Powiększone węzły chłonne pod pachą – czy przyczyny są groźne?

Powiększone węzły chłonne u dziecka lub osoby dorosłej to objaw, którego nie można lekceważyć. Zwłaszcza gdy towarzyszą mu inne dolegliwości: ból, obrzęk, zmęczenie, podwyższona temperatura. Zobacz, jakie są przyczyny powiększonych węzłów chłonnych.

Węzły chłonne są częścią układu odpornościowego. Są one zlokalizowane na całym ciele, ale najwięcej znajduje się na szyi, pod pachami, w pachwinach i za uchem.

Ich zadaniem jest filtrowanie limfy (usuwanie z niej toksyn i drobnoustrojów), a także produkcja komórek odpowiedzialnych za zwalczanie patogenów – bakterii, wirusów, a nawet komórek nowotworowych. Węzły chłonne mogą znajdować się tuż pod skórą lub być umieszczone głębiej.

W obu przypadkach nie są one wyczuwalne, widoczne, ani nie powodują żadnych dolegliwości. Wyjątek stanowią powiększone węzły chłonne. Gdy dojdzie do takiej sytuacji, konieczna jest wizyta u lekarza.

Kiedy stwierdza się powiększone węzły chłonne?

Powiększone węzły chłonne osoby dorosłej stwierdza się, gdy po przyłożeniu dłoni do miejsca, w którym się znajdują, wyczuwa się niewielkie zgrubienie. Jego wielkość może być różna. Za niepokojące uznaje się sytuacje, gdy średnica przekracza 1 cm u osoby dorosłej. Natomiast powiększone węzły chłonne u dziecka stwierdza się, gdy ich rozmiar przekroczy 2 cm. Wiele zależy jednak od tego, gdzie są one zlokalizowane oraz czy towarzyszą im jakiekolwiek inne objawy.

Niekiedy powiększone węzły chłonne na szyi, za uchem lub pod pachami widać gołym okiem. Mają postać lekkich wybrzuszeń pod skórą. Po przyłożeniu dłoni w to miejsce można wyczuć twarde guzki. Czasami pojawia się też ból lub obrzęk.

Powiększone węzły chłonne i objawy im towarzyszące

Powiększone węzły chłonne (za uchem, na szyi, pod pachami lub w pachwinach) mogą nie dawać żadnych objawów, a zmiany w ich obrębie są rozpoznawane przypadkowo – pacjent zauważa je np.

podczas czynności higienicznych. Częściej jednak towarzyszą im inne dolegliwości. Są to miejscowy obrzęk, zaczerwienienie skóry, ból oraz tkliwość.

Powiększone węzły chłonne szyjne mogą być przyczyną trudności z przełykaniem lub oddychaniem.

  • Niekiedy przy powiększonych węzłach chłonnych u dzieci i dorosłych stwierdza się objawy ogólne. W zależności od przyczyny zaburzeń mogą to być:
  • – podwyższona temperatura ciała,
  • – ból gardła,
  • – uczucie przewlekłego zmęczenia,
  • – wzmożona potliwość,
  • – katar,
  • – niezamierzona utrata wagi,
  • – osłabienie,
  • – ogólnie złe samopoczucie.

Powiększone węzły chłonne – przyczyny

Przyczyny powiększonych węzłów chłonnych mogą być różne. Dlatego konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki. Tylko dzięki temu możliwe jest wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Przyczyną powiększonych węzłów chłonnych u dziecka i osoby dorosłej jest zwiększenie liczby limfocytów lub innych komórek w ich obrębie. Objaw ten obserwuje się m.in. w czasie infekcji (bakteryjnej, wirusowej lub grzybiczej).

Występuje on również w chorobach odzwierzęcych (np. choroba kociego pazura). Powiększone węzły chłonne mogą być też wynikiem chorób niezakaźnych, np.

nowotworów, reumatoidalnego zapalenia stawów lub innych schorzeń autoimmunologicznych.

Jedną z przyczyn powiększonych węzłów chłonnych jest próchnica zębów. Zwłaszcza gdy jest ona nieleczona lub w zaawansowanym stadium. Jest to wynik zajęcia głębiej położonych tkanek przez bakterie znajdujące się w jamie ustnej i rozwinięcia się procesu zapalnego.

  1. Bardzo często powiększone węzły chłonne znajdują się w najbliższej okolicy tkanek zajętych przez proces chorobowy:
  2. – powiększone węzły chłonne szyi (z jednej strony lub z obu stron) – choroby górnych dróg oddechowych (np. angina) lub choroby zakaźne,
  3. – powiększone węzły chłonne za uchem – schorzenia stomatologiczne lub choroby zakaźne,
  4. – powiększone węzły chłonne pod pachami – nowotwór piersi oraz inne choroby nowotworowe,

– powiększone węzły chłonne w pachwinie – infekcje w dolnych partiach ciała (np. choroby przenoszone drogą płciową).

Warto jednak pamiętać, że powiększać mogą się także węzły odległe.

Co robić w przypadku powiększonych węzłów chłonnych?

Powiększone węzły chłonne są wskazaniem do konsultacji lekarskiej. W pierwszej kolejności należy zgłosić się do lekarza rodzinnego, który po zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania fizykalnego podejmie decyzję o dalszym postępowaniu.

Zwykle kolejnym krokiem jest wydanie skierowania na testy laboratoryjne krwi (morfologia z rozmazem, CRP, OB, próby wątrobowe).

Bardziej szczegółowa diagnostyka może obejmować USG, badania w kierunku chorób zakaźnych, biopsję, tomografię komputerową, a także konsultację ze specjalistami z innych dziedzin (np. hematologiem).

Leczenie powiększonych węzłów chłonnych zależy od przyczyny problemu. W przypadku infekcji konieczne jest stosowanie antybiotyków i leków przeciwwirusowych, a także środków pomocniczych (np.

leków przeciwgorączkowych i przeciwzapalnych). Natomiast nowotwory wymagają wdrożenia chemioterapii, radioterapii i/lub zabiegów chirurgicznych.

Odpowiednią metodę leczenia powiększonych węzłów chłonnych zawsze wybiera lekarz.

Źródła:

1. J. Styczyński, Limfadenopatia u dzieci i dorosłych: zasady postępowania diagnostycznego, Acta Haematologica Polonica, 2019, 50 (30, s. 98-102.

2. M. Karlikowska, Powiększone węzły chłonne, Medycyna praktyczna https://www.mp.pl/pacjent/objawy/170512,powiekszone-wezly-chlonne (dostęp 17.09.2020).

3. K. Pawelec, J. Wiechecka, D. Boruczkowski, Diagnostyka różnicowa powiększonych węzłów chłonnych u dzieci, Nowa Pediatria, 2012, nr 3, s. 55-60.

Autorka

Angelika Janowicz – absolwentka Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu na kierunku pielęgniarstwo. Pisze o zdrowiu, ponieważ wie, jak ważna jest edukacja pacjenta. Wielbicielka podróży i kuchni greckiej.

USG węzłów chłonnych

Węzły chłonne uczestniczą w procesach odpornościowych organizmu. W węzłach chłonnych odbywa się filtracja chłonki pochodzącej z tkanek ciała. Jeśli dojdzie do wykrycia drobnoustroju, limfocyty zostają pobudzone do reakcji immunologicznej mającej na celu zwalczenie infekcji.

U większości ludzi infekcyjne powiększenie węzłów chłonnych jest łagodne i przejściowe. Z drugiej strony powiększenie węzłów chłonnych może towarzyszyć wielu poważnym chorobom lub stanowić objaw toczącego się procesu nowotworowego.

Każdą niepokojącą zmianę na węzłach chłonnych należy skontrolować, wykonując badanie ultrasonograficzne (USG).

Gdzie znajdują się węzły chłonne?

Skupiska węzłów chłonnych znajdują w różnych częściach ciała:

  • węzły chłonne szyjne,
  • węzły chłonne podżuchwowe,
  • węzły chłonne pachowe,
  • węzły chłonne pachwinowe,
  • węzły chłonne nadobojczykowe,
  • podkolanowe.

Węzły chłonne są zlokalizowane również w obrębie klatki piersiowej i jamy brzusznej.

Przyczyny powiększonych węzłów chłonnych

Do powiększenia węzłów chłonnych dochodzi w przebiegu:

  1. Infekcji bakteryjnych, np. zapalenie gardła,
  2. Infekcji wirusowych, np. mononukleoza zakaźna, różyczka,
  3. Infekcji grzybiczych, np. grzybicze zapalenie płuc,
  4. Zakażania pierwotniakami (np. toksoplazmoza), prątkami gruźlicy, krętkami kiły,
  5. Chorób o podłożu autoimmunologicznym np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów,
  6. Chorób spichrzeniowych, np. sarkoidoza, amyloidoza,
  7. Nowotworów układu chłonnego (białaczki, chłoniaki),
  8. Przerzutów nowotworowych.

U większości osób powiększenie węzłów chłonnych jest związane z infekcją. Są to tzw. węzły chłonne odczynowe. Powiększenie węzłów jest przejściowe i ma łagodny charakter. Węzły odczynowe mają postać miękkich, przesuwalnych guzków, które maleją wraz ustępowaniem stanu zapalnego. Poza leczeniem infekcji nie jest wymagane inne postępowanie.

Wskazania do badania USG węzłów chłonnych

Do niepokojących zmian, które stanowią wskazanie do wykonania USG węzłów chłonnych zalicza się:

  • obecność twardych nieprzesuwalnych niebolesnych węzłów chłonnych,
  • powiększenie węzła chłonnego szyi powyżej 1 cm,
  • powiększenie węzła chłonnego pachwiny powyżej 1,5 cm,
  • powiększone węzły chłonne okolicy nadobojczykowej,
  • występowanie powiększonych węzłów w skupiskach, „pakietach”,
  • utrzymywanie się powiększonych węzłów chłonnych przez ponad 3-4 tygodnie,
  • utrzymujące się zaczerwienienie lub ropienie skóry nad węzłami chłonnymi.

Wizyta u lekarza z wykonaniem badania USG jest szczególnie wskazana jeśli przewlekłemu powiększeniu węzłów chłonnych towarzyszy spadek masy ciała bez wyraźnej przyczyny. Innym pilnym wskazaniem są powtarzające się stany podgorączkowe występujące bez infekcji.

Przygotowanie do USG węzłów chłonnych

Badanie USG węzłów chłonnych nie wymaga specjalnego przygotowania. Wyjątek stanowi badanie USG węzłów chłonnych jamy brzusznej – osoba badana powinna być na czczo (ostatni posiłek należy spożyć przynajmniej 6 godzin przed badaniem). Jeśli wcześniej zlecono wykonanie badań krwi, wyniki należy przynieść ze sobą.

You might be interested:  Kłucie w lewym boku – co może być przyczyną?

Jak wygląda USG węzłów chłonnych?

Przed wykonaniem USG węzłów chłonnych lekarz przeprowadza wywiad, który obejmuje pytania o:

  • moment zauważenia powiększonych węzłów chłonnych i czy w tym czasie występowała infekcja,
  • wzrost liczby wyczuwalnych węzłów chłonnych w czasie,
  • choroby przewlekłe,
  • przyjmowane leki,
  • kontakt ze zwierzętami,
  • inne objawy, np. utrata masy ciała bez przyczyny, częste stany podgorączkowe.

Następnie lekarz przykłada do odpowiedniego miejsca na ciele głowicę USG zwilżoną żelem. W zależności od rodzaju ocenianych węzłów chłonnych może być to okolica szyi, pach, pachwin lub jamy brzusznej.

USG węzłów chłonnych jest całkowicie bezbolesnym badaniem.

Ze względu na brak jakiegokolwiek negatywnego oddziaływania fal ultradźwiękowych na tkanki organizmu USG może być wykonywane u kobiet w ciąży oraz u małych dzieci i niemowląt.

Lekarz na obrazie monitora ocenia strukturę węzłów chłonnych. W warunkach fizjologicznych powiększony węzeł chłonny zawiera w sobie jedynie komórki biorące udział w reakcjach immunologicznych. Dzięki opcji USG doppler lekarz ocenia także organizację unaczynienia węzłów chłonnych. Prawidłowe węzły chłonne cechuje uporządkowany przebieg naczyń.

Badanie trwa około 15-20 minut i kończy się wydaniem opisu wraz ze zdjęciami obrazów USG. W Szpitalu Dworska w Krakowie dysponujemy wysokiej klasy aparaturą USG z opcją doppler i możliwością obrazowania 3D. W zakresie USG węzłów chłonnych wykonywane są:

  • USG węzłów chłonnych szyi,
  • USG węzłów chłonnych pod pachami,
  • USG węzłów chłonnych pachwinowych,
  • USG węzłów chłonnych nadobojczykowych,
  • USG węzłów chłonnych jamy brzusznej.

Wykonujemy USG węzłów chłonnych u noworodków, niemowlaków i małych dzieci.

Najczęściej zadawane pytania o USG węzłów chłonnych:

Cena usługi:
190

Powiększone węzły chłonne świadczą o chorobach. Sprawdź niepokojące objawy

Podczas badań nawet przy okazji zwykłego przeziębienia, lekarze zwracają uwagę na wielkość węzłów chłonnych. Ich powiększenie może świadczyć o chorobach. Sprawdź, jakie dolegliwości mogą powodować zmiany w obrębie węzłów chłonnych.

1. Węzły chłonne a odporność

Węzły chłonne to jeden z ważnych elementów układu immunologicznego. Pełnią istotną rolę w tworzeniu odporności, a ich powiększenie może świadczyć o zaburzeniach na tej płaszczyźnie.

Chociaż węzły chłonne są rozmieszczone w całym organizmie, to najwięcej uwagi zwraca się na te pod pachami, na szyi, w pachwinach, za uszami, pod żuchwą.

W węzłach chłonnych zbiera się pochodząca z różnych części ciała limfa.

Jeśli w organizmie są bakterie, wówczas następuje namnażanie komórek odpowiedzialnych za ochronę organizmu przed infekcjami. To właśnie ten mechanizm powoduje powiększenie węzłów chłonnych. Również właśnie dlatego powiększone węzły chłonne można traktować jako sygnał zmian chorobowych.

Zobacz też: Jak wzmocnić dziecko po chorobie?

2. Przyczyny powiększenia węzłów chłonnych

Powody, dlaczego węzły chłonne są powiększone, mogą być różnorakie, począwszy od infekcji bakteryjnych a na nowotworach kończąc.

W przypadku zakażeń wirusami, grzybami, pasożytami, również może dojść do powiększenia węzłów chłonnych. Podobne zmiany generują także m.in. choroby autoimmunologiczne, alergiczne oraz powikłania poszczepienne.

Niektóre choroby powodujące powiększenie węzłów chłonnych mogą być bardzo poważne, nie należy więc nigdy tego objawu lekceważyć. U dzieci ewentualne powiększenie węzłów chłonnych jest bardziej widoczne.

Przyczyną jest fakt, że układ limfatyczny do 12 r. ż. dopiero się kształtuje.

Najczęstsze nowotwory, które powodują powiększenie węzłów chłonnych to te dotyczące układu chłonnego, krwionośnego, m.in. chłoniaki, szpiczaki, rak szpiku lub krwi. Jeśli dodatkowo chory skarży się na bóle, podwyższoną temperaturę, nocne poty oraz chudnie, nie można wykluczyć, że cierpi na któryś z wymienionych nowotworów.

Choroby spichrzeniowe, jak np. sarkoidoza, mogą powodować zarówno powiększenie węzłów chłonnych, jak i wątroby lub śledziony.

Choroby autoimmunologiczne, w których organizm zaczyna być atakowany przez własne komórki odpowiedzialne za odporność, również mogą skutkować powiększeniem węzłów chłonnych. Dotyczy to m.in. coraz częściej ostatnio diagnozowanej choroby Hashimoto czy reumatoidalnego zapalenia stawów. W tych chorobach powiększone węzły chłonne są najczęściej pod pachami.

Po szczepieniu na odrę, różyczkę lub po szczepieniu ospę wietrzną również może dojść do powiększenia węzłów chłonnych. Również zachorowanie na podane choroby, czy też zapalenie wątroby lub mononukleoza, dają takie skutki. Węzły chłonne są również powiększone w przebiegu szkarlatyny lub płonicy.

Podobne objawy może powodować również reakcja na leki m.in. niektóre antybiotyki.

Choroby stosunkowo częste jak np. zapalenie ucha, migdałków lub angina również mogą powodować powiększenie węzłów chłonnych. Podobne objawy, obok szeregu innych symptomów, daje także kiła. Powiększone węzły chłonne pojawiają się również w przypadku zakażeniem bakterią salmonelli. Mogą być to także skutki chorób zębów i dziąseł.

3. Leczenie powiększenia węzłów chłonnych

Aby wyleczyć powiększenie węzłów chłonnych, należy oczywiście podejść holistycznie do problemu, czyli do źródeł tego zjawiska, eliminując z organizmu stan chorobowy.

Natomiast oczywiście można sobie w naturalny sposób pomóc, na przykład za pomocą kompresów z nagietka, skrzypu polnego lub babki lancetowatej. Korzystnie działa także olejek majerankowy oraz picie herbatki z tataraku lub kory dębowej.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl

O czym świadczą powiększone węzły chłonne?

Zbudowane z tkanki limfatycznej węzły chłonne (limfatyczne) pełnią ważną funkcję w naszym organizmie. Odpowiadają za filtrację limfy, są miejscem tworzenia się komórek limfatycznych, chronią nas przed bakteriami, wirusami i innymi patogenami.

Węzły chłonne są rozmieszczone po całym organizmie, te główne występują pod kolanami, pachami, w okolicach żuchwy, uszu, szyi, pachwin oraz w jamie brzusznej. Wyróżniamy węzły chłonne głębokie, czyli te zlokalizowane w obrębie narządów układu pokarmowego, oddechowego, moczowego.

Z kolei węzły chłonne powierzchowne to te umiejscowione pod skórą.

Na co dzień nie poświęcamy im zbyt wiele uwagi. Prawidłowe węzły chłonne nie są bolesne czy widoczne. Przyjmuje się, że u osoby dorosłej o powiększeniu węzłów chłonnych mówimy wtedy, gdy ich średnica przekroczy 1 cm. Stan ten określamy mianem limfadenopatii.

Powiększone węzły chłonne

Powiększenie węzłów chłonnych jest wynikiem zwiększenia się liczby prawidłowych limfocytów lub innych komórek. Limfadenopatia może być zlokalizowana, mówimy wtedy o powiększeniu węzłów chłonnych w jednym miejscu, na przykład limfadenopatia szyjna.

Z kolei limfadenopatia uogólniona występuje wtedy, gdy węzły limfatyczne są powiększone w kilku miejscach. Jakie są przyczyny powiększenia węzłów chłonnych? W wielu przypadkach stan ten towarzyszy infekcjom.

Zazwyczaj chory skarży się na ból i obrzęk w obrębie danego węzła, a skóra w tym miejscu może być zaczerwieniona.

Węzły chłonne mogą się powiększyć w wyniku infekcji wirusowej (m.in. różyczka, odra, cytomegalia czy HIV), bakteryjnej (m.in. angina, gruźlica, próchnica zębów), grzybiczej (m.in. histoplazmoza). Jednak infekcje to niejedyna przyczyna limfadenopatii.

Powiększone węzły chłonne mogą towarzyszyć innym chorobom i schorzeniom, w tym chorobom nowotworowym (również w wyniku przerzutów). Limfadenopatia jest przyczyną także m.in. chorób odzwierzęcych, na przykład choroby kociego pazura. Powiększone węzły występują też przy chorobach o podłożu autoimmunologicznym (np.

Hashimoto, RZS), po szczepieniach czy w wyniku reakcji na niektóre leki.

Leczenie limfadenopatii

Powiększone węzły chłonne np. szyi to częsty objaw infekcji gardła. Po wyzdrowieniu stan węzłów również wraca do normy. Jednak jeśli zauważysz u siebie powiększone węzły chłonne, ich zaczerwienienie i obrzęk, skonsultuj się z lekarzem.

Umów się na wizytę do specjalisty również wtedy, jeśli węzły są powiększone, jednak bez obrzęku, a Ciebie nic nie boli. Po przeprowadzeniu wywiadu i badaniu palpacyjnym lekarz skieruje Cię na badania laboratoryjne. W razie potrzeby uzupełni je o dalszą diagnostykę, m.in. USG czy TK.

Choć w większości wypadków obrzęk i zaczerwienienie węzłów jest wynikiem infekcji, którą można skutecznie wyleczyć, niekiedy zmiany te mogą towarzyszyć poważniejszym chorobom. Nie zwlekaj z konsultacją, jeśli zobaczysz lub wyczujesz powiększone guzki.

You might be interested:  Choroby sromu i warg sromowych

Szybka reakcja może znacznie przyspieszyć Twój powrót do zdrowia.

Ból i powiększenie węzłów chłonnych szyi – przyczyny, leczenie

Powiększone węzły chłonne na szyi (limfadenopatia szyjna) to objaw wielu chorób.

Przyczyną powiększonych węzłów chłonnych na szyi są najczęściej infekcje, choroby autoimmunologiczne oraz nowotwory złośliwe.

Do kryteriów dodatkowych pozwalających ustalić, dlaczego węzły chłonne są powiększone, zalicza się bezbolesność lub ból węzłów chłonnych, ich twardość i ruchomość. Leczenie ukierunkowane jest na schorzenie podstawowe.

Limfadenopatia to medyczne określenie stosowane w odniesieniu do powiększonych węzłów chłonnych. W warunkach prawidłowych średnica tych struktur nie przekracza 2 cm, jednak rozmiar większości jest znacznie mniejszy.

Rozmieszczenie węzłów chłonnych obejmuje całe ciało, jednak ręcznie badać można jedynie węzły chłonne szyjne, węzły chłonne pod pachami, węzły chłonne pachwinowe oraz nadobojczykowe.
Można wyróżnić trzy typy limfadenopatii szyjnej:

  • limfadenopatia miejscowa (zlokalizowana) – np. węzły szyjne są powiększone w wyniku zakażenia miejscowego,
  • limfadenopatia uogólniona – np. powiększenie węzłów chłonnych to konsekwencja zakażenia ogólnoustrojowego,
  • limfadenopatia dermatopatyczna – jako skutek współistniejących chorób skóry.

Wziąwszy pod uwagę czas trwania limfadenopatii szyjnej wyróżniamy:

  • limfadenopatię ostrą – węzły chłonnepowiększone do 2 tygodni,
  • limfadenopatię podostrą – jeżeli czas ten wynosi od 2 do 6 tygodni,
  • limfadenopatie przewlekłą – jeśli powiększone węzły chłonne nie powróciły do prawidłowych rozmiarów po upływie 6 tygodni.

Jakie są przyczyny bólu węzłów chłonnych na szyi?

Jeśli bolą węzły chłonne na szyi, a do tego są powiększone to może oznaczać stan zapalny, który toczy się w ich pobliżu. Stanami zapalnymi, które powodują ból i powiększenie węzłów chłonnych na szyi mogą być:

  • zapalenie gardła,
  • stan zapalny lub ropień zęba, zatok,
  • zakażenie górnych dróg oddechowych.

Jednak może zwiastować poważniejsze dolegliwości jak:

  • choroby autoimmunizacyjne,
  • schorzenia tkanki łącznej,
  • sarkoidoza,
  • nadczynność tarczycy,
  • nowotwory pierwotne oraz przerzuty.

Ze względu na liczne niebezpieczne schorzenia, które wywołują powiększenie węzłów chłonnych nie należy lekceważyć tych dolegliwości.
Powyższe przyczyny pożna pogrupowaćteż w następujący sposób:

  • stany zapalne,
  • zaburzenia immunologiczne,
  • nootwory i ich przerzuty,
  • choroby endokrynologiczne.

Stany zapalne prowadzące do limfadenopatii szyjnej to na przykład: zapalenie gardła, migdałków, krtani, języka, podniebienia, przełyku, zębów, dziąseł, nosa, zatok przynosowych i uszu. W przebiegu tego typu zakażeń węzły chłonne mają kształt guza, który jest bolesny i wrażliwy na dotyk.

Nie jest on wówczas przesuwalny wobec podłoża.
Zaburzenia immunologiczne stanowią także istotną grupę przyczyn powiększania się węzłów chłonnych. to najczęściej choroby z autoagresji czyli takie w których przebiegu organizm sam wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko swoim komórkom.

W tej grupie znajdują się: reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, zespół Sjorgena, choroby tkanki łącznej oraz choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi.

Powiększone węzły chłonne także oznaką przerzutów złośliwych chorób nowotworowych oraz nowotworów, które wywodzą się z tkanki limfatycznej.

Należy tu przede wszystkim zwrócić uwagę na ziarnicę złośliwą (Hodgkina), ostrą białaczkę limfoblastyczną, przewlekłą białaczkę limfocytową czy szpiczaka mnogiego.

Jeśli chodzi o przerzuty to powiększenie węzłów chłonnych pojawia się szczególnie w trakcie rozprzestrzeniania się raka gardła czy krtani.
Choroby endokrynologiczne dotyczące głównie tarczycy także będą niekiedy wywoływały powiększenie węzłów chłonnych. W szczególności chodzi tutaj o nadczynność i zapalenie tarczycy. Dodatkowo wymienia się w tej grupie choroby nadnerczy. 

Jak przebiega diagnostyka powiększonych węzłów chłonnych na szyi?

Pierwsze kroki powinno skierować się do lekarza pierwszego kontaktu, który zbada pacjenta i wykona podstawowe badania laboratoryjne.

W przypadku kiedy lekarz stwierdzi inną chorobę niż infekcja bakteryjna dodatkowo zleci badanie USG węzłów chłonnych szyi lub odeśle do lekarza specjalisty w celu dalszej diagnozy i leczenia.

Ważnym badaniem w diagnostyce jest wykonanie USG.

Badanie to pozwoli na zróżnicowanie, czy węzeł ma charakter odczynowy, czy też nowotworowy, a także, w przypadku węzłów chłonnych powiększonych przyinfekcyjnie, czy nie ma cech ropienia.

Podejrzenie, że zmiana ma podłoże nowotworowe, wymaga pilnej diagnostyki – wykonania badań laboratoryjnych (m.in. morfologii krwi z rozmazem) oraz skierowania na konsultację onkologiczną. W dalszej kolejności zapada decyzja co do ewentualnego poszerzenia diagnostyki o biopsję węzłów chłonnych, która jest badaniem rozstrzygającym.

Jak wygląda leczenie powiększenia węzłów chłonnych na szyi?

Pierwsze kroki powinno skierować się do lekarza pierwszego kontaktu, który zbada pacjenta i wykona podstawowe badania laboratoryjne.

W przypadku kiedy lekarz stwierdzi inną chorobę niż infekcja bakteryjna dodatkowo zleci badanie USG węzłów chłonnych szyi lub odeśle do lekarza specjalisty w celu dalszej diagnozy i leczenia. Ważnym badaniem w diagnostyce jest wykonanie USG.

Badanie to pozwoli na zróżnicowanie, czy węzeł ma charakter odczynowy, czy też nowotworowy, a także, w przypadku węzłów chłonnych powiększonych przyinfekcyjnie, czy nie ma cech ropienia.
Podejrzenie, że zmiana ma podłoże nowotworowe, wymaga pilnej diagnostyki – wykonania badań laboratoryjnych (m.in.

morfologii krwi z rozmazem) oraz skierowania na konsultację onkologiczną. W dalszej kolejności zapada decyzja co do ewentualnego poszerzenia diagnostyki o biopsję węzłów chłonnych, która jest badaniem rozstrzygającym.

Jak wygląda leczenie powiększenia węzłów chłonnych na szyi?

Jak już pisaliśmy, ból i powiększenie węzłów na szyi ma różne przyczyny co powoduje, że nie ma jednej metody leczenia.
W przypadku infekcji bakteryjnej leczenie oparte jest o antybiotyk.

Inaczej jest w przypadku innych chorób, takich jak nowotwór. Wtedy leczy się tą chorobę zgodnie ze standardami. Leki, które dostaje pacjent mają też działanie przeciwzapalne i przecibólowe.

Gdzie można wykonać badanie USG węzłów chłonnych szyi i pójść na konsultację do onkologa?

Onkolmed Lecznica Onkologiczna to przychodnia onkologiczna w której pracują bardzo dobrzy lekarze onkolodzy różnych specjalności. Wśród nich jest też bardzo dobry radiolog, który wykona badanie USG (w tym węzłów chłonnych szyi).

W celu umówienia się na badanie USG węzłów chłonnych skontaktuj się z placówką Onkolmed Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu+48222902337

Źródła:
https://wylecz.to/laryngologia/powiekszone-wezly-chlonne-na-szyi/
https://www.medme.pl/artykuly/bol-wezlow-chlonnych-jak-bola-wezly-chlonn…
https://portal.abczdrowie.pl/powiekszone-wezly-chlonne-szyi-przyczyny-le…

Szanowni Pacjenci,

Przed zapisem do onkologa bardzo prosimy o dokładne zapoznanie się z zakresem działalności danego lekarza (każdy lekarz onkolog leczy inną część ciała).

W przypadku problemu z wyborem właściwego specjalisty onkologa, prosimy o kontakt z Recepcją Onkolmed. Chętnie służymy pomocą. W celu prawidłowego zapisu do specjalisty, przeprowadzamy wywiad z Pacjentem.

Mając tę wiedzę łatwiej jest nam zaoferować konkretną pomoc i wybór odpowiedniego lekarza.

Ze względu na długą listę oczekujących w przypadku rezygnacji z wizyty prosimy o wcześniejsze jej odwołanie. 

Szanujmy się wzajemnie.

Powikłania po COVID-19

Rys. Krzysztof “Rosa” Rosiecki

Naukowcy zbierają dane na temat tzw. długiego COVID-19. Okazuje się bowiem, że są tacy pacjenci, którzy skutki nie tylko choroby, ale i zakażenia, które przebiegło bezobjawowo, odczuwają długo. Na razie częstość występowania tych zjawisk, kwestia trwałości i czynników ryzyka nie jest określona.

Kiedy w we Włoszech przebadano 600 chorych w wieku 50 – 70 lat po dwóch miesiącach od wypisania ze szpitala, okazało się, że 1/3 z nich (188 osób) nie wróciła do normalnej aktywności, 1/4 (159 osób) wciąż skarżyła się na przewlekłe objawy choroby. U 90 osób odnotowano pogorszenie istniejącej wcześniej choroby przewlekłej (cukrzycy, POChP, nadciśnienia), a 75 osób nadal kasłało, zaś 30 pacjentów korzystało z dodatkowego tlenu. 

  • Podobne wnioski wynikają z badania z hiszpańskiego: połowa pacjentów jeszcze przez dwa miesiące po wyjściu ze szpitala odczuwała przemęczenie, zaburzenia oddychania, bóle stawowe, bóle w klatce piersiowej lub kaszel.
  • Z kolei prestiżowy The Lancet opublikował badanie z Chin, które sugerowało, że pewna grupa pacjentów odczuwała objawy choroby nawet przez sześć miesięcy po wyzdrowieniu. 
  • Zdaniem specjalistów na razie za wcześnie na kategoryczne wnioski, bo potrzebne są kolejne badania nad tymi zjawiskami.
  • Jaki jest stan płuc po infekcji 
You might be interested:  Myśli samobójcze – u kogo i kiedy się pojawiają – przyczyny, objawy, leczenie

Przyczyną części problemów może być włóknienie pęcherzyków płucnych, do którego dochodzi zresztą w przebiegu całego szeregu chorób płuc. Wymiana gazowa przez taki uszkodzony pęcherzyk jest dużo gorsza, co w efekcie pogarsza funkcjonowanie całego organizmu. 

“W ostrych infekcjach z przewlekłymi chorobami układu oddechowego i krążenia zwiększa się zapotrzebowanie na tlen, ale jednocześnie zmniejsza się wymiana gazowa w płucach. Reakcja cytokinowa w płucach może przy infekcjach nasilać proces zapalny w ścianach tętnic.

Pod wpływem wirusów i toksyn dochodzi do bezpośrednich zaburzeń funkcji nabłonka oddechowego i śródbłonka naczyń, a także zwiększenia wykrzepiania i spadku aktywności fibrynolitycznej. To wszystko uszkadza układ odpornościowy, zwiększa niedokrwienie, działa zapalnie.

A to oznacza problemy w codziennym funkcjonowaniu” – wyjaśnia podczas cotygodniowego webinarium na temat aktualnej sytuacji związanej z pandemią COVID-19 dr Paweł Grzesiowski, ekspert NRL ds. walki z COVID-19.

Odległe powikłania „pozapalne” i psychosomatyczne mogą oznaczać m.in. problemy płucne, kardiologiczne, endokrynologiczne, immunologiczne, a także niespecyficzne, jak: fibromialgia, zespół przewlekłego zmęczenia (CFS), jelita drażliwego, bóle głowy, tachykardię napadową, zaburzenia koncentracji, pamięci, snu. 

PIMS

Co do zasady nowy koronawirus oszczędza dzieci. U bardzo małego odsetka dochodzi jednak do zespołu PIMS (Paedriatric Inflammatory Multisystem Syndrome); to dziecięcy zespół wielonarządowego zapalenia. Może ten zespół pojawić się także u dzieci, które nie miały żadnych lub skąpe objawy zakażenia SARS-CoV-2.

Obecnie szacuje się, że PIMS rozwija się od 2 do 4 tygodni po zakażeniu, u jednego na 1000 dzieci.

Ofiarą tego groźnego powikłania po zakażeniu SARS-CoV-2 są głównie dzieci w wieku szkolnym (najczęściej 8-10 lat); to inaczej niż w przypadku zakażeń innymi patogenami, po których także może wystąpić PIMS – zespół wtedy występuje częściej u młodszych dzieci. Uniwersytet Warszawski, który prowadzi bazę zachorowań na COVID-19 odnotował 70 takich przypadków.

“Nie jest to reakcja spowodowana uszkodzeniem przez wirusa lecz reakcja autoimmunologiczna organizmu, podobnie jak zespół Kawasaki, o którym niedawno było głośno w kontekście zachorowań u dzieci. Kłopot z PIMS polega na tym, że nie spodziewamy się go u dzieci, które ciężko przechorowały COVID-19, lecz u tych, które chorowały bezobjawowo” – mówi pediatra.

Dlatego należy teraz być wyczulonym na takie objawy u dzieci jak: wszelkie wysypki i inne zmiany skórne na nogach i rękach, zmiany na błonie śluzowej jamy ustnej, objawy jelitowe, bóle brzucha, biegunka i wymioty, powiększone węzły chłonne. Mogą zdarzać się także poważniejsze objawy, jak zapalenie mięśnia sercowego, które w porę niewyłapane może spowodować nawet inwalidztwo. 

“Do PIMS dochodzi w momencie, gdy w organizmie nie ma już wirusa, ale pod jego wpływem dochodzi do krzyżowej reakcji autoimmunologicznej. Ci pacjenci mają wysokie CRP, OB, małopłytkowość, leukopenię (obniżoną ilość krwinek białych). Na szczęście skuteczne jest leczenie dożylnymi wlewami immunoglobulin, ale trzeba reagować szybko” – uczula dr Grzesiowski.

  1. PIMS u dorosłych?
  2. Według najnowszych doniesień na zespół podobny do PIMS mogą zachorować też dorośli (MIS-A).
  3. Jeśli 2-4 tygodnie po przechorowaniu COVID-19 u pacjenta zaczyna się znowu gorączka, rozchwianie, pogorszenie stanu zdrowia, nie musi to oznaczać nawrotu choroby, lecz nową jednostkę chorobową: zespół reakcji autoimmunologicznej MIS-A.

Jedno jest pewne – po przechorowaniu COVID-19 trzeba dać sobie czas na rekonwalescencję, a zatem po ustąpieniu dolegliwości prowadzić przez pewien czas oszczędzający organizm tryb życia.

Podobną zasadę należy zresztą stosować po przechorowaniu innych chorób infekcyjnych.

Patogeny, które je wywołują, mogą już po ustąpieniu objawów zaatakować osłabione chorobą inne organy i narządy; stąd zresztą bierze się na przykład groźne powikłanie grypy w postaci zapalenia serca.

Zbuduj sobie odporność

Warto pamiętać, że można pracować nad budowaniem odporności, co pomoże nam uniknąć zakażenia lub przejść chorobę możliwie najłagodniej. Co zatem warto robić? Oto kilka podpowiedzi:

  • zażywaj regularnej aktywności fizycznej na świeżym powietrzu,
  • uzupełniaj niedobory witaminy D3, kwasów omega-3, cynku, selenu,
  • odżywiaj się zdrowo, czyli unikaj cukrów, soli, konserwantów i wysoko przetworzonego jedzenia, jedz dużo warzyw,
  • w czasie osłabienia zażywaj probiotyki i prebiotyki,
  • pamiętaj, żeby regularnie uzupełniać płyny,
  • dbaj o odpowiednią ilość snu i porządny wypoczynek,
  • staraj się unikać stresu, a jeśli już się pojawia, umiejętnie go rozładowuj (ćwiczeniami, rozmową z kimś bliskim itp.),
  • dostarczaj sobie odpowiednią porcję przyjemności i radości – pozytywne emocje także budują odporność,
  • dbaj o więzi rodzinne i przyjacielskie – w dzisiejszych czasach nabierają dodatkowego znaczenia,
  • Możesz też zadbać o swoją odporność swoistą szczepiąc się przeciwko grypie, pneumokokom i krztuścowi.

Monika Wysocka, zdrowie.pap.pl

  • Źródło: webinarium dla dziennikarzy: Pandemia COVID-19 aktualna wiedza, 28 listopada
  • Edytorial „Facing up to Long COVID” z The Lancet
  • Źródło informacji: Serwis Zdrowie

Powiększone węzły chłonne – limfadenopatia

Limfadenopatia – kilka praktycznych uwag

Limfadenopatia to medyczny termin określający powiększenie węzłów chłonnych. Węzły chłonne są drobnymi strukturami, licznie rozmieszczonymi w całym ciele. Pełnią one bardzo istotną rolę w sterowaniu układem odpornościowym człowieka.

Węzły chłonne można porównać do punktów kontrolnych, do których spływają informację o znajdujących się w okolicy obcych tworach (np. wirusach czy bakteriach).

Jeśli taki sygnał dotrze, stymuluje to znajdujące się w węźle chłonnym limfocyty do rozpoczęcia i prowadzenia reakcji immunologicznej mającej na celu zwalczenie infekcji. Dlatego w większości przypadków powiększenie węzłów chłonnych ma związek z reakcją zapalną na toczącą się w pobliżu infekcję.

Jednak powiększenie węzłów chłonnych może być  również dość wczesnym objawem choroby nowotworowej (chłoniaka lub przerzutu raka), dlatego warto wiedzieć, kiedy taką sytuację należy skonsultować z lekarzem.

Nie wszystkie węzły chłonne są wyczuwalne w badaniu ręcznym. Na powyższej ilustracji przedstawiono grupy węzłów, które można tak zbadać. Są to przede wszystkim węzły szyjne, nadobojczykowe, pachowe i pachwinowe.

Aby zbadać węzły chłonne należy złączyć trzy place i ich opuszkami delikatnie uciskać skórę w  okolicach przedstawionych na wcześniejszej ilustracji. Węzły chłonne będą wyczuwalne jako grudki pod skórą.

Prawidłowe węzły mają wielkość mniej więcej ziarnka grochu i jeśli takie małe struktury są wyczuwalne (chociaż najczęściej prawidłowe węzły są nie wyczuwalne) – nie powinny budzić niepokoju u badanego.

Za niepokojące uważamy powiększenie węzłów chłonnych powyżej 1 cm (z wyjątkiem węzłów pachwinowych – tam tą granicą jest 1,5 cm).

Inne cechy na jakie zwracamy uwagę to czy węzły można przesunąć czy też są nieruchome (może świadczyć o procesie nowotworowym), czy okolica i sam węzeł jest zaczerwieniony i bolesny (przemawia za reakcją zapalną).

Jeśli wyczuwamy u siebie zmianę pod skórą, która może być powiększonym węzłem chłonnym należy to skonsultować z lekarzem. Nie ma jednoznacznych wytycznych, kiedy taka wizyta powinna być pilna, a kiedy można odczekać. Można przyjąć, że jeżeli węzły chłonne są wielkości ok.

1 cm, pojedyncze i towarzyszy im infekcja tej okolicy to chory może odczekać kilka dni – w przypadku zmian zapalnych węzły powinny się stopniowo zmniejszać. Jeśli natomiast węzły są dość duże – w przybliżeniu powyżej 2 cm, bez towarzyszącej infekcji to taka wizyta powinna odbyć się szybciej.

Szczególnie niepokojące jest, jeśli powiększeniu węzłów chłonnych towarzyszą objawy ogólne takie jak: spadek masy ciała o ok. 10 % w ciągu ostatnich 6 miesięcy, stany gorączkowe powyżej 38 st.

C bez towarzyszącej infekcji utrzymujące się ponad dwa tygodnie lub nocne poty. W takich sytuacjach chory powinien niezwłocznie udać się do lekarza.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *