Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Dyskopatia L5 S1 to najczęstsza dyskopatia lędźwiowa. Objawy przepukliny L5 S1 to silny ból kręgosłupa lędźwiowego i rwa kulszowa. Leczenie bezoperacyjne polega na stosowaniu  zastrzyków nadtwardówkowych, ćwiczeń i rehabilitacji. Leczenie operacyjne stosuje się jedynie w najcięższych przypadkach.

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Co to jest dyskopatia L5 S1?

Dyskopatia L5 S1 jest najczęstszą dyskopatią kręgosłupa lędźwiowego. Odcinek lędźwiowy kręgosłupa jest zbudowany z pięciu kręgów. Najniżej położony kręg nazywa się L5.  Sąsiaduje on od dołu z kością krzyżową, której górny odcinek oznaczamy jako S1.

Pomiędzy kręgiem L5, a kością krzyżową znajduje się dysk, czyli krążek międzykręgowy L5 S1. Dysk ten jest największym i najbardziej  narażonym krążkiem międzykręgowym w organizmie. Dysk jest zbudowany z pierścienia włóknistego szczelnie opasującego znajdujące się w środku  jądro miażdżyste.

Normalny krążek międzykręgowy jest dobrze nawodniony i elastyczny.

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Pęknięcie pierścienia włóknistego L5 S1

Na skutek wielu czynników i urazów pierścień włóknisty może pęknąć. Może towarzyszyć mu ból kręgosłupa lędźwiowego. Pęknięcie może się wygoić, jednak dysk będzie w tym miejscu słabszy i podatny na kolejne urazy.

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Wypuklina krążka międzykręgowego L5 S1

Osłabienie włókien pierścienia włóknistego prowadzi do jego uwypuklenia. Wypuklina, czyli bulging krążka międzykręgowego L5 S1 uciskająca worek oponowy jest częstym zjawiskiem spotykanym podczas rezonansu magnetycznego kręgosłupa lędźwiowego.

Niewielki ucisk lub modelowanie worka oponowego najczęściej nie daje objawów neurologicznych. Jednak modelowanie lub ucisk nerwów rdzeniowych w zachyłkach bocznych może powodować ból promieniującego do nogi, gdyż są to korzenie nerwu kulszowego zwane też korzonkami.

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Przepuklina L5 S1

Przepuklina kręgosłupa, nazywana też wypadniętym dyskiem powstaje, gdy przez pęknięty pierścień włóknisty zostaje wyciśnięte jądro miażdżyste. Dysk L5 S1 jest największy i dlatego jego przepukliny mogą być bardzo masywne.  Ze względu na kształt wyciśniętej masy, przepuklina L5 S1 ma różne nazwy.

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Protruzja krążka międzykręgowego L5 S1 zwęża się w miarę oddalania od tarczy międzykręgowej.

Ekstruzja krążka międzykręgowego L5 S1 jest wąska przy dysku i rozszerza się w miarę oddalania od pierścienia włóknistego.

Sekwestracja  dysku L5 S1 powstaje, kiedy „wypadnięty” dysk całkowicie oddzieli się. Taki sekwestr może przemieścić się i powodować  objawy zależne od jego ostatecznej lokalizacji.

Wszystkie rodzaje przepukliny mogą powodować ból kręgosłupa i ból rwy kulszowej, tym większy im większy powoduje ucisk na korzenie nerwowe w odcinku lędźwiowym.

Objawy

Objawy dyskopatii, a szczególnie przepukliny L5 S1 to bólem odcinka lędźwiowego oraz ból nerwu kulszowego. W przypadkach znacznego ucisku na korzenie nerwowe mogą też pojawić się objawy neurologiczne.

Ból kręgosłupa

Pierwszym objawem dyskopatii L5 S1 jest najczęściej ból odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Ból jest odczuwany na dole pleców, nad kością krzyżową.

Dolegliwości z reguły zaczynają się po przeciążeniu kręgosłupa, na przykład po schyleniu się bez zachowania prawidłowej techniki, zwłaszcza gdy towarzyszu mu rotacja tułowia. Ostry ból przypomina ukłucie lub palenie w lędźwiach.

Czasem jest tak silny, że chorzy upadają na kolana i nie mogą się z nich podnieść. Ból pleców może zmniejszyć się w miarę upływu czasu.

Ból nerwu kulszowego

Kiedy przepuklina jest duża i wywiera ucisk na worek oponowy i nerwy rdzeniowe pojawia się ból nogi promieniujący od kręgosłupa lub pośladka poprzez tył lub bok uda, aż do łydki i stopy. Jest to droga przebiegu nerwu kulszowego, którego korzenie L5 lub S1 zostają uciśnięte.

Nerwy można porównać do kabli elektrycznych, których uszkodzenie będzie powodowało iskrzenie i zwarcia. W przypadku nerwów będzie to przede wszystkim nieznośny, elektryczny ból rwy kulszowej.

Jeżeli dojdzie do zwężenia otworów międzykręgowych ból nogi może promieniować do dużego palca i nasilać się podczas chodzenia. Są to objawy stenozy kanału kręgowego i mogą występować również przy zwyrodnieniu kręgosłupa lędźwiowego lub kręgozmyku L5 S1.

Najczęściej jednak przepuklina uciska znajdujący się w zachyłku bocznym korzeń S1 i powoduje ból promieniujący do kostki zewnętrznej i małych palców.

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Objawy neurologiczne

Jeżeli masywna przepuklina bardzo mocno uciska worek oponowy i korzenie, odcina ona dopływ krwi do nerwów oraz powoduje ich silne zapalenie i obrzęk. Z czasem może to doprowadzić do uszkodzenia nerwów i powstania groźnych objawów neurologicznych. Jeżeli pojawią się następujące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem:

  • osłabienie lub paraliż nogi (niemożność uniesienia się na palcach lub opadanie stopy)
  • zaburzenia czucia (drętwa noga)
  • problemy z kontrolowaniem oddawania moczu i stolca

Skrzywienie kręgosłupa lędźwiowego

Częstym objawem dużej przepukliny L5 S1 jest deformacja tułowia polegająca na skrzywieniu kręgosłupa. Szybkie i skuteczne leczenie może zapobiec utrwaleniu się tej deformacji. Jeżeli objawy będą trwały długo, skrzywienie kręgosłupa może się utrwalić. Wtedy w celu wyprostowania grzbietu konieczna jest specjalna fizjoterapia.

Zaniki mięśni

Jeżeli uciśnięte nerwy nie zostaną szybko odbarczone może dojść od trwałego uszkodzenia czucia lub siły. Z biegiem czasu mięśnie pośladka, uda i łydki zanikają i pojawia się w nich niekontrolowane drżenie, czyli fascykulacje.

Badania

Badanie lekarskie obejmuje sprawdzenie obecności objawu Lasegue’a, czyli pojawiania się bólu przy podnoszeniu wyprostowanej nogi do góry w pozycji leżącej na plecach. Najważniejszym badaniem w diagnostyce dyskopatii jest rezonans magnetyczny.

Bardzo dokładnie pokazuje on choroby dysku takie jak dehydratacja lub obniżenie krążka międzykręgowego. Zdjęcie RTG, czyli tzw.

prześwietlenie  kręgosłupa jest znacznie mniej dokładne od rezonansu, ale może pokazać kręgozmyk lub dyskopatyczne zwężenie przestrzeni międzykręgowej L5 S1.

Leczenie dyskopatii L5 S1

Im szybciej wygasi się zapalenie i odbarczy obrzęk korzeni nerwowych tym lepiej. Inaczej mogą pojawić się komplikacje takie jak przykurcze mięśniowe i punkty spustowe. W ogromnej większości przypadków przepuklinę można skutecznie leczyć bezoperacyjnie przy pomocy skutecznych zastrzyków nadtwardówkowych oraz rehabilitacji.

Leki

Leki w postaci zwykłych zastrzyków domięśniowych lub tabletek mogą pomóc w lekkiej dyskopatii, ale nie poradzą sobie w cięższych przypadkach, gdyż ucisk nerwów nie pozwala na dojście do nich leków. Najczęściej stosuje się tabletki i zastrzyki przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz rozluźniające mięśnie (tzw. rozkurczowe).

Nieoperacyjne leczenie dyskopatii L5 S1 – zastrzyk nadtwardówkowy

Wielokrotnie przepukliny na poziomie L5 S1 kręgosłupa bywają masywne i powodują nieznośny ból i zapalenie korzeni. W zdecydowanej większości przypadków można je wyleczyć bez operacji stosując popularne w USA nowoczesne zastrzyki nadtwardówkowe.

Ten zabieg polega na precyzyjnym wprowadzeniu igły do miejsca zapalenia i ucisku w kręgosłupie i podaniu tam silnych leków przeciwzapalnych, które wygaszają zapalenie, zmniejszają obrzęk i poprawiają ukrwienie.

W części przypadków w okolicę ucisku podaje się substancje odżywiające nerw oraz witaminy z grupy B, aby przyśpieszyć jego regenerację.  Po takim zabiegu przepuklina może się zmniejszyć, a pacjent powrócić do zdrowia.

Skuteczne i bezpieczne wykonanie tej nowoczesnej blokady wymaga odpowiedniego sprzętu, doświadczenia i dokładnej znajomości anatomii kręgosłupa.

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Przepuklina L5 S1 – rehabilitacja

Rehabilitacja ma szczególną funkcję po wygaszeniu zapalenia jak i po ewentualnej operacji kręgosłupa lędźwiowego. Istnieje wiele metod terapii, wśród których często stosowana  jest terapia manualna.

Przepuklina L5 S1 – ćwiczenia

Ćwiczenia powinny być indywidualnie dobrane dla każdego pacjenta przez doświadczonego lekarza kręgosłupa lub fizjoterapeutę.

Przerosty w ćwiczeniach McKenziego pomagają części pacjentów, ale w pewnych rodzajach przepukliny i zmianach zwyrodnieniowych są przeciwwskazane. Odpowiednia gimnastyka jest możliwa dopiero po wygaszeniu ostrego zapalenia.

Może on wtedy nie tylko zmniejszyć ból. ale również zmniejszyć ryzyko nawrotu objawów dyskopatii.

Dyskopatia L5 S1 – operacja

Operacja przepukliny L5 S1 to ostateczność, ale leczenie bezoperacyjne nie zawsze jest skuteczne.  Operacja dyskopatii niesie za sobą ryzyko, jednak są tak ciężkie przypadki, kiedy należy je podjąć.

You might be interested:  Rękawiczki w pandemii – jakie wybrać, jak używać

Należą do nich przepukliny z ostrymi objawami neurologicznymi takimi jak paraliż. Szybkie odbarczenie ucisku nerwu może wtedy uchronić przed trwałym kalectwem. Operacją przepukliny kręgosłupa może być tradycyjna discektomia lędźwiowa.

Istnieją również mniej inwazyjne metody, której przykładem jest mikrodiscektomia L5 S1.

Skolioza u dorosłych – przyczyny, objawy, leczenie

Maj 16, 2019 Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Skolioza jest trójpłaszczyznową deformacją kręgosłupa, która najczęściej rozwija się w wieku dziecięcym. Zdarza się jednak, iż początek choroby przypada na okres dojrzały, tj. 20 rok życia i później. Wówczas mówimy o skoliozie dorosłych, nazywanej także skoliozą zwyrodnieniową.

W wieku dziecięcym, zdecydowana większość skolioz ma podłoże idiopatyczne, natomiast w wieku dojrzałym, główną przyczyną skrzywienia kręgosłupa są zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa oraz procesy degeneracyjne krążka międzykręgowego.

Istotną różnicą pomiędzy skoliozą wieku dziecięcego i dojrzałego jest wielkość skrzywienia.

Skoliozy dziecięce mogą osiągać dużo większe wielkości skrzywienia, natomiast skoliozy zwyrodnieniowe osiągają małe stopnie skrzywienia, około 20-30 stopni.

Ze względu na niewielki stopień skrzywienia, defekt kosmetyczny nie stanowi wskazania do leczenia. Pacjenci ze skoliozą w wieku dojrzałym, zgłaszają przede wszystkim dolegliwości bólowe, które rozwijają się wraz z rozwojem zmian zwyrodnieniowych. Ból stanowi główne wskazanie do leczenia, gdyż w pewnym momencie zaczyna utrudniać normalne funkcjonowanie.

Postępowanie lecznicze w przypadku skolioz zwyrodnieniowych obejmuje zarówno metody zachowawcze jak i leczenie chirurgiczne.

W wielu przypadkach zadowalające efekty przynosi postępowanie zachowawcze, oparte o metody fizjoterapeutyczne oraz farmakoterapię.

Czasami jednak konieczne okazuje się wdrożenie leczenia operacyjnego, które redukuje istniejące skrzywienie, a poprzez usztywnienie zabezpiecza przed nawrotem dolegliwości bólowych.

Czym jest skolioza czyli najważniejsze informacje

Utarło się, iż synonimem skoliozy jest boczne skrzywienie kręgosłupa, co nie do końca jest prawdą. W skoliozie oczywiście występuje boczne skrzywienie, ale jest to tylko jedna ze składowych całego zaburzenia. Skolioza jest trójpłaszczyznowym zniekształceniem kręgosłupa, które w medycynie określane jest nie tyle zaburzeniem, co chorobą.

Składowe skoliozy obejmują zaburzenia w 3 płaszczyznach:

  1. skrzywienie w płaszczyźnie czołowej (boczne skrzywienie)
  2. skrzywienie w płaszczyźnie strzałkowej (zaburzenia fizjologicznych krzywizn kręgosłupa)
  3. skrzywienie w płaszczyźnie poziomej (rotacja i torsja kręgów)

Do postawienia diagnozy „skolioza” konieczne jest stwierdzenie skrzywienia bocznego kręgosłupa przekraczającego 10⁰ w płaszczyźnie czołowej (wielkość skrzywienia określana jest na podstawie zdjęcia RTG).

Warto pamiętać, że nie każde boczne skrzywienie kręgosłupa jest SKOLIOZĄ.

Skolioza dorosłych  – przyczyny

Skolioza u osób dorosłych najczęściej pojawia się w przebiegu choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa lub schorzeń układu mięśniowego lub nerwowego. Wśród najczęstszych przyczyn wymienia się:

  • zwężenie kanału kręgowego

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

  • złamania kompresyjne trzonów kręgowych

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

  • zmiany degeneracyjne w obrębie krążków międzykręgowych
  • asymetrie w obrębie kończyn dolnych lub miednicy
  • przebyte choroby płuc (zwłaszcza leczone operacyjne, np. pneumonektomia)

Skolioza dorosłych – jak dochodzi do jej rozwoju?

Mówiąc o skoliozie u osób dorosłych należy mieć na uwadze dwie różne jej postaci:

  • skoliozę, która rozwinęła się w okresie dzieciństwa (najczęściej idiopatyczna)
  • skoliozę, która rozwinęła się w wieku dojrzałym (po 20 roku życia, postać nabyta)

W dzisiejszym artykule uwagę skupimy na zmianach nabytych, które rozwijają się stopniowo, najczęściej wraz ze zużywaniem się aparatu ruchu.

Skolioza osób dorosłych nazywana bywa również skoliozą zwyrodnieniową, co sugeruje podłoże skrzywienia kręgosłupa. W przebiegu choroby zwyrodnieniowej dochodzi do nierównomiernego osiadania dysków, przebudowy trzonów kręgowych, a także przyjmowania pozycji przeciwbólowych, co w miarę upływu czasu prowadzi do utrwalania się „skrzywionej” postawy ciała.

Objawy

Skolioza zwyrodnieniowa osiąga najczęściej małe stopnie skrzywienia (w granicach 20-30 stopni), które nie prowadzą do widocznej deformacji.

Dominującym objawem skoliozy u osób dorosłych jest ból, który ma charakter stały, z okresami remisji i zaostrzeń. Ból często przyjmuje postać bólu promieniującego, co jest wynikiem ucisku struktur nerwowych. Poza promieniowaniem bólu do kończyn, występują dolegliwości bólowe zarówno przewlekłe jak i ostre, w obrębie pleców.

Wśród innych objawów skoliozy wymienia się:

  • ograniczona ruchomość kręgosłupa
  • asymetria talii, nierówna linia bioder

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

  • „zapadnięcie” się tułowia
  • zmieniona własna postawa ciała
  • zaburzony wzorzec chodu, utykanie

W sytuacjach kiedy w przebiegu skrzywienia kręgosłupa dochodzi do drażnienia struktur nerwowych, pojawiają się również:

  • mrowienia, drętwienia czy pieczenia
  • niedowłady mięśniowe lub nawet porażenia

Rozpoznanie skoliozy

Rozpoznanie skoliozy opiera się na badaniu klinicznym, wywiadzie oraz  badaniach obrazowych. Podstawowym badaniem obrazowym jest RTG, które pozwala na ocenę wielkości  i lokalizacji kąta skrzywienia, a także innych nieprawidłowości w obrębie aparatu kostnego.

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

  • U osób dorosłych, równie często wykonuje się dokładniejsze bandanie MRI (rezonans magnetyczny), które obrazuje dodatkowo nieprawidłowości w obrębie tkanek miękkich.
  • Natomiast podstawowe badanie kliniczne obejmuje oglądanie pacjenta (w swobodnej pozycji, zarówno w statyce jak i dynamice) oraz ocenę charakterystycznych punktów topograficznych.
  • Badanie kliniczne:
  • ocena linii ramion
  • ocena linii miednicy
  • ocena ustawienia łopatek
  • ocena symetrii tułowia
  • ocena krzywizn kręgosłupa
  • ocena ruchomości kręgosłupa
  • ocena długości kończyn dolnych
  • obecność garbu żebrowego
  • ocena klatki piersiowej
  • badanie odruchów ścięgnistych
  • badanie odruchów korzeniowych

Postępowanie lecznicze

Leczeniem z wyboru jest leczenie zachowawcze, które dość często okazuje się na tyle skuteczne, iż interwencja chirurgiczna nie jest konieczna.

Techniki zachowawcze dobrze sprawdzają się w redukowaniu dolegliwości bólowych i poprawie stanu funkcjonalnego pacjenta.

Nie mają natomiast wpływu na korekcję istniejących zaburzeń strukturalnych (leczenie zachowawcze nie może cofnąć zmian zwyrodnieniowych, może jedynie zatrzymać postępujący proces).

Leczenie zachowawcze obejmuje edukację pacjenta, działania profilaktyczne oraz fizjoterapię. Edukacja oraz profilaktyka mają na celu zwiększenie świadomości, która pozwoli ograniczać negatywne czynniki.

Natomiast fizjoterapia poprzez ukierunkowany ruch, specjalistyczne terapie oraz zabiegi fizykoterapeutyczne działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie, a także hamująco na procesy degeneracyjne.

Jednocześnie w trakcie postępowania fizjoterapeutycznego duży nacisk kładziony jest na odzyskiwanie utraconych funkcji.

W leczeniu zachowawczym wykorzystywana jest również farmakoterapia, pod postacią niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz sterydowych iniekcji, podawanych bezpośrednio w problematyczne miejsca (korzenie nerwowe, stawy międzykręgowe). Zarówno niesteroidowe jak i steroidowe leki przeciwzapalne są elementem leczenia objawowego (redukcja bólu i stanu zapalnego). Niestety nie istnieje farmakologiczne leczenie przyczynowe choroby zwyrodnieniowej.

W przypadkach niereagujących na leczenie zachowawcze konieczne okazuje się wdrożenie leczenia operacyjnego.

Wskazania względne do leczenia operacyjnego:

  • ból ostry/ przewlekły w obrębie kręgosłupa
  • dolegliwości bólowe promieniujące do kończyny dolnej
  • parestezje (mrowienie, drętwienie, pieczenie) w obrębie kończyny dolnej
  • niedowłady mięśniowe

Wskazania bezwzględne do leczenia operacyjnego:

  • niedowłady mięśniowe manifestujące się brakiem kontroli nad zwieraczami
  • objawy zespołu ogona końskiego

Leczenie operacyjne skoliozy zwyrodnieniowej ma na celu zbalansowanie tułowia, odbarczenie uciśniętych korzeni nerwowych, a także usztywnienie poszczególnych stawów kręgosłupa.

Działania te poprawiają jakość życia pacjentów poprzez redukcję dolegliwości bólowych oraz możliwości samodzielnego wykonywania codziennych czynności.

Metody i techniki operacyjne dostosowywane są indywidualnie do stanu pacjenta (wielkości skrzywienia, jego umiejscowienia oraz rozległości konfliktu korzeniowego).

Autor: mgr Katarzyna Kumor, fizjoterapeuta

Bibliografia:

  • Trójpłaszczyznowa terapia skolioz, Lehnert-Schroth Christa, Grobl Petra, 2017, Elsevier Urban & Partner
  • Korekcja postawy ciała. Techniki terapeutyczne, Johnson J., 2018, Elsevier Urban & Partner
  • Metoda leczenia skolioz, kifoz i lordoz, S. Sastre Fernandez, red. Wyd. Pol. Zbigniew Śliwiński, 2008, Fizjomed.

Skolioza – rodzaje, przyczyny i postępowanie

Leczenie skoliozy

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Schorzenie to często nazywane jest bocznym skrzywieniem kręgosłupa. Jest to jednak spłycanie problemu, ponieważ do zaburzeń dochodzi na trzech płaszczyznach, nie wyłącznie czołowej. Na czym właściwie polega skolioza, jak zaobserwować pierwsze objawy i jaką leczyć?

Skolioza – co to jest?

Skolioza to schorzenie kręgosłupa, do zaburzeń dochodzi w trzech płaszczyznach:

  • poprzecznej – rotacja kręgów,
  • czołowej – zmiana wielkości krzywizn w kierunku bocznym,
  • strzałkowej – kifoskolioza (w kierunku przód-tył).

W obrazie klinicznym można zaobserwować skrzywienie boczne, asymetrię pomiędzy lewą, a prawą stroną, rotację kręgów, w skłonie do przodu w odcinku piersiowym kręgosłupa uwidocznienie garbów żebrowych (test Adamsa), natomiast w lędźwiowym- wału lędźwiowego.

By mówić o skoliozie wartość kątowa skrzywienia wyliczona na podstawie badania RTG powinna przekroczyć 10 stopni. W sytuacji, kiedy kąt skrzywienia jest poniżej 10 stopni (wg Cobba) wówczas mówimy o postawie skoliotycznej!

Skolioza to choroba wielonarządowa

Często rozwija się wraz ze wzrostem dziecka, co w początkowej fazie może być trudno dostrzec. Zdarza się, że zmiany zachodzące w organizmie diagnozowane są późno, gdy skolioza wywiera wpływ na tkanki miękkie i na narządy wewnętrzne. Jej objawy często nie są charakterystyczne, a pacjenci z podobnymi zaburzeniami mogą odczuwać zupełnie inne problemy.

Dlaczego można mówić o wielonarządowości skoliozy? Wywiera ona istotny wpływa na m.in:

  • deformacje w obrębie klatki piersiowej,
  • patologie w obrębie tkanek miękkich,
  • funkcjonowanie narządów wewnętrznych (np. serce lub płuca).

Warto zwrócić uwagę na fakt, iż skolioza ma wpływ również na psychikę pacjenta. Niestety, fakt ten jest często pomijany podczas leczenia.

Najwcześniejsze objawy skoliozy

Gdy mamy do czynienia ze skoliozą u dzieci, najczęściej pierwsze objawy kliniczne obserwowane są przez rodziców. Jakie w takim razie objawy zauważają?

Najczęstsze z nich to:

  • asymetryczne ustawienie łopatek i ramion np. uniesienie oraz wysunięcie barku,
  • uwidoczniony garb żebrowy po jednej stronie ciała, zauważalny podczas skłonu w przód,
  • asymetryczne trójkąty w talii,
  • uwidocznione uwypuklenie na wysokości kręgosłupa lędźwiowego (wał lędźwiowy) po jednej stronie, zauważalne podczas skłonu w przód.

Objawy zaawansowanej skoliozy

Wraz z postępem schorzenia, pojawiają się dodatkowe objawy. W zaawansowanej skoliozie są to:

  • uczucie osłabienia, a nawet drętwienia kończyn dolnych,
  • dolegliwości bólowe wywołane przeciążeniem tkanek miękkich (niezrównoważona praca mięśniowo-powięziowa), ograniczeniami w ruchomości stawów, uciskiem na korzenie nerwowe kręgosłupa, najczęściej w odcinku szyjnym, bądź lędźwiowym,
  • problemy z oddychaniem,
  • niefunkcjonalny chód, który wynika z postępującej kompensacji a w efekcie zaburzeń koordynacji,
  • w skrajnych przypadkach może dochodzić do chronicznego uczucia zmęczenia, a także niewydolności krążeniowo-oddechowej na skutek zmiany objętości płuc oraz zmiany pozycji serca.

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Możemy wyróżnić wiele rodzajów, a także podrodzajów skoliozy. Klasyfikuje się ją w zależności do tego, w jakim momencie się pojawia, jaki jest jej charakter, stopień zmian, czy ich przyczyna. Najczęściej jednak mamy do czynienia ze skoliozami idiopatycznymi o nieznanej etiologii.

Podział ze względu na wiek zdiagnozowania

Schorzenie to możemy podzielić ze względu na moment, w którym zostało zdiagnozowane. Kluczową kwestią mówiąc o wieku dziecka jest uwzględnienie jego wieku kostnego. Ten określa się za pomocą testu Rissera na podstawie badań obrazowych. Wiek dziecka jest istotną kwestią w postępowaniu terapeutycznym. Wyróżniamy:

  • skoliozę niemowlęcą – dzieci poniżej trzeciego roku życia;
  • skoliozę dziecięcą – dzieci między trzecim rokiem życia, a przed okresem dojrzewania;
  • skoliozę młodzieńczą – dzieci starsze, do szesnastego roku życia,
  • skoliozę dorosłych – rozpoznanie następuje po zakończonym okresie wzrostowym.

Podział ze względu na przyczynę

Skoliozę możemy także rozróżnić ze względu na przyczynę jej występowania.

  • Skolioza wrodzona, występuje bardzo rzadko. Diagnozowana jest najczęściej w krótkim czasie od narodzin, a główną jej przyczyną są wrodzone wady kręgosłupa.
  • Skolioza nerwowo-mięśniowa jest typowa dla osób, u których dochodzi do znacznego osłabienia/porażenia mięśni zwłaszcza głębokich i przykręgosłupowych. Konsekwencją tego jest pojawienie się dużych dysproporcji w pracy mięśni powodujących skrzywienie osi kręgosłupa. W tym przypadku, często przyczyna może mieć podłoże neurologiczne (np. mózgowe porażenie dziecięce, dystrofia mięśniowa).
  • Skolioza zwyrodnieniowa, zauważa się ją zazwyczaj u osób, które ukończyły 40-ty rok życia i mają rozwinięte zmiany zwyrodnieniowe krążków międzykręgowych i innych struktur okołostawowych. Ma to wpływ na zaburzenie biomechaniki kręgosłupa, a co za tym idzie powstania niestabilności i niewydolności. Problemy te przyczyniają się do szybkiego rozwoju skrzywień. Warto dodać, iż najczęściej skolioza zwyrodnieniowa dotyka kobiet z osteoporozą.
  • Skolioza idiopatyczna to najczęstsza grupa, przyczyna powstania choroby w tym przypadku nie jest znana. Często obserwuje się ją u dzieci, które są w okresie wzrostu. Może jednak ujawnić się też nagle u osób, które nigdy nie miały problemów z kręgosłupem.

Przyczyny i czynniki wpływające na wystąpienie skoliozy

Wyróżnia się wiele przyczyn, które mogą powodować powstawanie zaburzeń. Można do nich zaliczyć np. wrodzone zmiany strukturalne kręgów kręgosłupa, co w efekcie prowadzi do zaburzeń biomechaniki kręgosłupa. Wpływ ma także znaczna nierównowaga mięśniowo-powięziowa. Niestety, w wielu przypadkach nie można jednoznacznie stwierdzić, co jest bezpośrednią przyczyną skoliozy.

Do czynników predysponujących do jej występowania możemy zaliczyć:

  • predyspozycje genetyczne,
  • zaburzenia narządu ruchu i zmiany w obrębie ośrodkowego układu nerwowego,
  • bardzo szybki i gwałtowny przebieg procesu wzrostu,
  • u dziewcząt okres pokwitania.

Jak skutecznie diagnozować skoliozę?

Szybkie rozpoznanie skoliozy, może zwiększyć szanse na jej skuteczne leczenie. W tym celu należy wykonać szereg testów klinicznych, ocenić zakresy przyrządami medycznymi i dokonać oceny radiologicznej.

Test Adamsa w diagnozie skoliozy

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?Podstawowym testem, któremu poddaje się pacjenta z podejrzeniem skoliozy, jest test Adamsa. Można wykonać go samodzielnie, warto jednak powierzyć to zadanie wykwalifikowanemu specjaliście. Wtedy będziemy mieć gwarancję, że test przeprowadzony został prawidłowo.

Pacjent wykonuje skłon w przód. Wtedy należy dokonać obserwacji linii kręgosłupa. W powyższej pozycji zwracamy uwagę na wyrostki poprzeczne kręgosłupa oraz linię żeber. Sprawdzamy, czy są względem siebie równe i symetryczne. Ważne, aby sprawdzić także czy nie występuje rotacja w obrębie tułowia.

W początkowej fazie skoliozy nie zauważa się najczęściej nieprawidłowości, ponieważ są one niewielkie. Terapeuta zajmujący się terapią skolioz jest jednak w stanie uchwycić nawet drobne nieprawidłowości wykonując test Adamsa.

W gabinecie fizjoterapeuty, test Adamsa wykonywany jest przy użyciu specjalnych przyrządów, które dają miarodajny wynik m.in. skoliometra.

Terapeuta wykonuje także szereg innych badań i testów, które pomagają ocenić symetrię ustawienia poszczególnych części ciała względem siebie. Aby potwierdzić diagnozę, niezbędne jest wykonanie zdjęcia radiologicznego.

Zobaczymy na nim wiek kostny, stopień skrzywienia (na podstawie kąta Cobba) oraz ewentualne nieprawidłowości w obrębie tkanki kostnej (zmiany strukturalne).

Jak prawidłowo leczyć skoliozę?

Metody leczenia zależą od stopnia występujących u pacjenta zmian, tempa ich narastania, jego wieku, a nawet tego, jakie inne objawy wywołuje w organizmie. Pamiętajmy – metoda leczenia skoliozy powinna być dobierana przez terapeutę indywidualnie!

Kiedy skolioza wymaga leczenia? By to określić specjaliści określają kąt Cobba i na jego podstawie rekomendują poniższe działania:

  • skolioza poniżej 10⁰, wymaga obserwacji, ćwiczeń korekcyjnych, badań kontrolnych i monitorowania stanu pacjenta,
  • skolioza I⁰, 10⁰– 24⁰ leczenie oparte o ćwiczenia i terapię manualną,
  • skolioza II⁰, 25⁰– 40⁰ leczenie z wykorzystaniem gorsetów oraz charakterystycznych ćwiczeń,
  • skolioza III⁰, > 50⁰leczenie operacyjne.

Leczenie skoliozy < 10⁰

Jeśli kąt Cobba nie przekracza 10⁰, wtedy zazwyczaj wystarcza obserwacja, ćwiczenia wykonywane samodzielnie w domu oraz rutynowa kontrola u specjalisty (co ok. 6 miesięcy). Jest to ważne zwłaszcza wtedy, gdy pacjent jest w młodym wieku i istnieje duże ryzyko wystąpienia progresji wraz ze wzrostem dziecka. Jeśli pogłębianie się zmian będzie widoczne, wówczas wdraża się rehabilitację.

Skolioza I stopnia – jak leczyć?

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

Ważnym elementem terapii, są także ćwiczenia poprawiające ogólną sprawność fizyczną oraz wydolność oddechową. Ich celem jest poprawienie ruchomości klatki piersiowej, funkcji mięśni oddechowych, zwiększenie pojemności płuc oraz derotacja skrzywienia.

Leczenie skoliozy II stopnia

Ten rodzaj skoliozy wymaga nie tylko specjalistycznej fizjoterapii, ale również gorsetowania. Ważne jest to szczególnie w przypadku terapii dzieci i młodzieży, gdy kręgosłup jest plastyczny i podatny na zmiany. Wówczas gorset podtrzymuje odpowiednio skorygowaną pozycję uniemożliwiając pogłębianie się skoliozy.

Rolą gorsetu jest odciążenie kręgów po stronie wklęsłej z jednoczesnym podtrzymywaniem tułowia w pozycji skorygowanej. Mięśnie i więzadła po tej samej stronie zostają rozciągnięte i jednocześnie rozluźnione po stronie przeciwnej.  Leczenie można zakończyć, gdy pacjent osiągnie dojrzałość kostną lub gdy mimo stosowania gorsetu, skolioza się pogłębia.

W takim przypadku lekarz zaleca najczęściej leczenie operacyjne ze stabilizacją.

Operacyjne leczenie skoliozy III stopnia

U dzieci i młodzieży wskazanie do leczenia operacyjnego związane jest z zakończeniem wzrostu kostnego, występowaniem bardzo zaawansowanych zmian, bądź znacznej progresji skoliozy.

Gdy pacjentem jest osoba młoda, której proces wzrostu kostnego jeszcze się nie zakończył a kręgosłup zbudowany jest wciąż częściowo z chrząstki, wówczas należy ocenić ryzyko rozwoju zmian.

Do operacji kwalifikowani są pacjenci ze skrzywieniem powyżej 45⁰ i Ci z ryzykiem dalszej progresji, bądź u których występują silne dolegliwości bólowe.

Metoda FITS w leczeniu skoliozy

Czym jest metoda FTIS? To metoda, która powstawała dla potrzeb terapii dzieci i młodzieży, u których występują wady postawy, skolioza oraz choroba Scheuermanna. Jej autorami są: dr n. med.

Marianna Białek oraz mgr Andrzej M’hango – fizjoterapeuta.

Wybrali oni najefektywniejsze elementy z różnych metod fizjoterapeutycznych stosowanych w przypadku terapii skoliozy i zmodyfikowali je, by osiągnąć lepsze efekty.

Kluczowe aspekty metody FITS

Metoda FITS zakłada kilka kluczowych aspektów:

  • podejście terapeutyczne jest dobierane indywidualnie do potrzeb pacjenta,
  • uświadomienie dziecku i rodzicom dysfunkcji związanych ze skoliozą (świadomość problemu),
  • przeprowadzenie badania czynności biernego i czynnego ruchu korekcyjnego,
  • usuwanie ograniczeń mięśniowo-powięziowych, które utrudniają ruch korekcyjny,
  • nauka oddechu derotacyjnego w pozycjach funkcjonalnych,
  • budowanie oraz stabilizacja nowych korekcyjnych wzorców ruchowych,
  • nauka autokorekcji w pozycjach funkcjonalnych i czynnościach dnia codziennego,
  • korekcja łuku pierwotnego poprzez dodanie kompensacji czynnościowej z jednoczesną stabilizacją lub korekcją łuku wtórnego.

Dzięki przeprowadzanym testom fizjoterapeutycznym, ocenie kąta skrzywienia, można wyznaczyć cele ogólne i szczegółowe, które będą kluczowe w terapii. Terapia FITS uzupełniana jest u nas o terapię manualną i terapię tkanek miękkich by jak najskuteczniej pomóc pacjentowi. Dodatkowo wdraża się pacjentom indywidualnie dopasowany program ćwiczeń do domu.

Etapy metody FITS

Rotacja kręgów – co to jest, jakie są objawy, leczenie i rehabilitacja?

  • I – badanie klasyczne oraz badanie w koncepcji Metody FITS;
  • II – przygotowanie struktur mięśniowo-powięziowych ograniczających ruch korekcyjny poprzez zastosowanie różnych technik energizacji mięśni;
  • III – budowanie nowych korekcyjnych wzorców postawy w pozycjach funkcjonalnych oraz ich stabilizowanie, a także nauka napięcia korekcyjnego.

Metoda leczenia Schroht

Skoliozę możemy leczyć także metodą Schroht, polegającą na trójwymiarowej korekcji skolioz w połączeniu z tzw. ortopedyczno – oddechowym systemem wg Lehnet- Schroth. Nazwa pochodzi od faktu, iż metoda została opracowana przez Katharinę Schroth, a następnie rozwinięta przez jej córkę Christę Lehnert-Schroth oraz Hansa Rudolfa Weissa.

Koncepcja Lehnert-Schroth skupia się na ocenie stopnia deformacji klatki piersiowej. U pacjentów ze skoliozą występuje, bowiem asymetryczny wzorzec oddychania. Terapia systemem Lehnert-Schroth to, zatem ortopedyczno-oddechowe ćwiczenia, połączone z równoczesną, trójwymiarową korekcją skoliozy.

Wdech powinien być świadomie kierowany w określoną partię płuc, przez co następuje korekcja od wewnątrz. Gdy mamy do czynienia z ćwiczeniami „oddychania obrotowo-kątowego”, wdech połączony jest z odpowiednimi ruchami, których kierunek wiąże się z lokalizacją wady.

To świadomy proces, w którym pacjent powinien kierować powietrze we właściwą stronę.

Leczenie skoliozy – jakie są przyczyny i objawy?

Skolioza to trójpłaszczyznowe skrzywienie kręgosłupa powstałe na skutek licznych uwarunkowań wrodzonych i nabytych. Wymaga kompleksowej terapii, w tym rehabilitacji ruchowej. Leczenie skoliozy zależy od stopnia deformacji. Zwykle duże zniekształcenia rokują gorzej i nierzadko potrzebna jest operacja.

Skolioza kręgosłupa może powstać w każdym wieku. U dzieci najczęściej występuje bez wyraźnej przyczyny, zaś u dorosłych stanowi efekt chorób zwyrodnieniowych.

Operacja skoliozy może wiązać się z ryzykiem powikłań, dlatego każde leczenie rozpoczynają nieinwazyjne metody, takie jak fizjo- i fizykoterapia. Zmniejszenie skrzywienia wspomaga też stosowanie sprzętu ortopedycznego np.

gorsetu i specjalistyczna rehabilitacja. Objawy skoliozy zależą od stopnia deformacji.

Skolioza – przyczyny skrzywienia kręgosłupa

Skolioza oznacza trójwymiarowe skrzywienie kręgosłupa obejmujące zaburzenia jego fizjologicznych krzywizn w płaszczyźnie strzałkowej (czyli przednio-tylnej), czołowej (czyli bocznej) oraz poprzecznej, wywołującej rotację i torsję kręgów względem siebie (to tzw. rotoskolioza).

Deformacja taka jest uznawana jako skolioza w sytuacji, kiedy kąt odchylenia kręgosłupa wynosi minimum 10° według klasyfikacji Cobba. Mniejsze wartości skrzywień trójpłaszczyznowych określane są jako postawa skoliotyczna. Przyczyny powstania skoliozy nie zawsze są znane – to tzw.

skolioza idiopatyczna, występująca głównie wśród dzieci. Z kolei skolioza u dorosłych często stanowi następstwo zaniechania leczenia tego typu deformacji rozpoznanej za młodu. Może też wynikać z przewlekłych i postępujących chorób zwyrodnieniowych aparatu ruchu lub jest związana z różnorodnymi zespołami bólowymi grzbietu.

Objawy skoliozy to przede wszystkim zniekształcenie kręgosłupa na różnych jego poziomach. Zarówno skolioza prawostronna, jak i skierowana w lewo powstają na skutek licznych uwarunkowań wrodzonych i nabytych. Wymagają one kompleksowej terapii, szczególnie rehabilitacji ruchowej.

Skolioza u dzieci zwykle rokuje korzystniej niż u starszych osób i wywołuje mniej dolegliwości wynikających z krzywych pleców.

Zobacz także:  Ortopeda – czym się zajmuje? Z jakimi objawami iść?

Skolioza – objawy, gdzie szukać pomocy

Bez względu na kierunek i wysokość skolioz, pojawiają się mniej lub bardziej nasilone objawy. Skolioza manifestuje się zwłaszcza bocznym skrzywieniem na jedną ze stron, zwykle w odcinku piersiowym w prawą stronę. Taki przejaw skoliozy jest najbardziej widoczny podczas swobodnego skłonu w przód. Wówczas pojawia się tzw.

garb żebrowy z uwypukleniem do góry po stronie szczytu łuku. Dodatkowo obserwuje się wysunięcie prawego barku do przodu i ku górze, a cofnięcie drugiego. U dziewcząt skolioza prawostronna piersiowa wywołuje optyczne zmniejszenie lewej piersi, ze względu na cofnięcie się tej strony ciała.

Charakterystycznymi objawami są również:

  • przesunięcie do przodu i ku górze prawej strony miednicy, co powoduje asymetrię trójkątów taliowych,
  • wał lędźwiowy,
  • nienaturalny chód,
  • zniekształcona linia kręgosłupa przypominająca literę „S”.

Objawy skoliozy mogą wiązać się także z różnorodnymi zespołami bólowymi pleców, karku, barków czy okolicy międzyłopatkowej. Postępująca skolioza piersiowa stopniowo ogranicza motorykę obręczy barkowej i klatki piersiowej, pogarszając zdolności czynnościowe rąk oraz spłycając oddech.

Również skolioza w innych odcinkach kręgosłupa nierzadko wywołuje objawy wtórne. Skolioza lędźwiowa może stanowić przyczynę parestezji nóg, czyli dokuczliwego uczucia mrowienia, drętwienia, a także zmiany temperatury kończyn dolnych, np. miejscowe odczuwanie gorąca lub zimna.

Chcąc zasięgnąć szybkiej porady lekarskiej odnośnie uciążliwych objawów lub uzyskać poradę na temat radzenia sobie z nimi, warto skorzystać z telekonferencji lub komunikatora i przeprowadzić rozmowę ze specjalistą w tym zakresie.

Komfortowa forma konsultacji lekarskiej pozwoli zaoszczędzić czas na dostanie się do przychodni lekarskiej. Zespół lekarzy różnych specjalności służy pomocą przez całą dobę.

Skolioza – leczenie u dorosłych i dzieci

Leczenie skoliozy, bez względu na stopień jej krzywizny, rozpoczynają nieinwazyjne metody, takie jak fizjo- i fizykoterapia. Najbardziej podatne na ćwiczenia na skoliozę są dzieci, ze względu na elastyczny szkielet.

Skolioza u dorosłych jest bardziej wymagająca z powodu zakończonego procesu wzrostowego kośćca i sztywniejszych elementów stawowych. Proces odkształcania skrzywienia wspomaga też zaopatrzenie ortopedyczne i specjalistyczna kinezyterapia.

Gorset na skoliozę i specjalne sznurówki wymuszają prawidłowe ustawienie kręgosłupa, rozciągając przykurczone i wzmacniając rozciągnięte struktury przykręgosłupowe. Duże skoliozy są bardziej oporne na usprawnianie zachowawcze, dlatego nierzadko wymagają operacji repozycjonującej patologicznie ustawione kręgi.

Potem następuje rehabilitacja pooperacyjna przywracająca równowagę mięśniowo-nerwową grzbietu. Operacja skoliozy jest zalecana w przypadku deformacji powyżej 40° według klasyfikacji Cobba. 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *