Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni?

Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni? Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni?

Prezentowane ćwiczenia nie stanowią uniwersalnej recepty, ale mogą być pomocne i skuteczne w programach profilaktyki, poprawiają funkcjonowanie mięśni i stawów.

  • Wykonywane ćwiczenia nie mogą wywoływać bólu.
  • Czas wykonywania ćwiczeń wynosi około 15 minut, każde ćwiczenie należy powtórzyć po 10 razy 2 razy dziennie.
  • Najbardziej efektywne jest codzienne wykonywanie ćwiczeń.

W związku z tym, że sprawne ręce odgrywają ogromną rolę w życiu każdego człowieka, wszelkie zmiany patologiczne stawów rąk przyczyniają się do ograniczenia owej sprawności. Warto, zatem uważnie przyglądać się swoim dłoniom i w razie potrzeby korzystać z porady lekarza.

Dzięki wczesnemu rozpoznaniu, wyeliminowaniu czynników ryzyka, profilaktyce i fizjoterapii można poprawić swoją sprawność, zmniejszyć dolegliwości bólowe i dodatkowo zapobiegać dalszemu rozwojowi i deformacjom, co może mieć istotne znaczenie kosmetyczne dla wielu osób. Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni? Zmiany zwyrodnieniowe stawów nasilone w stawach międzypaliczkowych dalszych z guzkami Heberdena. Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni? Zmiany zwyrodnieniowe stawów rąk w stawach międzypaliczkowych  dalszych z guzkami Heberdena i stawach międzypaliczkowych bliższych z guzkami Boucharda. Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni? RTG ręki. Zmiany zwyrodnieniowe stawów ręki nasilone w stawie między-paliczkowym dalszym palca II.

    • Odwodzenie ręki.
    • Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, przedramię spoczywa na stole w pozycji nawrócenia.
    • Ruch:
    • Wykonaj odwodzenie łokciowe i promieniowe ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    1. Obwodzenie ręki.
    2. Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, kończyna górna swobodna, niepodparta.
    3. Ruch:
    • Wykonaj krążenie ręką.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    • Zginanie palców.
    • Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, przedramię spoczywa na stole, ręka zgięta grzbietowo, podparta drugą ręką.
    • Ruch:
    • Zegnij i wyprostuj palce w stawach śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    1. Odwodzenie i przywodzenie palców.
    2. Pozycja wyjściowa: pozycja siedzącą, przedramię spoczywa na stole w nawróceniu.
    3. Ruch:
    • Wykonaj odwodzenie i przywodzenie palców.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    • Odwodzenie i przywodzenie kciuka.
    • Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, ręka spoczywa na stole w pozycji zerowej.
    • Ruch:
    • Wykonaj odwodzenie łokciowe i promieniowe ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    1. Przeciwwstawianie i odprowadzanie kciuka.
    2. Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, ręka spoczywa na stole w pozycji zerowej.
    3. Ruch:
    • Zbliż i oddal od siebie kciuk i palec mały.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: wyprost palców.

    Ruch:

    • Napnij i utrzymaj napięcie mięśni przy wyprostowanych palcach przez czas od 5 do 10 sekund.
    • Powtórz 5-10 razy.
  • Pozycja wyjściowa: ręce splecione.

    Ruch:

    • Zegnij splecione ręce w obu nadgarstkach.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręce częścią dłoniową spoczywają na podłożu.

    Ruch:

    • Rozciągnij przyśrodkowe części rąk.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręka oparta na bandażu elastycznym.

    Ruch:

    • Rozwiń i zwiń bandaż częścią dłoniową.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręka oparta na piłce.

    Ruch:

    • Przetocz piłkę częścią dłoniową ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręka oparta na piłce.

    Ruch:

    • Ściśnij piłkę częścią dłoniową ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.

Ból nadgarstka – przyczyny i leczenie bólu nadgarstka

Choroba De Quevarina to inaczej zaciskające zapalenie pochewek ścięgien prostowników pierwszego przedziału grzbietowego ręki. Za przyczynę schorzenia przyjmuje się przewlekłe urazy i przeciążenia ścięgien, czasem nawet nieodczuwalne, związane z wykonywaniem niektórych powtarzających się czynności życiowych.

Długotrwałe drażnienie pochewki ścięgien powoduje stan zapalny. Ostatecznie dochodzi do obrzęku i ucisku ścięgien nadgarstka, wywołując ból nadgarstka. Choroba de Quervaina dotyka najczęściej osób, których zawód związany jest z wykonywaniem dużej częstotliwości ruchów z mocnym uchwytem, jak np.

malarze, murarze i muzycy.

Objawy choroby De Quevarina

  • bóle w okolicy kości promieniowej przy silnym chwycie,
  • osłabienie sprawności i ruchomości ręki,
  • bolesne przeskakiwanie ścięgien,
  • pogrubiała pochewka z obrzękiem.

Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni?

Podstawę rozpoznania stanowi badanie palpacyjne, podczas którego lekarz ortopeda może wykonać test Finkelsteina, potwierdzający obecność choroby De Quevarina. Czasami wykonywane jest zdjęcie RTG, które ma wykluczyć inne patologie. Badaniem dużo skuteczniejszym w diagnostyce choroby jest USG. Leczenie choroby De Quervaina ma charakter zachowawczy i polega na rehabilitacji oraz podaniu sterydu w miejscu bólu. Pomocne w leczeniu może być usztywnienie kciuka stabilizatorem. W przypadku braku wyraźnej poprawy w leczeniu, konieczny staje się zabieg chirurgiczny, który polega na przecięciu troczka i częściowym wycięciu pochewek ścięgnistych z usunięciem pozapalnych zrostów.

Czytaj więcej o chorobie De Quevarina.

Zespół cieśni nadgarstka (ZCN) w bólu nadgarstka

Ból nadgarstka wywołany długotrwałym uciskiem nerwu pośrodkowego, pod wpływem regularnych przeciążeń ręki dominującej wykonywaniem powtarzających się czynności, diagnozowany jest jako zespół cieśni nadgarstka.

Choroba ta może wystąpić u osób w każdym wieku, choć najczęściej dotyczy kobiet po pięćdziesiątym roku życia.

Wspomniany nerw pośrodkowy, wraz ze ścięgnami mięśni zginaczy palców, przebiega w kanale nadgarstka, który z trzech stron ograniczony jest przez kości i więzadło poprzeczne nadgarstka.

To ciasne ułożone w momencie zmian zapalnych i obrzęku, powoduje pogrubienie więzadła poprzecznego, które uciska nerw pośrodkowy. Zespołu cieśni nadgarstka może również mieć charakter choroby zawodowej np. praca na budowie lub pisanie na klawiaturze komputera, a także być wywołany przez reumatoidalne zapalenie stawów. Stąd różne przyczyny bólu nadgarstka.

Objawy zespołu cieśni nadgarstka

  • mrowienie w kciuka i palców: wskazującego, środkowego oraz połowy palca serdecznego,
  • ból nadgarstka,
  • drętwienie i bóle palców, ból promieniuje nawet do przedramienia,
  • osłabienie chwytu, niemożność zaciśnięcia dłoni w pięść,
  • zaniki mięśniowe w obrębie kłębu kciuka,
  • pogłębianie się zmian degeneracyjnych nerwu pośrodkowego.

Podstawą rozpoznania jest wywiad lekarski, a także badanie kliniczne, w którym lekarz ortopeda wykonuje specjalistyczne testy: Tinela i Phalena. W badaniach dodatkowych, potwierdzających zespół cieśni nadgarstka, stosuje się badanie przewodnictwa nerwowego i badanie USG. W szczególnych przypadkach tzw. zespołu Double Crush Syndrome, przy uszkodzeniu nerwu na dwóch poziomach (nadgarstka i kręgosłupa szyjnego) diagnostykę rozszerza się o kręgosłup szyjny, czyli o badanie RTG i MRI.

Na wczesnym etapie zespołu cieśni nadgarstka, leczenie polega na zastosowaniu szyny i podaniu do kanału nadgarstka środka sterydowego o działaniu przeciwzapalnym. W procesie leczenia można skorzystać z fizjoterapii, która również przynosi okresowo poprawę.

W większości przypadków najskuteczniejszą formą leczenia jest przeprowadzenie zabiegu operacyjnego, polegającego na zwiększeniu objętości kanału nadgarstka. Zabieg odbarczenia nerwu pośrodkowego wykonany jest w znieczuleniu miejscowym i jest zabiegiem bardzo skutecznym i bezpiecznym.

Po zabiegu na zespół cieśni nadgarstka należy oszczędzać rękę i nie nosić nią ciężkich przedmiotów. Następnie rozpocząć rehabilitację, której celem jest zmniejszenie dolegliwości bólowych i poprawa funkcji ręki.

Czytaj więcej o zespole cieśni nadgarstka.

Ból nadgarstka po złamaniu kości łódeczkowatej

Kość łódeczkowata, która jest jedną z ośmiu kości nadgarstka, ulega najczęstszym urazom, co stanowi ok. 80% wszystkich złamań w obrębie nadgarstka. Najczęściej do tego urazu dochodzi przy upadku na wyprostowaną kończynę górną przy zgiętym grzbietowo nadgarstku.

Diagnostyka tego urazu jest dość trudna. Oparta jest na badaniu fizykalnym celem stwierdzenia charakterystycznych objawów, takich jak ból nadgarstka w tabakierce anatomicznej oraz ból przy przyparciu I i II palca.

Pomocne w rozpoznaniu jest również wykonanie zdjęć RTG lub badanie rezonansem magnetycznym.

Objawy złamania kości łódeczkowatej

  • silny ból po stronie grzbietowej nadgarstka,
  • obrzęk promieniowej strony nadgarstka,
  • tkliwość dotykowa,
  • nadgarstek ma ograniczenie ruchomości w stawie.

Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni?

Złamanie kości łódeczkowatej bez przemieszczenia nie wymaga operacji, leczone jest zachowawczo. Nadgarstek utrzymywany jest w unieruchomieniu gipsowym przez okres 6-12 tygodni. Po 2 tygodniach od uszkodzenia możliwy jest powrót do aktywności, ale nadal wymagane jest stosowanie ortezy usztywniającej, dopóki zdjęcie RTG nie potwierdzi zrostu kości. W przypadku złamań z przemieszczeniem konieczne jest nastawienie i wewnętrzne zespolenie operacyjnie.

Uprawianie aktywności fizycznej po zespoleniu złamania niestabilnego jest możliwe, ale zależy od jakości zespolenia w czasie zabiegu. Pełny powrót do sportu może nastąpić, jeśli badanie RTG wykaże pełny zrost odłamów.

Po wygojeniu złamania kości łódeczkowatej zwykle niezbędna jest intensywna rehabilitacja, która umożliwia odzyskanie zakresu ruchu nadgarstka. Rehabilitacja po złamaniu kości łódeczkowatej trwa od kilku tygodni do pół roku.

You might be interested:  Jak pozbyć się hemoroidów?

Polega ona na stopniowym przywracaniu czucia głębokiego i koordynacji nerwowo-mięśniowej. W tym okresie należy uważać, aby nie przeciążać ręki np. cięższymi pracami domowymi.

Czytaj więcej o złamaniu kości łódeczkowatej.

Ból nadgarstka a Ganglion

Codzienna praca fizyczna, wielogodzinne uderzenia w klawiaturę, lub uprawianie sportów jak np. tenis, mogą doprowadzić do przeciążeń i stanu zapalnego w nadgarstku. W wyniku tego może powstać galaretowata torbiel zwana jako ganglion.

Powstaje one w wyniku nadprodukcji płynu stawowego wewnątrz stawu lub w pochewce otaczającej ścięgna, co powoduje wzrost ciśnienia, rozciąganie torebki, a w efekcie guzka widocznego pod skórą w okolicy stawu. Ganglion może powstać teoretycznie wszędzie, zwłaszcza w okolicy stawu narażonego na wielokrotne urazy lub przeciążenia.

Najczęściej lokalizują się na grzbietowej powierzchni nadgarstka. Może on powodować ból, a także imitować inne dolegliwości jak np. zespół kanału nadgarstka lub torbiel Bakera.

Ganglion – objawy

  • twarda narośl wyraźnie wystająca ponad powierzchnię skóry,
  • czasem ganglion może być mały, wyczuwalny tylko palpacyjnie,
  • może być zarówno bezbolesny, jak i powodować dyskomfort i ból,
  • jest częściowo przesuwalny wobec podłoża,
  • nadgarstek z widocznym ganglionem często stanowi problem natury estetycznej.

Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni?

W celu postawienia jednoznacznej diagnozy wykonuje się badania obrazowe RTG oraz USG. Umożliwiają one identyfikację zawartości torbieli oraz wykrycie patologii nadgarstka. Guzki zawierające treść litą mogą być zmianą nowotworową, dlatego ważna jest konsultacja każdego guzka z lekarzem. Leczenie ganglionu w początkowej fazie choroby opiera się na odciążaniu i ograniczaniu ruchu w stawie. Można strać się zredukować stan zapalny poprzez masowanie, znane jako „rozbijanie” ganglionu. W bardziej zaawansowanym stadium, można rozważyć bardziej inwazyjne metody jak punkcja (nakłucie) ganglionu z aspiracją jego treści oraz podaniem leku sterydowego pod kontrolą USG. W przypadku wyraźnego braku poprawy w leczeniu, należy rozważyć zabieg polegający na wycięciu torbieli, jaki lekarz wykonuje techniką artroskopową lub otwartą. Do leczenia operacyjnego warto dołożyć wsparcie fizjoterapeuty.

Czytaj więcej o Ganglionie. 

Ból nadgarstka w chorobie stawów

Zapalenie stawów to choroba przewlekła, w której dochodzi do deformacji i ograniczenia ruchomości, a charakterystycznymi objawami są: ból, obrzęk i sztywność stawu. Może być on wtórny do urazu, przeciążenia lub występować w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów.

Każdy staw może ulec obrzękowi, jednak najczęstszą lokalizacją jest nadgarstek, a także drobne stawy dłoni. To, co powinno nas zaniepokoić, to symetria zajętych stawów, czyli np. gdy obrzękowi ulegną oba nadgarstki.

Może to świadczyć o chorobie zapalnej stawów, a nie urazie lub przeciążeniu.

Objawy bólu nadgarstka w chorobie stawów

  • podstawowym objawem jest obrzęk stawu,
  • symetryczność zajętych stawów (oba nadgarstki),
  • dolegliwości bólowe na ogół występują w nocy i rano,
  • poranna sztywność stawów.

Podstawą diagnostyki jest wywiad z pacjentem, a także badanie fizykalne, ponieważ zmiany często są ewidentne. W niektórych przypadkach należy dodatkowo wykonać badania laboratoryjne i radiologiczne.

W przypadku podejrzenia zapalenia stawów, zleca się badania krwi: morfologię, parametry zapalne (OB i CRP), czynnik reumatoidalny (RF), przeciwciała antyCCP.

W reumatologii duży nacisk kładzie się na genetykę, dlatego jeżeli pacjent ma podejrzenie zapalenia stawów, to zawsze pytany jest przez lekarza o występowanie chorób stawów w rodzinie. Istnieje również zapalenie stawów poinfekcyjne, które może być wywołane przez bakterie, wirusy czy inne patogeny. Jest to tzw. odczynowe zapalenie stawów.

Czytaj więcej o chorobie stawów. 

Skręcenie nadgarstka

Skręcony nadgarstek jest bardzo częstym urazem, szczególnie wśród ludzi młodych uprawiających sporty ekstremalne. Kolejną grupą osób narażoną na skręcenie nadgarstka są osoby starsze, którym uraz ten najczęściej przydarza się podczas upadków na śliskiej nawierzchni.

Przyczyny dolegliwości są jednoznaczne, ból nadgarstka może być spowodowany naciągnięciem lub zerwaniem wiązadeł, szczególnie łódeczkowato-księżycowatego i księżycowato-trójgraniastego.

Skręcenie nadgarstka wymaga szybkiego postępowania, które obejmuje schłodzenie nadgarstka oraz unieruchomienie go bandażem lub stabilizatorem.

Uszkodzenie wiązadła łódeczkowato-księżycowatego najczęściej pojawia się w wyniku urazu po upadku na dłoń z wyprostowanym oraz odchylonym łokciowo nadgarstkiem. W następstwie pojawia się obrzęk i ból wzdłuż grzbietu nadgarstka.

W diagnostyce najważniejsze są badania kliniczne (wykonywanie testu Watsona) oraz USG i MRI. W przypadku zerwania tego więzadła widoczne jest poszerzenie radiologicznej szczeliny pomiędzy kośćmi i odczuwalna jest niestabilność grzbietowa.

Leczenie operacyjne polega na zszyciu lub rekonstrukcji więzadła SL.

Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni?

Uszkodzenie wiązadła księżycowato-trójgraniastego najczęściej pojawia się w wyniku urazu po upadku na wyprostowaną dłoń z wyprostowanym i odchylonym w kierunku promieniowym nadgarstkiem. Wśród objawów występuje ból po stronie łokciowej w nadgarstku oraz osłabienie kończyny.

Rozpoznanie w większości przypadków opiera się o badania kliniczne. Przy braku całkowitego zerwania więzadła, podejmuje się leczenie zachowawcze, wykonując unieruchomienie nadgarstka. Zabieg chirurgiczny wykonuje się w przypadku braku efektów leczenia zachowawczego.

Powrót do sportu możliwy jest po kilku miesiącach od zabiegu.

Czytaj więcej o skręceniu nadgarstka. 

Bóle stawów – jakim chorobom towarzyszą? Dlaczego bolą stawy, co stosować na ból stawów?

Ból stawów to dolegliwość występująca bardzo często. Ból stawów nie jest chorobą tylko objawem i może mieć bardzo wiele przyczyn. Jeśli ból stawów nie mija po kilku dniach lub towarzyszą mu obrzęk, gorączka czy sztywność trzeba odwiedzić lekarza.

Stawy to skomplikowane połączenia między kośćmi. Stawy są podatne na urazy. Najczęściej bóle kolana, ból łokcia czy ból kręgosłupa to efekt urazów czy nadmiernej aktywności fizycznej. Dochodzi wtedy do  przeciążenia otaczających staw ścięgien, wiązadeł, torebek stawowych.

Ból stawów może być objawem stanu zapalnego w tkankach lub może być wywołany przez uraz (zwichnięcie, skręcenie). Na ból stawów często skarżą się seniorzy. Bóle stawowe towarzyszą też różnym chorobom.

Objawy bólu stawów

Ból stawu obejmuje nie tylko sam staw, ale także jego okolice. Może wystąpić obrzęk, zaczerwienienie czy wyższa ciepłota okolic stawu. Jeśli dochodzą do tego takie symptomy jak: zmęczenie, ból mięśni, gorączka czy zesztywnienie stawu lub nocne bóle stawów, należy skontaktować się z lekarzem.

>>> Stawy, reumatyzm, osteoporoza – żele, tabletki, maści

Przyczyny bólu stawów

Ból stawów dotyka najczęściej kolan, nadgarstków, palców, barków i bioder. Jeśli boli konkretny staw, dochodzi do tego jeszcze opuchlizna czy zaczerwienienie, to przyczyna bólu jest najpewniej uraz. Jeśli ból jest przewlekły i obejmuje kilka stawów – bardzo prawdopodobne, że przyczyną bólu może być choroba.

Stawy bolą w wyniku przyjmowania niektórych leków, np. inhibitorów konwertazy, metyldopy lub cyklosporyny.

Na przeciążeniowe bóle stawów skarżą się często osoby otyłe i z nadwagą. Bóle stawów są też wynikiem ich nadmiernego przeciążenia w czasie aktywności fizycznej.

Ból palców u rąk – przyczyny, dlaczego bolą palce dłoni? Doppelherz system Kollagen 11.000 Plus to suplement diety, który zawiera 11 000 mg płynnego Kolagenu Peptan w postaci peptydów kolagenowych, ktrego działanie zostało poparte badaniami naukowymi. Bogata formuła produktu o smaku owoców leśnych w ampułkach, gotowych od razu do picia. ZAMÓW I ODBIERZ

Bóle stawów – na jakie choroby mogą wskazywać

Ból stawów pojawia się między innymi w przebiegu między innymi poniższych chorób:

  • infekcja wirusowa – ból stawów jest jednym z objawów grypy, dolegliwości bólowe ustępują po wyleczeniu choroby;
  • infekcja bakteryjna – rzeżączka, borelioza;
  • choroba zwyrodnieniowa stawów (osteoartroza) – to choroba, której objawem jest ból stawów. Ból może dotyczyć jednego lub wielu stawów. Charakterystyczny dla tej choroby jest tzw. ból startowy – pojawiający się na początku wykonywania ruchu,
  • reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) – choroba autoimmunologiczna o charakterze zapalnym, bolą drobne stawy rąk i nadgarstków, a także ścięgna i pochewki ścięgien.
  • dna moczanowa – zaburzenia metabolizmu kwasu moczowego, objawem jest ostry ból jednego lub kilku stawów. Najczęściej boli paluch stopy (podagra), jeden ze stawów ręki (chiragra), staw kolanowy (gonagra) albo brakowy (omagra).
  • łuszczycowe zapalenie stawów – ból stawów jest efektem chorowania na łuszczycę, ból może obejmować różne stawy, cechuje go niesymetryczność
  • młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów – dotyka osoby do 16. roku życia, najpierw dochodzi do zaburzeń chodzenia, potem stan zapalny atakuje kilka stawów, pojawia się ból i trwały obrzęk jednego ze stawów;
  • toczeń rumieniowaty układowy – toczeń atakuje m.in.: stawy nadgarstkowe, stawy palców rąk, kolanowe i stawy stóp. Występuje ból stawów, czasami stwierdza się ich obrzęk lub obecność wysięku. Toczeń rumieniowaty układowy to autoimmunologiczna choroba tkanki łącznej. Ma wiele objawów i zróżnicowany przebieg;
  • nowotwór kości lub chrząstki;
  • choroby zapalne jelit.
You might be interested:  Obrzęki nóg przy chorobie nowotworowej – jakie są przyczyny i jak sobie radzić?

>>>Suplementy na stawy

Diagnozowanie bólu stawów

Gdy z bólem stawów wybierzemy się do lekarza zostaniemy przez niego zapytani między innymi o to, od jak dawna dokuczają nam dolegliwości, czy mogły być spowodowane urazem, które konkretnie stawy bolą, czy oprócz bólu występują inne objawy, czy występują inne schorzenia.

Informacje te pomogą w dobraniu badań potrzebnych do zdiagnozowania dolegliwości. Lekarz może skierować pacjenta na badania laboratoryjne – morfologia krwi i OB. 

Inne badania w diagnostyce bólu stawów to:

  • badanie RTG,
  • USG stawów,
  • tomografię komputerową,
  • rezonans magnetyczny,
  • punkcję stawu.

Leczenie bólów stawów

Leczenie bólu stawów zależy od jego przyczyny i powinno być zalecone przez lekarza. Pilnie skontaktuj się z lekarzem, gdy ból stawów nie ustępuje, a wręcz się nasila!

W zależności od przyczyny bólu ulgę przy bolących stawach mogą przynieść:

  • preparaty przeciwbólowych oraz przeciwzapalne (paracetamol, niesteroidowe leki przeciwzapalne w formie tabletek lub maści czy plastrów),
  • zastrzyki dostawowe;
  • zimne okłady (z lodem lub specjalnie przeznaczonymi do tego żelami dostępnym w aptece),
  • odciążenie stawu i ograniczenie aktywności fizycznej,
  • fizykoterapia – zabiegi zmniejszające ból i stan zapalny: PENS, TENS, krioterapia, laseroterapia, ultradźwięki, pole magnetyczne,
  • hydroterapia,
  • po ustąpieniu silnych dolegliwości – ćwiczenia wzmacniające staw i poprawiające jego ruchomość.

Pierwsze objawy zespołu cieśni nadgarstka. Jak rozpoznać ZCN?

Drętwienie i ból palców, który nasila się w nocy – takie są pierwsze objawy zespołu cieśni nadgarstka.

Choroba coraz częściej dopada ludzi młodych, trzykrotnie bardziej narażone na wspomniane dolegliwości są kobiety. Jeżeli udało Ci się zaobserwować niepokojące objawy, nie zwlekaj z wizytą u ortopedy.

Niewykluczone, że jedynym i najbardziej skutecznym wyjściem z sytuacji będzie operacja nadgarstka.

Do urazu dochodzi, gdy mamy do czynienia z uciskiem na nerw pośrodkowy, umieszczony w kanale nadgarstka. Prawie 90 proc. kontuzji spowodowanych jest wykonywaniem powtarzających się czynności, takich jak praca przy komputerze czy gra na instrumencie.

Wszystko zaczyna się bardzo niepozornie. Osoby cierpiące na ZCM budzą się w nocy z powodu bólu i mrowienia rąk, na drugi dzień pojawiają się trudności z utrzymaniem w dłoniach niewielkich przedmiotów. Objawy te często są jednak ignorowane i zagłuszane tabletkami przeciwbólowymi.

Zespół cieśni nadgarstka – diagnoza

Najprostszym i najczęściej stosowanym sposobem na wykrycie zespołu cieśni nadgarstka będzie z pewnością wywiad i przeprowadzone testy kliniczne.

Niektóre z nich są na tyle łatwe, że możemy zrobić je samodzielnie, jeszcze przed wizytą u specjalisty. Z całą pewnością jednak nie należy rezygnować z pomocy lekarza, wykonany na własną rękę test nie zastąpi fachowej diagnozy!

Jaki test wykonać, by zdiagnozować zespół cieśni nadgarstka?

Test Phalena:

Należy wyprostować ręce przed siebie i zgiąć w łokciu tak, by utworzyć kąt prosty. Następnie należy maksymalnie zgiąć nadgarstek, jak gdyby palcami chciało się dotknąć jego wewnętrznej strony.

W tej pozycji należy wytrzymać minutę. Warto pamiętać też, by dłonie i palce pozostały rozluźnione.

Jeżeli mamy do czynienia z zespołem cieśni nadgarstka, bardzo szybko poczujemy drętwienie, mrowienie lub uczucie, jak gdyby wzdłuż nerwu „przebiegał prąd”.

Odwrócony test Phalena:

Dłonie należy złożyć jak do modlitwy, palce wyprostować, łokcie odciągnąć na boki tak, by nadgarstki pozostały maksymalnie zgięte, a palce naciskały na siebie. Jeżeli borykamy się z zespołem cieśni nadgarstka, w ciągu 10–15 sekund poczujemy dotkliwy ból.

Test opaski uciskowej:

Na ramię należy założyć opaskę ciśnieniomierza oraz napompować ją powyżej zwyczajnego dla danej osoby ciśnienia skurczowego. Mrowienie i drętwienie ręki w nadgarstku może sugerować zespół cieśni nadgarstka.

Test Tinela:

W tym wypadku trzeba poprosić drugą osobę o delikatne opukanie okolic nadgarstka. To „badanie” można wykonać np. za pomocą płaskiej końcówki długopisu. Nadgarstek opukujemy po wewnętrznej stronie i posuwamy się o 2–3 centymetry ku wewnętrznej stronie dłoni. Takie badanie u chorych na ZCN wywołuje zazwyczaj mrowienie i ból.

Zespół cieśni nadgarstka – metody leczenia

Zdiagnozowany zespół cieśni nadgarstka z pewnością zaczniemy od leczenia fizykoterapią. Początkowo czeka nas noszenie opaski elastycznej oraz zażywanie sporych dawek witaminy B6. Jeżeli takie sposoby nie skutkują, lekarz zaleci najprawdopodobniej nieużywanie chorej ręki nawet przez kilka miesięcy, a także zastrzyki z kortyzonu.

Zdarza się jednak, że i takie środki okazują się niewystarczające, wtedy skuteczna staje się już tylko operacja. Polega ona na zwiększeniu przestrzeni w kanale nadgarstka poprzez przecięcie więzadła poprzecznego. Rekonwalescencja i zrastanie może potrwać nawet kilka miesięcy, na szczęście ucisk już nie powraca.

Zabieg może być wykonany metodą otwartą lub endoskopową. Jeżeli dotkliwy ból i mrowienie nie ustają, a najprostsze metody zdają się zawodzić – nie bójmy się radykalnych rozwiązań. Sprawnie wykonana operacja może przynieść szybką i ostateczną ulgę.

Choroby reumatologiczne

Palec trzaskający to inaczej także palec strzelający, przeskakujący lub zatrzaskujący czy zakleszczające zapalenie ścięgna. Istotą choroby jest zapalenie więzadła obrączkowego ścięgien mięśni zginaczy palca u ręki, na wysokości stawu śródręczno-palcowego. Stan zapalny najczęściej rozwija się w obrębie palca serdecznego (znajduje się pomiędzy palcem środkowym a palcem małym), często także kciuka, a dalej palca środkowego, wskazującego, a najrzadziej małego. Choroba zazwyczaj dotyczy jednego palca, choć zajęcie kilku palców jednej lub obu rąk nie należy do rzadkości.

Przyczyny: Przyczyny choroby nie są do końca znane. Przypuszcza się, że do jej rozwoju doprowadzają urazy mechaniczne (np. ucisk dłoni na twarde przedmioty) i powtarzające się przeciążenia mięśni, na co narażone są m.in.

osoby robiące na drutach, grające na instrumentach, ręcznie tkające (np. dywany), zszywające dokumenty itp.

Prawdopodobieństwo wystąpienia palca trzaskającego jest wyższe także u osób z chorobami, takimi jak: reumatoidalne zapalenie stawów (w tym przypadku zmiany zwykle dotyczą palca środkowego), cukrzyca, dna moczanowa, amyloidoza, mukopolisacharydoza. Czynnikiem ryzyka jest także płeć.

Palec trzaskający znaczenie częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn, zwłaszcza u tych w wieku 40-60 lat. Palec trzaskający to także często problem ciężarnych, co jest wynikiem zwiększonego oddziaływania hormonów.

  • Objawy:
  • Leczenie:
  • Choroba DeQuervaina

• problemy (początkowo niebolesne) ze zgięciem i wyprostowaniem palca. Podczas wyprostu dochodzi do przeskakiwania ścięgna pod więzadłem A1, czemu towarzyszy charakterystyczny trzask, • ból palca nad stawem śródręczno-paliczkowym – dołącza później i najpierw pojawia się podczas wyprostu palca, • zaczerwienienie skóry na zajętym przez zapalenie palcu, a czasami także opuchlizna, • niewielki, często bolesny przy dotyku, guzek (to zgrubiałe ścięgno) okolicy stawu śródręczno-paliczkowego po stronie dłoniowej. Z czasem dochodzi do zablokowania palca podczas jego prostowania, w wyniku czego chory musi sobie pomagać, prostując palec przy użyciu drugiej ręki. Jeśli nie zostanie wdrożone odpowiednie leczenie, może dojść do utrwalonych przykurczów stawowych w stawach międzypaliczkowych bliższych, a dalej do upośledzenia funkcji ręki. Operacje wykonuje się również wtedy, gdy: • jest kilka palców przeskakujących • stan zapalny trwa dość długo (dłużej niż 6 miesięcy) • pacjent cierpi na cukrzycę, dnę moczanową. Operacja palca trzaskającego polega na przecięciu więzadła A1, dzięki czemu ścięgna w pochewce mogą się swobodnie przesuwać. Inaczej może wyglądać operacja pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów. U nich często zamiast przecięcia więzadła A1 trzeba wykonać wycięcie zmienionej zapalnie błony. Operacja jest standardowym i skutecznym sposobem leczenia, dodatkowo nie jest skomplikowana, ryzyko wystąpienia powikłań (krwiak, zakażenie okolicy operowanej) jest bardzo małe, a dodatkowo umożliwia znaczną poprawę funkcji ręki oraz szybki powrót do aktywności. Choroba DeQuervaina występuje dość często, a jej rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu zapalenia, nadwrażliwości na dotyk, często pojawiającego się zgrubienia ścięgien prostowników w okolicy wyrostka rylcowatego kości promieniowej.

You might be interested:  Płytki oddech – jakie są przyczyny?

Leczenie choroby DeQuervaina należy rozpocząć od podania niesterydowych leków przeciwzapalnych oraz wstrzyknięcia steroidów do pochewki. Niestety leczenie zachowawcze dość często kończy się niepowodzeniem i wskazane jest leczenie operacyjne, polegające na rekonstrukcji pochewek ścięgien prostowników.

Synowektomia Synowektomia jest rodzajem operacji chirurgicznej, polegającej na usunięciu błony maziowej w obrębie stawu lub ścięgna.

Operacje tego typu wykonuje się głównie u chorych z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), które charakteryzuje się symetrycznym i przewlekłym zapaleniem błony maziowej.

Zabieg poprawia sprawność stawu, likwiduje ból i opóźnia proces destrukcji.

Choroba zwyrodnieniowa stawów i jej najczęstsze objawy

Poznaj procesy powodujące stany zapalne, ich przyczyny i odczuwane skutki.

Dowiedz się więcej

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest częstą przyczyną bólu stawów. Poniżej wyjaśniamy, w jaki sposób produkt Voltaren MAX, może pomóc w złagodzeniu bólu związanego z chorobą zwyrodnieniową stawów.

*dostępne bez recepty

Dowiedz się więcej

Poniżej wyjaśniamy, w jaki sposób działają różne produkty przeciwbólowe, by ułatwić Ci wybór odpowiedniego środka.

*Wg badania GSK Global Pain Index Research 2014 – pełny raport, s. 30.

Dowiedz się więcej

Ból dłoni – po zewnętrznej stronie i w środku. Przyczyny

Dłonie to najbardziej narażone na mechaniczne uszkodzenia części ciała. Ponieważ są w ciągłym ruchu, biorą udział niemal w każdej codziennej czynności, często też bywają zmęczone i przeciążone.

Czasem ich ból wynika ze zwykłego przepracowania, innym razem może zwiastować poważniejsze schorzenie.

Spis treści

Ból stawów dłoni

Dłoń to drobna, a jednocześnie bardzo ruchliwa część ciała, jej szkielet zbudowany jest z wielu małych kości połączonych licznymi stawami. Ze względu na dużą ruchliwość połączenia stawowe dłoni narażone są na urazy mechaniczne oraz przeciążenia.

Chrząstka stawowa w całym ludzkim organizmie z wiekiem ulega coraz większemu zużyciu, ponieważ ściera się przy poruszaniu. Z bólem dłoni borykają się przede wszystkim osoby bardzo aktywne fizycznie, np. sportowcy lub pacjenci z nadwagą czy otyłością, u których duży nacisk na stawy (głównie kolanowe) powoduje ich szybsze ścieranie.

Stawy dłoni także bywają „przepracowane”, od czynności wymagających silnego uchwytu, czy od jednostajnych prac zmuszających dłoń do powtarzania tych samych ruchów przez długi czas, np. od obsługiwania myszki komputera.

Przyczyny bólu stawów dłoni

Ból dłoni po zewnętrznej lub wewnętrznej stronie przeważnie ma swoje źródło w połączeniach stawowych. Przyczyną bólu stawów przeważnie jest ich zwyczajne przemęczenie lub przeciążenie, niekiedy jednak może on zwiastować schorzenia ogólnoustrojowe takie jak:

  • reumatoidalne zapalenie stawów– choroba o podłożu autoimmunologicznym, wywołująca umiejscowiony w stawach przewlekły stan zapalny, objawia się nie tylko silnymi dolegliwościami bólowymi, ale także pogorszeniem ogólnego samopoczucia, podwyższoną temperaturą ciała, osłabieniem,
  • choroba zwyrodnieniowa stawów rąk– najczęściej umiejscawia się w stawach międzypaliczkowych dalszych (ostatnich stawach palców dłoni) lub w stawie u podstawy kciuka (objawia się wówczas silnym bólem dłoni przy kciuku),
  • choroby zapalne stawów – oprócz przewlekłego zapalenia reumatoidalnego wyróżnia się infekcyjne zapalenie stawów dłoni o charakterze przejściowym, najczęściej zwalczane antybiotykoterapią.

Kiedy ból dłoni i nadgarstka nie mija samoistnie przez dłuższy czas, nasila się przy nacisku, zginaniu palców lub chwytaniu, a najbardziej dokucza w nocy i po przebudzeniu, warto zgłosić się do lekarza rodzinnego, by zlecił odpowiednią diagnostykę.

Przyczyny niereumatycznego bólu dłoni

Większość przypadków bólu dłoni bardzo podobnie się objawia. Może on atakować zarówno jej wnętrze, jak i stronę zewnętrzną, umiejscawiać się w palcach lub podstawie palców (pacjenci często skarżą się na ból dłoni między palcem wskazującym a środkowym), ma piekący charakter, czasem towarzyszy mu opuchlizna. Jak więc rozpoznać przyczynę? 

Jeśli nie jest ona oczywista, tzn. dłoń nie została ewidentnie przeciążona i nie uległa żadnym urazom mechanicznym, często trudno określić podłoże dolegliwości i konieczne jest przeprowadzenie badań.

Inne niż reumatyczne możliwe przyczyny bólu dłoni w środkulub na zewnątrz to:

  • neuropatia– schorzenie polegające na uszkodzeniu nerwów, w rękach przeważnie umiejscawiające się w nerwie łokciowym, promieniowym lub pośrodkowym, może objawiać się silnym bólem dłoni i przedramienia, drętwieniem, mrowieniem, zaburzeniami czucia,
  • zapalenie pochewki ścięgna zginacza palca – pochewka objęta stanem zapalnym utrudnia zginanie palca, a może prowadzić nawet do jego zablokowania z pozycji zgiętej, podłożem dysfunkcji przeważnie są mikrourazy mechaniczne,
  • zespół de Quervaina– zapalenie pochewki ścięgna i przywodziciela długiego i prostownika krótkiego kciuka, objawia się silnym bólem dłoni przy kciuku, który często promieniuje do przedramienia,
  • ganglion– torbiel galaretowata, najczęściej pojawiająca się na wierzchniej stronie nadgarstka, w okolicy ścięgien,
  • ból kości dłoni– powstały na skutek urazów lub chorób kości,
  • bóle wzrostowe – pojawiające się najczęściej u dziecka w okresie dojrzewanie, w momencie szybkiego wzrostu ciała, często umiejscawiają się w kończynach dolnych i górnych, w tym w dłoniach.

Ból dłoni od kręgosłupa

Ból dłoni wcale nie musi mieć swojego podłoża tam, gdzie sam się pojawia. Okazuje się, że przyczyna bólu dłoni może leżeć daleko od niej, czyli w kręgosłupie. 

Ponieważ przez kręgosłup człowieka przebiega rdzeń kręgowy będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, pojawiające się tam dysfunkcje mogą powodować dolegliwości bólowe we wszystkich właściwie częściach ciała, również w dłoni. 

Bólowi takiemu towarzyszą często:

  • drętwienie dłoni,
  • uczucie mrowienia,
  • zaburzenia czucia (jego osłabienie lub nienaturalne wzmożenie).

Dolegliwości kręgosłupa takie jak:

  • skrzywienie,
  • przepuklina,
  • przeciążenie,
  • uraz mechaniczny

mogą powodować ból zarówno w lewej jak i prawej dłoni, w zależności od tego, które nerwy zostają naruszone i w którą stronę ciała ból promieniuje.

Leczenie bólu dłoni

Biorąc pod uwagę fakt, że dłonie pracują właściwie na okrągło i biorą udział niemal we wszystkich codziennych czynnościach, ich ból może być niezwykle dokuczliwy i w znaczący sposób utrudniać normalne funkcjonowanie. Jak zatem skutecznie go niwelować?

By całkowicie pozbyć się bólu dłoni, należy przede wszystkim wyleczyć jego przyczynę. Kiedy jest on objawem jakiejś dysfunkcji organizmu, niezbędne jest jej wyeliminowanie, by dolegliwości bólowe zniknęły. 

Jeśli jednak ból jest wynikiem zwykłego przeciążenia lub przepracowania, można walczyć z nim domowymi sposobami:

  • stosować doustne leki przeciwbólowe i przeciwzapalne dostępne bez recepty,
  • stosować leki bez recepty na bóle mięśni i stawów,
  • smarować dłonie maściami o właściwościach przeciwbólowych i przeciwzapalnych,
  • robić kompresy chłodzące zwalczające ból i zmniejszające obrzęk,
  • zapewnić dłoniom odpoczynek, by mogły się skutecznie zregenerować.

Należy jednak pamiętać, że mimo stosowania domowych sposobów, ból utrzymuje się lub nasila, konieczna jest wizyta u lekarza.

Czytaj też:

Oceń artykuł

(liczba ocen 3)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *