Grypa – jak można się zarazić?

Znaleziono wszystkich: 55

Grypa – jak można się zarazić?

Wskazania do stosowania: niedrożność przewodów nosowych spowodowana obrzękiem błony śluzowej w przeziębieniach, grypie, zapaleniach zatok przynosowych, katarze siennym oraz w przebiegu innych chorób alergicznych górnych dróg oddechowych. Fazy zaostrzenia kataru przewlekłego.

Grypa – jak można się zarazić?

Aflubin to skuteczny naturalny środek leczniczy i profilaktyczny przeciw grypie, infekcjom grypopodobnym, chrobom przeziębieniowym, bólom kończyn oraz innym objawom towarzyszącym natury reumatycznej. Stosowany jest u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 13 miesiąca życia.

Grypa – jak można się zarazić?

Aloes Live Odporność to połączenie najwyższej jakości soku aloesowego z wyselekcjonowanymi ekstraktami ziołowymi i drobinkami aloesowego miąższu. Preparat jest zalecany w stanach osłabienia i wyczerpania. Działa również wzmacniająco w okresach zwiększonej zachorowalności.

Grypa – jak można się zarazić?

Wskazania do stosowania: bóle różnego pochodzenia – ból głowy, mięśni, zębów; nerwobóle, bóle miesiączkowe; gorączka, np. w przebiegu przeziębienia lub grypy.

Grypa – jak można się zarazić?

Wskazania do stosowania: krótkotrwałe leczenie objawów występujących w przebiegu przeziębienia lub grypy takich jak gorączka, ból głowy, ból gardła, bóle mięśniowe i bóle kostno-stawowe.

Grypa – jak można się zarazić?

Wskazania do stosowania: bóle różnego pochodzenia z towarzyszącą bezsennością w tym: bóle głowy, bóle kostno-stawowe, bóle mięśni, bóle zębów, bóle menstruacyjne, nerwobóle, bóle związane z przeziębieniem i grypą. Trudności w zasypianiu spowodowane bólem.

Grypa – jak można się zarazić?

ASCALCIN Plus – zapewnia działanie przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne, zawarta witamina C zwiększa odporność organizmu.

Grypa – jak można się zarazić?

Skuteczny lek dotychczas stosowany głównie w walce z objawami przeziębienia i przy gorączce. Skuteczny także przy dolegliwościach bólowych i to nie tylko tych, związanych z chorobą przeziębieniową.

Grypa – jak można się zarazić?

WSKAZANIA DO STOSOWANIA: stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej i gardła, ból i obrzęk gardła towarzyszący stanom zapalnym, jako lek wspomagający antybiotykoterapię zakażeń błony śluzowej jamy ustnej i gardła wywołanych przez niektóre drobnoustroje w leczeniu stomatologicznym stanów zapalnych dziąseł i tkanek przyzębia.

Grypa – jak można się zarazić?

WSKAZANIA DO STOSOWANIA: stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej i gardła; ból i obrzęk gardła towarzyszący stanom zapalnym; jako lek wspomagający antybiotykoterapię zakażeń błony śluzowej jamy ustnej i gardła wywołanych przez niektóre drobnoustroje.

Jest to najwyższej jakości naturalny środek dietetyczny, otrzymywany z pestek grejpfruta. Zawiera on koncentrat witaminy C i bioflawonoidów, czyli czynników podnoszących odporność.

Codipar® jest lekiem zawierającym paracetamol, który działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Nie wykazuje działania przeciwzapalnego.

CODIPAR – tabletki musujące

Codipar® jest lekiem zawierającym paracetamol, który działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Nie wykazuje działania przeciwzapalnego.

Codipar® Plus jest lekiem w skład którego wchodzą paracetamol i kofeina. Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Kofeina bardzo szybko pobudza ośrodkowy układ nerwowy powodując poprawę samopoczucia i zniesienie uczucia zmęczenia. Stosowana w połączeniu z paracetamolem nasila jego działanie przeciwbólowe.

Coldrex MaxGrip jest wskazany do krótkotrwałego, objawowego leczenia grypy lub przeziębienia, przebiegających z gorączką, dreszczami, bólem głowy, bólem gardła, katarem, zapaleniem zatok.

Wskazania: Stosuje się w dolegliwościach związanych z grypą i przeziębieniem takich jak: bóle głowy, dreszcze, bóle kostne i mięśniowe, niedrożność przewodów nosowych, bóle zatok i gardła.

Przeziębienie czy grypa – jak je odróżnić i jak leczyć?

Grypa – jak można się zarazić?

Przeziębienie i grypa mają wiele podobnych objawów. Obie choroby są infekcjami wirusowymi, których nasilenie obserwujemy na przełomie jesieni i zimy oraz wczesną wiosną. Należy jednak wiedzieć, że to dwie różne choroby, wymagające odmiennego podejścia do leczenia. Przeziębienie czy grypa? Dowiedz się, jak odróżnić objawy.

 

Objawy przeziębienia – omówienie

Typowe przeziębienie ma stosunkowo łagodny przebieg. Zaczyna się po kilku dniach od zarażenia (czas inkubacji wirusa wynosi od 4 do 14 dni). Pierwszym objawem przeziębienia jest ogólne złe samopoczucie, uczucie rozbicia, podwyższona temperatura ok.

37°C-38°C, uciążliwy katar, suchy kaszel i czasami ból gardła. W drugiej fazie kaszel suchy przechodzi w kaszel mokry, pojawia się gęsta wydzielina z dróg oddechowych. Przy odpowiednim leczeniu objawy szybko ustępują; kaszel mokry znów przechodzi w kaszel suchy, by w końcu ustąpić.

Chociaż powikłania są rzadkie, nieleczona choroba może prowadzić do zakażenia bakteryjnego.

Szczególnie należy zwracać uwagę na objawy przeziębienia u dzieci i niemowląt. Pojawienie się wydzieliny z dróg oddechowych jest bardzo niebezpieczne zwłaszcza u najmłodszych, gdyż może doprowadzić do całkowitego zablokowania dróg oddechowych; z tego względu rodzice powinni zaopatrzyć się w gruszkę do odsysania wydzieliny, wskazane są także inhalacje udrażniające nos.

 

Jak wyleczyć przeziębienie?

W większości przypadków tę chorobę można z powodzeniem leczyć domowymi sposobami i lekami dostępnymi bez recepty.

Należy stosować substancje obniżające gorączkę, leki przeciwzapalne i syropy pomagające odkrztuszać wydzielinę z dróg oddechowych.

W poprzednich artykułach opisywaliśmy naturalne sposoby leczenia przeziębienia oraz jakie leki stosować na przeziębienie. Jeśli po 3 dniach objawy nie zaczynają ustępować należy zgłosić się do lekarza rodzinnego.

 

Jakie są objawy grypy – omówienie

Grypa jest ostrą chorobą zakaźną układu oddechowego, a jej leczenie jest problematyczne ze względu na ciągłe mutacje i zmienność wirusa.

Dodatkową trudnością w diagnostyce jest fakt, iż wyróżniamy trzy typy wirusa: A, B i C.

Podczas sezonowych zachorowań najczęściej mamy do czynienia z typami A i B, a najłagodniejszy typ C infekuje przede wszystkim dzieci. Ponadto wirus typu A odpowiedzialny jest za groźne pandemie np. świńską grypę.

Okres inkubacji jest bardzo krótki od 24 do 72 godzin. Grypa rozprzestrzenia się szybko, stąd jej gwałtowny przebieg. Zaczyna się od wysokiej gorączki 39°C-41°C, która może się utrzymywać przez 2-4 dni.

Wysokiej gorączce towarzyszą dreszcze, niekiedy majaczenia, brak apetytu i znaczne osłabienie, uniemożliwiające wykonywanie podstawowych czynności.

Do charakterystycznych objawów grypy dochodzą także silne bóle głowy, mięśni, układu kostno-stawowego, krwawienia z nosa i zapalenie spojówek.

Objawy grypy u dorosłych są równie niebezpieczne co u dzieci, dlatego nigdy nie wolno ich bagatelizować. U dzieci może dojść do całkowitej niedrożności dróg oddechowych, co powoduje śmierć przez uduszenie.

Dorośli, zwłaszcza osoby w podeszłym wieku, narażone są na problemy kardiologiczne, gdyż podwyższona temperatura ciała powoduje przyspieszenie akcji serca i tętna.

Szczególnej opieki wymagają osoby z niewydolnością serca.

 

Jak wyleczyć grypę?

Grypa wymaga leczenia środkami farmakologicznymi – przeciwgrypowymi, przeciwzapalnymi i przeciwgorączkowymi. Największą skuteczność można osiągnąć, gdy leczenie zostanie włączone już w pierwszej dobie od zarażenia.

Najczęściej nie są wymagane żadne specjalistyczne leki, oprócz tych, które dostępne są bez recepty – leki zawierające paracetamol, aspirynę lub ibuprofen, syropy na kaszel oraz tabletki na ból gardła.

Można także wyleczyć grypę domowymi sposobami, stosując chłodne okłady na obniżenie gorączki, bańki lekarskie do mobilizacji układu odpornościowego oraz inhalacje z Amolu na oczyszczenie dróg oddechowych.

Bardzo ważne jest także częste podawanie napojów, by nie doprowadzić do odwodnienia organizmu.

Leczenie grypy u dzieci oraz kobiet w ciąży wymaga zastosowania bezpiecznych środków farmakologicznych, dlatego zalecana jest konsultacja z lekarzem rodzinnym. Dotyczy to zwłaszcza małych dzieci i niemowlaków, których układ immunologiczny nie jest jeszcze tak rozwinięty, jak u dorosłej osoby.

Najcięższe objawy grypy zwykle ustępują po 3-7 dniach, ale uczucie osłabienia i złego samopoczucia może utrzymywać się jeszcze ponad 2 tygodnie.

Należy doprowadzić do pełnego wyleczenia grypy, by nie dopuścić do ewentualnych powikłań, ponadto niewyleczona choroba może być przyczyną kolejnych zachorowań, dlatego zalecane jest pozostanie w domu przez cały okres trwania choroby.

 

Przeziębienie a grypa – różnice

Układ oddechowy, ze względu na swoją funkcję, jest najbardziej narażony na działanie patogenów znajdujących się w powietrzu. Wirusy grypy i przeziębienia lubią wilgotne, niezbyt ciepłe, ale także niezbyt zimne środowisko.

Najszybciej rozprzestrzeniają się w niewentylowanych pomieszczeniach, gdzie przebywają duże skupiska ludzi. Wystarczy, że jedna zarażona osoba kichnie, a wraz z kropelkami śliny, wirusy powędrują dalej, zarażając każdą napotkaną osobę.

You might be interested:  Złamanie kości udowej – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja, powikłania

Chociaż układ immunologiczny radzi sobie z zagrożeniem na różne sposoby, nie zawsze mu się to udaje, a wtedy dochodzi do zainfekowania organizmu. Pozostaje tylko pytanie: czy to przeziębienie, czy grypa?

Pierwszym objawem różnicującym obie choroby jest jej początek i intensywność. Przeziębienie zwykle rozwija się powoli, wywołując stany podgorączkowe, ogólne osłabienie, katar i sporadyczny kaszel.

Z kolei grypa charakteryzuje się szybkim początkiem i wysoką gorączką, której szczyt następuje już po 24 godzinach od wystąpienia pierwszych objawów.

Grypa trwa dłużej od przeziębienia, nawet powyżej 2 tygodni.

ObjawGrypaPrzeziębienie
Początek chorobySzybkiŁagodny
Okres wylęganiaSzybkiPowolny
Czas trwaniaDługi, nawet kilka tygodni, zwykle ok. 2 tygodniNajczęściej kilka dni
GorączkaWysoka, ok. 40°C, szczyt gorączki nawet po 24 godz. od pierwszych objawówZwykle niewysoka, stany podgorączkowe
OsłabienieZnaczneUmiarkowane
Bóle głowyBardzo silneŚrednie
Bóle mięśni i kostno-stawoweBardzo silneŚrednie lub lekkie
KatarNie zawszeZawsze
KaszelUciążliwy, duszący, najpierw suchy, potem mokryNie zawsze, najczęściej sporadyczny kaszel z uczuciem drapania w gardle
Zapalenie spojówekCzęstoRzadko
Krwawienie z nosaCzęstoRzadko
PowikłaniaCzasami przy niewłaściwym leczeniuRzadko

Ptasia grypa – objawy i jak można się nią zarazić?

Ptasia grypa to choroba zakaźna, która, jak sama nazwa wskazuje, dotyczy głównie ptaków – zarówno dzikich, jak i hodowlanych. Wirus ptasiej grypy zaliczany jest do rodziny Orthomyxoviridae i rodzaju Influenzavirus A.

Najbardziej znanymi szczepami wywołującymi infekcję są H5N1 i H7N9. Wirus ptasiej grypy (np. A/H5N1) może przekraczać barierę gatunkową i zarażać inne zwierzęta, np. psy, koty, świnie. Niestety wirus ten może infekować również ludzi.

Szczepy wirusa, które stwierdzono u człowieka to przede wszystkim: H5N1, H7N3, H7N7 i H9N2. Szczególne obawy budzi szczep H5N1 ponieważ mutuje szybko i ma zdolność do pozyskiwania genów od wirusów infekujących inne gatunki zwierząt.

Co więcej, to właśnie wirus H5N1 spowodował najwięcej ciężkich przypadków zakażenia i zgonów wśród ludzi.

Gdzie panuje ptasia grypa?

Ptasia grypa może występować na całym świecie. Po raz pierwszy chorobę tę zidentyfikowano ponad 100 lat temu we Włoszech. Z kolei pierwsze przypadki zakażenia ludzi wirusem H5N1 odnotowano w Azji Południowo-Wschodniej (głównie w Hong Kongu) pod koniec 1997 roku.

Stwierdzono wówczas infekcję u 18 osób i 6 zgonów. Po raz drugi, ogniska infekcji stwierdzono w 2004 roku w Wietnamie, Tajlandii i na Bliskim Wschodzie. Pojedyncze doniesienia o infekcji u ludzi pochodziły też z Afryki Zachodniej.

Ogniska zachorowania drobiu stwierdzono również w Europie, w tym w Polsce.

Ptasia grypa – jak można się zarazić?

Wirus ptasiej grypy H5N1, który naturalnie występuje u ptactwa dzikiego i drobiu domowego może przenosić się na ludzi poprzez kontakt z zakażonymi odchodami ptaków, ich wydzielinami z nosa, ust i oczu. Teoretycznie, wspomnianym wirusem można zakazić się na skutek połknięcia zanieczyszczonej wody (np.

podczas pływania), czy też poprzez bezpośredni kontakt z wodą zawierającą cząsteczki wirusa (gdy dostanie się ona do nosa lub spojówek). Jednakże przeniesienie się wirusa z ptactwa na człowieka jest zjawiskiem stosunkowo rzadkim.

W tym miejscu warto podkreślić, że spożywanie mięsa drobiowego i jaj zakażonych ptaków, które zostały poddane uprzednio obróbce termicznej jest bezpieczne dla zdrowia. Przyjmuje się, że temperatura wewnątrz mięsa powinna wynosić co najmniej 74℃, aby wykluczyć ryzyko infekcji.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że powszechnie nie obserwuje się przenoszenia wirusa ptasiej grupy pomiędzy ludźmi.

Ptasia grypa a jajka

Jak wcześniej wspomniano, do zakażenia wirusem ptasiej grypy może dojść na skutek spożywania jaj pochodzących od zainfekowanych ptaków. Stąd, aby zminimalizować ryzyko zachorowania zaleca się przechowywać jaja w ten sposób, aby nie miały bezpośredniego kontaktu z innymi produktami spożywczymi.

Dodatkowo przed każdym wykorzystaniem jaj dobrym rozwiązaniem będzie wyparzenie ich we wrzątku. Warto też wspomnieć, że ryzyko infekcji można ograniczyć poprzez niespożywanie jaj w formie surowej. Najlepszym rozwiązaniem jest poddawanie jaj obróbce termicznej – gotowaniu, smażeniu, pieczeniu.

Wówczas tak przygotowane jaja są bezpieczne dla zdrowia.

Ptasia grypa – jak zapobiec infekcji

Istnieje kilka sposobów, których wprowadzenie do codziennego życia może pomóc w zmniejszeniu ryzyka infekcji wirusem ptasiej grypy. Jak wcześniej wspomniano, zarówno mięso drobiowe, jak i jaja pochodzące od drobiu należy poddawać obróbce termicznej (minimum 70℃). W tym miejscu należy zaznaczyć, że niska temperatura nie zabija wirusa. Stąd np.

mrożenie mięsa nie jest skuteczną metodą na jego pozbycie się. Ważne jest również zachowanie odpowiedniej higieny w kuchni podczas przygotowywania dań, których składnikiem jest mięso drobiowe. Zaleca się dokładne mycie wszystkich przedmiotów (np. desek do krojenia, sztućców, misek), które miały kontakt z surowym drobiem. W tym celu najlepiej stosować detergenty.

Aby ograniczyć ryzyko zakażenia, dobrze jest również unikać kontaktu z ptasimi odchodami (np. podczas mycia okien). Jeżeli jest to nieuniknione, należy stosować środki higieny osobistej (np. rękawiczki). Ważną zasadą jest również to, aby nie dotykać martwych lub chorych ptaków (zarówno dzikich, jak i hodowlanych) bez stosownego zabezpieczenia.

Z kolei osoby, które zajmują się hodowlą drobiu powinny być zaopatrzone w maski i kombinezony.

Grypa – jak można się zarazić?

Ptasia grypa – objawy

Objawy ptasiej grypy u człowieka

Wiele osób zastanawia się, jakie są objawy ptasiej grypy u ludzi, dlatego też poniżej przedstawiliśmy najczęstsze symptomy infekcji:

  • Wysoka temperatura ciała (niejednokrotnie powyżej 38℃)
  • Kaszel
  • Bóle mięśniowo-stawowe
  • Zapalenie spojówek (sporadycznie)
  • Złe samopoczucie
  • Bóle brzucha
  • Nudności
  • Wymioty
  • Kłucie w klatce piersiowej
  • Problemy z oddychaniem, duszności

Jak widać, praktycznie wszystkie z tych objawów są charakterystyczne dla zwykłej grypy. Dodatkowo u pacjentów z potwierdzoną ptasią grypą typu AH5N1 wielokrotnie stwierdzono też małopłytkowość, limfopenię, zwiększoną aktywność aminotransferaz, a także nacieki w płucach. Niestety zakażenie wirusem ptasiej grypy u ludzi w wielu przypadkach zakończyło się zgonem.

Jakie są objawy ptasiej grypy u kur

Omawiając zagadnienia związane z ptasią grypą, warto też przy okazji zaznaczyć, jakie objawy mogą wskazywać na infekcję wspomnianym wirusem u drobiu. Wśród nich można wymienić m.in.:

  • Zasinienie grzebienia i korali
  • Utratę apetytu
  • Zmniejszenie pragnienia
  • Zmniejszoną produkcję jaj
  • Biegunkę
  • Duszności
  • Łzawienie
  • Obrzęk zatok

U niektórych zwierząt mogą pojawić się też objawy ze strony układu nerwowego, takie jak:

  • Chwiejny chód
  • Porażenie skrzydeł
  • Drgawki
  • Skręt szyi
  • Wygięcie szyi na grzbiet

Niekiedy u chorego drobiu (np. u gęsi) obserwuje się brak skorupy jaj. Ptaki zwykle są też osowiałe i mają nastroszone pióra. W niektórych przypadkach, śmiertelność wśród zakażonej populacji drobiu może sięgnąć nawet 100%.

Ptasia grypa – leczenie

W przypadku zakażenia wirusem ptasiej grypy wprowadza się leczenie farmakologiczne. W tym celu stosuje się leki przeciwwirusowe. Najbardziej powszechnymi lekami wykorzystywanymi w przypadku wspomnianej infekcji są oseltamiwir (komercyjna nazwa: Tamiflu), a także zanamiwir (komercyjna nazwa: Relenza). Są to leki z grupy inhibitorów neuraminidazy.

Leki te mogą znacząco zmniejszyć nasilenie choroby, jak również skrócić czas jej trwania. Jednocześnie mają istotny wpływ na zwiększenie przeżycia osoby zakażonej. Należy jednak podkreślić, że powinny zostać podane jak najszybciej, najlepiej w ciągu 48h od pojawienia się pierwszych objawów.

W tym miejscu warto też zaznaczyć, że szczepionka stosowana przeciwko zwykłej grypie nie chroni przed infekcją wirusem ptasiej grypy.

Podsumowanie

Ptasia grypa jest chorobą charakterystyczną dla ptactwa, w tym drobiu hodowlanego. Jednakże istnieje ryzyko transmisji wirusa do człowieka, choć należy zaznaczyć, że jest ono bardzo niskie.

You might be interested:  Niedobory witamin i minerałów u seniora – jak je uzupełnić?

Choroba ta może powodować poważne objawy i cechuje się stosunkowo wysoką śmiertelnością.

Na szczęście świadomość zagrożenia i podjęcie wspomnianych w artykule środków ostrożności jest skutecznym sposobem na uniknięcie infekcji.

Literatura

1. Gliński Z., Kostro K.: Grypa ptasia A (H7N9) nowym zagrożeniem dla świata. Życie Weterynaryjne, 2014, 89, 2.2. Peiris JS., de Jong MD., Guan Y.: Avian influenza virus (H5N1): a threat to human health. Clinical Microbiology Reviews, 2007, 20, 2, 243-267.3. Spackman E.

: A brief introduction to the avian influenza virus. Methods in Molecular Biology, 2008, 436, 1-6.4. Proenca-Moden JL., Macedo IZ., Arruda E.: H5N1 avian influenza virus: an overview. Brazilian Journal of Infectious Diseases, 2007, 11, 1, 125-133.5. Ligon BL.

: Avian influenza virus H5N1: a review of its history and information regarding its potential to cause the next pandemic. Seminars in Pediatric Infectious Diseases, 2005, 16, 4, 326-335.6. Harder TC., Buda S., Hengel H., Beer M., Mettenleiter TC.

: Poultry food products—a source of avian influenza virus transmission to humans? Clinical Microbiology and Infection, 2016, 22, 2, 141-146.

Jak nie zarazić się grypą żołądkową

Grypa jelitowa jest chorobą sezonową.

W rejonach o chłodnym klimacie najwięcej masowych zachorowań przypada na okres jesienno-zimowy, kiedy organizm człowieka jest osłabiony (mało światła słonecznego, ograniczona ilość świeżych warzyw i owoców).

W obszarach o ciepłym klimacie schorzenie występuje praktycznie przez cały rok. Okres inkubacji patogenów jest krótki i wynosi od jednego do trzech dni.

Z tego powodu choroba rozprzestrzenia się szybko w dużych skupiskach ludzi, szczególnie w przedszkolach, szkołach, ośrodkach wypoczynkowych i szpitalach. Dotyka w równym stopniu zarówno dzieci, jak i osoby dorosłe. Naukowcy oszacowali, że grypa żołądkowa stanowi ponad 90% wszystkich przypadków infekcji niebakteryjnych układu pokarmowego na świecie.

Co wywołuje grypę jelitową?

Zakażenie grypą jelitową obejmuje żołądek oraz jelito cienkie. U osób dorosłych wywołują ją norowirusy, a u dzieci rotawirusy. Patogeny te mają bardzo prostą budowę, a ich materiał genetyczny składa się z pojedynczej nici RNA.

Do chwili obecnej wyodrębniono 5 grup genowych tych drobnoustrojów, zbudowanych z ok. 35 genotypów. Niestety, wirusy te szybko mutują i przechorowanie jelitówki nie uodparnia organizmu ludzkiego na kolejne infekcje (podobnie, jak w przypadku zwykłej grypy).

Dzięki układowi odpornościowemu człowieka grypa jelitowa ustępuje najczęściej po kilku dniach od wystąpienia pierwszych jej objawów.

Objawy grypy żołądkowej

Choroba pojawia się nagle, w postaci silnej, bardzo wodnistej biegunki (do wypróżnień może dochodzić nawet 20 razy w ciągu doby). Towarzyszą jej nudności i wymioty oraz ogólne osłabienie organizmu. Niektóre osoby odczuwają ból głowy i brzucha oraz ból i drżenie mięśni.

Podobnie, jak w zwykłej grypie, mogą pojawić się dreszcze. U osób starszych, osłabionych i u dzieci schorzenie może przybrać dużo poważniejszy przebieg. Pojawia się wysoka gorączka – od 39 do 40 stopni i często dochodzi do utraty świadomości.

W takich przypadkach konieczne jest leczenie szpitalne, które trwa ok. 9 dni. Podczas jelitówki często dochodzi do odwodnienia organizmu.

Grypę jelitową łatwo odróżnić od zatrucia pokarmowego, ponieważ objawy pojawiają się nagle, a biegunka jest bardzo wodnista i pozbawiona przykrego zapachu.

Grypa żołądkowa u dzieci

U dzieci choroba przybiera ostrzejszy przebieg i szybciej doprowadza do osłabienia ich organizmu. Im dziecko jest młodsze, tym łatwiej dochodzi u niego do odwodnienia i utraty elektrolitów. Maluchy bardzo często tracą przytomność i konieczne jest dalsze leczenie w szpitalu.

Aby temu zapobiec, już przy pojawieniu się pierwszych objawów choroby należy często nawadniać chorych. Mogą to być herbatki ziołowe z rumianku, nagietka, czy szałwii, które wykazują silne działanie antyseptyczne i przeciwzapalne lub zwykła woda mineralna.

Najlepiej stosować również specjalne płyny nawadniające, zawierające elektrolity oraz probiotyki, dostępne w aptekach bez recepty. Dobrze jest dziecko przegłodzić, ale jeśli ma apetyt, można podać mu kleik ryżowy i zupę marchewkową. Ważne jest, aby zapewnić spokój i miłą, pogodną atmosferę.

W żadnym razie nie wolno okazywać zniecierpliwienia ani krzyczeć, ponieważ nad biegunką w grypie jelitowej nie można zapanować (nawet osoby dorosłe często nie mogą zdążyć do toalety). Dobrze pielęgnowane dziecko zwalcza chorobę w ciągu kilku dni.

Jeśli zauważymy jednak objawy odwodnienia, należy jak najszybciej udać się do szpitala. Symptomy są łatwe do rozpoznania – usta dziecka są spierzchnięte, zapadają się oczodoły, a płacz przebiega bez łez.

Czy jelitówka jest zaraźliwa?

Niestety, jelitówką bardzo łatwo zarazić się od osoby chorej. Często zdarza się, że po zachorowaniu jednego członka rodziny, następnego dnia chorują wszyscy domownicy, nieraz nawet sąsiedzi.

Do zakażenia dochodzi przez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną, metodą kropelkową lub przez kontakt z przedmiotami, których dotykała. Również drogą pokarmową, przez skażoną wodę i żywność przenosi się grypa żołądkowa.

Jak długo zaraża chory? Okazuje się, że wirusy łatwo przystosowują się do zmiennych warunków środowiska zewnętrznego i potrafią w dogodnych warunkach przetrwać poza organizmem człowieka nawet przez dwa miesiące. Niszczy je dopiero wysoka temperatura – np.

ogrzewanie przez pół godziny w 60. stopniach Celsjusza. Dlatego osoba, która przechorowała jelitówkę i powszechnie została uznana za zdrową, może zarazić wiele osób jeszcze przez kilka kolejnych dni.

Grypa żołądkowa – leczenie dorosłych

Jelitówka u osób dorosłych zazwyczaj mija samoistnie po kilku dniach. Należy jedynie dbać o odpowiednie nawodnienie organizmu oraz uzupełnianie ubytku elektrolitów.

Warto wspomagać układ immunologiczny poprzez przyjmowanie probiotyków, które wzmacniają i odbudowują naturalną florę bakteryjną układu pokarmowego człowieka.

Jeśli występują dolegliwości bólowe lub gorączka, można przyjmować leki o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym oraz obniżającym temperaturę ciała.

Jak nie zarazić się grypą żołądkową?

Każdy lekarz zapytany o to, jak nie zarazić się jelitówką, odpowie krótko: „należy przestrzegać zasad higieny”. Polegają one na częstym myciu rąk, zwłaszcza po skorzystaniu z toalety. Owoce i warzywa powinny być przed spożyciem dokładnie umyte pod bieżącą wodą.

Nie wolno pić nieprzegotowanej wody oraz tej, która pochodzi z nieznanych źródeł. Przed każdym posiłkiem trzeba umyć ręce. Jak nie zarazić się biegunką, kiedy osoba chora przebywa pod tym samym dachem? W domu, w którym przebywa osoba chora, wszystko powinno być „sterylne”. Kontakty należy ograniczyć do niezbędnego minimum.

Wszystkie przedmioty, których dotykała, np. klamki, piloty, klawiatura komputera, czy telefonu, powinno się dokładnie odkażać. Urządzenia sanitarne, po każdym użyciu przez chorego trzeba dokładnie czyścić i również odkazić. Powinno się często myć ręce, szczególnie przed przygotowaniem posiłków.

Można również profilaktycznie przyjmować probiotyki, aby wzmocnić własny układ odpornościowy.

Grypa jelitowa jest uciążliwa, zarówno dla osoby chorej, jak i wszystkich domowników. Na szczęście trwa krótko, a zarażenia można uniknąć, stosując się ściśle do zasad higieny.

Świńska grypa – objawy. Jak można się zarazić A/H1N1?

Mianem świńskiej grypy określamy zakaźną chorobę dróg oddechowych, która jest wywoływana przez typ A wirusa grypy H1N1. Sam wirus po raz pierwszy został odkryty u świni w latach 30. XX wieku. Jednak dopiero na początku wieku XXI doszło do mutacji wirusa, w wyniku której pokonał on tzw. barierę gatunkową.

ZOBACZ TEŻ: Jak zwiększyć odporność i uniknąć grypy?

Świńska grypa – objawy zakażenia

W wyniku zakażenia wirusem A/H1N1u ludzi dochodzi do rozwoju licznych objawów, które na pierwszy rzut oka przypominają symptomy zwykłej i sezonowej grypy. 

Świńska grypa – najczęstsze objawy

Do najczęściej występujących objawów zakażenia wirusem wywołującym tzw. świńską grypę, zaliczamy:

  • wysoką gorączkę, której mogą towarzyszyć dreszcze,
  • bóle głowy,
  • ból gardła,
  • bóle mięśniowe,
  • duszności,
  • spadek apetytu,
  • ogólne złe samopoczucie.
You might be interested:  Zgrzytanie zębami podczas snu

Świńska grypa – rzadko występujące objawy

U pacjentów zakażonych wirusem A/H1N1 stosunkowo rzadko obserwuje się natomiast poniższe objawy:

  • biegunkę,
  • nudności oraz towarzyszące im wymioty,
  • uczucie dezorientacji,
  • utratę przytomności.

ZOBACZ TEŻ: Objawy koronawirusa – jak rozpoznać chorobę?

Sposób szerzenia się wirusa świńskiej grypy

Sam wirus roznosi się drogą kropelkową, czyli podobnie do wirusa grypy sezonowej. Oznacza to, że zarazić można się nie tylko poprzez aerozol powstały podczas kichania osoby zakażonej czy jej kaszel, ale także poprzez dotykanie powierzchni, na których wirus mógł osiąść wraz z wydzielinami chorego (m.in. klamki, blaty).

ZOBACZ TEŻ: Cytomegalia – jak się objawia? Jak leczyć cytomegalię?

Diagnostyka świńskiej grypy

Z racji niewielkiej specyficzności objawów, trudno jest lekarzowi na podstawie samego wywiadu stwierdzić, czy ma się do czynienia z chorym zakażonym wirusem zwykłej grypy sezonowej czy wirusem A/H1N1.

Jednym z pierwszych kroków niezbędnych do wykonania w celu postawienia trafnej diagnozy jest wykluczenie lub potwierdzenie ewentualnego kontaktu pacjenta z osobą, u której stwierdzono świńską grypę.

Jeśli istnieje podejrzenie zakażenia wirusem A/H1N1 przeprowadza się specjalne testy, aby ostatecznie potwierdzić czy chory cierpi na świńską grypę.

ZOBACZ TEŻ: Grypa a przeziębienie – czym się różnią?

Profilaktyka świńskiej grypy

Podstawowym sposobem na uniknięcie zakażenia wszelkimi wirusami przenoszonymi drogą kropelkową jest m.in regularne mycie rąk przez czas co najmniej 20-30 sekund (przy pomocy ciepłej wody z mydłem).

Jeżeli umycie dłoni nie jest możliwe, warto zastosować preparaty do dezynfekcji sporządzone na bazie alkoholu.

Jest to istotne, ponieważ dotykając brudnymi rękami twarzy, a w szczególności okolic ust, nosa czy oczu, doprowadzamy do przedostania się wirusa do wnętrza naszego organizmu.

Innym skutecznym sposobem profilaktyki zarażenia świńską grypą jest stosowanie maseczek chirurgicznych.

Dzięki nim ograniczone jest wytwarzanie aerozolu przez osoby chore, a także nie dochodzi do jego wdychania przez osobę zdrową, która również ma na sobie maseczkę.

Jednakże należy pamiętać o zmienianiu użytej maseczki na nową lub w  przypadku maseczek wielorazowych – o ich regularnym praniu lub prasowaniu. Warto również unikać zatłoczonych miejsc.

ZOBACZ TEŻ: Mononukleoza – objawy i leczenie

Świńska grypa – leczenie

Jeżeli podejrzewamy u siebie zakażenie wirusem A/H1N1, powinniśmy udać się do lekarza POZ lub lekarza internisty, który przeprowadzi szczegółowy wywiad, a także w razie potrzeby skieruje nas na potrzebne testy. Jeżeli chcesz umówić wizytę lekarską, możesz to zrobić bez wychodzenia z domu w niezwykle łatwy sposób poprzez portal LekarzeBezKolejki.pl.

W większości przypadków dochodzi do samowyleczenia się schorzenia. Jednakże w przypadku np. osób o osłabionej odporności, może dojść do poważnych powikłań świńskiej grypy, a w skrajnych przypadkach zakażenie może prowadzić nawet do śmierci.

Na rynku istnieje szczepionka chroniącą przed zachorowaniem (lub zapewniająca łagodniejszy przebieg zakażenia) na grypę wywołaną m.in. wirusami typu A.

Nie znamy jednak dokładnych danych, w jakim stopniu szczepionka skierowana przeciwko grypie sezonowej chroni nas przed zachorowaniem na grypę świńską – wynika to z ciągłej ewolucji wirusów i faktu, że szczepionka ochronić nas przed zachorowaniem wywołanym jedynie tym konkretnym szczepem, który został wykorzystany do produkcji preparatu. 

W przypadku zachorowania na świńską grypę stosuje się przede wszystkim leczenie przeciwwirusowe oraz objawowe.

ZOBACZ TEŻ: Paciorkowiec – jak można się nim zarazić i jak go leczyć?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

W jaki sposób można zarazić się grypą?

Wirus grypy przenosi się drogą kropelkową w powietrzu i na skórze lub w pokarmach chorych zwierząt. Najczęściej chorują dzieci w wieku szkolnym. Aby unikać zachorowania, należy szczepić się, zmniejszyć czas przebywania w miejscach użytku publicznego oraz dbać o higienę.

Droga zarażenia

Grypa – jak się zarażamy? Wirus grypy bardzo łatwo rozprzestrzenia się, powodując tym samym duże zagrożenie zachorowania. Można zarazić się zarówno od chorego, jak i osoby, u której nie widać objawów grypy, takich jak kaszel czy gorączka.

Szczególnie łatwo zarazić się wirusem  w miejscach publicznych, gdzie kontakt z osobami potencjalnie chorymi jest częsty i bliski, a grypa unosi się w powietrzu w postaci drobnych kropelek. Najczęściej zarażamy się w szkole, centrum handlowym czy komunikacji miejskiej.

Istnieje jednak wiele sposobów zakażenia.

  1. Częstą przyczyną zarażenia jest wdychanie wydzieliny z dróg oddechowych osoby zarażonej. Wirus rozprzestrzenia się w postaci minimalnych kropelek zawieszonych w powietrzu. Kiedy przebywa się w bliskiej odległości od chorego, istnieje znaczne prawdopodobieństwo zarażenia.
  2. Zarazić się można również w wyniku kontaktu cielesnego z chorym. Bakterie osiadają na rękach, a ze skóry wirus przedostaje się do układu oddechowego poprzez dotykanie twarzy.
  3. Ptasią grypą można zarazić się, zjadając niedogotowane mięso drobiowe lub surowe jajka chorych ptaków.
  4. Zarażenie może powstać również w skutek kontaktu z chorymi lub martwymi zwierzętami uprzednio chorymi na grypę.

Kiedy wirus dostanie się do układu oddechowego, zaraża komórki jamy nosowo-gardłowej. W kolejnym etapie powiela się w komórkach rzęskowych układu oddechowego (odpowiedzialnych za zbieranie kurzu i innych drobinek ze środowiska), tym samym uszkadzając je. Błona śluzowa zostaje obnażona i wystawiona na działanie bakterii oraz powikłań po grypie.

Potrzeba średnio 2 dni od zakażenia. aby wystąpiły objawy wirusa grypy. Dzieci poniżej 10. roku życia są źródłem zakażenia nawet 10 dni po chorobie. Dorośli ludzie natomiast stanowią zagrożenie chorobą do 5 dni po infekcji. Dzieci w wieku szkolnym również znacznie częściej chorują na grypę. Jest to związane ze słabszym i nieprzygotowanym na tą chorobę układem immunologicznym.

Jak uniknąć zarażenia?

Najskuteczniejszym rozwiązaniem w walce z grypą są szczepienia. Nie wszystkie rodzaje tej choroby mają swoje szczepionki (ptasia grypa, świńska grypa), jednak w przypadku grypy sezonowej szczepionka ma 50%-60% skuteczność (https://www.cdc.gov/flu/about/qa/vaccineeffect.htm). Zaszczepiony organizm jest odporny na trzy typy wirusa (A,B, w ograniczonym stopniu C), a zwiększona odporność występuje już po 7 dniach od momentu zaszczepienia. Szczepienia pełnią niezmiernie ważną rolę u osób powyżej 65. roku życia,  cukrzyków i astmatyków, bowiem u tych osób ryzyko powikłania pogrypowego jest największe.  Najlepszym okresem na szczepienie jest czas pomiędzy wrześniem a grudniem, kiedy ciało przygotowuje się na szczytowy moment zachorowalności na grypę.

Podczas częstych zachorowań na grypę należy unikać dużych grup ludzi. W praktyce znaczy to wystrzeganie się supermarketów w godzinach szczytowych lub unikanie miejsc rozrywki, jak koncerty czy kino. Wiele zakażeń przechodzi drogą kropelkową w komunikacji miejskiej, warto ograniczyć korzystanie z niej w czasie epidemii.

Jeśli wiadomo o grypie znajomego, należy ograniczyć z nim kontakt do rozmowy telefonicznej bądź internetowej. Jeśli natomiast bezpośredni kontakt jest niezbędny, warto skorzystać z maseczki lub podarować taką choremu.

Niezmiernie istotnym elementem profilaktyki jest mycie rąk po każdym kontakcie z obcym ciałem. Niezależnie od tego, czy dotykamy skóry, czy ubrania chorego (na przedmiotach wirus utrzymuje swoje właściwości chorobowe przez 4 godziny).

Konsultacja merytoryczna Dr hab. n.med. Anna Piekarska – Kierownik Kliniki Chorób Zakaźnych i Hepatologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *