Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna

W związku z ogromnymi obciążeniami ścięgna Achillesa, jest ono narażone na uszkodzenia poprzez sumujące się mikrourazy. W praktyce lekarza sportowego często spotykam się bólem ścięgna Achillesa.

Nagły uraz ścięgna lub jego przewlekłe przeciążenie (tendinopatia lub entezopatia) daje się we znaki wielu sportowcom. Potocznie ból Achillesa nazywany jest jako zapalenie ścięgna Achillesa i mylnie leczone jest inikekcjami sterydu (“blokady”).

Tymczasem choroba polega najcześciej na degeneracji włókien kolagenowych tworzących ścięgno. Tak, czy inaczej, choroba powoduje ból wzdłuż tylnej części podudzia, w pobliżu pięty i powyżej. Ścięgno Achillesa jest najsilniejszym ze ścięgien w organizmie.

Zapewnia przyczep mięśnia brzuchatego łydki do kości piętowej. Jest jednym z najczęściej używanych ścięgien,  pracuje podczas chodzenia, biegania, skakania. W związku z ogromnymi obciążeniami ścięgna Achillesa, jest ono narażone na uszkodzenia poprzez sumujące się mikrourazy.

Mikroprzeciążenia powodują zmiany degeneracyjne włókien kolagenowych budujących ścięgno, co doprowadza do osłabienia jego struktury. Początkowo proces niszczenia włókien może przebiegać bezobjawowo i doprowadzić do zerwania ścięgna bez wcześniejszych oznak choroby.

► Przeczytaj o Terapii Osoczem Bogatopłytkowym (czynniki wzrostu = PRP = GPS), którą stosuję w leczeniu uszkodzonych ścięgien – kliknij tutaj 

Spis treści:

1. Uszkodzenie ścięgna Achillesa 2. Zapobieganie uszkodzeniom ścięgna Achillesa

Uszkodzenie ścięgna Achillesa

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna Uszkodzenie ścięgna Achillesa najczęściej jest spowodowane przewlekłymi mikro-urazami podczas biegania i skakania. Występuje głównie wśród graczy uprawiających tenis, bieganie, piłkę nożną rekreacyjnie, w wieku między 35 a 45 rokiem życia. Objawy uszkodzenia to m.in. stopniowe zwiększanie się bólu w okolicy pięty i powyżej (5-7 cm od pięty), początkowo tylko w nocy i podczas treningów. W późniejszych etapach, ból może być obecny stale podczas ćwiczeń, a nawet podczas odpoczynku. Kontynuowanie ćwiczeń w takim stanie może spowodować pogłębienie się kontuzji, przez co powrót do pełnej sprawności będzie znacznie trudniejszy. 

Najczęstsze objawy uszkodzenia ścięgna Achillesa to:

  • Ból i sztywność wzdłuż ścięgna, przeważnie rano
  • Ból wzdłuż ścięgna lub z tyłu na pięcie, nasilający się w trakcie chodzenia lub biegania
  • Ostry ból następnego dnia po treningu
  • Ostroga piętowa (w okolicy kości piętowej – widoczna w zdjęciu RTG i badaniu USG) 
  • Obrzęk okolicy ścięgna Achillesa, który może występować ciągle i nasilać się wraz z ćwiczeniami

Jeśli doświadczyłeś nagłego “trzasku” w tylnej części łydki lub pięty, może to oznaczać zerwanie ścięgna Achillesa. W takiej sytuacji musisz się konsultować z lekarzem, w celu diagnozy i podjęcia leczenia. Przerwanie ciągłości może być całkowite (zerwanie) lub częściowe (naderwanie). Oba stany wymagają ustalenia odpowiedniego, indywidualnego programu leczenia – operacyjnego lub zachowawczego. 

Pierwsza pomoc:

  • Ograniczenie aktywności fizycznej (zwłaszcza gry w tenisa, biegania i skakania). Staram się, aby przerwa w grze lub ograniczenie treningów zawsze trwało jak najkrócej.
  • W ostrym stanie (obrzęk i ból) dobrym rozwiązaniem są okłady z lodu.  Pozwalają złagodzić objawy. Zaleca się powtarzanie takich okładów lub masaży lodem kilka razy w ciągu dnia przez około 5-8 minut.
  • Konieczna jest profesjonalna rehabilitacja, zwłaszcza masaże sportowe, ćwiczenia rozciągające (potem również ćwiczenia ekscentryczne i stabilizacyjne).  Program rehabilitacji ustalam dla każdego pacjenta indywidualnie, podczas wizyt lekarskich.
  • Pamiętaj o prawidłowo dobranym obuwiu.    
  • Używaj specjalnych wkładek lub bandaży przystosowanych do ścięgna Achillesa, które zapewnią dobrą amortyzację i odciążenie.
  • Zaleca się przerwanie biegania, a zamiast tego jazdę na rowerze i pływanie.
  • W zerwaniu ścięgna Achillesa u sportowców, leczeniem z wyboru jest operacyjne zeszycie ścięgna. 

Jak zapewnić najlepszy powrót do zdrowia:

W większości przypadków leczenie nieoperacyjne ścięgna Achillesa zapewnia ulgę w bólu, choć może potrwać kilka miesięcy, aż objawy całkowicie ustąpią. Aby szybciej przywrócić sprawność i lepiej zregenerować ścięgno, zaleca się ostrzyknięcia ścięgna Achillesa osoczem bogatopłytkowym PRP wg. specjalnego protokołu.

Stosuje się równocześnie rehabilitację – prowadzoną zarówno przez fizjoterapeutę, jak i szereg ćwiczeń wykonywanych samodzielnie w domu. Ćwiczenia można rozpocząć od razu, gdy tylko ustąpi największy ból oraz obrzęk. Podczas ćwiczeń należy pamiętać, że kłójący ból to pierwszy sygnał do zmniejszenia obciążeń treningowych.

Nic ponad siłę! Ważne jest aby nie przekroczyć progu sotrzejszego bólu, bo może to zaszkodzić terapii. Program ćwiczeń odbudowujących ścięgno Achillesa powinien się odbywać w trzech etapach, jak opisano poniżej, wraz z praktycznymi wskazówkami.  Poniższe ćwiczenia pomogą wzmocnić mięśnie łydki i zmniejszyć przykurcze ścięgna Achillesa.Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna -Rozciąganie długich mięśni łydki: Zrób krok do przodu uginając ją, a drugą trzymając wyprostowaną z piętą przy ziemi. Kolano kończyny z uszkodzonym ścięgnem Achillesa  należy trzymać wyprostowane Pozostając w wyżej opisanej pozycji, przesuń ciężar tylnej nogi do przedniej nogi i naciśnij piętę tylnej nogi mocno przy podłodze. Połóż ręce np. na ścianie. Napięcie powinno być odczuwane wysoko w łydce. Wytrzymaj w tej pozycji przez 15-20 sekund, odczekaj 20 sekund i powtórz jeszcze trzy razy.  -Rozciąganie krótkich mięśni łydki:  Zacznij od tej samej pozycji, jak powyżej. Opierając się o ścianę ugnij kolano tylnej nogi, nadal utrzymując piętę na podłodze. Napięcie powinno być odczuwane niżej w łydce. Wytrzymaj w tej pozycji 15-20 sekund, odpocznij o 20 sekund i powtórz trzy razy całe ćwiczenie.Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna -Rozciąganie mięśni stopy:  Usiądź na krześle. Ruszaj nogą z uszkodzonym ścięgnem Achillesa w powietrzu, starając się „napisać” litery alfabetu. Złóż ręcznik i staraj się go chwycić palcami nogi. Wykonuj to ćwiczenie przez 15-20 sekund, a po kilku sekundach odpoczynku powtórz jeszcze 10-20 razy.  -Wzmacnianie mięśni łydki: Stań na krawędzi schodów lub stabilnym podwyższeniu. Taka pozycja pozwoli ci poruszać się w górę i w dół, nie uderzając piętą o schody. Należy uważać aby utrzymać odpowiednią równowagę, np. trzymając się poręczy. Unieś pięty od podłoża, a następnie powoli je opuść do możliwie najniższego punktu. Powtórz tą czynność 20 razy. Ćwiczenie powinno się odbywać w powolnym, kontrolowanym tempie. Gwałtowny ruch może stworzyć ryzyko uszkodzenia ścięgna.  Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna Najlepiej jest, aby równomiernie obciążać obie nogi podczas wchodzenia pod górę, oraz opierać się na uszkodzonej nodze tylko podczas schodzenia w dół. To ćwiczenie najlepiej jest powtarzać  dwa razy dziennie, przez 5 minut. Ćwiczenie powinno być wykonywane z rozszerzonymi i  lekko ugiętymi kolanami. Powinno się kontynuować takie ćwiczenie, nawet jeśli ból jest odczuwany. Ćwiczenie można przerwać tylko, kiedy ból będzie zbyt silny i nabierze kłującego charakteru. Aby zwiększyć obciążenie ćwiczenia, załóż na plecy ciężki plecak (np. z całą literaturą piękną Twojego ulubionego autora 🙂 – Aby zachować ogólną sprawność fizyczną, zaleca się codzienną jazdę na rowerze lub pływanie przez min. 15-30 minut. Kiedy wykonywane ćwiczenia z pierwszego etapu nie będą już sprawiać trudności, można rozpocząć treningi przygotowujące do powrotu do sportu, który uprawiasz zawodowo: – Rób drobne, szybkie kroki w miejscu, na przemian prawą i lewą nogą. – Jeśli pierwsze ćwiczenie nie wywołuje bólu, rozpocznij jogging w miejscu. Rób małe kroki, stając na pełnej stopie. Takie ćwiczenia, pozwolą odpowiednio przygotować mięśnie do powrotu do biegania lub gry. -Następnie włącz ćwiczenia związane ze sprintem, np: biegnij, zatrzymaj się i zawróć.  Po takich przygotowaniach powrót na kort może być już możliwy. Rozpocznij grę, odbijając piłkę o ścianę i stopniowo zwiększaj odległość. Staraj się dobrze ustawiać do odbierania piłek, robiąc drobne kroki.   W ciągu najbliższych dwóch tygodni, możliwe będzie włączenie do treningów ćwiczeń, które wymagają pokonywania większych odległości do odebrania piłki (z boku na bok). Następnie można do treningów włączyć niski volley oraz odbicia znad głowy.  Stopniowo zaleca się powrót do krótkich gier na punkty, z serwisem, a następnie pełne próbne mecze. 

Zapobieganie uszkodzeniom ścięgna Achillesa:

Nie zawsze jest możliwe uniknięcie ponownego urazu ścięgna Achillesa, jednak można zmniejszyć ryzyko poprzez zwracanie uwagi na następujące aspekty:

  • Wykonuj pełną rozgrzewkę przed grą. Po skończonym treningu staraj się odpocząć i schłodzić przez ok. 10 minut. Pamiętaj o ćwiczeniach rozciągających m.in. ścięgno Achillesa na rozgrzanych mięśniach po rozgrzewce oraz zawsze po skończonym treningu.
  • Niewłaściwe obuwie często jest jedną z przyczyn uszkodzeń. Utrzymanie stabilności wokół stawu skokowego jest niezbędne. Upewnij się, że obuwie dobrze się układa wokół kostki i że podstawa pięty jest  wystarczająco szeroka. Podeszwa obuwia powinna być elastyczna. Punkt zgięcia powinien się znajdować pod śródstopiem, a nie na środku stopy. Pamiętaj, żeby nowe buty rozchodzić przed pierwszą grą.  Nie zakładaj nowych butów przez ważnym meczem.
  • Po trudnym meczu lub treningu, masaż może pomóc rozluźnić mięśnie łydek i złagodzić napięcie ścięgna Achillesa. Ponadto, zwiększy się przepływ krwi w tkankach, dzięki czemu zmniejszą się skurcze mięśni, a regeneracja osiągnie optymalny poziom. Masaż sportowy jest trudny i powinien być wykonywany przez fizjoterapeutów sportowych, z którymi współpracuję.
  • Nie należy zbyt szybko zwiększać częstotliwości i długości meczy po takim urazie. W przypadku  zmiany okoliczności, jak nowe buty czy inna nawierzchnia (zwłaszcza przejście z kortów ceglastych na  hard court – twarde korty), organizm musi mieć wystarczająco dużo czasu, by przyzwyczaić się do zmian.
  • W okresie rekonwalescencji po kontuzji kostki – skręceniu stawu skokowego, mogą również wystąpić problemy ze ścięgnem Achillesa. Może to być spowodowane płynem gromadzącym się wokół ścięgna Achillesa (w różnych lokalizacjach, które możemy uwidocznić w badaniu USG, zwłaszcza w dynamicznym badaniu ścięgna) i zwiększeniem niestabilności stawu skokowego, co zwiększa obciążenia ścięgna Achillesa. Dolegliwości te można zminimalizować poprzez czasowe korzystanie z ortezy stawu skokowego.
You might be interested:  Gorące stopy – przyczyny uczucia gorąca w stopach

Reasumując, postępowanie w przypadku bólu ścięgna Achillesa jest wielokierunkowe i wymaga:

  • szybkiej diagnozy u lekarza sportowego z wykonaniem badania USG, również dynamicznego (w ruchu),
  • terapii ostrzykiwania ścięgna Achillesa precyzyjnie pod kontrolą USG osoczem bogatopłytkowym PRP  – czynnikami wzrostu pozyskiwanymi z własnej krwi pacjenta. Zabiegi wykonuję według specjalnego protokołu dla ścięgna Achillesa,
  • wczesnej rehabilitacji u fizjoterapeuty sportowego, zgodnie z wytycznymi lekarza sportowego,
  • ćwiczeń wykonywanych początkowo pod kontrolą fizjoterapeuty, a następnie także we własnym zakresie przez samego pacjenta (po przeszkoleniu)
  • kontroli lekarskich z badaniem USG w celu zobrazowania regeneracji ścięgna i określenia czasu i stopnia powrotu do wyczynowego sportu.

W Sport-Med wykonujemy zabiegi jak:

  • małoinwazyjne, endoskopowe leczenie zwapnień ścięgna Achillesa
  • endoskopowe usunięcie przerośniętej błony maziowej w przyleganiu ściegna Achillesa (konflikt tylny) – głównie u sportowców
  • endoskopowe uwalnianie zrostów
  • zabiegi zeszycia Achillesa ( zerwane ściegno Achillesa )

Umów wizytę Powrót

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna Jan Paradowski – jest właścicielem Paradowski Medical Group sp. z o.o., która posiada placówkę medyczną Sport Med w Krakowie przy ulicy Miłkowskiego 11A i przy ul. Wrocławskiej 33. Bogate doświadczenie zagraniczne pozwoliło mu na stosowanie nowoczesnych metod, dostępnych w najlepszych światowych ośrodkach. Jako lekarz wypracował własne schematy leczenia terapiami biologicznymi, jak terapia Komórkami Macierzystymi, terapia czynnikami wzrostu z osocza bogatopłytkowego PRP, czy terapia Orthokine. Wykonuje małoinwazyjne zabiegi operacyjne, jak artroskopia kolana, rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego ACL i rekonstrukcja chrząstki stawowej, szycie i implanty łąkotek, a także chirurgia stopy, endoproteza biodra i endoproteza kolana. Jest ceniony również za serdeczne i pełne uwagi podejście do pacjentów.

Ścięgno Achillesa – najczęstsze schorzenia i urazy

Nadwyrężone ścięgno Achillesa to problem występujący stosunkowo często. Ból w tym rejonie może wynikać z kontuzji różnego typu: naciągnięcia, naderwania czy wystąpienia stanu zapalnego. Na szczęście w przypadku leczenia bolącego ścięgna Achillesa rehabilitacja ma wiele do zaoferowania i w sposób istotny przyspiesza powrót do formy.

O ścięgnie Achillesa i jego kontuzjach

Ścięgno Achillesa, nazywane też piętowym, jest największym oraz najgrubszym ścięgnem w ludzkim ciele.

Ma ono około 15 centymetrów długości i ciągnie się od pięty aż do połowy łydki, łącząc guz piętowy z mięśniem trójgłowym łydki.

Odpowiada za poruszanie stopą, pełni istotną rolę podczas chodzenia, skakania, stawania na palcach – przez to też często bywa nadwyrężone, zwłaszcza przy takich aktywnościach jak koszykówka, siatkówka, biegi, piłka nożna, tenis, lekkoatletyka.

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna

Pogłębianie urazu może doprowadzić do poważniejszych schorzeń, takich jak:

  • naciągnięcie,
  • naderwanie,
  • zerwanie,
  • zapalenie.

Punktami wspólnymi tych kontuzji jest bolące i pogrubione ścięgno Achillesa.

A co może je powodować? Między innymi aktywność fizyczna, najczęściej niepoprzedzona odpowiednią rozgrzewką lub przeciążenie ścięgna, na przykład podczas zbyt częstych i intensywnych treningów.

Do kontuzji może przyczynić się również nieodpowiednio dobrane obuwie, otyłość, dna moczanowa, ale też po prostu naturalny proces starzenia się. Z wiekiem nasze ścięgna tracą elastyczność – podejmując się aktywności po 40.

roku życia, powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na rozgrzewkę i stopniowe zwiększanie obciążeń. Ryzyko urazu mogą zwiększać też dysfunkcje dowolnej części kończyny, które sprawiają, że ścięgno jest nierównomiernie obciążane.

Nadwyrężone lub naciągnięte ścięgno Achillesa

Nie wszystkie rodzaje kontuzji są poważne – delikatne nadwyrężenie czy naciągnięcie ścięgna Achillesa wyleczymy samodzielnie, stosując zimne okłady, chłodzące maści przeciwzapalne, a przede wszystkim dając nodze odpocząć. Żadne opatrunki ani silniejsze leki nie są potrzebne.

Jeśli jednak w ciągu kilku dni stan się nie poprawia, trzeba udać się na konsultację lekarską. Nie należy z tym zwlekać, bo uraz może się pogorszyć.

Naciągnięcie oznacza bowiem zerwanie do 5% włókien ścięgna – może więc, podobnie jak pozostałe urazy, prowadzić do rozwinięcia się stanu zapalnego.

Nawet niewielki niedoleczony uraz może też spowodować niestabilność sprzyjającą kolejnym kontuzjom, która zostanie z nami na zawsze.

Naciągnięte ścięgno Achillesa poznamy po bólu ścięgna i pięty, któremu może towarzyszyć obrzęk i krwiak. Noga jest wrażliwa na dotyk, a objawy nasilają się podczas niewielkiego wysiłku.

Naderwane ścięgno Achillesa

W przypadku naderwania ścięgna obrzęk będzie większy i zaczerwieniony, a ból ostrzejszy. W uszkodzonym obszarze mogą pojawić się też siniaki.

Ten uraz oznacza bowiem uszkodzenie więcej niż 5% włókien w ścięgnie. W takiej sytuacji najlepiej jest od razu udać się do lekarza, który potwierdzi nasze przypuszczenia.

Dodatkowo warto korzystać z zimnych okładów oraz maści przeciwbólowych i przeciwzapalnych.

Jako że stopień uszkodzenia w naderwanym ścięgnie bywa różny, to specjalista może zalecić dodatkowe zabiegi fizjoterapeutyczne, ale nie zawsze będą one konieczne. Zwykle jednak unieruchamia się nogę, by pozwolić tkankom spokojnie się regenerować.

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgnaW leczeniu urazów ścięgna Achillesa wykorzystywany jest laser wysokoenergetyczny o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i biostymulacyjnym

Zerwane ścięgno Achillesa

Jeżeli nie możemy stanąć na palcach, prawdopodobnie mamy zerwane wszystkie lub prawie wszystkie włókna – w takiej sytuacji konieczne jest leczenie operacyjne. To jednak zdarza się stosunkowo rzadko.

U młodszych osób zwykle wykonuje się zespolenie ścięgna, u osób starszych przezskórne łączenie ścięgna. Po takim zabiegu unieruchomienie nogi trwa około sześciu tygodni, a rehabilitacja kilka miesięcy.

Zapalenie ścięgna Achillesa

Kolejnym istotnym schorzeniem ścięgna Achillesa jest zapalenie. Pogrubione, bolące ścięgno Achillesa jest zesztywniałe, zwłaszcza po dłuższym odpoczynku. Charakterystycznym dla zapalenia ścięgna objawem jest też trzeszczenie podczas ruchu.

Zwykle konieczne jest unieruchomienie nogi na około trzy tygodnie, stosowanie leków i fizykoterapii. Więcej o zapaleniu ścięgna Achillesa i metodach jego leczenia pisaliśmy w artykule Zapalenie ścięgna Achillesa kontra nowoczesna fizjoterapia.

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgnaPrzezskórna elektroliza – nowoczesna metoda leczenia różnego typu tendinopatii

Ścięgno Achillesa – leczenie i rehabilitacja

Jak już wspominaliśmy, leczenie operacyjne zdarza się rzadko – jedynie przy niemal zerwanym lub zerwanym ścięgnie. W innych przypadkach stosuje się unieruchomienie nogi, odciążanie jej, do tego specjalista zaleci prawdopodobnie leki przeciwzapalne i przeciwbólowe oraz rehabilitację.

W przypadku ścięgna Achillesa leczenie może być wspierane różnymi zabiegami fizjoterapeutycznymi. Należą do nich między innymi:

Choć w leczeniu ścięgna Achillesa rehabilitacja pomaga stosunkowo szybko wrócić do pełnej sprawności, najlepiej jednak zadbać o elementy, które pozwolą uniknąć kontuzji. Ostatecznie każda z nich pozostawia swój niewielki ślad na tkankach i sprawia, że są nieco bardziej podatna na urazy.

Zapalenie ścięgna Achillesa – przyczyny, objawy i leczenie

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna

Zapalenie ścięgna Achillesa to dolegliwość typowa dla osób aktywnych fizycznie. Przyczyną jest zazwyczaj przeciążenie ścięgna, które wyzwala proces zapalny, objawiający się silnym bólem i trudnościami w poruszaniu się. Jak rozpoznać zapalenie ścięgna Achillesa i jak wygląda jego leczenie?

Jakie są przyczyny zapalenia ścięgna Achillesa?

Ścięgno Achillesa (ścięgno piętowe) to największe ścięgno w ciele człowieka, rozciągające się pomiędzy mięśniem trójgłowym łydki a dolną częścią guza piętowego. Odpowiada za wykonywanie ruchu zgięcia podczas chodu, skoku i biegu – dzięki niemu możliwe jest odrywanie pięty od podłoża oraz stawanie na palcach. 

Mimo że struktura ta jest dość mocna i wytrzymała, podlega chronicznemu obciążeniu, co z czasem czyni ją podatną na uszkodzenia. Powtarzające się mikrourazy sprzyjają rozwojowi procesu zapalnego, który wyzwala silne dolegliwości bólowe. 

Zapalenie ścięgna Achillesa (tendinopatia) najczęściej występuje u osób aktywnych fizycznie, gdy trening jest zbyt intensywny lub gdy nie zostanie poprzedzony prawidłowo przeprowadzoną rozgrzewką. Na uraz tego typu narażeni są przede wszystkim biegacze, zwłaszcza ci, którzy długotrwale ćwiczą na pagórkowatym terenie, wymagającym naprzemiennych podbiegnięć i zbiegnięć.

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna

Do innych przyczyn stanu zapalnego ścięgna Achillesa zalicza się:

  • nieprawidłowości w obrębie biomechaniki stopy, łydki lub podudzia,
  • noszenie źle dobranego obuwia, które nie zapewnia odpowiedniej stabilizacji pięty (sztywna podeszwa i elastyczny zapiętek),
  • zmiany degeneracyjne postępujące wraz z wiekiem (m.in. osłabienie siły mięśniowej, nadmierna sztywność ścięgna, pogorszenie jego ukrwienia),
  • schorzenia ogólnoustrojowe (np. dna moczanowa),
  • nadmierna masa ciała i siedzący tryb życia sprzyjające powstawaniu przeciążeń.
You might be interested:  Zespół crouzona – jakie są przyczyny i objawy, jak wygląda leczenie oraz rokowanie?

Czy wiesz, co wywołuje przeskakiwanie w kolanie?

Objawy zapalenia ścięgna Achillesa

Zapalenie ścięgna Achillesa rozwija się stopniowo. Początkowo dolegliwości są słabo nasilone, przez co łatwo je zignorować. 

Ból ścięgna Achillesa i inne dolegliwości

Najbardziej charakterystycznym objawem zapalenia jest ból pięty i dolnej części łydki. Najpierw pojawia się tylko po rozpoczęciu treningu i po jego zakończeniu, ustępując w trakcie ćwiczeń. Z czasem przechodzi w ból spoczynkowy, największe nasilenie osiągając po nocy.

Na skutek osłabienia mięśni w stopie, utrudnione staje się stawanie na palcach, a także wchodzenie i schodzenie ze schodów. Chorzy skarżą się także na sztywność łydki, opuchliznę newralgicznego miejsca i szczególnie silny ból ścięgna Achillesa przy dotyku.

Warto wiedzieć, że jeśli ostry ból pojawia się nagle, towarzyszy mu postępujący obrzęk i zasinienie, możemy mieć do czynienia z zerwaniem ścięgna Achillesa. 

Przekonaj się, co wywołuje ból piszczeli 

Jak rozpoznać zapalenie ścięgna Achillesa – badania

Wystąpienie objawów tego typu powinno skłonić nas do pilnej konsultacji z ortopedą. W postawieniu odpowiedniej diagnozy pomoże dokładne opisanie dolegliwości – momentu ich wystąpienia, lokalizacji i nasilenia.

Lekarz może poprosić nas o wykonanie kilku ćwiczeń sprawdzających zakres funkcji stopy.

Standardem jest wykonanie badania USG (przydatne jest również USG dynamiczne), rzadziej przeprowadza się rezonans magnetyczny oraz badanie RTG.

Leczenie stanu zapalnego ścięgna Achillesa

Bolące ścięgno Achillesa wskazujące na stan zapalny, wymaga wielotorowego i, często, długotrwałego, leczenia. Terapia może trwać kilka miesięcy, nawet pół roku, jednak stosowanie się do wszystkich zaleceń pozwala przywrócić prawidłowe funkcje kończyny. 

Podstawą jest ograniczenie oddziaływania czynników stanowiących przyczynę urazu – przede wszystkim zaprzestanie wymagających treningów i odciążenie stopy. Pomocne są środki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. naproksen, diklofenak, ibuprofen) dostępne w postaci tabletek, maści bądź żelów. 

Czy wiesz, jakie są przyczyny opadającej stopy?

Rehabilitacja i fizykoterapia

Rehabilitacja w zapaleniu ścięgna Achillesa służy jego wzmocnieniu i rozciągnięciu.

Ćwiczenia wykonywane pod okiem fizjoterapeuty poprawiają ruchomość oraz przywracają prawidłowe ustawienie stawu skokowego, pozytywnie wpływają na przewodnictwo mięśniowo-nerwowe i czucie głębokie.

Dobre efekty przynosi także terapia manualna, która poprawia elastyczność tkanek miękkich i przyspiesza gojenie. Pacjentom poleca się również kinesiotaping, który działa odciążająco i łagodzi ból. 

Regenerację uszkodzonego ścięgna oraz ograniczenie stanu zapalnego wspomagają zabiegi fizykoterapeutyczne. Zastosowanie znajduje pole magnetyczne, jonoforeza, ultradźwięki, laseroterapia, a także fala uderzeniowa. Ta ostatnia sprawdza się zwłaszcza w stanach przewlekłych. 

Orteza ścięgna Achillesa – sposób na ból podczas chodzenia 

Odpowiednio dobrany stabilizator na ścięgno Achillesa służy jego odciążeniu i zabezpieczeniu.

Poprawia ukrwienie tkanek, łagodzi obrzęk oraz przeciwdziała gromadzeniu się płynów w stawie skokowym. Zapewnia efekt delikatnego masażu bez nadmiernego ucisku.

Orteza na staw skokowy powinna być wykonana z lekkich i oddychających materiałów, zapewniających maksymalny komfort podczas noszenia. 

Kiedy konieczna jest operacja?

W przypadku zapalenia ścięgna Achillesa operacja przeprowadzana jest jedynie w wyjątkowych sytuacjach, kiedy wielomiesięczna rehabilitacja nie przynosi oczekiwanych rezultatów. W czasie zabiegu usuwane są zrosty powstałe wokół ścięgna oraz jego zniszczone procesem chorobowym fragmenty. Operacja może być wykonana metodą klasyczną bądź endoskopowo. 

Sprawdź, co daje plastrowanie i kiedy warto z niego skorzystać 

Bibliografia:

  1. Patrick J. McMahon, Medycyna sportowa. Współczesne metody diagnostyki i leczenia, red. wyd. pol. Krzysztof Klukowski, Warszawa 2009, wyd.1.
  2. https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/achilles-tendinitis/symptoms-causes/syc-20369020
  3. https://orthoinfo.aaos.org/en/diseases–conditions/achilles-tendinitis/

Zerwanie ścięgna Achillesa – Rehabilitacja Warszawa – MobileMed

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna

Ścięgno Achillesa to jedna z najbardziej wytrzymałych ale też najczęściej ulegających urazom struktur naszego ciała. Zerwanie ścięgna Achillesa to częsty problem sportowców amatorów – jeśli zdarza Ci się spontanicznie wyjść na piłkę z kolegami i grać bez rozgrzewki – koniecznie przeczytaj ten artykuł i poleć go innym.

Zerwanie ścięgna Achillesa – przyczyny

Ścięgno Achillesa  ( inaczej ścięgno piętowe) jest  strukturą łączącą mięśnie łydki tj. mięsień brzuchaty oraz mięsień płaszczkowaty z guzem piętowym. Jest ono ścięgnem mogącym przenosić znaczne obciążenia, zbadano, że nawet do 400 kilogramów.

Jest jednak strukturą narażona na liczne przeciążenia, dlatego też dość często ( w porównaniu do innych struktur kończyny dolnej) dochodzi do naderwania lub całkowitego zerwania ścięgna Achillesa.

Za główne czynniki przyczyniające się do zerwania ścięgna Achillesa uważa się:

  • regularne i sumujące się przeciążenia ścięgna,
  • aktywność fizyczną o nieregularnym przebiegu (tzw. zrywy treningowe),
  • zbyt duże obciążenia kończyn dolnych (np. treningowe),
  • przewlekły stan zapalny ścięgna,
  • powtarzane i sumowane mikrourazy ścięgna,
  • aktywność fizyczną wykonywaną w źle dobranym obuwiu, na zbyt twardym podłożu,
  • zaburzenia ukrwienia i priopriocepcji ścięgna,
  • stosowane miejscowo w okolicy ścięgna ostrzykiwania lekami ( np. kortykosteroidów),
  • zmiany zwyrodnieniowe ścięgna powstające wraz z wiekiem (np. zwapnienia),
  • choroby takie jak cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów.

Zerwanie ścięgna Achillesa  – objawy

Urazu ścięgna Achillesa można nabawić się w bezpośrednim kontakcie – ktoś kopnie w ścięgno lub w nie uderzy, zdarzają się też przecięcia ścięgna Achillesa ostrym narzędziem.Osłabione ścięgno Achillesa może zerwać się także podczas nagłego silnego napięcia mięśni łydki np. podczas biegu, zdarzają się też zerwania podczas gwałtownego lądowania stopy na podłożu.

Charakterystyczne objawy kiedy zerwiemy ścięgna Achillesa to:

  • silny ból w momencie zerwania ścięgna
  • charakterystyczny trzask pękającego ścięgna
  • problem ze staniem na nodze z zerwanym ścięgnem
  • brak możliwości obciążania kończyny i chodu
  1. W miejscu zerwania może pojawić się obrzęk oraz krwiak podskórny.
  2. Niektórzy pacjenci zachowują zdolność chodu (inne mięśnie przejmują funkcja mięśni łydki).
  3. Dodatkowo w badaniu palpacyjnym wyczuwalna jest luka w przebiegu ścięgna (długości ok 2-3 cm), ocieplenie miejsca zerwania oraz tkliwość na dotyk.
  4. Diagnostyka urazów ścięgna Achillesa to:
  • testy funkcjonalne (np. test Thompsona, objaw Hoffy)
  • badanie USG
  • badanie USG dynamiczne (w ruchu)
  • rezonans magnetyczny

Zerwanie ścięgna Achillesa – leczenie

Leczenie zachowawcze stosuje się zazwyczaj przy niecałkowitym zerwaniu ścięgna, oraz u osób starszych, mniej aktywnych. Polega ona na założeniu opatrunku gipsowego na okres ok 2 tygodni, następnie na unieruchomieniu stopy w tzw. końskim ustawieniu w specjalnym ortopedycznym bucie, lub gipsie podudziowym (okres ok 6 -8 tygodni).

Leczenie operacyjne może być wykonane technika zamkniętą lub otwartą.

Leczenie technika zamknięta stosuje się gdy dobrze wyczuwalne są końce rozerwanego ścięgna, polega ona na założeniu szwu przezskórnego.

Leczenie operacyjne techniką otwartą wykonywane jest na kilka sposobów, może to być  np. rekonstrukcja ścięgna z przeszczepem z innego mięśnia, czy zespolenie metodą „koniec do końca”.

Unieruchomienie kończyny po operacyjnym zszyciu ścięgna Achillesa może przebiegać na dwa sposoby. Tradycyjna metoda to założenie opatrunku gipsowego na okres ok 6 tygodni i ustawieniu stopy w położeniu końskim.

Dopiero po tym czasie rozpoczyna się rehabilitację i obciążanie kończyny.

Stosowana obecnie coraz częściej metoda funkcjonalna polega na zastosowaniu funkcjonalnej ortezy umożliwiającej ruchy stopy (poza zgięciem grzbietowym) oraz rozpoczęcie rehabilitacji i częściowego obciążania kończyny bezpośrednio po zabiegu operacyjnym.

Zerwanie ścięgna Achillesa – rehabilitacja

Rehabilitacja zarówno po operacyjnym jak i zachowawczym leczeniu zerwania ścięgna Achillesa jest procesem długotrwałym (kilka miesięcy). Podzielona jest na pewne okresy, a przejście z jednego do następnego wyznacza proces gojenia się tkanki oraz  czas upływający od zerwania i naprawy ścięgna.

  • Przebieg rehabilitacji po operacyjnym leczeniu zerwanie ścięgna Achillesa można podzielić na następujące fazy:
  • Faza 1  – wczesna, pooperacyjna – trwa od operacji do końca 2 tygodnia.
  • Faza 2  – czas zrostu – trwa od końca 2 tygodnia do ok końca 6 tygodnia
  • Faza 3  – powrót funkcji operowanej kończyny – trwa do ok 12 tygodnia po zabiegu
  • Faza 4  – powrót do aktywności rekreacyjnej – trwa do ok 16 tygodnia
  • Faza 5  – powrót do aktywności sportowej – trwa do ok 24 tygodnia.

Pośpiech nie jest dobrym doradcą w czasie rekonwalescencji po operacyjnym leczeniu zerwania ścięgna Achillesa. Niestety próby przeskoczenia pomiędzy fazami mogą zakończyć się powikłaniem w postaci np. ponownego uszkodzenia ścięgna.

 Przeszedłeś zabieg zszycia ścięgna Achillesa? Potrzebujesz skutecznej rehabilitacji według najnowszych standardów. Zgłoś się do MobileMed i wróć do pełnej sprawności w życiu codziennym i sporcie.

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy, przyczyny i leczenie zerwanego ścięgna

Zerwanie ścięgna Achillesa

To dzięki niemu jesteśmy w stanie chodzić, biegać, skakać. W związku z pełnioną funkcją, w trakcie naszego życia ścięgno piętowe jest poddawane dużym, wielokrotnym obciążeniom. Są one przyczyną tworzenia się w obrębie ścięgna zmian zwyrodnieniowych.

You might be interested:  Nietolerancja laktozy – testy, przyczyny, objawy, leczenie

Zmiany zwyrodnieniowe ścięgna obejmują zmiany w budowie kolagenu, przerastanie ścięgna tkanką włóknistą, co powoduje zmniejszenie jego sprężystości. Dodatkowym czynnikiem narażającym ścięgno piętowe na zerwanie jest specyfika jego unaczynienia.

W części bliższej naczynia krwionośne wnikają od części mięsistej (brzuśćca), w części dalszej – od przyczepu ścięgna do kości piętowej. Pomiędzy tymi miejscami istnieje obszar ścięgna o zmniejszonym unaczynieniu, obejmujący obszar około 2 do 6 cm powyżej guza piętowego.

Zmniejszone unaczynienie oznacza mniejszą zdolność do regeneracji tkanki. To w tym miejscu najczęściej dochodzi do zerwania.

Patologie ścięgna Achillesa są jednym z najczęstszych urazów sportowych. Szczególnie groźne są dyscypliny związane z licznymi, cyklicznymi wyskokami lub zmianami kierunku biegu. Są to koszykówka, siatkówka, tenis, piłka nożna. Groźne jest również uprawianie biegów długodystansowych.

Jednak nie tylko sportowcy są zagrożeni zerwaniem ścięgna Achillesa. Wydłużający się czas życia, a także siedzący tryb życia może sprzyjać powstawaniu zmian zwyrodnieniowych oraz przykurczów mięśnia trójgłowego łydki. U osoby z takimi zmianami zerwanie ścięgna piętowego może nastąpić w wyniku błahego urazu, np.

zeskoku z taboretu, zsunięcia się nogi z krawężnika czy wpadnięcia w dołek.

Szczególnie narażeni są mężczyźni (przewaga mężczyzn 5:1) w trzeciej i czwartej dekadzie życia, uprawiający sport sporadycznie. Dodatkowymi czynnikami ryzyka jest brak ćwiczeń rozciągających oraz brak wykonywania rozgrzewki przed rozpoczęciem aktywności sportowej.

W literaturze opisywane są również przypadki naderwania ścięgna Achillesa, chociaż jest to bardzo rzadko spotykana sytuacja, z reguły dochodzi do całkowitego przerwania jego ciągłości.

Najczęściej pacjenci podają uczucie, a czasem słyszalny trzask w obrębie podudzia oraz uczucie “jakby zostali od tyłu kopnięci”. Następnie występuje ból, obrzęk, krwiak podskórny w okolicy ścięgna.

Chodzenie ulega znacznemu pogorszeniu, występuje niemożność stanięcia na palcach.

Czasami widoczne może być zapadnięcie się skóry w miejscu zerwania (tylko świeżo po urazie, przed pojawieniem się obrzęku).

Najczęściej do postawienia rozpoznania wystarczy dokładne badanie manualne pacjenta oraz wypytanie go o okoliczności urazu. W trakcie badania wykonuje się dodatkowe testy kliniczne, jak próba wspięcia się na palce oraz test Thompsona, który polega na ściśnięciu mięśnia trójgłowego łydki. U osoby z zerwaniem ścięgna zaobserwujemy brak zgięcia podeszwowego stopy.

Leczenie operacyjne jest leczeniem dominującym. Wykazano, że leczenie operacyjne znacząco zmniejsza ryzyko powtórnego zerwania ścięgna. W przypadku leczenia nieoperacyjnego sięga ono nawet 10-15% przypadków.

Przy leczeniu nieoperacyjnym zazwyczaj dochodzi również do wydłużenia ścięgna, co wiąże się z częściową utratą siły mięśnia. Dlatego leczenie nieoperacyjne jest nie do zaakceptowania u młodych i aktywnych sportowo pacjentów.

Stosuje się je zazwyczaj u osób w podeszłym wieku, z poważnymi obciążeniami dodatkowymi (np. cukrzyca, palenie tytoniu). Takie leczenie polega na unieruchomieniu kończyny na 6-8 tygodni w opatrunku gipsowym.

Początkowo stosuje się gips ze stopą ustawioną w silnym zgięciu podeszwowym (w celu osiągnięcia kontaktu pomiędzy kikutami ścięgna). Następnie co 2 tygodnie zmienia się gips ze zmniejszającym się zgięciem podeszwowym.

Leczenie operacyjne może być wykonane metodą standardową “na otwarto” lub metodą miniinwazyjną. Obie metody mają swoje zalety i wady, muszą być dobrze dobrane do danego pacjenta ( patrz: operacje rekonstrukcyjne ścięgna Achillesa).

Zarówno przy leczeniu operacyjnym, jak i nieoperacyjnym, po okresie unieruchomienia konieczne jest wdrożenie specjalistycznej rehabilitacji, w celu przywrócenia zakresu ruchomości, siły mięśniowej, propriocepcji i ogólnego usprawnienia kończyny.

Ścięgno Achillesa – urazy, objawy i leczenie – Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Czas na Zdrowie

Ścięgno Achillesa jest najmocniejszym ścięgnem, a zarazem najgrubszym,  z wszystkich występujących w ludzkim ciele, mimo to również może ulec uszkodzeniu. Za co właściwie odpowiada ścięgno Achillesa? Odgrywa kluczową rolę podczas stawiania przez nas kroków, pozwala na zginanie stóp, unoszenie i opuszczanie ich oraz na stawanie na palcach. 

Może ulec kontuzji np. jeśli zbyt gwałtownie zerwiemy się do biegu, bez uprzedniej rozgrzewki. 

Ścięgno Achillesa składa się z mięśnia płaszczkowatego i brzuchatego, jest przedłużeniem mięśnia trójgłowego łydki i łączy się ze stopą, dzięki czemu możemy wykonywać kroki. 

Zapalenie ścięgna Achillesa – objawy 

Jednym z pierwszych i najczęściej występujących objawów zapalenia ścięgna Achillesa jest silny ból występujący w dolnej części łydki.

W wielu przypadkach pojawia się również obrzęk, a pacjent doświadcza odczucie, jakby rozlewało się ciepło w kończynie. Ból pojawia się najczęściej podczas rozpoczęcia aktywności fizycznej, po zakończeniu ćwiczeń oraz rano.

W trakcie treningu nie jest odczuwalny, jednak nasila się po jego zakończeniu. 

Z czasem ból pojawia się coraz częściej, występuje podczas chodzenia, a nawet podczas niewielkiego ruchu kończyną. Niektórzy pacjenci odczuwają ból już po samym dotyku, najprawdopodobniej w zaawansowanym już stopniu zapalenia. 

Przyczyny zapalenia ścięgna Achillesa 

Kontuzje wywołane zapaleniem ścięgna Achillesa należą do jednych z najczęściej przytrafiających się u osób aktywnych fizycznie. Najczęściej do zapalenia dochodzi, gdy ścięgno jest przeciążone długą i ciężką pracą, która bardzo często nie jest poprzedzona rozgrzewką.

Wpływ na kontuzję ma również podłoże, na jakim wykonuje się dane ćwiczenia, np. zbyt twarde, jak asfalt sprzyja rozwojowi zapalenia. Duże znaczenie ma także układ stopy przed oraz podczas biegania.

Należy zwracać uwagę, by ciężar ciała nie był przenoszony na wewnętrzną część stopy, ponieważ dojdzie do przeciążenia ścięgna Achillesa. 

Inne przyczyny mające wpływ na kontuzję ścięgna Achillesa to:

  • otyłość, 
  • naturalnie występujący proces starzenia się tkanek, 
  • źle dobrane obuwie. 

Na uszkodzenia ścięgna Achillesa najbardziej narażone są osoby uprawiające takie sporty jak:

  • koszykówka, 
  • siatkówka, 
  • piłka nożna,
  • tenis,
  • skoki o tyczce oraz skoki w dal. 

Zapalenie ścięgna Achillesa – leczenie 

W momencie, gdy pacjent odczuwa ból w dolnej części łydki oraz gdy występują wyżej wymienione objawy należy koniecznie udać się na wizytę do lekarza. Diagnoza polega na wykonaniu badania ultrasonograficznego, które w szczegółowy  sposób zobrazuje tkanki miękkie znajdujące się w okolicy mięśnia. 

To, w jaki sposób będzie leczone zapalenie ścięgna Achillesa głównie zależy od stopnia jego zaawansowania. Przede wszystkim pacjent jest zobowiązany do zaprzestania wykonywania treningów. Dużą rolę podczas leczenia odgrywają zabiegi rozciągające oraz wizyty u fizjoterapeuty.

Zaprzestanie wykonywania aktywności fizycznej pozwala w szybszym czasie regenerować tkanki oraz zapobiega rozwojowi kolejnych kontuzji. Na złagodzenie bólu towarzyszącego podczas zapalenia pacjentowi najczęściej przepisuje się środki przeciwbólowe, jak np. ibuprofen.

Proces leczenia zazwyczaj trwa około 6 miesięcy. 

Różnice między zerwanym ścięgnem Achillesa, a zapaleniem ścięgna Achillesa

Do zerwania ścięgna Achillesa najczęściej dochodzi np, w wyniku wcześniej występującego zapalenia, które było lekceważone bądź nie zostało wyleczone, tkanki nie zregenerowały się do końca.

Zerwanie może nastąpić również na skutek nagłego i szybkiego biegu, czy to podczas uprawiania sportu, czy choćby podczas nagłego biegu do autobusu, gdy mięśnie nie są prawidłowo rozgrzane.

Zerwanie ścięgna Achillesa jest jedną z bardzo częstych kontuzji i może przydarzyć się zarówno każdemu z nas, jak i profesjonalnym sportowcom. 

Zerwane ścięgno Achillesa – objawy 

Główny objaw zerwanego ścięgna Achillesa to olbrzymi ból odczuwany w dolnej części łydki. Porównywalny z niespodziewanym, silnym kopniakiem. Bardzo często towarzyszy również “trzaśnięcie”, uczucie tarcia oraz problemy z poruszaniem się. Pacjent najczęściej nie może stanąć na stopie. W przypadku zerwania ścięgna Achillesa nie należy zwlekać, lecz koniecznie udać się do lekarza. 

Leczenie zerwanego ścięgna Achillesa 

Lekarz ortopeda wykonuje badanie USG pozwalające określić, na jakim etapie występuje uraz oraz jak bardzo zostały oddalone od siebie końce ścięgna. Jeśli doszło do częściowego zerwania możliwe jest leczenie zachowawcze, polegające na unieruchomieniu kończyny. Pacjent porusza się o kulach. 

Jeśli jednak doszło do całkowitego zerwania ścięgna Achillesa konieczne będzie przeprowadzenie operacji, polegającej na zszyciu dwóch końców ścięgna. Po wykonaniu operacji noga zostaje unieruchomiona, pacjent może poruszać się wyłącznie o kulach. Następnie usuwa się szwy, (najczęściej po upływie około 2 miesięcy). 

Kolejny etap to rehabilitacja polegająca w początkowym etapie na przywróceniu zakresu ruchu, następnie na odbudowie siły. Pełną sprawność fizyczną pacjent odzyska między 5, a 6 miesiącem.

Jest to uwarunkowane intensywnością leczenia, rehabilitacją oraz czasem, jaki potrzebują tkanki na całkowitą regenerację.

Warto podkreślić, że jeden pacjent wróci do sprawności po upływie około 4 miesięcy, inny zaś po upływie 5 lub 6 i jest to całkowicie naturalne. 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *