Mycoplasma hominis – objawy i leczenie, jak można się zarazić?

Nieleczone infekcje intymne nie tylko powodują dyskomfort, ale mogą też prowadzić do niepłodności czy problemów z utrzymaniem ciąży. Więcej o infekcjach intymnych i ich wpływie na płodność, dowiesz się z naszego artykułu.

Mycoplasma hominis – objawy i leczenie, jak można się zarazić?

Początkowo wygląda to dość niewinnie. Pojawia się świąd, pieczenie, czasem na bieliźnie zauważymy też trochę wydzieliny o nieprzyjemnym zapachu. Bagatelizujemy te objawy albo próbujemy leczyć się na własną rękę. W końcu, gdy nic nie pomaga, a nasze życie powoli zamienia się w koszmar, lądujemy u ginekologa, który rozpoznaje u nas infekcje intymną. Znajomy scenariusz, prawda? 

Jeszcze do niedawna infekcje intymne uważano za błahą przypadłość, która nie pociąga za sobą poważniejszych konsekwencji zdrowotnych. Dziś już wiemy, że te konsekwencje mogą być naprawdę poważne.

Nieleczone infekcje intymne nie tylko powodują dyskomfort, ale mogą też prowadzić do niepłodności czy problemów z utrzymaniem ciąży.

Więcej o infekcjach intymnych i ich wpływie na płodność, dowiesz się z naszego artykułu. 

Co powoduje infekcje intymne?

Infekcję intymną mogą wywołać bardzo różne drobnoustroje. Najczęściej są to po prostu grzyby lub bakterie. Istnieje również cały szereg czynników, które będą sprzyjały rozwojowy tego typu infekcji. Do takich czynników zaliczymy m.in.

: kontakt seksulany z zakażonym partnerem, spadek odporności, zaburzenia hormonalne, antybiotykoterapię, nieprzestrzeganie zasad higieny (w tym również nadmierna dbałość o higienę miejsc intymnych), częstą zmianę partnerów seksualnych, zabiegi chirurgiczne w obrębie narządów rodnych, noszenie nieprzewiewnej bielizny ze sztucznych materiałów, a nawet błędy dietetyczne (infekcjom intymnym sprzyja nadmiar cukrów rafinowanych obecnych w słodyczach, jogurtach czy sokach). 

No dobrze, a które spośród znanych nam infekcji intymnych mogą utrudnić kobiecie zajście w ciążę?

Zakażenie Chlamydią Trachomatis największym zagrożeniem dla kobiecej płodności

Dla kobiety planującej ciążę infekcje Chlamydiami, w tym Chlamydią Trachomatis, stanowią bardzo poważne zagrożenie.

Dlaczego? Ponieważ nierozpoznana i nieleczona chlamydioza prowadzi do powstawania zrostów w jajowodach i ich niedrożności, a w konsekwencji znacząco obniża płodność kobiety. Chlamydia trachomatis przenosi się poprzez kontakt seksualny z zakażoną osobą.

W przebiegu chlamydiozy u kobiet najczęściej dochodzi do zapalenia pęcherza moczowego, cewki moczowej oraz pochwy. Mogą występować krwawienia z dróg rodnych (również po stosunkach) oraz dolegliwości bólowe w dole brzucha.

Niestety kobiety często nie są świadome zakażenia, ponieważ chlamydioza lubi przebiegać bezobjawowo. Diagnozuje się ją zasadniczo na dwa sposoby. Albo przy pomocy badań krwi na obecność określonych przeciwciał, albo za pomocą testów genetycznych, które identyfikują DNA bakterii. 

Chlamydię trachomatis leczy się antybiotykami, przy czym leczeniem powinna być objęta zarówno kobieta, jak i jej partner. Co niezwykle ważne, raz przebyte zakażenie Chlamydią nie daje odporności i nie zapobiega nawrotom.

Jeśli na skutek chlamydiozy dojdzie do niedrożności jajowodów, konieczny może okazać się zabieg laparoskopowy (laparoskopia ginekologiczna), w celu wycięcia zrostów i udrożnienia jajowodów. W wielu przypadkach zabieg ten kończy się powodzeniem i kobieta prędzej czy później zachodzi w ciążę.

Jeśli jednak pomimo zabiegu jajowody dalej nie funkcjonują prawidłowo, to jedyną szansą na dziecko może okazać się zapłodnienie pozaustrojowe, czyli in vitro. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy niedrożne są oba jajowody. 

Mycoplasma genitalium – zakażenie tą bakterią też może utrudnić zajście w ciążę!

Bakteria Mycoplasma genitalium również będzie stanowiła poważne zagrożenie dla płodności. Zarażamy się nią poprzez kontakt płciowy z zainfekowaną osobą.

Podobnie jak w przypadku Chlamydia Trachomatis, infekcja Mykoplazmą często przebiega bezobjawowo, przez co chora osoba może nawet nie wiedzieć, że ją ma. Jeśli objawy już występują, są typowe dla infekcji intymnych. Pojawia świąd w okolicy krocza oraz nieprzyjemne pieczenie.

Kobieta może zaobserwować u siebie również obfite upławy i parcie na pęcherz, skarżyć się na ból podburza oraz podczas stosunku. 

Ponieważ Mycoplasma genitalium lubi przebiegać bezobjawowo, jest późno diagnozowana. W efekcie bardzo często dochodzi do powikłań, z niepłodnością na czele.

Jeśli zakażona Mykoplazmą kobieta nie podejmie leczenia, może dojść do zapalenia jajników i jajowodów, zapalenia otrzewnej oraz błony śluzowej macicy.

Panie zakażone tą bakterią częściej rodzą przed terminem lub tracą ciąże w wyniku poronienia. Częściej stwierdza się też u nich ciążę pozamaciczną i zaburzenia płodności.  

Ze względu na słabą odpowiedź układu odpornościowego na obecność bakterii w diagnostyce Mycoplasma genitalium raczej nie stosuje się testów serologicznych. Zdecydowanie bardziej wiarygodnym badaniem jest badanie genetyczne metodą PCR. Pozwala ono stwierdzić, czy w organizmie badanej osoby znajduje się DNA bakterii. Mykoplazmy leczy się przede wszystkim antybiotykami z grupy makrolidów. 

Ureaplasma urealyticum – kolejna infekcja obniżająca płodność kobiety

Ureaplasmą urealyticum zakażonych jest prawdopodobnie 70% naszego społeczeństwa. Zarazić tą bakterią możemy się na kilka sposobów – poprzez niezabezpieczony stosunek seksualny, a także przez ślinę oraz krew.

Jeśli infekcja Ureaplasma jest bardzo nasilona, może dawać objawy w postaci częstego oddawania moczu oraz uczucia parcia na mocz, a także bólu i pieczenia w okolicach cewki moczowej. Wykluczyć lub potwierdzić obecność patogenu można przy pomocy wspomnianego testu PCR.

Tak jak w przypadku większości zakażeń bakteryjnych Ureaplasma urealyticum leczy się odpowiednio dobranymi antybiotykami. Infekcje układu moczowo-płciowego spowodowane przez Ureaplasma urealyticum niestety nie należą do rzadkości. Tymczasem konsekwencje wynikające z braku leczenia mogą być bardzo poważne.

Kobiety z Ureaplasma urealyticum narażone są na większe ryzyko poronienia oraz urodzenie dziecka przed terminem. Bakteria może też utrudnić implantację zarodka w macicy oraz pogorszyć parametry nasienia u mężczyzny. Ze względu wszystkie te zagrożenia leczenie należy wprowadzić możliwie jak najszybciej po postawieniu diagnozy. 

Mycoplasma hominis – objawy i leczenie, jak można się zarazić? 

Konsultacja merytoryczna:

Mycoplasma hominis – objawy i leczenie, jak można się zarazić? dr n.med. Anna Bednarska-Czerwińska Ginekolog i położnik, endokrynolog Lekarz z ponad 20-letnim doświadczeniem zawodowym. Specjalista w zakresie leczenia niepłodności i endokrynologii rozrodu w Klinice Leczenia Niepłodności i Diagnostyki Prenatalnej Gyncentrum. Członek polskich i zagranicznych towarzystw ginekologicznych.

Mycoplasma – dr n. med. Marta Malek

Mycoplasma hominis i Mycoplasma genitalium to łacińskie nazwy rodzajów bakterii wywołujących tę chorobę weneryczną.

Jest to choroba bakteryjna, do zakażenia którą dochodzi na drodze płciowej. Zdarza się często, że po zarażeniu Mycoplasma nie pojawiają się żadne objawy – jest do dość powszechne zjawisko w przebiegu chorób wenerycznych.

 Niespecyficzne symptomy nie dają na początku możliwości szybkiej diagnozy i rozpoczęcia leczenia, dlatego warto skorzystać z testów PCR dostępnych w Internecie, np. na stronie .

Są one bardzo dokładne i skuteczne, potrafią rozpoznać choćby pojedynczą komórkę patogenu.

Artykuł autorstwa redakcji portalu drwenerolog.pl

Dalszymi zaletami owych testów jest możliwość ich wykonania samodzielnie w domu, bez oczekiwania w kolejce w przychodni i krępujących pytań lekarza. Test PCR wykonamy szybko i wygodnie.

Jak dochodzi do zakażenia Mycoplasma

Ta choroba weneryczna może współtowarzyszyć innym przenoszonym drogą płciową. Bardzo często występuje razem z chlamydiozą, a także Gardnerella vaginalis i szczepami bakterii Ueaplasma.

Najczęstszą przyczyną zarażenia są kontakty płciowe z wieloma partnerami bez zabezpieczenia.

Możliwe, choć rzadsze są zakażenia przez korzystanie ze wspólnych ręczników, pościeli czy osobistych przedmiotów higienicznych.

Kobiety a Mycoplasma

Możliwy jest przebieg bezobjawowy choroby. Jeżeli pojawiają się symptomy są to zwykle objawy charakterystyczne dla zakażeń układu płciowego. Jest to pieczenie, swędzenie okolic płciowych, silne upławy, a nawet krwawienia między menstruacjami. Jeżeli chora jest ciężarna, to podczas porodu przekaże infekcje swemu dziecku.

Zakażenie Mycoplasma powinno być niezwłocznie leczone, w przeciwnym razie powoduje ono stan zapalny szyjki macicy, niekiedy również z zajęciem cewki moczowej. Następnie rozprzestrzenia się na pozostałe narządy układu płciowego, zajmując macicę i przydatki. Powikłaniem może być również zapalenie otrzewnej.

Skutkiem tego może być bezpłodność, poronienia, powikłania okołoporodowe lub ciąża pozamaciczna.

Mężczyźni a Mycoplasma

Tu klasyczną postacią jest nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej.

Podobnie jak w innych chorobach wenerycznych objawami są ból przy oddawaniu moczu, pieczenie, stan zapalny błony śluzowej i ropa wydostająca się wraz ze śluzem z cewki moczowej.

Objawy mogą też być utajone. W braku podjęcia leczenia dochodzi do przejścia zakażenia na najądrza i gruczoł krokowy, a to może skutkować bezpłodnością.

Leczenie zakażeń Mycoplasma

Wskazane jest zastosowanie antybiotyków. Skutecznym i najczęściej stosowanym jest azytromecyna. Podaje się ją również w zakażeniach chlamydią i innych stanach zapalnych układu moczowo-płciowego. Leczenie trwa zwykłe ok. 5 dni. Ważne jest by lekarz dokładnie postawił diagnozę. Pomocne w tym okazują się testy PCR.

Mycoplasma – testy PCR

Są one badaniem godnym zaufania, dającym wiarygodny wynik. Pomagają w krótkim czasie rozpoznać chorobę, a przez to dają możliwość jak najszybszego wprowadzenia potrzebnego leczenia. Są łatwo dostępne na stronie internetowej drwenerolog.pl.

Lekarze są zgodni co do ich czułości diagnostycznej, wiarygodność testów wynosi 99%. Do ich przeprowadzenia u siebie w domu wystarczy pobrać próbkę wymazu z cewki moczowej, a u kobiet opcjonalnie z szyjki macicy albo jako materiału do badania użyć ok.

15 kropli moczu oddanego rano tuż po wstaniu.

  • Test można zamówić na stronie: https://drwenerolog.pl/produkt/test-na-zakazenie-mycoplasma/
  • Dla kogo test PCR
  • Testy PCR zalecane są każdemu, kto ma podejrzenia możliwości zakażenia się Mycoplasma. Warto użyć niebywale pomocnych testów PCR i zbadać swój stan zdrowia:
  • jeżeli występują u nas wymienione objawy wskazujące na chorobę weneryczną,
  • gdy partner ma takie niepokojące objawy,
  • jeżeli kobieta jest w ciąży lub planuje w nią zajść, gdy wystąpiła u niej ciąża pozamaciczna albo poroniła
  • w przypadku nieterminowych krwawień bądź uczucia częstego parcia na mocz lub też bóli w dole brzucha
  • jeżeli występują inne zakażenia układu moczowo-płciowego
  • po przygodnym seksie bez ochrony prezerwatywą
You might be interested:  Rak dziąsła – przyczyny, objawy, przerzuty, badania, leczenie, operacja, usuwanie, chemioterapia, rokowanie

Podobnie, jeśli już zachorowaliśmy na Mycoplasma po przebytym leczeniu warto wykonać test PCR, aby potwierdzić skuteczność kuracji.

Mycoplasma Genitalium

Mycoplasma genitalium to zakażenie bakteryjne wywołujące infekcje układu moczowo-płciowego, zarówno kobiet, jak i mężczyzn.

Szczepy bakterii mykoplazmy, które mogą zaatakować narządy płciowe człowieka, to Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealyticum, Ureaplasma parvum.

Budowa tych drobnoustrojów jest nietypowa, nie posiadają one bowiem ściany komórkowej – sprawia to, że bakterie są odporne na antybiotyki działające za pomocą ściany komórkowej.

Zakażenie bakteryjne mykoplazmą genitalną przenosi się poprzez kontakt płciowy z chorą osobą. Bardzo często choroba przebiega bezobjawowo, dlatego jest trudna do zdiagnozowania i szybkiego wyleczenia. A jeśli antybiotykoterapia nie zostanie podjęta odpowiednio wcześnie, może dojść do groźnych powikłań.

Bakterie mykoplazmy genitalnej mogą powodować nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej oraz waginozę bakteryjną, która z kolei jest jedną z przyczyn zapalenia narządów miednicy mniejszej.

Powikłania mykoplazmy genitalnej

Infekcja w wielu przypadkach może przebiegać bezobjawowo, w wyniku czego chora osoba nie jest świadoma swojej pogłębiającej się dolegliwości. Nieświadomość choroby i brak leczenia może prowadzić do poważnych i długotrwałych komplikacji zdrowotnych.

Powikłania mykoplazmy u kobiet to:

  • zapalenie błony śluzowej macicy
  • zapalenie jajników
  • zapalenie otrzewnej
  • zapalenie jajowodów
  • zapalenie narządów miednicy mniejszej
  • zapalenie wód płodowych (u ciężarnych)
  • przedwczesny poród (jeśli zarażona kobieta jest w ciąży)
  • ciąża pozamaciczna
  • zakażenie płodu (u ciężarnych)

U mężczyzn nieleczone zakażenie bakteriami mycoplasma genitalium, może spowodować:

  • zapalenie najądrzy
  • zapalenie gruczołu krokowego
  • zapalenie cewki moczowej

Zaniedbanie leczenia mycoplasmy genitalium (zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn) związane jest także z ryzykiem wystąpienia bezpłodności.

Inne mykoplazmy

Naukowcy odkryli, aż 17 gatunków mykoplazm, które mogą znajdować się w organizmie człowieka. Obok mykoplazm genitalnych, u człowieka najczęściej dochodzi do zakażenia mycoplasma pneumonae – bakteriami atakującymi drogi oddechowe.

Jeśli pacjent zostanie zarażony tymi bakteriami (dochodzi do tego drogą kropelkową), najczęściej rozwija się u niego zapalenie płuc, zakażenie górnych dróg oddechowych lub zapalenie oskrzeli. Może także dojść do pęcherzowego zapalenia błony bębenkowej w uchu.

W leczeniu mycoplasma pneumonae również stosuje się antybiotykoterapię.

Mycoplasma genitalium to choroba przenoszona drogą płciową, która rozprzestrzenia się poprzez niezabezpieczone prezerwatywą kontakty seksualne, również oralne i analne.

Podczas zbliżenie intymnego bakterie mogą zaatakować narządy płciowe zdrowej osoby.

Rozprzestrzenianiu się choroby sprzyjają stosunki z wieloma partnerami oraz brak używania odpowiedniego zabezpieczenia przy współżyciu (prezerwatyw).

Ponieważ mykoplazma często przebiega bezobjawowo, chory często nie zdaje sobie sprawy, że może zarażać. Powoduje to większą liczbę zakażeń. Bardzo często zakażenie bakteriami mycoplasmy współwytępuje z zakażeniami innymi drobnoustrojami przenoszonymi drogą płciową, takimi jak Chlamydia trachomatis,czy Gardnerella vaginalis.

Zarażenie się mykoplazmą genitalną w inny sposób niż poprzez kontakt płciowy, np. używając wspólnych przyborów higienicznych, jest mało prawdopodobne.

W wielu przypadkach zakażenie przebiega całkowicie bezobjawowo, co sprawia, że większość chorych nie jest świadomych swojej dolegliwości. Z tego powodu zalecane jest przeprowadzanie badań na obecność bakterii wywołujących choroby weneryczne po każdym stosunku bez użycia prezerwatywy w celu upewnienia się, że nie doszło do zakażenia.

Najczęstszą oznaką rozwoju mycoplasmy genitalium (u obu płci) jest zapalenie cewki moczowej. U kobiet może także wystąpić świąd i ból pochwy podczas stosunku oraz parcie na mocz i ból w czasie oddawania moczu. U pacjentek zarażonych bakterią mycoplasma genitalium obserwuje się również bakteryjne zapalenie pochwy, które objawia się:

  • pieczeniem
  • swędzeniem
  • nasilonymi upławami
  • dłuższą niż zazwyczaj miesiączką
  • krwawieniem śródcyklicznym
  • dyskomfortem podczas współżycia.

U mężczyzn zapalenie cewki moczowej, wywołane przez bakterie mycoplasmy, zazwyczaj objawia się:

  • wyciekiem z cewki moczowej (ropa lub śluz)
  • pieczeniem
  • szczypaniem
  • bólem podczas mikcji
  • dolegliwościami w czasie stosunku (ból, dyskomfort)

Diagnostyka choroby

Diagnostyka choroby nie jest prosta, ze względu na częsty brak objawów. Jeśli pacjent podejrzewa, że mógł zostać zarażony chorobą weneryczną (ma dolegliwości lub odbył niezabezpieczony stosunek z nieznaną lub zakażoną osobą) powinien niezwłocznie udać się do lekarza, który zleci odpowiednie badania.

W przypadku podejrzenia mykoplazmy, zazwyczaj nie zleca się badań serologicznych ponieważ liczba przeciwciał we krwi na początku choroby jest niewielka. Najczęściej chorobę weneryczną diagnozuje się na podstawie wymazu z cewki moczowej lub szyjki macicy u kobiet. U mężczyzn pobiera się wymaz z cewki moczowej.

Materiał musi zostać pobrany przed rozpoczęciem leczenia antybiotykami. Pacjenci, którzy wykonują ponowne badania w celu oceny, czy infekcja ustąpiła, powinni odczekać pięć dni od zakończenia antybiotykoterapii.

Najskuteczniejszą metodą leczenia mycoplasmy genitalium jest jednorazowa seria leku Azytromycyna (można również przyjąć zawierający azytromycynę Sumamed). Aby leczenie przyniosło pożądany efekt, należy jednorazowo przyjąć dwie tabletki tego antybiotyku (500 mg każda). Takie zażycie azytromycyny powinno całkowicie zwalczyć infekcję.

Jeśli po antybiotykoterapii objawy choroby nie ustąpią należy skontaktować się z lekarzem. Po leczeniu zaleca się również ponowne odbycie testów na obecność bakterii, aby mieć pewność, że drobnoustroje ustąpiły. Leczenie musi objąć również partnera/partnerkę zakażonej osoby.

W euroClinix dostępna jest również Doksycyklina. Dawkę 100 mg należy przyjmować są dwa razy dziennie przez siedem dni. Należy jednak pamiętać, że w leczeniu pierwszego rzutu m.

genitalium lekarze rekomendują stosowanie Azytromycyny, którą uznaje się za najskuteczniejszą i najszybszą w leczeniu tego schorzenia.

Doksycyklinę lekarze mogą zalecić przed wszystkim pacjentom, którzy okazali się oporni na leczenie Azytromycyną.

W badaniu Antibiotic treatment of symptomatic Mycoplasma genitalium infection in Scandinavia: a controlled clinical trial naukowcy z Karolinska University Hospital w Sztokholmie udowodnili, że Azytromycyna jest znacznie skuteczniejszym lekiem w terapii mycoplasmy genitalium. Antybiotyk ten był efektywny w leczeniu 85% pacjentek i 88% pacjentów. Doksycyklina zwalczyła bakterie jedynie u 37% kobiet i 17% zarażonych mężczyzn.

Profilaktyka zakażenia w przypadku wszystkich chorób przenoszonych drogą płciową jest podobna i opiera się na kilku najważniejszych elementach:

  • unikanie przygodnych kontaktów seksualnych – prawdopodobieństwo zakażenia wzrasta wraz z liczbą partnerów.
  • stosowanie prezerwatyw – używanie zabezpieczenia w postaci prezerwatywy, pozwala zminimalizować ryzyko zakażenia chorobą przenoszoną drogą płciową. Należy przy tym pamiętać, że powinno się ją założyć na początku stosunku, zanim dojdzie do zetknięcia narządów płciowych.
  • regularne badania – należy pamiętać, że choroba często przebiega bezobjawowo, dlatego jedynym sposobem na jej wykrycie mogą być badania. O wykonaniu testów należy pamiętać zwłaszcza po odbyciu stosunku bez prezerwatywy, jeśli nie wiemy czy partner/ partnerka są zdrowi.
  • leczenie partnera – jeśli u pacjenta zostanie stwierdzona obecność bakterii mykoplazmy genitalnej, badaniom powinni poddać się również wszyscy jego partnerzy, a w przypadku wykrycia choroby, przyjąć antybiotykoterapię. Należy powstrzymać się od współżycia, do czasu wyleczenia obojga partnerów.

Leki zwalczające zakażenie mykoplazmą można zakupić online, korzystając z usług kliniki internetowej euroClinix.

Aby złożyć zamówienie w naszym serwisie, należy uzupełnić poufny formularz medyczny, który zostanie przekazany do weryfikacji jednemu ze współpracujących z nami lekarzy.

Po dokładnym przeanalizowaniu zawartych w nim informacji specjalista podejmie decyzję o wystawieniu recepty na dany lek. Zostanie ona wypisana tylko w przypadku niezaobserwowania przeciwwskazań do zażywania środka.

Wszystkie leki wysyłane są z londyńskiej apteki i dostarczane przez renomowaną firmę kurierską UPS. Zapewniamy profesjonalną opiekę medyczną oraz błyskawiczną dostawę w ciągu 24 – 48 godzin. W przypadku jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt z pracownikami Działu Obsługi Klienta, którzy chętnie odpowiedzą na wszystkie nurtujące państwa pytania.

Ile kosztują leki przeciw bakteriom mycoplasma genitalium?

Koszt kuracji leczenia uzależniony jest od rodzaju zamawianego leku. Najczęściej polecanym lekiem w zakażeniach mykoplasmami jest doksycyklina. Jej cenę można poznać przechodząc na stronę leku (wyświetla się na górze). Warto zauważyć, że podana kwota jest to koszt za całą usługę: antybiotyk, konsultację medyczną online oraz ekspresową dostawę z Wielkiej Brytanii.

Czy można kupić leki na mykoplazmę genitalną bez recepty?

Nie ma możliwości zakupu leków na mykoplazmę bez recepty, bowiem to zakażenie bakteryjne leczy się wyłącznie antybiotykami.

Pacjenci, u których stwierdzono występowanie zakażenia, mogą jednak skorzystać z pomocy oferowanej przez euroClinix.

Wystarczy, że wypełnią formularz medyczny, na podstawie którego, w przypadku niewystępowania żadnych przeciwwskazan współpracujący z klinika specjalista będzie mógł wystawić receptę na leki przeciw mykoplazmie genitalnej.

Ureaplasma urealyticum – objawy i leczenie zakażenia

Spis treści

Szacuje się, że bakteria Ureaplasma urealyticum wykrywana jest aż u 75 procent aktywnych seksualnie kobiet i mężczyzn. Wspólnie z inną bakterią zwaną Ureaplasma parvum bardzo często powoduje zakażenie układu moczowego i układu rozrodczego.

You might be interested:  Pamięć krótkotrwała – przyczyny, objawy, ćwiczenia i leczenie problemów z pamięcią krótkotrwałą

Najczęściej odpowiada za nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, stany zapalne narządów miednicy mniejszej, stany zapalne w obrębie szyjki macicy, ostre zapalenia nerek. Główną drogą zakażenia są stosunki seksualne, ale można się także zarazić Ureaplasmą urealyticum korzystając z tych samych ręczników, pościeli i bielizny.

Noworodek może przejąć bakterię od matki w trakcie porodu i może się ona umiejscowić u niego w drogach oddechowych.

Ureaplasma objawy

Pierwszym symptomem, że doszło do zakażenia bakterią Ureaplasma urealyticum są kłopoty z normalnym oddawaniem moczu. Mogą pojawić się:

  • ból podczas oddawania moczu,
  • kłucie w cewce moczowej,
  • parcie na pęcherz,
  • częste oddawanie moczu,
  • trudności w utrzymaniu moczu,
  • pieczenie i szczypanie podczas oddawania moczu,
  • u panów może dojść także do podrażnienia prącia.

Czasem zakażenie bakterią Ureaplasma urealyticum może przebiegać bez żadnych objawów.

Ureaplasma badanie

Obecność bakterii Ureaplasma urealyticum można wykryć w trakcie badania moczu, do którego potrzebne jest 15-20 ml porannego moczu. Dodatkowo bakterie będą widoczne u kobiet podczas badania wymazu z szyjki macicy lub cewki moczowej, a u panów w badaniu wymazu z cewki moczowej.

Bakteria jest trudna do zdiagnozowania, dlatego badanie powinno się wykonać w referencyjnych laboratoriach.

W najnowocześniejszej diagnostyce wykorzystuje się techniki PCR, które potwierdzają obecność patogenu w badanym materiale, metoda ta pozwala na wykrycie bardzo małej liczby bakterii, czasem nawet jednej sztuki.  

Reklama

Ureaplasma leczenie

Zakażenia wywołane bakterią Ureaplasma urealyticum leczone są antybiotykami. W pierwszej kolejności azytromycyną i erytromycyną, a także tetracykliną. Wdrożenie antybiotykoterapii gwarantuje stuprocentową wyleczalność, tymczasem zaniechanie leczenia może prowadzić do groźnych powikłań.

Ureaplasma powikłania u kobiet i u mężczyzn

Ureaplasma  jest szczególnie niebezpieczna w ciąży, bo może prowadzić do poronienia lub przeniesienia bakterii na noworodka w trakcie porodu (zdarza się to nawet w połowie przypadków zakażonych ciężarnych). U noworodków bakteria może powodować niską masę urodzeniową, zahamowanie wzrostu w łonie matki, później może być przyczyną u dziecka bakteriemii, zapalenia płuc i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Nieleczone zakażenie bakteryjne może prowadzić u kobiet ciężarnych do:

  • bakteryjnej waginozy,
  • zapalenie szyjki macicy,
  • zapalenia błon płodowych,
  • infekcji wewnątrzmacicznych,
  • przedwczesnego pęknięcie błon płodowych.

U kobiet planujących dziecko zakażenia bakterią mogą wywołać stany zapalne, których konsekwencją są zmiany pozapalne i zrosty zlokalizowane w jajnikach i jajowodach. Mogą być one jedną z przyczyn bezpłodności u kobiet.

Groźne są także konsekwencje nieleczonego zakażenia u mężczyzn. Ureaplasma urealyticum może prowadzić u nich do zapalenia gruczołu krokowego, zapalenia jąder, zapalenia najądrzy i w konsekwencji prowadzić do bezpłodności.

Mykoplazma – jakie wywołuje infekcje?

Mykoplazmy to bakterie chorobotwórcze, które swoimi rozmiarami przypominają wirusy. Są to najmniejsze znane bakterie zasiedlające błony śluzowe układu oddechowego i moczowego ludzi. Nie posiadają ściany komórkowej, co sprawia, że są odporne na wiele antybiotyków.

Kaszel u dziecka – czy zawsze oznacza coś poważnego?

Mykoplazmą można się zarazić poprzez kontakt z chorym człowiekiem. Bakterie po wtargnięciu do organizmu przylegają do błoń śluzowych człowieka, co wywołuje zakażenie. Bywa, że choroba wywołana tym drobnoustrojem przybiera postać epidemiczną. Obserwuje się ją w większych skupiskach ludzkich, np. w przedszkolach czy szkołach.

Mykoplazmy, w zależności od gatunku mogą powodować infekcje układu oddechowego i moczowego. Główne chorobotwórcze mykoplazmy u człowieka to:

  • Mycoplasma pneumoniae, która powoduje infekcję układu oddechowego,
  • Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealyticum i Ureaplasma parvum, które wywołują infekcję układu moczowo-płciowego.

Mycoplasma pneumoniae wywołuje infekcje  układu oddechowego. Jest patogenem po raz pierwszy wyizolowanym pod koniec XIX wieku. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową, a objawy choroby pojawiają się po mniej więcej 2-3 tygodniach od kontaktu z chorą osobą.

Zakażenia Mycoplasma pneumoniae występują zarówno u dzieci, jak i dorosłych. U najmłodszych dzieci (do 5. roku życia) infekcja najczęściej obejmuje górne drogi oddechowe. U starszaków i dorosłych częściej wywołuje zapalenie oskrzeli i mykoplazmatyczne zapalenie płuc. Zakażenia Mycoplasma pneumoniae są rozpowszechnione na całym świecie.

Mykoplazmy genitalne, czyli Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealyticum i Ureaplasma parvum u dorosłych są przenoszone drogą płciową. Drobnoustroje częściej kolonizują kobiecy układ moczowy. Do infekcji bakteryjnej może dojść u noworodka, który zaraża się, przechodząc przez przez drogi rodne.

Objawy mykoplazmozy zależą od tego, jaki gatunek bakterii wywołał chorobę.

Mycoplasma pneumoniae, która zasiedla drogi oddechowe, wywołuje takie objawy jak:

  • ogólne osłabienie organizmu,
  • bóle mięśniowe,
  • gorączka,
  • kaszel (odkrztuszana plwocina ma biały kolor),
  • ból głowy, silny ból ucha, jeśli dojdzie do rozwoju pęcherzowego zapalenia błony bębenkowej.

Mykoplazmoza może stać się przyczyną innych zaburzeń: kardiologicznych, neurologicznych oraz hematologicznych.

Mykoplazmy genitalne, które wywołują infekcję układu moczowo-płciowego, mogą prowadzić do nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej. Infekcjom towarzyszą takie objawy jak

  • ból i pieczenie podczas oddawania moczu,
  • wyciekająca wydzielina z cewki.

Mykoplazmy genitalne mogą również powodować zakażenie wód płodowych oraz zbyt wczesny poród. Zdarza się, że choroba przebiega bezobjawowo.

Diagnostyka mykoplazmozy jest trudna. Zakażenie nią układu oddechowego jest wręcz niemożliwe do odróżnienia od infekcji wywołanych przez wirusy. Na jej obecność może wskazywać przedłużający się przebieg choroby oraz pojawienie się objawów pozapłucnych.

Obecności mykoplazmy w płucach nie towarzyszą zmiany osłuchowe podczas badania stetoskopem. Z kolei diagnostyka zakażeń mykoplazmami genitalnymi jest trudna z uwagi na powszechne występowanie patogenu w dolnym odcinku układu moczowo-płciowego (co nie wywołuje żadnych dolegliwości i objawów).

Jakie wykonać badanie na mykoplazmę? Pomocne są badania laboratoryjne oraz obrazowe, takie jak badanie RTG, które wskazuje, jak przebiega zajęcie płuc.

Z kolei oznaczenie we krwi miana przeciwciał skierowanych przeciwko bakteriom Mycoplasma pneumoniae nie jest miarodajne, ponieważ bakteria cechuje się powolnym wzrostem, a co za tym idzie, jej hodowla trwa bardzo długo.

Poza tym specyficzne dla choroby przeciwciała pojawiają się bardzo późno.

Leczenie zależy od rodzaju choroby i dolegliwości. W jaki sposób i jak długo leczyć mykoplazmę? Infekcje górnych dróg oddechowych nie wymagają leczenia, wystarczy odpoczynek, leżenie w łóżku oraz leczenie naturalne.

Chociaż infekcje wywołane przez mikoplazmy mogą przypominać wirusowe, czasem niezbędne jest włączenie antybiotyków z grupy tetracyklin lub makrolidów. Wdraża się je w przypadku zapalenia płuc i infekcji genitalnej.

Leczenie trwa zazwyczaj 14-21 dni, ale nie usuwa całkowite bakterii z organizmu. Stosuje się także leki łagodzące objawy choroby.

Mycoplasma genitalium i Mycoplasma hominis. Objawy i Leczenie

Mycoplasma genitalium to bakteryjne zakażenie przenoszone drogą płciową.

Choroba, jak zresztą większość innych chorób wenerycznych, bardzo często nie daje początkowo żadnych objawów, co utrudnia postawienie prawidłowej diagnozy.

Zdarza się tak, że pacjenci chodzą od lekarza do lekarza, ale nie trafiają na specjalistę, który nie potrafi postawić odpowiedniej diagnozy, a tym samym włączyć efektywnego leczenia.

Dlatego, bardzo dobrym rozwiązaniem są testy PCR, które mogą Państwo zakupić na naszej stronie internetowej. Testy dostępne na drwenerolog.pl, charakteryzują się wysoką skutecznością i czułością, co w praktyce oznacza, że test wykrywa już nawet pojedynczą patogenną komórkę. Na tym nie koniec zalet testów.

Doskonale wiemy, że choroby weneryczne to niezwykle krępujący temat. Jeżeli obawiasz się wstydliwych pytań zadawanych przez lekarza, a poza tym wolisz uniknąć stania w kolejkach w przychodni, już dzisiaj zaopatrz się w test PCR. Dyskretny, komfortowy, pozwoli zaoszczędzić czas, ale i szybko ustalić diagnozę.

Zakażenie Mycoplasma

Nierzadko zakażenie Mycoplasma genitalium idzie w parze z innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. W szczególności – chlamydiozą, zakażeniem Ueaplasma urealyticum, Ureaplasma parvum oraz Gardnerella vaginalis.

Główną drogą zakażenia są kontakty płciowe, najbardziej niebezpieczne są przygodne stosunki bez odpowiedniego zabezpieczenia np. prezerwatywą.

Znacznie rzadziej do zakażenia chorobą dochodzi poprzez kontakty pośrednie, a mianowicie poprzez używanie tych samych ręczników lub innych środków higieny osobistej (pościel, bielizna).

Mycoplasma u kobiet

U kobiet choroba zajmuje szyjkę macicy i/lub cewkę moczowej, co prowadzi bezpośrednio do rozwoju silnego stanu zapalnego. Większość zakażonych pacjentek nie podaje żadnych niepokojących objawów.

W przypadku objawowego przebiegu infekcji symptomy są podobne do występujących w przypadku innych chorób przenoszonych drogą płciową, szczególnie chlamydiozy i zakażenia Ueaplasma urealyticum i Ureaplasma parvum (miernie nasilone upławy, krwawienia w trakcie i pomiędzy miesiączkami, świąd i szczypanie w cewce moczowej). U kobiet ciężarnych istnieje ryzyko przeniesienia infekcji na płód. Nieleczone zakażenie u kobiet szerzy się na narządy miednicy mniejszej, prowadząc do zapalenia błony śluzowej macicy, przydatków (jajników, jajowodów i przymacicza) oraz zapalenia otrzewnej. Te groźne powikłania doprowadzają do rozwoju bezpłodności, porodu przedwczesnego, poronień bądź ciąży pozamacicznej.

Mycoplasma u mężczyzn

U mężczyzn zakażenie przebiega pod postacią nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej. Choroba rzadko daje symptomy. W przypadku objawowego przebiegu dolegliwości są podobne do występujących w chlamydiozie i zakażeniu Ueaplasma urealyticum i Ureaplasma parvum.

Najczęstsze z nich to śluzowy, wodnisty, śluzowo ropny bądź ropny wyciek z cewki moczowej oraz objawy świadczące o zapaleniu błony śluzowej cewki moczowej. Należą do nich pieczenie lub szczypanie w cewce moczowej, dyskomfort bądź ból podczas oddawania moczu, uczucie szczypania, mrowienia lub pieczenia u ujściu zewnętrznym cewki.

You might be interested:  Śpiączka afrykańska – objawy, leczenie, badania, profilaktyka

Przy zajęciu najądrzy i gruczołu krokowego istnieje ryzyko rozwoju bezpłodności.

Nieleczona Mycoplasma genitalium prowadzi do bardzo poważnych konsekwencji zdrowotnych, – w tym do bezpłodności. Choroba ta stanowi jedną z najczęstszych przyczyn zakażenia cewki moczowej oraz zapalenie najądrza i gruczołu krokowego u mężczyzn. Niekiedy towarzyszy ona także bakteryjnemu zapaleniu pochwy u kobiet.

W przypadku mężczyzn może to być zapalenie najądrza i gruczołu krokowego. U kobiet z kolei schorzenie to może skutkować zapaleniem szyjki macicy oraz narządów miednicy. Mycoplasma genitalium może także doprowadzić do bezpłodności, zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn.

Leczenie

Zdecydowanie najbardziej skuteczną metodą leczenia jest antybiotykoterapia. Zazwyczaj stosuje się lek o nazwie Azytromecyna. W celu dobrania odpowiedniej kuracji, konieczna jest po pierwsze trafna diagnoza choroby, po drugie wizyta u dobrego specjalisty wenerologa, który zaproponuje Państwu najbardziej efektywne leczenie.

Czym jest azytromycyna?

To bardzo skuteczny antybiotyk, stosowany w kuracji zakażeń chlamydią, rzeżączką, a także w przypadkach zapalenia cewki moczowej, ureaplasma urealyticum i mycoplasma genitalium. Zazwyczaj, kuracja trwa nie więcej niż 5 dni.

Jakie są objawy Mycoplasma Genitalium?

Podobnie jak w przypadku wielu chorób przenoszonych drogą płciową, także zakażenie mycoplasma genitalium przebiega bezobjawowo, dlatego większość zakażonych bakterią osób nie zdaje sobie nawet sprawy z infekcji. Jedyną szansą na zdiagnozowanie schorzenia jest przeprowadzenie badania w kierunku chorób wenerycznych.

Jeśli w następstwie infekcji pojawią się objawy, wówczas związane są one zazwyczaj z zapaleniem cewki moczowej. U zainfekowanych kobiet może pojawić się świądu i bólu pochwy podczas stosunków oraz bólu w trakcie oddawania moczu.

Testy PCR

Na chwilę obecną, testy są najbardziej dokładnym i czułym badaniem. Dzięki testom możemy bardzo szybko uzyskać odpowiedź na pytanie, z jaką chorobą mamy do czynienia, a tym samym, zdecydowanie szybciej podjąć efektywne leczenie. Test PCR zamówiony na naszej stronie wykonuje się samodzielnie w domu, co jest niezwykle komfortowym rozwiązaniem dla Pacjenta.

-Przewaga PCR nad innymi metodami diagnostycznymi jest znacząca. Testy PCR charakteryzują się niebywałą czułością, co skutkuje wiarygodnością testu na poziomie 99%, a metoda pozwala na wykrycie bardzo małej liczby bakterii- teoretycznie nawet jednej.

U kobiet materiał potrzebny do badania uzyskuje się podczas pobrania wymazu z szyjki macicy i/lub cewki moczowej, u mężczyzn wymaz pobiera się z cewki moczowej. Inną możliwością jest wykonanie badania z pierwszych 15-20 ml porannego moczu – powiedział dr n. med.

Igor Michajłowski, specjalista dermatolog-wenerolog z Gdańska

Dla kogo testy PCR?

Testy PCR są dedykowane dla każdego, kto podejrzewa, że mógł zarazić się chorobą weneryczną. Test w szczególności należy wykonać w poniższych przypadkach:

  • Po przygodnym stosunku dopochwowym, oralnym bądź analnym
  • Jeżeli masz wielu/e partnerów/partnerek
  • Jeżeli u partnera bądź partnerki stwierdzono inną chorobę przenoszona drogą płciową
  • Jeżeli nie możesz zajść w ciążę bądź planujesz ciążę
  • Jeżeli miałaś ciążę pozamaciczną, poronienie bądź poród przedwczesny
  • Jeżeli w krótkim czasie po stosunku:
  • masz ropne upławy
  • masz obfite krwawienia w trakcie miesiączki i pomiędzy miesiączkami
  • często oddajesz mocz
  • odczuwasz pieczenie, świąd, kłucie, szczypanie przy oddaniu moczu
  • odczuwasz ból dolnej części brzucha
  • Jeżeli byłaś nieskutecznie leczona z powodu zakażeń układu moczowego i narządu rodnego
  • Jako badanie kontrolne po leczeniu zakażenia Mycoplasma genitalium/ Mycoplasma hoministy

Mykoplazmozy

Mykoplazmy to najmniejsze znane wolno żyjące drobnoustroje. Nie mają one ściany komórkowej, co powoduje, że są oporne na działanie antybiotyków, które działają za jej pośrednictwem.

Mykoplazmy zazwyczaj kolonizują powierzchnię błon śluzowych układu oddechowego i dróg moczowych różnych gatunków zwierząt. Od ludzi wyizolowano 17 gatunków mykoplazm. Przyleganie bakterii do powierzchni komórek gospodarza jest procesem warunkującym kolonizację i zakażenie.

Niektóre patogenne mykoplazmy mają płaski kształt i wykształciły specjalne mechanizmy ułatwiające przyleganie, na przykład poprzez wydzielanie specjalnych białek.

Najważniejsze mykoplazmy powodujące zakażenia u człowieka to Mycoplasma pneumonae i grupa mykoplazm genitalnych – Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealyticum, Ureaplasma parvum.

Jak często występują mykoplazmozy?

Zakażenia Mycoplasma pneumoniae występują na całym świecie przez cały rok, częściej w miesiącach jesiennych w klimacie umiarkowanym. Co kilka lat obserwuje się epidemie. Bakteria wywołuje objawy ze strony układu oddechowego i dolnych dróg oddechowych we wszystkich grupach wiekowych, najczęściej jednak u osób w przedziale wiekowym 5-20 lat.

Do epidemii dochodzi głównie w zamkniętych populacjach, takich jak szkoły czy koszary wojskowe, większość przypadków występuje spontanicznie lub rodzinnie. Zachorowania w rodzinach zwykle występują seryjnie z 2-3-tygodniowymi przerwami.

Dorośli przeważnie nabywają zakażenie poprzez kontakt z dziećmi. Do zakażenia Mycoplasma pneumoniae dochodzi drogą kropelkową.

Mykoplazmy genitalne mogą kolonizować organizm noworodka podczas przechodzenia przez kanał rodny, jednak kolonizacja ta zwykle nie jest trwała. Po okresie dojrzewania kolonizacja ma związek głównie z aktywnością seksualną.

Mężczyźni nieco rzadziej ulegają kolonizacji niż kobiety. Ocena udziału tych mikroorganizmów w powodowaniu chorób u ludzi musi uwzględniać ich częste występowanie u zdrowych osób.

Jak się objawiają mykoplazmozy?

Mycoplasma pneumoniae

Klasyczną postacią zakażenia Mycoplasma pneumoniae jest zapalenie płuc, częściej jednak spotyka się infekcje pozapłucne. U młodszych dzieci zazwyczaj obserwuje się zakażenie górnych dróg oddechowych, podczas gdy u dzieci po 5. roku życia oraz u dorosłych częstsze jest zapalenie oskrzeli lub zapalenie płuc.

Okres wylęgania wynosi 2-3 tygodni – znacznie dłużej niż w większości innych infekcji układu oddechowego. Początkowo pojawia się gorączka i objawy ogólne oraz ból głowy i kaszel, które mogą być bardzo uciążliwe. Bolesność mięśni klatki piersiowej wynika z częstych, przedłużających się ataków kaszlu.

Objawy narastają stopniowo, mniej gwałtowanie niż w infekcjach wirusowych. Plwocina jest zwykle biała i może zawierać domieszkę krwi. Inne dolegliwości, takie jak bóle mięśniowe, wymioty czy biegunka, zdarzają się rzadko. Mycoplasma pneumoniae może również spowodować pęcherzowe zapalenie błony bębenkowej manifestujące się bólem ucha.

Zakażenie Mycoplasma pneumoniae może mieć szczególnie ciężki przebieg u chorych na niedokrwistość sierpowatokrwinkową lub inne hemoglobinopatie. Z zakażeniem Mycoplasma pneumoniae wiążą się liczne nieprawidłowości poza układem oddechowym, które niejednokrotnie są wskazówką pozwalającą na rozpoznanie zakażenia mykoplazmatycznego.

Patogeneza pozapłucnych manifestacji choroby nie jest dokładnie poznana, najprawdopodobniej jednak powikłania te mają podłoże immunologiczne.

Mykoplazmy genitalne

Jedną z chorób powodowanych przez te drobnoustroje jest nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, chociaż dominującym czynnikiem etiologicznym jest tutaj Chlamydia trachomatis.

Zapalenie narządów miednicy mniejszej może być powikłaniem tak zwanej waginozy bakteryjnej, a mykoplazmy genitalne są jednymi z czynników bakteryjnych ją wywołujących. Rozważano udział ureaplazm w etiologii idiopatycznej niepłodności, zarówno u mężczyzn, jak i kobiet, jednak brak przekonujących dowodów na takie powiązanie.

Istnieje natomiast związek pomiędzy tymi drobnoustrojami a zapaleniem wód płodowych oraz przedwczesnymi porodami. Reaktywne zapalenie stawów również może być powodowane przez ureaplazmy.

Co robić w przypadku wystąpienia objawów mykoplazmozy?

W przypadku wystąpienia opisanych objawów należy się zgłosić do lekarza w celu oceny prawdopodobieństwa mykoplazmozy i ewentualnego leczenia.

W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie mykoplazmozy?

Większość zakażeń Mycoplasma pneumoniae nie jest rozpoznawana, ponieważ są one nie do odróżnienia od infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych powodowanych przez wirusy i inne bakterie. Infekcję Mycoplasma pneumoniae podejrzewa się zazwyczaj wówczas, gdy choroba przedłuża się lub pojawiają się manifestacje pozapłucne.

Typowe dla mykoplazmowego zapalenia płuc są znaczne nieprawidłowości na zdjęciu RTG płuc przy braku zmian osłuchowych. Mycoplasma pneumoniae może być hodowana na sztucznych podłożach, jednak proces ten jest pracochłonny, wymaga specjalnych podłoży i zajmuje ponad 2 tygodnie.

W związku z tym hodowla nie jest pomocna w diagnozowaniu infekcji mykoplazmatycznych. Podobnie jest w przypadku badań serologicznych, ponieważ przeciwciała pojawiają się późno. W przypadku diagnostyki mykoplazmoz genitalnych, rzadko istnieją wskazania do diagnostyki materiału z dolnego odcinka układu płciowego w kierunku mykoplazm.

Powszechność tych organizmów u zdrowych osób powoduje, że nie można jednoznacznie zinterpretować dodatniego wyniku badania.

Jakie są metody leczenia mykoplazmoz?

Zakażenia górnych dróg oddechowych o etiologii Mycoplasma pneumonie nie wymagają leczenia przeciwbakteryjnego. W leczeniu zapalenia płuc wywołanego tą bakterią stosuje się antybiotyki przez 14-21 dni. W leczeniu zakażeń spowodowanych przez mykoplazmy genitalne również stosuje się antybiotyki.

Czy jest możliwe całkowite wyleczenie mykoplazmoz?

Zapalenie płuc wywołane przez Mycoplasma pneumoniae jest zwykle samoograniczającą się chorobą niezagrażającą życiu. Antybiotyki skutecznie skracają czas trwania choroby a także – poprzez zmniejszenie kaszlu – obniżają zakaźność.

Mimo że leczenie przeciwbakteryjne łagodzi objawy zakażenia, drobnoustroje z reguły nie są eradykowane.

Hodowle mikrobiologiczne w kierunku Mycoplasma pneumoniae mogą przez całe miesiące dawać wynik dodatni pomimo klinicznie skutecznej antybiotykoterapii.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia mykoplazmozy?

Większość chorych leczonych z powodu infekcji mykoplazmatycznych nie wymaga dalszej kontroli po zakończeniu terapii. Jedynie w przypadku osób, u których pojawiły się pozapłucne manifestacje zakażenia Mycoplasma pneumoniae, może być konieczna dalsza obserwacja.

Co robić, aby uniknąć zachorowania na mykoplazmozę?

Nie istnieją swoiste metody zmniejszające ryzyko zachorowania na mykoplazmozę. Nie istnieją także szczepionki ani żadne leki, które umożliwiałyby profilaktykę w tym zakresie.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *