Zespół psychoorganiczny – przyczyny, objawy, leczenie, rokowania

Zespół psychoorganiczny teoretycznie jest zawsze zespołem objawowym, świadczy bowiem o organicznym uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego. Praktycznie należałoby tę objawowość podzielić w zależności od podatności na leczenie.

Będą więc zespoły, na które możliwy jest — mniej lub bardziej skuteczny — wpływ terapeutyczny oraz zespoły, w których — ze względu na rodzaj przyczyn — wpływ ten będzie bardzo ograniczony. Stąd praktycznie zespoły objawowe to takie, które wynikają z nie-dostateczności krążenia, stanu zapalnego, procesu rozrostowego, obrzęku itp.

Jest istotne, że pojawienie się zespołu psychoorganicznego w wielu takich przypadkach pozwala na wczesne ukierunkowanie właściwego rozpoznania.

zespoły psychoorganiczne – co to?

Zespół psychoorganiczny może być bowiem zwiastunem rozpoczynających się procesów organicznych w tym najwcześniejszym okresie, gdy jeszcze brakuje innych objawów klinicznych.

Zespoły samoistne to takie, które są także objawowe, ale wynikają z procesu np. atroficznego, na który praktycznie nie mamy wpływu terapeutycznego.

Natomiast, szczególnie w ich początkowym rozwoju, są możliwości oddziaływań profilaktycznych, które nie dopuszczą do dalszego rozwoju albo przynajmniej znacznie go opóźnia.

zespół psychoorganiczny charakteryzują i zespół‚ psychoorganiczny leczenie

Tu należałoby zaliczyć także przypadki pourazowe, kiedy to uraz może wyzwolić proces atroficzny. Można by mówić także o zespołach środowiskowych, wtedy gdy warunki środowiskowe mają istotny wpływ na ujawnienie się lub pogłębianie zespołu. Będzie to np.

przymusowa bezczynność przy braku działań rehabilitacyjnych ukierunkowanych na ośrodkowy układ nerwowy to zespol psychoorganiczny. Współistnienie zespołu histerycznego powoduje, że zmiany charakteru wydają się daleko posunięte, a dolegliwości hipochondryczne bardzo trwale.

Ustąpienie tego zespołu sam chory i jego otoczenie uważają niejednokrotnie za całkowity powrót do zdrowia. Na miano rzekomego mógłby także zasługiwać zespól pomroczny (zamroczeniowy) – zespół psychoorganiczny otępienny.

zespół psychoorganiczny objawy

zespół psychoorganiczny objawy mogą być identyczne z objawami psychoorganicznymi, z tą różnicą, że całkowicie ustępują.

Stąd, jeśli zespół psychoorganiczny pojawia się nagle lub bardzo szybko pogłębia, należy różnicować go z zespołem zamroczeniowym.

Na uwagę zasługuje tu, że oba zespoły — zespół psychoorganiczny i zespół pomroczny — często ze sobą współistnieją, często też są wynikiem jednej i tej samej przyczyny.

Bezpieczne leczenie – zespół psychoorganiczny otępienny leczenie

W ramach realizowania leczenia przy różnych schorzeniach ważne jest przede wszystkim uzyskanie możliwości pełnego oraz szybkiego wyleczenia.

Oczywiście nie wszystkie choroby mogą być leczone w bardzo krótkim okresie czasu, co wynika ze skomplikowania takiego leczenia.

Jednocześnie ważne jest szukanie takich placówek medycznych, gdzie można korzystać z jak najbardziej skutecznych metod leczenia, co często dotyczy leczenia najnowszymi metodami.

Takie leczenie dostępne jest w najlepszych placówkach medycznych, co oczywiście wymaga odpowiedniego selekcjonowania informacji zwłaszcza o prywatnych placówkach jest skuteczne zespół psychoorganiczny otępienny leczenie. Jednocześnie w ramach kompleksowych placówkę medycznych można również liczyć na realizowanie leczenia w ramach różnych dziedzin specjalistycznych.

W ten sposób usługi medyczne oferowane przez psychologów mogą być dopasowane do potrzeb pacjentów, gdzie Psycholog może oferować zarówno leczenie indywidualne a także grupowe. Odpowiednie dopasowanie poszczególnych metod leczenia pozwala również na uzyskanie lepszych efektów.

Wyniki badań – zespół psychoorganiczny otępienny objawy

Należy także unikać właśnie takich działań, ponieważ niestety czasami sprawia to przeoczenie bardzo ważnego wyznacznika, który jest w stanie zagwarantować nasze zdrowie, ale także i zdrowie i prawidłowy rozwój Naszego dziecka.

Dlatego także endokrynologia przyjmując za diagnozowanie kobiety ciężarne stara się to robić z jak największą starannością i sumiennością, ponieważ zdrowie i życie obu osób, czyli matki i rosnącego pod jej sercem dziecka staje się rzeczą najważniejszą.

Warto sprawdzić zespół organiczny.

Kiedy u kobiety zdiagnozowana zastała niedoczynność tarczycy nie wolno jej odstawiać pod żadnym pozorem lekarstw, konieczna natomiast jest wizyta u specjalisty, który zadecyduje o dalszych procesach leczenia.

Jak powszechnie wiadomo zaburzenia i choroby tarczycowe znacznie nasilają się zaraz po porodzie dlatego też każdy noworodek po porodzie musi mieć przeprowadzone badania wykluczające właśnie zaburzenia tarczycowe wrodzone i fenyloketonurię dodaje specjalista z dziedziny, jaka jest endokrynolog oraz zespół organiczny.

Ważne zdrowie – zespół organiczny

W obecnych czasach dostęp do lekarzy i specjalistów jest powszechnie możliwy, ale niestety nie zawsze w odpowiednim memencie jednak reagujemy na sygnały, jakie daje nam nasz własny organizm.

Ginekolodzy podkreślają niestety młode kobiety w coraz większym natężeniu nie dbają o własne zdrowie, masowe zachorowania na zespół policystycznych jajników staje się wręcz przerażający niestety nie każda kobieta wie, jakie konsekwencje to schorzenie jest w stanie zrobić z ich organizmem.

Całość problemu polega na tym, że uwalniana komórka jajowa w cyklu menstruacyjnym nie uwalnia się z jajników i w nich właśnie zostaje tworząc pęcherzyki, kiedy udaje się to w odpowiednim czasie wykryć farmakologicznie istnieje możliwość unormatyzowania tej nieprawidłowości, ponieważ podanie odpowiedniej ilości progesteronu jest w stanie wyrównać działanie jajników, w których brak tego najważniejszego hormonu niestety może doprowadzić do dysfunkcji.

Problemy psychiczne

Niejednokrotnie w naszym życiu pojawiają się pewne problemy, które to bardzo trudno jest nam rozwiązać.

Niestety, ale zazwyczaj w takich sytuacjach człowiek zaczyna się strasznie stresować, a to z kolei doprowadza do tego, że nie myśli w racjonalny sposób.

Z pewnością sporym problemem generującym ogromny stres może okazać się to, gdy nasze zdrowie zacznie odmawiać nam posłuszeństwa. Niestety ale zazwyczaj w takich sytuacjach ludzie zaczynają panikować i niejednokrotnie wpadają w depresję.

Jednakże, co tak naprawdę warto zrobić w takich sytuacjach? Otóż, w pierwszej kolejności powinniśmy poszukać odpowiedniego lekarza, który zapewni nam dobrą opiekę medyczną.

W taki oto sposób będziemy mieli pewność, że jesteśmy w dobrych rękach, a nasza choroba zostanie wyleczona. Warto równie uwierzyć w to, że uporamy się ze swoją chorobą i powrócimy do normalnego trybu życia.

Nigdy nie powinniśmy się poddawać i wpadać w panikę i depresję, gdyż to jedynie może przełożyć się na pogorszenie naszego stanu zdrowia.

You might be interested:  Złamanie Rzepki Jaki Uszczerbek Na Zdrowiu?

Psychoorganiczny syndrome – Psychoorganic syndrome

Zespół psychoorganiczny ( POS ) jest postępującą chorobą porównywalne presenile demencji . Składa się ona z psychopatologicznego kompleks objawów, które są spowodowane przez organicznych zaburzeń mózgu, które obejmują zmniejszenie pamięci i umysłu. Zaburzenia psychoorganiczne często towarzyszy osłabienie .

Zespół psychoorganiczny występuje podczas atrofii mózgu, najczęściej w trakcie presenile i starczej wieku (na przykład choroba Alzheimera, otępienie starcze).

Istnieje wiele przyczyn, w tym choroby mózgowo-naczyniowe, CNS uszkodzenia uszkodzenia urazowe mózgu , zatrucie, narażenie na działanie rozpuszczalników organicznych, takich jak toluen , przewlekłych chorób metabolicznych, nowotworowych i ropień mózgu, zapalenie mózgu i może być również w przypadku chorób, którym towarzyszy napady drgawkowe. Zaburzenia psychoorganiczne może wystąpić w każdym wieku, ale jest najbardziej widoczne w podeszłym wieku i starczej.

W zależności od chorobową podmiotu Głównymi objawami zespołu psychoorganiczny ulegają ekspresji w odmienny sposób. Na przykład, w przypadkach, takich jak zanikowe choroby Alzheimera , objawy są ukierunkowane zaburzenia pamięci, podczas gdy w choroba Picka jest , zaburzenia psychiczne są powszechnie ekspresji.

objawy

Pacjenci z zespołem psychoorganiczny często skarżą się na bóle głowy, zawroty głowy, niestabilność podczas chodzenia, słabą tolerancję na ciepło, duszności, zmiany ciśnienia atmosferycznego, głośne dźwięki, objawów neurologicznych.

Wspólne zgłaszane objawy psychologiczne obejmują:

  • utrata pamięci i koncentracji
  • odpowiedzialność emocjonalna
  • kliniczne zmęczenie
  • długoterminowe depresji
  • ciężka niepokój
  • Zmniejszona zdolność intelektualna

Objawy poznawczych i behawioralnych są przewlekłe i mają mało odpowiedź na leczenie.

W zależności od lokalizacji zmian chorobowych, u niektórych pacjentów mogą wystąpić komplikacje wizualne.

Przyczyna

Zespół psycho-organicznym typowo rozpoznaje się u pacjentów po 5-10 latach zgodny ekspozycją na środki chemiczne, takie jak ksylen, toluen, styren, i które są na ogół w produktach farb, tworzyw sztucznych i odtłuszczania.

Pacjenci pracować i historia środowiska muszą być oceniane pod kątem narażenia na działanie chemikaliów organicznych. Urazowe uszkodzenie mózgu może również prowadzić do POS.

Zatrucie zgodne (to znaczy nadmiar alkoholu i używanie narkotyków) może również spowodować uszkodzenie w mózgu, ostatecznie prowadzącą do Pos.

Lyme diseae , wielki ‘nowy imitator’, został znany mimick depresja, scizophreania, zaburzenia depersonazlization oraz zaburzenia obsesyjno-complsive.

Chociaż przyczyna zależy od każdego pojedynczego przypadku, lokalizacja atrofii mózgu może wystąpić, ze względu na starzenie, bez przyczyny zewnętrznej.

Zapobieganie obejmuje prawidłowe i regularne stosowanie Preventive osobowych Equipment (PPE) w środowisku pracy, które dotyczą związków organicznych i ograniczenie alkoholu i substancji leczniczej spożycia.

Mechanizm

Zespół psychoorganiczny jest kombinacja różnych objawów, które są spowodowane przez zmiany organiczne w mózgu. Dokładna składnik rozpuszczalników, które powoduje zaburzenia neurologiczne jest trudny do wyizolowania z powodu pracownik zwykle narażone na mieszaniny różnych klas, kompozycje i czystości rozpuszczalników.

Na początkowym etapie, osłabienie jest powszechne, a postęp choroby jest powolny. Ostry początek można rozpoznać, gdy duża ilość objawów psychologicznych powierzchniowych.

Ostatnim etapem choroby składa się z wielu chorób, w tym demencję, zespół Korsakowa i zawiera poważne zmiany osobowości, takich jak depresja, niepokój, utrata pamięci i drastyczne zmiany w intelekcie.

Poziom życzliwości, szczęścia i intuicji są znacznie wpłynąć na końcowym etapie.

Zaburzenie to wynika z defektem w tkance mózgowej zazwyczaj zanik innej choroby neurologicznej.

„W ustaleniach patologicznych, centralny lub rozproszonych objawów atrofii bez zapalenia lub ciężką niewydolnością naczyń są obecne. Podstawowy obraz kliniczny zależy od lokalizacji atrofii w mózgu.”

Chociaż dokładny mechanizm, rozpuszczalniki mają na układ nerwowy nie jest w pełni zrozumiała, metabolizm rozpuszczalników w organizmie, które z kolei je toksyczne produkty pośrednie są ważne. Pewne dowody wskazują, że polimorfizmy genetyczne wpływu na aktywność enzymów metabolicznych, które metabolizują obcych substancji chemicznych.

Diagnoza

Wraz z pracy i środowiska oceny, egzamin neurologiczne, echo, EEG, CT-san i rentgenowskim mózgu mogą być przeprowadzone w celu określenia choroby.

Neuroobrazowania, który wykrywa zanik mózgu lub układu krążenia podkorowych zmian może pomóc wskaż zaburzenia psychoorganiczne. Silne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego są wykrywane u pacjentów POS.

Jednak to okaże się trudne, jak wielu zaburzeń psychicznych, takich jak demencja, mają wspólną diagnozę.

Diagnozowanie POS jest w toku i rozwój w branży medycznej i psychiatrycznej. Dokładna diagnoza jest trudna ze względu na wiele objawów odzwierciedlających innych zaburzeń psychicznych w starszych pacjentów w wieku.

Różne diagnoza objaw

  • CT lub MRI może potwierdzić demencji poprzez obserwację rozstrzeni komory i degeneracji korowej substancji.
  • choroba Picka można potwierdzić za pomocą tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego z atrofią czołowych i skroniowych płatów korzeni.
  • Choroba Alzheimera jest chorobą potwierdzono zanik płata ciemieniowego i skroniowego zwojów wraz ze zmianami w korowej zwoje znalezione w tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.

Leczenie i rokowanie

W potwierdzoną diagnozą, terapii jest stosowany do izolowania i rozpoczęcie leczenia przyczynę choroby. Następnie Leki psychotropowe służy wtórny etap leczenia. Leki obejmują przeciwpsychotycznych, przeciwdepresyjnych, lub sedacji, nadający się do różnych od wagi pacjenta.

Leczenie zespołu psychorganic skierowana jest w głównej choroby. Nootropów jak piracetam , miały pozytywny wpływ na pacjentów. Witamina terapia, przeciwutleniacze, neurotropowe i cerebroprotective również okazały się skuteczne, gdy umieścić na powtarzania kursu.

Historia

POS zasugerowano być związany z długoterminową i wysoki poziom ekspozycji na rozpuszczalnik We wczesnych badaniach przeprowadzonych w Skandynawii. Te badania wykazały deficyty neurologiczne, takie jak zmiany osobowości i utraty pamięci były przywiązane do tych ekspozycji. Jednakże badania te były bardzo krytykowane i znalazł stronniczy, co powoduje wątpliwości w istnienie syndromu.

Ponadto, różne organizacje zdrowia miał trudności zbliża się do porozumienia w sprawie definicji zespołu. W 1985 roku zespół został zdefiniowany i pod warunkiem jasnych kryteriów, które mogłyby być wykorzystywane przez pacjentów i lekarzy, aby pomóc zidentyfikować i wyizolować syndrom sposoby zapobiegania.

Najnowsze badania

W 2007 roku badaniu klinicznym przeprowadzonym w Szwecji na 128 osobnika, który miał zgody wysoką ekspozycję na działanie rozpuszczalników w swoich środowiskach pracy, określony link POS nie był w stanie określić. Jednak przedmiotem, który miał diagnozę POS wykazały zwiększoną objawy neurologiczne o zwiększonej atrofii mózgu w ciągu zaledwie 3 lat narażenia.

Zobacz też

Referencje

Artykuły

Mianem zespołu psychoorganicznego określamy stan w którym dochodzi do zaburzeń zachowania chorego i jego funkcji poznawczych w skutek organicznego uszkodzenia różnych struktur mózgu.

You might be interested:  Jak Poznac Zlamanie Palca U Nogi?

Uszkodzenia te (w zależności od ich nasilenia i rozległości) powodują znaczne utrudnienia w kontakcie z chorym. Przyczyn takich uszkodzeń jest bardzo wiele – od uszkodzeń mechanicznych po zmiany chorobowe.

W przypadku osób starszych najczęściej dochodzi do nich z powodu:

  • zmian związanych z podeszłym wiekiem
  • urazów mózgu związanych z zaburzeniami krążenia (zmiany miażdżycowe w obrębie tętnic, zmiany zwyrodnieniowe w odcinku szyjnym kręgosłupa powodujące niedokrwienie, udary)
  • urazów mózgu, powstałych np. na skutek upadku
  • zmian zwyrodnieniowych mózgu

W postaciach zespołu psychoorganicznego rozróżnić można taką w której zaburzona zostaje sfera intelektualna (tzw. postać otępienną) oraz taką w której zaburzona zostaje sfera uczuciowa (tzw. charakteropatię)

Otępieniem nazywamy spadek sprawności w zakresie funkcji poznawczych z których najbardziej podatna i wrażliwa jest pamięć oraz zdolność zapamiętywania. Zaburzenia najszybciej dotykają pamięć świeżą – wspomnienia odległe są dużo mniej podatne na utratę.

W zaawansowanym stadium otępienia pacjent może zupełnie utracić z pamięci pewne obszary/okresy życia, pozostaje natomiast pamięć z okresu dzieciństwa. Wspomnienia te stają się niezwykle szczegółowe – obserwujemy w ich wypadku nadczynność pamięci.

Chory może zatem tracić orientację dotyczącą daty, miejsca, otoczenia, własnej sytuacji i tego, co dotyczy niedalekiej przeszłości. Może nie pamiętać że jest ojcem, matką czy dziadkiem jednak będzie w stanie podać datę urodzenia. Myślenie oraz zdolność wykonywania operacji umysłowych ulegają znacznemu spowolnieniu.

Zasób słów i pojęć pozostaje na stosunkowo wysokim poziomie, nawet w stadium głębokiego otępienia jednak uszkodzeniu ulega zdolność myślenia syntetycznego – wypowiedzi chorego stają się chaotyczne i rozwlekłe, pacjent gubi się w szczegółach.

Charakteropatia objawia się zaburzeniami w sferze życia uczuciowego. Niepohamowane popędy zaczynają wypierać uczuciowość wyższą, która przestaje sprawować kontrolę nad nimi oraz innymi, niższymi poziomami.

Brak kontroli nad popędami może także wynikać z obniżenia ogólnej sprawności umysłowej pacjenta. U pacjentów dotkniętych tym rodzajem zespołu psychoorganicznego z reguły przeważa ogólne obniżenie nastroju i rozdrażnienie.

Najczęściej jednak obserwuje się rozchwianie emocjonalne – łatwe przechodzenie od euforii do stanów niemal depresyjnych i odwrotnie (bez szczególnego powodu). 

Zespół psychoorganiczny jest niestety stanem trwałym a następstwa u szkodzeń mózgu są nieodwracalne. Nie ma zatem mowy o powrocie pacjenta do normalnego funkcjonowania.

Jak opiekować się osobą z zespołem psychoorganicznym w warunkach domowych ?

W stadium głębokiego otępienia bywa to niestety trudne i nieraz bardzo uciążliwe dla domowników. Chory nie zdaje sobie do końca sprawy z tego, co się wokół niego dzieje.

Ponieważ nie jest w stanie zapamiętywać bieżących wydarzeń i sytuacji, często zadaje dziesiątki razy te same pytania, powiela te same (niekoniecznie pożądane przez domowników) czynności co nawet dla najbardziej cierpliwych i kochających opiekunów bywa momentami trudne do zniesienia.

Najgorsze w tym wszystkim jest jednak to, że osoba taka stanowi sama dla siebie zagrożenie. Najistotniejszą sprawą jest zatem zapewnienie takiej osobie bezpieczeństwa w sytuacji, gdy nie jesteśmy w stanie pilnować jej cały czas. Zwykła kuchenka gazowa może stanowić śmiertelne zagrożenie (chorzy np. odkręcają gaz ale zapominają zapalić płomień).

Zaburzenia w orientacji względem czasu i miejsca sprawiają, iż ciężko znoszą oni zmiany otoczenia i czują się zagubieni w świecie który ich otacza. Bywa, że taki stan rzeczy wywołuje u nich objawy depresyjne lub agresję względem ‘obcego’ otoczenia i ludzi. Mają także problemy lub w ogóle nie są w stanie rozpoznać kto z rodziny jest kim.

Dla bliskich bardzo trudne i przykre do zaakceptowania jest to, że ukochana matka, babcia czy ojciec nagle nie potrafi ich rozpoznać. Wraz z postępem choroby zwiększa się także trud opieki nad chorym.

Potęguje go coraz bardziej ograniczona możliwość kontaktu i współpracy z podopiecznym, towarzyszące często zaburzenia zachowania i nastroju a wreszcie jego całkowita bierność. Przyjmuje się, że w okresie początkowych objawów chory wymaga łącznie ok. 1 godziny uwagi opiekuna dziennie. Wraz z postępem choroby okres ten wydłuża się tak, że po około 5-7 latach chory potrzebuje już całodobowej opieki ze strony innych osób. 

U chorych z otępieniem, przebywających w domu, ważne jest aby:

  • starać się zachować regularny rozkład dnia, unikać zmian otoczenia i opiekunów chorego
  • codziennie, regularnie prowadzić ćwiczenia pamięci
  • utrzymywać w środowisku chorego atmosferę spokoju i bezpieczeństwa
  • w kontaktach słownych używać prostych, jasno sformułowanych poleceń
  • we wczesnych stadiach choroby pomocne w zachowaniu orientacji w czasie i miejscu jest wieszanie kalendarzy i zegarów, naklejanie karteczek z informacjami czy zostawiania listów
  • codziennie organizować ćwiczenia ruchowe – najlepiej w formie spacerów, które będą utrwalały u chorego orientację w przestrzeni, pozwolą ukierunkować jego nadmierną aktywność i zachować fizyczną sprawność oraz zmniejszą potrzebę ucieczek z domu
  • pozwalać choremu jak najdłużej samodzielnie wykonywać czynności codzienne takie jak np. ubieranie się (mimo iż z postępem choroby wymagają one coraz więcej czasu). Nie należy chorego ponaglać, można natomiast wspomagać go np. układając ubrania w kolejności, w jakiej ma je zakładać.
  • przystosowywać na bieżąco pomieszczenia w których chory przebywa do jego aktualnych możliwości i potrzeb (instalowanie poręczy, drabinek, zabezpieczeń antypoślizgowych)
  • w przypadku chorych w zaawansowanym stadium choroby (leżących) wprowadzić odpowiednio wcześniej profilaktykę przeciwodleżynową

Zespół psychoorganiczny

To uszkodzenie może być spowodowane wielorakimi przyczynami:

  • uraz mózgu, który może być przyczyną wstrząśnienia mózgu, zranienia mózgu, stany zapalne opon mózgowych – po ich przeminięciu mogą pozostać objawy zespołu psychoorganicznego,
  • bakteryjne lub wirusowe stany zapalne,
  • różnej natury guzy mózgu – guzy nowotworowe złośliwe i łagodne, podobnie jak guz mogą działać inne czynniki ścieśniające wewnątrzczaszkową – ropnie mózgu, kilaki mózgu, wylewy krwi do mózgu, ale też krwiaki podoponowe, uciskające na mózg,
  • czynniki naczyniowe, choroby serca – np. migotanie przedsionków, zmiany w kręgach szyjnych powodujące niedokrwienie mózgu, zmiany miażdżycowe w naczyniach mózgowych,
  • zmiany zwyrodnieniowe w mózgu,
  • zatrucia substancjami toksycznymi, np. długotrwałe nadużywanie alkoholu, narkotyków, niektórych leków psychotropowych,
  • choroby zakaźne, zwłaszcza te przebiegające z gorączką,
  • stany śmierci klinicznej;
  • niedoczynność trzustki, nerek, wątroby – również mogą wpływać na OUN,
  • naturalne zmiany inwolucyjne w mózgu następujące w wieku podeszłym.
You might be interested:  Toczeń układowy (trzewny) – przyczyny, objawy, leczenie

O zespole psychoorganicznym zasadniczo mówimy u ludzi dorosłych. We wcześniejszych okresach życia takie zmiany prowadzą do zatrzymania rozwoju umysłowego.

Objawy zespołu psychoorganicznego mogą być bardzo łagodne, nawet tak, że można mieć problemy z diagnozą – należy przeprowadzić dokładny wywiad lekarski, bardzo ważne jest badanie neurologiczne, gdyż te zmiany, które spowodowały zmiany w stanie psychicznym, mogły też spowodować odchylenia w stanie neurologicznym. Pomocne są badania psychologiczne.

Sposoby badania mózgu:

  • pneumoencefalografia – zdjęcie przeglądowe czaszki oraz jej zdjęcie po usunięciu płynu mózgowo – rdzeniowego i wtłoczeniu powietrza;
  • arteriografia – do tętnicy szyjnej podaje się środek kontrastowy, który przedostaje się do coraz drobniejszych naczyń, przy czym wykonuje się serię zdjęć;
  • elektroencefalografia – mniej inwazyjna forma, badanie prądów bioelektrycznych w mózgu;
  • echoencefalografia – badanie z użyciem ultradźwięków;
  • scydygrafia mózgowa;
  • tomografia komputerowa – uwidacznia komory mózgowe, struktury wewnątrzmózgowe, powierzchnię mózgu, b. dokładny obraz;
  • rezonans magnetyczny – sposób jeszcze dokładniejszy, uzyskujemy barwne obrazy struktur mózgu.

Glejak mózgu – czym jest i co trzeba o nim wiedzieć? Objawy, leczenie i rokowania po wykryciu glejaka

Glejak to nowotwór mózgu i rdzenia. Choroba częściej atakuje dzieci niż osoby dorosłe, a jej złośliwa postać jest poważnym zagrożeniem dla życia. Jakie są objawy glejaka mózgu, jak wygląda leczenie i jakie są rokowania w przypadku zdiagnozowania choroby?

Czym jest glejak mózgu?

Glejaki to grupa chorób obejmująca różne nowotwory mózgu i rdzenia. Powstają z komórek glejowych mózgu i rdzenia, które wraz z neuronami są podstawowymi składnikami tkanki nerwowej.

Komórki glejowe pełnią rozmaite funkcje – odżywcze, ochronne lub osłonowe.

Jednak w odróżnieniu od neuronów, glej zachowuje zdolność do podziałów komórkowych, co z kolei rodzi ryzyko, że z komórek glejowych wykształci się nowotwór.

Choć ogólnie glejaki nie występują zbyt często, stanowią aż 70% wszystkich nowotworów wewnątrzczaszkowych. Sytuacja nieco inaczej wygląda też u dzieci.

W przypadku młodych osób komórki glejowe dzielą się bardziej intensywnie, przez co ryzyko rozwoju glejaka jest u nich większe niż u dorosłych.

Niestety widać to w statystykach – glejaki są drugą po białaczce najczęstszą chorobą nowotworową rozpoznawaną u dzieci.

Podział glejaka uwzględnia rodzaj komórek, z których się wywodzi. Glejak może rozrastać się z:

  • komórek szeregu astrocytarnego (glejak wielopostaciowy, gwiaździak anaplastyczny, włókienkowy i włosowatokomórkowy);
  • komórek skąpowypustkowych (skąpodrzewiak);
  • komórek wyściełających komory mózgu (wyściółczak);
  • komórek zarodkowych (rdzeniak) – zazwyczaj występuje u dzieci, ale bywa diagnozowany także u dorosłych.

Najczęściej występującym, a zarazem najbardziej niebezpiecznym jest glejak wielopostaciowy. To nowotwór gleju gwiaździstego, który stanowi aż połowę przypadków glejaków.

Glejak wielopostaciowy charakteryzuje się wysoką złośliwością i jest bardzo agresywny – szybko rośnie i rozprzestrzenia się na kolejne fragmenty mózgu.

Zwykle rozwija się w płacie czołowym i skroniowym, co może przejawiać się zmianą osobowości chorego, stanami depresyjnymi i lękowymi, zaburzeniami funkcji psychicznych, zaburzeniami pamięci, afazją, agresją oraz napadami padaczkowymi.

Jakie są objawy glejaka mózgu?

Objawy, jakie daje glejak mózgu, są uzależnione przede wszystkim od lokalizacji guza oraz jego wielkości. Można wyróżnić symptomy ogólne, które pojawiają się niemal za każdym razem i są spowodowane zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Są to:

  • bóle i zawroty głowy,
  • nudności i wymioty – szczególnie nasilone rano,
  • trudności z koncentracją, zaburzenia pamięci, otępienie,
  • zespół psychoorganiczny – osłabienie sprawności umysłowej,
  • epizody padaczkowe,
  • obrzęk mózgu.

Odrębną grupę stanowią objawy ogniskowe, które są specyficzne dla konkretnej lokalizacji guza. Wśród nich wymieniamy:

  • zaburzenia czucia lub niedowład,
  • zaburzenia mowy, słuchu i widzenia,
  • objawy móżdżkowe, takie jak zaburzenia równowagi,
  • uszkodzenie nerwów czaszkowych,
  • ogniskowe napady padaczkowe.

Jak leczony jest glejak mózgu?

Po rozpoznaniu glejaka mózgu w pierwszej kolejności najczęściej przeprowadza się chirurgiczne usunięcie guza.

Jednak z uwagi na lokalizację w okolicy kluczowych części mózgu, glejaka często nie da się usunąć w całości lub wycięcie jest zupełnie niemożliwe.

Jako leczenie wspomagające w przebiegu glejaka mózgu wykorzystuje się chemioterapię oraz radioterapię. Czasem stosowane są również wirusoterapia, immunoterapia oraz terapia genowa.

Wiele osób dla wsparcia procesu leczenia sięga też po naturalne środki. Jednym z nich jest czosnek niedźwiedzi – zawiera on związki siarki, które działają jako silny przeciwutleniacz. Inny chętnie używany preparat to olej z czarnuszki, który wspomaga leczenie nie tylko glejaka, ale i nowotworów trzustki oraz płuc.

W przypadku glejaka mózgu, rokowania zależą przede wszystkim od stopnia złośliwości nowotworu. Zgodnie z klasyfikacją WHO, ze względu na złośliwość glejaki możemy podzielić na dwie grupy:

  • niskim stopniu złośliwości – to glejaki zbudowane z komórek wysokodojrzałych, zróżnicowanych, o małym stopniu poliferacji;
  • wysokim stopniu złośliwości – to glejaki powstałe z komórek niezróżnicowanych lub anaplastycznych, które szybko rosną, mogą naciekać sąsiadujące tkanki, występują liczne ogniska martwicy oraz nadmierna proliferacja naczyń krwionośnych.

Natomiast w czterostopniowej skali WHO rokowania pogarszają się wraz ze wzrostem stopnia zaawansowania:

  • I stopień – gwiaździak włosianokomórkowy, wyściółczak śluzowo-brodaweczkowaty;
  • II stopień – gwiaździak włókienkowaty, skąpodrzewiak, wyściółczak;
  • III stopień – gwiaździak anaplastyczny;
  • IV stopień – glejak wielopostaciowy, rdzeniak.

Ogólnie rokowania nie są najlepsze – pierwszy rok od postawienia diagnozy przeżywa połowa pacjentów.

Najgorsze rokowania dotyczą osób, u których stwierdzono glejaka IV stopnia – średnio przeżywają oni około 14 miesięcy, przy podjętym leczeniu operacyjnym, radioterapii i chemioterapii. Jednak im niższy stopień złośliwości nowotworu, tym rokowania są lepsze.

Przykładowo, pacjenci z glejakiem I stopnia mają nawet 17 razy większe szanse na przeżycie, a według szacunków po 10 latach od rozpoznania, żyje wciąż blisko połowa chorych.

Glejak mózgu to bardzo niebezpieczna choroba, stanowiąca poważne zagrożenie dla życia. Z tego powodu jakiekolwiek objawy neurologiczne, występujące w połączeniu z symptomami ogólnymi, warto jak najszybciej skonsultować z lekarzem.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *