Nerwica wegetatywna (somatyczna) – pierwsze objawy, jak leczyć

Zaburzenia nerwicowe, zwane nerwicami lub neurozami, należą do grupy zaburzeń psychicznych o podłożu lękowym, które dają bardzo różnorodne symptomy. Zasadniczym objawem jest lęk, który doświadczany jest na różne sposoby.

Osobie chorej często towarzyszy niepokój, zamartwianie się, rozmaite lękowe wyobrażenia i natręctwa. Wraz z nimi pojawiają się też objawy somatyczne, które dodatkowo pogłębiają lęk. Mechanizm ten działa na zasadzie sprzężenia zwrotnego.

Lęk wpływa na pojawienie się objawów wegetatywnych, jak ból, czy zaburzenia snu, a te dodatkowo nasilają ten lęk, utrudniając tym samym funkcjonowanie w różnych dziedzinach życia.

Na nerwicę częściej chorują kobiety, a pierwsze objawy  zwykle pojawiają się między 25. a 45. rokiem życia.

ZOBACZ TEŻ: Jak poprawić swoją pamięć?

Nie sposób wskazać jednej przyczyny rozwoju zaburzeń nerwicowych. Bywa, że odpowiedzialnych jest kilka czynników działających jednocześnie. Najczęściej wskazuje się na konflikty i sprzeczności wewnętrzne, z którymi chory nie potrafi sobie poradzić.

To rozdźwięk między potrzebami a obowiązkami, czy dążeniami a rzeczywistymi możliwościami danej osoby, która nie potrafi im sprostać.

Z takimi problemami borykają się zwłaszcza osoby lękliwe, z niską samooceną, a także te dążące do nadmiernej perfekcji i wykazujące dużą potrzebę kontrolowania sytuacji. 

Innym czynnikiem wyzwalającym zaburzenia nerwicowe jest silny stres, życie i praca pod ciągłą presją czy przebyta trauma, jak wypadek komunikacyjny, czy śmierć bliskiej osoby. Czynnikiem sprawczym mogą być także choroby przewlekłe lub stany nagłe, jak niespodziewana operacja, czy poważny uraz.

ZOBACZ TEŻ: Dlaczego jesteśmy ciągle zmęczeni?

Rodzaje zaburzeń nerwicowych

Ze względu na różnorodność objawów i czynników, wyróżnia się kilka rodzajów nerwic:

  • nerwica lękowa – różne zaburzenia lękowe, również w postaci fobii, czyli odczuwania lęku przed pewnymi sytuacjami, a także przedmiotami, czy zwierzętami,
  • nerwica natręctw – inaczej zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, charakteryzują się występowaniem natrętnych myśli i towarzyszących im przymusowych zachowań. Osoba chora wykonuje pewne czynności celem uniknięcia rzekomego niebezpieczeństwa,
  • nerwica neurasteniczna – może objawiać się nadmiernym i szybkim zmęczeniem oraz obniżeniem sprawności, a także rozdrażnieniem i nadwrażliwością na bodźce,
  • nerwica hipochondryczna – osoba chora bezustannie lęka się o swoje zdrowie. Wszelkie odczucia fizjologiczne i dolegliwości intepretowane są jako objawy zagrażającej życiu choroby,
  • nerwica depresyjna – łączy w sobie objawy nerwicy i depresji. Zaburzenia lękowe silnie wpływają na samopoczucie chorego, powodując znaczne obniżenie nastroju.

Nerwica wegetatywna (somatyczna) – pierwsze objawy, jak leczyć

Nerwica a objawy psychiczne i somatyczne

Nerwica objawia się zarówno na tle psychicznym, jak i fizycznym (somatycznym).

Dominującymi symptomami są napady lęku i niepokoju, czasem o bardzo dużym nasileniu, których chory nie potrafi zignorować.

Towarzyszą im problemy z koncentracją, zaburzenia snu (nadmierna senność lub problemy z zasypianiem), utrzymujące się uczucie napięcia, a także ciągłe zamartwianie się. 

Objawy dotyczące strefy fizycznej są silnie powiązane z odczuwanym lękiem.

Choroba manifestuje się w postaci dolegliwości bólowych (bóle głowy, brzucha, kręgosłupa), zaburzenia wzroku, kołatania serca, drżenia kończyn, nagłych uderzeń gorąca lub zimnych potów, czy zaburzeń równowagi.

Osoby cierpiące na zaburzenia nerwicowe często miewają też kłopoty na tle seksualnym, jak zaburzenia erekcji, czy przedwczesny wytrysk.

Masz trudności za znalezieniem swojego leku? Teraz możesz zarezerwować go w aptece i odebrać w wolnej chwili. Przejdź do wyszukiwarki KtoMaLek.pl i zarezerwuj swoje leki.

Jak walczyć w nerwicą?

Nerwica jest schorzeniem podstępnym, upośledzającym relacje z innymi ludźmi, czasem uniemożliwiającym pracę i rozwijanie swoich pasji.

Osoby zmagające się z tymi zaburzeniami często wycofują się z życia społecznego, zamykając się w domu ze swoim problemem. Dlatego nerwicę należy leczyć i to jak najszybciej, by stan osoby chorej nie ulegał pogorszeniu.

Po pomoc należy zwrócić się do psychiatry, który na podstawie wywiadu medycznego postawi diagnozę i strategię leczenia.

Najważniejszym elementem leczenia jest psychoterapia. Dzięki niej pacjent może uświadomić sobie przyczynę swoich zaburzeń lękowych i z nimi walczyć. Spotkania mogą mieć charakter indywidualny lub odbywać się w grupie.

Jeżeli objawy są mocno nasilone lub zdarzają się epizody depresyjne, lekarz może wprowadzić leczenie farmakologiczne formie leków przeciwdepresyjnych, przeciwlękowych, a czasem nasennych.

  W ten sposób najbardziej uciążliwe objawy są złagodzone, co poprawia komfort życia chorego.

Dobrym sposobem na rozładowanie towarzyszącego napięcia i stresu jest wysiłek fizyczny. Specjaliści zwracają uwagę, że to jedna z najprostszych metod radzenia sobie z zaburzeniami nerwicowymi. Pomocna może być również medytacja, zajęcia jogi czy uczestnictwo w grupach wsparcia.

W niektórych przypadkach wsparciem mogą być preparaty ziołowe. Chociaż nie stanowią one alternatywy dla farmakoterapii, często pomagają się uspokoić i obniżyć poziom stresu.

Polecane są zwłaszcza środki na bazie surowców ziołowych, takich jak: liść melisy, korzeń kozłka, koszyczek rumianku, szyszki chmielu, czy ziele dziurawca. Do wyboru jest wiele preparatów, najczęściej w postaci tabletek lub kapsułek, takich jak: Nervomix Forte, Valused, Extraspasmina, Valerin Max czy Nervosol TABS lub w formie płynnej (m.

in. Neospasmina, Valused, Nervosol płyn doustny). Warto również sięgnąć po zioła do zaparzania, z których można przygotować napar (Melisa fix, Fix Dziurawiec, Nervosan fix) .

ZOBACZ TEŻ: Bezsenność – dlaczego nie możemy zasnąć?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Kiedy atakuje nerwica – typowe objawy ataku nerwicy

Nerwica wegetatywna (somatyczna) – pierwsze objawy, jak leczyć

Nerwica to zaburzenie psychiczne, ale w przeciwieństwie do większości tego typu chorób jej objawy nie dotyczą wyłącznie sfery psychicznej. Choć niepokojące objawy somatyczne pojawiają się czasami np. przy depresji, to właśnie nerwica kojarzona jest w największym stopniu z dolegliwościami fizycznymi. Nic dziwnego. Lęk i niepokój, które stanowią podstawowe objawy nerwicy często „ukrywają się” pod postacią fizycznych dolegliwości ze strony ciała. Łatwo wtedy pomylić je z objawami różnych chorób somatycznych. Jakie są typowe objawy ataku nerwicy?

Objawy nerwicy ze strony układu oddechowego

Atak nerwicy lub panicznego lęku może objawiać się trudnościami z oddychaniem. Napięcie mięśni szyi i klatki piersiowej sprawia, że masz wrażenie duszenia się.

Zaczynasz oddychać szybciej i w efekcie dostarczasz swojemu organizmowi jeszcze więcej tlenu niż zwykle. Następuje tzw. hiperwentylacja, która jednak nie poprawia twojego samopoczucia.

Efektem mogą być zaburzenia równowagi, drżenie rąk lub zawroty głowy.

Objawy nerwicy ze strony układu krążenia

Przyspieszone tempo pracy serca to typowy objaw stresu, który często pojawia się również w przypadku ataku nerwicy. Ten objaw powoduje zwykle jeszcze większe natężenie lęku, ponieważ doświadczająca go osoba obawia się, że właśnie przechodzi zawał. Atak nerwicy i zawał serca różnią się jednak znacznie.

You might be interested:  Dlaczego należy leczyć żylaki nóg – objawy i powikłania

W przypadku zawału głównym objawem jest ból w środkowej części klatki piersiowej, który wzrasta podczas wysiłku fizycznego.

Podczas ataku nerwicy głównym problemem jest przyspieszenie akcji serca, które zwykle nasila się podczas spoczynku, a poprawia podczas wysiłku, czyli odwrotnie do objawu bólu podczas zawału.

Objawy nerwicy ze strony układu nerwowego

Podczas ataku nerwicy dopływ krwi do mózgu może być ograniczony.

Powoduje to wiele przerażających dla niektórych osób objawów takich jak dezorientacja, nadwrażliwość na bodźce dotykowe i słuchowe, rozmyty obraz lub widzenie bardziej wyraziste (np. wrażenie, że kolory wydają się bardziej jaskrawe).

Czasami pojawia się również derealizacja (wrażenie nierzeczywistości świata) i depersonalizacja (wrażenie oderwania od samego siebie, obserwowania siebie z boku).

Objawy nerwicy ze strony układu pokarmowego

Objawy ze strony układu pokarmowego pojawiają się bardzo często podczas ataku nerwicy lub nawet jakiś czas później. Nerwica powoduje spowolnienie trawienia, co prowadzi do niestrawności.

Często zdarzają się nudności i wymioty. Skurcze żołądka prowadzą do pojawienia się bólu (często kilkugodzinnego), co po wielu takich atakach może przyczynić się do powstania wrzodów.

W wyniku problemów trawiennych często pojawiają się także wzdęcia. 

UMÓW SIĘ ONLINE NA WIZYTĘ LUB ZADZWOŃ 22 253 88 88

Nerwica żołądka, czyli jak poradzić sobie z „zestresowanym” żołądkiem?

Nerwica, inaczej zaburzenie lękowe, to swego rodzaju zaburzenie psychiczne, które cechuje się pojawieniem się objawów somatycznych, w tym objawów ze strony przewodu pokarmowego.

Cechą charakterystyczną jest fakt, że zachowany zostaje krytycyzm wobec objawów, co oznacza, że pacjent zdaje sobie sprawę z absurdalności swoich fobii czy natręctw.

Właśnie ten aspekt wyróżnia  nerwicę jako odmienną od psychozy jednostkę chorobową. 

Nerwica przede wszystkim aktywowana jest przez silne emocje – szczególnie te negatywne, np. stres. W trakcie silnego i długotrwałego narażenia na stres w organizmie aktywowana zostaje oś stresowa składająca się z podwzgórza, przysadki i nadnerczy.

Do poradzenia sobie z tym stanem zazwyczaj wystarczy zmobilizowanie zasobów odpornościowych oraz energetycznych organizmu. Jednakże w przypadku dłuższego kontaktu z czynnikiem stresującym dochodzi do rozwoju objawów chorobowych.

Silny stres można śmiało porównać do niszczącego działania czynnika fizycznego na strukturę mózgu poprzez działanie neurotoksyn pojawiających się w tym czasie w organizmie.

Konsekwencją tego są właśnie objawy czynnościowe innych układów organizmu człowieka – sercowo-naczyniowego, pokarmowego, ruchowego itp.

W przypadku przewodu pokarmowego owe zaburzenia czynnościowe definiuje się jako kliniczny zespół zmian i dolegliwości w obrębie przewodu pokarmowego, w którego przebiegu nie zauważa się nieprawidłowości w budowie narządów, w badaniach laboratoryjnych czy fizykalnych, a nawet endoskopowych. 

Dlaczego stres wpływa na żołądek? 

Pobudzenie drogi przewodzenia impulsów nerwowych (oś jelitowo-mózgowa, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz układ immunologiczny) przez stres prowadzi do pojawienia się objawów chorobowych przewodu pokarmowego, te zaś wprowadzają pacjenta w stan podenerwowania, lęku o zdrowie oraz wyczerpania fizycznego i psychicznego – co w konsekwencji prowadzi do powstania mechanizmu błędnego koła. Każdy kolejny bodziec – nawet tzw. stres pozytywny, jakim jest np. ślub – odbierany jest przez pacjenta jako silniejszy i bardziej wyczerpujący. Tymczasem organizm, niewspółmiernie do poziomu stresu, stymuluje dużo silniejsze bodźce. Wywołane przez nie hormony wpływają na motorykę przewodu pokarmowego. Jako że wspomniane drogi przewodzenia nerwowego działają dwukierunkowo, należy pamiętać, że na przykład spożycie posiłku również stanowi czynnik wywołania bodźców w układzie nerwowym autonomicznym, co wpływać będzie na doświadczany stres i emocje. 

Objawy nerwicy żołądka 

Somatycznymi objawami lęku ukierunkowującymi się w obrębie górnej części przewodu pokarmowego są: 

  • suchość w jamie ustnej, 
  • zgaga, 
  • refluks, 
  • pieczenie i ból żołądka, 
  • ucisk w jamie brzusznej.  

Dodatkowo pojawiają się objawy niestrawności spowodowane zaburzeniami w wydzielaniu enzymów trawiennych. Może dochodzić również do problemów z przełykaniem i spadku łaknienia lub też jego wzrostu i nadmiernej otyłości. 

Pacjent, który uskarża się na te objawy, zazwyczaj swoje kroki kieruje do lekarza pierwszego kontaktu lub do specjalisty gastroenterologa. Pacjenci często nie korelują występujących objawów z przeżytym stresem, ponieważ nie nastąpiły one w tym samym czasie, co przeżywane emocje.  

Dodatkowo nerwica żołądka może objawiać się również bezsennością, wyczerpaniem fizycznym i psychicznym oraz objawami ze strony pozostałych układów organizmu. 

Na szczęście na świecie kładzie się coraz większy nacisk na holistyczne ujęcie pacjenta, czyli podejście, które opiera się na założeniu, że poszczególne strefy życiowe pacjenta łączą się ze sobą w jedną spójną całość. Dzięki temu pacjent może uzyskać rzetelną pomoc w walce z objawami choroby, ale przede wszystkim z przyczyną, jaką jest nadmierna reaktywność na stres. 

Nerwica żołądka – leczenie farmakologiczne 

Pacjent podejrzewający u siebie nerwicę żołądka przede wszystkim powinien skonsultować się  z lekarzem. Niespecyficzność objawów może być myląca. Dopiero dokładniejsze badania dadzą pełny obraz choroby. 

Podstawowym sposobem leczenia nerwicy żołądka jest terapia lekami uspokajającymi i przeciwlękowymi pod nadzorem neurologa.

W przypadku lekkiego przebiegu choroby lekarz może zacząć terapię od preparatów ziołowych o działaniu wyciszającym, uspokajającym i relaksującym, jakimi są melisa czy rumianek.

Należy również zadbać o prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego, i tu, w zależności od objawów, stosuje się: 

  • preparaty osłonowe na żołądek – przy refluksie czy zgadze,  
  • preparaty przeciwwymiotne – w tym naturalny produkt przeciwwymiotny, jakim jest imbir, 
  • środki przyspieszające bądź zwalniające motorykę przewodu pokarmowego w zależności od tego, czy pacjent dodatkowo uskarża się na biegunki lub zaparcia. 

Domowe sposoby na walkę z nerwicą żołądka 

Również w domowym zaciszu pacjent może walczyć z chorobą. Należy jednak pamiętać, aby najpierw skonsultować się z lekarzem w celu wyeliminowania podejrzenia innych chorób. 

Pacjent przede wszystkim musi nauczyć się radzić sobie ze stresem. W tym celu pomocne są techniki relaksacyjne, muzykoterapia oraz masaże. Powinien również znaleźć „czas dla siebie” i poprawnie z niego korzystać.

Wykonywanie domowych obowiązków czy nadrabianie zaległości z pracy nie powinno odbywać się w czasie wygospodarowanym dla siebie. Dobrą praktyką relaksacyjną jest wyznaczenie sobie dnia „spa” – nie tylko rozumianego w aspekcie kosmetycznym, ale przede wszystkim „spa” dla umysłu w postaci np.

dnia spędzonego z dobrą książką czy przy ulubionym serialu. 

Należy również pamiętać o diecie. Jak wspomniano wcześniej, nie tylko emocje działają na żołądek, ale i żołądek działa na emocje – warto więc zadbać o zdrową dietę. W momencie pojawienia się objawów powinno się stosować dietę lekkostrawną, nieobciążającą żołądka. Zrezygnujmy z tłuszczów i smażonych potraw np. na rzecz pieczonego białego mięsa i duszonych na parze warzyw. 

Aktywność fizyczna również jest zalecana. Możemy wybrać terapie relaksacyjne jak stretching czy joga. 

Żyjemy w pędzie, dlatego na co dzień towarzyszy nam stres. Pamiętajmy, aby w całej gonitwie życia i lawinie emocji znaleźć chwilę dla siebie i dla swojego żołądka. 

You might be interested:  Niskie ciśnienie i wysoki puls – jakie są przyczyny i co robić?

Źródła: 

  1. mgr Katarzyna Denys, dr n. med. Agata Orzechowska, prof. nadzw. dr hab. n. med. Piotr Gałecki, Kiedy podejrzewać podłoże psychiczne w zaburzeniach układu pokarmowego? 
  2. Antoni Naglik, Adelina Naglik, Zaburzenia nerwicowe. 
  3. Hubert Wichowicz, Anna Banaś, Maria Gałuszko, Katarzyna Jakuszkowiak, Katarzyna Spychalska-Kupper, Mariusz Wiglusz, Choroby somatyczne towarzyszące zaburzeniom nerwicowym w materiale pacjentów leczonych na Oddziale Nerwic Kliniki Chorób Psychicznych i Zaburzeń Nerwicowych Akademii Medycznej w Gdańsku w latach 2000-2003. 

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Nerwica wegetatywna – 6 objawów, których nie można ignorować

Nerwica wegetatywna (nerwica narządowa, nerwica somatyczna) to często trudne do zdiagnozowania schorzenie, którego objawy mogą mieć różne nasilenie.

Często pozorują one objawy innych chorób, dlatego proces diagnostyczny jest bardzo długi i wiąże się z koniecznością przejścia wielu badań.

Jeżeli nie wykażą one nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu, to lekarze zaczynają brać pod uwagę zaburzenia nerwicowe.

Co to jest nerwica wegetatywna?

Nerwica wegetatywna to dotyczące sporego odsetka ludzkiej populacji zaburzenie na tle nerwowym, które powoduje nieprawidłowości w funkcjonowaniu różnych narządów i układów w ludzkim organizmie.

Co ważne, zaburzenia te nie są łatwe do wykrycia podczas badań diagnostycznych, bo nie powodują znacznych odchyleń od normy, jednak są przyczyną pojawienia się różnych typowych i nietypowych objawów somatycznych.

Nerwica wegetatywna dotyczy obojga płci, jednak częściej ujawnia się u kobiet. To zaburzenie nerwicowe diagnozowane jest także u dzieci i młodzieży.

Nerwica wegetatywna jest przyczyną pojawiania się różnych objawów, które pozorują inne schorzenia. Częstym objawem nerwicy wegetatywnej są m.in. różne bóle o charakterze przewlekłym, dolegliwości ze strony układu pokarmowego, zawroty głowy, napady lęku, uczucie niepokoju i inne zaburzenia nastroju.

Zanim zostanie postawiona diagnoza, wykonywane są badania w kierunku innych, także bardzo poważnych schorzeń np. tętniaków, choroby wieńcowej oraz nowotworów w zależności od występujących objawów.

Nerwica wegetatywna – przyczyny

Wyróżnia się trzy podstawowe przyczyny zachorowania na nerwicę wegetatywną:

  • trudne dzieciństwo – dzieci dorastające w poczuciu zagrożenia, wychowujące się w rodzinach z problemami lub doświadczające krzywdy ze strony swoich bliskich i otoczenia częściej zapadają na nerwicę w dorosłym wieku,
  • traumatyczne przeżycia – traumatyczne przeżycia i problemy dnia codziennego (problemy zdrowotne, finansowe, zawodowe) bywają przyczyną zachorowania na nerwicę,
  • przyczyny biologiczne – związane z zaburzoną odpowiedzią układu nerwowego na stres.

Znacznie częściej na nerwicę wegetatywną chorują osoby wrażliwe oraz osoby, które starają się za wszelką cenę udowodnić sobie i innym, że są w stanie poradzić sobie z każdą sytuacją. Nagromadzenie złych emocji, stres, traumatyczne doświadczenia i brak wsparcia w dużej mierze przyczyniają się do rozwoju zaburzeń nerwicowych.

Nerwica wegetatywna – objawy

Lista objawów typowych dla nerwicy wegetatywnej jest bardzo długa. Najczęściej pojawiają się objawy związane z układem pokarmowym i układem nerwowym.

1. Przewlekły ból głowy

Ból głowy to jeden z typowych objawów nerwicy wegetatywnej. Zwykle pojawia się w sytuacjach stresowych, jednak może też przybierać postać przewlekłą. Jeżeli ból głowy trwa długi czas lub nawraca, trzeba wykonać badania.

2. Ból brzucha

Ból brzucha to kolejny objaw nerwicy wegetatywnej. Nie bez powodu lekarze łączą przewlekłe bóle brzucha bez wyraźnej przyczyny z naszą psychiką.

3. Biegunki i zaparcia

Pojawiające się niezależnie od stosowanej diety biegunki i zaparcia także mogą być objawem nerwicy wegetatywnej. Często pojawiają się przed wyjściem z domu np. do pracy, na spotkanie biznesowe, do lekarza. W tym przypadku problemy z układem pokarmowym mijają, gdy stan psychiczny osoby chorej wraca do normy.

4. Ból w klatce piersiowej i kołatanie serca

Ból wieńcowy, uczucie palenia w przełyku i ucisk za mostkiem nie zawsze muszą oznaczać zawał. W przypadku wielu osób zgłaszających się z takimi objawami na SOR diagnozuje się niestrawność, zgagę lub właśnie zaburzenia nerwicowe.

5. Uczucie lęku

Nagłe uczucie lęku, któremu towarzyszą zlewne poty, drżenie rąk, suchość w ustach, problemy z oddychaniem oraz przekonanie, że zaraz umrzemy lub zemdlejemy, także może powodować nerwica.

W taki sposób reagują np. osoby, dla których szczególnie sterujące są wyjścia z domu, publiczne wystąpienia lub spotkania z konkretną osobą. Ważne: objawy te mijają, gdy osoba chora poczuje się bezpiecznie, np.

wróci do domu.

6. Drżenie kończyn

Drżenie rąk i nóg także może wskazywać na nerwicę wegetatywną. Często jest to nie tylko widoczne gołym okiem drżenie kończyn, ale także uczucie tzw. drżenia wewnętrznego.

Do częstych objawów nerwicy wegetatywnej zalicza się także:

  • uczucie guli w gardle,
  • suchość w jamie ustnej,
  • nadmierne pocenie się,
  • zawroty głowy,
  • uczucie zbliżającego się omdlenia,
  • duszności,
  • ból mięśni i stawów,
  • niesmak w ustach,
  • pieczenie i drętwienie języka.

Ważne: wszystkie z powyższych objawów mogą wskazywać na nerwicę wegetatywną, jednak mogą też świadczyć o innych schorzeniach, dlatego nie należy unikać wizyty u lekarza i trzeba wykonać niezbędne badania.

Czytaj też:Jak strach zamienia się w lęk i czy można ten proces zatrzymać?

Co to jest nerwica wegetatywna? Objawy somatyczne, przyczyny, leczenie

Nerwica wegetatywna (nerwica somatyczna) to zaburzenie autonomicznego układu nerwowego, występujące pod postacią somatyczną (cielesną).

Jak przebiega nerwica? Objawy somatyczne nerwicy zwykle dotyczą dolegliwości ze strony układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego, moczowego lub oddechowego.

Leczenie nerwicy wegetatywnej obejmuje podejście farmakologiczne, związane ze stosowaniem leków, a także psychoterapię i domowe sposoby.

Przyczyny i objawy nerwicy wegetatywnej są złożone. Czasem używa się pojęcia nerwica psychosomatyczna, celem podkreślenia, że objawy somatyczne nerwicy mają podłoże w psychice.

W rozwoju nerwicy wegetatywnej istotną rolę odgrywają zarówno czynniki psychologiczne, biologiczne, środowiskowe, jak i społeczne. Nerwica somatyczna wymaga z tego powodu kompleksowego podejścia.

Objawy wegetatywne na szczęście można złagodzić.

Nerwica wegetatywna – objawy (somatyczne)

Jeśli objawy nerwicy wegetatywnej obejmują przyspieszony oddech, duszności, przyspieszone bicie serca, kołatanie serca, drżenie ciała, ucisk, ból i kłucie w klatce piersiowej, możemy mieć do czynienia z nerwicą serca.

Obecność objawów, takich jak: wzdęcia, biegunki, niestrawność, nudności, wymioty, zgaga, mogą wskazywać, że to nerwica wegetatywna jelit . Kolejnym typem nerwicy wegetatywnej jest nerwica pęcherza moczowego.

Objawy to przede wszystkim uczucie ciągłego parcia na mocz i nietrzymanie moczu. Podobne objawy może dawać nerwica lękowa. Objawy somatyczne nerwicy gardła to najczęściej wrażenie ściśniętego gardła oraz suchość w ustach.

Objawy nerwicy somatycznej prowadzą do zaburzeń emocjonalno-poznawczych i znacząco obniżają jakość życia chorych. Często spotykane są również bóle somatyczne w nerwicy .

Nerwica wegetatywna – leczenie farmakologiczne

Leczenie nerwicy wegetatywnej opiera się na stosowaniu leków, łagodzących objawy somatyczne nerwicy .

W przypadku nerwicy wegetatywnej jelit będą to leki działające rozkurczowo, przeciwbiegunkowo, przeciw zaparciom, przeciw wzdęciom, jak również łagodzące bóle somatyczne nerwicowego pochodzenia .

Inne leki na nerwicę wegetatywną to antydepresanty z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (np. fluoksetyna, escitalopram, sertralina, paroksetyna), wenlafaksyna oraz moklobemid. Oprócz działania przeciwdepresyjnego, wykazują aktywność przeciwlękową, niektóre również uspokajającą.

Przeciwlękowo i uspokajająco stosuje się także hydroksyzynę oraz benzodiazepiny. Te ostatnie wyłącznie doraźnie. Wybór leków powinien uwzględniać nie tylko typ i stopień nasilenia objawów, ale też choroby współwystępujące, możliwe działania niepożądane leków, ryzyko interakcji, potencjał uzależniający, a nawet cenę leków.

You might be interested:  Wysoki poziom hemoglobiny (hemoglobinemia)

Nerwica wegetatywna – leczenie psychoterapią

Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia objawów nerwicy wegetatywnej , należy unikać sytuacji stresujących, pośpiechu, nadmiaru pracy i obowiązków oraz innych czynników nasilających objawy. Chorzy na nerwice wegetatywne często wymagają jednak pomocy psychologicznej.

Wielu lekarzy skłania się ku temu, że psychoterapia powinna być podstawową metodą leczenia zaburzeń nerwicowych. Psychoterapia pomaga chorym poradzić sobie z problemami, myślami i emocjami.

Psychoterapia powinna być dopasowana do osobowości chorego, jego potrzeb, możliwości i stopnia zaawansowania objawów psychosomatycznych nerwicy .

Nerwica wegetatywna – leczenie ziołami

Somatyczne objawy nerwicy żołądka i jelit można złagodzić, stosując napary z liści melisy lekarskiej, liści mięty pieprzowej, ziela dziurawca zwyczajnego, kwiatów lawendy lekarskiej czy wywar z korzenia kozłka lekarskiego.

Surowce dostępne są jako pojedyncze zioła lub mieszanki do zaparzania, a także w postaci kropli doustnych oraz tabletek do połknięcia. Są to uniwersalne surowce, przydatne w leczeniu wielu typów nerwic wegetatywnych. Łagodzą stany napięcia emocjonalnego, działają rozkurczająco na mięśniówkę gładką, łagodzą zaburzenia układu pokarmowego.

W leczeniu objawów somatycznych nerwicy serca w szczególności stosuje się kwiatostan głogu i ziele serdecznika.

Nieocenioną pomoc w zwalczaniu objawów nerwicy somatycznej może przynieść również zmiana diety czy zwiększenie aktywności fizycznej. Dieta lekkostrawna, bogata w błonnik to podstawa w skutecznym leczeniu objawów nerwicy żołądka.

0 Co sądzisz o tym artykule?

Jak wyleczyć nerwicę

Zaburzenia nerwicowe można opisać „jako grupę zaburzeń psychicznych spowodowanych przez czynniki psychologiczne (stresowe), polegających na zakłóceniach czynnościowych funkcji organizmu człowieka (czynności psychicznych, funkcji somatycznych oraz zachowań jednostki), niezwiązanych z uchwytnymi zmianami organicznymi” (Rabe-Jabłońska 2011, str.

221). Inaczej mówiąc, nerwica to niezrozumiałe zaburzenie somatyczne, u podłoża którego znajduje się lęk, występujący jawnie lub niejawnie. Wizyta u psychiatry lub zgłoszenie się na psychoterapię i prawidłowe rozpoznanie nerwicy niejednokrotnie poprzedzone są badaniami diagnostycznymi oraz licznymi konsultacjami z lekarzami innych specjalności.

Zaburzenia nerwicowe są najczęstszymi spośród zaburzeń zdrowia – występują one u ponad 1/5 populacji ogólnej, a w Europie nerwice stanowią najczęstszy powód zgłoszeń do lekarza, zwłaszcza do lekarzy pierwszego kontaktu. Przy odpowiednim rozpoznaniu, lekarz kieruje zgłaszającą się osobę na wizytę do psychiatry i/lub psychologa czy psychoterapeuty.

Wyleczenie nerwicy wymaga więc właściwie postawionej diagnozy oraz zazwyczaj połączenia oddziaływań farmakologicznych oraz psychoterapii.

„Współcześnie za podstawowy skutek zaburzeń nerwicowych uważa się utratę radości życia, co może prowadzić do wypadania z ról społecznych, rodzinnych, nadużywania systemu medycznego, uzależnień, izolacji, a także samobójstw” (tamże, s. 226).

Objawy nerwicy

To, jak zaburzenie nerwicowe objawi się u konkretnej osoby przebiega w bardzo różnorodny i zindywidualizowany sposób, natomiast wspólnym podłożem wszystkich nerwic jest lęk.

Objawy nerwicy często powracają lub nasilają się po różnych stresujących wydarzeniach.

Praca psychologiczna z psychoterapeutą pozwala rozpoznawać i opanowywać wpływ czynników stresowych, zmniejszając podatność do lękowego reagowania na trudne sytuacje.

  • brak czucia, paraliże, niedowłady kończyn,
  • napięciowe bóle głowy czy zawroty głowy,
  • bóle różnych narządów czy części ciała, m.in. żołądka, serca, kręgosłupa,
  • zaburzenia wzroku, słuchu; nadmierna wrażliwość na bodźce,
  • zaburzenia czynności organów wewnętrznych,
  • zaburzenia seksualne (przedwczesny wytrysk, zaburzenia erekcji, anorgazmia),
  • zespoły objawów typowe dla niektórych chorób lub stanów fizjologicznych (np. napady drgawkowe padaczkopodobne, urojona ciąża),
  • zaburzenia snu,
  • zaburzenia poznawcze (depersonalizacja i derealizacja; obsesje, kompulsje, zaburzenia koncentracji uwagi),
  • zaburzenia emocji (objawy depresji – obniżony nastrój, spadek lub zanik zdolności odczuwania przyjemności, brak motywacji i energii; napady lękowe, lęk nieokreślony, fobie)
  • Nerwica kiedyś i dziś

    Termin „zaburzenia nerwicowe” ma swoją historię w dziejach psychiatrii, termin ten przeszedł znaczną ewolucję.

    W języku psychiatrów pojęcie to pojawiło się w XVIII wieku i stanowiło, obok depresji i psychoz, jedną z głównych grup zaburzeń (pomieszczając przede wszystkim zaburzenia lękowe).

    Dzisiejsza „nerwica” kiedyś określana była takimi terminami jak: nerwospazmy, ogólna nadczułość czy dystonia neuro-wegetatywna.

    Obecnie obowiązujące dwa podstawowe międzynarodowe systemy klasyfikacji chorób – DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) i ICD (International Classification of Diseases) zrezgynowały z pojęcia „nerwica”, uznając ją za zbyt szeroką kategorię. Dawna „nerwica” dziś figuruje w formie wielu wyszczegółowionych jednostek diagnostycznych i jako konkretne wyodrębnione postaci:

  • W ICD-10 znajduje się kategoria „Zaburzenia nerwicowe, związane ze stresem i pod postacią somatyczną”, w której umieszczono m.in.:
  • – Zaburzenia lękowe w postaci fobii

    • – Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (nerwica natręctw)
    • – Reakcja na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne
    • – Zaburzenia dysocjacyjne (konwersyjne)
    • – Zaburzenia występujące pod postacią somatyczną
  • W DSM-5 zaburzenia nerwicowe zostały zaklasyfikowane do następujących szerszych kategorii: „Zaburzenia lękowe” (m.in.: zaburzenie z napadami paniki, agorafobia, fobia swoistam fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione), „Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne i pokrewne”, „Zaburzenia z objawami somatycznymi”, „Zaburzenia związane z traumą i stresem” (m.in.: ostre zaburzenia stresowe, zaburzenia stresowe pourazowe), „Zaburzenia dysocjacyjne”.
  • Pryche i soma

    Wymienione wyżej „choroby nerwicowe” charakteryzują się tym, że towarzyszy im lęk –domniemany (np. hipochondria, zaburzenia bólowe, konwersja, zaburzenia dysocjacyjne) lub odczuwany (zaburzenia lękowe).

    Inną istotną cechą nerwicy jest to, że często objawy natury psychicznej występują pod postacią somatyczną, co oznacza, że jednostka doświadcza okreslonych dolegliwości fizycznych (wyżej wymienione w artykule), jednocześnie dolegliwości te nie mają żadnych podstaw somatycznych.

    Tak jakby problemy psychiczne zasłoniły się za maską problemów fizycznych, które to mogą dotyczyć każdej części ciała czy każdego układu organizmu.

    Nierzadko te „choroby somatyczne”, z którymi zgłasza się pacjent, są uporczywe, trwają latami i były przyczyną licznych badań, konsultacji czy bezowocnych leczeń szpitalnych.

    W obu klasyfikacjach medycznych uznano, że nerwice spowodowane są interakcją wpływów genetycznych, biologicznych, psychologicznych oraz doświadczeń indywidualnych.

    Leczenie nerwicy zakłada zazwyczaj połączone oddziaływania psychiatry i psychotepeuty. Często zaleca się psychoterapię poznawczo-behawioralną lub psychoterapię psychodynamiczną – w zależności od charakteru i podłoża zaburzeń. W przypadku dzieci i młodzieży oprócz terapii indywidualnej wskazana jest psychoterapia całej rodziny. Cenne może być również wprowadzenia technik relaksacyjnych w cały proces leczenia

    Literatura:

    ICD-10. Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych. Rewizja 10, Światowa Organizacja Zdrowia 2009.

    Morrison James, DSM-5 bez tajemnic. Praktyczny przewodnik dla klinicystów, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2016.

    Rabe-Jabłońska Jolanta, Zaburzenia nerwicowe [w:] Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny, red. M.Jarema, J.Rabe-Jabłońska, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011.

    Popracowała :

    Aleksandra Sułecka- Stelmach – psycholog i psychoterapeuta

    Pracuje w nurcie psychodynamicznym i systemowym. Prowadzi psychoterapię indywidualną i terapię par.

    Małopolski Ośrodek Psychoterapii SYNAPSA Kraków

    tagi: psycholog kraków, psychoterapia, nerwica, objawy nerwicy, jak wyleczyć nerwice

    Leave a Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *