowa,
  2. Podział ze względu na ilość skrzywionych łuków:
    1. Skoliozy z jednym łukiem,
    2. Skoliozy dwułukowe,
    3. Skoliozy wielołukowe (najwyżej 4 łukowe),
  3. Podział ze względu na mechaniczny stopień skompensowania wyboczenia:
    1. Skoliozy wyrównana,
    2. Skoliozy nie wyrównane,
  4. Podział ze względu na czynno – bierne wyrównanie wyboczenia:
    1. Skoliozy, które mogą wyrównać się same, dzięki czynnej pracy mięśniowej,
    2. Skoliozy, które mogą się wyrównać, dzięki biernym ćwiczeniom, ułożeniu na boku, zwisom,
  5. Podział ze względu na szerokość kąta. Im większy kąt skoliozy tym wyższy stopień skrzywienia,
  6. Podział z uwagi na moment wystąpienia skoliozy:
    1. Skoliozy wczesnego dzieciństwa – to skoliozy powstające od 6 miesiąca do 3 roku życia dziecka,
    2. Skoliozy dziecięce – powstające między 3 a 8 rokiem życia,
    3. Skoliozy dzieci, młodzieży dorastającej – najczęściej powstające w okresie pokwitaniowym.

W dzisiejszych czasach za jedną z najbardziej skutecznych metod leczenia skrzywień kręgosłupa uważa się leczenie pływaniem orz ćwiczeniami w wodzie, która pomaga wyeliminować obciążenie jakie stanowi masa ciała, zwłaszcza obciążenia powyżej miejsca wyboczenia. Pomaga to w samo korekcji tego odcinka w przypadku skolioz aktywnych.

Dodatkowym działaniem wody jest zmuszenie i mobilizowanie do czynności mięśni oddechowych, zarówno głównych jak i pomocniczych, zwiększenie pojemności życiowej płuc nawet do 5 l, stymulacja układu wegetatywnego oraz wspomaganie rozwoju gorsetu mięsni lub też stymulowanie określonych tylko mięśni.

Jednakże nie należy zapominać o równie ważnej formie rehabilitacji jaką jest bez wątpienia kinezyterapia, czyli ćwiczenia na sali gimnastycznej. Kiedys niedoceniana forma rehabilitacji w dzisiejszych czasach znowu wraca do łask.

Dzieje się tak dzięki powstającym nowoczesnym, czasem nieco kontrowersyjnym metodom, które nastawiają się na konkretny, indywidualny przypadek skoliozy, a nie traktują tego tematu ogólnikowo.

Pływanie najczęściej jest łączone ze sportem lub wypoczynkiem. Jednakże pływanie spełnia także inne, ważne role. Stąd też podział na:

Pływanie lecznicze inaczej hydrokinezyterapię – pływanie rehabilitacyjne ma bardzo duży wpływ na leczenie skolioz.

Gimnastyka wodna, aquaaerobik są formami, które doskonale mogą dopełnić a czasem nawet i zastąpić klasyczne ćwiczenia poza wodą.

Pływanie, a więc również równoległe ułożenie ciała w stosunku do wody pomaga utrzymać prawidłowe ułożenie kręgosłupa, zlikwidować dystrofię mięśniową oraz wzmocnić mięśnie.

W wodzie wykonuje się przeważnie dwa rodzaje ćwiczeń – symetryczne oraz asymetryczne. W symetrycznych uzyskujemy częściową lub całkowita korekcję dzięki elongacji kręgosłupa, natomiast w asymetrycznych stosuje się hiperkorekcyjne pozycje wyjściowe.

Ćwiczenia symetryczne muszą być połączone z całkowitym rozluźnieniem mięśni przeciwdziałających grawitacji, rozciągnięciem kręgosłupa, które warunkuje zmniejszenie, przynajmniej na czas wykonywania ćwiczeń w wodzie, skrzywienia.

Zwłaszcza w skoliozach “miękkich”. Zajęcia gimnastyki korekcyjnej wodnej są zajęciami prowadzonymi w grupie, mniej więcej 15 osobowej.

Instruktor nie byłby w stanie każdemu dziecku indywidualnie dobrać ćwiczeń asymetrycznych, dlatego podstawą takich zajęć są ćwiczenia asymetryczne.

Przykłady ćwiczeń symetrycznych:

  • Pozycja wyjściowa w leżeniu na brzuchu, nogi ugięte, ręce wyciągnięte do przodu, odbicie od brzegu, ślizg po wodzie jak najdalej,
  • Pozycja wyjściowa w leżeniu tyłem, nogi ugięte na brzegu , ręce przed sobą wyprostowane, odbicie i ślizg po wodzie.
  • Pozycja wyjściowa w leżeniu na brzuchu, nogi ugięte, ręce wyciągnięte do przodu, odbicie od brzegu, ślizg pod powierzchnia wody jak najdalej,
  • Pozycja wyjściowa na brzuchu, w rękach trzymamy deskę, nogi wyprostowane, wykonujemy ruch wiosłujący, silniej w fazie odpychania się nogami.
  • Pozycja wyjściowa w leżeniu na plecach, w rękach trzymamy deskę, nogi wyprostowane, wykonujemy ruch wiosłujący, silniej w fazie odpychania się nogami.
  • Pozycja na brzuchu, ręce pracują jak do stylu grzbietowego, nogi do klasycznego, szczególne zwrócenie uwagi na fazę poślizgu,
  • Pozycja w leżeniu tyłem, ręce jak do stylu grzbietowego, nogi do klasycznego, zwrócenie uwagi na fazę poślizgu,
  • Pływanie na grzbiecie, ręce naprzemiennie, nogi nie pracują, długa faza poślizgu,
  • Pływanie na brzuchu, ręce pracują naprzemiennie jak do kraula, ale głowa ponad poziomem wody, nogi nie pracują, długa faza poślizgu
  • Pozycja w leżeniu przodem w rękach trzymana deska, płyniemy jak do kraula, ale ręce nie pracują naprzemiennie, ale są dokładane na deskę raz jedna raz druga, z zachowaniem fazy poślizgu,
  • Pozycja w leżeniu na plecach, w rękach trzymana deska, płyniemy jak do stylu grzbietowego, ale ręce nie pracują naprzemiennie, ale są dokładane na deskę raz jedna raz druga, z zachowaniem fazy poślizgu,
  • Pozycja na plecach, uda zaciskają deskę, ręce pracują jak w stylu grzbietowym,
  • Pozycja na plecach, deska zaciskana miedzy stawami skokowymi, ręce pracują jak w stylu grzbietowym
  • Pozycja w leżeniu na brzuchu, między udami trzymamy deskę, ręce jak do żabki.
  • Pozycja w leżeniu na brzuchu, deska trzymana w połowie długości podudzia, ręce jak do żabki
You might be interested:  Hipersplenizm (nadaktywność i powiększenie śledziony) – przyczyny, objawy, leczenie

Ćwiczenia asymetryczne to ćwiczenia równie często stosowane. Polegają głownie na indywidualnym dla każdej skoliozy ustawieniu ciała, ułożenia barków czy też bioder. Asymetryczna praca kończyn pozwala na wyegzekwowanie takich ruchów, które pozwalają zniwelować i znieść skrzywienie na określony czas ćwiczenia.

Prowadzenie ćwiczeń asymetrycznych jest zadaniem trudnym i wymaga dużej wiedzy terapeuty oraz indywidualnego podejścia do każdego dziecka. Należy pamiętać właściwej pozycji wyjściowej, stabilizacji pozycji i jednocześnie o doborze dzieci o podobnym rodzaju skrzywienia do jednej grupy.

W leczeniu asymetrycznym w wodzie wyróżnia się następujące grupy skrzywień:

  • a. Skoliozy jednołukowe piersiowe,
  • b. Skoliozy jednołukowe lędźwiowe,
  • c. Skoliozy jednołukowe piersiowo-lędźwiowe,
  • d. Skoliozy dwułukowe piersiowo-lędźwiowe,
  • Dobierając ćwiczenia należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach.
  • Gdy barki są ustawione w linii poziomej, kręgosłup pozostaje w pionie,
  • Gdy barki są ustawione pod skosem, kręgosłup jest wygięty na poziomie piersiowym w stronę barku położonego wyżej,
  • Gdy biodra są ustawione pod skosem, kręgosłup wygina się lędźwiowo w kierunku biodra leżącego niżej,

Przykłady ćwiczeń asymetrycznych, które mogą być zastosowane w przypadku skoliozy jednołukowej piersiowej prawostronnej:

  • Pozycja w leżeniu przodem z wyciągniętą do przodu lewą ręką, a prawą wzdłuż tułowia, pływanie bez ruchu rak, nogi jak do kraula,
  • Pozycja na plecach z wyciągniętą do przodu lewą ręką, a prawą wzdłuż tułowia, pływanie bez ruchu rak, nogi jak do kraula,
  • Pozycja na plecach z wyciągniętą do przodu lewą ręką pracująca jak do stylu grzbietowego, praw wzdłuż tułowia, nie pracuje, nogi wyprostowane leżą swobodnie (nie pracują),
  • Pozycja w leżeniu przodem, lewa wyprostowana przed głową, wykonuje ruchy jak do kraula, prawa ręka wzdłuż ciała, nogi jak do kraula,
  • Pozycja w leżeniu na plecach, lewa wyprostowana za głową, wykonuje ruchy jak do stylu grzbietowego, prawa ręka wzdłuż ciała, nogi jak do kraula,
  • W leżeniu przodem, ręce wyprostowane, lewa do przodu, prawa w bok, przywodzenie ręki prawej, połączone z jednoczesną pracą ręki lewej i nóg jak do kraula,

Przy skoliozach jednołukowych odcinka piersiowego, nogi powinny pracować ruchem symetrycznym, zarówno w stylu klasycznym, grzbietowym, jaki i kraulu, ale z zastrzeżeniem, że u dziecka nie pojawia się żaden ruch asymetrii podczas takiego ćwiczenia. Gdyby występowała jakkolwiek asymetryczna praca nóg, ruch należy wyeliminować lub poprawić.

Przykładowe ćwiczenia asymetryczne w skrzywieniu jednołukowym odcinka lędźwiowego lewej strony:

  • Pozycja w leżeniu przodem z rękoma wyprostowanymi przed siebie, prawa noga wyprostowana z założonym rękawkiem utrzymującym na powierzchni wody, płyniemy stylem klasycznym wykonując ruchy tylko lewa noga,
  • Pozycja w leżeniu na plecach z rękoma wyprostowanymi za siebie, prawa noga wyprostowana z założonym rękawkiem utrzymującym na powierzchni wody, płyniemy stylem grzbietowym, wykonując ruchy tylko lewa noga,
  • Pozycja wyjściowa w leżeniu przodem, ręce wyprostowane trzymają deskę przed sobą. Na prawa nogę założony dmuchany rękaw, na lewą płetwa. Ruchy jak do kraula,
  • Pozycja w leżeniu tyłem, ręce wyprostowane trzymają deskę za sobą. Na prawa nogę założony dmuchany rękaw, na lewą płetwa, pływanie stylem grzbietowym,
  • Pozycja na brzuchu, ręce wyprostowane trzymają deskę przed sobą. Na prawa nogę założony dmuchany rękaw, na lewą płetwa, pływanie kraulem,
  • Pozycja w leżeniu przodem, zgięcie lewej nogi w biodrze i w kolanie, Prawa noga i ręce jak w stylu klasycznym,
  • Leżenie tyłem, zgięcie lewej nogi w biodrze, noga prawa pracuje jak do stylu klasycznego, natomiast ręce symetrycznie pracują jak w stylu grzbietowym.
  • Leżenie na brzuchu, zgięcie lewej nogi w biodrze, noga prawa pracuje jak do stylu klasycznego, ręce symetrycznie pracują również jak w stylu klasycznym.

Kolejne przykłady ćwiczeń asymetrycznych, możliwych do zastosowania w skoliozach jednołukowych odcinka piersiowo-lędźwiowego, w skrzywieniu prawostronnym:

  • Pozycja w leżeniu przodem, wyciągnięcie wyprostowanej lewej ręki przed siebie, prawa wzdłuż tułowia, lewa noga wyprostowana, nie wykonuje ruchu, prawa pracuje jak do klasycznego,
  • Pozycja w leżeniu tyłem, wyciągnięcie wyprostowanej lewej ręki za siebie, prawa wzdłuż tułowia, lewa noga wyprostowana, nie wykonuje ruchu, prawa pracuje jak do klasycznego,
  • Pozycja leżąc przodem, lewa ręka wyprostowana przed siebie, prawa wyprostowana, ale skierowana w bok. Lewa noga wyprostowana, nie pracuje. Ruch prawą nogą jak w stylu klasycznym, natomiast prawą wykonujemy ruch przywodzenia pod powierzchnia wody.
  • Pozycja leżąc tyłem, ruch i ułożenie ciała jak wyżej,
  • Pozycja leżąc na plecach, lewa ręka wyprostowana przed siebie, prawa wyprostowana, ale skierowana w bok. Lewa noga wyprostowana, nie pracuje. Ruch prawą nogą jak w stylu grzbietowym, natomiast prawą wykonujemy ruch przywodzenia pod powierzchnia wody.
  • W leżeniu przodem, ręce wyprostowane, trzymają deskę, nogi proste, na lewej założony nadmuchany rękaw, na prawej płetwa. Ruch prawą nogą jak w kraulu oraz prawej ręki jak w stylu klasycznym,
  • W leżeniu na plecach ręce wyprostowane, trzymają deskę, nogi proste, na lewej założony nadmuchany rękaw, na prawej płetwa. Ruch prawą nogą jak w kraulu oraz prawej ręki jak w stylu grzbietowym,

Ćwiczenia asymetryczne, mające zastosowanie w leczeniu skolioz dwułukowych odcinka piersiowo-lędźwiowego. Skrzywienie lewostronne:

  • Pozycja w leżeniu przodem, lewa ręka prosta z przodu trzyma deseczkę, prawa ręka wzdłuż tułowia, na nogach założone dmuchane rękawy, lewa noga pracuje jak w stylu klasycznym,
  • Pozycja w leżeniu na plecach, lewa ręka prosta trzyma deseczkę za sobą, prawa ręka wzdłuż tułowia, na nogach założone dmuchane rękawy, lewa noga pracuje jak w stylu klasycznym,
  • Pozycja w leżeniu przodem, lewa ręka trzyma deskę przed sobą, prawa w wyproście, ruch prawej nogi ograniczony rękawkiem, prawa jak do klasyka,
  • Pozycja w leżeniu tyłem, lewa ręka trzyma deskę za sobą, prawa w wyproście, ruch prawej nogi ograniczony rękawkiem, prawa jak do klasyka,
  • Pozycja w leżeniu przodem, ręce wyprostowane przed siebie, ruch lewą noga jak w stylu klasycznym, prawa nie pracuje,
  • Pozycja w leżeniu na plecach, ręce ułożone wzdłuż ciała, ruch lewą noga jak w stylu klasycznym, prawa nie pracuje,
  • Pozycja w leżeniu tyłem, ręce proste, wyciągnięte za siebie, w rękach deseczka, obie nogi są ugięte w biodrach i w kolanach, ruchy są wykonywane przez prawą rękę stylem grzbietowym (dokładanie ręki do deski) oraz przez prawa nogę stylem klasycznym. Zwrócić uwagę powinno się na fazę poślizgu połączonej z wyprostowaniem prawej nogi i przywiedzeniem prawej ręki.
  • Pozycja w leżeniu na brzuchu, ręce proste, wyciągnięte przed siebie, w rękach deseczka, obie nogi są ugięte w biodrach i w kolanach, zwisają swobodnie, ruchy są wykonywane przez prawą rękę kraulem (dokładanie ręki do deski) oraz przez prawa nogę stylem jak w stylu klasycznym. Zwrócić uwagę powinno się na fazę poślizgu połączonej z wyprostowaniem prawej nogi i przywiedzeniem prawej ręki.
  • Pozycja w leżeniu na brzuchu, ręce proste, wyciągnięte przed siebie, w rękach deseczka, nogi proste w kolanach, zwisają swobodnie, ruchy prawą nogą jak do tylu klasycznego,
  • Pozycja w leżeniu tyłem, ręce proste, wyciągnięte do tyłu, w rękach deseczka, nogi proste w kolanach, zwisają swobodnie, ruchy prawą nogą jak do stylu grzbietowego,

Spostrzeżono, że jeżeli łuki w skrzywieniu dwułukowym piersiowo-lędźwiowym są blisko ułożone i raczej krótkie, nie powinno się wykonywać ćwiczeń asymetrycznych, ale zastąpić je symetrycznymi. Ćwiczenia asymetryczne wykonujemy w rehabilitacji skolioz dużych, rzędu II stopnia oraz jeszcze większych.

Dla takich skolioz należy całkowicie indywidualnie ustawić zestaw ćwiczeń wraz z pozycjami wyjściowymi, biorąc pod uwagę miejsce, stopień dotychczas zaawansowanie skoliozy. Dodatkowo powinno się zwrócić szczególna uwagę na możliwości siłowe i napięcie mięśniowe danego pacjenta.

You might be interested:  Trepanacja zęba – co to jest, kiedy wykonać i jak przebiega?

Dlatego też wyżej wymienione przykłady ćwiczeń należałoby zmodyfikować dla każdego pacjenta osobno.

Pływania asymetrycznego nie należy także wykonywać w skoliozach wielołukowych, skrzywieniach dwułukowych charakteryzujących niekrótkimi, blisko osadzonymi łukami, w skrzywieniach o małym stopniu oraz w grupach wieloosobowych, w których skrzywienia u osób ćwiczących nie są tego samego rodzaju.

Systematyczne pływanie rehabilitacyjne ma ogromne znaczenie w leczeniu skolioz, jednak nie należy zapominać o tym, że pływanie ma tylko uzupełniać terapię, a nie ją zastępować.

W wielu przypadkach leczenie rehabilitacyjne nie przynosiło rezultatu z powodu braku systematyczności, nieprawidłowego dobrania pozycji lub złego określenia stopnia skrzywienia. Dlatego tak istotna jest prawidłowa diagnoza i prowadzenie zajęć przez fachowców.

Podstawą leczenia są ćwiczenia gimnastyki korekcyjnej, prowadzone na sali gimnastycznej różnymi metodami kinezyterapii. Aktualnie można wyróżnić wiele skutecznych metod takich jak; Metoda McKenziego, PNF, terapia manualna Mulligana i wiele, wiele innych.

  • Studia
  • Pozostałe
  • Rehabilitacja

Ćwiczenia na skoliozę w domu

Ćwiczenia na skoliozę w domu powinny być zawsze skonsultowane ze specjalistą, który prowadzi rehabilitację. Dodatkowa praca zawsze pozytywnie wpływa na skuteczność i przyspieszenie procesu terapii. W przypadku dzieci zestaw korygujących ruchów może zniwelować wadę postawy, a w przypadku dorosłych wskazane są ćwiczenia rozciągające.

Ćwiczenia na skoliozę w wielu przypadkach nie są w stanie całkowicie zniwelować wady, zwłaszcza jeśli ugruntowała się przez wiele lat u osób dorosłych. Ich celem jest przywrócenie komfortu życia i możliwość wykonywania najprostszych czynności bez bólu kręgosłupa. Rehabilitacja ponadto zwalnia proces postępowania skrzywienia.

Ćwiczenia na skoliozę – kiedy pozwalają skorygować wadę?

Ćwiczenia na skoliozę dla dorosłych mają za zadanie rozciągnąć (wydłużyć) mięśnie i są podstawową formą rehabilitacji.

Jeśli wada postawy na początkowym etapie zostanie zbagatelizowana, po latach jednym rozwiązaniem będzie farmakoterapia lub operacja kręgosłupa.

Zestaw ćwiczeń powinien zawierać ruchy asymetryczne, które wydłużają mięśnie skrócone skoliozą oraz symetryczne, których celem jest wzmocnienie wszystkich partii mięśni wokół kręgosłupa. Ponadto właściwe rozciąganie jest wskazane w każdym wieku.

Mimo że wada pogłębia się wraz z wiekiem, to uciążliwa staje się stosunkowo późno, bo zwykle po 40. roku życia, kiedy organizm się starzeje.

Prowadzi do dolegliwości bólowych, ogranicza ruchomość odcinka ze skrzywieniem kręgosłupa, a także do problemów układu krążenia.

Osoby dorosłe cierpią najczęściej na skoliozę zwyrodnieniową odcinka lędźwiowego kręgosłupa, podczas gdy dzieci i młodzież na skoliozę odcinka piersiowego: prawostronną, lewostronną lub dwułukową.

Sprawdź produkt: Pajączek na proste plecy dźwiękowy 

Ćwiczenia na skoliozę dla dzieci

Wcześnie wykryte skrzywienie kręgosłupa u dzieci i młodzieży może być skorygowana na początkowym etapie właśnie przez właściwe ćwiczenia na skoliozę. Oczywiście warunkiem jest to, że skrzywienie jest niewielkie. Stopień zaawansowania zmian zawsze musi ocenić ortopeda, a wynik powinien zostać skonsultowany z fizjotrapeutą, który dobierze odpowiednie ćwiczenia.

W przypadku dzieci i młodzieży ćwiczenia na skoliozę wykonywane w domu są nie tylko zaleceniem, ale obowiązkiem. Nie zajmują dużo czasu i mogą być prowadzone bez użycia skomplikowanych i drogich przyrządów gimnastycznych. Dobry efekt dadzą m.in.:

  • skłony tułowia w przód z wyprostowanymi rękoma, którymi dziecko może próbować sięgnąć podłogi,
  • utrzymanie wyprostowanej pozycji ciała przy ścianie, z przylegającymi do niej piętami, barkami i ściągniętymi łopatkami,
  • przysiady w lekkim rozkroku z utrzymaniem prostych pleców i właściwej sylwetki ciała.

W procesie rehabilitacji wad postawy u najmłodszych ważna jest rola rodzica, który powinien pilnować, aby dzieci wykonywały zadane ćwiczenia codziennie przez około 45 min, powtarzając każdy ruch zgodnie z wytycznymi fizjoterapeuty lub rehabilitanta.

Najlepsze ćwiczenia na skoliozę dla dorosłych. Czy inaczej ćwiczyć na skoliozę prawostronną i lewostronną?

Skolioza to zmora naszych czasów. Im więcej ludzi ma pracę przed komputerem, tym więcej ma skoliozę. Warto jej przeciwdziałać, a jeśli to nie jest możliwe – pomagać sobie ćwiczeniami. Podpowiadamy, co robić, kiedy kręgosłup odmawia posłuszeństwa z powodu skoliozy.

Skolioza jest skrzywieniem kręgosłupa i jest bardzo powszechna. Nazywa się ją bocznym skrzywieniem kręgosłupa i wyróżnia się lewostronne i prawostronne. Wykrzywieniu bocznemu kręgosłupa towarzyszy często rotacja kręgów i lordotyzacja, inaczej uwypuklenie, kręgosłupa. Spotyka się je zwykle w odcinku piersiowym.

Skolioza jest problematyczna u dorosłych, dodatkowo pogłębia się wraz z wiekiem.

Co ciekawe zwyrodnienie naszego kręgosłupa najszybciej postępuje w okresie dojrzewania, ale zaczynamy je odczuwać na poważnie dopiero w piątej dekadzie życia.

Wtedy to pojawiają się bóle kręgosłupa, problemy z wykonaniem najprostszych ruchów, które wcześniej nie stanowiły trudności. Czasem zaczynają się kłopoty z układem krążenia.

Ćwiczenia na skoliozę dla dorosłych mają niemałą rolę w dbaniu o kręgosłup. Nie tylko pozwalają uporać się z bólem, zmniejszyć dolegliwości, lecz także pomagają zwiększyć ruchomość. Ćwiczenia na skoliozę zarówno na skoliozę prawostronną, jak i lewostronną, mogą być bardzo podobne. W zasadzie nie kwestia rodzaju skrzywienia jest istotna przy doborze treningu, a cel, który nam przyświeca.

Niektórym zależy na wzmocnieniu mięśni grzbietu, innym na wygięciu kręgosłupa w drugą stronę do kierunku skrzywienia.

Konieczne jest dostosowanie ćwiczeń na skoliozę do własnych potrzeb, czyli do tego, co będzie najlepsze dla naszego kręgosłupa. Powinniśmy więc skonsultować się z fizjoterapeutą lub/i lekarzem ortopedą.

To oni powinni ułożyć nam plan treningowy. Abstrahując jednak od ćwiczeń zleconych przez terapeutę, kręgosłup można ćwiczeniami wzmocnić w domu.

Skolioza jest nazywana chorobą cywilizacyjną naszych czasów. Niestety trudno się nie zgodzić z tym stwierdzeniem.

Prowadzimy siedzący tryb życia, dużo jeździmy samochodem, pracujemy godzinami przed komputerem i przede wszystkim w ogóle nie zażywamy ruchu.

Brak aktywności fizycznej – a szczególnie ćwiczeń mięśni okalających kręgosłup, czy ćwiczeń rehabilitacyjnych na skoliozę, prowadzi do tego, że bardzo szybko zaczynamy odczuwać bolesność pleców.

Ćwiczenia rehabilitacyjne na skoliozę zdecydowanie przyczyniają się do znacznej poprawy jakości życia osób ze skrzywieniem bocznym kręgosłupa. To właśnie brak ćwiczeń jest główną przyczyną skoliozy.

Co ciekawe jeszcze nie tak dawno temu zupełnie nie rozumiano przyczyn skoliozy.

Uważano, że skrzywienie boczne kręgosłupa powodują błędy we wcześniejszym leczeniu! Jako jeden z głównych powodów lekarze podawali osłabienie mięśni przykręgosłupowych. Zalecali więc ćwiczenia.

A te niestety były źle dopasowane i nie przynosiły rezultatów. Kolejne badania i obserwacje w końcu naprowadziły ekspertów na właściwe przyczyny.

W tej chwili specjaliści zalecają już właściwy zestaw ćwiczeń rehabilitacyjnych na skoliozę, które przede wszystkim rozciągają mięśnie, więzadła i powięzi.

Dodatkowo ortopedzi i fizjoterapeuci zgodnie twierdzą, że absolutnie nie powinno się zwalniać dzieci z lekcji wychowania fizycznego w szkole. Nawet minimalne dawki ruchu, takie jakich doświadczamy na lekcjach, są już profilaktyką skoliozy.

Tak, jak wspominaliśmy wyżej, ćwiczenia na skoliozę prawostronną nie muszą różnić się od tych na skoliozę lewostronną. To ten sam zestaw ćwiczeń. Ważne jest to, na czym na zależy – wygięciu kręgosłupa w drugą stronę czy wzmocnieniu mięśni.

Ćwiczyć możemy wszędzie – w domu, na siłowni, w fitness klubie. W tym ostatnim miejscu warto wybrać się na zajęcia zorganizowane nazywane zazwyczaj “zdrowy kręgosłup”. Podczas takich zajęć, pod czujnym okiem instruktora, wzmocnimy wszystkie odcinki kręgosłupa. Wykonamy ćwiczenia na kręgosłup piersiowy, na skoliozę prawostronną, lewostronną i mięśnie grzbietu.

Wiele ćwiczeń na skoliozę z powodzeniem możemy wykonywać w domu i nie potrzebujemy do nich żadnych sprzętów – prócz podłogi. Warto z nich korzystać niezależnie od wady, która nam doskwiera:

  1. Żabka. Połóż się na brzuchu. Ręce oderwij od podłogi, staraj się zataczać nimi kółka. Ruch ma przypominać ten, który wykonujesz podczas pływania żabką. Cały czas patrz w podłogę.
  2. Unoszenie bioder. Połóż się płasko na plecach. Zegnij nogi w kolanach i pięty połóż na podłodze, dość blisko pośladków. Oderwij biodra w górę. Zatrzymaj pozycję kilka sekund. Wróć na matę. Powtórz kilka razy.
  3. Klaskanie w leżeniu. Połóż się na brzuchu. Wyprostuj ręce przed siebie i zacznij klaskać. Nie zginaj przy tym łokci. Wykonuj ćwiczenie przez minutę.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *