Rodzaje stóp – stopa grecka, stopa rzymska i stopa egipska

Na co dzień nie zwracamy uwagi na kształt naszych stóp. A jednak są pewne różnice w ich budowie, dzięki którym wyróżniamy 3 typy: stopę egipską, grecką i rzymską.

Stopa człowieka jest najbardziej dystalną częścią ciała, tworzy mocne i sprężyste sklepienie dźwigające ciężar całego ciała. Pełni funkcję podporowo-nośną i lokomocyjną. Zbudowana jest z 26 kości i aż 33 stawów połączonych więzadłami i torebkami stawowymi.

Człowiek ciągu dnia wykonuje średnio około 6 tysięcy kroków. Dlatego budowa i kształt stopy mają wpływ na jakość stawianych kroków, amortyzację i podpór.

A co za tym idzie, na dolegliwości lub ich brak w różnych częściach ciała (od stawów skokowych, kolanowych, przez biodra, kręgosłup, aż po szyję).

Operacja stopy greckiej – znajdź klinikę

  • Warszawa
  • Łódź
  • Gdańsk
  • Gdynia
  • Szczecin
  • Katowice
  • Gliwice
  • Sosnowiec
  • Tychy

Pokaż placówki najbliżej mnie

W zależności od długości palców, wyodrębnia się 3 typy stopy: stopę grecką, rzymską i egipską.

Stopa jak u starożytnych Greków

Rodzaje stóp – stopa grecka, stopa rzymska i stopa egipska Stopa grecka

W stopie greckiej (zwanej też stopą Mortona) najdłuższy z wszystkich palców jest palec drugi, który był charakterystyczny u starożytnych Greków. Obecnie stopa ta występuje u 20% populacji. Wyróżnia się dwa typy stopy greckiej, prostokątną i spadzistą. W stopie greckiej prostokątnej drugi palec jest dalej wysunięty niż paluch, a palce III, IV i V są mniej więcej podobnej długości. Stopa grecka spadzista charakteryzuje się dłuższym drugim palcem i palcami III, IV i V ułożonymi w linii prostej nachylonej pod dosyć ostrym kątem w dół. Osoby posiadające stopę grecką, w trakcie chodu najbardziej obciążają 2 palec, który przez to często ulega urazom.

Stopa grecka predysponuje do występowania tzw. palców młotkowatych, czyli deformacji stopy dotyczącej palców od II do V. Polega on na przykurczu zgięciowym w stawie międzypaliczkowym bliższym  oraz braku możliwości jego całkowitego wyprostowania.

Czasami stopa grecka spowodowana jest występowaniem halluksa, czyli palucha koślawego, który w fazie zaawansowanej jest skrócony w stosunku do palca drugiego. Nadmierne wydłużenie II palca powoduje jego częste uciskanie w obuwiu, odciski i zniekształcenia.

Zabieg operacyjny polega na chirurgicznym skróceniu drugiego palca stopy.

Kwadratowa stopa rzymska

Rodzaje stóp – stopa grecka, stopa rzymska i stopa egipska Porównanie rodzajów stóp – rysunek poglądowy

Stopa rzymska, zwana również kwadratową lub prostą, charakteryzuje się zbliżoną, niemal identyczną długością pierwszych dwóch lub trzech palców stopy. Spad pojawia się dopiero przy IV i V palcu, które są znacznie krótsze. Rzymska budowa stopy sprawia wrażenie krępej, mocnej i krótszej niż w rzeczywistości. Taki kształt daje najkorzystniejszy rozkład sił w stopie, która dzięki temu lepiej znosi duże obciążenia oraz długotrwały bezruch. Występuje u 10% populacji. Chociaż są też dane przypisujące ten rodzaj stopy ¼ populacji Europejczyków.

Idealna stopa egipska

W stopie egipskiej, zwanej też stopą spadzistą, najdłuższy jest paluch, a reszta palców układa się w linii prostej, ostro nachylonej, malejąc od I do V palca. Uznawana jest za stopę idealną.

Wg źródeł taką stopę posiada większość Europejczyków, od 50% do 70%. W stopie egipskiej największe obciążenie spoczywa na śródstopiu i paluchu.

Uważa się, że stopa egipska jest wewnętrznym czynnikiem predysponującym do występowania palucha koślawego, zwanego również halluksem.

W Polsce na halluksy u stóp narzeka ok. 100 tys. osób. Wykonuje się zabiegi chirurgicznego skracania palucha ze względów estetycznych.

Częściej jednak stosuje się operację korekcji palucha koślawego, który jest poważną deformacją stopy, gdyż zaburza biomechanikę chodu, w dłuższym czasie przyczyniać się może do koślawości tyłostopia, niestabilności stawu skokowego, przykurczy Achillesa, pojawienia się palców młotkowatych oraz bolesnych modzeli na podeszwowej części stopy.

Operacja stopy greckiej

– sprawdź ceny w 4 klinikach!

Oceń artykuł: 4.3/5 (opinie 180)

Rodzaje stóp

Rodzaje stóp – stopa grecka, stopa rzymska i stopa egipska

  • stopa egipska – paluch jest najdłuższy; występuje u 70% populacji;
  • stopa rzymska – palec I, II, III są prawie takiej samej długości; występuje u 10% populacji.
  • stopa grecka (stopa Mortona) – drugi palec jest najdłuższy; występuje u 20% populacji;

Stopy są bardzo ważnym elementem ludzkiego ciała, stanowią podstawę ciała i dźwigają cały jego ciężar. Stopa składa się z 26 kości, 33 stawów i 107 więzadeł. Do kości w obrębie stopy przyczepia się 20 mięśni. Jej budowa zapewnia doskonałą statykę, umożliwia sprawne poruszanie w pozycji pionowej, stanowi doskonały amortyzator przeciążeń oraz jest precyzyjnym aparatem recepcyjnym kontrolującym np. rodzaj i „wyczuwanie” podłoża. Posiada system receptorów powiązanych z narządem ruchu, systemami równowagi, a według medycyny chińskiej ze wszystkimi narządami ciała.

Człowiek ciągu dnia wykonuje średnio około 6 tysięcy kroków. Dlatego budowa i kształt stopy mają wpływ na jakość stawianych kroków, amortyzację i podpór. A co za tym idzie, na dolegliwości lub ich brak w różnych częściach ciała (od stawów skokowych, kolanowych, przez biodra, kręgosłup, aż po szyję).

W zależności od długości palców wyróżnia się trzy typy stopy: egipską, grecką i rzymską. Warto wiedzieć, czym charakteryzuje się dany typ oraz jakie dolegliwości mogą mu towarzyszyć, aby móc chronić swoje stopy i odpowiednio o nie dbać.

 Stopa egipska

 Stopa egipska, zwana też stopą spadzistą ma najdłuższy pierwszy palec (paluch). Reszta palców ustawiona jest w linii prostej, nachylonej ostro. Palce maleją od I do V, dzięki czemu stopa dzięki temu sprawia wrażenie dłuższej i smuklejszej.

Uznawana jest za stopę idealną. Występuje ona u 50% – 70% populacji europejskiej. W przypadku stopy egipskiej najbardziej obciążone jest śródstopie i paluch.

Uważa się, że stopa egipska jest wewnętrznym czynnikiem predysponującym do występowania palucha koślawego, zwanego również popularnie halluksem.

Dochodzi wówczas do zaburzenia biomechaniki chodu, w wyniku czego mogą pojawiać się dalsze schorzenia takie jak: powstawanie palców młotkowatych, bolesnych modzeli na podeszwowej części stopy, niestabilności stawu skokowego lub przykurczu ścięgna Achillesa.

Paluch koślawy, tzw. hallux valgus, jest to deformacja, która charakteryzuje się bocznym odchyleniem palucha. Zniekształcenie to dotyczy częściej kobiet. Co może zwiększać ryzyko utworzenia się takiej deformacji?

  • skłonności rodzinne;
  • noszenie obuwia z wąskimi noskami;
  • przykurcz ścięgna Achillesa;
  • duże płaskostopie
  • choroby ogólnoustrojowe, np. reumatoidalne zapalenie stawów:
  • koślawośc kolan
  • osłabienie aparatu więzadłowo-torebkowego.

Osoby, które zauważą u siebie tę deformację, powinny zastosować leczenie zachowawcze, a konkretnie ortezy i wkładki, wygodne obuwie (szerokie noski), leczenie przeciwzapalne, ćwiczenia rozciągające i ćwiczenia wzmacniające krótkie mięśnie stopy. Osoby, u których wymienione sposoby nie są skuteczne, mogą zdecydować się na leczenie operacyjne.

Stopa grecka – stopa Mortona

 W stopie greckiej najdłuższy ze wszystkich palców jest palec drugi, zwany też placem Mortona. Był on charakterystyczny u starożytnych Greków i uważany był za oznakę inteligencji i arystokratycznego pochodzenia  – stąd wiele starych  rzeźb posiada taki palec.

W zależności od tego jak duża jest różnica między palcami, wyróżnia się stopę grecką prostokątną oraz stopę grecką spadzistą. Stopa grecka prostokątna charakteryzuje się tym, że drugi palec jest wysunięty dalej niż paluch, natomiast palec III, IV i V są podobnej długości.

W stopie greckiej spadzistej drugi palec jest najdłuższy, a palec III, IV, V ułożone są w linii prostej nachylonej pod kątem ostrym w dół stopy. Różnica długości palca drugiego i palucha nie jest tak duża, jak w przypadku stopy greckiej prostokątnej.

Stopa grecka występuje dość rzadko, bo u 20 % populacji.

Osoby, które mają ten rodzaj stopy, podczas chodu obciążają najbardziej drugi palec. Z tego powodu palec ten najczęściej ulega urazom. Przy  takiej stopie należy kupować obuwie, którego długość wyznacza właśnie długi drugi palec inaczej powstaną palce młotkowate.

Jest to deformacja obejmująca palce od II do V. Polega on na przykurczu zgięciowym w stawie międzypaliczkowym bliższym oraz braku możliwości jego całkowitego wyprostowania. Stopa grecka stanowi predyspozycje do powstania palucha koślawego (popularnie zwanego haluksem).

Nadmierne wydłużenie II palca powoduje jego częste uciskanie w obuwiu, odciski i zniekształcenia.  Do zmian takich dochodzi głównie u osób, które noszą źle dobrane obuwie oraz osób z nieprawidłową motoryką chodu i nierównomiernym obciążaniem stóp.

Objawy, jakie daje opisywana deformacja, to przede wszystkim ból i zaczerwienienie palca. Na grzbiecie palca tworzą się bolesne odciski z powodu zwiększonego tarcia buta w tym miejscu. Występują także nagniotki (modzele) u podstawy palca.

Jeśli deformacja jest zaawansowana, może pojawić się metatarsalgia, czyli ból pod głową kości śródstopia palca objętego deformacją.

Stopa grecka wymaga dobrania odpowiedniego obuwia, z szerokim noskiem i wąskim obcasem.

Kiedy deformacja nie jest jeszcze utrwalona, warto wykonywać ćwiczenia rozciągające, co opóźni proces pogłębiania się zmian.

Gdy deformacja jest już utrwalona i nie podlega biernej korekcji, można zastosować leczenie operacyjne, które polega na usunięciu zmienionej chorobowo powierzchni stawowej i wstawieniu w ich miejsce implantu.

Stopa rzymska – stopa kwadratowa

Stopa rzymska – według Kapandijego, nazywana również stopą polinezyjską, występuje najrzadziej, bo u 10% populacji. W tym rodzaju stopy palec I,II i III są niemal takiej samej długości, natomiast spad zaczyna się przy palcu IV i V, które są znacznie krótsze.

Rzymska stopa wydaje się mocniejsza i krótsza niż jest w rzeczywistości. Dzięki swojej budowie stopa taka lepiej znosi duże obciążenia i długotrwały bezruch. Rozkład ciężaru w stopie rzymskiej jest najbardziej korzystny.

Ze względu na to, że rozmieszczenie ciężaru w stopie rzymskiej jest korzystne, nie stwierdza się schorzeń typowych dla tego rodzaju stopy.

Wyznajemy zasadę: lepiej zapobiegać niż leczyć i zachęcamy do korzystania z nieinwazyjnych, skutecznych rozwiązań. Umów się na wizytę pod numerem: 516-035-040.

Jeśli interesuje Cię wizyta kontrolna na terenie Warszawy, możesz umówić się online w zaledwie 3 minuty!

You might be interested:  Siniak po pobraniu krwi – jakie są przyczyny, co robić, czym smarować, jak leczyć?
ul. Ogrodowa 58 – rezerwacja onlineul. Wiertnicza 124 – rezerwacja online

Rodzaje stóp. Jak dobrać do nich właściwe obuwie?

Szacuje się, że człowiek w ciągu
dnia stawia około 6 tys. kroków dziennie. Stopy są więc niezwykle ważną częścią
ciała, na której spoczywa cały jego ciężar. Aby zapewnić im odpowiednią formę i
zdrowie, ważny jest dobór właściwego obuwia – i nie mam tu na myśli tylko
rozmiaru. Ważne są też rodzaje stopy. Jak na ich podstawie wybrać dobre buty?

Na naszym blogu dostępne są już artykuły, z których dowiesz się, jak dobrać właściwy rozmiar buta, jak zmierzyć tęgość buta oraz jak wybrać buty na szeroką stopę. Przyjrzyjmy się teraz więc rodzajom stóp.

Typy stóp

Nazewnictwo rodzajów stóp
inspirowane jest nazwami starożytnych cywilizacji
– podobno to właśnie na
podstawie kształtu stóp można było rozpoznać przedstawiciela danej nacji.
Wyróżnia się trzy ich kształty, a wyznacznikiem jest tutaj długość palców:

  • stopa egipska (zwana inaczej spadzistą),
  • stopa grecka (inaczej stopa Mortona),
  • stopa rzymska (stopa kwadratowa).

Czy wiesz, że…?Najwięcej osób na świecie (70 proc.) ma stopę egipską. Grecka występuje u 20 proc. populacji, a rzymska – u 10 proc.

Stopa egipska

Ten najczęściej występujący kształt
stopy charakteryzuje fakt, że pierwszy palec – paluch – jest najdłuższy, a
kolejne cztery palce są coraz krótsze
, tworząc ostre nachylenie. Taki
kształt sprawia, że stopa wygląda na smuklejszą i dłuższą.

Schorzenia, które dotykają osoby
ze stopą egipską:
Posiadacze tego rodzaju palców u nóg są najbardziej
narażeni na tworzenie się haluksów, czyli tzw. paluchów koślawych.

Wszystko
dlatego, że w stopie egipskiej największe obciążenie spoczywa na paluchu oraz
śródstopiu. Haluksy z kolei mogą doprowadzić m.in.

do obniżonej stabilności
stawu skokowego oraz przykurczy ścięgna Achillesa, na co wpływa nieprawidłowe
obciążenie stopy.

Jakie buty na stopę egipską:
Wybieraj buty z zaokrąglonymi noskami – dzięki temu paluch nie będzie się
zaginał do środka stopy, a palce będą miały właściwą ilość miejsca. Na co dzień
lepszym wyborem będą buty na płaskim obcasie – w szpilkach ciężar ciała
rozkłada się inaczej.

Jej cechą charakterystyczną jest
to, że drugi palec u stopy jest dłuższy od pozostałych.
W tym typie stopy
można wyróżnić dwa rodzaje: prostokątną i spadzistą. W pierwszej drugi palec
stopy wyraźnie się wyróżnia, a pozostałe są mniej więcej tej samej długości. W
spadzistej trzeci, czwarty i piąty palec tworzą ostre nachylenie.

Schorzenia, które dotykają osób
ze stopą grecką:
Ze względu na to, że posiadacz stopy greckiej podczas
chodu obciąża drugi palec, to jego przede wszystkim mogą dotyczyć urazy czy otarcia.

Często występującym w tym przypadku schorzeniem są tzw. palce młotkowate, dotykające
palca od drugiego do piątego.

Deformacja ta polega na przykurczu w stawach
między paliczkami, przez co nie da się ich całkowicie wyprostować.

Jakie buty na stopę grecką:
Przede wszystkim pamiętaj, aby długość wkładki dobierać do drugiego,
najdłuższego palca. Wygodne będą dla Ciebie czółenka lub buty z odkrytymi
palcami – wówczas nic nie będzie go uciskać. Jeśli decydujesz się na obcas,
wybieraj wąską i długą szpilkę – dzięki temu palec będzie wydawał się krótszy.

Ostatnim typem jest stopa rzymska.
Jest to najrzadziej występujący kształt stopy. Pierwsze trzy palce są w niej
tej samej długości, zaś czwarty i piąty są znacznie krótsze.
Przez to stopa
wygląda na krótszą i szerszą, niż jest w rzeczywistości.

Schorzenia, które dotykają osób
ze stopą rzymską:
Posiadacze tego rodzaju stopy są prawdziwymi
szczęściarzami, bowiem są najmniej narażeni na jakiekolwiek schorzenia.
Wszystko dlatego, że w takiej stopie nacisk rozkłada się najbardziej
równomiernie.

Jakie buty na stopę rzymską:
Podobnie jak w przypadku typu egipskiego, stopie rzymskiej najbardziej służy
obuwie z okrągłym bądź kwadratowym noskiem. Jeśli chcesz optycznie wydłużyć
stopę, wybieraj buty z dużą liczbą pasków – np. rzymianki, albo modele w kolorze
zbliżonym do odcienia Twojej skóry.

Jak kształt stopy wpływa na zdrowie?

Stopa jest mechanizmem niezwykle precyzyjnym. Na tej małej powierzchni znajduje się jedna czwarta wszystkich kości człowieka.

Wady w budowie stóp mogą powodować dolegliwości, których w pierwszej chwili w ogóle ze stopami nie wiążemy: bóle kręgosłupa, głowy, kolan, a nawet stawu skroniowo-żuchwowego. Kształt stóp ma znaczenie, ponieważ wpływa na postawę ciała i może oznaczać większe predyspozycje do rozwoju niektórych wad.

Jeśli zdajemy sobie z tego sprawę, łatwiej możemy zapobiec rozwijaniu się nieprawidłowości, które będą negatywnie wpływać na wyższe partie narządu ruchu, np. na kręgosłup.

Poniżej dalsza część artykułu

Uznawana jest za stopę idealną ze względu na charakterystyczny smukły wygląd. Ma najdłuższy pierwszy palec (paluch). Długość reszty palców jest proporcjonalnie mniejsza. Występuje u około 50 – 70 proc. populacji europejskiej. W przypadku stopy egipskiej najbardziej obciążone jest śródstopie i paluch.

– Uważa się, że stopa egipska jest czynnikiem predysponującym do występowania palucha koślawego, zwanego również popularnie haluksem.

Dochodzi wówczas do zaburzenia biomechaniki chodu, w wyniku czego mogą pojawiać się dalsze schorzenia takie jak: powstawanie palców młotkowatych, bolesnych modzeli na podeszwowej części stopy, niestabilności stawu skokowego lub przykurczu ścięgna Achillesa  – wyjaśnia dr n. med. Joanna Stodolna-Tukendorf z FootMedica Kliniki Zdrowej Stopy.

W starożytnej Grecji uważana była za oznakę inteligencji i arystokratycznego pochodzenia. Charakteryzuje się najdłuższym drugim palcem, natomiast palec III, IV i V proporcjonalnie maleją. Stopa grecka występuje dość rzadko, bo u 20 proc. populacji.

 – Z tego względu, że drugi palec jest najdalej wysunięty, najczęściej ulega urazom – często powstają odciski, nagniotki oraz zniekształcenia, np. palce młotkowate. Deformacja ta polega na przykurczu zgięciowym w stawie międzypaliczkowym bliższym oraz braku możliwości jego całkowitego wyprostowania.

W wyniku zaawansowanych zmian może pojawić się metatarsalgia, czyli ból pod głową kości śródstopia palca objętego deformacją. Poza tym stopa grecka stanowi predyspozycje do powstania palucha koślawego – tłumaczy ekspertka.

Osoby, które mają taką stopę, powinny pamiętać o odpowiednim doborze obuwia, którego długość wyznacza właśnie długi drugi palec.

–  Występuje najrzadziej, bo u 10 proc. populacji, a szkoda, bowiem nie stwierdza się schorzeń typowych dla tego rodzaju stopy. Tutaj palec I, II i III są niemal takiej samej długości, natomiast palce IV i V są znacznie krótsze. Dzięki swojej budowie lepiej znosi duże obciążenia i długotrwały bezruch. Rozkład ciężaru w stopie rzymskiej jest najbardziej korzystny – wyjaśnia fizjoterapeutka

Nie tylko bóle stóp, ale też kolan, bioder, kręgosłupa, a nawet głowy są wskazaniem do wizyty  w gabinecie fizjoterapeuty lub ortopodologa.

Podczas badania specjalista sprawdzi, które mięśnie są przykurczone, a które zbyt osłabione. Sprawdzi także sposób przetaczania stopy przez pacjenta podczas chodu, a także przeanalizuje rozkład sił nacisku poszczególnych części stóp na podłoże podczas stania i w trakcie chodu.

Jak wygląda badanie

Badanie stóp trwa ok. 45 minut i rozpoczyna je wywiad. Specjalista pyta o tryb życia, urazy, obecne dolegliwości. Bez względu na wiek czy zgłaszany problem, pacjent powinien przejść badanie statyczne i dynamiczne na macie tensometrycznej, podoskopie oraz plantografie.

Badanie na podoskopie umożliwia oglądanie stóp od strony podeszwy w pozycji stojącej i wykonanie testów dynamicznych. Wykonanie plantografu – odbitki stóp na papierze, pozwala ocenić strefy największego nacisku. Następnie badana jest ruchomość poszczególnych stawów stóp i całych kończyn dolnych, a także wydolność i przykurcze mięśniowe.

Na podstawie czteroetapowego badania możemy uzyskać pełną diagnozę.

Na podstawie uzyskanych wyników specjalista dobiera odpowiedni zestaw ćwiczeń. Zazwyczaj mają one na celu wzmocnienie lub rozluźnienie, przywrócenie prawidłowej długości i elastyczności mięśni stóp i nóg oraz redukcję wady.

W przypadku istniejących wad stóp specjalista może zalecić fizjoterapię, kinesiotaping, a także wykonanie indywidualnych wkładek ortopedycznych.

Stopa rzymska, grecka czy egipska? Sprawdź, co twoje stopy mówią o tobie – Oh!me – Magazyn dla kobiet

Od 15-20 % populacji cierpi z powodu suchej skóry. Również suchej skóry na głowie, która piecze, swędzi i daje uczucie ściągnięcia. Ratunkiem dla tego rodzaju skóry jest jedynie właściwa pielęgnacja, która pozwala zminimalizować przykre objawy i przywraca prawidłową równowagę skóry głowy.

Sucha skóra na głowie – najczęstsze przyczyny jej powstawania

Przesuszona skóra to taka, która ma naruszoną barierę ochronną, w wyniku czego dochodzi do nadmiernej utraty wody przez naskórek. To też taka, której brakuje substancji utrzymujących wilgoć w głębszych jej warstwach. Przyczyny tego stanu rzeczy mogą być różne. Sucha skóra na głowie może pojawić się np. w wyniku niewłaściwego bądź zbyt częstego mycia głowy.

Może być też skutkiem używania nadmiernej ilości kosmetyków do stylizacji, zawierających szereg substancji drażniących naskórek. Sucha skóra na głowie pojawić się może również wówczas, gdy stosujemy nieodpowiednią dietę, ubogą w witaminy i składniki odżywcze. Dużą rolę odgrywają tu także czynniki genetyczne (tendencja do przesuszania się skóry może być dziedziczna).

You might be interested:  Jak leczyć infekcję wirusową, a jak bakteryjną? Czy są różnice?

Takie schorzenia jak: atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, czy rybia łuska, wpływają negatywnie na stan i kondycję naskórka. Również wszelkiego rodzaju zaburzenia hormonalne, zła praca tarczycy przyczyniają się do pojawienia się suchej skóry na głowie.

Pielęgnacja suchej skóry na głowie

Jeśli już doszło do nadmiernego podrażnienia skóry głowy, pierwszym krokiem, jaki należałoby wykonać, powinna być rezygnacja z kosmetyków do stylizacji (np. z lakieru do włosów). Warto też zrezygnować z szamponów, które posiadają w swoim składzie substancje drażniące. Potęgują one bowiem świąd skóry i powodują jej nadmierne wysuszenie.

Kolejnym krokiem jest zamiana agresywnie działających kosmetyków na te bardziej przyjazne dla podrażnionego naskórka (np. produkty hipoalergiczne). Dobrym wyborem w przypadku podrażnionej skóry głowy będą też emolienty, czyli szampony i emulsje kojące suchą skórę.

Produkty te odbudowują barierę ochronną naskórka i przywracają prawidłowy poziom jej nawilżenia.

Kolejny etap pielęgnacji suchej skóry głowy to zmiana dotychczasowej techniki mycia i suszenia włosów.

Wiele uszkodzeń naskórka ma miejsce podczas niewłaściwego mycia głowy, a mianowicie zbyt mocnego jej tarcia.

Aby nie dopuszczać do kolejnych uszkodzeń skóry, należy myć głowę delikatnie, masując ją opuszkami palców. Dzięki takiej technice mycia zmywamy dokładnie brud, ale nie naruszamy wierzchniej warstwy naskórka.

Ważna jest też rezygnacja z suszenia włosów. Gorące powietrze z suszarki przyczynia się bowiem do przesuszenia naskórka. Jeśli ktoś ma długie włosy i koniecznie musi je wysuszyć, warto, aby robił to za pomocą chłodnego nawiewu i nie przedłużał niepotrzebnie czasu suszenia włosów.

Kosmetyki dla suchej skóry na głowie

Sucha skóra na głowie wymaga specjalnych kosmetyków, które z jednej strony nie będą zawierały substancji drażniących, a z drugiej będą posiadały właściwości kojące skórę i odbudowujące jej barierę ochronną. Do tego typu produktów zalicza się szampony i emulsje należące do grupy emolientów.

Emolienty to takie kosmetyki, które stosuje się w celu nawilżenia i natłuszczenia naskórka. Ich głównym celem jest odbudowa uszkodzonej skóry, przywrócenie jej właściwego funkcjonowania i elastyczności oraz odpowiedniego stopnia nawilżenia.

Wszystko dzięki zawartym w nich składnikom hydrofilowym, czyli takim, które potrafią wiązać dużą ilość cząsteczek wody (tu m.in. kwas hialuronowy, którego jedna cząsteczka potrafi związać aż 250 cząsteczek).

Poza tym, emolienty zawierają także mocznik, mleczan sodu, czy PCA-Na (sól sodowa kwasu pirolidonokarboksylowego) – czyli te substancje, które wchodzą w skład NMF (naturalnego czynnika nawilżającego znajdującego się w skórze).

Do przywrócenia właściwego funkcjonowania skóry niezbędne są też składniki hydrofobowe np. lipidy, które wchodzą w skład bariery ochronnej naskórka. Mają one działanie okluzyjne, czyli powlekające powierzchnię skóry, dzięki czemu chronią ją przed wysychaniem.

Lipidy wchodzą również w skład płaszcza hydrolipidowego skóry, który zapewnia naskórkowi szczelność i odpowiednią zwartość. To dzięki nim skóra nie przesusza się momentalnie pod wpływem wody płynącej z kranu i nie wysycha na wiór pod wpływem działania promieni słonecznych.

Jeśli chcemy przywrócić odpowiedni stan nawilżenia skóry głowy, powinniśmy sięgać po takie kosmetyki, które zawierają w swoim składzie trójglicerydy z olejów roślinnych, parafiny, ceramidy czy też woski.

Emulsja kojąca suchą skórę na głowie

Delikatny szampon do pielęgnacji przesuszonej skóry głowy to podstawa. Jednak równie ważne dla pielęgnacji suchej skóry na głowie jest stosowanie kojącej emulsji np. Emulsji Emolium Dermocare (dostępnej tutaj: https://www.emolium.pl/produkty/emulsja-na-sucha-skore-glowy-100-ml/). Ma ona szansę podziałać silniej niż szampon (który na skórze znajduje się raptem kilka minut), wmasowuje się ją bowiem w głowę nawet kilka razy dziennie i nie spłukuje po użyciu. Emulsja Emolium Dermocare koi skórę głowy głównie dlatego, że posiada w swoim składzie trójglicerydy oleju z kukurydzy, które odbudowują barierę ochronną naskórka i znoszą uczucie świądu. Zawiera również kompleks NMF, czyli niezbędne do silnego nawilżenia naskórka aminokwasy i hialuronian sodu. W jej skład wchodzą również kojąca alantoina, łagodzący podrażnienia i zaczerwienie skóry pantenol oraz kwas mlekowy, który dba o utrzymanie prawidłowej flory bakteryjnej oraz odpowiedniego pH skóry.

Dieta na suchą skórę na głowie

Właściwa pielęgnacja suchej skóry na głowie to najszybszy sposób na to, by przywrócić jej zdrowy wygląd i właściwy poziom nawilżenia. Jednak warto pamiętać, że najważniejsze jest działanie długofalowe.

Systematyczność sprawi, że dużo łatwiej będzie w pełni zregenerować komórki skóry i zbudować barierę ochronną naskórka. Takim długofalowym działaniem jest m.in.

wdrożenie odpowiednio zbilansowanej diety, dzięki której komórki skóry otrzymują wszystkie niezbędne substancje do prawidłowego ich funkcjonowania.

Wielonienasycone kwasy tłuszczowe, czyli kilka słów o diecie

Dieta, która poprawia stan skóry i daje widoczne efekty w postaci zdrowego naskórka to taka, która zawiera w sobie przede wszystkim nienasycone kwasy tłuszczowe typu Omega-3 i Omega-6. Kwasy te powodują, że skóra jest bardziej elastyczna i lepiej nawilżona.

Jak dowodzą badania, zastosowanie doustne oleju z konopi bogatego w kwasy Omega-3 i Omega-6 w ilości 30 ml na dzień, przez 8 tygodni, spowodowało, że u uczestników eksperymentu znacznie poprawiła się kondycja skóry, zniknęła jej suchość i podrażnienie, jak również zmniejszyły się objawy atopii.

Z kolei u osób, które suplementowały olejek z wiesiołka (Omega-3 i Omega-9) 3 razy dziennie po 500 mg, przez 12 tygodni, zmniejszyła się znacznie szorstkość skóry, a naskórek stał się lepiej nawilżony i bardziej elastyczny.

Warto więc spożywać większą liczbę tłustych ryb, oleju lnianego czy oleju z wiesiołka, aby móc cieszyć się ładniejszą i zdrowszą skórą.

Antyoksydanty

Do polepszenia wyglądu skóry niezbędne są również antyoksydanty. Stoją one na straży bariery ochronnej naskórka i nie pozwalają, aby wolne rodniki niszczyły warstwę rogową skóry. Wolne rodniki powstają w organizmie przez cały czas w wyniku najróżniejszych procesów biochemicznych i powodują uszkodzenie komórek, jak również zmianę ich DNA. Dokonują również mutacji komórek skóry.

Aby więc zadbać o zdrowy wygląd skóry i nie dopuścić do szkodliwego działania wolnych rodników, należy codziennie spożywać warzywa i owoce takie jak: winogrona zasobne w resweratrol, borówki mające w składzie polifenole, brokuły zawierające apigeninę, jak również pomidory bogate w likopen i luteinę. Do tego warto między posiłkami popijać zieloną herbatę, albowiem dostarcza ona komórkom cennych antyutleniaczy.

Witamina A

Za nadmiernie suchą skórę może odpowiadać niedobór witaminy A. W związku z tym warto ją dostarczać organizmowi spożywając wątróbkę, pijąc tran, czy też jedząc warzywa zawierające beta-karoteny z dodatkiem tłuszczy np. marchewkę z dodatkiem masła lub oleju.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Źródło:

  1. Bojarowicz, B. Woźniak, Wielonienasycone kwasy tłuszczowe oraz ich wpływ na skórę, „Problemy Higieny i Epidemiologii” 2008, nr 89 (4), s. 471-475. Dostęp online 9 sierpnia 2019 http://www.phie.pl/pdf/phe-2008/phe-2008-4-471.pdf
  2. Wpływ przeciwutleniaczy zawartych w owocach na proces fotostarzenia się skóry, praca zbiorowa, „Postępy fitoterapii” 2014, nr 2, s. 94-99. Dostęp online 9 sierpnia 2019 http://www.postepyfitoterapii.pl/wp-content/uploads/2014/11/pf_2014_094-099.pdf
  3. Pawlaczyk, K. Korzeniowska, Witamina A w kosmetologii i lecznictwie dermatologicznym, „Farmacja współczesna” 2013, nr 6, s. 57-61. Dostęp online 9 sierpnia 2019 http://www.akademiamedycyny.pl/wp-content/uploads/2016/05/201302_Farmacja_002.pdf
  4. Arct, K. Pytkowska, Kosmetyki do pielęgnacji skóry suchej, „Cosmetology Today” 2009, nr 3, s. 34-37. Dostęp online 9 sierpnia 2019
  5. https://www.researchgate.net/profile/Katarzyna_Pytkowska/publication/240614913_Kosmetyki_do_pielegnacji_skory_suchej_Dry_skin_care_cosmetics/links/0deec51c6ce99543c9000000.pdf

Artykuł sponsorowany

Stopa egipska, grecka, rzymska – co mówi o nas kształt stóp?

Każdy człowiek ma inne stopy. Różnią się wielkością, kształtem, wyglądem paznokci. W zależności od długości i ułożenia palców wyróżniamy trzy rodzaje stóp – egipską, grecką i rzymską. Czy zastanawiałeś się, który typ posiadasz? Co może o tobie powiedzieć kształt twoich stóp? Z tego artykułu dowiesz się wszystkiego na ten temat.

Co ciekawe uważa się, że kształt naszych stóp może świadczyć o pewnych cechach osobowości. Oczywiście nie każdy zgodzi się z przymiotami przydzielonymi do danego kształtu stóp. Jest to bardzo ogólny podział. Warto podchodzić do tego z dystansem.

Stopa egipska

To najpopularniejszy rodzaj stóp. Występuje u 70% populacji na świecie. Najdłuższy jest w niej duży palec. Pozostałe znajdują się w linii prostej i są coraz krótsze. Stopa wydaje się długa i smukła. Posiadacze tego kształtu stopy mogą być narażeni na występowanie halluksów, czyli palców koślawych.

O czym świadczy ten kształt stóp?

Uważa się, że osoby mające stopy egipskie cechuje tajemniczość, impulsywność i zmienność nastrojów. Są towarzyskie i lubią podróżować.

Stopa grecka

Nazwa wywodzi się z Grecji, ponieważ tam kształt ten uważany był za przejaw inteligencji i arystokratycznego pochodzenia. Najdłuższy jest drugi palec. Z tego względu jest najbardziej narażony na urazy. Ten kształt stopy występuje u 20% społeczeństwa. Obuwie w tym przypadku powinno być odpowiednio dobrane i mieć długość dostosowaną do palca najdłuższego.

Osobowość posiadaczy stopy greckiej

Osoba posiadająca taki kształt stóp odznacza się dużą kreatywnością i pozytywnym nastawieniem do życia. Lubi motywować i zachęcać innych.

Stopa rzymska

Stopa ta zwana jest też kwadratową. Ten rodzaj stóp występuje u zaledwie 10% społeczeństwa. Są one bardziej masywne i odporne na obciążenia, ponieważ ciężar rozkłada się równomiernie.

You might be interested:  Zmęczone oczy i pogarszający się wzrok – jak poprawić jakość widzenia?

Jaki jest właściciel stopy rzymskiej?

Posiadacze tych stóp są bardzo wnikliwi i często analizują swoje decyzje. Można na nich polegać. Są otwarci na świat i żądni przygód.

Z pewnością warto stwierdzić, jaki mamy rodzaj stóp. Każdy z typów z wyjątkiem stopy rzymskiej ma często towarzyszące dolegliwości. Mając taką wiedzę, możemy unikać tych problemów.

Wiele osób nie poświęca swoim stopom należytej uwagi. Przypominają sobie o nich dopiero, gdy zaczyna się lato i chcą nałożyć odkryte buty.

Warto jednak regularnie badać swoje stopy i zwracać uwagę na zmiany, jakie się na nich pojawiają.

Stopa grecka, egipska i rzymska – czym się różnią?

Stopa każdego człowieka składa się z 26 kości, 33 stawów i 107 więzadeł. Oczywiście w związku z tym, że każdy z nas jest inny i w przypadku tych liczb czasem zdarzają się różnice.

Z założenia wszystkie stopy są zbudowane bardzo podobnie. Jednak już często na pierwszy rzut oka można zauważyć, że nasze stopy różnią się od stóp naszych znajomych, rodzeństwa czy rodziców. Łatwo wyróżnić trzy rodzaje budowy stóp tzw.

stopę grecką, rzymską i egipską.

Czym się różnią?

Stopa grecka

U osób z tzw. grecką stopą widocznie wyróżnia się najdłuższy, drugi palec. Palec ten nazywany jest palcem Mortona i był on charakterystyczny dla starożytnych Greków. W starożytności był uważany przez nich za oznakę inteligencji lub arystokratyczne pochodzenie. Wiele starożytnych rzeźb charakteryzuje się właśnie takim palcem.

Co ciekawe tego typu budowa stopy występuje zaledwie u jednej piątej całej populacji. To co jest charakterystyczne dla tego typu budowy stopy to fakt, że wystający palec bardzo często powoduje uciskanie obuwia, a co za tym idzie odciski i zniekształcenia.

Powodem tego typu problemem najczęściej jest źle dobrane obuwie lub nieprawidłowa motoryka chodu. Jak zidentyfikować czy wszystko w porządku z moją grecka stopą? Tak naprawdę bardzo łatwo.

Jeśli zauważysz, że Twój palec zaczerwienienie lub odczuwasz jego ból powinieneś skontaktować się ze spacjalistą, który doradzi w jaki sposób zniwelować zagrożenia i rozwój problemów.

Przy tego rodzaju stopy bardzo istotny jest także wybór odpowiedniego obuwia. Najlepiej wybierać buty, które charakteryzują się szerokim noskiem i wąskim obcasem.

Z kolei jeśli deformacja stopy nie jest jeszcze utrwalona warto regularnie wykonywać ćwiczenia rozciągające, które opóźniają pojawienie się kolejnych zmian.

Kiedy deformacja jest już utrwalona stosuje się leczenie operacyjne, które polega na pozbyciu się powierzchni stawowej, która uległa zmianom chorobowym i zastąpienie jej implantem.

Stopa egipska

Ten rodzaj stopy nazywany jest także stopą spadzistą, która charakteryzuje się najdłuższym pierwszym palcem. Pozostałe palce ustawione są w linii prostej, która jest dość mocno nachylona. Taka budowa stopy sprawia wrażenie smukłej i dość długiej.

Stopa egipska występuje u ponad połowy społeczeństwa. Osoby, których stopy zbudowane są jak stopa egipska przy poruszaniu się najbardziej obciążają śródstopie i największy palec.

Problemy, na które skarżą się osoby o egipskich stopach to bardzo często powszechnie rozpoznawalne halluksy. Oczywiście nie sama budowa stopy powoduje powstawanie tego typu problemów.

Znacznie częściej skarżą się na nie kobiety, a z kolei czynniki, które zwiększają ryzyko ich występowanie to m.in. występowanie tego schorzenia w rodzinie, płaskostopie, reumatoidalne zapalenie stawów, koślawość kolan czy noszenie obuwia z wąskimi noskami.

Co zrobić w przypadku zauważenia deformacji stóp? Oczywiście w pierwszej kolejności należy skontaktować się ze specjalistą.

W dalszej kolejności często stosuje się leczenie zachowawcze – ortezy, wkładki, spersonalizowane obuwie, leczenie przeciwzapalne oraz różnorodne ćwiczenia, które zalecił lekarz lub fizjoterapeuta.

W niektórych przypadkach, w których leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów stosuje się leczenie operacyjne.

Stopa rzymska

Występuje najrzadziej, bo u 10% populacji i często nazywana jest stopą polinezyjską. Charakteryzuje się tym, że I, II i III palec są niemal tej samej długości, przy czym IV i V są już znacznie krótszej długości.

Taka budowa powoduje, że stopa znosi znacznie większe obciążenie i długotrwały brak ruchu. W związku z tym rozkład ciężaru w stopie rzymskiej, w porównaniu do pozostałych rodzajów, jest najbardziej korzystny. W związku z tym u osób których stopy mają tzw.

rzymską budowę nie obserwuje się właściwie żadnych schorzeń.

A jak wyglądają Twoje stopy? Warto przyglądać się im całkiem często, ponieważ mogą zasygnalizować nam nie tylko o problemach bezpośrednio z nimi związanymi, ale także te związane z całym organizmem.

Kształt stóp zdradza cechy osobowości. Sprawdź jaki jest twój typ

Stopy są bardzo ważnym elementem ciała. To dzięki nim możemy utrzymać pionową postawę ciała, sprawnie się poruszać i wykonywać inne czynności. Co ciekawe, w zależności od kształtu i długości palców, wyodrębniono 3 rodzaje stóp. Na tej podstawie starano się też określić osobowość człowieka. Sprawdź, czym charakteryzują się twoje stopy i co mogą powiedzieć o cechach charakteru.

Nazewnictwo rodzajów stóp inspirowane jest nazwami starożytnych cywilizacji. Wyróżnia się trzy ich kształty, a wyznacznikiem jest tutaj długość palców:

  • stopa egipska (zwana inaczej spadzistą),
  • stopa grecka (inaczej stopa Mortona),
  • stopa rzymska (stopa kwadratowa).

fot. Shutterstock

Stopa egipska: występuje u 70% populacji. Najdłuższy jest pierwszy palec (paluch). Pozostałe palce są ustawione w linii prostej, ostro nachylone. Warto wiedzieć, że ten typ stopy był uważany za oznakę inteligencji i arystokratycznego pochodzenia. 

Możliwe schorzenia: haluksy, bolesne modzele na podeszwie stopy, przykurcz ścięgna Achillesa, palce młotkowate. 

Co zwiększa ryzyko powstania takich deformacji? Wymienia się przede wszystkim: skłonności rodzinne, noszenie obuwia z wąskimi noskami, przykurcz ścięgna Achillesa, duże płaskostopie, choroby ogólnoustrojowe, np. reumatoidalne zapalenie stawów, koślawość kolan, osłabienie aparatu więzadłowo-torebkowego.

Osoby mające stopy egipskie są marzycielami, skrytymi, z aurą tajemnoczości. Miewają zmienne nastroje, potrafią działać nerwowo i chaotycznie. Z zewnątrz sprawiają wrażenie twardych i niedostępnych, ale za tym pancerzem kryje się wrażliwość.

Dowiedz się więcej: Ciągle masz zimne dłonie i stopy? Zobacz, z czego to wynika

Stopa grecka: występuje ona u 20% populacji. Najdłuższy jest drugi palec. Palec III, IV, V mogą być ułożone w linii prostej, nachylonej ostro, albo mogą być podobnej długości. Stopa grecka predysponuje do występowania halluksa, podobnie jak stopa egipska.

Możliwe schorzenia to: palce młotkowate, zniekształcenia drugiego palca, nagniotki.

Osoby mające stopę grecką są dynamiczne, aktywne i entuzjastycznie nastawione na życie. 

Stopa rzymska (inaczej stopa kwadratowa, zwana również stopą polinezyjską) występuje jedynie u 10% populacji. W stopie rzymskiej palce pierwszy, drugi i trzeci mają praktycznie taką samą długość, a palec czwarty i piąty są znacznie krótsze. Rozkład ciężaru w tym typie stopy jest najbardziej korzystny dla postawy.

Osoby mające tego typu stopy cechuje nieco awanturniczy charakter, ale także ciekawość świata, zamiłowanie do podróży oraz chęć przebywania z innymi ludźmi.

Źródło: footmedica.pl

Drugi palec stopy masz dłuższy od palucha? Koniecznie sprawdź, co to oznacza

Stopa grecka jest jednym z trzech rodzajów stóp, które wyróżnia się ze względu na długość palców. U ludzi najczęściej spotkać można stopę egipską (ma ją 70 proc. populacji) – najdłuższym palcem jest tutaj paluch.

Najrzadszym typem jest stopa rzymska, zwana inaczej kwadratową (ma ją ok. 10 proc. ludzi na całym świecie) – palce pierwszy, drugi i trzeci mają niemal identyczną długość.

Stopą grecką (stopą Mortona), w której najdłuższym palcem jest palec drugi (nazywa się go również palcem Mortona), może pochwalić się 20 proc. populacji.

Warto wiedzieć, że w starożytności palec Mortona uważany był za oznakę inteligencji i arystokratycznego pochodzenia.

Spośród stóp w typie greckim wyróżnia się jeszcze stopę grecką prostokątną oraz stopę grecką spadzistą. Wszystko zależy od tego, jak duża jest różnica między długością palców.

W przypadku stopy greckiej prostokątnej drugi palec jest dłuższy niż paluch, ale palce III, IV i V są podobnej długości.

W stopie greckiej spadzistej drugi palec jest najdłuższy (choć różnica długości w stosunku do palucha nie jest tak duża, jak w przypadku stopy greckiej prostokątnej), zaś palce III, IV, V ułożone są w linii prostej nachylonej pod kątem ostrym w dół stopy.

Stopa grecka – jak wpływa na zdrowie

Posiadanie stopy greckiej wiąże się z predyspozycjami do pewnych schorzeń i deformacji stóp. U osób ze stopą grecką najbardziej obciążony jest palec drugi, on też najczęściej ulega urazom.

Często też dochodzi do jego deformacji – powstaje palec młotkowaty (w największym skrócie: z powodu przykurczu w stawie, palec jest w ciągłym zgięciu, pojawia się ból, na grzbiecie palca powstają bolesne odciski; zniekształcenie to dotyczy palców od drugiego do piątego).

Więcej pod materiałem wideo:

Zawód przyszłości w twoim zasięgu

Aby zmniejszyć ryzyko deformacji, ważne jest, by posiadacze stopy greckiej dobierali właściwe obuwie. Najlepsze będą buty z szerokim noskiem. Problemów pomogą uniknąć (a przynajmniej opóźnią pojawienie się zmian) również odpowiednie ćwiczenia rozciągające.

Stopa grecka a osobowość

Stopa grecka może wiele powiedzieć o osobowości swojego właściciela. Mówi się, że osoby, u których drugi palec stopy jest najdłuższy są inteligentne, kreatywne, pełne energii, do życia podchodzą z optymizmem, są otwarte na nowe znajomości. Minusem może być zbyt duża impulsywność i podatność na stres. Stopy greckie często mają artyści i sportowcy.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *