Dlaczego należy leczyć żylaki nóg – objawy i powikłania

Dlaczego należy leczyć żylaki nóg – objawy i powikłaniaŻylaki podudzi – problem estetyczny i zdrowotny. Źródło: shutterstockSzacuje się, że żylaki kończyn dolnych występują nawet u co trzeciego dorosłego człowieka! Jest to pod tym względem jeden z najbardziej rozpowszechnionych problemów zdrowotnych na świecie, choć w ogromnej większości przypadków nie sprawia posiadaczom poważniejszych trudności. Ogólnie, bardziej poszkodowaną grupą są w tym przypadku kobiety, spośród których od 2-73% (różne źródła) doświadcza żylaków; w przypadku mężczyzn statystki te zamykają się w zakresie 2-56% (Bebee-Dimmer, 2005).Z medycznego punktu widzenia żylaki są „zaledwie” poszerzeniem żył powierzchniowych na kończynach dolnych. Pojawiają się najczęściej na łydkach, ale swoim zasięgiem mogą obejmować także uda, krocze, okolice podkolanowe, kostki, a także górną część stopy.Zdrowe żyły odprowadzają odtlenioną krew z krańców kończyn do serca dzięki ciśnieniu, ale także działaniu zastawek żylnych. Otwierają się one, gdy krew wędruje w górę i zamykają, aby zapobiec jej cofaniu. Jeśli zastawki te osłabną lub ulegną zniszczeniu, krew zaczyna zastawać w kończynach, żyły się poszerzają, skręcają i wyciągają. W im gorszej są kondycji, tym krew gorzej krąży i stąd żylaki mają zwykle tendencję do ciągłego pogłębiania się.Za czynniki predysponujące do rozwoju żylaków uważa się obecnie:

  • płeć damską – damskie hormony, a przede wszystkim ich wahania prowadzą do osłabienia żył; czynnikiem obciążającym jest w tym zakresie również antykoncepcja hormonalna;
  • ciążę – w trakcie ciąży, objętość krwi w organizmie kobiety znacząco się zwiększa, co wraz ze zmianami hormonalnymi prowadzi do poszerzenia żył;
  • występowanie żylaków w rodzinie;
  • wiek – im człowiek starszym, tym zastawki żylne są słabsze
  • spędzanie długich godzin na stojąco lub siedząco;
  • otyłość – nadmiar kilogramów powoduje dodatkowe obciążenie układu krążenia.

Pierwsze oznaki żylaków nie muszą być widoczne w sposób tradycyjny. Chorzy skarżą się zwykle przede wszystkim na uczucie ciężkości w nogach, zwłaszcza wieczorem lub po dłuższych okresach stania, np. w kuchni. Łydki mogą sprawiać wrażenie pełnych, napiętych i obolałych. Czasem pierwszym objawem są widoczne żyłki tworzące czerwoną lub fioletową siatkę pod skórą. Z czasem uwypuklają się one w formie pojedynczych guzków, aby z biegiem czasu tworzyć coś na kształt zawikłanych tuneli, często wyraźnie przebarwionych. Na skórze dotkniętej żylakami pojawiać się mogą również stwardnienia i wypryski, a także wyraźne obrzęki wokół kostek.Niestety, zmianom wizualnym towarzyszą w poważniejszych stadiach także dolegliwości bólowe charakteryzowane zwykle jako skrobanie, ciągnięcie, palenie czy skurcze. Czasem całe łydki wydają się obolałe, a skóra na nich może swędzieć.

Podstawowa ocena żylaków odbywa się metodą „oko – ręka”. Lekarz ocenia wielkość zmian, ich bolesność, strukturę naskórka. Na tej podstawie można zalecić proste zmiany w stylu życia czy leki farmakologiczne. Dogłębna analiza żylaków możliwa jest jednak tylko za pomocą badania USG z przystawką dopplerowską, optymalnie z podaniem dożylnie kontrastu.

Dlaczego należy leczyć żylaki nóg – objawy i powikłania

Skuteczne wyleczenie żylaków jest możliwe wyłącznie za pomocą operacji. Źródło: shutterstock

Ogromna większość pacjentów z żylakami doświadcza wyłącznie dyskomfortu estetycznego i wspomnianych wyżej symptomów ociężałości, świądu i bólu. W rzadkich, bardzo zaawansowanych sytuacjach, np. u ludzi spędzających większość życia w pozycji siedzącej bądź też chorych na miażdżycę czy chorobą niedokrwienną kończyn dolnych, może dojść jednak do groźnych komplikacji. Jedną z nich są owrzodzenia, czyli sytuacja, gdy poszerzone żyły zaczynają pękać. W rezultacie na łydce pojawiają się otwarte sączące rany, które powodują bardzo silny ból, a co gorsza, łatwo ulegają zakażeniom, które wywoływać mogą nawet gorączkę i dreszcze. Leczenie bywa dość skomplikowane.

Ponadto żylaki i związane z nimi zastoje krwi zwiększają ryzyko rozwoju zakrzepicy, czyli sytuacji, w której w żyle formuje się skrzep. Jego obecność wymaga interwencji medycznej bowiem jest bezpośrednim zagrożeniem dla życia – charakterystycznymi symptomami zakrzepicy są silny ból, obrzęk i zaczerwienienie jednej łydki.

Żylaki rozwijają się w dłuższych odstępach czasu, więc zanim osiągną naprawdę dotkliwą postać mamy zwykle szanse zapobiec ich rozwojowi, a nawet częściowo ograniczyć przykre symptomy. Przede wszystkim więc osoby, u których zaczynają rozwijać się żylaki powinny podjąć codzienną aktywność fizyczną – spacery, pływanie, jazda na rowerze czy joga uważane są za najkorzystniejsze. Uwaga jednak – przesadnie intensywny trening, zwłaszcza z obciążeniem, może przyspieszyć rozwój żylaków.

Ponadto chorym poleca się zmianę diety. Otóż niedobór potasu prowadzić może do zatrzymywania wody, co dodatkowo zwiększa napór na żyły.

Do menu warto więc wprowadzić banany, awokado, migdały, pistacje, ziemniaki czy zielone warzywa liściaste.

Te ostatnie wskazane są również jako źródło flawonoidów, antyoksydantów, które poprawiają krążenie, należą do nich także m.in. cebula, czosnek, owoce cytrusowe i jagodowe.

Korzystne mogą być również naturalne środki, takie jak rutyna. Ten bioflawonoid dostępny już w formie suplementu ma działanie przeciwzapalne, a przede wszystkim wzmacniające naczynia krwionośne. Jego przyjmowanie pomaga ograniczać liczbę podskórnych pajączków, redukuje obrzęki i ogranicza procesy zapalne zachodzące w żyłach (Rabe, 2013).

Bardzo obiecująco wygląda również wyciąg z wąkroty azjatyckiej (Centella asiatica), który aplikowany wewnętrznie lub zewnętrznie wzmacnia osłabione żyły i może skutecznie ograniczać rozwój żylaków, a nawet poprawiać funkcjonowanie krwiobiegu w kończynach dolnych (Gohil, 2010).

Ponadto, prowadzone są badania nad wykorzystaniem ekstraktu z pestek winogron, który ma potencjał ograniczania obrzęków i poprawy symptomów niewydolności żylnej, a przy tym efektywnie rozrzedza krew, zapobiegając zakrzepicy żył głębokich (Mor, 2017).

  Od wieków na żylaki poleca się również ekstrakt z kasztanowca (Aesculus hippocastanum), który przede wszystkim zmniejsza obrzęki i uczucie ciężkości nóg poprzez obniżanie przepuszczalności żył (Suter, 2006). Preparaty z kasztanowca podawane są zarówno zewnętrznie, jak i doustnie.

Wreszcie, zaawansowane żylaki można łagodzić dzięki okładom z octu jabłecznego aplikowanym na skórę dwa razy dziennie po 30 minut – zabieg ten ogranicza swędzenie, przebarwienia, ból i skurcze, a także skutecznie zapobiega owrzodzeniom.

Poza tym, jednym z najistotniejszych elementów ograniczania i prewencji żylaków jest noszenie specjalnych kompresyjnych pończoch, które wywierają nacisk na żyły, zmniejszając tym samym ich szerokość i ułatwiając prawidłowy przepływ krwi. Pończochy mają różny poziom ucisku – te silniejsze mogą być przepisane i dobrane wyłącznie przez lekarza. Hitem ostatnich lat jest też suplement łączący dwa naturalnie występujące flawonoidy: hespedrynę i diosminę, choć w tym przypadku wyniki badań naukowych są podzielone.

You might be interested:  Przewodnienie organizmu – przyczyny, objawy i leczenie nadmiaru wody w organizmie

Niestety jednak, żadna domowa metoda nie pozwala całkowicie pozbyć się żylaków – jest to wyłącznie leczenie zapobiegawcze i zachowawcze.

Dlaczego należy leczyć żylaki nóg – objawy i powikłania

Diagram przedstawiający domowe sposoby walki z żylakami; opracowanie własne

Operacja żylaków jest niezbędna tylko w nielicznych przypadkach, ale coraz częściej decydują się na nią kobiety ze względów ściśle estetycznych. Medycyna dysponuje w tym zakresie technikami, o różnym stopniu inwazyjności, skuteczności i cenowej rozpiętości. Do najpopularniejszych metod usuwania żylaków należą:

  • Skleroterapia – sugerowana przy mniejszych zmianach; lekarz wstrzykuje bezpośrednio do żyły środek chemiczny, który uszkadza naczynie i powoduje jego zarośnięcie. Nieczynna żyła zostaje wchłonięta przez organizm.
  • Konwencjonalna operacja – żyły usuwane są w całości metodą strippingu poprzez nacięcia w skórze, które następnie się zaszywa. Operacja jest skuteczna nawet w przypadku dużych zmian, ale pozostawia blizny i oznacza dłuższy okres rekonwalescencji.
  • Ablacja żył za pomocą lasera lub fal radiowych – metody bardzo skuteczna, o ograniczonych skutkach ubocznych, ale stosunkowo drogie.
  • Miniflebektomia – zabieg prowadzony w znieczuleniu miejscowym polegający na fizycznym usunięciu drobnych żył poprzez minimalne nacięcia skóry, które nie potrzebują szwów. Ta metoda stosowana jest tylko przy mniejszych zmianach lub jako dopełnienie innych metod.

Dlaczego należy leczyć żylaki nóg – objawy i powikłania

Uciskowe pończochy są formą prewencji żylakowej. Źródło: shutterstock

Jak zapobiegać żylakom?

Niestety, nie da się całkowicie zapobiec żylakom – większość z nas, zwłaszcza kobiety planujące ciążę, prędzej czy później rozwinie bowiem pewien stopień choroby.

Profilaktyka może jednak naprawdę zdziałać cuda w kontekście ograniczania postępu zmian i stąd polecana jest szczególnie osobom pracującym w pozycji stojącej, obciążonym skłonnościami genetycznymi oraz ciężarnym.

Najważniejsze wskazania obejmują utrzymywanie w ryzach wagi ciała, spożywanie diety bogatej w błonnik, ale ubogiej w sód, unikanie ciasnych ściągaczy, zakładania nogi na nogę i wysokich obcasów, a przede wszystkim regularne ćwiczenia fizyczne pomagające żwawiej pompować krew.

Stojąc w kolejce czy w kuchni próbujmy wręcz regularnie przestępować z nogi na nogę lub wspinać się na łydki, zaś kiedy tylko się da, układajmy nogi w pozycji poziomej lub uniesionej. Te proste triki naprawdę są w stanie dużo zdziałać!

Ekologia.pl (Agata Pavlinec)

Żylaki

Dlaczego należy leczyć żylaki nóg – objawy i powikłania

1. Dlaczego powstają żylaki?

Prawidłowo żyły odprowadzają krew z kończyn dolnych w górę, w kierunku serca. Aby przepływ krwi odbywał się tylko w jednym kierunku, żyły wyposażone są w zastawki, które zapobiegają cofaniu się krwi.

Gdy zastawki są niewydolne, krew nie jest w stanie efektywnie przemieszczać się z kończyn do serca i cofa się. Zjawisko to, tzw.

refluks żylny, powoduje zastój krwi w żyłach kończyn, zwiększone ciśnienie wywierane na ścianę żył, a co za tym idzie – ich stopniowe poszerzanie się i uwypuklanie, czyli żylaki. Niewydolność żylna ma najczęściej podłoże dziedziczne, dlatego też żylaki najczęściej występują rodzinnie.

Zmniejszona elastyczność i sprężystość żył oraz defekt zastawek, który z wiekiem pogarsza ich funkcję, stają się przyczyną żylaków. Objawy najczęściej pojawiają się przed 40 r.ż., jednak mogą występować nawet u bardzo młodych, kilkunastoletnich osób.

Do czynników przyspieszających rozwój choroby zaliczamy m.in. nadwagę, palenie papierosów, siedzący tryb życia oraz przebyte ciąże. Inną przyczyną niewydolności żylnej może być przebyty proces zapalny, tzw. zakrzepica żył powierzchownych. Dochodzi wówczas do fizycznego uszkodzenia żył i ich zastawek, co powoduje ich wtórną niewydolność.

2. Dlaczego żylaki pękają?

Żylaki bardzo rzadko pękają samoistnie. Zdarza się to w przypadku, gdy skóra w miejscu żylaków jest cienka i uszkodzona przez czynne owrzodzenie, stan zapalny lub inne schorzenie. Wówczas wzrost ciśnienia żylnego w czasie np. znacznego wysiłku może spowodować pęknięcie żylaka. Innym mechanizmem jest pęknięcie urazowe.

Duże żylaki znajdujące się płytko pod skórą mogą ulec uszkodzeniu wskutek nawet niewielkiego urazu, np. przypadkowego uderzenia o krzesło czy brzeg łóżka. Najczęściej pękają żylaki znajdujące się na przedniej powierzchni podudzia w okolicy piszczeli, w tym miejscu najłatwiej dochodzi do przypadkowego urazu.

Pęknięcie żylaka powoduje nagły i obfity krwotok, który niezaopatrzony może doprowadzić do znacznej utraty krwi.

W przypadku pęknięcia żylaka należy silnie ucisnąć miejsce krwawienia przez kilka minut i założyć ciasny opatrunek uciskowy, co powinno zatrzymać krwawienie, a następnie skonsultować się z chirurgiem.

3. Kiedy żylaki bolą?

Do najczęstszych objawów przewlekłej niewydolności żylnej zaliczają się: uczucie ciężkości nóg, obrzęki okolicy kostek, kurczowe bóle łydek, drętwienia i mrowienia podudzi. Objawy nasilają się wieczorem, zwłaszcza po długotrwałym przebywaniu w pozycji stojącej, chodzeniu w butach na wysokim obcasie oraz w czasie upałów.

Ulgę natomiast przynoszą odpoczynek z uniesionymi nogami i chłodny prysznic. Nagłe dolegliwości bólowe, tkliwość żylaków, miejscowe zaczerwienienie i nadmierne ucieplenie skóry mogą świadczyć o zakrzepowym zapaleniu żył.

 W przypadku wystąpienia takich objawów należy skonsultować się z lekarzem, aby przeprowadził niezbędną diagnostykę i rozpoczął odpowiednie leczenie.

4. Jak leczyć żylaki?

W przypadku stwierdzenia żylaków lub innych objawów przewlekłej niewydolności żylnej należy wykonać badanie USG dopplerowskie układu żylnego kończyn dolnych. Badanie to pozwala zlokalizować niewydolne żyły i zaplanować dalsze leczenie. Kluczowe znaczenie mają zmiana stylu życia oraz kompresjoterapia.

You might be interested:  Prawidłowy puls – normy tętna u dzieci, ciężarnych i dorosłych – jak mierzyć tętno?

Redukcja masy ciała, regularne ćwiczenia fizyczne, unikanie gorących kąpieli, noszenie butów na płaskiej podeszwie, unikanie długotrwałego przebywania w pozycji stojącej oraz odpoczynek z uniesionymi nogami pozwalają w znacznym stopniu kontrolować objawy. Równie istotne jest stosowanie wyrobów kompresyjnych, takich jak podkolanówki czy pończochy uciskowe.

Dzięki temu zmniejszają się dolegliwości oraz spowalnia postęp choroby. Wyroby kompresyjne muszą być dobrane na miarę, a stopień ucisku uzależniony od stopnia niewydolności żylnej. Wspomagająco na układ żylny działają dostępne w aptekach leki flebotropowe, takie jak diosmina, hesperydyna, escyna, wyciąg z ruszczyka kolczastego i inne.

Poprawiają one elastyczność i napięcie ścian żył, uszczelniają śródbłonek, zmniejszając przepuszczalność naczyń, działają przeciwzapalnie.

5. Kiedy konieczna jest operacja?

Jeżeli badanie USG wykaże niewydolność dużych pni żylnych, żyły odpiszczelowej, odstrzałkowej lub żył przeszywających, wskazane jest leczenie zabiegowe.

Zaopatrzenie w pierwszej kolejności głównych pni żylnych będących przyczyną żylaków, a następnie usunięcie samych żylaków, pozwala na uzyskanie lepszych i bardziej trwałych efektów leczenia. Mamy wiele możliwości terapeutycznych – od klasycznej operacji chirurgicznego usunięcia żylaków po metody małoinwazyjne. Zaliczamy do nich m.in.

ablację laserową, ablację prądem o wysokiej częstotliwości, ablacje mechaniczno-chemiczne, skleroterapię i klejenie. Wszystkie te metody mają na celu zlikwidowanie źródła niewydolności żylnej kończyny, skutkiem czego jest zmniejszenie ciśnienia żylnego powodującego powstawanie żylaków.

Na kolejnym etapie wykonuje się chirurgiczne usunięcie lub skleroterapię pozostałych żylaków, aż do ustąpienia objawów i uzyskania zadowalającego efektu estetycznego. Skleroterapia to małoinwazyjny zabieg polegający na wstrzyknięciu do światła żylaków leku, który powoduje ich obkurczenie, zwłóknienie i całkowity zanik.

Należy mieć na uwadze, że leczenie żylaków ma często charakter objawowy. Nie ma możliwości wyleczenia wrodzonej predyspozycji do powstawania żylaków. Z tego względu choroba ma przewlekły charakter i zachodzi ryzyko nawrotu mimo skutecznego leczenia.

Czy żylaki nóg trzeba leczyć? (Informacje)

Żylaki kończyn dolnych to dolegliwość, która może się rozwinąć zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Często symptomy tej choroby są bagatelizowane, jednak nieleczone żylaki mogą doprowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia żylnych podudzi, zakrzepowe zapalenie żył lub zatorowość płucna.

Według szacunków Society of Interventional Radiology, niewydolność żył układu powierzchniowego może dotykać nawet 60% populacji na świecie. W różnych krajach rozwiniętych statystyki zachorowalności są na podobnym poziomie.

Na przykład, według danych American Society for Vascular Surgery, w USA na żylaki nóg cierpi 33% kobiet i 17% mężczyzn. Natomiast Polskie Towarzystwo Flebologiczne podaje, że połowa naszych rodaków cierpi na schorzenia żylne, w tym 36% kobiet i 28% mężczyzn.

Częstość występowania tego schorzenia wzrasta wraz z wiekiem i dotyka częściej kobiet niż mężczyzn.

Żylakami nazywamy rozszerzenia żył powierzchniowych, które mogą przyjmować postać węzłowatych sznurów lub kłębków, często z uwypukleniami. Schorzenie to powstaje na skutek zaburzenia stosunku między ciśnieniem krwi, panującym w żyłach kończyn dolnych, a wytrzymałością ich ścian. Za najważniejszy czynnik, mający wpływ na powstawanie żylaków, uważa się niewydolność zastawek żylnych.

Laserowe leczenie żylaków – znajdź klinikę

Pokaż placówki najbliżej mnie

Nieleczone żylaki nóg – czym to grozi?

W początkowej fazie choroby żylaki nie powodują żadnych dolegliwości, jedynie defekt kosmetyczny w postaci pajączków i żył siateczkowatych.

Dopiero w postępującym etapie schorzenia następuje uczucie ciężkości nóg, obrzęki, bóle, pieczenie i kurczenie kończyn.

Zaawansowana choroba żylna uwidacznia się za pomocą wężykowatych splotów i sznurów żylnych oraz balonowatych uwypukleń. Nieleczone żylaki nóg mogą doprowadzić do poważnych stanów zapalnych.

Powikłania nieleczonych żylaków

Jednym z powikłań żylaków kończyn dolnych jest zakrzepowe zapalnie żył, które objawia się kłuciem, bólem i zaczerwieniem w okolicy żylaka, a także zgrubieniem naczynia krwionośnego. Zapalenie takie może utrzymywać się nawet 14 dni i bywa zwiastunem choroby nowotworowej.

Ważne: Nieleczone żylaki mogą także doprowadzić do zakrzepicy żył głębokich, która objawia się m.in. silnym bólem, niesymetrycznym obrzmieniem łydki i zasinieniem skóry, a także zaczerwienieniem wzdłuż przebiegu żył, gorączką i przyspieszoną akcja serca.

Owrzodzenie

Kolejnym możliwym powikłaniem żylaków kończyn dolnych jest owrzodzenie żylakowe. To schorzenie rozpoczyna się najczęściej obrzękiem, przechodzącym w stwardnienie skóry.

Nieleczone owrzodzenia żył mogą doprowadzić do przerostu tkanką włóknistą brzegów owrzodzenia, co w rezultacie może spowodować stan zapalny w mięśniach i powięziach.

W takich ekstremalnych przypadkach jedynym skutecznym sposobem leczenie jest amputacja chorej kończyny.

Zator

Najgroźniejszym powikłaniem nieleczonych żylaków jest zator tętnicy płucnej. Zatorowość płucna powoduje, że – w wyniku przemieszczenie się skrzepliny – dochodzi do zamknięcia naczyń płucnych i wystąpienia takich objawów jak ból za mostkiem, duszności, uporczywy kaszel z krwiopluciem, zimne poty itd.

Jak usunąć zmiany?

Leczenie żylaków kończyn dolnych może odbywać się na cztery różne sposoby, do których należy kompresoterapia (szczególnie przy owrzodzeniach żylnych), farmakoterapia (leki flebotropowe), skleroterapia (wstrzyknięcie do niewydolnej żyły substancji powodującej zamknięcie naczynia i odłączenie go od krwiobiegu) oraz leczenie zabiegowe (w tym operacja na żylaki). W początkowej fazie choroby można skorzystać z leczenia uciskowego, polegającego na noszeniu rajstop, pończoch, podkolanówek lub opasek uciskowych. Zmniejszają one zastój krwi w żyłach, redukują obrzęki oraz zapobiegają zakrzepowemu zapaleniu żył głębokich i powierzchniowych.

Laserowe leczenie żylaków

– sprawdź ceny w 59 klinikach!

Oceń artykuł: 4.4/5 (opinie 9)

Jak powstają żylaki nóg

Żylaki nóg – jak powstają?

Żylaki kończyn dolnych zalicza się do najczęściej występujących chorób cywilizacyjnych. Aktualnie ludzie spędzają coraz więcej czasu w pozycji siedzącej oraz stojącej, przemieszczają się samochodami, a w wolnych chwilach na siedząco oglądają telewizję.

You might be interested:  Bóle głowy i karku

Wszystkie powyższe czynniki mogą prowadzić do powstania i nasilenia przewlekłej niewydolności żylnej, która sprzyja powstawaniu żylaków kończyn dolnych.

Należy pamiętać, że genetycznie uwarunkowane zaburzenia tkanki łącznej mogą sprzyjać powstawaniu żylaków, stąd ich częste występowanie wśród członków tej samej rodziny. Statystycznie choroba częściej dotyczy kobiet.

Przez wiele lat problem żylaków kończyn dolnych był traktowany tylko w kategoriach estetycznych, jednak współcześnie postrzegany jest jako choroba mogąca prowadzić do groźnych następstw.

Serce pompuje krew, która transportowana jest do narządów oraz tkanek przez naczynia tętnicze i włosowate. Następnie po wymianie tlenowej oraz substancji odżywczych na dwutlenek węgla i produkty przemiany materii wraca siecią naczyń żylnych.

W kończynach dolnych odbywa się to poprzez system żył głębokich,  powierzchownych i przeszywających. U osób zdrowych przepływ krwi od obwodu do serca możliwy jest m.in. dzięki prawidłowo funkcjonującym zastawkom zapobiegającym cofaniu się krwi i tzw.

pompie mięśniowej, w czasie pracy mięśni kończyn dolnych. W przypadku uszkodzenia zastawek dochodzi do cofania się krwi (tzw. refluksu) i jej zalegania w kończynach. Prowadzi to do powstawania obrzęków, szczególnie w ok.

kostek, oraz poszerzenia żył podskórnych (pajączki) i większych żył powierzchownych, co może prowadzić do pojawienia się żylaków.

Żylaki nóg – objawy i czynniki ryzyka

W rozwoju żylaków można wyróżnić pewne fazy. Pierwszym symptomem żylaków kończyn dolnych są zmiany na skórze i bardziej widoczne żyły, w szczególności w okolicy goleni czy po wewnętrznej stronie ud.

Zaczynają pojawiać się teleangiektazje, czyli powszechnie znane pajączki – drobne, poszerzone naczynka włosowate w kolorze ciemnoczerwonym lub sinoniebieskim. Często występują w skupiskach i nie wywołują dolegliwości.

Problemy w przepływie krwi mogą rozwijać się latami, prowadząc do przewlekłej choroby żylnej.

Objawami zaburzeń w odpływie krwi z kończyn dolnych są: uczucie ciężkich nóg, pieczenie, obrzęki, szczególnie w okolicy kostek, wieczorne bóle łydek i ich kurcze, zespół niespokojnych nóg, zwiększone napięcie skóry oraz wilgotne stopy po całym dniu.

Warto przeanalizować też czynniki ryzyka, które sprzyjają powstawaniu żylaków kończyn dolnych. Oprócz płci (częściej u kobiet) i wieku (ryzyko wystąpienia wzrasta wraz z nim) można do nich zaliczyć następujące czynniki.

  • ciążą – ze względu na zastój krwi i zmiany hormonalne;
  • otyłość i nadwaga;
  • płaskostopie;
  • zaparcia, szczególnie przewlekłe;
  • długie przebywanie w pozycji siedzącej;
  • dźwiganie i podnoszenie dużych ciężarów;
  • długie stanie;
  • brak aktywnego spędzania czasu;
  • urazy kończyn dolnych.

Żylaki nóg – rozpoznanie

Rozpoznanie żylaków kończyn dolnych nie należy do trudnych zadań, natomiast aby właściwie zdiagnozować stan anatomiczny i czynnościowy żył trzeba wykonać badanie ultrasonograficzne metodą Dopplera.

Jest ono nieinwazyjne i nie wywołuje powikłań. Przy pomocy tego badania możemy badać żyły powierzchowne, głębokie i przeszywające, oceniając ich wydolność, średnicę, ewentualną obecność skrzeplin lub zmian pozakrzepowych.

 Jest to najczęściej badanie wystarczające do kwalifikacji do leczenia zabiegowego.

Żylaki nóg – metody leczenia

Wyróżnia się dwie podstawowe metody leczenia przewlekłych zaburzeń żylnych kończyn dolnych, nieinwazyjne i inwazyjne. Do metod nieinwazyjnych należy

  • farmakoterapia – stosowana w mniej zaawansowanych stadiach choroby. Wśród najczęściej stosowanych leków można wymienić te z dobesylanem wapnia i diosyminą, które zwiększają wytrzymałość naczynia i zmniejszają przepuszczalność włośniczek;
  • kompresjoterapię (leczenie uciskowe) – polega na wytworzeniu odpowiedniego ucisku na kończynę przy użyciu specjalnych wyrobów uciskowych (rajstop, podkolanówek, pończoch);

Do metod inwazyjnych zaliczamy:

  • Skleroterapię (obliterację) – zabieg polegający na wstrzykiwaniu do poszerzonych naczynek środka obliterującego, który wywołuje uszkodzenie śróbłonka, niewielki stan zapalny i w następstwie włóknie i zamykanie się światła żył. Zabieg na dużych żylakach i pniach żył powierzchownych wykonywany jest pod kontrolą USG- echoskleroterapia. Ostatnio popularność zdobywa metoda zaklejania żył przy użyciu kleju cyjanoaktylowego. Po zabiegu przez 2 do 6 tygodni stosuje się wyroby uciskowe.
  • Laseroterapię – polega na uszkodzeniu niewielkich żył powierzchownych energią laserową. Najczęściej zabieg stosuje się do poszerzonych naczynek twarzy
  • Małoinwazyjne zabiegi na żylakach kończyn dolnych. Polegają na uszkodzeniu śródbłonkach żylaków lub pni żył powierzchownych z zastosowaniem różnych metod: laseroterapii, prąd wysokiej częstotliwości (RF), para wodna, krioterapia. Żadna z wymienionych metod nie jest uniwersalna i ma swoje wskazania i przeciwwskazania.
  • leczenie operacyjne – polega najczęściej na usunięciu niewydolnej żyły odpiszczelowej lub odstrzałkowej i ich poszerzonych bocznic, czyli żylaków. Wymaga hospitalizacji i znieczulenia w obecności anestezjologa.

Żylaki nóg – profilaktyka

Istnieje wiele sposobów skutecznego zapobiegania wystąpienia żylaków kończyn dolnych. Podstawowa jest zmiana stylu życia nawet, jeśli nie odczuwamy żadnych dolegliwości. Należy unikać długiego stania, a jeśli jesteśmy do tego zmuszeni, należy wykonywać choćby małe ruchy palcami stóp.

Z kolei osoby mające siedzący tryb pracy nie powinny siadać z podkurczonymi nogami czy zakładać nogi na nogę. Warto regularnie odpoczywać, leżeć z wyprostowanymi i wysoko uniesionymi nogami powyżej linii serca.

Jednocześnie należy unikać długich kąpieli w gorącej wodzie oraz przebywania na słońcu. Nie należy zapominać o zwiększeniu aktywności fizycznej. Najbardziej polecane są spacery, jazda na rowerze, pływanie i gimnastyka w wodzie oraz taniec.

Stosując się do powyższych rad, można uniknąć rozwoju negatywnej w skutkach przewlekłej choroby żylnej.

 

Źródła:

  1. Polański J. A.; Żylaki kończyn dolnych – niedoceniony problem medyczny, Medycyna po Dyplomie, 2007(06).
  2. Durakiewicz M.; Kłopotliwe żylaki, Medycyna Rodzinna, 2000(2), 47-60.
  3. Gabriel M., Pawlaczyk K.; Leczenie żylaków kończyn dolnych, Medycyna po Dyplomie, 2013(02).
  4. Janczak D.; Żylaki, Zapalenie spojówek, Chirurgia po Dyplomie, 2017(02)

Data dodania: sobota, 29 lutego 2020

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *