Galwanizacja – leczenie prądem

Galwanizacja – leczenie prądemZabieg elektroterapii z wykorzystaniem prądu stałego

Galwanizacja jest jednym z zabiegów fizjoterapeutycznych z dziedziny elektroterapii wykorzystującym prąd stały. Jest metodą bezpieczną i prostą, często stosowaną w gabinetach rehabilitacyjnych

W artykule znajdziesz:

Zarówno tkanki jak i płyny ustrojowe wykazują różny stopień przewodnictwa prądu. W związku z tym, wpływ zabiegu na organizm jest uzależniony w dużej mierze od miejsca na którym jest wykonywany zabieg.

Dobrymi przewodnikami prądu stałego są krew, tkanka mięśniowa, tkanka łączna czy płyn mózgowo-rdzeniowy. Zdecydowanie gorzej jest przewodzony przez nerwy, kości, ścięgna, tkankę tłuszczową oraz torebki stawowe. Z kolei włosy, paznokcie czy warstwa rogowa skóry nie przewodzą prądu.

Na działanie biologiczne prądu wpływa jego natężenie oraz wielkość i układ elektrod. W przypadku zabiegów galwanizacji kluczowe znaczenie ma także polaryzacja elektrod.

Galwanizacja – rodzaje

Rozróżniamy kilka rodzajów galwanizacji w zależności od różnych kryteriów.

Ze względu na ułożenie elektrod wyróżniamy:

  • poprzeczną – elektrody ułożone są przeciwlegle, a prąd przepływa przez poprzeczny wymiar kończyny. Takie ułożenie skutkuje głęboką penetracja tkanek.
  • podłużną – elektrody są ułożone w jednej płaszczyźnie, a prąd przepływa przez podłużny wymiar kończyny, następuje płytka penetracja tkanek.

Dodatkowo galwanizacja podłużna może mieć charakter wstępujący lub zstępujący. Jest to uzależnione od ułożenia elektrody czynnej.

Galwanizację wstępującą stosuje się w celu zwiększenia pobudliwości, np. przy niedowładach i porażeniach. Natomiast galwanizację zstępującą aby obniżyć pobudliwość, rozluźnić mięśnie czy zmniejszyć ból.

W zależności od sposobu wykonywania zabiegu galwanizacji wyróżniamy:

  • stabilną –elektrody przymocowywane są za pomocą opaski elektrycznej, a ich ułożenie w czasie zabiegu nie ulega zmianie
  • labilna – elektroda bierna umiejscowiona jest na stałe, natomiast druga (czynna) zmienia swoje położenie w trakcie zabiegu

Obierając za kryterium połączenie elektrody czynnej z biegunem prądu, galwanizacja dzieli się na:

  • katodową – kiedy podczas zabiegu jest wykorzystywana elektroda ujemna czyli katoda. Powoduje ona wzrost napięcia mięśniowego oraz zaczerwienienie się skóry. Galwanizacja katodowa działa pobudzająco, zwiększa pobudliwość nerwów oraz likwiduje obrzęki. Stosuje się ją w leczeniu porażeń wiotkich, odmrożeniach czy zaburzeniach krążenia obwodowego.
  • anodową – kiedy wykorzystywana jest anoda, elektroda o ładunku dodatnim. Ma działanie przede wszystkim przeciwzapalne, zmniejsza pobudliwość i obniża napięcie mięśniowe. Wykonywana jest miedzy innymi przy migrenach, rwie kulszowej, leczeniu trądziku różowatego.

Prąd stały – wskazania

  • zespoły bólowe związane z zapaleniem nerwów, splotów i korzeni nerwowych,
  • zmiany zwyrodnieniowe stawów kończyn i kręgosłupa,
  • utrudnione zrosty kostne,
  • zaburzenia krążenia obwodowego,
  • porażenia wiotkie,
  • prąd o małej mocy wpływa na zakrzepy naczyniowe,
  • porażenia nerwu twarzowego,
  • owrzodzenia, trudno gojące się rany,
  • stany pourazowe(obrzęki, krwiaki),
  • przeciążenia mięśni,
  • bolesne napięcie mięśni,
  • odmrożenia,
  • migreny,
  • trądzik różowaty,
  • rwa kulszowa, rwa ramienna.

Prąd stały – przeciwwskazania

  • ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich,
  • wypryski i owrzodzenia skóry,
  • nowotwory,
  • zapalenie żył,
  • zagrożenie zatorami,
  • wszczepione implanty lub rozrusznik serca,
  • metalowe elementy w okolicy poddawanej zabiegowi (np. płytki zespalające, gwoździe, endoprotezy itp.),
  • ostre procesy zapalne i infekcje ogólne,
  • zaawansowana niewydolność układu krążenia,
  • zakrzepy,
  • utrudniony kontakt z pacjentem (np. zaburzenia świadomości),
  • stany gorączkowe,
  • zaburzenia czucia,
  • choroby tarczycy,
  • porażenie spastyczne,
  • ciąża,
  • czynna gruźlica.

Prąd galwaniczny – metodyka

W jaki sposób przeprowadzić  galwanizację w fizjoterapii?

W zabiegu galwanizacji wykorzystuje się dwie płaskie elektrody. W celu lepszego przewodzenia prądu – elektrody umieszcza się na specjalnie nasączonych podkładach wiskozowych. Podczas przeprowadzania zabiegu, pacjent powinien siedzieć bądź leżeć nieruchomo – aby nie doprowadzić do przesunięcia się elektrod.

Oprócz standardowych elektrod prostokątnych

Galwanizacja – leczenie prądemElektroda Bergoniego

bądź kwadratowych, stosowane są również elektrody o innych kształtach. Przykładem może być maska Bergoniego – wykorzystywana przy porażeniu nerwu twarzowego.

Wraz z zwiększaniem natężenia prądu przez fizjoterapeutę – pacjent powinien odczuwać delikatne mrowienie. Wskutek przepływu prądu następuje zwężenie naczyń krwionośnych, a następnie ich rozszerzenie. Taki proces wspomaga procesy regeneracyjne tkanek, co przyspiesza między innymi gojenie się ran.

Podczas zabiegu stosuje się jedną z technik:

  • jednobiegunową – jedna z elektrod jest mniejsza od drugiej
  • dwubiegunową – elektrody są tej samej wielkości, jedna z nich stanowi katodę, natomiast druga anodę

Następstwem zabiegu galwanizacji jest powstanie w miejscu zabiegu – rumienia galwanicznego. Utrzymuje się on do kilkudziesięciu minut.

Galwanizacja – ilość zabiegów

Ile zabiegów prądem stałym wykonać? Zabieg galwanizacji przynosi korzystne wyniki bardzo szybko.  Ilość zabiegów ustala fizjoterapeuta w zależności  od stanu chorobowego (wyróżniamy stan ostry, podostry, przewlekły).

Czas zabiegu to zwykle od 15 do 30 minut wykonywanych codziennie. Zabieg prądem galwanicznym wykonuje się w serii od 10 do 20 zabiegów.

Prąd galwaniczny – obliczanie dawki

Dawka prądu stałego jest uzależniona od czasu trwania zabiegu, od powierzchni elektrody oraz dodatkowo od rodzaju schorzenia i okolicy ciała na której wykonuje się zabieg. Ważny jest także aspekt wrażliwości pacjenta na prąd.

Dawka jest zależna od gęstości prądu. Aby obliczyć dawkę,  obliczamy natężenie prądu na 1 cm2 elektrody czynnej.

  • dawka mała 0,01 – 0,1 mA/cm2 (powierzchni elektrody czynnej)
  • dawka średnia 0,1 – 0,3 mA/cm2 (powierzchni elektrody czynnej)
  • dawka duża 0,3 – 0,5 mA/cm2 (powierzchni elektrody czynnej)
  • Przykład dawkowania:
  • Dawka duża – elektroda o wymiarze: 7x7cm i prądzie 0,5 mA/cm2:
  • 7×7 cm = 49 cm2
    49 cm2 x 0,5 mA = 24,5 mA prądu całkowitego
  • W praktyce wartość natężenia prądu w obwodzie ustala się do odczuć pacjenta.

UWAGA!! Wyliczonej powyżej dawki nie należy przekraczać!

Pacjent w trakcie zabiegu powinien odczuwać mrowienie. Wartość graniczna prądu w trakcie zabiegu galwanizacji ma bardzo istotne znaczenie gdyż prądem stałym można doprowadzić do poparzenia pacjenta. W konsekwencji powstają bardzo trudno gojące się rany.

Galwanizacja – aparatura

Przykładowymi urządzeniami do wykonywania zabiegu prądem galwanicznym jest PhysioGo 100A.

Galwanizacja – leczenie prądemPhysioGo 100A

Na temat pozostałych prądów możesz poczytać w artykułach:

Galwanizacja w fizykoterapii i kosmetyce

Porady eksperta

Lecznicze właściwości prądu odkryto już dawno i do dziś są one cenione przez specjalistów. Galwanizacja to tylko jedna z wielu metod elektroterapii. Na czym dokładnie polega? Kiedy się ją stosuje? Do czego służy galwanizacja w kosmetyce, a do czego w fizjoterapii? Na te i wiele innych pytań odpowiadamy poniżej.

Co to jest galwanizacja?

Galwanizacja to jeden z zabiegów elektroterapeutycznych (prądoleczniczych), wykorzystujący prąd stały, który dzięki odpowiednio zamocowanym elektrodom przebiega przez chory obszar. W zależności od kierunku przepływu prądu terapia ma inne działanie.

  • Galwanizacja zstępująca działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i rozluźniająco.
  • Galwanizacja wstępująca daje efekt pobudzający – napina mięśnie, poprawia krążenie, a przez to dotlenia komórki i stymuluje ich regenerację.
You might be interested:  Dlaczego przy dziecku nie wolno palić papierosów?

Dodatkowo oba zabiegi mają działanie rozgrzewające. Od ułożenia elektrod zależy, czy prąd będzie oddziaływać na tkanki powierzchowne czy głębsze.

Terapia jest bezbolesna (odczuwa się jedynie mrowienie)  i szybko przynosi efekty. Zwykle składa się z serii 10-20 zabiegów trwających po 5-20 minut (w zależności od partii ciała i konkretnego problemu). Najczęściej przeprowadza się je codziennie lub co drugi dzień. Po zabiegu może pojawić się tzw. rumień galwaniczny, który znika w ciągu kilkudziesięciu minut.

Galwanizacja – leczenie prądem

Galwanizacja a jonoforeza – różnice

Bardzo podobnym do galwanizacji zabiegiem jest jonoforeza.

Ona także wykorzystuje prąd stały, jednak zasadniczą różnicą między tymi rodzajami terapii jest fakt, że galwanizacja skupia się na samym działaniu prądu na organizm, podczas gdy jonoforeza służy skuteczniejszemu wprowadzeniu substancji aktywnych leku w zmienione chorobowo miejsce. O wszystkich najpopularniejszych typach elektroterapii piszemy w artykule: Leczenie prądem elektrycznym – najpopularniejsze rodzaje prądów w fizjoterapii i polecany sprzęt.

Zastosowania galwanizacji – fizykoterapia

Galwanizacja, dzięki swojej uniwersalności, znalazła zastosowanie w leczeniu wielu różnych schorzeń. Fizykoterapia wykorzystuje ją najczęściej w przypadkach:

  • nerwobóli,
  • porażenia nerwu,
  • zapalenia w obrębie układu nerwowego,
  • zaburzeń układu krążenia,
  • chorób zwyrodnieniowych stawów,
  • zwyrodnień kręgosłupa,
  • powikłań po złamaniach (utrudnionego zrostu kostnego),
  • przeciążenia i bólu mięśni.

Można ją stosować w dowolnym obszarze ciała, zarówno w stanach przewlekłych, jak i ostrych.

Zastosowanie galwanizacji – kosmetyka

Równie popularne jest stosowanie galwanizacji w kosmetyce. Nie jest to bardzo zaskakujące, specjaliści od poprawy wyglądu często korzystają z tych samych lub bardzo podobnych metod, co fizjoterapeuci.

Galwanizacja – leczenie prądem

Galwanizację kosmetologia ceni za ujędrnianie i poprawę napięcia skóry, dotlenianie jej oraz poprawę krążenia. Dlatego zabiegi galwanizacji przydają się, kiedy pacjent ma problemy z:

  • różnymi odmianami trądziku, w tym trądzikiem różowatym,
  • rozszerzonymi porami,
  • łojotokiem skóry,
  • rozszerzonymi i pękającymi naczynkami,
  • ziemistą, poszarzałą i niedotlenioną cerą,
  • zmarszczkami,
  • cellulitem i rozstępami.

Ze względu na inne cele, zabiegi kosmetyczne mogą odbywać się rzadziej niż podczas rehabilitacji – najlepsze rozwiązanie zaproponuje specjalista, rozpatrując każdy przypadek indywidualnie.

Galwanizacja – przeciwwskazania

Niestety istnieją także pewne ograniczenia w stosowaniu galwanizacji. Kosmetolog czy fizjoterapeuta nie może wykonać zabiegu, jeśli:

  • mamy wszczepione urządzenia elektroniczne (np. rozrusznik serca) lub w okolicy chorego miejsca elementy metalowe (np. zespolenia ortopedyczne, endoprotezy),
  • jesteśmy w ciąży,
  • cierpimy na chorobę nowotworową,
  • mamy stan zapalny, zmiany dermatologiczne lub po prostu uszkodzenie skóry w miejscach przykładania elektrod,
  • mamy gorączkę,
  • borykamy się z problemami z układem krążenia (niewydolność, skłonność do zakrzepów i zatorów, zapalenie żył),
  • mamy zaburzenia czucia.

Jeśli któreś z tych schorzeń u pacjenta wyklucza galwanizację, fizjoterapia i kosmetologia na pewno mają wartościową alternatywę, którą zaleci specjalista.

Polecany sprzęt do galwanizacji w kosmetyce i fizjoterapii

Do realizacji takiej terapii doskonale posłużą profesjonalne urządzenia z naszej oferty – Enraf-Nonius Endomed 482 oraz aparat do elektroterapii BARDOMED E1. Oba umożliwiają przeprowadzenie nie tylko galwanizacji i jonoforezy, ale także wielu innych zabiegów z zakresu elektroterapii, wykorzystujących prąd zmienny. Dodatkowo sprzęt ten pozwala na obsługę dwóch pacjentów równocześnie.

Warty uwagi jest również aparat Multitronic MT-8, który oprócz elektroterapii, daje możliwość prowadzenia zabiegów laseroterapii, terapii ultradźwiękami oraz magnetoterapii. Przy węższej specjalizacji gabinetu sprawdzą się też niższe modele tego sprzętu, oferujące tylko wybrane z wymienionych terapii.

Galwanizacja – leczenie prądem

  • Wykonujemy między innymi zabiegi z użyciem prądów TENS (Transcutaneus Electrical Nerve Stimulation), EMS ( Electrical Muscle Stimulation), prądu galwanicznego czy też prądów o zmiennej częstotliwości. Funkcja masażu wykorzystująca różne długości i częstotliwości fal dla imitowania podstawowych technik masażu
  • Zasada działania stymulatora opiera się na indukowaniu bodźców elektrycznych, które są przenoszone za pomocą elektrod w skórę do nerwów i mięśni.
  • Odczucia jakie mogą towarzyszyć: to mrowienie, wibracja
  • Prądy TENS są metodą dowiedzioną klinicznie i wartą wykorzystania wspomagająco w przypadkach:
  • bólu pleców;
  • bólu stawów;
  • bólu głowy;
  • dolegliwości miesiączkowania;
  • bólu pourazowego;
  • bólu pooperacyjnego;
  • bólu przy zaburzeniach krążenia krwi;
  • przewlekłego bólu różnego pochodzenia.

EMS są typem prądów wykorzystywanych do pobudzania mięśni zdrowych. Celem treningu EMS jest uzupełnienie konwencjonalnego treningu mięśni, podniesienie ich wydolności oraz poprawa proporcji ciała. Zamierzone efekty uzyskuje się dwutorowo  – jako działanie aktywujące wzmacniające muskulaturę  oraz działanie tonizujące mające na celu przyspieszenie odnowy biologicznej, zarówno w zakresie sportu, rekreacji, jak i rehabilitacji.

Do głównych zastosowań pobudzających należy trening mięśni zwiększający wytrzymałość, oraz siłę mięśniową. Natomiast w działaniu obniżającym napęcie uzyskuje się  relaksację mięśni, zmniejszenie ich zmęczenia oraz przyspieszenie regeneracji po dużym wysiłku np. biegu maratońskim.

Galwanizacja – leczenie prądem

W Naszym drugim aparacie posiadamy m.in.:

  1. Prąd galwaniczny
  2. Jest to zabieg z zakresu elektroterapii w którym wykorzystywany jest prąd stały – jako źródło przepływu prądu w ciele pacjenta
  3. Do wyboru są 2 elektrody czynne:
  4. Anoda (+), która ma działanie przeciwbólowe, zmniejsza pobudliwość nerwów , wpływa rozluźniająco na mięśnie;
  5. Katoda (-), która ma działanie pobudzające, silnie przekrwienne, zwiększa pobudliwość nerwów i tkanki mięśniowej;
  6. Możliwe są 2 sposoby ułożenia elektrod:
  7. – podłużnie – gdy problem pacjenta jest usytułowany bardziej powierzchownie lub na przebiegu mięśnia, nerwu itp.
  8. – poprzecznie – gdy problem pacjenta zlokalizowany jest w tkance położonej głębiej – zazwyczaj ułożenie stosowane w okolicy stawów
  9. Czas zabiegu uzależniony od okolicy:
  10. – 15-30minut w obrębie kończyn i tułowiu
  11. – 5-15 minut w obrębie głowie i szyi
  12. Cykl leczenia zawiera się między 10 a 20 zabiegów, zazwyczaj wykonywanych codziennie
  13. Ogólne wskazania do zabiegu galwanizacji:
  14. – nerwobóle
  15. – przewlekłe zapalenia nerwów, splotów, korzeni nerwowych
  16. – zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów obwodowych i kręgosłupa
  17. – porażenia wiotkie
  18. – utrudniony zrost kostny
  19. – zaburzenia krążenia obwodowego
  20. Ogólne Przeciwwskazania do zabiegu galwanizacji:
  21. – metal na drodze przepływu prądu, wszczepiony rozrusznik serca
  22. – ostre stany zapalne, gorączka
  23. – ropne stany zapalne i tkanek miękkich
  24. – wypryski i owrzodzenia na skórze
  25. – choroby nowotworowe
  26. – zaburzenia czucia
  27. – ciąża
  28. – zakrzepy, zagrożenie zatorami
  29. – zapalenie żył
  30. Przykładowe zabiegi galwanizacji:
  31. – galwanizacja głowy
  32. – galwanizacja nerwów podpotylicznych
  33. – galwanizacja mięśni twarzy w porażeniu nerwu twarzowego ( z użyciem specjalnej elektrody specjalnej – maski Bergoniego)
  34. – galwanizacja n. trójdzielnego lub jednej z jego gałązek w przypadku jego neuralgii
  35. – galwanizacja u pacjenta z porażeniem mięśni krtani
  36. – galwanizacja w zapaleniu krtani
  37. – galwanizacja w nadczynności /niedoczynności tarczycy
  38. – galwanizacja podłużna/ poprzeczna kończyny górnej / dolnej w celu przeciwbólowym, przekrwiennym, przeciwzapalnym
  39. – galwanizacja nerwu kulszowego
  40. – galwanizacja u pacjenta z porażeniem nerwu strzałkowego
  41. – galwanizacja rdzenia kręgowego w porażeniu wiotkim lub spastycznym
  42. – galwanizacja nerwów międzyżebrowych
  43. Jonoforeza
  44. Jest to zabieg z zastosowaniem prądu stałego, który umożliwia wprowadzenie do zmienionych chorobowo tkanek substancji czynnej z wybranego leku.
  45. Aktywny składnik leku wnika poprzez jony ujemne lub dodatnie na zasadzie odpychania się ładunków jednoimiennych , a przyciągania różnoimiennych
  46. Zabieg trwa średnio 10-20 minut
  47. Terapia obejmuje zazwyczaj 10-15 zabiegów wykonywanych codziennie lub co drugi dzień
  48. Ogólne wskazania do wykonania jonoforezy:
You might be interested:  Wysoki poziom hemoglobiny (hemoglobinemia)

Wskazania wynikające z działania prądu pokrywają się z zabiegiem galwanizacji. Dodatkowe specyficzne wskazania wynikają z zastosowania leku z zawartymi w nim jonami leczniczymi.

  • – blizny
  • – przykurcze
  • – stany po urazach mięśni i stawów
  • – utrudniony zrost kostny
  • – zaburzenia krążenia obwodowego
  • – zapalenia tkanek miękkich i mięśniobóle
  • – zapalenia okołostawowe
  • – zespoły bólowe stawów kończyn i kręgosłupa
  • Przeciwwskazania do zabiegu jonoforezy:
  • Pokrywają się z przeciwskazaniami w zabiegu galwanizacji + specyficzne reakcje dla danego leku – uczuleniowa, alergie, odczyn ogólny itp.
  • Przykładowe zabiegi jonoforezy:
  • – jonoforeza przeciwbólowa stawów
  • (ustawienie poprzeczne elektrod) ramiennego, łokciowego, promieniowo-nadgarstkowego, kolanowego , biodrowego, kręgosłupa
  • – jonoforeza w zapaleniu stożka rotatorów
  • – jonoforeza po złamaniu wyrostka łokciowego
  • – jonoforeza po złamaniu rzepki
  • – jonoforeza w przykurczu ścięgna Achillesa
  • – jonoforeza kręgosłupa np. w ZZSK
  • – jonoforeza (jodowo-wapniowa) w porażeniu nerwu twarzowego
  • – jonoforeza w nerwobólu nerwu trójdzielnego
  • – jonoforeza w przewlekłym zapaleniu zatok
  • Prądy małej częstotliwości
  • Zabieg: Prądy diadynamiczne (Bernarda) „DD”
  • Francuski Badacz Bernard wyróżnił 6 rodzajów prądów (MF, DF, CP, LP, RS i MM), które zastosowane w odpowiedniej kolejności wykazują działanie terapeutyczne
  • Prądy DF, CP, LP – oddziałują głównie przeciwbólowo
  • Prądy DF, MF , CP – mają zastosowanie przekrwienne i odżywcze
  • Prądy DF, CP i LP – pomagają w zmniejszeniu napięcia mięśniowego
  • Prądy RS i MM są wykorzystywane do mięśni w zaniku prostym ( np. po zdjęciu gipsu) lub mięśni z nieznacznym niedowałem
  • Zabieg trwa 6-15 minut – co jest uzależnione od zastosowanej kombinacji prądów

Zabiegi wykonywane są w serii 6-10 zabiegów wykonywanych codziennie lub co drugi dzień. Można stosować 1,2,3 serie, stosując tygodniowe przerwy.

  1. Wskazania do stosowania prądów DD:
  2. – zespoły bólowe stawów kończyn i kręgosłupa
  3. – stany pourazowe narządu ruchu – przewlekłe
  4. – nerwobóle
  5. – mięśniobóle
  6. – zaniki mięśniowe wynikające z unieruchomienia
  7. – zaburzenia krążenia obwodowego
  8. – zaburzenia troficzne
  9. Przeciwwskazania do stosowania prądów DD:
  10. – pokrywają się z przeciwwskazaniami dotycznacymi zabiegów z użyciem prądu stałego – galwanizacji i jonoforezya
  11. Zabieg :Prąd Traeberta,(Ultra-Reiz,2-5) „UR”
  12. Zabieg: Prąd Faradaya i neofaradyczny.
  13. Zabieg: prądy TENS (przezskórna elektrostymulacja nerwów)
  14. Prądy średniej częstotliwości
  15. Zabieg :Rosyjska stymulacja (prąd Kotza) –
  16. Zabieg: elektrostymulacja i elektrodiagnostyka mięśni unerwionych prawidłowo oraz porażonych wiotko
  17. Prąd Leduca
  18. Mikroprądy
  19. Fale o średniej częstotliwości (z modulacją amplitudową)
  20. Tonoliza wg Hufschmidta (stymulacja spastyczna)
  21. Terapia wysokonapięciowa HVT (High Voltage Therapy)
  22. Praca z aparatem może stać się jeszcze bardziej efektywna dzięki
  23. prądowi HVT.
  24. Ten prąd impulsowy o bardzo krótkich impulsach,
  25. niskim natężeniu i wyższemu napięciu wywołuje wyjątkowo
  26. pozytywne działanie myorelaksacyjne i analgetyczne. Często jest
  27. zalecany w leczeniu mięśni hipertonicznych i zmian patologicznych
  28. reakcji mięśniowych.
  29. Prądy interferencyjne 2 i 4-polowe
  30. Fale H
  31. Fale H to rodzaj dwubiegunowego prądu (o wartościach dodatnich
  32. i ujemnych), który wykorzystuje “niską” częstotliwość (2 Hz)
  33. do stymulacji mięśni oraz “wysoką” częstotliwość (60 Hz) do
  34. skutecznego uśmierzania bólu. Wzrost przepływu limfy i krwi
  35. przyśpiesza odpływ toksyn i zmniejsza obrzęk (częstotliwość
  36. “niska”). “Wysoką” częstotliwość stosowaną do uśmierzania bólu są
  37. w stanie znieść nawet bardzo wrażliwi pacjenci.

Elektroterapia

Elektroterapia ma szerokie zastosowanie w fizjoterapii. Do terapii wykorzystywany jest prąd stały (galwaniczny), prądy impulsowe małej i średniej częstotliwości oraz modulowane prądy średniej częstotliwości. W zależności od rodzaju prądu możemy stosować go wspomagająco w leczeniu objawowym wielu schorzeń.

Jest to zabieg wykorzystujący przepływ prądu stałego na określony region ciała.

Działanie:

  • zmniejszenie pobudliwości nerwów;
  • przeciwzapalne;
  • przekrwienie naczyń;

Wskazania:

  • nerwobóle;
  • przewlekłe zapalenia nerwów, splotów i korzeni nerwowych;
  • zespoły bólowe w przebiegu chorób zwyrodnieniowych kręgosłupa i dyskopatii;
  • leczenie porażeń wiotkich;
  • zaburzenia krążenia obwodowego.

Przeciwwskazania:

  • choroba nowotworowa;
  • zmiany skórne;
  • ostra niewydolność wieńcowa.

Jest to zabieg polegający na wprowadzeniu do tkanek siłami pola elektrycznego jonów leczniczych. W jonoforezie używane są substancje ulegające dysocjacji elektrolitycznej.

Galwanizacja – leczenie prądem

Działanie:
(zależy od zastosowanego leku)

  •  ułatwienie wnikania leku do tkanek podskórnych z ominięciem przewodu pokarmowego;
  • przeciwbólowe;
  • przeciwzapalne;
  • rozmiękczanie blizn;
  • odczulające;
  • pobudzające naczynia krwionośne;
  •  bakteriostatyczne;
  • rozszerzające i zwężające naczynia.

Wskazania:

  • rwa kulszowa;
  • utrudniony zrost kostny;
  • blizny i przykurcze bliznowate;
  • nerwobóle;
  • stany zapalne skóry i tkanek miękkich;
  • uszkodzenia nerwów;
  • zespół Sudecka;
  • zaburzenia naczynioruchowe;
  • zapalenie stawów i pochewek ścięgnistych, zwyrodnienia narządów ruchu;
  • zespoły bólowe różnego pochodzenia.

Przeciwwskazania:

  • choroba nowotworowa;
  •  zmiany skórne;
  • ostra niewydolność wieńcowa.

 Jest odmianą elektrostymulacji, wykorzystującą prądy impulsowe niskiej częstotliwości. Stymuluje układ nerwowy, przenoszący informacje regulujące pracę organizmu. Elektryczna stymulacja układu nerwowego powoduje wyciszenie sygnałów bólowych.

Działanie:

  • osłabienie czucia bólu poprzez zmniejszanie ilości sygnałów wysyłanych przez nerwy      bólowe do kory mózgowej;
  • przeciwbólowe;
  • poprawa ukrwienia;
  • zwiększanie wydzielania endorfin do krwioobiegu;
  • rozszerzanie naczyń krwionośnych.

Wskazania:

  • dyskopatia;
  • ból pooperacyjny;
  • opóźniony zrost kostny;
  • ischialgia;
  • bóle przy osteoporozie, schorzeniach reumatycznych;
  • owrzodzenia skóry;
  • bóle głowy;
  • neuropatia.

Przeciwwskazania:

  • choroba nowotworowa;
  • epilepsja;
  • rozrusznik serca;
  • silna arytmia serca;
  • ciąża;
  • menstruacja;
  • ropne zmiany skórne, stany zapalne;
  • ostre zapalenia w okolicy stosowania zabiegu.

Są to prądy modulowane, dynamiczne, małej częstotliwości. To działanie prądu galwanicznego i  nałożonego na niego prądu impulsowego.

Działanie (w zależności od rodzaju prądu):

  • przeciwbólowe;
  • wzmożenie aktywności naczynioruchowej;
  • zmniejszenie napięcia mięśni;
  • elektrostymulacja mięśni pozostających w zaniku z powodu nieczynności (np. gips).

Wskazania:

  • dyskopatie;
  • zespoły bólowe kręgosłupa;
  • nerwobóle, choroby układu nerwowego;
  • choroba zwyrodnieniowa stawów, choroby reumatyczne;
  • zaniki mięśni;
  • stany pourazowe;
  • porażenie obwodowego nerwu twarzowego;
  • półpasiec;
  • odmrożenia;
  • obrzęki pourazowe.

Przeciwwskazania

  • ropne stany zapalne skóry, tkanek miękkich, wypryski;
  • wszczepione urządzenia elektroniczne np. rozrusznik serca, implanty;
  • stany gorączkowe.
You might be interested:  Proteza częściowa – wskazania, wady i zalety, cena, alternatywa

Jest to rodzaj stymulacji nazywanej także “stymulacją rosyjską”, w której prąd sinusoidalny o częstotliwości 2-10 kHz jest modulowany w prostokątne impulsy. Stymulacji poddają się wyłącznie prawidłowo unerwione mięśnie szkieletowe.

Działanie:

  • wzrost siły mięśniowej;
  • zwiększenie masy mięśniowej;
  • poprawa metabolizmu.

Wskazania:

  • osłabienie mięśni;
  • skolioza;
  • płaskostopie;
  • po długim unieruchomieniu mięśni.

Przeciwwskazania:

  • choroby nowotworowe;
  • ciąża;
  • porażenia spastyczne mięśni;
  • krwawienia;
  • wszczepione urządzenia elektroniczne;
  • ostre zapalenia w okolicy poddanej zabiegowi.

W elektrostymulacji stosowany jest prąd stały impulsowy, którego celem jest pobudzenie mięśni do skurczu. Stymulację mięśni zdrowych (lecz osłabionych) wykonuje się w celu ich wzmocnienia i poprawienia krążenia obwodowego. W elektrostymulacji mięśni porażonych impuls elektryczny zastępuje naturalne pobudzenia.

Działanie:

  • przeciwbólowe;
  • poprawa ukrwienia tkanek, gimnastyka mięśni;
  • zmniejszenie napięcia mięśni;
  • usprawnienie procesów odżywczych mięśni.

Wskazania:

  • niedowłady;
  • zaniki mięśni;
  • osłabienie mięśni;
  • po zdjęciu opatrunku;
  • choroby układu nerwowo-mięśniowego.

Przeciwwskazania:

  •  choroba nowotworowa;
  • ciąża;
  • ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich;
  • epilepsja;
  • ostre stany zapalne;
  • rozrusznik serca;
  • zakrzepy;
  • zapalenie żył.

Galwanizacja – charakterystyka, rodzaje, przeciwwskazania

Galwanizacja jest zabiegiem opierającym się na stałym przepływie prądu generowanego za pomocą dwóch elektrod.

Przeważnie zajmuje on 5-20 minut, a czas jego trwania zależy od części ciała, na której zabieg się przeprowadza. Każda poddająca się terapii osoba, powinna przejść od 10 do 20 zabiegów.

Wysyłany do ciała prąd powoduje zwiększenie przepuszczalności błon w tkankach, co prowadzi do zwiększenia metabolizmu i lepszego odżywienia tkanek.

1. Co to jest galwanizacja

Galwanizacja to jeden z zabiegów rehabilitacyjnych stosowany między innymi przy zaniku mięśni. Zabieg prądem wykonuje się w obrębie tułowia, kończyn, głowy i szyi. Znane jest także zastosowanie galwanizacji w kosmetyce.

W gabinetach kosmetycznych także wykorzystuje się elektrody, które stykają się z wilgotną skórą, w wyniku czego następuje przekrwienie, podrażnienie układu nerwowego oraz zaktywizowanie mięśni do pracy, zatem stają się one bardziej napięte i poprawiają wygląd twarzy.

W salonach odnowy biologicznej galwanizacja stosowana jest w celu redukowania zmarszczek i tkanki podskórnej. Dzięki zastosowaniu prądu, który przenika do głębszych warstw skóry, pobudzana jest produkcja kolagenu.

Skóra staje się bardziej jędrna, elastyczna, dobrze ukrwiona. Galwanizacja to dobra metoda walki z rozstępami czy skórką pomarańczową na udach, pośladkach i brzuchu.

Ten zabieg kosmetyczny nie jest jednak zalecany kobietom w ciąży.

Galwanizacja przyspiesza przemianę materii i usuwanie jej produktów z organizmu, dlatego jest chętnie stosowana przez kobiety odchudzające się. Może być zatem dobrym sposobem wspomagania odchudzania.

Dzięki temu, że prowadzi do stymulacji mięśni, pozwala też na utrzymanie ciała w dobrej formie i na redukowanie ryzyka powstania obwisłych fałdów skórnych przy stosowaniu terapii odchudzającej.

2. Rodzaje galwanizacji

Wyróżnia się dwa rodzaje galwanizacji:

  • galwanizację anodową – działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie,
  • galwanizację katodową – zwiększa ukrwienie (rozszerzenie naczyń krwionośnych).

Rodzaj leczenia, jakim jest galwanizacja, stosuje się w następujących dolegliwościach:

  • zwyrodnienie stawów kończyn i kręgosłupa,
  • nerwobóle,
  • zapalenia w obrębie układu nerwowego,
  • choroby neurologiczne,
  • choroby i zaburzenia układu krążenia obwodowego,
  • zanikanie mięśni, porażenia wiotkie,
  • kontuzje stawów, mięśni, ścięgien.

3. Przeciwwskazania do galwanizacj

Przeciwwskazania do galwanizacji, to:

  • ciąża i jej podejrzenie,
  • skaza krwotoczna,
  • podwyższona temperatura ciała,
  • sztuczny rozrusznik serca, wszczepiony w ciało metal,
  • niewydolny układ krążenia,
  • tworzenie się zakrzepów, zatorów,
  • zapalenie żył,
  • choroba nowotworowa,
  • choroby zapalne skóry,
  • słaba kondycja zdrowotna,
  • gruźlica płuc.

Nad przebiegiem tego zabiegu leczniczego czuwa fizjoterapeuta, który powinien poinformować pacjenta, na czym polega galwanizacja i czego powinien się spodziewać.

Chory musi zdjąć metalowe części garderoby i odsłonić fragment ciała, do którego zostaną przyłożone elektrody. Zaraz po zabiegu galwanizacji pacjent powinien udać się na odpoczynek na około pół godziny, np. do poczekalni.

Takie działanie jest rutynowe i służy sprawdzeniu reakcji pacjenta po zastosowaniu impulsów elektrycznych na ciało.

Artykuł zweryfikowany przez: Tomasz Nęcki Absolwent kierunku lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Ewa Janeczko,  około miesiąca temu

GALWANIZACJA

To zabieg opierający się na działaniu prądu stałego (galwanicznego). Wyróżnia się galwanizację anodową i katodową. Anodowa ma działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, a katodowa zwiększa ukrwienie skóry. Rodzaj galwanizacji dobierany jest w zależności od potrzeb i problemów skóry pacjenta.

DLA KOGO PRZEZNACZONY JEST TEN ZABIEG?

Galwanizacja przeznaczona jest dla osób o każdym typie skóry. Należy tylko pamiętać by odpowiednio dobrać jej rodzaj do potrzeb pacjenta ( w odpowiednim wyborze pomaga kosmetyczka ).

WSKAZANIA DO GALWANIZACJI ANODOWEJ:

  • Teleangiektazje (rozszerzone drobne naczynka)
  • Trądzik różowaty
  • Nerwice naczyniowe skóry
  • Odmrożenia
  • Rozszerzone ujścia gruczołów łojowych po mechanicznym oczyszczaniu skóry
  • Przewlekłe zespoły bólowe i zapalne

WSKAZANIA DO GALWANIZACJI KATODOWEJ :

  • Utrata napięcia i elastyczności skóry
  • Zaburzenia ukrwienia skóry
  • Potrzeba poprawy stanu odżywienia skóry
  • Potrzeba przyśpieszenia procesów regeneracyjnych tkanek

JAK WYGLĄDA ZABIEG GALWANIZACJI?

Galwanizacja polega na stałym przepływie prądu generowanego przez dwie elektrody (bierną i czynną). Elektrody czynne mogą posiadać różne kształty, które dobierane są w zależności od potrzeb i powierzchni zabiegu. Na skórę nakłada się wilgotny podkład w celu ułatwienia przepływu prądu, a także zabezpieczenia skóry.

W zależności od tego jaką elektrodą pracujemy (dodatnią lub ujemną) zachodzą odpowiednie zmiany w komórkach. Dawka prądu dobierana jest indywidualnie do odczuć pacjenta, który podczas zabiegu może poczuć mrowienie oraz charakterystyczny metaliczny posmak w ustach.

Po zabiegu może pojawić się lekkie zaczerwienienie, ale jest to objaw naturalny i ustępuje po kilku godzinach od zabiegu.

CZĘSTOTLIWOŚĆ

Galwanizacja może być wykonywana w serii po 10-15 zabiegów co drugi dzień (serię można powtórzyć po 2 tygodniowej przerwie) lub może stanowić uzupełnienie innych zabiegów.

EFEKTY

Każdy pacjent powinien spodziewać się innych efektów w zależności od ilości wykonanych zabiegów oraz rodzaju wykonanej galwanizacji.

PRZECIWWSKAZANIA DO GALWANIZACJI :

  • Ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich,
  • Przerwana ciągłość naskórka,
  • Obecność metalu w polu zabiegowym,
  • Ogólne i miejscowe ostre stany zapalne i bólowe,
  • Niedowłady i porażenia o charakterze spastycznym,
  • Poważne choroby serca,
  • Zaawansowana niewydolność krążenia wieńcowego i obwodowego,
  • Zmiany miażdżycowe naczyń,
  • Uczulenie na prąd stały (galwaniczny),
  • Zaburzenia czucia,
  • Stany ropne migdałków i około zębowe,
  • Epilepsja,
  • Ciąża,
  • Nowotwory,
  • Gruźlica,
  • Rozrusznik serca.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *