Łojotokowe zapalenie skóry głowy

  Łojotokowe zapalenie skóry głowy    

Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) (ang. seborrheic dermatitis) to przewlekła choroba skóry, która może występować zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Jej przyczyna dokładnie nie została poznana. Wiadomo, że zwiększone wydzielanie łoju sprzyja rozwojowi grzybów z rodzaju Malassezia, które powszechnie uważane jest za przyczynę choroby. W badaniach jednak nie potwierdzono związku między zwiększoną kolonizacją przez Malassezia a nasileniem objawów.[1] Malassezia to lipofilny grzyb obecny fizjologicznie na powierzchni skóry, który u osób skłonnych może indukować odpowiedź immunologiczną i charakterystyczne dla ŁZS zmiany.

Schorzenie występuje najczęściej na owłosionej skórze głowy oraz obszarach bogatych w gruczoły łojowe, takie jak środek czoła, skóra za uszami, skrzydełka nosa, policzki, górna część klatki piersiowej i okolica międzyłopatkowa. Łojotokowe zapalenie skóry może wystąpić na każdym etapie życia, a więc:

 Łojotokowe zapalenie skóry głowy Łojotokowe zapalenie skóry głowy  

  • u niemowląt, zwykle między 3. a 5. tygodniem w postaci ciemieniuchy (miejscowego, nadmiernego złuszczania się owłosionej skóry głowy z powstawaniem charakterystycznych żółtawych łusek),
  • w okresie dojrzewania, pod wpływem zmian hormonalnych nadprodukcji sebum i zmiany jego składu (tj. zwiększenie ilości triglicerydów względem wolnych kwasów tłuszczowych i estrów); najczęściej w w obrębie owłosionej skóry głowy, ucha, powiek, łuków brwiowych, brody, fałdów nosowo-wargowych, górnej i środkowej części klatki piersiowej oraz na plecach,
  • oraz u osób po 50 roku życia.

Łojotokowe zapalenie skóry głowyManifestacje łojotokowego zapalenia skóry

Jakie czynniki sprzyjają rozwojowi łojotokowego zapalenia skóry?

Do czynników, które zwiększają ryzyko wystąpienia łojotokowego zapalenia skóry należą:

  • nadmierna potliwość skóry,
  • zaburzenia hormonalne,
  • złe odżywianie się,
  • skłonności genetyczne,
  • zmniejszona odporność organizmu,
  • nieodpowiednia higiena skóry,
  • stosowanie drażniących skórę detergentów,
  • nadmierna podaż witaminy A
  • niedobór witaminy H, B6 i B2
  • przyjmowanie następujących substancji: buspiron, chlorpromazyna, cymetydyna, gryzeofulwina, haloperidol, interferon alfa, lit, metyldopa, psoraleny, fenotiazyny, środki androgenne.

Objawy łojotokowego zapalenia skóry, czyli na co może skarżyć się pacjent?

Pacjent z łojotokowym zapaleniem skóry może skarżyć się na:

  • błyszczenie się skóry, plamy rumieniowe występujące w okolicy koncentracji gruczołów łojowych, hipopigmentacja naskórka,
  • złuszczający się naskórek z łuskami koloru szarego lub zabarwione przez łój na żółtawy kolor,
  • nadmierne wypadanie włosów,
  • świąd lub pieczenie,
  • zaczerwienione powieki i zapalenie spojówek,
  • występowanie naprzemiennych faz aktywności choroby z typowym łuszczeniem naskórka i świądem w okresie zimowym i remisji objawów w lecie.

Jak odróżnić ŁZS od łuszczycy, AZS i trądziku różowawego? Najbardziej charakterystyczne jest występowanie żółtawych łusek i zaostrzeń choroby w okresie zimowym – latem najczęściej obserwuje się poprawę.

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry

Warto pamiętać, że leczenie ŁZS nie prowadzi do wyleczenia samej choroby, ale ma na celu redukcję uciążliwych dla pacjenta objawów – zmniejszenie świądu, zaczerwienienia, łuszczenia się skóry oraz poprawę ogólnego wyglądu skóry.

W praktyce stosuje się miejscowe leki przeciwgrzybicze, disiarczek selenu, pirytonian cynku, mGKS i inhibitory kalcyneuryny, dziegcie i kwas salicylowy.

[2][1] Jeśli leczenie miejscowe nie przynosi rezultatów stosuje się doustne leki przeciwgrzybicze.[1] Sposób leczenia uzależniony jest od wieku pacjenta oraz miejsca na skórze objętego chorobą.

W przypadku młodzieży i osób dorosłych leczenie ma charakter długotrwały, a jego głównymi celami jest redukcja liczby drożdżaków na skórze, zmniejszenie produkcji łoju oraz łagodzenie stanów zapalnych.

Leki przeciwgrzybicze

W przypadku łojotokowego zapalenia owłosionej skóry głowy możesz polecić szampony zawierające ketokonazol (Mediket, Nizax, Nizoral, Noell, Zoxin-med), pirokton olaminy (Octopirox) lub cyklopiroks olaminy (Pirolam, Sebiprox i Ketoxin Med).

Wydając szampon leczniczy przypomnij pacjentowi, aby nałożył go starannie na skórę głowy (nie tylko na włosy) i zanim go spłucze, pozostawił na 5–10 min (zgodnie z rekomendacją producenta).

[1] W aptece dostępny jest również szampon z cyklopiroksem (Stieprox), dostępny tylko na receptę.

Na nieowłosioną skórę głowy stosuje się maści i kremy zawierające klotrimazol, izokonazol (Travogen) lub mikonazol (Daktarin), płyny na skórę z cyklopiroksolaminą (Hascofungin, Pirolam, Batrafen) i kremy (Pirolam). W sytuacji, gdy miejscowe leczenie jest nieskuteczne, a objawy nawracają lekarz może przepisać doustne leki z ketokonazolem lub itrakonazolem. Optymalny czas leczenia środkami przeciwgrzybiczymi to 3 – 4 tygodnie.[3]

Działanie przeciwgrzybicze wykazuje również siarczek selenu. Preparaty z siarczkiem selenu dostępne w aptece to Capitis Duo, Nizax control i Selsun Blue. Polecając ten preparat warto uprzedzić pacjenta, że szampon z tym składnikiem może odbarwiać kolor włosów farbowanych, jeśli nie zostanie spłukany w odpowiednim czasie, tak jak wskazuje ulotka.

Więcej informacji na temat leczenia łojotokowego zapalenia skóry, skuteczności i działania poszczególnych składników znajdziesz w najnowszych Zeszytach Aptecznych: Problemy dermatologiczne z perspektywy farmaceuty. 

Glikokortykosteroidy i leki immunosupresyjne

Do redukowania miejscowych zmian zapalnych stosuje się glikokortykosteroidy o małej i średniej sile działania w postaci maści, kremów, lotionów, roztworów, szamponów, żeli i pianek wydawanych na receptę lub dostępny bez recepty 0,5% krem z hydrokortyzonem.

GKS nie powinno stosować się na twarz ze względu na ryzyko powstania teleangiektazji, zaniku skóry i spadku skuteczność przy dłuższym stosowaniu. W przypadku zmian owłosionej skóry głowy i tułowia należy stosować je jak najkrócej. Optymalny czas leczenia to 1 – 3 tygodnie.

Gdy zmiany pojawiają się na twarzy lekarz najprawdopodobniej przepisze inhibitory kalcyneurynypimekrolimus w kremie (Elidel) lub takrolimus w maści (Protopic).

Realizując receptę na inhibitory kalcyneuryny przypomnij pacjentowi, aby stosował filtry ochronne i unikał ekspozycji na słońce. Warto pamiętać, że nadmierne opalanie się stymuluje łojotok.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy

Pielęgnacja skóry u pacjenta z łuszczycą

W przypadku skóry nieowłosionej polecane są preparaty o działaniu złuszczającym, przeciwłojotokowym (kwas salicylowy, mocznik, kwas migdałowy), kremy z dodatkiem składników przeciwgrzybiczych i inne kosmetyki, w których skład wchodzą związki mineralne, takie jak cynk lub siarczek selenu. Unikać należy jednak wysuszających skórę mydeł. W zamian powinno wybierać się syndety oraz preparaty pozbawione substancji, które mogą dodatkowo podrażniać skórę (na przykład zapachowych olejków eterycznych).[4]

Polecamy Odradzamy
  • łagodne kosmetyki o działaniu seboregulującym i złuszczającym martwy naskórek,
  • kremy przeznaczonymi do skóry łojotokowej o działaniu nawilżającym celem wspomagania odbudowy bariery naskórkowej,
  • zadbanie o prawidłową zbilansowaną dietę, suplementację witaminami B2 i PP oraz mikroelementami (selen),
  • regularne czyszczenie przyborów do pielęgnacji włosów.
  • używania kosmetyków z silnymi detergentami (na przykład SDS, mydła) ze względu na wysuszanie i podrażnianie skóry,
  • używanie kosmetyków na bazie alkoholu,  mogą one początkowo dawać złudzenie łagodzenia łojotoku, jednak przy dłuższym stosowaniu mogą doprowadzić do “odbicia” i nasilenia łojotoku,
  • nadmierną higienę skóry,
  • stosowanie tłustych kosmetyków, pudrów zatykających pory i natłuszczanie skóry głowy olejami, które mogą stać się pożywką dla lipofilnych grzybów.

U osób z łagodną postacią łojotokowego zapalenia skóry owłosionej i łupieżem tłustym istotną rolę odgrywa codzienna prawidłowa pielęgnacja włosów. Konieczny jest nie tylko szampon przeciwłupieżowy, ale również kosmetyki, które będą złuszczać zrogowaciałe komórki naskórka, posiadać dobre właściwości nawilżające oraz działać seboregulująco.

W tabeli poniżej wymienione zostały przykładowe kosmetyki dostępne w aptece przeznaczone do łojotokowej skóry głowy.

mycie
  • La Roche-Posay Lipicar Syndet (krem myjący)
  • La Roche-Posay Lipicar Syndet AP+  (krem myjący)
  • La Roche-Posay Lipicar Surgras  (krem pod prysznic)
  • PHYSIOGEL Hypoallergenic (żel do twarzy)
  • Uriage Hydrasec (żel do twarzy)
  • Oliprox, szampon oczyszczający w łojotokowym zapaleniu skóry
  • Kropla Zdrowia, naturalne mydło płynne z nanosrebrem i białą glinką
pielęgnacja
  • Cetaphil MD Dermoprotektor (balsam do twarzy i ciała)
  • Zinadermin, krem ochronno – regenerujący z tlenkiem cynku
  • Biotar, balsam do ciała regeneracyjno-ochronny, 4% dziegciu brzozowego 
łagodzenie i tonizacja
  • Uriage Eau Thermale woda termalna w sprayu
  • Vichy Eau Thermale, woda termalna w sprayu
  • La Roche-Posay Kerium DS (krem kojący do skóry łojotokowej)
  • Bioderma Sensibio DS+, krem przeciw podrażnieniom
złuszczanie i seboregulacja
  • Bioderma Sebium Serum, złuszczające serum do skóry tłustej
  • Ducray Kertyol PSO, krem normalizujący rogowacenie skóry
  • Squamax, złuszczająco – nawilżająca emulsja
  • Oliprox, krem usuwa objawy łojotokowego zapalenia skóry

Więcej na temat łojotokowego zapalenia skóry i jego szczególnej odmiany, ciemieniuchy znajdziesz w najnowszym Zeszycie Aptecznym: Problemy dermatologiczne z perspektywy farmaceuty. Zaglądnij na stronę wydawnictwo.farm.

Piśmiennictwo:

 

Hair Medica – Klinika Włosów, Centrum Trychologii

Łojotokowe zapalenie skóry głowy

Spis treści

Łojotokowe zapalenie jest chronicznym i uporczywym stanem cechującym się złuszczaniem skóry zlokalizowanym głównie w obrębie skóry owłosionej oraz miejscach bogatych w gruczoły łojowe. Łojotokowe zapalenie skóry głowy to powszechnie występujące, przewlekłe schorzenie, które dotyka zarówno kobiety jak i mężczyzn w różnym wieku.

You might be interested:  Stres oksydacyjny – co to jest, objawy, skutki, dieta

Najczęściej swój początek ma w okresie dojrzewania z największym nasileniem u młodych dorosłych. Szacuje się, że do 3% naszej populacji, a do 5% spośród dzieci dotyka ten problem.

Jest to stan zapalny skóry charakteryzujący się nawrotowym przebiegiem, z zaostrzeniami w okresie jesienno – zimowym, w obrębie owłosionej skóry głowy, w okolicach łojotokowych. Ta uporczywa choroba przedstawia się zmianami złuszczającymi o podłożu rumieniowym wraz z wysiękami.

Może zajmować skórę całego ciała, na co również należy zwracać uwagę podczas różnicowania i stawiania diagnozy. Najczęstsze występowanie zmian: fałdy nosowo-wargowe, policzki, powięki, w obrębie brwi, małżowiny uszne, klatka piersiowa, okolicę międzyłopatkowa.

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry głowy

Bardzo ważną informacją jest, że schorzenie to nie zawsze występuje u osób z problemem łojotoku.

Jest to bardzo ważne ponieważ łojotokowe zapalenie skóry jest błędnie rozpoznawane przez brak łojotoku, zapewne przez nazwę schorzenia, która wskazuje, że łojotok jest niezbędnym elementem. Patogeneza jest wieloaspektowa.

Za główne czynniki uważa się zaburzenie pracy gruczołów łojowych, ich wzmożoną pracę wraz ze zmodyfikowanym składem sebum, wzrost kolonizacji Malassezia spp., czynniki środowiskowe i immunologiczne.

Istotna jest interwencja już przy stwierdzeniu łupieżu tłustego, ponieważ jest on uważany jako wczesne stadium łojotokowego zapalenia skóry.

Oprócz nadmiernej produkcji łoju przy ŁZS obserwuje się także nadprodukcje cholesterolu, redukcję wolnych kwasów tłuszczowych oraz skwalenu. Na zaburzenia pracy gruczołów wpływają też androgeny. Potwierdza to między innymi fakt, że ŁZS rzadko pojawia się przed okresem dojrzewania.

Czym jest niewłaściwy skład sebum?

Wielu ekspertów twierdzi, że nadprodukcja sebum i jego niewłaściwy skład to główne przyczyny powstawania łojotokowego zapalenia skóry. Zamiast skwalenu i wolnych kwasów tłuszczowych obserwuje się wzrost cholesterolu i triglicerydów. Ważnym aspektem jest również oddziaływanie androgenów na zaburzenie pracy gruczołów łojowych.

Malassezia – lipofilny drożdżak

Rola tego drobnoustroju przy ŁZS jest niepodważalna. Grzyb ten występuje u każdego w składzie mikroflory jednak u osób z ŁZS obserwuje się jego znaczy wzrost.

Malassezia jest lipofilnym drożdżakiem, którego wzmożona kolonizacja jest odpowiedzialna za nasilenie zmian podczas nawrotów, co powoduje nieprawidłową odpowiedź układu immunologicznego komórek organizmu gospodarza na obecność komórek drożdżaka.

Malessezia wykazuje właściwości toksyczne i zapalne.

Czynniki nasilające zmiany skórne

  • nieprawidłowa dieta
  • nieprawidłowa higiena osobista
  • stres
  • zanieczyszczone środowisko
  • obniżona odporność
  • zaburzenia neurologiczne
  • alkoholizm

Objawy łojotokowego zapalenia skóry głowy i przebieg

Charakterystyczne są koliste ogniska rumieniowe często pokryte żółtymi strupami, którym silne towarzyszy złuszczanie naskórka, wysięki wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry. Przez to, że zmianom towarzyszy świąd nierzadko pojawiają się przeczosy, nadżerki i strupy.

Łojotokowe zapalenie skóry cechuje sezonowość, nasilenie zmian występuje jesienią i zimą z zajęciem skóry twarzy: małżowiny uszne, fałdy nosowo – wargowe, brwi oraz okolicy mostowej i przykręgosłupowej.

Podczas długo utrzymujących się zmian w obrębie skóry głowy dochodzi do przerzedzenia włosów, dlatego tak ważna jest szybka reakcja dla zachowania dużej ilości zdrowych włosów. Całkowita remisja zmian jest niemożliwa ze względu na przewlekłość schorzenia.

Rozpoznanie

W rozpoznaniu łojotokowego zapaleniu skóry pomocne będzie wykonanie badania mikologicznego oraz biopsji skóry.

W diagnostyce różnicowej uwzględnić należy:

  • dermatozy o podłożu alergicznym
  • łuszczycę
  • grzybicę

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry głowy

Łojotokowe zapalenie skóry głowy

Choroba może być mylona z innymi schorzeniami, dlatego ważne jest postawienie właściwej diagnozy, bez tego nie będzie możliwe osiągnięcie pożądanego efektu. Leczenie łojotokowego zapalenia skóry ma charakter miejscowy i w głównej mierze powinno opierać się na stosowaniu preparatów wykazujących działanie keratolityczne, cytostatyczne, przeciwgrzybicze. Zawarcie tych 3 elementów w recepturze preparatu powinno natychmiastowo zredukować zalegającą na skórze łuskę, wyregulować proces regeneracji naskórka oraz zahamować rozwój bakterii i grzybów. Bardzo ważne jest szybkie działanie ponieważ nieleczone łojotokowe zapalenie skóry może doprowadzić do trwałego łysienia.

Usunięcie objawów łojotokowego zapalenia skóry głowy z trychologicznego punktu widzenia jest bardzo łatwe, to kwestia właściwego rozpoznania, doboru odpowiedniej kuracji, odstawienie innych preparatów oraz systematyczność pacjenta.

Zadowalające efekty widać już po pierwszym zastosowaniu indywidualnie dobranych preparatów dostosowanych do obecnego stanu skóry. Leczenie każdego schorzenia przebiega bowiem inaczej, jedynie spersonalizowana kuracja pozwala osiągnąć 100 – procentowy skutek, jakim jest zdrowa skóra głowy.

W tym przypadku często diagnozę przeprowadzamy w gronie kilku specjalistów – dermatologów, trychologów.

Po pewnej diagnozie przechodzimy do dobrania odpowiedniej kuracji. Prawidłowa metodyka oraz preparaty bazujące na naturalnych, niewywołujących skutków ubocznych substancjach będą regulować pracę gruczołów łojowych i usuwać nagromadzoną łuskę z przywróceniem komfortu skórze.

Kuracje trychologiczne można przeprowadzać w domu lub podczas większego problemu – dodatkowo w gabinecie trychologicznym. Główną zasadą działania będzie usunięcie nagromadzonej łuski odpowiednim preparatem jak np. lotion peelingujący na bazie kwasu salicylowego, azelainowego, mlekowego lub peeling na bazie olejków i ekstraktów roślinnych.

Bez tej czynności żadna substancja aktywna nie przedostanie się do skóry, a więc złuszczanie specjalnymi peelingami umożliwia absorpcję preparatu leczniczego bez wywołania podrażnień, a wręcz z intensywnym nawilżeniem, co jest odczuwalne od pierwszego zastosowania.

Preparaty stosowane nastepnie, które wykazują działanie kompatybilne eliminują stany zapalne, w trosce o komfort pacjenta, przywracają skórze gładkość, właściwy proces keratynizacji i florę bakteryjną. Zabiegi i intensywne kuracje domowe eliminują objawy w ciągu kilku tygodni.

Schemat postępowania

Schemat postępowania jest bardzo podobny jak w przypadku łupieżu tłustego.

Celem szybkiego i skutecznego usunięcia objawów – łuski oraz stanu zapalnego, prócz peelingów będzie stosowanie specjalistycznych szamponów zawierających najwyższej jakości składniki aktywne w odpowiednich ilościach i stężeniach.

Szampon powinno się stosować codziennie lub co drugi dzień dwukrotnie myjąc skórę głowy dwa razy, z pozostawieniem na 2 – 3 minuty przy drugim myciu. Środek złuszczający – peeling należy aplikować przed myciem.

W walce z łojotokowym zapaleniem skóry składniki aktywne muszą wykazywać działanie:

  • keratolityczne – usuwanie łuski (siarka, kwas salicylowy, mocznik)
  • cytostatyczne – regulacja procesu regeneracji komórek naskórka, działanie antyproliferacyjne (siarczek selenu, dziegcie mineralne)
  • przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne – hamowanie rozwoju bakterii grzybów (siarczek selenu, pirytionian cynku, siarczek selenu)

Najskuteczniejsze składniki aktywne:

  • piroctone olamine
  • kwas salicylowy
  • ekstrakt z tymianku
  • ekstrakt łopianu
  • ekstrakt i olejek z lawendy
  • ekstrakt z aloesu
  • ekstrakt z brzozy
  • ekstrakt z pokrzywy
  • ekstrakt z rozmarynu
  • olejek eukaliptusowy
  • olejek szałwiowy
  • olejek z mięty pieprzowej
  • mentol
  • siarczek selenu
  • pirytionian cynku
  • siarka
  • dziegdzie

inne:

  • kremy zawierające pochodne witaminy D3
  • inhibitory kalcyneuryny
  • fototerapia
  • terapia PUVA
  • retinoidy
  • antybiotyki
  • prepararty imidazolowe
  • glikokortykosteroidy
  • ketokonazol, flukonazol, intrakonazol, terbinafina
  • pochodne witaminy A

Należy pamiętać, że w walce z objawami łojotokowego zapalenia skóry niezbędna jest systematyczność, stosowanie się do zaleceń trychologa oraz przeprowadzenie pełnej około 3 miesięcznej kuracji. Nie należy zaprzestać zbyt szybko, nawet jeśli widoczna jest poprawa. Łojotokowe zapalenie skóry musi być potraktowane preparatami wysokiej jakości, o sprawdzonym składzie, bez sztucznych dodatków. Formuła musi być skuteczna, mocna, jeśli chodzi o usunięcie grubej, tłustej łuski, a jednocześnie bardzo łagodna, nawilżająca by zagwarantować właściwy płaszczy hydrolipidowy oraz pH.

Stworzenie takiej receptury jest trudne, dlatego pacjenci długo borykają się z problem stosując wciąż nowe, nieskuteczne produkty, w istocie jest to jedno z łatwiejszych schorzeń do usunięcia w gabinecie trychologicznym.

Peelingi i nie tylko

Lecznicze peelingi, szampony, kremy lotiony, ampułki są to główne preparaty wykorzystywane do leczenia łojotokowego zapalenia skóry głowy. Peelingi mogą być wodne oraz tłuszczowe. Dobór właściwego rodzaju oraz niezbędnych składników aktywnych jest uzależniony od stanu skóry głowy pacjenta.

Zazwyczaj bazują na kwasach salicylowych, owocowych, ekstraktach i olejkach roślinnych. Szampony należy stosować naprzemiennie – najlepiej zmieniać szampon co pół miesiąca (stosować 2 szampony naprzemiennie).

Do wyregulowania flory bakteryjnej i pracy gruczołów łojowych służą płyny wykazujące działanie antyseptyczne, antybakteryjne, które nie obciążają skóry, a mocno ją odświeżają.

Porady, zmniejszające objawy łojotokowego zapalenia skóry:

  • Regularnie myj skórę głowy i dokładnie spłukuj szampon
  • Unikaj agresywnych środków myjących
  • Unikaj produktów zawierających alkohol, mogą one powodować nasilenie zmian
  • Unikaj drapania, może zwiększyć podrażnienie i ryzyko infekcji (kiedy czujesz świąd zastosuj specjalistyczny preparat, który wykazuje natychmiastowe działanie przeciwświądowe)
  • W przypadku ciemieniuchy u dziecka, skórę głowy myj nawet raz dziennie, zawsze masując
  • Unikaj stresu i używek
  • Prowadź zdrowy tryb życia
You might be interested:  Paniczny lęk – (paniczny strach) jak sobie radzić z atakami paniki?

Leczenie – krok po kroku

Kuracja domowa

Podstawowym elementem w leczeniu łojotokowego zapalenia skóry jest kuracja domowa indywidualnie dobranymi preparatami trychologicznymi. Bez wdrożenia działań domowych nie ma możliwości mówić o sukcesie – zdrowej skórze głowy.

Należy postępować według schematu: oczyszczanie – wstępne usunięcie łuski, mycie skóry głowy – szamponem, aktywizacja – działanie zapobiegające nawrotom.

Do etapu pierwszego – oczyszczania należy użyć albo lotionu na bazie kwasu salicylowego, mlekowego i azelainowego o płynnej formule lub serum, emulsję na bazie olejków, ekstraktów roślinnych. Dopiero po wstępnym zmiękczeniu łuski można kontynuować przejście do następnych etapów.

Proces mycia w zależności od ilości, jakości łuski oraz istniejących stanów zapalnych, stopnia podrażnienia jest przy użyciu olejowego preparatu roślinnego lub klasycznego szamponu pozbawionego szkodliwych substancji podrażniających. Skórę głowy myjemy zawsze wtedy kiedy tego wymaga, codziennie lub co drugi dzień.

Częstsze mycie bezpiecznymi produktami nie doprowadzi do powstania żadnych szkód. Skórę głowy powinniśmy myć dwukrotnie, zawsze delikatnie masując. Podczas drugiego mycia z pozostawieniem preparatu na około 2 – 3 minuty i obfitym spłukaniem wodą.

Na delikatnie osuszoną skórę głowy zakraplamy i wmasowujemy preparat o formule bez spłukiwania, jest to bardzo ważne by substancje aktywne o działaniu keratolitycznym, antybakteryjnym, przeciwgrzybicznym, regulującym pracę gruczołów łojowych pozostały na skórze głowy i przeciwdziałały pojawieniu się świądu oraz łuski.

Już po pierwszym użyciu tłusta łuska zostaje w znacznym stopniu usunięta, co poprawia walory estetyczne i hamuje proces łysienia. Kuracja domowa powinna trwać około 3 miesięcy.

Profesjonalne zabiegi trychologiczne

Celem szybszego usunięcia objawów łojotokowego zapalenia skóry jest przeprowadzenie serii zabiegów w gabinecie trychologicznym.

Poza leczniczym charakterem zabiegi są świetną formą aromaterapii ze względu na zawartości wysokiej jakości olejków eterycznych zazwyczaj pozyskiwanych z upraw organicznych. Połączone są z masażem relaksacyjnym, który koi zakończenia nerwowe co w połączeniu z zapachem wprawia w błogi relaks.

Zabiegi trwają zazwyczaj 30 – 60 minut. Można przeprowadzać je raz w tygodniu lub co dwa tygodnie, zazwyczaj w serii 6 – 10 zabiegów, do pełnej regulacji naturalnych właściwości skóry.

Zabiegi przeprowadzane w gabinecie różnią się w zależności od intensywności problemu oraz oczekiwań czy upodobań pacjenta. Można przeprowadzać je z myciem skóry głowy lub bez, z wykorzystaniem aparatury, jak np. technologia infuzji tlenowej, lub bez. Wszystkie formy są skuteczne. Podczas obrazowego badania skóry głowy oraz obejrzenia jej pod trychoskopem specjalista dobiera najlepszą.

Efekty są widoczne po pierwszym zabiegu. Po wykonaniu serii zabiegów zalecane są zabiegi przypominające raz na 2 – 3 miesiące.

Gabinetowe zabiegi trychologiczne muszą być zawsze połączone z kuracją domową.

Czas leczenia

Kuracja domowa wraz z profesjonalną w gabinecie trychologicznym trwa zazwyczaj około 1 – 3 miesięcy. Jest to uzależnione od skali problemu.

Efekty leczenia

Efekty są widoczne natychmiastowo już po jednorazowym zabiegu lub zastosowaniu leczniczych preparatów w domu. Całkowity proces przywrócenia naturalnych właściwości skóry trwa dłużej przez co ostateczne efekty widać po zakończonej 1 – 3 miesięcznej pełnej kuracji.

Skóra głowy jest przede wszystkim pozbawiona łuski, podrażnień, właściwie nawilżona, ma odpowiedni płaszcz hydrolipidowy i barierę ochronną, nie swędzi, gruczoły łojowe wyregulowane

Czy łojotokowe zapalenie skóry powraca?

Z uwagi na przewlekły charakter choroby łojotokowe zapalenie skóry głowy może nawracać. Warto więc jest mieć pod ręką sprawdzone preparaty i używać natychmiast po pojawieniu zmian.

Co może powodować nieleczone łojotokowe zapalenie skóry?

Niezbędnym elementem dla wzrostu zdrowych włosów w dużej ilości jest zdrowa skóra.

Wszelkie anomalia na niej występujące jak sucha czy tłusta łuska, łojotok, zaczopowane ujścia mieszków włosowych, istniejący stan zapalny to elementy zakłócające prawidłowy wzrost włosa.

Nieleczone łojotokowe zapalenie skóry może być czynnikiem sprzyjającym powstaniu łysienia, nie należy bagatelizować tego problemu czy liczyć, że objawy same znikną, a mogą zniknąć również włosy.

Zapraszamy na badania osoby o różnym natężeniu problemu. Stosowane przez nas kuracje w szybkim czasie łagodzą i leczą nawet najintensywniejsze stadia choroby. Prawidłowe rozpoznanie i szybka reakcja gwarantują przywrócenie komfortu i dobrego wyglądu.

Rezerwacja finansowanej wizyty u Trychologa

Do końca maja badanie skóry głowy finansowane z programu Zdrowe Włosy

lub sprawdź nasze zabiegi na łojotokowe zapalenie skóry głowy Sprawdź >>

Poznaj skuteczny sposób na łojotokowe zapalenie skóry

Łuszcząca się skóra głowy, twarzy i innych partii ciała? Nieprzyjemne swędzenie? Dolegliwości nasilają się w okresie jesienno-zimowym? Najprawdopodobniej zmagasz się z łojotokowym zapaleniem skóry, przewlekłą i nawracającą chorobą skóry. Dowiedz się, jakie są przyczyny, a także objawy łojotoku skóry głowy i poznaj najskuteczniejsze sposoby leczenia.

Łojotokowe zapalenie skóry jest dość powszechną chorobą, ponieważ stanowi ono aż 10% chorób skóry. Liczne badania nie przyniosły jednoznacznej odpowiedzi dotyczącej przyczyn łojotoku skóry głowy, dlatego przyjmuje się kilka możliwych czynników, które odpowiadają za rozwój i nasilenie się objawów choroby.

Najczęściej upatruje się przyczyn łojotokowego zapalenia skóry z nieprawidłowym funkcjonowaniem gruczołów łojowych. Większość dermatologów jest zdania, że właśnie wzmożona aktywność gruczołów łojowych bezpośrednio przyczynia się do rozwoju łojotoku skóry głowy.

Zdania wśród specjalistów są podzielone, ponieważ okazało się, że istnieje więcej czynników odpowiedzialnych za nieprzyjemne dolegliwości takie jak:

  • zaburzenia flory bakteryjnej objawiające się nadmierną ilością drożdżaków, które według wielu specjalistów są odpowiedzialne za złuszczanie naskórka, świąd oraz podrażnienia, 
  • nieprawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego, przeprowadzone badania wskazują, że łojotokowe zapalenie skóry zazwyczaj występują u osób z obniżoną odpornością np. przebytych infekcjach, dodatkowym argumentem na związek z pracą układu odpornościowego i łojotoku skóry głowy jest fakt, że dolegliwości związane z chorobą nasilają się w okresie jesienno- zimowym, czyli w czasie zwiększonego ryzyka infekcji wirusowych,
  • choroby przewlekłe zwiększające ryzyko wystąpienia łojotokowego zapalenia skóry głowy, według specjalistów choroba Parkinsona, choroby nowotworowe oraz zaburzenia psychiczne jak depresja mogą znacznie zwiększyć ryzyko łojotoku skóry głowy
  • nieprawidłowe funkcjonowanie układu hormonalnego, zaburzenia hormonalne mają wpływ na wzmożoną aktywność gruczołów łojowych, co jest bezpośrednią przyczyną łojotokowego zapalenia skóry głowy
  • tryb życia oraz czynniki środowiskowe, część specjalistów dostrzega związek między łojotokowym zapaleniem skóry a zanieczyszczeniem powietrza, nieodpowiednią higieną osobistą czy niewłaściwym odżywianiem, czy długotrwałym stresem, które mają istotny wpływ na nasilenie się nieprzyjemnych objawów.

Łojotokowe zapalenie skóry nie należy do chorób dziedzicznych, ale udowodniono wpływ genów na skłonność do rozwoju choroby. 

W przypadku łojotokowego zapalenia skóry bardzo ważna jest diagnostyka, ponieważ objawy łojotoku skóry są bardzo podobne do łuszczycy, egzemy czy objawów alergii.

Łojotokowe zapalenie skóry wiąże się z dużym dyskomfortem, ponieważ nieestetyczne zmiany występują w widocznych miejscach na ciele takich jak:

  • owłosiona skóra głowy,
  • owłosione części twarzy jak brwi oraz okolice powiek,
  • fałdy nosowo-wargowe,
  • okolice uszu,
  • pachy, 
  • okolice skóry wzdłuż kręgosłupa.

Łojotokowe zapalenie skóry zazwyczaj dotyczy dorosłych, choć może występować również u niemowląt pod postacią ciemieniuchy i najczęściej dotyczy niemowląt do 3-go roku życia.

Ciemieniucha najczęściej występuje w górnej części głowy niemowlęcia lub okolicach pieluszkowych. Zmiany najczęściej występują w miesiącach letnich w czasie wzmożonej aktywności gruczołów łojowych, jednak nie powodują u niemowląt dolegliwości bólowych.

Zmiany skórne mogą zanikać samoistnie, bez tendencji do nawrotów, jednak zaleca się konsultację lekarską.

Łojotokowe zapalenie skóry częściej występują u mężczyzn, zazwyczaj w wieku 18-40 lat. Udowodniono, że  problemy skórne takie jak trądzik czy łuszczyca zwiększają ryzyko zachorowania. 

Najczęściej występujące objawy łojotokowego zapalenia skóry to:

  • zaczerwienienie,
  • łuszczenie się naskórka,
  • tłuste, żółte płaty skóry,
  • występowania strupów,
  • silny świąd, zwłaszcza w okolicach owłosionej skóry głowy,
  • przerzedzenie włosów,
  • łysienie,
  • zapalenie brzegów powiek,
  • rozpadliny i przeczosy.

Niepokojące objawy najlepiej skonsultować z dermatologiem, który na podstawie badania skóry postawi diagnozę i zaleci odpowiednie leczenie.

Łojotokowe zapalenie skóry jest chorobą przewlekłą i nawracającą, dlatego bardzo ważne jest nie tylko ograniczenie i zahamowanie już istniejących objawów, ale także działania profilaktyczne, które pomogą kontrolować przebieg choroby. Dermatolodzy zalecają zbilansowaną dietę oraz regularną aktywność fizyczną, zwłaszcza na świeżym powietrzu.

You might be interested:  Wysypka na dłoniach i wysypka na rękach – jakie są przyczyny swędzenia i krostek na dłoniach?

W przypadku łojotokowego zapalenie skóry warto unikać produktów spożywczych, które wpływają na wzmożoną aktywność gruczołów łojowych jak: słodycze, tłuszcze zwierzęce czy częste spożywanie smażonych potraw. Warto również zadbać o dietę bogatą w witaminy z grupy B, cynk, które mogą złagodzić objawy łojotokowego zapalenia skóry.

Kondycję skóry znacznie poprawia witamina D ze względu na właściwości przeciwzapalne, dlatego należy zadbać o odpowiednią suplementację w okresie jesienno-zimowym. Łojotokowe zapalenie skóry nasila się w okresie zwiększonego ryzyko infekcji wirusowych, spadku odporności organizmu oraz zmniejszonej ekspozycji skóry na słońce.

Umiarkowane korzystanie ze światła słonecznego znacznie zmniejsza uciążliwe dolegliwości, jednak warto pamiętać, że nadmierne opalanie może pogorszyć stan skóry i nasilić objawy choroby. 

Warto pamiętać, że na nawroty łojotokowego zapalenia skóry spory wpływ ma zanieczyszczenie powietrza oraz ogólna kondycja organizmu. Osoby zmagające się z uciążliwymi objawami powinny zadbać o częste przebywanie na świeżym powietrzu oraz o wzmocnienie odporności, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym.

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry głowy wymaga stosowania odpowiednich preparatów o działaniu przeciwzapalnym i przeciwgrzybiczym, zazwyczaj zawierającymi ketokonazol. Bardzo dobre efekty daje stosowanie bezpośrednio na skórę maści Nizoral 2 razy w tygodniu, przez okres 2-4 tygodni.

Maść na łojotokowe zapalenie skóry jest produktem leczniczym dostępnym w aptece bez recepty. Niektóre środki zawierają również takie substancje jak siarka, pirytonian cynku oraz ichtiol.

W przypadkach dużego nasilenia objawów  konieczne jest przyjmowanie preparatów doustnych równoległe ze środkami stosowanymi bezpośrednio na zmienioną chorobowo skórę.

Łojotok skóry wymaga zastosowania odpowiednich preparatów pielęgnacyjnych, które w dużej mierze mogą ograniczyć nawroty choroby. Najczęstszym błędem jest stosowanie kosmetyków do skóry przetłuszczającej się.

Warto wiedzieć, że przetłuszczanie się skóry, a łojotokowe zapalenie skóry znacząco różnią się od siebie i dlatego wymagają zastosowania środków pielęgnacyjnych o zupełnie odmiennym składzie.

Poza tym łojotok skóry jest chorobą przewlekłą, która wymaga leczenia i odpowiedniej pielęgnacji, a skłonność do przetłuszczanie skóry jedynie stosowania właściwie dobranych kosmetyków. 

Łojotokowe zapalenie skóry wymaga stosowania szamponu i maści zawierających ketokonazol, który ma bezpośredni wpływ na redukcję objawów, a także zapobieganie nawrotom choroby.

Stosowanie szamponu o działaniu przeciwzapalnym i przeciwgrzybiczym w przypadku leczenia objawowego należy stosować 2 razy w tygodniu przez 2-4 tygodni, w zależności od nasilenia się objawów.

Szampon Nizoral na łojotokowe zapalenie skóry daje również bardzo dobre efekty w przypadku profilaktyki łojotokowego zapalenia skóry stosowany raz w tygodniu.

Szampon leczniczy jest dostępny w aptece, bez recepty, i może być stosowany w przypadku łupieżu owłosionej skóry głowy, łojotokowego zapalenia skóry oraz łupieżu pstrego. Nizoral szampon skutecznie leczy choroby skóry wywołane przez drożdżaki Malassezia oraz Pityriasis Versicolor.

Łojotokowe zapalenie skóry należy do powszechnych chorób o charakterze przewlekłym i nawracającym. Łojotok skóry powoduje znaczny dyskomfort z uwagi na nieestetyczne zmiany skórne i uciążliwe dolegliwości.

Warto poznać czynniki wpływające na nasilenie się objawów oraz skuteczne preparaty lecznicze i pielęgnacyjne.

Zbilansowana dieta, aktywny tryb życia oraz leczniczy szampon to skuteczne sposoby na redukcję objawów oraz zapobieganie nawrotom.

lek. Michał Dąbrowski

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – leczenie, domowe sposoby

Łojotokowe zapalenie skóry głowy to przewlekłe schorzenie dermatologiczne. Jego objawami są rumieniowo-złuszczające zmiany, często pokryte tłustą, nawarstwioną łuską. Czym jeszcze charakteryzuje się łojotokowe zapalenie skóry głowy? Jaki szampon i domowe sposoby na tę chorobę zalecają specjaliści?

Łojotokowe zapalenie skóry może wystąpić u osób w każdym wieku – od niemowląt do seniorów. Nieco częściej pojawia się u płci męskiej. Schorzenie ma nawrotowy przebieg. Do jego zaostrzeń dochodzi zazwyczaj w miesiącach jesienno-zimowych. Choroba wpływa na znaczne obniżenie jakości życia.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – objawy u niemowląt

Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt najczęściej występuje pod postacią tzw. ciemieniuchy, która pojawia się w pierwszych miesiącach życia. Cechują ją rumieniowe zmiany pokryte białożółtymi, tłustymi łuskami. Są one zlokalizowane na owłosionej skórze głowy. U niektórych dzieci wykwity mogą występować też na szyi czy uszach. Zdarza się, że objawy pojawiają się również na tułowiu, rękach i nogach, pod pachami i w okolicy pieluszkowej. W rzadkich przypadkach może dojść do erytrodermii. Tak nazywany jest stan zapalny skóry, który obejmuje ponad 90 proc. powierzchni ciała. Jednak zazwyczaj łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt ustępuje przed ukończeniem 1. roku życia.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – objawy u młodzieży i dorosłych

Łojotokowe zapalenie skóry początkowo objawia się złuszczaniem naskórka i mało nasilonym rumieniem. Wraz z postępem choroby zmiany przekształcają się w nieregularne plamy rumieniowe z żółtymi strupami. Symptomy choroby dotyczące skóry głowy również mogą być różnie nasilone.

Część chorych ma tylko łupież. U innych występują rozlane zmiany zapalne, obejmujące całą powierzchnię owłosionej skóry głowy. W zaawansowanych przypadkach wyschnięta warstwa martwego naskórka i łoju tworzą skorupę. Ponadto chorzy uskarżają się na swędzenie.

Czasem dochodzi również do przerzedzenia włosów. Objawy łojotokowego zapalenia skóry mogą pojawiać się także na twarzy, za uszami, na klatce piersiowej, plecach, pod pachami czy w zgięciach stawowych.

W niektórych przypadkach (zwłaszcza u osób starszych) choroba prowadzi do – wspomnianej wyżej – erytrodermii.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – przyczyny

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry głowy nie są do końca poznane.

Według hipotez powodem wystąpienia choroby jest zwiększona produkcja łoju i niewłaściwy skład sebum, grzyb drożdżopodobny Malassezia furfur (wcześniejsza nazwa: Pityrosporum ovale) i wywołany przez te czynniki stan zapalny.

W badaniu z 2017 roku potwierdzono, że wpływ na rozwój schorzenia ma bakteria Staphylococcus epidermidis oraz zaburzenia funkcji barierowej skóry.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – czynniki ryzyka

Ustalono również czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia łojotokowego zapalenia skóry. Wśród nich wymieniane są m.in.

• schorzenia neurologiczne (np. choroba Parkinsona, padaczka) i zaburzenia psychiczne;

• stres;

• osłabiony układ odpornościowy (m.in. w związku z HIV/AIDS czy niektórymi nowotworami);

  • • stosowanie wybranych leków (np. haloperidol, lit, psolareny, sole złota, buspiron);
  • • niewłaściwa dieta (alkohol i niedobory pokarmowe, np. cynku, selenu czy witamin z grupy B);
  • • błędy w pielęgnacji skóry i nadużywanie kosmetyków.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – diagnoza

W typowych przypadkach lekarz diagnozuje łojotokowe zapalenie skóry na podstawie badania dermatologicznego. W przypadku wątpliwości może zlecić dodatkowe testy. Zazwyczaj robi to, by wykluczyć inne choroby o podobnych objawach, np. łuszczycę, grzybicę czy schorzenia alergiczne.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – leczenie

U niemowląt łojotokowe zapalenie skóry głowy zazwyczaj przebiega łagodnie i samoistnie mija. W pozostałych grupach wiekowych choroba ma charakter nawracający. Nie dysponujemy jednym lekiem przynoszącym trwałe wyleczenie.

W terapii najczęściej stosuje się miejscowe preparaty przeciwgrzybicze, przeciwzapalne, keratolityczne (rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka) i alternatywne. Niektóre z nich można zaliczyć do kilku wymienionych kategorii.

Środki te dostępne są w postaci szamponów, kremów, żeli czy płynów.

Szampon – łojotokowe zapalenie skóry

Jako tzw. leczenie z wyboru w łojotokowym zapaleniu skóry głowy eksperci Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego rekomendują szampon z cyklopiroksolaminą. Przy łagodnej postaci łojotokowego zapalenia skóry głowy na co dzień można stosować szampon przeciwłupieżowy zawierający siarczek selenu, pirotynian cynku czy dziegcie. Jednak efekt działania tych preparatów jest krótkotrwały. Długotrwałą kontrolę objawów zapewni szampon przeciwgrzybiczy zawierający ketokonazol, flutrimazol lub klotrimazol. W części przypadków zalecane są specyfiki miejscowe, w których skład wchodzą leki z grupy glikokortykosteroidów. Czasem konieczne jest zastosowanie leczenia doustnego. W okresie bezobjawowym chorzy również powinni profilaktycznie stosować szampon z cyklopiroksolaminą lub ketokonazolem.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – domowe sposoby na ciemieniuchę

Łojotokowe zapalenie skóry głowy u niemowląt można zazwyczaj usunąć domowymi sposobami.

W tym celu trzeba codziennie smarować skórę na głowie dziecka oliwką, oliwą z oliwek czy peelingiem z rozmoczonych w wodzie płatków owsianych lub otrębów pszennych, a potem myć główkę niemowlaka.

Grube łuski należy zmiękczyć ciepłymi kompresami z oliwą salicylową, następnie umyć włosy szamponem dla dzieci i wyczesać łój.

Źródła:

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *