Przepuklina brzuszna – przyczyny, objawy, powikłania, leczenie operacyjne

Przepuklina brzuszna – przyczyny, objawy, powikłania, leczenie operacyjne

Każdy zabieg chirurgiczny wiąże się dla pacjenta z większym bądź mniejszym ryzykiem wystąpienia różnego rodzaju powikłań. Zdarzyć się może, że w wyniku przebytej operacji u pacjenta rozwinie się tzw. przepuklina pooperacyjna (przepuklina w bliźnie pooperacyjnej). Podpowiadamy, jak ją rozpoznać i wyleczyć.

Za przepuklinę uznaje się nieprawidłowe przemieszczenie narządów wewnętrznych (najczęściej pętli jelita) poza miejsce ich fizjologicznej lokalizacji.

W przebiegu schorzenia najczęściej dochodzi do pojawienia się wyczuwalnego i widocznego pod skórą guza, któremu mogą nie towarzyszyć inne dodatkowe objawy.

Zwykle chorzy uskarżają się jednak na uczucie ''ciągnięcia'' w okolicy guza, a także ból, który ma tendencję do nasilania się podczas wysiłku fizycznego.

Operacja przepukliny pooperacyjnej jamy brzusznej – znajdź klinikę

Co to jest przepuklina pooperacyjna?

Przepuklina w bliźnie powstaje w wyniku niecałkowitego zagojenia się rany pooperacyjnej. Miejsce, w którym doszło do zaopatrzenia i zszycia tkanek, charakteryzuje się gorszą opornością, co predysponuje do rozwoju tej przypadłości . 

Wpływ na rozwój przepukliny pooperacyjnej ma wiele czynników, wśród których wymienić trzeba m.in. stan ogólny pacjenta i rozległość samego zabiegu operacyjnego.

Częściej do rozwoju przepukliny pooperacyjnej dochodzi u osób które mają nieprawidłową masę ciała. Zarówno nadwaga, jak i otyłość predysponują m.in.

do częstszych zakażeń ran, co ma znaczący wpływ na proces prawidłowego gojenia się tkanek po zabiegu.

  • Warto pamiętać: Pogorszenie pozabiegowego procesu gojenia i rekonwalescencji ma miejsce również w przebiegu źle kontrolowanej cukrzycy i u osób palących papierosy, co sprawia, że także ci pacjenci obarczeni są większym ryzykiem rozwoju przepukliny pooperacyjnej.

Przepuklina po operacji – czynniki ryzyka

Stany takie jak uporczywe zaparcia czy nawracający kaszel są zwiększają ciśnienie wewnątrzbrzuszne, co ułatwia m.in. rozwarstwienie ścian i zszytych tkanek, a także rozwój wrót przepukliny.

 Zbyt wczesne uruchomienie pacjenta i podjęcie przez niego nadmiernie intensywnego wysiłku fizycznego po zabiegach chirurgicznych również odgrywa znaczącą rolę w powstawaniu i rozwoju przepukliny w ranie pooperacyjnej. Wpływ na powstanie przepukliny pooperacyjnej ma dodatkowo sama rozległość zabiegu.

Operacje, w przebiegu których przeprowadza się długie cięcia, zazwyczaj są obarczone większym ryzykiem rozwoju tej dolegliwości.

Przepuklina brzuszna pooperacyjna – objawy

Objawy przepukliny pooperacyjnej są najczęściej takie same, jak w przebiegu zwykłej przepukliny, a sam guz zlokalizowany jest zazwyczaj w okolicy zaopatrzonego po zabiegu cięcia.

Nieleczona przepuklina może przyczynić się do rozwoju groźnych dla życia i zdrowia powikłań, np. uwięźnięcia. Stan ten charakteryzuje się m.in. narastającymi w czasie dolegliwościami bólowymi, nudnościami, wymiotami, gorączką oraz zatrzymaniem gazów i stolca.

Jeśli takie objawy się pojawią, trzeba będzie niezwłocznie udać się do szpitala.

Standardem postępowania w przebiegu przepukliny pooperacyjnej jest operacja. Żadne inne metody i próby leczenia zachowawczego najczęściej nie znajdują uzasadnienia.

Operacja przepukliny pooperacyjnej jamy brzusznej

– sprawdź ceny w 24 klinikach!

Co ciekawe, wiele czynników, które mają wpływ na zwiększenie ryzyka rozwoju przepukliny pooperacyjnej, jest możliwych do wyeliminowania przez samego pacjenta.

Zmniejszyć prawdopodobieństwo rozwoju przepukliny w bliźnie można osiągnąć dzięki m.in.

redukcji masy ciała, zaprzestaniu palenia papierosów w okresie przedoperacyjnym, leczeniu uciążliwych zaparć czy ograniczając aktywność fizyczną (w tym seksualną) do czasu prawidłowego zagojenia się rany pooperacyjnej.

  • Ścierski A.,, ‘Przepukliny udowe i pachwinowe u dorosłych’, Bielsko-Biała, 2011, SBN: 978-83-7522-051-3

Oceń: Ocena: 4.5/5 (opinie 18)

Przepuklina brzuszna – przyczyny, objawy, powikłania, leczenie operacyjne

Przepuklina brzuszna to sytuacja, w której dochodzi do przemieszczenia się narządów lub ich fragmentów poza jamę brzuszną człowieka, gdzie naturalnie się one znajdują.…

Przepuklina – skuteczne metody leczenia – Blog dla pacjentów

Przepuklina brzuszna – przyczyny, objawy, powikłania, leczenie operacyjne

Przepuklina pachwinowa jest chorobą która polega na przemieszczeniu zawartości jamy brzusznej przez naturalne lub nabyte otwory w powłokach brzusznych. Dokładnie w pachwinie.

Zwykle pierwszym objawem przepukliny jest uwypuklenie zwiększające swoje rozmiary podczas kaszlu. Czasami jedynym objawem jest ból podbrzusza bez obecności uwypuklenia.

Co powinno pacjenta zaniepokoić?

Niepokojącymi objawami są właśnie bóle w podbrzuszu podczas wysiłku fizycznego, kaszlu, tłoczni brzusznej oraz uwypuklenie tkanek w jednej lub drugiej pachwinie.

Kiedy należy się zgłosić do lekarza?

Za każdym razem kiedy stwierdzimy u siebie jakieś niepokojące objawy bólowe brzucha podczas wysiłku lub zniekształcenie naturalnego obrysu tkanek brzucha należy skonsultować się ze swoim lekarzem rodzinnym.

Nie warto czekać.

Duże, wieloletnie przepukliny pachwinowe zmniejszają komfort życia, znacznie pogarszają wydolność fizyczną, seksualną, są powodem pogorszenia sprawności zawodowej, powodują uczucie wstydu i braku akceptacji własnego ciała.

Przepuklina pachwinowa jest chorobą która nie ustępuje samoistnie. Jedynym rozwiązaniem jest leczenie operacyjne. Odsuwanie w czasie zabiegu operacyjnego powoduje pogłębienie się objawów choroby i dodatkowo wzmaga strach pacjenta przed operacją.

Duże przepukliny są naprawdę dużymi zabiegami chirurgicznymi o znacznym stopniu komplikacji dla wykonującego je chirurga.

  Stanowią też ryzyko pojawienia się powikłań takich jak krwiaki w ranie, surowiczaki, bóle w pachwinie ale również wzrasta zagrożenie zatorowością płucną.

U kogo występuje przepuklina?

Przyjmuje się, że u co czwartej osoby w ogólnej populacji występuje przepuklina pachwinowa.

Siedem razy częściej występuje u mężczyzn. Związane jest to z procesem zstępowania jąder do worka mosznowego w trakcie życia płodowego.

Kto jest najbardziej narażony na powstanie przepukliny?

Czynnikami sprzyjającymi powstawaniu przepuklin są zaburzenia kolagenu pojawiające się genetycznie lub w wyniku pewnych schorzeń i wieku.

Powstawaniu przepuklin sprzyja wzmożone parcie związane z działaniem tłoczni brzusznej u chorych z przerostem prostaty, przewlekłymi zaparciami i chorobami płuc (kaszel).

Zwiększone ryzyko obserwuje się u osób palących papierosy, otyłych oraz wykonujących ciężką pracę fizyczną.

Czy można jakoś zapobiec powstawaniu przepukliny?

Oczywiście, że tak. Możemy znacznie zmniejszyć ryzyko powstania tej choroby poprzez zachowanie zdrowego trybu życia, aktywność fizyczną, prawidłowe i systematyczne leczenie występujących chorób i nie dopuszczanie do wystąpienia gwałtownych objawów (zaparcia, kaszel i inne).

Jakie są zagrożenia związane z nieleczeniem przepukliny?

Najpoważniejszym powikłaniem obecności przepukliny pachwinowej jest uwięźnięcie w niej pętli jelitowej i martwica jelita prowadząca do zapalenia otrzewnej. Konieczne jest wówczas wykonanie operacji w trybie pilnym ze wskazań życiowych. Ratuje się wtedy życie pacjenta.

Ryzyko uwięźnięcia wynosi nawet 20%. Dlatego zaleca się operowanie przepukliny w momencie jej   pojawienia sie zanim dojdzie do groźnych powikłań.

Jaka jest najlepsza metoda leczenia przepukliny?

Zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Przepuklinowego (EHS) oraz Polskimi (KROPP) wszyscy dorośli z objawową przepukliną powinni być operowani z użyciem siatki. Złotym standardem leczenia na świecie jest operacja beznapięciowa sposobem Lichtensteina.

Współczesne sposoby leczenia przepuklin pachwinowych to tak zwane metody beznapięciowe. Polegają one na zaopatrzeniu przepukliny bez zszywania tkanek pod napięciem. Do wzmocnienia ściany brzucha używa się specjalnych łat (siatek) z tworzyw syntetycznych. Ta technika pozwoliła na obniżenie częstości nawrotów przepukliny do około 1%. Nawrotowość po operacjach bez użycia siatki sięga 30-50%.

Metoda Lichtensteina nie wymaga zastosowania znieczulenia ogólnego i intubacji. Standardem postępowania w całym cywilizowanym świecie medycznym  jest wykonanie operacji przepukliny pachwinowej w trybie jednodniowym. Według Europejskiego i Polskiego Towarzystwa Przepuklinowego (www.kropp.org.

pl) pacjent po operacji w znieczuleniu miejscowym i krótkotrwałym dożylnym może po kilku godzinach bezpiecznie udać się do domu. Leczenie operacyjne w trybie jednego dnia jest tak samo bezpieczne i efektywne jak leczenie w warunkach szpitalnych.

Wybrani chorzy w podeszłym wieku i chorzy obciążeni internistycznie mogą również być operowani w trybie jednego dnia.

Takie leczenie jest dużo tańsze z punktu widzenia budżetu państwa.

Czy metoda ta jest przeznaczona dla wszystkich?

Metoda Lichtensteina jest złotym standardem operacyjnym we współczesnej medycynie. Rekomenduje się ją dla wszystkich dorosłych pacjentów. Cechuje się niewielkim ryzykiem wystąpienia powikłań i wysoką skutecznością.

Czym wyróżnia się te metoda?

Obecnie do zbiegów używam wyłącznie siatek amerykańskiej firmy BARD. Są to najnowocześniejsze i najbardziej zaawansowane technologicznie materiały do wszczepów. Siatki są specjalnie profilowane anatomicznie oraz są pokryte specjalnym klejem tkankowym. Podczas zabiegu nie trzeba używać nici chirurgicznych.

Siatka przykleja się sama i koniec zabiegu. Użycie siatek z klejem zrewolucjonizowało chirurgię przepuklin. Skróciło czas zabiegu i ryzyko powikłań. Praktycznie nie zdarzają się dolegliwości bólowe po zabiegu w porównaniu z dotychczas stosowanymi technikami z użyciem nici chirurgicznych.

Zawsze może się zdarzyć, że chirurg „coś” podwiąże np. jakąś gałązkę nerwu.

Czy przed zabiegiem trzeba wykonać jakieś badania?

Żeby pacjenta zakwalifikować do operacji muszę najpierw chorego zbadać i przeprowadzić wywiad chorobowy. Do zabiegu pacjent musi mieć aktualne badania krwi (morfologia, czasy krzepnięcia, mocznik, kreatynina, elektrolity) oraz EKG.

Czy są schorzenia które wykluczają ze skorzystania z tej metody?

Większość chorych kwalifikuje się do zabiegu. Dyskwalifikowani są jedynie pacjenci bardzo poważnie obciążeni kardiologiczni oraz z patologiczną otyłością.

Czy nie używa Pan również szwów do zaszycia tkanek np. skóry?

Nie używam szwów do umocowania siatki kanale pachwinowym. Natomiast do zaszycia skóry pacjenta używam specjalnych szwów które ulegają samorozpuszczeniu. Pacjent otrzymuje dodatkową korzyść. Po zabiegu pozostaje kosmetyczna blizna.

Operacja przepukliny brzusznej

Strona główna >> informacje_dla_pacjentow >> Operacja przepukliny brzusznej

Czym jest przepuklina pachwinowa? Mianem przepukliny pachwinowej określamy przemieszczenie części narządów jamy brzusznej (najczęściej pętli jelita lub sieci większej) do kanału pachwinowego. Zwykle występuje ona u mężczyzn, a jej zaniedbanie może poskutkować przemieszczeniem części jelita do worka mosznowego.

Skąd bierze się przepuklina pachwinowa? Bardzo często powodem powstania przepukliny pachwinowej jest osłabienie mięśni brzucha, które postępuje wraz z wiekiem. Istotny wpływ mają również zaparcia, powiększenie prostaty oraz palenie tytoniu. Niektórzy ludzie mają anatomiczną „skłonność” do powstawania przepukliny.

Jakie objawy mogą sugerować powstanie przepukliny? Powstanie przepukliny może wiązać się z wystąpieniem nagłego bólu w okolicy pachwiny, często jednak przebiega bez żadnych dolegliwości.

Głównym objawem przepukliny jest uwypuklenie ściany brzucha w okolicy pachwinowej, które najlepiej widoczne jest w pozycji stojącej i przy kaszlu.

You might be interested:  Pochp (przewlekła obturacyjna choroba płuc) – przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie

Może ono zanikać zupełnie, gdy pacjent położy się do łóżka lub przy niewielkim ucisku.

Kiedy należy operować przepuklinę? W przypadku wystąpienia przepukliny pachwinowej zaleca się leczenie chirurgiczne.

Wczesne podjęcie leczenia operacyjnego pozwala uniknąć powikłań przepukliny, takich jak zadzierzgnięcie, które jest stanem wymagającym pilnej interwencji chirurgicznej.

Ponadto pozwala osiągnąć dobre efekty kosmetyczne. Przepuklinę pachwinową bezwzględnie należy operować u dzieci.

Jak  przygotować się do zabiegu? Tak jak każdy zabieg operacyjny, chirurgiczne leczenie przepukliny pachwinowej wymaga odpowiedniego przygotowania. Należy wykonać zlecone przez lekarza badania, a w dniu zabiegu być na czczo (zaprzestać spożywania pokarmów stałych 8 godzin, a płynów 4 godziny przed zabiegiem).

Na czym polega operacja przepukliny pachwinowej? Najbardziej popularny sposób polega na odprowadzeniu przepukliny z powrotem do jamy brzusznej i wzmocnieniu od wewnątrz osłabionej ściany brzucha za pomocą specjalnej siatki z tworzywa sztucznego.

Operacja taka może być wykonana z dostępu klasycznego (nosi wtedy nazwę operacji sposobem Lichtenstein) lub z dostępu laparoskopowego. Złotym standardem leczenia przepuklin pachwinowych jest operacja z dostępu klasycznego. Operacje laparoskpowe wykonuje się zazwyczaj w przypadku nawrotu przepukliny lub u chorych z przepuklinami obustronnymi.

Czy możliwe są powikłania? Powikłania po operacjach przepukliny pachwinowej zdarzają się rzadko. Należą do nich: zakażenie rany pooperacyjnej, krwiak w ranie, niedokrwienie jądra oraz utrzymujące się po operacji dolegliwości bólowe.

Przepuklina – objawy i leczenie różnych rodzajów przepukliny

Przepuklina powstaje, gdy narządy lub ich części przemieszczają się poza swoje właściwe miejsce. Pojawia się jako skutek osłabienia powłok ciała i nacisku na nie od wewnątrz.

Wyróżnia się kilka rodzajów przepukliny, które dzieli się ze względu na umiejscowienie, przyczynę powstania i objawy. Metodą z wyboru w leczeniu przepuklin jest postępowanie operacyjne.

Przepuklina jest nieprawidłowością polegającą na tym, że narządy lub ich części przemieszczają się poza ich prawidłowe miejsce położenia. Przepuklina wygląda jak umiejscowiony pod skórą guzek, który osiąga różne rozmiary. Może być on tkliwy podczas dotyku lub nie dawać żadnych objawów. Najczęściej cofa się samoistnie lub pod wpływem ucisku.

Każda przepuklina składa się z miejsca, przez które przechodzą narządy przemieszczające się poza swoją lokalizację nazywane wrotami przepukliny.

Wrotami przepukliny jest otwór w mięśniach/powięzi, który powstaje w miejscach zmniejszonego oporu.

Przepuklina u dorosłych i dzieci posiada także kanał, worek przepuklinowy i znajdującą się w nim zawartość w postaci narządów o zmienionym umiejscowieniu.

U małych dzieci występują przepukliny wrodzone, które powstają jako skutek zaburzeń rozwojowych. Przepukliny nabyte są konsekwencją zwiększonego ciśnienia śródbrzusznego. Mogą one powstawać z powodu nagłego wysiłku fizycznego bądź urazu w obrębie jamy brzusznej.

Rodzaj przepukliny zależy zwykle od miejsca jej położenia oraz przyczyny powstania. Ze względu na lokalizację dzieli się je na przepukliny brzuszne (pachwinowe, pępkowe, mosznowe, kresy białej) i inne (cewy nerwowej, rozworu przełykowego przepony).

Z punktu widzenia klinicznego ważny jest również podział, który określa zachowanie sięobjawy przepukliny:

  • przepuklina odprowadzalna – jej zawartość cofa się do jamy ciała pod wpływem nacisku palca lub samoistnie,
  • przepuklina nieodprowadzalna – z powodu zrostów nie jest możliwe wprowadzenie jej zawartości do jamy ciała,
  • przepuklina uwięźnięta – ulega zakleszczeniu i nie cofa się do jamy ciała, pojawiają się objawy świadczące o niedrożności lub zaburzeniu ukrwienia znajdujących się w niej tkanek.

Częstą lokalizacją przepuklin jest rejon pachwinowy, udowy, pępkowy i kresy białej. Mianem przepukliny określa się także wysunięcie krążków międzykręgowych w kręgosłupie. Najczęściej występuje przepuklina kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego.

Przyczyny powstawania przepuklin

Do powstania przepuklin brzusznych dochodzi z powodu znacznego naporu na powięź. Zmiany mogą być także spowodowane obecnością wad i ubytków anatomicznych. Kolejnym czynnik stanowią defekty metabolizmu kolagenu, który jest substancją tworzącą tkanki łączne.

Do rozwoju przepuklin brzusznych predysponuje sytuacja przewlekłego zwiększenia ciśnienia w obrębie jamy brzusznej. Przyczyny tego stanu to m.in. zaparcia, przerost prostaty oraz przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Nagłe zwiększenie ciśnienia w jamie brzusznej spowodowane wysiłkiem fizycznym również może skutkować powstaniem przepukliny.

Ponadto cukrzyca, przyjmowanie sterydów oraz niedożywienie mogą powodować osłabienie tkanki łącznej i zwiększyć ryzyko wystąpienia schorzenia.

Istnieje niewielka szansa, że schorzenie wystąpi jako powikłanie po interwencji chirurgicznej. Przepuklina brzuszna pooperacyjna może powstać, gdy wystąpią krwiaki w ranie lub dojdzie do jej zakażenia. Nadmierny wysiłek, wymioty czy kaszel to czynności zwiększające działanie tłoczni brzusznej i predysponujące do wystąpienia powikłania.

Głównym objawem przepukliny jest obecność widocznego guza. Dodatkowo, przepuklina może wywoływać dolegliwości bólowe, zależne od miejsca lokalizacji guza. Bolesność występuje najrzadziej w przypadku przepukliny udowej.

Zmiany obecne w pachwinie często wywołują dyskomfort (pieczenie, uczucie ciągnięcia) w trakcie ucisku zewnętrznego. Ból często promieniuje i wzrasta w trakcie wysiłku fizycznego, kaszlu i używania mięśni tłoczni brzusznej (np.

podczas defekacji lub oddawania moczu).

Leczenie przepuklin

Operacja przepukliny jest podstawową metodą leczenia. Istnieją różne metody operacyjne. Ich wybór zależy od lokalizacji guza. W operacji przepukliny znajdują zastosowanie specjalne siatki, które wzmacniają osłabione miejsce.

Czy operacja przepukliny zawsze stanowi konieczność? Na początku można przez pewien czas tylko obserwować zmianę, jednak w przypadku pojawienia się objawów konieczny jest zabieg. Postępowanie nieoperacyjne można rozważyć u schorowanych, starszych pacjentów, którzy posiadają niebolesną przepuklinę.

Przepuklina pachwinowa jest jednym z rodzajów przepukliny brzusznej. Może być wrodzona lub powstawać z powodu dużego wysiłku lub po urazie w miejscu osłabienia mięśni i powłok brzucha. Częściej rozpoznaje się ją u mężczyzn.

Pierwsze objawy przepukliny pachwinowej to:

  • uczucie ciężkości w brzuchu,
  • zaparcia,
  • pobolewanie w okolicy pachwin, które nasila się podczas kaszlu, śmiechu lub wysiłku,
  • niewielki, miękki guzek, który może cofać się samoistnie lub przybrać większe rozmiary i być stale widoczny.

Jedynym i najskuteczniejszym sposobem leczenia jest operacja przepukliny. Każda przepuklina pachwinowa powinna być skonsultowana z lekarzem chirurgiem, ponieważ często może stanowić przeciwwskazanie do uprawiania sportu.

Powikłaniem przepukliny pachwinowej jest jej uwięźnięcie. Polega to na tym, że do worka przepuklinowego wpuklają się pętle jelita.

W worku może zebrać się treść jelitowa, worek zaczyna się powiększać i brak jest możliwości odprowadzenia przepukliny. Uwięźnięcie grozi powstaniem niedrożności i martwicy jelita.

U kobiet i dziewczynek zdarza się, że zawartością przepukliny jest jajnik. Może on ulec martwicy, jeśli nie uda się go odprowadzić do jamy otrzewnej.

Gdy dojdzie do powikłania w postaci uwięźniętej przepukliny, obserwuje się następujące objawy kliniczne:

  • zaczerwienienie i ból guza,
  • wzdęcie brzucha,
  • wymioty,
  • niepokój i rozdrażnienie u dziecka.

Przepuklina mosznowa

Przepuklina mosznowa jest rodzajem przepukliny pachwinowej. Schorzenie objawia się przede wszystkim obecnością guza w mosznie, która stanowi worek przepuklinowy. Jego zawartość w tym przypadku przepukliny mosznowej stanowią najczęściej jelita.

Przepuklina mosznowa u niemowlaka najczęściej pojawia się u wcześniaków. Jest wynikiem niezarośnięcia w życiu płodowym wyrostka pochwowego otrzewnej.

Przepuklina mosznowa u dzieci uwypukla się silniej pod wpływem płaczu czy krzyku. Wzrost ciśnienia w brzuchu prowadzi do pojawienia się bólu lub uczucia ciągnięcia, które może promieniować do jądra.

Przepuklina mosznowa u dorosłych może być spowodowana sytuacjami, podczas których dochodzi do zwiększenia ciśnienia w jamie brzusznej prowadzącego do powstania większego naporu jelit na ścianę brzucha.

Głównym objawem przepukliny mosznowej jest guz, który znajduje się w worku mosznowym. W dotyku jest to dosyć miękka struktura, która nierzadko daje się odprowadzić do jamy brzusznej. Guz może być bardziej widoczny podczas wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej.

Przepuklina mosznowa w niektórych przypadkach może doprowadzić do powstania stanu zagrożenia życia. Dzieje się tak, jeśli dojdzie do uwięźnięcia lub zadzierzgnięcia jelit. Powikłana przepuklina mosznowa daje objawy, takie jak silny ból brzucha oraz nudności i wymioty.

Leczenia przepukliny mosznowej polega na wykonaniu zabiegu operacyjnego.

Przepuklina rozworu przełykowego przepony (nazywana czasami potocznie przepukliną przełyku) polega na przemieszczeniu narządów jamy brzusznej do klatki piersiowej przez otwory w przeponie. Schorzenie może być wrodzone lub nabyte.

Przepona jest wielkim mięśniem zlokalizowanym pomiędzy jamą brzuszną a klatką piersiową, który umożliwia wentylację płuc. Jest to główny mięsień oddechowy, przez którego otwory przechodzą struktury, takie jak aorta, żyła główna dolna czy przełyk. Naturalne lub nabyte otwory są miejscem, przez które może dojść do przemieszczenia się narządów i powstania przepukliny przełyku.

Przepukliny przeponowe nabyte najczęściej lokalizują się w miejscu rozworu przełykowego. Statystycznie, schorzenie jest częściej wykrywane u kobiet niż u mężczyzn. Najczęściej pojawia się pomiędzy 40. a 70. rokiem życia. Przepuklinę rozworu przełykowego przepony dzieli się na następujące typy – wślizgową, okołoprzełykową oraz mieszaną.

Przepuklina wślizgowa jest najczęściej występującą przepukliną rozworu przełykowego (80–90 proc. przypadków). Polega na przemieszczeniu się do klatki piersiowej części żołądka.

Kąt znajdujący się pomiędzy przełykiem a żołądkiem ulega rozwarciu. Spadek zacisku dolnego zwieracza przełyku prowadzi to do zarzucania treści pokarmowej ku górze.

Przepuklina żołądka objawia się w tym przypadku:

  • zgagą (uczucie pieczenia lokalizujące się za mostkiem),
  • wymiotami,
  • trudnościami w połykaniu,
  • bólem w rejonie klatki piersiowej.

Dolegliwości, które powoduje przepuklina przeponowa wślizgowa, są niespecyficzne i często mogą występować w przebiegu chorób przewodu pokarmowego (np. raka przełyku, choroby wrzodowej) oraz układu krążenia (np. niewydolności wieńcowej). Zdarza się, że dolegliwości spowodowane przez te schorzenia nakładają się na siebie i przypominają chorobę refluksową przełyku.

Przepuklina przeponowa okołoprzełykowa polega na przemieszczeniu się dna żołądka wraz z jego krzywizną większą do klatki piersiowej.

W przeciwieństwie do poprzedniej przepukliny, miejsce połączenia przełyku z żołądkiem pozostaje we właściwej pozycji. Dolegliwości, które mogą się pojawić to zaburzenia rytmu serca oraz uczucie duszności.

Objawy te związane są z uciskiem, jaki wywiera przemieszczony do klatki piersiowej żołądek na sąsiadujące organy.

Schorzenie może objawiać się wystąpieniem typowych dla choroby powikłań, takich jak uwięźnięcie i stan zapalny worka przepuklinowego.

Bardzo groźnym powikłaniem jest skręt lub zadzierzgnięcie żołądka (uciśnięcie jego naczyń krwionośnych). Stan ten charakteryzuje się wystąpieniem szybko narastających dolegliwości, takich jak nudności i wymioty oraz silny ból brzucha.

You might be interested:  Toczeń układowy (trzewny) – przyczyny, objawy, leczenie

Nieleczona, powikłana przepuklina może prowadzić do rozwoju wstrząsu, który jest zagrożeniem życia.

Przepuklina przeponowa mieszana jest wypadkową wyżej wymienionych i polega na przemieszczeniu się do klatki piersiowej miejsca połączenia przełyku z żołądkiem wraz z jego dnem i krzywizną większą.

Przepukliny przeponowe u noworodków są najczęściej wynikiem wad wrodzonych przepony, które powstały w okresie prenatalnym. Objawy przepukliny wrodzonej są zależne od jej wielkości.

W przebiegu mniejszej mogą występować zaparcia, uczucie ucisku w klatce piersiowej oraz ból. Duża przepuklina może objawiać się wystąpieniem niewydolności oddechowej i sinicy.

Leczenie przepukliny rozworu przełykowego polega na wykonaniu zabiegu operacyjnego. Planowa operacja przepukliny przeponowej cechuje się korzystnym rokowaniem.

Przepuklina kresy białej

Przepuklina kresy białej jest rodzajem przepukliny brzusznej. Powstaje na skutek rozejścia się tkanki łączącej lewy i prawy mięsień prosty brzucha. Jakie objawy daje ten rodzaj przepukliny?

  • obecność niewielkiej wypukłości w obszarze między zakończeniem mostka a spojeniem łonowym, zwykle guzek jest silniej widoczny przy napinaniu mięśni brzucha,
  • ból brzucha,
  • uczucie „ciągnięcia” w jamie brzusznej, przede wszystkim odczuwane przy pochylaniu się,
  • nudności.

Leczenie przepukliny kresy białej obejmuje wykonywanie ćwiczeń wzmacniających mięśnie brzucha (dobieranych indywidualnie do pacjenta) oraz zabieg chirurgiczny.

Przepuklina pępkowa

Przepuklina pępkowa u niemowląt jest wrodzoną wadą anatomiczną, powstającą w wyniku nieprawidłowego zrośnięcia się pierścienia pępkowego po rozdzieleniu od pępowiny.

Objawem przepukliny pępkowej jest miękki guz występujący w obrębie pępka, który uwypukla się w trakcie płaczu. W większości przypadków wada zanika samoistnie do 5. roku życia, niekiedy jednak rozrasta się i przekształca w silnie bolący guzek.

W przypadku przepukliny pępkowej u dziecka pojawiają się wówczas wymioty i trudności z wypróżnianiem.

Przepuklina pępkowa może rozwinąć się także u osób dorosłych. Jej przyczyną jest osłabienie powłoki brzusznej, następujące zwykle w konsekwencji nadwagi lub nawracających zaparć. Na przepuklinę pępkową znacznie bardziej narażeni są mężczyźni z powiększoną prostatą.

W miejscu przepukliny pępkowej mogą wystąpić zaczerwienie skóry, przebarwienia oraz obrzęk. Objawów przepukliny nie można ignorować, gdyż zmiana może doprowadzić do niedrożności i martwicy jelit. Stany te wymagają interwencji lekarskiej, w przeciwnym razie mogą skutkować śmiercią.

Przepuklina kręgosłupa

Przepuklina kręgosłupa lub wypadnięcie dysku – takiej nazwy używamy często mówiąc o dyskopatii kręgosłupa. Na czym polega schorzenie? Jądro miażdżyste kręgosłupa lub jego fragment uwypukla się w kierunku rdzenia kręgowego oraz innych elementów kanału kręgowego, co skutkuje uciskiem i drażnieniem korzeni nerwowych.

Jakie są objawy przepukliny kręgosłupa? Najbardziej powszechnym jest dokuczliwy ból, którego charakter zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania przepukliny.

Również objawy neurologiczne przepukliny kręgosłupa mogą być źródłem dyskomfortu odczuwanego na codzień przez pacjenta.

Wśród nich najczęściej wymienia się mrowienie i drętwienia w obrębie okolicy ciała unerwionej przez uciśnięty nerw. Przyjrzyjmy się bliżej objawom przepuklin poszczególnych odcinków kręgosłupa.

Objawy przepukliny kręgosłupa szyjnego to:

  • dolegliwości bólowe, często promieniujące do kończyny górnej,
  • sztywność szyi i karku,
  • ograniczenie ruchomości głowy,
  • drętwienie i sztywność rąk,
  • bóle i zawroty głowy
  • szumy uszne.

Z kolei do najczęściej doświadczanych objawów w przebiegu przepukliny kręgosłupa lędźwiowego należą przede wszystkim ból, zaburzenia czucia i drętwienia miejscowe oraz promieniujące do nóg, najczęściej jednostronnie.

Leczenie przepukliny kręgosłupa opiera się o rehabilitację wzmacniającą mięśnie i struktury kręgosłupa, grzbietu i brzucha oraz edukację dotyczącą utrzymywania odpowiedniej pozycji ciała przy wykonywaniu codziennych czynności. Dolegliwości bólowe uśmierzane są przy wykorzystaniu leków przeciwbólowych oraz przeciwzapalnych.

  • W przypadkach poważniejszych zwyrodnień kręgosłupa konieczne może być przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego polegającego na rekonstrukcji zdeformowanego dysku lub odciążeniu uciśniętych tkanek kręgosłupa.
  • Powyższy artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji ze specjalistą.
  • Bibliografia
  1. Noszczyk W. (red.) (2009) Chirurgia. Tom 2, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa.

Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Operacja przepukliny pępkowej

Przepuklina pękowa jest jedną z przepuklin występujących w obrębie jamy brzusznej. Przepuklina pępkowa występuje głównie u małych dzieci (do około 2-3 lat) i jest wynikiem braku zamknięcia się pierścienia pępkowego.

Przepuklina pępkowa może również pojawiać się u dorosłych i stanowić powikłanie ciąży, porodu, zabiegu operacyjnego lub urazu w okolicy pępka. U dzieci przepuklina ulega najczęściej samoistnemu zamknięciu.

Wykonanie zabiegu operacyjnego u dzieci wskazane jest, gdy nie doszło do ustąpienia przepukliny w wieku 3 lat. U osób dorosłych nie warto czekać, aż przepuklina zwiększy swoje rozmiary, ponieważ może to doprowadzić do groźnych powikłań.

Operacja przepukliny pępkowej polega na przemieszczeniu mięśni i tkanek miękkich powłok brzusznych tak, aby zamknąć przepuklinę. Nowoczesne metody stosowane w leczeniu przepuklin pozwalają na uzyskanie bardzo dobrych efektów i tym samym umożliwiają przywrócenie komfortu życia.

Mięśnie i rozcięgna ścian brzucha utrzymują narządy wewnątrz jamy brzusznej. Przepuklina tworzy się wtedy, gdy dojdzie do powstania otworu lub szczeliny w powłokach brzusznych. Powoduje to uwypuklenie się otrzewnej czyli błony wyścielającej jamę brzuszną i oddzielającą narządy wewnętrzne od ścian brzucha.

W warunkach przepukliny może dojść do częściowego przemieszczenia się narządów jamy brzusznej na zewnątrz. Nieprawidłowy otwór w powłokach brzusznych nazywany jest wrotami przepukliny. Uwypuklona przez otwór otrzewna tworzy tzw. worek przepuklinowy.

Narządy przemieszczone do worka przepuklinowego poza obręb ścian brzucha nazywane są zawartością przepukliny – najczęściej są to pętle jelita. W początkowym okresie uwypuklone narządy wewnętrzne mogą być odprowadzone do wnętrza jamy brzusznej. Jeśli wskutek powstania zrostów otrzewnej powrót narządów nie jest możliwy, jest to tzw.

przepuklina nieodprowadzalna. Uwięźnięcie jelit we wrotach przepukliny może spowodować stan ich niedokrwienia – jest to bardzo niebezpieczna sytuacja, ponieważ może dojść do martwicy jelita, pęknięcia jego ścian i wtórnego zapalenia otrzewnej. Aby uniknąć tych groźnych powikłań, należy udać się na konsultację do chirurga ogólnego.

Lekarz oceni stopień przepukliny oraz zaproponuje odpowiednie leczenie zanim dojdzie do powiększenia i utrwalenia się przepukliny.

Jak rozpoznać przepuklinę pępkową?

Charakterystycznym objawem przepukliny pępkowej jest uwypuklenie w okolicy pępka. Z początku uwypuklenie może mieć zaledwie kilka milimetrów i jest trudne do zauważenia.

Z czasem dochodzi do stopniowego powiększania się przepukliny – pępek zmienia swój kształt i ulega coraz większemu uwypukleniu. Przepuklinie może towarzyszyć ból w okolicy pępka. Objawy przepukliny pępkowej są najbardziej zauważalne w momencie kaszlu, kichania lub oddawania stolca.

Dolegliwości mogą się także nasilać w trakcie ucisku ręką celem odprowadzenia zawartości przepukliny do wnętrza jamy brzusznej.

Przyczyny przepukliny pępkowej

Przepuklina pępkowa u małego dziecka

Dziecko przebywające w łonie matki otrzymuje tlen i substancje odżywcze drogą krwi pępowinowej. Po narodzinach dziecka i odpadnięciu pępowiny anatomiczny otwór, w którym przebiegały naczynia krwionośne powinien ulec samoistnemu zasklepieniu. Jeśli rozcięgna mięśni brzucha nie zetkną się w miejscu ujścia pępowiny, tworzy się przepuklina pępkowa.

Przepuklina pępkowa u dorosłych

U osób dorosłych przepuklina pępkowa nie jest typową przepukliną pępkową, a okołopępkową. Przepukliny pępkowe u dorosłych są wynikiem osłabienia lub mechanicznego uszkodzenia tkanki łącznej w okolicy pępka.

Zwiększone ryzyko przepukliny występuje u osób po zabiegach laparoskopowych, podczas których narzędzia chirurgiczne wprowadzano przez pępek. Problem przepukliny pępkowej częściej pojawia się u kobiet w ciąży, osób z otyłością brzuszną i wodobrzuszem.

W stanach tych zwiększone ciśnienie może spowodować powstanie szczeliny w powłokach brzusznych i rozwój przepukliny. Znaczenie może mieć także genetycznie uwarunkowana słabsza budowa tkanki łącznej oraz podeszły wiek.

Leczenie przepukliny pępkowej

Przepuklina pępkowa – kiedy operować?

Przepukliny pępkowe u małych dzieci przeważnie są niewielkie i rzadko wiążą się z powikłaniami. W większości przypadków zasklepiają się przed ukończeniem 2-3 roku życia (pierścień pępkowy zamyka się). W tym okresie wskazana jest obserwacja i regularne kontrole lekarskie.

Utrzymywanie się przepukliny, jej powiększanie się lub bolesność może być wskazaniem do leczenia operacyjnego. U dorosłych każda przepuklina pępkowa powinna być leczona operacyjnie (jeśli nie ma przeciwwskazań).

Zaniedbanie leczenia z reguły powoduje dalsze osłabienie powłok brzusznych i powiększenie przepukliny. Ponadto może dojść do wystąpienia niebezpiecznych powikłań, takich jak uwięźnięcie przepukliny i odcinkowa martwica jelit.

Pas na przepuklinę pępkową może być przydatny w okresie oczekiwania na zabieg operacyjny. Noszenie pasa na przepuklinę może zapobiegać powiększaniu się przepukliny, ale nie doprowadzi do jej wyleczenia.

Jak wygląda operacja przepukliny pępkowej?

Zabieg przeprowadzany jest najczęściej w znieczuleniu ogólnym – pacjent jest usypiany i pozostaje nieprzytomny w trakcie operacji. Czas trwania zabiegu wynosi 0,5-1,5 godziny i zależy od wybranej metody operacyjnej. Wybór metody zamknięcia przepukliny pępkowej uzależniony jest od wielkości przepukliny oraz biegłości chirurga w technikach operacyjnych.

Jedną z najczęściej wykorzystywanych metod jest metoda Mayo. W trakcie zabiegu wykonywane jest półkoliste cięcie wokół pępka i jego uwolnienie. Chirurg oddziela worek oponowy i jeśli jest on odprowadzalny, nie ma konieczności jego otwierania.

Gdy przepuklina pępkowa jest dużych rozmiarów i jest nieodprowadzalna, chirurg nacina worek oponowy, uwalnia i odprowadza narządy do jamy brzusznej, a następnie zszywa otrzewną. Wrota przepukliny zamykane są powięzią zszywaną „na zakładkę”. Jeśli zbliżenie brzegów powięzi jest utrudnione lub tkanka jest słabej jakości, chirurg może wszczepić w pod powłoki brzuszne specjalną siatkę.

Siatka ta dodatkowo wzmacnia miejsce po przepuklinie i zapobiega ponownemu rozejściu się powięzi. Na końcu przyszywa się pępek tak, aby uzyskać jak najbardziej naturalny wygląd brzucha.

You might be interested:  Cuchnący oddech – jakie są przyczyny i jak pozbyć się cuchnącego zapachu z ust?

Operacja przepukliny pępkowej – rekonwalescencja

W pierwszych tygodniach po zabiegu celem postępowania jest stopniowy powrót do podstawowych czynności dnia codziennego z jednoczesną ochroną operowanej okolicy. Fizjoterapeuta jeszcze w szpitalu uczy bezpiecznych zmian pozycji (wstawania, siadania).

Ponadto każdy pacjent zostaje poinstruowany o konieczności stabilizacji okolicy operowanej w trakcie kaszlu czy korzystania z toalety. Lekarz może zalecić noszenie pasa na przepuklinę, który dodatkowo będzie ochraniał gojące się tkanki.

Zalecenia po operacji przepukliny pępkowej dotyczą głównie poziomu aktywności fizycznej. Przez 2-3 miesiące po zabiegu należy zmodyfikować styl życia, tj. unikać dźwigania ciężarów i wysiłku nadmiernie angażującego tłocznię brzuszną.

Stopniowe wzmacnianie mięśni brzucha powinno odbywać się pod opieką doświadczonego fizjoterapeuty. Powrót do pełnej aktywności możliwy jest zazwyczaj w 4-6 miesiącu po zabiegu.

Ważne informacje

Najczęściej zadawane pytania o operację przepukliny pępkowej:

Informacja dla Pacjenta: Operacja laparoskopowa przepukliny pooperacyjnej – Society of American Gastrointestinal and Endoscopic Surgeons

Rocznie w USA wykonuje się 90,000 operacji przepuklin pooperacyjnych. Większość z tych zabiegów wykonuje się metodami otwartymi. Zabiegi te można również wykonywać metodami laparoskopowymi. Nasza broszura pozwala zrozumieć co to jest przepuklina i na czym polega jej leczenie.

Operacja laparoskopowa przepukliny jest zabiegiem pozwalającym naprawić ubytek powłok jamy brzusznej wykonując tylko małe cięcia brzuszne.

Laparoskop, instrument chirurgiczny z kamerą na końcu jest wprowadzany do jamy brzusznej i przekazuje obraz z jej wnętrza na ekran monitora. Materiał syntetyczny (siatka) jest używany do wypełnienia ubytku powłok brzucha..

Ten rodzaj zabiegu daje możliwość szybszego powrotu do pracy i normalnej aktywności życiowej.

CO TO JEST PRZEPUKLINA POOPERACYJNA?

  • Jest to przepuklina która zwykle pojawia się w miejscu rany po zabiegu wykonanym w przeszłości. Jest to miejsce w którym mięśnie jamy brzusznej są osłabione i może dojść do uwypuklenia lub powstania ubytku. Ciśnienie panujące w jamie brzusznej „wypycha” przez powstały ubytek narządy jamy brzusznej. Formuje się worek przepuklinowy budową przypominający balon. Do worka może przemieścić się fragment jelita lub inny narząd jamy brzusznej. Jeżeli dojdzie do uwięźnięcia zawartości w worku przepuklinowym może to stanowić bardzo poważny problem wymagający pilnego zabiegu operacyjnego..
  • Inną lokalizacją w której mogą powstawać przepukliny centralne jest pępek lub inne okolice jamy brzusznej.
  • Przepuklina powiększa się wraz z upływem czasu i nie leczy się samoistnie.

JAK MOŻNA ROZPOZNAĆ PRZEPUKLINĘ?

  • Głównym objawem przepukliny jest wybrzuszenie pod skórą. Czasami nie daje ona żadnych innych dolegliwości ale może powodować ból przy podnoszeniu ciężarów, przy kaszlu, podczas parcia na mocz lub stolec, podczas długiego stania lub siedzenia.
  • Odczuwane dolegliwości mogą być ostre lub przewlekłe nasilające się pod koniec dnia. Przedłużający się nasilony ból, zaczerwienie, nudności i wymioty mogą być objawami uwięźnięcia przepukliny. W takiej sytuacji należy niezwłocznie skontaktować się z chirurgiem.

JAKIE SĄ PRZYCZYNY POWSTANIA PRZEPUKLINY?

  • Miejsce po przebytej operacji jest potencjalnie miejscem w którym powłoki jamy brzusznej są osłabione. Przepuklina może powstać w tym miejscu z powodu dużego napięcia, procesu starzenia się, urazu lub infekcji. Przepuklina może pojawić się bezpośrednio po zabiegu operacyjnym lub wystąpić po wielu latach.
  • Każdy może zachorować na przepuklinę w każdym wieku. Prawdopodobieństwo powstania przepukliny zwiększa się wraz z wiekiem. Ryzyko wystąpienia przepukliny zwiększa przewlekły kaszel, zaparcia i problemy z oddawaniem moczu.

JAKIE SĄ ZALETY OPERACJI PRZEPUKLINY METODA LAPAROSKOPOWA?

Wyniki mogą się różnić w zależności od pacjenta i typu zabiegu. Zalety zabiegu laparoskopowego to:

  • Mniejszy ból pooperacyjny
  • Krótszy pobyt w szpitalu
  • Szybszy powrót do pracy
  • Szybszy powrót do nierealnej aktywności

CZY MOŻESZ BYĆ KANDYDATEM DO ZABIEGU LAPAROSKOPOWEGO?

Kwalifikacja do zabiegu laparoskopowego następuje po badaniu przeprowadzonym przez chirurga. Zabieg laparoskopowy może nie być metodą z wyboru u pacjentów którzy przebyli wcześniej wiele zabiegów chirurgicznych jamy brzusznej., w przypadku przepuklin zlokalizowanych w nietypowych miejscach lub miejscach gdzie dostęp laparoskopowy jest utrudniony.

JAKIE PRZYGOTOWANIE JEST WYMAGANE?

  • Większość operacji przepuklin wykonywana jest w trakcie jednodniowego pobytu w szpitalu, pacjent opuszcza szpital tego samego dnia lub następnego po zabiegu operacyjnym.
  • Przed zabiegiem operacyjnym wykonuje się badanie lekarskie, badanie krwi, RTG klatki piersiowej oraz EKG w zależności od wieku i zdrowia pacjenta.
  • Po zapoznaniu się korzyściami i ryzykiem zabiegu operacyjnego pacjent powinien podpisać zgodę na operację.
  • Chirurg może zalecić Ci przygotowanie/wyczyszczenie jelita przed zabiegiem. Polega to na zastosowaniu diety płynnej na kilka dni przed zabiegiem.
  • Zaleca się kąpiel pod prysznicem dzień przed zabiegiem operacyjnym.
  • Po północy w noc poprzedzającą operację należy nic nie pić i nie jeść. Jeżeli musisz zażyć leki zażyj je rano w dniu zabiegu i popij łykiem wody. Poinformuj o tym wcześniej Twojego chirurga.
  • Leki takie jak aspiryna, witamina E, leki przeciwzapalne, inne leki zaburzające krzepnięcie krwi powinny zostać odstawione kilka dni/ około tygodnia przed planowanym zabiegiem
  • Rzuć palenie i zorganizuj sobie opiekę jakiej będziesz potrzebował/a w domu po zabiegu operacyjnym.

JAK WYKONYWANY JEST ZABIEG OPERACYJNY?

Istnieje kilka metod leczenia przepukliny wentralnej

  • Stosowanie pasa przepuklinowego jest rzadko zalecane i zwykle nieefektywne.
  • Przepukliny wentralne nie zanikają same i mają tendencję do powiększania się w miarę upływu czasu.
  • Leczenie operacyjne jest metodą z wyboru i wykonywane jest 2 metodami
  1. Metoda tradycyjna polega na wykonaniu cięcia powłok brzucha. Cięcie przebiega przez bliznę pooperacyjną poprzez skórę i tkankę podskórną do przepukliny. Chirurg może naprawić ubytek poprzez proste zeszycie brzegów ubytku. Częściej w miejsce ubytku wszywa się syntetyczną siatkę co umożliwia pewne zamknięcie ubytku. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym ale w niektórych sytuacjach może być wykonany w znieczuleniu miejscowym z zastosowaniem dożylnych środków znieczulających lub w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Podczas rozmowy z anestezjologiem zostanie wybrany sposób znieczulenia najlepszy w Twoim przypadku.
  2. Druga metoda leczenia operacyjnego to operacja laparoskopowa. W tej metodzie przez cienką kaniulę wprowadza się laparoskop (urządzenie chirurgiczne z kamerą na końcu) który pozwala uwidocznić przepuklinę od „wewnątrz”. Przez inne małe cięcia wprowadza się narzędzia chirurgiczne które służą do preparowani tkanek i wprowadzenia sitaki chirurgicznej. Siata jest umieszczana pod przepukliną tak że pokrywa miejsce ubytku w powłokach jamy brzusznej. Siatka jest następnie przymocowywana do powłok brzucha specjalnymi chirurgicznym klamerkami lub szwami. Zabieg jest wykonywany przez 3-4 cięcia długości 0,5-1,5cm. Operacja jest zwykle wykonywana w znieczuleniu ogólnym.

CZEGO MOŻNA OCZEKIWAĆ W DNIU ZABIEGU?

  • Pacjent zgłasza się do szpitala rano w dniu zabiegu.
  • Przed zabiegiem do żyły zakładany jest wenflon przez który podaje się leki znieczulające. Czasami przed zabiegiem operacyjnym podawane są antybiotyki.
  • Po zabiegu pacjent jest przesyłany do oddziału pooperacyjnego do momentu ustąpienia działania leków znieczulających
  • Część pacjentów opuszcza szpital tego samego dnia po zabiegu, inni mogą pozostać w szpitalu do dnia następnego, zależy to od rozległości zabiegu i ogólnego stanu zdrowia.

CO SIĘ DZIEJE W PRZYPADKU JEŻELI ZABIEG NIE MOŻE BYĆ WYKONANY/DOKOŃCZONY METODĄ LAPROSKOPOWĄ?

W niewielkiej grupie pacjentów zabieg laparoskopowy nie może być wykonany. Czynniki które zwiększają prawdopodobieństwo konwersji do zabiegu otwartego to: otyłość, zabiegi operacyjne jamy brzusznej w przeszłości, kłopoty z uwidocznieniem narządów jamy brzusznej, krwawienie podczas operacji.

Decyzja o zmianie metody operacji jest podejmowana przez chirurga przed lub w czasie zabiegu operacyjnego. Chirurg podejmując decyzje kieruje się bezpieczeństwem pacjenta. Konwersja do metody otwartej nie jest powikłaniem a jedynie zmianą metody zabiegu.

CZEGO MOŻNA OCZEKIWAĆ W OKRESIE POOPERACYJNYM?

  • Po powrocie do domu zaleca się ograniczoną aktywność ruchową. Twój chirurg określi jakie zajęcia możesz wykonywać, włączając podnoszenie niewielkich ciężarów i ćwiczenia fizyczne. Należy stosować się ściśle do zaleceń lekarza
  • Dolegliwości po operacji są zwykle niewielkie, wymagają jedynie niewielkich dawek leków przeciwbólowych.
  • Jeżeli wystąpią gorączka, dreszcze, wymioty, kłopoty z oddawaniem moczu lub znaczny wyciek z któregokolwiek z cięć należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
  • Jeżeli wystąpią przedłużające się dolegliwości bólowe należy poinformować o tym Twojego chirurga.
  • Większość pacjentów powraca do normalnej aktywności życiowej w krótkim okresie czasu. Należy do nich kąpiel pod prysznicem, prowadzenie samochodu, wchodzenie po schodach, podnoszenie niewielkich ciężarów, praca i kontakty seksualne.
  • Rzadko wystęuje guzek lub obrzęk w miejscu w miejscu po przepuklinie. Jest to rezultatem zbierania się płynu w miejscu po przepuklinie. Zmiany takie zanikają samoistnie lub mogą zostać nakłute i odessane strzykawką z igłą.
  • Pacjent powinien odbyć wizytę kontrolną w 2-3 tygodnie po zabiegu.

JAKIE SĄ MOŻLIWE POWIKŁANIA ZABIEGU OPERACYJNEGO?

  • Chociaż operacja laparoskopowa przepukliny jest uważna za zabieg bezpieczny, powikłania mogą wystąpić jak po każdym innym zabiegu chirurgicznym. Komplikacje podczas zabiegu mogą być uwarunkowane reakcją uboczną na działanie leków używanych do znieczulenia, krwawieniem, uszkodzeniem jelit lub innych narządów wewnętrznych. Jeżeli wystąpi infekcja może to wymagać usunięcia siatki. Do innych powikłań należą zapalenie płuc, choroba zatorowo-zakrzepowa, choroby układu krążenia. Do powikłań należy także nawrót przepukliny.
  • Odsetek nawrotów w obserwacji długofalowej nie jest jeszcze znany. Wczesne wyniki wykazują że skuteczność tej metody jest taka sama jak zabiegów klasycznych. Twój chirurg pomoże podjąć Ci decyzję o potrzebie i metodzie zabiegu operacyjnego.
  • Zawsze przed zabiegiem operacyjnym należy upewnić się że Twój chirurg ma odpowiednie kwalifikacje do wykonania zabiegu.

KIEDY NALEŻY SKONTAKTOWAĆ SIĘ Z LEKARZEM?

Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku gdy wystąpi:

  • Gorączka powyżej 39 C
  • Krwawienie
  • Narastające wzdęcie brzucha
  • Ból który nie mija po zażyci leków przeciwbólowych
  • Nudności lub wymioty
  • Dreszcze
  • Przewlekły kaszel lub brak tchu
  • Ropna wydzielina z którejkolwiek z ran pooperacyjnych
  • Powiększające się zaczerwienienie wokół ran pooperacyjnych
  • Jeżeli nie możesz jeść lub pić

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *