Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

Wirusy brodawczaka ludzkiego HPV (ang. Human Papillomavirus) to liczna rodzina (poznano około 100 typów) wirusów DNA powszechnie występujących w populacji, u osób obu płci. Szacuje się, że w ciągu życia kontakt z nosicielem wirusa HPV ma około 80% ludzi.

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie Spis treści:

HPV objawy

Infekcja wirusem HPV może przebiegać na wiele sposobów. Bardzo często są to incydentalne zakażenia HPV, które albo nie dają objawów, albo dają objawy przemijające, niezbyt niepokojące i niegroźne (np. w postaci brodawek na skórze).

Jeśli zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego HPV nie zostanie samoistnie pokonane przez organizm w ciągu kilku miesięcy (do dwóch lat), wówczas mamy do czynienia z zakażeniem przewlekłym.

Infekcje przewlekłe mogą doprowadzić do poważnych konsekwencji, włącznie z rozwinięciem się raka prącia (u mężczyzn), nowotworów złośliwych szyjki macicy (u kobiet) lub głowy i gardła (u wszystkich, bez względu na płeć).

Zakażenie HPV, jak się zabezpieczyć?

Zakażenie HPV ma miejsce w wyniku bezpośredniego kontaktu, głównie przez wszelkiego rodzaju kontakty seksualne. Większość osób zaraża się HPV wkrótce po rozpoczęciu aktywności seksualnej. Podstawową metodą przeciwdziałania zarażeniu się wirusem HPV jest zatem unikanie ryzykownych zachowań seksualnych, zwłaszcza z wieloma partnerami.

Ryzyko zarażenia wirusem zmniejsza stosowanie prezerwatyw. Równie ważne jest mycie rąk przed i po skorzystaniu z toalety. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko przeniesienia wirusa HPV z dłoni (którą mogliśmy dotknąć zakażonej osoby lub zanieczyszczonych przedmiotów) na własne okolice intymne.

Ponadto należy pamiętać, aby nie korzystać z tych samych przedmiotów do higieny intymnej (ręczniki, gąbki).

Pomocna jest także profilaktyka wirusa, a dokładnie testy na obecność wirusa brodawczaka ludzkiego w organizmie.

Zakażenie wirusem HPV należącym do grupy wysoko- lub niskoonkogennych jest wskazaniem do dalszych, regularnie powtarzanych badań profilaktycznych.

Średnio od zakażenia HPV do rozwinięcia raka szyjki macicy mija około 13 lat, można więc w tym czasie rozpoznać wczesne zmiany, zwiększając szanse na wdrożenie skutecznego leczenia.

Istnieją także metody laboratoryjne umożliwiające potwierdzenie, że proces nowotworowy już się rozpoczął, nawet jeśli nie ma jeszcze wyraźnych objawów.

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

HPV leczenie

Nie istnieje uniwersalna, skuteczna metoda leczenia zakażeń wszystkimi typami wirusa HPV (brodawczaka ludzkiego). Leczenie zazwyczaj ma charakter immunomodulacyjny i polega na wspomaganiu organizmu w taki sposób, żeby zwiększyć jego odporność i ułatwić mu uporanie się z wirusem. Niektóre typy wirusa brodawczaka ludzkiego (np.

wywołujące zwykłe brodawki skóry) są podatne na stosowanie pewnych leków dermatologicznych, w innych przypadkach całkowite pozbycie się wirusa z organizmu jest bardzo trudne lub wręcz niemożliwe. Chorobę wywołaną przez wirusy leczy się z nadzieją, że ich liczba w organizmie znacząco zmaleje po usunięciu ogniska choroby.

W chorobach nowotworowych łączy się leczenie chirurgiczne z radioterapią i chemioterapią.

Wirus HPV u mężczyzn

Wirus HPV wywołuje wiele chorób. U mężczyzn do najgroźniejszych należą nowotwory złośliwe głowy i szyi. Większość infekcji u mężczyzn przebiega bezobjawowo, do momentu rozwinięcia się choroby.

Powszechne są zakażenia odmianami wirusa HPV powodującymi: brodawki dróg oddechowych oraz raka , jamy ustnej, ślinianek, spojówek, krtani,przełyku i raka odbytu.

W okolicach narządów płciowych mogą się pojawiać kłykciny kończyste i płaskie, kłykciny olbrzymie i rak prącia.

Mężczyźni należący do grup ryzyka zakażenia wirusem HPV
  • mieli wiele partnerek seksualnych,
  • obniżona odporność
  • palenie papierosów
  • zmiany chorobowe w okolicy narządów płciowych lub w okolicy odbytu,
  • wykrycie wirusa HPV u partnerki/partnera
  • przewlekłe zapalenia cewki moczowej i żołędzi,
  • inne objawy zakażenia wirusem HPV

Wirus HPV u kobiet

O wirusie HPV mówi się najczęściej w kontekście raka szyjki macicy.

Rzeczywiście, z długoterminowych obserwacji wynika, że prawie 100% rozpoznanych przypadków tego raka ma związek z infekcją wysokoonkogennymi odmianami wirusa HPV.

Wirus HPV u kobiet wywołuje także raka sromu i pochwy. Niezależnie od tego, kobiety są także narażone na wszystkie pozostałe choroby wywoływane przez wirusy z rodziny HPV.

Czynniki ryzyka zakażenia wirusem HPV w przypadku kobiet
  • rozpoczęcie współżycia w młodym wieku,
  • kilku lub wielu partnerów seksualnych,
  • obniżona odporność,
  • palenie papierosów,
  • współtowarzyszące inne choroby przenoszone drogą płciową, takie jak rzeżączka, chlamydioza i opryszczka pospolita,
  • liczba urodzonych dzieci i młody wiek przy pierwszym dziecku,
  • przewlekłe infekcje lub zmiany skórne miejsc intymnych.

HPV szczepionka

Nie ma szczepionki chroniącej przed zachorowaniem na wszystkie odmiany wirusa HPV. Istnieją natomiast szczepionki skuteczne w profilaktyce zakażeń odmianami wysokoonkogennymi i niskoonkogennymi.

Czynnikiem pobudzającym organizm do wytwarzania przeciwciał anty-HPV nie są żywe lub unieszkodliwione wirusy, ale uzyskane metodą rekombinacji genów elementy „otoczki” wirusa, które nie zawierają jego kodu DNA, zatem należy podkreślić, że szczepionka nie może wywołać zachorowania na chorobę.

Zaleca się szczepienie zwłaszcza dziewczynek i młodych kobiet, które jeszcze nie rozpoczęły współżycia. Korzystne jest jednak także szczepienie kobiet w późniejszym czasie.

Szczepienie mężczyzn ma niewielkie znaczenie dla nich samych, ale również jest wskazane, ponieważ dzięki niemu przerywa się łańcuch przekazywania wirusa. Szczepienia przeciw HPV są drogie, a w Polsce nie są refundowane.

HPV test DNA

Wirus HPV można podzielić na dwa rodzaje:

  • niskoonkogenne (niskiego ryzyka): HPV typ 6, 11
  • i wysokoonkogenne (wysokiego ryzyka): HPV typ 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58 i 59.

Za rozwój raka szyjki macicy odpowiadają typy: 16 i 18, oraz 31, 33, 45. Typ 16 powoduje ponad połowę wystąpień raka płaskonabłonkowego. W profilaktyce i leczeniu zakażeń HPV pomocne są badania genetyczne, które wykrywają zakażenie wirusem HPV. Badania przeznaczone są do samodzielnego wykonania w domu.

Testy DNA badające różne typy wirusa można kupić w sklepie Medistore. Zestaw pobraniowy w bezpieczny sposób jest dostarczany do pacjenta przez kuriera. Pacjent pobiera wymaz zgodnie z instrukcją znajdującą się przy badaniu. Dodatni wynik testu oznacza obecność wirusa. Wynik badania zawiera także informację o wykrytym typie wirusa.

Wynik ujemny oznacza, że nie wykryto żadnego z badanych typów HPV.

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

W przypadku testu dla kobiet, personel medyczny podczas cyklicznej wizyty ginekologicznej pobiera wymaz z szyjki macicy. Pacjentka przesyła wymaz do laboratorium i oczekuje na wynik.

Wirus HPV badanie dla kobiet obejmuje najszerszy wachlarz, bo aż 28, badanych typów HPV (6, 11, 16, 18, 26, 31, 33, 35, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 52, 53, 54, 56, 58, 59, 61, 66, 68, 69, 70, 73, 82).

Szczegółowe instrukcje jak należy przygotować się do badania zawarte są w przesyłce z badaniem.

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

W przypadku badania dla mężczyzn, pacjent po zapoznaniu się z instrukcją samodzielnie pobiera z prącia lub cewki moczowej materiał do badania genetycznego, przesyła do laboratorium i oczekuje na wynik testu. Wirus HPV badanie dla mężczyzn obejmuje 28 typów HPV (6, 11, 16, 18, 26, 31, 33, 35, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 52, 53, 54, 56, 58, 59, 61, 66, 68, 69, 70, 73, 82).

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

Zmiany w jamie ustnej jak: brodawczaki, kłykciny kończyste, ogniskowy przerost nabłonka lub zwykłe brodawki mogą być związane z obecnością wirusa HPV w jamie ustnej. W przypadku takiego podejrzenia należy wykonać badanie Wirus HPV test z jamy ustnej. Niezdiagnozowany i nieleczony wirus może powodować nowotwory jamy ustnej i gardła.

 Test genetyczny obejmuje zarówno typy wirusa niskiego jak i wysokiego ryzyka wywołania nowotworu – łącznie aż 28 typów HPV (6, 11, 16, 18, 26, 31, 33, 35, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 52, 53, 54, 56, 58, 59, 61, 66, 68, 69, 70, 73, 82). Pacjent samodzielnie pobiera próbkę wymazu z policzka i odsyła ją do laboratorium.

W przypadku wyniku dodatniego pacjent powinien skontaktować się ze swoim lekarzem.

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

Dowiedz się więcej:

‘Clinical applications of HPV testing: A summary of meta-analyses’https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0264410X06007225

‘Benefits and Costs of Using HPV Testing to Screen for Cervical Cancer’https://jamanetwork.com/journals/jama/article-abstract/194902

‘Overview of the European and North American studies on HPV testing in primary cervical cancer screening.’https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/ijc.21955

Wirus HPV – przyczyny, objawy, leczenie

Wirus HPV coraz częściej dotyka młodych ludzi. Jest bardzo groźny, ponieważ może być przyczyną wielu groźnych dla ludzkiego życia chorób. Występuje w kilkudziesięciu rodzajach i może przebiegać delikatnie lub stanowić poważne zagrożenie dla życia ludzkiego. Dlatego też warto wiedzieć, jakie objawy daje wirus HPV, jak uniknąć zakażenia oraz jak postępować w przypadku choroby.

You might be interested:  Artroskopia kolana – wskazania, przebieg, rekonwalescencja, rehabilitacja, ćwiczenia, powikłania

Wirus HPV, czyli human papilloma virus należy do rodziny wirusów papillomawirusów i występuje w ponad 100 różnych rodzajach. Każda odmiana wirusa ma inny wpływ na tworzenie się infekcji urogenitalnych u kobiet oraz mężczyzn. Wirus HPV dzieli się na dwie grupy:

  • niskoonkogenne,
  • wysokoonkogenne.

Wirus HPV z pierwszej grupy jest przyczyną powstawania takich dolegliwości, jak brodawki, kłykciny kończyste i płaskie. Zmiany te dotykają męskie i żeńskie okolice narządów płciowych.

Mogą pojawić się w pochwie, szyjce macicy i sromie, a objawy HPV u mężczyzn pojawiają się w okolicy krocza, moszny oraz penisa. Co więcej, brodawki mogą pojawiać się również na stopach oraz dłoniach.

Z racji tego, że niskoonkogenny wirus HPV często objawia się brodawkami, określa się go również jako brodawczak.

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

Brodawczak ludzki – wirus HPV

Natomiast w przypadku grupy wirusa HPV wysokoonkogennego sytuacja jest bardziej poważna. Wszystko dlatego, że może on prowadzić do nowotworów narządów płciowych, głowy oraz szyi.

Jak można się zarazić?

Najczęściej do zarażenia HPV dochodzi drogą płciową. Podczas stosunku, szczególnie bez zabezpieczenia w postaci prezerwatywy. Zazwyczaj to młodzi ludzie między 15. a 25. rokiem życia są ofiarami wirusa brodawczaka ludzkiego, ze względu na aktywne życie seksualne.

Innym sposobem zakażenia się jest bezpośrednio kontakt skórny z brodawką innej osoby, która najczęściej występuje na stopach oraz dłoniach. Ponadto ryzyko zakażenia jest większe podczas korzystania z miejsc publicznych, takich jak baseny lub siłownie.

Objawy wirusa HPV i choroby, które powoduje

Brodawczak ludzki w początkowej fazie rozwoju nie daje objawów. Dlatego też zakażony przez długi czas może nie być świadomy tego faktu. Z tego powodu w diagnostyce stosuje się głównie specjalne testy wykrywające. Często osoby posiadające silny układ immunologiczny same zwalczają wirusa bez wiedzy o tym, że są zakażone.

Pierwszą niepokojącą zmianą wywołaną przez wirus HPV zazwyczaj są brodawki, które pojawiają się na powierzchni dłoni i stóp. Są to niewielkie guzki o twardej strukturze.

Nieleczone mogą powodować rozprzestrzenianie się i tworzenie nowych skupisk, co może wpływać na dyskomfort i ból odczuwalny w codziennym funkcjonowaniu.

Skuteczne leczenie brodawek możliwe jest w pierwszej fazie choroby.

Objawy HPV to również kłykciny kończyste, które także są brodawkami. Występują w obszarach zewnętrznych narządów płciowych oraz odbytu zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Może się również zdarzyć, że tego typu brodawki pojawią się w okolicach jamy ustnej i błony śluzowej gardła. Nieleczone mogą być przyczyną guzów oraz narastać na okoliczne tkanki.

Wirus HPV przyczynia się również do rozwoju nowotworów. Jako że nie daje objawów, wczesna diagnostyka nowotworów wywołanych za jego przyczyną jest bardzo trudna.

Najczęściej do czynienia mamy z rakiem szyjki macicy, prącia, jamy ustnej, a nawet gardła.

Ponadto nowotwór wywołany przez wirus brodawczaka ludzkiego często w późnej fazie choroby daje przerzuty i rozwija się dość agresywnie.

Jak leczyć wirusa HPV?

W zależności od choroby, jaką wywołuje wirus brodawczaka ludzkiego leczenie jest zróżnicowane.

W przypadku brodawek można podjąć leczenie samodzielnie kupując w aptece specjalne preparaty oraz zestawy do krioterapii, czyli punktowego zamrażania.

Jeśli takie leczenie nie przyniesie efektów, należy bezzwłocznie udać się do lekarza. Natomiast kłykciny kończyste leczone są za pomocą specjalnych preparatów na receptę.

Dlatego ważne jest, aby jak najszybciej umówić się na spotkanie z lekarzem. Ponadto w walce z tym rodzajem brodawek pomocne są zabiegi krioterapii, laseroterapii lub chirurgiczne.

W przypadku nowotworów leczenie jest dużo bardziej skomplikowane, a wszystko zależy od stopnia rozwoju raka oraz jego rodzaju. Jednak powszechnie stosuje się chemioterapię lub radioterapię.

W niektórych przypadkach skuteczną metodą okazuje się leczenie operacyjne.

Jak zapobiegać zakażeniom?

Oczywiście najbardziej skuteczną formą profilaktyki wirusa HPV jest unikanie bezpośredniego kontaktu z osobami posiadającymi brodawki.

Ponadto w miejscach publicznych warto dbać o odpowiednią higienę oraz szczególnie na basenach zadbać o obuwie. Należy również zachować środki ostrożności podczas stosunków seksualnych oraz ograniczyć ilość partnerów.

Warto też stosować prezerwatywy, które chronią w 60% przed zakażeniem.

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

szczepionka przeciw HPV

Inną metodą profilaktyki jest opóźnienie rozpoczęcia życia seksualnego lub przed jego rozpoczęciem poddanie się szczepieniu. Szczepionka HPV przeznaczona jest dla dziewcząt. Zazwyczaj szczepienie profilaktyczne odbywa się między 11. a 12.

rokiem życia lub przed ukończeniem 18 lat. Co więcej, szczepienie odbywa się w trzech seriach, ponieważ taki sposób podania szczepionki daje największą skuteczność.

Oczywiście szczepienie poprzedzone jest badaniem cytologicznym, które ma na celu wykluczyć ewentualny nowotwór szyjki macicy.

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenieKłykciny kończyste to inaczej brodawki narządów płciowych. Są to zmiany związane z hiperplazją (powiększanie objętości tkanki wskutek zwiększania się liczby jej komórek), zlokalizowane na skórze i błonach śluzowych narządów płciowych. Najczęściej wywołują je takie typy wirusa HPV jak 6 i 11, bardzo rzadko 30, 42, 43, 44, 45, 51, 52 i 54. Zakażenie HPV może obejmować wszystkie okolice narządów płciowych, w tym okolicę okołoodbytową, krocze i otaczającą skórę.

U większości pacjentów, którzy posiadają zmiany okołoodbytnicze mogą także występować zmiany w odbytnicy. U kobiet zmiany najczęściej występują na wargach sromowych, w przedsionku pochwy, na odbycie, czasem przechodzą nawet na pośladki.

Mogą pojawiać się także na łechtaczce, cewce moczowej, w pochwie jak również na szyjce macicy. U mężczyzn zmiany występują najczęściej w obrębie worka napletkowego i na żołędzi członka, jak również mogą pojawiać się u ujścia cewki moczowej oraz w okolicy odbytu.

U homoseksualistów są szczególnie częste w okolicy odbytu i odbytnicy. Kłykciny bardzo lubią rozwijać się w miejscach ciepłych i wilgotnych.

Objawy kłykcin kończystych

W początkowej fazie choroby pojawiają się tylko maleńkie różowe wykwity, które zazwyczaj nie powodują żadnych dolegliwości. Bardzo często zdarza się, że zostają one niezauważone, szczególnie w przypadku, gdy pojawiają się na pochwie lub szyjce macicy. Takie zmiany może zauważyć lekarz podczas rutynowego badania ginekologicznego.

Wraz z rozwojem choroby brodawki narządów płciowych rosną, zlewają się i przybierają kalafiorowaty kształt o zabarwieniu białawym. Nie są one bolesne. Jednak chory może odczuwać świąd, pieczenie, mogą pojawić się również upławy o nieprzyjemnym zapachu, czasem plamienia a nawet krwawienia.

Nieleczona choroba prowadzi do powstania tzw. Kłykcin olbrzymich Buschke – Loewensteina, które bolą i krwawią przy najmniejszym dotyku. Brodawki płciowe nie mają potencjału onkogennego, nie naciekają, nie dają przerzutów.

Wyjątkiem są jedynie kłykciny olbrzymie, które występują bardzo rzadko i rozwijają się głównie u osób z dużym deficytem odporności i wykazują ograniczoną złośliwość.

Przyczyny kłykcin kończystych

Wrotami zakażenia dla wirusa najczęściej są mikro i makro uszkodzenia nabłonka szyjki macicy, narządów płciowych lub ich okolic. Do tego typu uszkodzeń bardzo często dochodzi podczas stosunków płciowych.

Choroba ta jest uznana za weneryczną, ponieważ najczęściej przenoszona jest drogą płciową. Do zakażenia wirusem dochodzi bowiem przede wszystkim przez stosunek płciowy z osobą zakażoną. Dotyka ona bowiem osób prowadzących aktywne życie seksualne.

Najczęściej występuje wśród osób pomiędzy 17 a 33 rokiem życia, chociaż może występować wśród wszystkich grup wiekowych. Istnieje aż 60 % szans, że zakażona osoba zarazi swojego partnera już podczas pierwszego stosunku płciowego.

Częstość występowania kłykcin kończystych jest jednakowa dla obu płci. W związku z tym, że wrotami zakażenia mogą być nawet niewielkie uszkodzenia naskórka.

Istnieje również nieseksualna droga zakażenia tym wirusem. W takim przypadku możliwość wtargnięcia wirusa następuje wtedy, gdy dojdzie do zetknięcia się uszkodzenia z wirusem np. przez źle wysterylizowane narzędzia w gabinecie ginekologicznym.

Powstawaniu kłykcin sprzyjają nieleczone stany zapalne narządu moczowo-płciowego, mogące spowodować mikrouszkodzenia delikatnego nabłonka tych narządów.

Ryzyko zakażenia jest większe u osób o osłabionej odporności organizmu, szczególnie po przebiegu różnych ciężkich chorób czy w trakcie ciąży.

Grupa podwyższonego ryzyka

Do grup szczególnie wysokiego ryzyka należą:

  • osoby chore na AIDS,
  • nosiciele wirusa HIV,
  • osoby po transplantacji narządów (u których odporność jest obniżona farmakologicznie, by ich organizm nie odrzucił przeszczepu),
  • chorzy na chorobę Hodgkina,
  • osoby, które przeszły chemioterapię.

W takich przypadkach kłykciny kończyste występują znacznie liczniej oraz są dużo bardziej odporne na zastosowane do ich leczenia środki farmakologiczne.

Za czynniki zwiększające ryzyko infekcji wirusem uznaje się także zaniedbania higieniczne, częstą zmianę partnerów seksualnych, palenie papierosów oraz przyjmowanie środków antykoncepcyjnych.

You might be interested:  Pelagra (rumień lombardzki) – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

W dzisiejszych czasach kobiety coraz częściej stosują antykoncepcję hormonalną, a ona zabezpiecza jedynie przed zajściem w ciążę, a nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Dlatego też, jeżeli nie mamy pewności co do stanu zdrowia partnera seksualnego, należy w czasie stosunku używać prezerwatywy.

Jej zastosowanie nie zabezpiecza w 100% przed wirusem, ale znacznie zmniejsza ryzyko zakażenia HPV, a także innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. Znacznie podwyższonym ryzykiem zachorowalności obciążone są również osoby, które decydują się na kontakty homoseksualne.

Czas inkubacji wirusa, czyli czas od momentu wtargnięcia do pojawienia się zmian chorobowych, może wynosić od kilku tygodni do kilku miesięcy lub nawet lat. Zakażenie wirusem nie zawsze prowadzi do pojawienia się objawów choroby, czyli powstania widocznych kłykcin.

Wirus może być obecny w głębokich warstwach nabłonka znajdując się w tzw. Stadium utajonym. Wówczas chory nie wie o istnieniu wirusa i nieświadomie staje się źródłem zakażenia dla innych. Pod wpływem różnego rodzaju czynników np. większego osłabienia odporności, może dojść do uaktywnienia się wirusa i pojawienia się kłykcin.

Kłykciny kończyste lubią nawracać, ponieważ wirus jest obecny w organizmie człowieka już do końca życia. Kobieta, która jest zarażona wirusem HPV, podczas naturalnego porodu może zarazić swoje nowonarodzone dziecko.

Dlatego u kobiet w ciąży stwierdzenie obecności HPV jest wskazaniem do wykonania cesarskiego cięcia, aby uniknąć przeniesienia się wirusa na dziecko.

Leczenie kłykcin kończystych

W leczeniu kłykcin kończystych stosuje się różne metody terapeutyczne. Istnieje duży wybór środków leczniczych, ale żaden z nich nie jest w 100 % skuteczny. Leczenie nie powinno doprowadzić do tworzenia się blizn, nie powinno być też zbyt agresywne i bolesne. Najintensywniejsza terapia powinna dotyczyć brodawek, które mogą ulec transformacji nowotworowej np.

brodawki Buschke Loewensteina lub brodawki u osób z obniżoną odpornością. Leczenie jest trudne i długotrwałe, istnieje możliwość nawrotów choroby. Układ odpornościowy człowieka podejmuje bowiem walkę z wirusem i potrafi sam wytworzyć skuteczne przeciwciała.

Do najbardziej skutecznych metod, które obecnie są stosowane w leczeniu możemy zaliczyć zarówno środki farmakologiczne jak i metody chirurgiczne.

Metody leczenia kłykcin kończystych farmakologiczne

Kremy lub żele zawierające podofilotoksynę lub podofilinęKremy lub żele zawierają podofitoksynę lub podofilinę, czyli składniki hamujące podział komórek. Podofilina jest głównym środkiem cytostatycznym używanym w leczeniu kłykcin. Związek ten znajduje się w jabłkach Podophyllum peltatum. Podofilinę stosuje się w postaci 20% roztworu.

Jest to ekstrakt roślinny, dlatego cechuje się dużą zmiennością i produkowane z niej preparaty są niejednolite pod względem składu. Preparaty należy stosować na zmiany powstałe w obrębie błon śluzowych.

Niewłaściwe zastosowanie roztworu podofiliny może spowodować objawy toksyczne pod postacią: nudności, wymiotów, bólu brzucha, biegunki, uszkodzenia szpiku, wątroby a nawet mięśnia sercowego.

Z uwagi na wysoką toksyczność, a niską skuteczność podofiliny, niektórzy lekarze nie zalecają jej stosowania.

Zaleca się natomiast stosowanie padofilotoksyny, która jest oczyszczoną podofiliną o znacznie mniejszej toksyczności. Stosuje się ją w postaci 0, 5% roztworu, 2 razy dziennie przez 3 dni w tygodniu.

Jest ona skuteczniejsza w leczeniu niż podofilina, ale nie można stosować jej u kobiet w ciąży, gdyż może wywołać poronienia.

Leki cytostatyczne oparte na 5 fluorouracylanieLeki cytostatyczne oparte na 5-fluorouracylu są stosowane bardzo rzadko w leczeniu kłykcin kończystych. Tą metodę terapii stosuje się tylko w przypadku niewielkich zmian, gdyż nie zaleca się stosowania preparatu na duże powierzchnie ciała.

Są to 5% kremy lub maści, które aplikuje się raz dziennie tylko i wyłącznie na zmiany chorobowe. W czasie leczenia mogą wystąpić takie objawy niepożądane jak: ból, świąd, podrażnienie, pieczenie, obrzęki, bliznowacenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Kobiety podczas leczenia powinny stosować antykoncepcję, gdyż lek wykazuje działanie teratogenne.

Kobiety w ciąży i dzieci mają całkowite przeciwwskazanie do leczenia.

Preparaty zawierające interferon alfaPreparaty zawierające interferon alfa mają za cel wywołanie odpowiedzi autoimmunologicznej organizmu, czyli pobudzenie naturalnej odporności. Interferon alfa jest cytokininą o działaniu przeciwwirusowym.

Można go podawać bezpośrednio do zmiany skórnej, często robi się tak przy chirurgicznym usunięciu brodawki. Dzięki temu ryzyko nawrotu choroby jest znacznie mniejsze. Przy dużej liczbie zmian skórnych interferon stosowany jest w formie iniekcji podskórnych.

ImikwimodImikwimod jest najnowszym lekiem do stosowania miejscowego. Charakteryzuje się dużą skutecznością. Stosuje się go jako 5% krem. Jego zastosowanie pobudza naturalną odporność organizmu poprzez indukowanie prozapalnych cytokin oraz powoduje zmniejszenie kopii wirusa.

Zmiany zapalne ustępują już po kilku tygodniach leczenia. W badaniach kontrolnych nawrót choroby stwierdza się u niewielkiej liczby osób. Imikwimod jest lekiem bezpiecznym. Nie stwierdzono żadnych reakcji ogólnoustrojowych z jego aplikacją.

Czasem obserwuje się miejscowe odczyny o charakterze zapalnym, które są na ogół miernie nasilone. Występuje wtedy zaczerwienienie, obrzęk oraz uczucie pieczenia, niekiedy pojawiają się nadżerki, bardzo rzadko powierzchowne owrzodzenia. Wtedy przerywa się leczenie aż do momentu wygojenia się zmian zapalnych.

Imikwimod można również stosować u dzieci, ale w dawkach, które nie wywołują dużych odczynów zapalnych.

CidofovirCidofovir ma bardzo szeroki zakres działania. Jest np. stosowany dożylnie w leczeniu zapalnym siatkówki oka u osób chorych na AIDS. Wykazuje on też działanie przeciwko HPV. Jest on też stosowany miejscowa na kłykciny narządów płciowych i odbytu.

Metody leczenia kłykcin kończystych chirurgiczne

Koagulacja chemicznaKoagulacja chemiczna, czyli inaczej niszczenie chorobowo zmienionej tkanki przez specjalistyczne preparaty chemiczne. Najskuteczniejszy jest kwas trójchlorooctowy w stężeniu nie większym niż 85%. Jest on nakładany przez lekarza na brodawki płciowe za pomocą specjalnego aplikatora.

Zabieg powinien być powtarzany co tydzień aż do momentu całkowitego wyleczenia. Najbardziej skuteczne działanie wykazuje on na niewielkich, niezrogowaciałych kłykcinach. Może on być stosowany u kobiet ciężarnych, ale rzadko się to robi ze względu na dużą bolesność zabiegu. Po koagulacji chemicznej na skórze nie powstają blizny.

KrioterapiaKrioterapia również stosowana jest w leczeniu kłykcin kończystych.

W zależności od rozległości zmian, albo ma ona charakter natryskowy, albo używa się aplikatorów zamkniętych, które są schłodzone ciekłym azotem lub podtlenkiem azotu. Do ustąpienia zmian potrzebne jest czasem nawet wielokrotne powtarzanie zabiegu.

Wadą krioterapii jest to, że po jej zastosowaniu brodawki płciowe często nawracają. Zazwyczaj pojawiają się już po kilku lub po kilkunastu miesiącach po zakończeniu leczenia.

LaseroterapiaLaseroterapia jest jedną z najczęściej polecanych metod leczenia kłykcin. Najczęściej stosuje się lasery CO2. Jest to bezpieczny zabieg. Nawrót choroby występuje u ok 12% leczonych. Właśnie przez laseroterapię najczęściej usuwa się brodawki olbrzymie.

Nie ma tez żadnych przeciwwskazań do wykonania zabiegu u kobiet w ciąży, gdyż nie powoduje on takich działań niepożądanych jak poronienie, krwawienie, zakażenie czy poród przedwczesny.

Jako lepszy efekt laseroterapii i zapobieganiu nawrotom jest podawanie podczas leczenia interferonu alfa.

Wycięcie chirurgiczneWycięcie chirurgiczne jest stosowane najczęściej w przypadku dużych zmian, rozległych lub nawracających zmian.

Wykonuje się go przy znieczuleniu miejscowym (krem) lub gdy zachodzi taka potrzeba ogólnym. Zabieg zaleca się wykonywać nożyczkami.

Właściwe cięcie powinno być wykonane w warstwie siateczkowej skóry, gdyż jest ona bardzo unaczyniona i rana goi się bardzo szybko bez powstawania blizn.

WulwektomiaWulwektomia jest to zabieg podczas którego zostają wycięte zewnętrzne narządy płciowe kobiety. Usuwa się wargi sromowe większe, błonę śluzową dolnej ściany pochwy i węzły chłonne pachwinowe. Stosuje się go tylko wtedy, gdy inne metody leczenia zawodzą.

Kłykciny kończyste – jak wygląda leczenie?

Kłykciny kończyste – przyczyny, objawy, leczenie

Fotografia: Shutterstock

Kłykciny kończyste inaczej nazywane brodawkami płciowymi przenoszone są droga płciową. Charakteryzują się nieestetycznymi zmianami skórnymi w okolicach narządów płciowych.

Zobacz także: Chlamydioza w większości przypadków rozwija się bezobjawowo. Jakie są powikłania tej choroby wenerycznej?

Kłykciny kończyste – objawy

Kłykciny kończyste objawiają wykwitami na skórze. Zmiany chorobowe są małych rozmiarów (zazwyczaj kilka milimetrów) – jednak mogą się ze sobą łączyć. Bardzo przypominają grudki koloru jasnoróżowego lub brunatnego.

W niektórych przypadkach powierzchnia wykwitów pokryta jest wypustkami brodawkowymi, albo nitkowymi. Razem z rozwojem choroby zmiany chorobowe się powiększają i zmieniają – z wyglądu mogą przypominać kalafior.

You might be interested:  Przepuklina udowa – przyczyny, objawy, leczenie, rekonwalescencja

Gródkom bardzo często towarzyszy swędzenie i ból. Bardzo nieestetyczne, dość duże zmiany powodują komfort osoby chorej.

Kłykciny kończyste – gdzie się pojawiają?

U kobiet kłykciny kończyste najczęściej występują w ujściu cewki moczowej, wargach sromowych, w pochwie lub przedsionku pochwy.

Natomiast u mężczyzn pojawiają się w okolicy żołędzi, w rowku zażołędnym lub wewnętrznej blaszce napletka. Mogą występować także na wędzidełku. W niektórych przypadkach zmiany chorobowe pojawiają się także przy ujściu moszny i cewki moczowej, a także na pachwinach i kanale odbytu.

Kłykciny kończyste – przyczyny

Kłykciny kończyste najczęściej spowodowane są przez wirus HPV  6 i (lub) 11. Wirus przenoszony jest drogą płciową. Szacuje się, że wśród osób, które są aktywne seksualnie i mają wielu partnerów ryzyko zakażenia wynosi 60 %.

Warto też dodać, że zakażenie nie daje żadnych objawów. Dopiero gdy dojdzie do stanu zapalnego narządów płciowych dochodzi do ataku wirusa HPV.

Kłykciny kończyste – leczenie

Wiele osób próbuje leczyć kłykciny kończyste medycyną naturalną, np. okłady z moczu, okłady z octu jabłkowego itp. Jednak nie powinno się tego robić na własną rękę. O leczeniu powinien zadecydować lekarz specjalista – w przeciwnym wypadku można doprowadzić do pogorszenia stanu.

W niektórych przypadkach kłykciny kończyste wymagają leczenia ambulatoryjnego, do którego zaliczają się miedzy innymi:

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu: miejscowy lub ogólnym. Największy odsetek wyleczeń ma metoda elektrochirurgiczna. Choroba nawraca tylko u 19 % pacjentów.

W terapii fotodynamicznej wykorzystuje się kwas 5–aminelewuniowy. Można ją wykonać samodzielnie lub w połączeniu z łyżeczkowaniem, laseroterapią i krioterapią. Liczba wyleczonych pacjentów jest bardzo dużą, a działań niepożądanych jest bardzo mało.

Ten zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym. Laseroterapie wykonuje się za pomocą kolposkopu, który umożliwia pole widzenia. Przy licznych zmianach chorobowych zabieg trzeba przeprowadzić po tygodniu. Ta metoda jest bardzo skuteczna i nie występują po niej nawroty choroby.

Kwas trójchlorocytowy to bardzo silny środek o działaniu żrącym – powoduje on martwicę tkanek, którą nanosi się na zmiany chorobowe. Ta metoda polecana jest tylko przy niewielkich zmianach. Nawroty zdarzają się u około 40 % pacjentów. Dodatkowo ma działania niepożądane – zbyt duże użycie preparatu grozi powstaniem owrzodzeń i blizn.

Krioterapia polega na zamrażaniu zmian skórnych ciekłym azotem. Skuteczność tej metody jest mocno uzależniona od doświadczenia lekarza, który ją przeprowadza.Krioterapia powoduje przebarwienia i bliznowacenia.

Jeśli zmiany chorobowe nie są duże – lekarz może zalecić leczenie preparatami farmakologicznymi w domu. Są to między innymi:

Podofilotoksyna to bardzo silny wyciąg z roślin berberysowatych i iglastych. Dzięki swoim właściwościom powoduje on martwicę komórek nabłonka. Terapia jest jednak mniej skuteczna u kobiet i obfituje w działania niepożądane.

Osoba po leczeniu tej choroby powinna być pod stałą opieką lekarza przez minimum pół roku i kontrować swój stan zdrowia co miesiąc.

Ten preparat jest natomiast bardziej skuteczny u płci damskiej. Eliminuje on komórki, które zostały zainfekowane przez wirus HPV. Po stosowaniu imikwimodu może dojść do działań niepożądanych.

Kłykciny kończyste – powikłania

Nieleczone kłykciny kończyste mogą doprowadzić do wielu powikłań i niepożądanych powikłań. Są to między innymi: naciekanie okolicznych tkanek i zaburzenia oddawania moczu.

Zobacz także: Rzęsistkowica to choroba weneryczna, która często rozwija się bezobjawowo. Czy jest wyleczalna?

Pamiętaj, że powyższy artykuł nie zastąpi wizyty u lekarza.

Kłykciny kończyste – objawy, metody leczenia | Tantum Rosa

Za brodawki wirusowe narządów płciowych, czyli kłykciny kończyste, odpowiada wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Dotąd poznano ponad 120 typów HPV – część z nich wywołuje brodawkowate zmiany okolic płciowych. Kłykciny uważa się za chorobę weneryczną (przenoszoną drogą płciową). Zatem do grupy ryzyka zalicza się osoby aktywne seksualnie – zwłaszcza te, które często zmieniają partnerów.

Kłykciny kończyste – efekt zakażenia wirusem HPV

Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV, Human Papilloma Virus) może przyczynić się do powstania zmian o zróżnicowanym charakterze. Typy 6 i 11 odpowiadają za brodawki narządów płciowych, typ 2 powoduje rozwój brodawek podeszwowych lub zwykłych, typy 16 i 18 natomiast mogą prowadzić do kancerogenezy (nowotworzenia).

Kłykciny kończyste to zmiany brodawkowate, które rozwijają się w okolicach płciowych w wyniku zakażenia wirusem HPV. Zwykle występują w pobliżu miejsc narażonych na zainfekowanie, a więc po stosunkach waginalnych mogą objąć np.

zewnętrzne narządy płciowe, po stosunkach analnych – okolice odbytu, w następstwie stosunków oralnych wykwity pojawiają się w obrębie jamy ustnej i gardła.

Czasem zmiany opanowują śluzówkę gardła i krtani (na skutek zakażenia noworodka podczas porodu fizjologicznego).

Kłykciny u kobiet zajmują na ogół pochwę, wargi sromowe oraz szyjkę macicy. Zmiany patologiczne u mężczyzn występują na napletku, żołędzi, trzonie prącia. U obu płci brodawki płciowe mogą objąć okolicę okołoodbytniczą; kontakty analne niekiedy prowadzą do zmian w kanale odbytnicy. Czasem wykwitom towarzyszą objawy stanów zapalnych, w tym dotkliwy świąd, uczucie pieczenia.

Zobacz także: Gardnerella vaginalis – objawy, leczenie i przyczyny

Objawy kłykcin kończystych

Zakażenie wirusem HPV może mieć rożny przebieg. U niektórych pacjentów nie występują żadne zauważalne symptomy. Wirus w stadium utajonym „przyczaja się” w głębokich warstwach nabłonka, a osoba zakażona (do momentu jego uaktywnienia) nie ma świadomości, że zaraża partnerów.

W przypadkach objawowych pojawiają się brodawki płciowe, które w początkowej fazie rozwoju skupiają się na granicy skóry i błon śluzowych. Mogą przybierać postać niewielkich, pojedynczych ognisk, które przejawiają tendencje do powiększania się. Rozrastając się, wykwity przyjmują formę kalafiorowatych tworów, często o strzępiastej powierzchni.

Gdy dojdzie do nadkażenia bakteryjnego, towarzyszy im sącząca się wydzielina o wyjątkowo przykrym zapachu.

Jeśli schorzenie nie zostaje poddane odpowiedniej terapii i swobodnie rozwija się przez wiele lat, zmiany przeobrażają się w olbrzymie, przerosłe twory (kłykciny Buschkego-Loewensteina), które niszczą i naciekają okoliczne tkanki. Wynik badania histopatologicznego na ogół nie wykazuje cech atypii, wskazujących na rozrost o charakterze nowotworowym (w pewnych przypadkach może jednak dojść do transformacji).

Podsumowując, obraz kliniczny brodawek wirusowych narządów płciowych bywa niejednorodny, wpływa na niego odporność pacjenta, lokalizacja zmian oraz typ HPV, który odpowiada za chorobę.

Należy zaznaczyć, że niektóre typy HPV wykazują potencjał onkogenny, czyli mogą stanowić podłoże zmian o charakterze nowotworowym w obrębie skóry i śluzówek.

Uważa się, że istnieją związki między infekcją wirusem brodawczaka ludzkiego a nowotworem szyjki macicy, a także rakiem prącia oraz odbytu.

Przeczytaj także: Grzybica pochwy po antybiotyku – przyczyny, leczenie

Rozpoznanie, metody leczenia kłykcin kończystych

Lekarz podejrzewa brodawki płciowe na podstawie wywiadu i objawów (widocznych wykwitów). W przypadku trudności z rozpoznaniem charakteru zmian, na skórę nakłada się niedużą ilość 3-5% roztworu kwasu octowego, który ułatwia ocenę.

W diagnostyce różnicowej stosuje się badania bakteriologiczne, histopatologiczne, cytologiczne i kolposkopowe.

W fazie utajonej obecność brodawczaka ludzkiego można stwierdzić wyłącznie dzięki badaniom wirusologicznym wykrywającym DNA wirusa HPV.

Nie istnieje metoda zupełnego usunięcia HPV z organizmu. Nieduże zmiany patologiczne leczy się zachowawczo, farmakologicznie. Swędzenie i pieczenie zaleca się łagodzić preparatami do stosowania miejscowego, np. roztworem chlorowodorku benzydaminy.

Do terapii wdraża się leki modulujące odpowiedź immunologiczną (imikwimod), a także preparaty hamujące procesy wzrostu i podziału komórek (np. z fluorouracylem). Od dłuższego czasu wykorzystuje się metodę pędzlowania brodawek lekami z alkoholem i podofilotoksyną.

W leczeniu zaawansowanych, nasilonych zmian wykorzystuje się zabiegi krioterapii (zamrażania), terapii fotodynamicznej, elektroterapii lub typowych zabiegów chirurgicznych zmierzających do wycięcia kalafiorowatych tworów (w pewnych przypadkach przeprowadza się częściowe wycięcie sromu).

Profilaktyka zakażeń wirusem HPV

Leczenie brodawek płciowych to proces długotrwały, skomplikowany, który nie zawsze kończy się pełnym sukcesem – nierzadko dochodzi do nawrotu choroby. Pacjenci, u których rozwinęły się zmiany patologiczne, powinni zachować wstrzemięźliwość płciową.

Osobom zdrowym zaleca się rygorystyczne przestrzeganie zasad profilaktyki.

Należy ograniczyć ryzykowne zachowania seksualne, współżyć z jednym, stałym partnerem oraz stosować prezerwatywy (prezerwatywy nie chronią przed zakażeniem całkowicie, ale znacznie obniżają ryzyko chorobowego kontaktu z wirusem).

W ostatnich latach pojawiła się szczepionka czterowalentna (stosowana głównie w profilaktyce raka szyjki macicy), która zabezpiecza również przed typami wirusa wywołującymi brodawki narządów płciowych (szczepionka przeciw HPV 6, 11, a także 16, 18).

Czytaj również: Nadżerka szyjki macicy – objawy, leczenie, rodzaje

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *