Pierwsza pomoc przy udarze mózgu

Udary mózgu dzieli się na udary krwotoczne – spowodowane wynaczynieniem się krwi poza światło naczynia krwionośnego i udary niedokrwienne – które występują na skutek zamknięcia tętnicy przez blaszkę miażdżycową lub materiał zatorowy.

Udary są jedną z głównych przyczyn śmierci i niepełnosprawności dorosłych w populacjach rozwiniętych. Udary krwotoczne występują rzadziej niż udary niedokrwienne, wiążą się  jednak z większym ryzykiem poważnych powikłań, w tym zgonu.

 

Udar mózgu to zbiór objawów neurologicznych, utrzymujących się powyżej 24 godzin, wynikających z zaburzeń przepływu krwi przez mózg. Zarówno udar krwotoczny, jak i udar niedokrwienny spowodowane są niedotlenieniem komórek nerwowych, co prowadzi do ich śmierci.

Mechanizm, w jakim dochodzi do tego niedotlenienia jest jednak inny. 

Udar krwotoczny a niedokrwienny 

W przypadku udarów niedokrwiennych przyczyną niedotlenienia komórek nerwowych jest zablokowanie przepływu krwi przez naczynie, natomiast w przebiegu udaru krwotocznego dochodzi do pęknięcia ściany naczynia. Układ naczyń krwionośnych, zaopatrujących w tlen i składniki odżywcze tkankę nerwową, jest niezwykłą i skomplikowaną konstrukcją. Jej celem jest dostarczanie niezbędnych substancji do każdej części mózgu.

Udar krwotoczny może być spowodowany: 

  • pęknięciem naczynia zaopatrującego w krew jego wewnętrzne części – jest to tak zwany krwotok śródmózgowy, 
  • pęknięciem naczynia biegnącego na powierzchni mózgu – mówimy wówczas o krwawieniu podpajęczynówkowym (wynaczyniona krew zbiera się w przestrzeni pomiędzy oponą pajęczą a oponą miękką mózgu). 

Udary stanowią trzecią przyczynę śmierci i pierwszą przyczynę niepełnosprawności wśród ludzi dorosłych w Polsce. Szacuje się, że krwotoczny udar mózgu dotyka około 20 na 100 000 osób. Krwotok śródmózgowy stanowi około 15% wszystkich udarów, a krwawienie podpajęczynówkowe 5% wszystkich udarów niedokrwiennych. 

Udar krwotoczny mózgu – przyczyny 

Do udaru krwotocznego dochodzi na skutek osłabienia i w rezultacie pęknięcia ściany naczynia krwionośnego. Przyczyny mogące powodować wylew krwi do mózgu i do przestrzeni podpajęczynówkowej są różne. 

Przyczyny krwotoku śródmózgowego: 

  • nieleczone przez wiele lat nadciśnienie tętnicze – podwyższone ciśnienie tętnicze krwi powoduje uszkadzanie ściany naczyń krwionośnych i tworzenie się mikrotętniaków, 
  • odkładanie się w ścianach naczyń substancji powodujących ich kruchość, 
  • wrodzone wady naczyń krwionośnych – malformacje naczyniowe, 
  • palenie tytoniu, 
  • nadużywanie alkoholu, 
  • przyjmowanie narkotyków – stymulanty, takie jak kokaina i amfetamina w dużym stopniu zwiększają ryzyko udaru krwotocznego, 
  • wrodzone i nabyte skazy krwotoczne, 
  • przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych – w wielu sytuacjach ich przyjmowanie jest konieczne, a korzyści z ich przyjmowania znacznie przewyższają ryzyko, 
  • nowotwory złośliwe pierwotne i przerzutowe w obrębie ośrodkowego układu nerwowego – naciekanie naczyń bardzo często prowadzi do ich zniszczenia, 
  • urazy. 

Przyczyny krwotoku podpajęczynówkowego: 

  • poważne urazy głowy, 
  • tętniaki, 
  • malformacje tętniczo–żylne, 
  • nadciśnienie tętnicze, 
  • miażdżyca. 

Udar krwotoczny mózgu – objawy 

Krwotoczny udar mózgu charakteryzować będą objawy neurologiczne, zależne od miejsca, w którym doszło do niedotlenienia komórek nerwowych oraz od stopnia kompresji struktur ośrodkowego układu nerwowego wywołanej zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym. 

Krwotok mózgowy – objawy wynikające ze zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego: 

  • silny ból głowy, 
  • nudności i wymioty, 
  • zaburzenia akcji serca, 
  • zaburzenia oddechu, 
  • wahania ciśnienia tętniczego krwi, 
  • utrata przytomności. 

Objawy związane z zaburzeniami funkcji organizmu niezbędnych do życia, wynikają z ucisku obrzękniętej tkanki nerwowej i wynaczynionej krwi na ważne struktury znajdujące się w pniu mózgu. Wystąpienie takiej sytuacji jest szczególnie prawdopodobne w przypadku, gdy wystąpił rozległy wylew krwi lub krwotok do móżdżku. 

Wylew krwi do mózgu – objawy związane ze zniszczeniem konkretnych części mózgu: 

  • niedowład kończyn – udar mózgu prawostronny będzie powodował niedowład kończyn po stronie lewej, natomiast udar mózgu lewostronny niedowład kończyn po stronie prawej – w początkowej fazie może manifestować się także drętwieniem ręki, 
  • osłabienie mięśni twarzy – charakterystyczne jest opadanie kącika ust, 
  • problemy z mową – trudności może sprawiać zarówno wypowiadanie słów, jak i ich rozumienie, 
  • zaburzenia widzenia – najczęściej dotyczące jednego oka, 
  • problemy z przełykaniem, 
  • zaburzenia równowagi. 

Wylew krwi do mózgu – pierwsze objawy 

Objawy udaru krwotocznego występują najczęściej nagle i szybko nasilają się. Dominującym objawem jest silny ból głowy, który opisywany jest przez pacjentów jako najgorszy w życiu. W przypadku podejrzewania u siebie udaru krwotocznego, należy jak najszybciej wezwać fachową pomoc. 

Udar mózgu – pierwsza pomoc 

Pierwsza pomoc przy udarze krwotocznym powinna polegać na jak najszybszym wezwaniu specjalistycznej pomocy. Należy pamiętać, że z każdą sekundą giną kolejne neurony, dlatego im szybciej pacjent znajdzie się w ośrodku mogącym zapewnić mu fachową pomoc, tym większe są jego szanse na przeżycie.

Udar krwotoczny – rozpoznanie 

Objawy wylewu krwi do mózgu są dość charakterystyczne, jednak bardzo ciężko tylko na ich podstawie rozróżnić udar krwotoczny od udaru niedokrwiennego. W tym celu wykonuje się tomografię komputerową bez kontrastu.

W większości przypadków pozwala ona na dokładne stwierdzenie, w jakim miejscu wystąpiło krwawienie do mózgu.

Dokładne określenie typu udaru oraz miejsca uszkodzenia naczynia jest ważne, gdyż wpływa na późniejsze decyzje terapeutyczne. 

Udar krwotoczny – leczenie 

Leczenie udaru krwotocznego w pierwszej fazie polega na zabezpieczeniu podstawowych czynności życiowych pacjenta. Bardzo ważne jest zapobieganie niezwykle niebezpiecznym skutkom zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego.  

Wylew krwi do mózgu – operacja 

Jeśli przyczyną krwawienia jest pęknięty tętniak wewnątrzczaszkowy lub malformacja naczyniowa, stosuje się operacyjne zaklipsowanie pękniętego naczynia lub metody radiologii interwencyjnej mające na celu powstrzymać wypływ krwi z naczynia od wewnątrz. Wybór odpowiedniej metody leczenia uzależniony jest od stanu pacjenta, jego wieku, a także parametrów morfologicznych krwawiącego naczynia. 

Udar krwotoczny – skutki 

Udar krwotoczny mózgu – rokowania 

Krwotok do mózgu zwykle niesie ze sobą poważne konsekwencje, przeważnie gorsze niż w przypadku udarów niedokrwiennych. U osób, które przeszły rozległy udar mózgu rokowania są bardzo złe i często wiążą się ze śmiercią.  

Udar krwotoczny – śmiertelność 

Szacuje się, że około połowa chorych, która doświadczyła udaru krwotocznego mózgu umiera na skutek w wyniku samego udaru lub związanych z nim powikłań. 

Udar krwotoczny – powikłania 

Udary są główną przyczyną niepełnosprawności w starszym wieku. Wiążą się z dużym pogorszeniem funkcjonowania, wpływając tym samym negatywnie na jakość życia. Do częstych powikłań udarów zalicza się: niedowłady, pogorszenie sprawności intelektualnej i afazję.  

Udar mózgu – afazja 

Afazja jest stosunkowo częstym powikłaniem udaru, polegającym na ośrodkowym upośledzeniu zdolności do wypowiadania słów (afazja ruchowa) lub ich rozumienia (afazja czuciowa). 

Krwotok śródmózgowy – rehabilitacja 

Rehabilitacja po udarze jest niezwykle ważna. W wyniku udaru dochodzi do nieodwracalnej śmierci neuronów, pomimo tego, dzięki niezwykłej plastyczności ośrodkowego układu nerwowego, utracone funkcje w pewnym zakresie mogą zostać przejęte przez aktywne komórki nerwowe.  

Rehabilitacja poudarowa powinna zostać rozpoczęta jak najwcześniej, już podczas pobytu w szpitalu. W przebiegu procesu rehabilitacji ważna jest współpraca fizjoterapeuty, logopedy oraz neurologa, która ma na celu zmniejszenie powikłań po udarze i umożliwienie pacjentowi jak najlepszego funkcjonowania. 

Udar krwotoczny mózgu – profilaktyka 

Profilaktyka udaru nie różni się od szeroko pojętego zdrowego stylu życia. Bardzo ważne jest utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia krwi, masy ciała oraz dbanie o adekwatną do wieku i możliwości aktywność fizyczną. Należy pamiętać o kontroli poziomu cukru i tłuszczy we krwi. Ogromnie ważne jest również wystrzeganie się szkodliwych nałogów, w tym: nikotyny, alkoholu i narkotyków.  

Przestrzeganie zasad zdrowego stylu życia pozwala wielokrotnie zredukować ryzyko wystąpienia udaru krwotocznego.

wróć do bloga czytaj kolejny

  1. W. Kozubski, Neurologia – kompendium, PZWL, Warszawa 2014. 
  2. O. Narkiewicz, J. Moryś, Neuroanatomia czynnościowa i kliniczna, PZWL, Warszawa 2013. 
  3. L. P. Rowland, Neurologia Merritta, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2004. 
  4. R. Podemski, Kompendium Neurologii, Via Medica, Gdańsk 2011. 
  5. K. W. Lindsay, G. Fuller, Neurologia i Neurochirurgia, Elsevier, Warszawa 2013. 
  6. Mark S. Greenberg, Handbook of Neurosurgery, Thieme, 2016. 
  7. Ch. Turner, A. Bahra, K. Cikurel, Crash Course – neurologia, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2008.
  • Pierwsza pomoc przy udarze mózgu płyn, niedobór witamin, niedobór minerałów, odporność 24.99 zł
  • Pierwsza pomoc przy udarze mózgu tabletka, niedobór minerałów, niedobór witamin 11.99 zł
  • Pierwsza pomoc przy udarze mózgu nadciśnienie, niskie ciśnienie 99.00 zł
  • Pierwsza pomoc przy udarze mózgu nadciśnienie, niskie ciśnienie 139.99 zł

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

  • Pierwsza pomoc przy udarze mózgu Im krótszy czas przyssania kleszcza, tym lepiej. Należy jednak pamiętać, iż nieumiejętne usuwanie powoduje oderwanie tylko odwłoku – w skórze pozostaje główka i tułów kleszcza. Może to przynieść więcej szkody niż kilkudziesięciominutowa zwłoka i usunięcie za pomocą odpowiednich akcesoriów. Jak poprawnie usunąć kleszcza? Jakich błędów unikać?
  • Pierwsza pomoc przy udarze mózgu O zespole łaknienia spaczonego mówi się wtedy, gdy osoba spożywa produkty, których nie można zaliczyć do żywności. Zaburzenie to może prowadzić do szeregu powikłań zagrażających życiu. Dlaczego chory odczuwa pragnienie do zjedzenia ziemi, lodu czy szkła? W jaki sposób leczy się zespół Pica? 
  • Pierwsza pomoc przy udarze mózgu Badania sugerują, że częstość występowania reakcji anafilaktycznych wzrosła w ostatnich latach. Dowiedz się, czym jest anafilaksja. Jak zapobiegać oraz udzielić pomocy w nagłym przypadku ciężkiej reakcji anafilaktycznej?
  • Pilates to rodzaj treningu o umiarkowanej intensywności, który koncentruje się na wzmacnianiu mięśni głębokich. Jego podstawą jest wykonywanie precyzyjnych, płynnych ruchów, świadomy oddech i maksymalne skupienie na ćwiczeniach. Efekty treningu metodą Pilatesa to wzmocnienie mięśni, poprawa równowagi i koordynacji ruchowej, wysmuklenie sylwetki, redukcja napięcia oraz rozluźnienie całego ciała. Ćwiczenia pilates mogą być częścią procesu rehabilitacji po przebytych urazach, także u zawodowych sportowców. Pilates mogą ćwiczyć również osoby starsze i kobiety w ciąży.
  • Egzema, inaczej wyprysk lub atopowe wyprysk skóry, to niezakaźna choroba, którą nie można się zarazić od drugiej osoby poprzez kontakt bezpośredni lub korzystanie z tych samych kosmetyków czy ręczników i pościeli. Leczenie egzemy jest niezwykle uporczywe, ponieważ zazwyczaj ciężko jest wytypować czynnik wywołujący bolesne, swędzące, pękające i suche plamy na skórze dłoni i twarzy (czasem występujące na całym ciele). Leczenie egzemy z użyciem najlepeszych dermokosmetyków, będąc pod opieką najlepszego dermatologa lub arelgologa może być nieskuteczne, jeśli pacjent będzie miał stały kontakt z czynnikiem drażniącym.
  • Skrzywienie kręgosłupa może być fizjologiczne, wynikające z esowatej budowy ludzkiego kręgosłupa (lordoza oraz kifoza) lub patologiczne, gdy naturalne krzywizny ulegają pogłębieniu (hiperkifozą i hiperlordozą) bądź zniesieniu (zniesienie lordozy szyjnej lub lędźwiowej). Powstałe wówczas wady kręgosłupa mogą być przyczyną dolegliwość i wymagają korekcji. Często występującą wadą postawy, zwłaszcza u dzieci, jest  również boczne skrzywienie kręgosłupa, mogące prowadzić do poważnych zniekształceń sylwetki.  
  • Kleszczowe zapalenie mózgu to odzwierzęca choroba zakaźna. Czynnikiem, który ją wywołuje jest ukąszenie kleszcza i przedostanie się do organizmu człowieka wirusa z rodzaju flawiwirusów (rzadko KZM może być spowodowane spożyciem niepasteryzowanego mleka zakażonego zwierzęcia). Objawy kleszczowego zapalenia mózgu obejmują m.in. wysoką gorączkę, silne bóle głowy, wymioty, nudności, objawy oponowe, zaburzenia świadomości, niedowłady, zaburzenia oddychania. Dowiedz się, jak wygląda leczenie KZM oraz jak mu zapobiegać.
  • Lumbago, inaczej postrzał lub heksenszus, to zespół bólowy dotyczący odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Ból w dole pleców pojawiający się w przebiegu lumbalgii jest spowodowany przeciążeniem struktur kręgosłupa, do którego może dojść np. na skutek dźwigania ciężkich przedmiotów, braku aktywności fizycznej, długotrwałego przyjmowania pozycji siedzącej lub stojącej, nadwagi i otyłości. Czynnikiem zwiększonego ryzyka wystąpienia lumbago są także zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Jakie są domowe sposoby walki z lumbago?
You might be interested:  Leczenie raka błony śluzowej trzonu macicy

Jak rozpoznać udar mózgu? Szybka pierwsza pomoc jest niezbędna! ⋆ Ratowniczy.net ⋆ ratownictwo medyczne okiem praktyka

Udar mózgu już na pierwszy „rzut ucha” kojarzy się z czymś niebezpiecznym. Zdecydowanie, jest to ewidentnie stan zagrożenia zdrowia a w niektórych przypadkach i życia. Nierzadko błędnie nazywany „wylewem”, przez lata obrósł mitami, jak ten przykładowy przedstawiony przeze mnie w artykule „Igła ratuje życie„.

Tymczasem udar mózgu to konkretne schorzenie, na które zapada w naszym kraju co roku ok. 70 000 Polaków. Śmiertelność szacuje się na poziomie ok.

40 procent – bardzo wysoko! Stąd właśnie rola świadka zdarzenia: rodziny, znajomych lub obcych ludzi, jak i samego chorego, by szybko rozpoznać niepokojące objawy i nie opóźniać telefonu pod 999.

Czekanie „aż przejdzie samo” w przypadku udaru mózgu w najlepszym wypadku może skończyć się trwałym inwalidztwem.

Na 29 października przypada Światowy Dzień Udaru Mózgu. Pierwsze obchody miały miejsce w 2006 roku, a ich pomysłodawcą jest World Stroke Organization. W ten dzień roku tym bardziej warto szerzyć wiedzę na wagę życia. Przejdź do dalszej lektury, by dowiedzieć się jak rozpoznać i co zrobić podejrzewając udar mózgu.

Pierwsza pomoc przy udarze mózgu

Definicja

Przytaczanie książkowej definicji udaru mózgu na nasze potrzeby sensu nie ma. W uproszczeniu powiedzieć można, że udar jest zaburzeniem pracy mózgu prezentującym objawy neurologiczne, a spowodowanym problemami z naczyniami mózgowymi. Podstawowy podział udarów mózgu wyróżnia dwa typy: udar niedokrwienny i udar krwotoczny.

Udar niedokrwienny spowodowany jest zamknięciem przepływu przez naczynia krwionośne w mózgu (analogicznie jak w zawale mięśnia sercowego), drugi zaś pęknięciem naczynia krwionośnego zlokalizowanego w mózgu i krwawieniem. Udar niedokrwienny nie bez kozery został wymieniony jako pierwszy: stanowi on najczęstszy typ udaru, szacowany na ok 80% przypadków wszystkich udarów.

Objawy

Przechodzimy do najważniejszego, tj. rozpoznania objawów charakterystycznych dla udaru mózgu. Na wstępie trzeba podkreślić, że na poziomie udzielania pierwszej pomocy nie jest możliwe stwierdzenie, czy mamy do czynienia z udarem niedokrwiennym czy krwotocznym.

  • Objawy udaru mózgu nie u każdego poszkodowanego muszą prezentować się tak samo. Warto więc zwrócić uwagę na fakt, że nie wszystkie objawy z poniższej listy muszą być obecne, by podejrzewać udar:
  • – asymetria, wykrzywienie twarzy, zauważalny opadnięty kącik ust
    niedowład kończyn (osłabienie siły mięśni), najczęściej po jednej stronie ciała, lub drętwienie kończyn
    – niewyraźna, bełkotliwa mowa
    – zaburzenie widzenia (widzenie połowicze)
    – zaburzenia równowagi („ściąganie” w jedną ze stron)
    – zawroty głowy
  • – silny ból głowy

I tutaj miejsce na kolejną ważną uwagę: zdarzają się sytuacje, w których objawy udaru mózgu częściowo lub całkowicie zanikają, jeszcze przed wezwaniem/przybyciem zespołu ratownictwa medycznego. W takich sytuacjach również należy wezwać karetkę!

Film edukacyjny nt. objawów udaru mózgu:

Jak to często w ratownictwie bywa, tak i przy udarze mózgu kluczowym czynnikiem jest czas. Najważniejsze jest rozpoznanie, na podstawie powyższej listy, objawów udaru mózgu. Objawów nie można zbagatelizować! Podejrzewając udar, należy wykonać kilka prostych kroków.

1. Wezwij pogotowie ratunkowe dzwoniąc na 999. (przeczytaj: Jak wzywać pogotowie ratunkowe)
2. Jeśli poszkodowany jest przytomny, ułóż go w komfortowej dla niego pozycji.

3. W przypadku utraty przytomności zastosuj ułożenie w pozycji bezpiecznej. (przeczytaj: Pierwsza pomoc osobie nieprzytomnej)

4. Gdyby doszło do utraty przytomności i zatrzymania oddechu rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową (30:2).

Dodatkowo przed przybyciem zespołu ratownictwa medycznego:
5.

Przygotuj dokumentację medyczną chorego (karty szpitalne) i listę przyjmowanych przez niego leków (w tym informację czy przyjmuje leki przeciwkrzepliwe).

(przeczytaj: Wzywasz karetkę? Przygotuj się!)
6. Ustal najdokładniej jak to możliwe dokładną godzinę pojawienia się pierwszych objawów i przekaż ją ratownikom.

7. Nie podawaj choremu nic do picia ani jedzenia.

Ciekawostki i fakty

0. Jeśli jesteś członkiem ZRM: pacjentowi warto założyć jak największe wkłucie IV (min. zielone) w zgięciu łokciowym – zespół SOR będzie mógł do niego od razu po kwalifikacji podać Alteplazę

Udar mózgu – przyczyny, objawy, pierwsza pomoc

Udar mózgu jest drugą po chorobach serca przyczyną śmierci osób dorosłych i najczęstszą przyczyną niepełnosprawności. Każdego roku dotyka aż 70 tysięcy Polaków.  Jakie są przyczyny i objawy udaru mózgu, jak się go leczy i – przede wszystkim – jak można mu zapobiec?

Spis treści:

Udar mózgu może w jednej chwili wywrócić czyjeś życie do góry nogami: uniemożliwić pracę i samodzielne funkcjonowanie, pozbawić mowy, czasem wzroku. Czym właściwie jest udar? Jak mu zapobiec? Co robić, jeśli już do udaru dojdzie

Co to jest udar mózgu?

Według definicji WHO, udar mózgu to zagrażający życiu i wymagający natychmiastowej pomocy stan, podczas którego nagle pojawiają się nieprzemijające po 24 godzinach zaburzenia czynności mózgu. Zaburzenia, o których mowa, mogą być ogniskowe (tzn. dotyczyć tylko niektórych obszarów mózgu) lub uogólnione (obejmujące cały mózg).

Udar mózgu najczęściej dotyka osoby po 65 roku życia, jednak  zdarza się także u ludzi młodych, a nawet dzieci.

Skutki udaru mózgu  mogą być bardzo różne. Część chorych umiera, a większość tych, których udaje się uratować, jest w mniejszym lub większym stopniu niepełnosprawna, choć zdarza się także, że dotknięta udarem osoba wychodzi z niego niemal bez szwanku.

Najczęstsze skutki udaru mózgu to:

  • niepełnosprawność ruchowa,
  • zaburzenia mowy (trudności  z mówieniem, rozumieniem tego, co mówi ktoś inny, a także z pisaniem i czytaniem),
  • zaburzenia widzenia (np. niedowidzenie na jedno oko lub widzenie podwójne).

Chorym grozi także poudarowy zespół depresyjny.

Udar mózgu, wylew, miniudar – czym się różnią?

Podstawowe typy udaru to:

Udar niedokrwienny

To najczęściej spotykany (85 proc. przypadków) typ udaru. Nazywany jest także zawałem mózgu, ponieważ jego mechanizm jest podobny do zawału serca. 

Udar niedokrwienny, jak sama nazwa sugeruje, ma miejsce wówczas, gdy do mózgu nagle przestaje dopływać krew, a wraz z nią tlen i substancje odżywcze. Krew zatrzymywane jest przez skrzeplinę blokującą naczynie, które powinno ją doprowadzać.

Przyczyną powstania zatoru może być:

  • zakrzep dużej tętnicy, spowodowany najczęściej miażdżycą
  • uszkodzenie małych tętniczek, do którego dochodzi na skutek nadciśnienia lub cukrzycy
  • zator sercopochodny, powstały  najczęściej na skutek migotania przedsionków.

Udar krwotoczny

Ten typ udaru nazywany jest potocznie jako wylew / wylew krwi do mózgu.

Udar krwotoczny polega na tym, że tkanka nerwowa jest niszczona przez krew, która dostaje się z pękniętego naczynia krwionośnego:

  • do mózgu (krwotok śródmózgowy)
  • do przestrzeni, która otacza mózg (krwotok podpajęczynówkowy)

Wylew krwi do mózgu jest trudniejszy w leczeniu niż udar niedokrwienny, częściej kończy się zgonem. W efekcie wycieku krwi z naczynia krwionośnego dochodzi do wzrostu ciśnienie śródczaskowego, co dodatkowo uszkadza struktury mózgu.

Miniudar (TIA – transient ischaemic attack)

To przejściowy atak niedokrwienny, który objawia się podobnie jak udar mózgu, jednak jego objawy ustępują w ciągu doby (zwykle dużo szybciej, nawet po 15 minutach do godziny).

Choć zablokowanie dopływu krwi do mózgu trwa krótko, miniudaru nie wolno lekceważyć; u co piątej osoby jest zapowiedzią dużego udaru, który może wystąpić w ciągu kilku dni lub tygodni. Można temu zapobiec, jednak konieczne jest wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Udar mózgu – przyczyny

Przyczyny udaru mózgu i zawału serca są podobne. Polegają one na zmianach miażdżyco-zakrzepowych w naczyniach krwionośnych.

U osób starszych do udaru dochodzi  na skutek:

  • nadciśnienia tętniczego
  • chorób serca (zwłaszcza migotania przedsionków),
  • cukrzycy
  • zaburzeń gospodarki lipidowej
You might be interested:  Kaszel od zatok – jak leczyć kaszel zatokowy?

U osób młodych przyczyną udaru są najczęściej:

  • wady serca
  • zaburzenia krzepnięcia krwi
  • niekiedy kontakt z amfetaminą i kokainą

Do pośrednich przyczyn zwiększających ryzyko wystąpienia udaru mózgu zalicza się: palenie papierosów, dietę bogatą w tłuszcze nasycone, otyłość, nadwagę, mało aktywny tryb życia i nadużywanie alkoholu.

U kobiet, które cierpią na migrenę z aurą, do udaru może dojść  na skutek stosowania antykoncepcji hormonalnej. Ryzyko wzrasta jeszcze bardziej, jeśli cierpiąca na migrenę z aurą i korzystająca z antykoncepcji hormonalnej kobieta pali papierosy.

Udar – objawy

Najczęściej spotykane objawy udaru mózgu  to:

  • Nagłe osłabienie lub porażenie połowicze

Ręka lub noga (albo i ręka, i noga) po jednej stroni ciała drętwieją, są osłabione i  niezdolne do skoordynowanego ruchu.

  • Nagłe wykrzywienie twarzy –  jeden z kącików ust wyraźnie opada
  • Zaburzenia czucia po jednej stronie ciała
  • Zaburzenia mowy
  • Chory nie jest w stanie mówić lub mówi niezrozumiale, może też mieć problemy z rozumieniem tego, co mówią do niego inni.
  • Chory ma wrażenie, że świat wokół niego wiruje, może widzieć podwójnie albo stracić połowę pola widzenia.
  • Chory traci równowagę, ma nudności, może wymiotować.
  • Chory jest zdezorientowany, nie wie, co się wokół niego dzieje.

Objawem zwiastującym wylew krwi do mózgu krwotoczny może być bardzo silny, nagły ból głowy

Chory z objawami udaru powinien natychmiast znaleźć się w szpitalu (najlepiej na oddziale lub pododdziale udarowym), dlatego należy działać natychmiast, a nie czekać „aż samo przejdzie”. Im szybciej pacjentowi z objawami udaru zostanie udzielona pomoc, tym większa szansa na powrót do zdrowia i sprawności.

Przez kilka pierwszych godzin po udarze można zdziałać naprawdę wiele. Leczenie trzeba  jednak wprowadzić bardzo szybko, by zmieścić się w tzw. oknie terapeutycznym.

Natychmiastowej hospitalizacji wymagają także pacjenci z przemijającym niedokrwieniem mózgu (miniudarem), ponieważ ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego w pierwszych dniach po takim incydencie zwiększa się ok. 8-krotnie.

Objawem najbardziej kojarzonym z udarem są niedowłady jednej strony kończyn, wynikające z osłabienia lub porażenia mięśni. O porażeniu mięśni może też świadczyć opadanie kącika ust, przymknięcie powieki, czy jednostronnie wygładzenie zmarszczek na czole.

Pierwsza pomoc przy udarze mózgu

Udar mózgu – leczenie

To, co się dzieje z pacjentem po udarze, zależy od rodzaju udaru, tego, który obszar mózgu został uszkodzony i jak rozległe są te uszkodzenia.

Przyszłość chorego zależy także od tego, jak szybko trafi na oddział lub pododdział udarowy szpitala, gdzie może liczyć na badanie tomografem lub rezonansem magnetycznym –  takie badania pozwalają szybko  ustalić, czy chory doznał udaru niedokrwiennego, czy krwotocznego. To ważne, ponieważ każdy z nich leczy się  inaczej. W przypadku udarów niedokrwiennych usuwa się skrzeplinę lekami, które ją rozpuszczają lub udrażnia się naczynie zabiegowo, a w przypadku udaru krwotocznego – walczy się o to, by zahamować krwawienie.

Rehabilitacja po udarze

Każdy pacjent po udarze mózgu powinien zostać poddany rehabilitacji tak szybko, jak to tylko możliwe.

Ludzie, którzy doznali udaru, muszą często od nowa uczyć się najprostszych ruchów: wstawania, siedzenia, sięgania po coś, chodzenia i innych zwykłych, codziennych czynności. To żmudne, ale przynosi efekty, choć nie zawsze takie, jakich oczekują chorzy.

Trzeba sobie także zdawać sprawę z tego, że rehabilitacja po udarze nie jest kwestią  miesiąca, czy dwóch; trwa długo, czasem całymi latami. Kluczowy jest pierwszy rok po udarze, a najwięcej można osiągnąć w ciągu pierwszych miesięcy.

Poza rehabilitacją ruchową  ważna jest także rehabilitacja logopedyczna. Często potrzebna jest także pomoc psychologa.

Udar   mózgu –  jak zapobiegać

Czynnikiem ryzyka udaru mózgu jest wiek – im jesteśmy starsi, tym bardziej narażeni jesteśmy na incydenty kardiologiczne, takie jak udar czy zawał. Nie oznacza to jednak, że jesteśmy wobec tej choroby zupełnie bezradni.

By nie dopuścić do udaru mózgu, trzeba przede wszystkim skutecznie leczyć choroby, które zwiększają ryzyko jego wystąpienia.

Należą do nich m.in.:

  • nadciśnienie tętnicze
  • choroby układu krążenia (przede wszystkim migotanie przedsionków, ale nie tylko)
  • cukrzyca
  • zaburzenia gospodarki lipidowej

Wymienione schorzenia (które notabene często występują łącznie, co tym bardziej zwiększa ryzyko udaru) z jednej strony osłabiają naczynia krwionośne (nadciśnienie tętnicze), z drugiej sprzyjają miażdżycy i niedrożności żył (zaburzenia lipidowe, cukrzyca).

  • nie dopuszczaj do otyłości, która prowadzi do wielu chorób zwiększających ryzyko udar
  • jeśli już ważysz za dużo, schudnij pod opieką lekarza lub dietetyka
  • jedz zdrowo – unikaj tłuszczów zwierzęcych, ogranicz sól, jedz dużo warzyw, a 2 razy w tygodniu ryby
  • nie pal papierosów – palenie znacząco zwiększa ryzyko zarówno udaru niedokrwiennego, jak i krwotocznego
  • nie nadużywaj alkoholu
  • trzymaj się z daleka od narkotyków
  • jeśli jesteś kobietą i cierpisz na migrenę z aurą, nie stosuj  antykoncepcji hormonalnej
  • staraj się unikać zbyt silnego stresu
  • ruszaj się – postaw na umiarkowany, ale regularny wysiłek aerobowy, np. energiczny spacer lub jazdę na rowerze.

Źródła:

1. Udar mózgu – czynniki ryzyka i profilaktyka; A. Strepikowska i A. Buciński, Postępy Farmakoterapii, 2009, tom 69

2. Co należy wiedzieć o udarze mózgu. Poradnik dla pacjentów, ich rodzin i wszystkich zainteresowanych, przygotowany  dla Fundacji Udaru Mózgu przez dr n. med. A. Kuczyńską-Zardzewiały i prof. dr hab. med. A.  Członkowską.

Udar mózgu

Statystyki są jasne. W Polsce co roku udar mózgu dotyka 90 000 pacjentów. Średnio co 8 minut występuje jeden przypadek. Jedna na sześć osób prawdopodobnie będzie miała w swoim życiu udar. Nie wszyscy chorzy jednak trafiają do szpitala, a u jeszcze mniejszej grupy można wdrożyć leczenie na czas. Kluczowa jest szybka reakcja.

Tych, którzy nie lubią czytać zachęcam od razu do obejrzenia mojego filmu:

Udar mózgu – co to jest?

  • „Siedziałem w fotelu i nagle zobaczyłem dwa obrazy telewizyjne. Poczułem, że nie mam nogi od palców po kolana, a potem zniknęła i ręka” – mówił o swoim udarze krytyk muzyczny, Bogusław Kaczyński.
  • „Język i wargi są martwe jak po znieczuleniu stomatologicznym. Nie mogłem poruszyć lewą ręką. Miałem problem ze wstawaniem, a gdy w końcu to mi się udało, miałem wrażenie, że wiszę w powietrzu, bo lewej nogi kompletnie nie czułem” – wspominał dziennikarz, Michał Figurski.
  • „Od trzech dni czuję się źle, słabo, bardzo boli mnie głowa” – tak opisywała lekarzowi sytuację amerykańska aktorka, Sharon Stone.

Powyższe przykłady pokazują, jak cichy, różny w swoich objawach i niezależny od okoliczności bywa udar mózgu. Czym tak naprawdę on jest?

Udarem nazywa się uszkodzenie mózgu wskutek zamknięcia lub pęknięcia naczynia mózgowego. W zależności od przyczyny wyróżnia się dwa rodzaje udaru mózgu.

Rodzaje udaru mózgu

Udar niedokrwienny jest częstszy. Stanowi około 80% wszystkich przypadków. Dochodzi do niego wówczas, gdy powstała w sercu skrzeplina dociera tętnicami do mózgu, blokując lub poważnie ograniczając przepływ krwi. Dochodzi wówczas do niedotlenienia i niedożywienia tkanek.

Drugi typ to udar krwotoczny wywołany przez uszkodzenie ściany naczynia krwionośnego. Krew poza naczyniami niszczy tkanki, z którymi się styka.

Jak rozpoznać udar mózgu?

Udar mózgu jest drugą pod względem częstości przyczyną zgonów na świecie. Śmiertelność po 3 miesiącach w przypadku udaru niedokrwiennego wynosi około 20%, a przy udarze krwotocznym – 50%.

Najważniejsze w procesie ratowania życia i zapobiegania negatywnym konsekwencjom jest wczesne rozpoznanie objawów udaru i udzielenie choremu szybkiej pomocy.

Kłopot polega na tym, że wiele osób bagatelizuje pierwsze objawy udaru mózgu.

Udar mózgu objawy ostrzegawcze może dawać początkowo bardzo subtelne. Niektóre osoby wiążą je na przykład ze zwykłym przemęczeniem. Jakie czynniki powinny być szczególnie alarmujące? Oto najczęstsze objawy udaru mózgu:

  • zmieniona mowa – bełkotliwa, trudna do zrozumienia,
  • asymetria twarzy – najczęściej bardzo charakterystyczne opadanie jednego kącika ust,
  • zaburzenia widzenia: niedowidzenie na jedno z oczu lub niedowidzenie w połowie pola,
  • wrażenie słabszej jednej ręki lub nogi,
  • zaburzenia lub brak czucia po jednej stronie ciała,
  • problemy z utrzymaniem równowagi i zawroty głowy,
  • utrata przytomności,
  • zaburzenia połykania.

Warto w tym miejscu dodać, że w przypadku udaru niedokrwiennego rzadko występuje ból głowy, a jeśli już się zdarza, to raczej u osób młodszych. Jest to natomiast częsty symptom udaru krwotocznego.

Akcja edukacyjna przeprowadzona kilka lat temu w polskich szkołach przez studentów medycyny wskazywała, że wystąpienie udaru wiąże się z czterema kluczowymi objawami określanymi znamiennym i łatwym do zapamiętania przez dzieci skrótem

UDAR: Usta wykrzywione, Dłoń opadnięta, Artykulacja bełkotliwa, Rozmazane widzenie.

Udar mózgu: co robić?

Jeśli zauważymy u kogoś chociaż jeden z charakterystycznych objawów, należy jak najszybciej zadzwonić na pogotowie.

Co w sytuacji, kiedy niepokojące objawy nagle przeminęły? Także powinniśmy zareagować, ponieważ mógł to być tzw. TIA, czyli przemijający atak niedokrwienny.

Sam w sobie nie musi on być groźny, jednak zdarza się, że zapowiada nadejście pełnego udaru za kilka – kilkanaście godzin.

Bardzo pomocny w diagnostyce udaru jest test, który może wykonać każdy znajdujący się przy chorym. Na czym polega test FAST, bo tak właśnie jest nazywany?

  • F, czyli face – twarz. W pierwszej kolejności należy poprosić chorego o uśmiechnięcie się. Na tej podstawie można dostrzec ewentualną asymetrię, szczególnie opadanie jednego kącika ust. To efekt porażenia mięśnia mimicznego, które towarzyszy udarowi.
  • A, czyli arm – ramię. Chorego należy poprosić o zamknięcie oczu i wyciągnięcie rąk w przód wnętrzem dłoni do góry. Jeśli dostrzeżemy, że jedno ramię opada lub położone jest niżej, może to być kolejnym potwierdzeniem udaru.
  • S, czyli speach – mowa. Należy poprosić chorego o dokładne powtórzenie prostego zdania. Jeśli dla diagnozowanej osoby będzie to problem, będzie je przekręcała lub bełkotała, mamy kolejne potwierdzenie.
  • T, czyli time – czas. To najważniejsza kwestia. Jeżeli widzimy wyraźne objawy, dzwońmy jak najszybciej po pomoc. Szybkie działanie oraz uruchomienie procedur medycznych może uratować życie.
You might be interested:  Niski poziom testosteronu u kobiet i mężczyzn

Pierwsza pomoc w udarze mózgu- zanim przyjedzie karetka

Pamiętaj najważniejszy jest czas oraz rozpoznanie objawów. W praktyce bardzo często spotykam się z sytuacją, kiedy to objawy zostają przeoczone. Czas 4,5 godziny mija a niedokrwienie do którego doszło sieje spustoszenie w mózgu.

Jeśli poszkodowany jest przytomny ułóż go w wygodnej pozycji, nie dawaj nic do jedzenie i do picia. Nie podawaj leków. Wezwij ambulans. Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny a oddycha ułóż go w pozycji bezpiecznej.

Niestety zdarzają się sytuacje w których u pacjenta z udarem mózgu dochodzi do zatrzymania akcji serca oraz oddechy w takim przypadku, należy jak najszybciej rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową. 

Kliknij w ten link i pobierz algorytmy postępowania w pierwszej pomocy: 

Pierwsza pomoc przy udarze mózgu

Jak wygląda leczenie udaru mózgu?

U osoby, u której podejrzewa się udar mózgu, należy jak najszybciej przeprowadzić tomografię komputerową głowy lub rezonans magnetyczny. Na ich podstawie lekarz rozpoznaje, z jakim udarem ma do czynienia, a następnie może podjąć dalsze działania.

Udar krwotoczny wymaga przeprowadzenia operacji. Przy udarze niedokrwiennym zleca się leczenie trombolityczne, pozwalające rozpuścić zakrzep blokujący dopływ krwi do mózgu. Kluczowe znaczenie ma czas.

Udar to nie wyrok śmierci, jednak wskaźniki umieralności są wysokie. W przypadku udaru niedokrwiennego skuteczne leczenie podjąć można w ciągu 4,5 godziny od wystąpienia objawów. Podanie leku po upływie tego czasu spowodować może powikłania krwotoczne, a zatem im szybciej, tym lepiej.

Wyspecjalizowane placówki dysponują urządzeniem, dzięki któremu można usunąć zakrzep bezpośrednio z naczynia mózgowego. Takich miejsc jest jednak niewiele.

Co po udarze?

Jeśli osobie z udarem niedokrwiennym odpowiednio wcześnie podano leki, ma ona bardzo duże szanse na całkowite ustąpienie zaburzeń neurologicznych. W pozostałych przypadkach z czasem zmniejszą one swój zakres, ale zwykle nie znikają całkowicie.

Układ nerwowy zostaje uszkodzony, a obumarłe komórki mózgu nie regenerują się. Na szczęście nie wszystkie niedotlenione komórki czeka taki los: wiele z nich potrafi ponownie podjąć swoją pracę, a niektóre z komórek potrafią przejąć funkcję tych martwych.

W przypadku udaru niedokrwiennego około 15% osób wymaga później stałej opieki drugiej osoby, zaś 45% częściowej pomocy. W odzyskiwaniu utraconej sprawności pomaga rehabilitacja.

Ważne jest także podjęcie działań, mających na celu zabezpieczenie przed kolejnym udarem.

Rozpoznanie wszystkich czynników ryzyka i właściwe zidentyfikowanie przyczyny udaru pozwala wdrożyć profilaktykę w postaci zabezpieczenia farmakologicznego lub operacyjnego.

Zapobieganie udarowi mózgu – czy jest możliwe?

Przyczyny udaru mózgu są różne. Na niektóre czynniki, takie jak: wiek, płeć czy obciążenia genetyczne, nie mamy wpływu. Udar statystycznie częściej dotyczy mężczyzn i osób starszych.W profilaktyce udaru należy przede wszystkim kontrolować i utrzymywać w normie ciśnienie krwi, gdyż nadciśnienie jest jednym z czynników ryzyka.

Zalicza się do nich również miażdżycę, cukrzycę i otyłość. Zagrożenie stanowi niewłaściwa dieta złożona z produktów wysokoprzetworzonych, zawierająca niezdrowe tłuszcze oraz konserwanty. Ryzyko udaru, zwłaszcza niedokrwiennego, rośnie u palaczy i osób regularnie nadużywających alkoholu. Zminimalizować je można natomiast zdrowym odżywianiem i aktywnością fizyczną.

Więcej informacji znajdziecie na stronie Fundacji Udaru Mózgu 

pozdrawiam

Adrian Zadorecki

Udar mózgu

  • UDAR MÓZGU – JAK NAJSZYBCIEJ DO SZPITALA
  • Udar mózgu jest stanem nagłym, powodującym zaburzenia czynności mózgu na skutek zmian w mózgowym przepływie krwi.
  • Przyczyną jest niedrożność naczyń wywołana zakrzepami i miażdżycą naczyń, co prowadzi do niedokrwienia tkanek mózgowych.
  • Udary mózgu dzielą się na niedokrwienne (wywołane zablokowaniem dopływu krwi do mózgu zwykle przez skrzep), które występują u około 90 % pacjentów krwotoczne (wywołane wylewem krwi do mózgu) – występują u około 10 % pacjentów.
  • Udar mózgu jest stanem zagrożenia życia, wymaga szybkiego rozpoznania i natychmiastowego leczenia.
  • Objawy udaru mózgu:
  • drętwienie kończyn,
  • jednostronne osłabienie siły jednej kończyny lub obu,
  • zaburzenia widzenia,
  • zaburzenia mowy, trudności w wysławianiu się,
  • trudności w zrozumieniu słów,
  • asymetria twarzy,
  • może wystąpić omdlenie lub utrata przytomności,
  • mogą pojawić się drgawki,
  • może pojawić się ból głowy, ale jest to rzadko występujący objaw.

Postępowanie z pacjentem

Jeżeli w zachowaniu się pacjenta pojawiły się niepokojące objawy należy:

  • bezzwłocznie wezwać zespół ratownictwa medycznego (999 lub 112),
  • zostawić poszkodowanego w pozycji zastanej: nie przenosić, nie próbować posadzić ani nie pomagać przy wstawaniu,
  • okryć chroniąc przed wychłodzeniem,
  • do przyjazdu karetki nie podawać żadnych leków,
  • należy być z poszkodowanym i obserwować go do przyjazdu karetki,
  • próbować określić kiedy ostatni raz chory widziany był jako zdrowy, jest to bardzo ważna informacja w dalszym procesie leczenia.

Zespół Ratownictwa Medycznego przetransportuje chorego w pełni zabezpieczonego do szpitala, gdzie zostanie on objęty fachową opieką. Zostanie przeprowadzona pełna diagnostyka, badanie neurologiczne, badania laboratoryjne. Podstawowym badaniem prowadzącym do rozpoznania jest wykonanie badania komputerowego głowy bez kontrastu, co pozwoli określić jaki rodzaj udaru ma chory.

Chory zostaje przewieziony do oddziału udarowego w oddziale neurologii. W przypadku udaru niedokrwiennego, jeżeli nie ma przeciwwskazań i gdy nie upłynęło zbyt wiele czasu, stosowane jest leczenie trombolityczne.

Polega ono na podawaniu dożylnie lub dotętniczo leków trombolitycznych, czyli „rozpuszczających skrzep”, który stanowi przyczynę zamknięcia naczynia i niedokrwienia. Gdy nie upłynęło 4 i pół godziny od pierwszych objawów stosuje się trombolizę dożylną. Do 6 godzin może być też wykonana tromboliza dotętnicza.

Jeżeli czas od pierwszych objawów jest powyżej 4 i pół godziny, a nie przekracza 8 godzin wówczas lekarze specjaliści radiolodzy interwencyjni wykonują trombektomię mechaniczną, czyli usunięcie skrzepu z dostępu przez naczynia obwodowe (np. tętnicę udową) pod kontrolą aparatury RTG.

 Po upływie 8 godzin od pierwszych symptomów nie podejmuje się już prób usunięcia przyczyny udaru i pozostaje niestety tylko leczenie i łagodzenie objawów.

O sposobie leczenia decydują lekarze specjaliści z zakresu neurologii, ale jest on ściśle uzależniony od wiedzy jaką mają na temat czasu wystąpienia pierwszych objawów choroby.

Wiedza ta pochodzi od rodziny chorego, samego chorego i zespołu karetki. Kierownicy ZRM mają kontakt telefoniczny całodobowo, każdego dnia tygodnia z lekarzem dyżurnym – specjalistą neurologiem w Uniwersyteckim Centrum Interwencyjnych Terapii Ostrego Udaru Mózgu w Krakowie. Lekarze ci służą radą co do postępowania z pacjentem.

Każdy udar mózgu postarza mózg o 36 lat. Najczęściej choroba ta występuje w wieku około 60 lat u mężczyzn, a w wieku 70 lat u kobiet. Jednak zapadają na nią też ludzie znacznie młodsi. Jeżeli w porę nie zostanie wdrożone odpowiednie leczenie, to pacjenta i jego rodzinę czeka żmudna i długotrwała rehabilitacja, która niestety nie zapewnia w pełni powrotu do sprawnego funkcjonowania.

Jak postępować aby uniknąć udaru mózgu:

  • kontrolować ciśnienie krwi,
  • kontrolować poziom cholesterolu,
  • kontrolować wagę ciała,
  • zrezygnować z palenia papierosów,
  • ograniczyć ilość spożywanego alkoholu,
  • prowadzić zdrowy styl życia, pamiętać o aktywności fizycznej i wypoczynku,
  • zmniejszyć spożycie produktów pochodzenia zwierzęcego (mięso, tłuszcze)
  • jeść dużo warzyw i owoców.

Pierwsza pomoc przy udarze mózgu

Udar mózgu – pierwsza pomoc

Udar mózgu potocznie nazywany jest wylewem.  Nie jest to określenie precyzyjne, ponieważ tylko 20 procent udarów spowodowanych jest krwotokiem, większość bo aż 80 procent, to niedokrwienie, czyli zamknięcie naczynia doprowadzającego krew do mózgu.

  • Udar mózgu to zaburzenia czynności mózgu spowodowane złym funkcjonowaniem naczyń doprowadzających krew do mózgu.
  • >>> Miażdżyca – objawy, leczenie, rodzaje: miażdżyca kończyn dolnych, miażdżyca aorty, miażdżyca mózgu
  • Przyczyny udaru
  • Istnieją dwa rodzaje udaru mózgu w zależności od tego przyczyny.

Pierwszy, niedokrwienny – znacznie częstszy – polega na niedrożności naczynia doprowadzającego krew do mózgu. Przyczyną zatorów w naczyniach mogą być niektóre choroby serca (wady zastawek, zawał serca, zaburzenia rytmu serca).

  1. Drugi, krwotoczny – rzadszy – najczęściej spowodowany jest nadciśnieniem tętniczym wskutek czego następuje wylew krwi do mózgu.
  2. Do najważniejszych czynników ryzyka powstania choroby, oprócz nadciśnienia tętniczego, należą otyłość, brak ruchu, cukrzyca, palenie papierosów i picie alkoholu.
  3. Objawy

Do objawów udaru mózgu należą zaburzenia świadomości. Osoba chora może mieć kłopoty z logicznym porozumieniem się, nieprawidłowo odpowiadać na pytania, może nie wiedzieć, gdzie się znajduje. Zaburzenia te mogą mieć różny stopień nasilenia, aż do całkowitej utraty świadomości włącznie.

Drugą grupą charakterystycznych objawów są zaburzenia mowy, która może być niewyraźna i bełkotliwa. Niektórzy ludzie w ogóle przestają mówić.

Trzecią grupę objawów stanowią wszelkiego rodzaju niedowłady wynikające z osłabienia, czy porażenia mięśni. Najczęściej obserwuje się opadanie kącika ust, przymknięcie powieki, czy wygładzenie zmarszczek na czole.

Istnieją także objawy poprzedzające udar mózgu, które pozwalają przewidzieć zbliżający się atak choroby. U osoby przed atakiem można zaobserwować lekki niedowład ręki – może nią ruszać, ale nie jest w stanie utrzymać przedmiotu.

Pierwsza pomoc

W przypadku podejrzenia udaru mózgu trzeba natychmiast wezwać lekarza. Do czasu jego przyjazdu okresowo kontrolujemy oddech chorego. Ważne jest również, by zapewnić mu komfortową pozycję. W przypadku utraty świadomości osobę chorą układamy w pozycji bezpiecznej na porażonej stronie. Twarz kierujemy ku dołowi, by zapobiec ewentualnemu zachłyśnięciu wypływającą śliną.

Uwaga! Choremu nie wolno podawać żadnych płynów.

Bibliografia: „Pierwsza pomoc w stanach zagrożenia życia”

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *