Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Przeczulica (hyperaesthesia) charakteryzuje się nadmiernym, nieprzyjemnym odczuwaniem bodźców czuciowych. Jest to nadmierna odpowiedź organizmu na drażnienie receptora. W efekcie dochodzi do jego nieadekwatnej reakcji na działający bodziec.

Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Zespoły zaburzeń czucia

Do najważniejszych objawów czuciowych należą:

  • znieczulenie (anaesthesia) cechuje się zniesieniem czucia w określonym obszarze;
  • niedoczulica (hypaesthesia) – cechuje się osłabieniem jednego lub wszystkich rodzajów czucia;
  • przeczulica (hyperaesthesia);
  • parestesje / dysestezje – nieprawidłowe, przykre doznania czuciowe określane jako drętwienie, mrowienie czy pieczenie;
  • kauzalgia – cechuje się stałym, silnym i palącym bólem obejmującym obszar skóry większy od unerwianego przez uszkodzony nerw.

Czym jest przeczulica?

Przeczulica jest stanem, podczas którego bodźce pochodzące ze środowiska zewnętrznego sprawiają choremu ból, podczas gdy dla zdrowej osoby są rzeczą naturalną. Przykładem jest nadwrażliwość na dotyk, zapach, smak lub dźwięki. Osoba chora zwykle izoluje się od otoczenia, aby w jak największym stopniu uniknąć bodźców powodujących dolegliwości.

Przeczulica związana z nadwrażliwością na dźwięki zwykle jest związana z autyzmem lub zespołem Aspergera. W przypadku nadwrażliwości na dotyk przyczyn może być znacznie więcej, między innymi:

Istnieje jednak wiele przyczyn tego stanu. Przykładowo, przeczulica w obrębie skóry grzbietu może wiązać się ze zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa lub zespołem korzeniowym. Właśnie dlatego tak ważna jest szczegółowa diagnostyka pacjenta umożliwiająca znalezienie pierwotnej przyczyny przeczulicy.

Zobacz również: Zespół korzeniowy i rzekomokorzeniowy.

Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Przeczulica na bodźce dotykowe

Przeczulica dotykowa jest objawem niestałym i przejściowym. W warunkach prawidłowych pobudzenia dotykowe przewodzą dwa tory:

  • droga rdzeniowo-wzgórzowa (skrzyżowana);
  • sznury tylne (nieskrzyżowane).

Wobec przerwania sznurów tylnych, pobudzenia dotykowe przewodzi jedynie droga rdzeniowo-wzgórzowa i to właśnie jej przeciążenia powodują przeczulicę. Gdy droga rdzeniowo-wzgórzowa przyzwyczai się do “nadmiaru obowiązków” dolegliwości mijają.

Diagnostyka

Zwykle nie ma problemów z rozpoznaniem przeczulicy. W tym celu wystarczy przeprowadzić podstawowe badanie czucia powierzchniowego, które obejmuje sprawdzenie reakcji organizmu na ból (poprzez ukłucie szpilką), temperaturę (poprzez dotykanie skóry kostką lodu lub ciepłym kompresem), a także dotyk (za pomocą np. pióra).

W zależności od podejrzeń zaleca się wykonanie badań obrazowych, których celem jest wykrycie ewentualnych ognisk uszkodzenia w ośrodkowym układzie nerwowym.

Leczenie

Terapia nadwrażliwości na bodźce polega na leczeniu przyczyny schorzenia. Przykładowo, jeśli przeczulica spowodowana jest alkoholizmem, wskazana jest całkowita rezygnacja z używki. Dodatkowo zaleca się między innymi stosowanie witaminy B12.

Jeśli przyczyną przeczulicy jest choroba, np. autyzm czy ADHD, zaleca się stosowanie psychoterapii w połączeniu z fizjoterapią.

Kolejną metodą leczenia jest farmakoterapia, ponieważ często pomocne są leki przeciwbólowe, przeciwpadaczkowe i uspokajające.

Na końcu warto wspomnieć, że oczekiwane rezultaty może przynieść odpowiednio wykonany masaż leczniczy. Niezwykle ważne jest w tym przypadku jednak dobranie technik oraz prawidłowy sposób ich wykonania, co może zmniejszyć wrażliwość skóry na dotyk. Dodatkowo istotny jest kierunek wykonywania głaskania powierzchownego.

Uzyskanie zamierzonego efektu masażu następuje poprzez wywołanie zjawiska przyzwyczajenia, zwanego habituacją.

Bibliografia

  1. Podemski R., Kompendium neurologii, Wydawnictwo Via Medica, Gdańsk 2008.
  2. Stępień A., Neurologia, tom I, Wydawnictwo Medical Tribune Polska, Warszawa 2014.
  3. Wilk I., Zastosowanie masażu w nadwrażliwości skóry, Puls Uczelni, 4/2013.

Polecane produkty:

Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie
Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Czym jest nadmierne odczuwanie bólu?

Nadmierne odczuwanie bólu (inaczej przeczulica lub hiperestezja) to dolegliwość, która czasem wręcz uniemożliwia normalne funkcjonowanie. U zmagających się z nią osób zwykły dotyk, a nawet muśnięcie skóry może powodować ogromny dyskomfort.

Zdarza się, że ból wywołują zwykłe bodźce, takie jak dźwięk czy światło. Przyczyną jest uszkodzenie nerwu czuciowego lub zaburzenia neurologiczne spowodowane np. infekcjami wirusowymi. Zdarza się też, że za przeczulicę odpowiada niedobór witamin.

Sprawdź, na czym polega nadmierne odczuwanie bólu i kiedy może być ono objawem innej choroby. Czy przeczulicę można wyleczyć?

Zdjęcie Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Czym jest przeczulica i jak się obajwia? /©123RF/PICSEL

Wideo

Uważaj. Stres może wywołać ból przewlekły newsrm.tv

Zdjęcie Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Nadwrażliwość na światło /©123RF/PICSEL

Nadmierne odczuwanie bólu (przeczulica) polega na nadwrażliwości na bodźce docierające do organizmu. Przykładem może być zwykłe dzienne światło o niewielkim natężeniu, które wywołuje światłowstręt i ból głowy.

Jednak najpowszechniejszym problemem jest nadmierna reakcja receptorów czuciowych na dotyk – czasem wystarczy zwykłe muśnięcie skóry lub kontakt z ubraniem, by poczuć ból. Przeczulica może obejmować też inne zmysły – słuch, smak czy węch.

Choroba występuje w różnym wieku.

Objawy przeczulicy

Przeczulica skórna obejmuje zazwyczaj niektóre części ciała – po ich dotknięciu na skórze możemy odczuwać ból, ale też parzenie lub pieczenie. Przeczulica słuchowa objawia się z kolei niską tolerancją nawet na niewielki hałas, a wzrokowa na światło (np. przebłyski).

Nieco rzadsze są nieprzyjemne doznania związane ze spożywaniem niektórych pokarmów (przeczulica smakowa) lub kontaktem z danymi zapachami (przeczulica węchowa). Chory na przeczulicę często izoluje się od otoczenia, spędza większość czasu w cichych i zaciemnionych pomieszczeniach.

Warto wiedzieć, że przyczyny nadmiernego odczuwania bólu mogą być niegroźne (np. niedobory witamin) lub związane z poważnymi schorzeniami.

Zdjęcie Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Przyczyny przeczulicy /©123RF/PICSEL

Przeczulica może być efektem nadmiernego spożywania kawy – kofeina silnie stymuluje układ nerwowy. Jednak wtedy nadmierna reakcja na bodźce trwa jedynie kilka minut.

Inną przyczyną są niektóre leki, zatrucia, kontakt z substancjami toksycznymi, a także nadużywanie alkoholu.

Przeczulica może być również objawem niedoboru witaminy B12, która jest niezbędna dla prawidłowej pracy układu nerwowego.

Nadmierne odczuwanie bólu często jest jednak objawem współtowarzyszącym innym schorzeniom. Może wystąpić po niektórych infekcjach bateryjnych i wirusowych (np. półpasiec) lub w przebiegu chorób neurologicznych (np.

neuropatia obwodowa, porażenie nerwu twarzowego lub wzrokowego, stwardnienie rozsiane). Zdarza się, że to jest to powikłanie cukrzycy czy udaru. Stosunkowo często przeczulicę diagnozuje się też u dzieci z autyzmem i ADHD.

Bezpośrednią przyczyną nadmiernego odczuwania bodźców jest uszkodzenie czuciowego układu nerwowego i nieprawidłowe działanie receptorów bólowych.

Zdjęcie Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Nadwrażliwość na dźwięki /©123RF/PICSEL

Osoby, które podejrzewają, że mogą cierpieć na przeczulicę, powinny skontaktować się z neurologiem. Podstawą diagnostyki jest badanie neurologiczne, a także diagnostyka obrazowa, której celem jest wykrycie ogniska choroby, która wywołuje przeczulicę. Z kolei badania laboratoryjne pozwolą potwierdzić lub wyeliminować mniej groźne powody schorzenia.

Leczenie opiera się na zwalczaniu głównej przyczyny przeczulicy, np. cukrzycy czy niedoborów witamin. Jeśli mamy do czynienia z przewlekłą lub nieuleczalną chorobą (np. stwardnienie rozsiane), chory przyjmuje środki przeciwbólowe i przeciwpadaczkowe (redukują nadmierną reakcję układu nerwowego) oraz uspokajające. Pomocna jest również psychoterapia i stosowanie technik relaksacyjnych.

Charakterystyka hyperesthesia, objawy i przyczyny / Zaburzenia psychiczne / psychopatologia

The przeczulica jest zaburzeniem percepcji, które charakteryzuje się zniekształceniem czucia poprzez zwiększenie intensywności doznań.

Oznacza to, że przeczulica jest objawem powodującym przesadne odczuwanie bodźców dotykowych, aw niektórych przypadkach wizualnych.

Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczenie

Osoba cierpiąca na tę zmianę postrzega bodźce w nadmiernie intensywny sposób, co często powoduje uczucie dyskomfortu w sposób ciągły i powtarzający się.

Jest to antyteza hipostazy (zmniejszona czułość) i znieczulenia (całkowity brak wrażliwości) i jest spowodowana anatomicznymi i funkcjonalnymi zmianami obszarów mózgu, które modulują impulsy sensoryczne.

Charakterystyka przeczulicy

Hiperestezja jest zaburzeniem percepcji spowodowanym obniżeniem progu percepcyjnego. Oznacza to, że osoba postrzega bodźce intensywniej, ponieważ korzeń grzbietowy mózgu powoduje niewielką lub żadną utratę czucia.

Wzrost percepcji jest ograniczony do bodźców dotykowych, więc reszta procesów percepcyjnych (słuch, wzrok, zapach i smak) jest nienaruszona i postrzegana w normalny sposób.

You might be interested:  Kręgozmyk – przyczyny, objawy, rodzaje, stopnie, leczenie spondylolistezy

Eksperymentowanie przeczulicy zwykle podlega cierpieniom jakiejś patologii lub spożyciu substancji, które wpływają na percepcyjne funkcjonowanie podmiotu.

Ogólnie rzecz biorąc, osoby z przeczuleniem doświadczają nieprzyjemnych doznań poprzez dotyk, ponieważ są one nadmierne w intensywności, szybkości lub liczbie..

Najczęstsze jest to, że bodźce dotykowe są postrzegane zbyt intensywnie. Na przykład osoba z przeczuleniem może odczuwać dyskomfort podczas zakładania spodni z powodu nadmiernej stymulacji spowodowanej pocieraniem ciała szatą..

Jednak w niektórych przypadkach przeczulica może nie wyróżniać się pod względem intensywności, ale jej ilości. Oznacza to, że osoba z tą zmianą może doświadczyć intensywnych wrażeń dotykowych w wielu obszarach ciała i poprzez liczne bodźce..

Objawy

Symptomatologia przeczulicy jest definiowana przez wzrost wrażliwości dotykowej. To znaczy poprzez eksperymentowanie z niezwykle wysokimi wrażeniami.

W ten sposób manifestacje mogą pojawić się w ekstremalnych lub wymagających sytuacjach, ale także w każdej codziennej i całkowicie normalnej chwili.

Ogólnie rzecz biorąc, ludzie z przeczuleniem zwykle doświadczają odczuwania mrowienia, mrowienia lub stępienia na stałe.

Jakikolwiek kontakt dotykowy, nawet niewielki, może powodować uczucie dyskomfortu u pacjenta. W ten sposób codzienne czynności, takie jak ubieranie się, branie prysznica, golenie, siedzenie, zakładanie kremu lub fizyczny kontakt z innymi ludźmi są często denerwujące..

Z drugiej strony, przeczulica jest zwykle szczególnie ważną zmianą w przenoszeniu bólu. Osoby z tym zaburzeniem są znacznie bardziej wrażliwe na bodźce dotykowe, więc intensywniej postrzegają bolesne bodźce..

Fakt ten powoduje, że odporność na ból jest znacznie mniejsza, a każdy minimalnie szkodliwy bodziec może generować wysokie bolesne uzdrowienia. Na przykład czynności takie jak woskowanie, złuszczanie skóry lub intensywny masaż są często trudnymi sytuacjami dla osoby z przeczulicą.

Hipereezja w zębinie

Hiperestezja przeczyszczająca jest specyficznym rodzajem przeczulicy, która charakteryzuje się nadmierną reakcją na bodźce termiczne w obszarze zębów. Zwykle objawia się ostrym i krótkim bólem, który powstaje w odsłoniętej zębinie.

W tym przypadku nadwrażliwość dotykowa jest spowodowana ekspozycją na trzecią część zęba (spowodowaną agresywnym i ściernym szczotkowaniem), utratą szkliwa zębów z powodu erozji zębów, przeciążeniem zębów lub chorobą przyzębia..

W ten sposób powstaje specyficzny i odmienny rodzaj przeczulicy, który również ma inne przyczyny. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją dwie przesłanki do zmiany tej zmiany:

  1. Zaprezentuj wystawę zębiny charakteryzującą się procesami erozji i ścierania.
  1. Otwieranie kanalików zębowych, zwykle spowodowane przez kwasy i otarcia.

Przyczyny

Hiperestezja jest rzadkim objawem, który zwykle pojawia się z powodu cierpienia psychopatologicznego lub spożywania substancji psychoaktywnych.

W tym sensie obecnie utrzymuje się, że większość przypadków przeczulicy jest spowodowana pierwotną przyczyną, dlatego jest interpretowana jako objaw wtórny do zmian psychopatologicznych..

1- Psychopatologie, które występują z przeczulicą

Hiperestezja związana jest z dwoma głównymi psychopatologiami: manią i zaburzeniami psychotycznymi.

Jeśli chodzi o manię, przeczulica jest rzadkim objawem, który może wystąpić u niektórych osób z chorobą afektywną dwubiegunową typu I.

W tym przypadku argumentuje się, że pobudliwość mózgowa, która powoduje typową symptomatologię manii, byłaby również odpowiedzialna za zmniejszenie utraty czucia i spowodowanie przeczulenia..

W odniesieniu do zaburzeń psychotycznych, przeczulica jest nieco bardziej rozpowszechnionym objawem, chociaż nie jest to jeden z najbardziej typowych objawów zaburzenia.

W szczególności, ze względu na większą częstość występowania, zaburzeniem generującym większą liczbę przypadków przeczulicy jest schizofrenia. Podobnie jak w poprzednim przypadku, pomimo faktu, że nie ma rozstrzygających badań, postuluje się, że zmiany w funkcjonowaniu mózgu, które rodzi patologię, powodują rozwój przeczulicy..

2- Toksyny, które mogą powodować przeczulicę

Spożycie substancji psychoaktywnych może również powodować wzrost wrażliwości u osoby. W takich przypadkach przeczulica zwykle występuje równolegle z zatruciem, więc znika, gdy psychoaktywne działanie leku się skończy..

Leki pobudzające to takie, które wykazują większy związek z przeczulicą. W ten sposób substancje, takie jak kokaina lub metamfetamina, powodują stymulację mózgu, która może powodować zmniejszenie utraty czucia.

Podobnie substancje uspokajające mogą również powodować przeczulicę. W szczególności użycie heroiny było pozytywnie związane z eksperymentowaniem z tego typu doznaniami.

Referencje

  1. Bouhassira D i in. Porównanie zespołów bólowych związanych z uszkodzeniami nerwowymi lub somatycznymi i opracowanie nowego kwestionariusza diagnostycznego bólu neuropatycznego (DN4). Pain 114 (2005) 29-36.
  1. Bennet, M. The LANSS Pain Scale: ocena Leeds objawów i objawów neuropatycznych. Rev.Soc.Esp.Dolor, 2002, 9: 74-87.
  1. Head H, Campbell A W. Patologia półpaśca i jego wpływ na lokalizację sensoryczną. Brain 23: 353-529; 1900.
  1. Martin Zurro, 5. wydanie, 2003. cap 56, patologia neurologiczna, patologia nerwowo-mięśniowa, strona 1307-1316.
  1. Merskey i Bogduk (red.) Klasyfikacja przewlekłego bólu. Seattle: IASP Task Force on Taxonomy, 1994.

Feline Hyperesthesia Syndrome – kocia przeczulica

Feline
Hyperesthesia Syndrome –
kocia
przeczulica, co to jest i jak można ją leczyć.

Kocia hiperestezja,
nazywana inaczej przeczulicą jest zaburzeniem, które przez wielu
weterynarzy jest uznawane za zachowanie kompulsywne o wyraźnym
pochodzeniu psychogennym. W opozycji do nich stoją z kolei lekarze,
według których występowanie wielu objawów czysto neurologicznych
wyklucza przeczulicę, jako zaburzenie behawioralne, jednak od
początku…

Hiperestezja (feline
hipoeresthesia symptome w skrócie FHS) jest zaburzeniem dosyć
trudnym do zdiagnozowania, ponieważ łączy w sobie wiele objawów,
zarówno tych natury neurologicznej, dermatologicznej, jak i właśnie
behawioralnej. Przeczulica u kotów to nadwrażliwość czuciowa na
bodźce i może się objawiać np. poprzez:

  • Przeczulica (hiperestezja) skóry i dotykowa – przyczyny i leczeniefalowanie” lub „rolowanie” skóry w dolnej części grzbietu
  • wrażliwość na dotyk
  • drżenie ogona
  • wpatrywanie się i atakowanie własnego ogona
  • gryzienie podstawy ogona
  • drżenie mięśni
  • gryzienie przednich i tylnych łap
  • rozszerzenie źrenic

Hiperestezja może też
być przyczyną zmiany zachowani i u kotów zazwyczaj spokojnych
powodować agresję, z kolei u kotów z natury agresywnych sprawiać,
że staną się towarzyskie i chętne do pieszczot, jednak nie jest
to żadną regułą. Przeczulica najczęściej
dotyka kotów młodych w wieku od 1 do 4 lat i częściej występuje
u ras takich jak koty syjamskie, burmańskie, himalajskie czy
abisyńskie.

Najczęściej, kiedy
właściciele kotów dotkniętych przeczulicą, zauważają dziwne,
wcześniej niewystępujące zachowania futrzaka, takie, jak unikanie
dotyku oraz właśnie tzw. falowanie skóry,
doszukują się ich przyczyn w chorobach dermatologicznych lub
występowaniu pasożytów.

Często możemy podejrzewać, że kot ma
pchły lub wszy i stąd, to dziwne „latanie i rolowanie się
skóry”.
Gdy po oględzinach okazuje się,
że zarówno ze skórą, jak i z futrem jest wszystko w porządku,
właściciele kotów często są zdezorientowani.

Warto
pamiętać, że skurcze mogą mieć wiele różnych przyczyn, jednak
po wykluczeniu padaczki, chorób kręgosłupa, stanów zapalnych
mięśni, świądu i innych, możemy wziąć pod uwagę przeczulicę.


Jej zdiagnozowanie jest trudne nawet dla weterynarzy, zatem
zdecydowanie odradzam samodzielne rozpoznawanie i pozostawianie tego
lekarzowi, zresztą nie tylko w przypadku przeczulicy, ale i innych
chorób naszych czworonogów.

Przeczulica u kotów w
najcięższych przypadkach objawia się samookaleczeniami
,
o których wspomniałam wcześniej, w wypunktowanej liście objawów
FHS.

Patrząc, jak
kot gryzie swoje łapy, lub wydrapuje sierść,
nie
jeden właściciel futrzaka będzie przerażony, nie wiedząc, co
dzieje się z jego kotem, a ten po prostu
szuka ulgi od nieprzyjemnych doznań, jakie są spowodowane
przeczulicą.

Co najgorsze, takie agresywne
samookaleczenie może prowadzić do wypadania sierści i podrażnień
skóry oraz wymagać długiego leczenia.

Jakie są przyczyny
przeczulicy u kotów?

Przyczyny przeczulicy
są różne, może być ona spowodowana przesuszeniem skóry i
powstałymi na jej skutek podrażnieniami,

które są spowodowane zarówno przez czynniki zewnętrzne, jak i
wewnętrzne. Powstało nam trochę masło maślane, ale za chwilkę
dokładniej to omówię i owo masło wyklaruję.

Przesuszenie skóry
może być spowodowane tym, że kot przebywa w mieszkaniu, gdzie
powietrze jest zbyt suche, albo jego dieta jest nieodpowiednia, może
on np. dostawać za dużo suchej karmy, a za mało mokrej.

Wielu
weterynarzy wskazuje w przypadku hiperestezji na przyczyny
psychogenne, twierdząc, że przeczulica jest jednym z zachowań
obsesyjno- kompulsywnych, powodowanych stresem lub lękiem i jest
sposobem rozładowania napięcia.

You might be interested:  Opuchnięte i czerwone wargi sromowe – przyczyny obrzęku i zaczerwienienia sromu

Przyczyn hiperestezji doszukuje się
też w podłożu neurologicznym, a dokładniej w nieprawidłowej
aktywności elektrycznej mózgu, czy nieprawidłowej pracy mięśni i
kręgosłupa. Przyczyny przeczulicy również mogą mieć podłoże
genetyczne, dlatego też jedne rasy są bardziej narażone na
przeczulice, a inne mniej.

Jak leczyć
hiperestezję u kotów?

Niestety leczenie
przeczulicy jest trudne, a co gorsza, szanse na całkowite zwalczenie
tej choroby są bardzo małe.
Nie możemy
jednak z tego powodu się poddawać i musimy pamiętać, że nawet
niewielkie zniwelowanie objawów choroby, przyniesie kotu ulgę.
Walczyć z chorobą należy zarówno
farmakologicznie, jak i behawioralnie. Musimy się postarać o to,
aby ograniczyć czynniki i sytuacje powodujące stres u zwierzaka i
stworzyć mu jak najlepsze warunki mieszkaniowe.
W przypadku leczenia farmakologicznego lekarz może przepisać
kociakowi leki antydepresyjne, przeciw lękowe lub uspokajające.
Wskazana zostanie odpowiednia dawka, a do nas należy jedynie
dopilnowanie, aby ta została kotu podana.
Leczenie przeczulicy warto wspomóc zadbaniem o odpowiednio
zbilansowaną dietę, bogatą we wszystkie niezbędne składniki
pokarmowe. Kot powinien jeść posiłki o stałych porach
,
zresztą rutyna w życiu kota jest ważna, ponieważ to ona powoduje
jego prawidłowe funkcjonowanie.

Na koniec umieszczam film z typowymi objawami przeczulicy.

 

Co to jest hiperestezja?

Hiperestezja jest stanem, w którym ktoś staje się wysoce uczulony na bodźce czuciowe.

Osoby z przeczulicą mogą odczuwać odczucia bez wkładu i mogą odczuwać niezwykle intensywną i czasem prawie nie do zniesienia stymulację sensoryczną.

Ten stan jest dość rzadki i oprócz tego, że występuje u ludzi, występuje również u kotów i psów. U zwierząt przeczulica może powodować problemy behawioralne, w tym gryzienie, strzelanie i samookaleczenie.

Przyczyny przeczulicy nie są dobrze poznane. Czasami jest to związane ze zmianami neurologicznymi i uszkodzeniem mózgu, co może wystąpić, gdy ktoś ma guz mózgu, zwyrodnieniowy stan neurologiczny lub neuropatię. Dotykowa przeczulica, obejmująca ekstremalną wrażliwość skóry, jest często związana z neuropatiami i przewlekłymi stanami neurologicznymi.

Oprócz dotyku ludzie mogą również odczuwać nadwrażliwość na słuch, węch, wzrok i smak.

W niektórych przypadkach stan wydaje się wyzwalany przez nadmierną stymulację obszaru mózgu zaangażowanego w odczuwanie, w którym to przypadku przeczulica powinna ustąpić w ciągu kilku godzin.

Podczas gdy u pacjenta występują objawy, pomocne może być położenie się w chłodnym, cichym i ciemnym miejscu. Niektórzy pacjenci uważają, że ćwiczenia oddechowe i masaż są pomocne, podczas gdy inni wolą po prostu leżeć spokojnie podczas powrotu do zdrowia.

Jeśli wydaje się, że przeczulica jest spowodowana przewlekłym problemem, neurolog może przeprowadzić badanie, aby dowiedzieć się więcej o szczegółach i znaleźć możliwe przyczyny.

Leki takie jak leki przeciwbólowe na nudne odczucia, leki przeciwdrgawkowe i leki przeciwlękowe mogą czasem pomóc pacjentom z tym schorzeniem.

Leki te mogą zmniejszyć intensywność doznań i zapewnić pacjentowi większy komfort.

Gdy ktoś doświadcza przeczulicy, dobrym pomysłem jest umówienie się na spotkanie z neurologiem na rozmowę kwalifikacyjną i egzamin. Niektóre poważne stany mogą występować w postaci przeczulicy we wczesnych stadiach, a rokowanie dla pacjenta znacznie się poprawi, jeśli leczenie zostanie zapewnione jak najszybciej.

U zwierząt przeczulica często objawia się zwiększoną wrażliwością skóry. Skóra może marszczyć się lub drgać, szczególnie po dotknięciu, a zwierzę może intensywnie reagować na dotykanie lub dotykanie.

Niektóre zwierzęta gryzą, lizają lub drapią się po własnej skórze, co prowadzi do powstawania łysych plam lub owrzodzeń, a zwierzę może trzaskać, szczekać lub syczeć przy dotknięciu. Weterynarz może ocenić zwierzę i przedstawić zalecenia dotyczące leczenia, które pomogą rozwiązać ten stan.

Podczas leczenia zwierzę może potrzebować e-kołnierza, aby zapobiec gryzieniu i lizaniu.

Przeczulica: nadmierne odczuwanie bólu. Jak sobie z tym radzić?

Przeczulica, określana również nazwą hiperestezja (od łac. hyperaesthesia) jest to nadmierna wrażliwość ciała na bodźce zewnętrzne, takie jak dotyk, dźwięk oraz inne. Odczuwany ból jest nieadekwatny do przyczyny.

Oznacza to, że odczuwany jest znacznie silniej, niż można by przypuszczać obserwując siłę czy natężenie bodźca.

Hiperestezja może dotyczyć takich bodźców jak dotyk, dźwięk, a nawet obraz, a zatem oznacza nadwrażliwość albo zmysłu dotyku, albo słuchu czy wzroku.

Przeczulica bywa znacznie nasilona i może utrudniać codzienne życie osoby dotkniętej taką dysfunkcją. Zdarza się także, że jest jednym z objawów co najmniej kilku chorób.

Może oznaczać choroby neurologiczne, a także choroby wewnętrzne lub dermatologiczne, czy też schorzenia narządu słuchu lub wzroku.

Zatem jeżeli przeczulica trwa już długo trzeba zgłosić się z tym problemem do lekarza, który zleci odpowiednią diagnostykę i rozpocznie leczenie.

Jedną z przyczyn przeczulicy może być cukrzyca. Polineuropatia cukrzycowa objawia się zaburzeniami czucia, uczuciem pieczenia skóry i innymi nieprzyjemnymi doznaniami skórnymi. Ból wywoływany jest drobnymi uszkodzeniami naczyń krwionośnych zaopatrujących nerwy w składniki odżywcze.

Wyróżnia się kilka rodzajów przeczulicy, w tym przeczulicę skórną, słuchową i wzrokową, które mają różne przyczyny i objawy.

Nadwrażliwość na dotyk świadczy najczęściej o uszkodzeniach dróg nerwowych, które mogą być spowodowane wieloma czynnikami, w tym urazem fizycznym lub chorobą ośrodkowego układu nerwowego, a także dysfunkcją kręgosłupa. Wtedy nawet niewielki bodziec w uszkodzonej okolicy ciała wywołuje nadmierną reakcję bólową.

Ból neuropatyczny może być spowodowany na przykład chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa. Korzenie nerwów, wychodzących z rdzenia kręgowego, są wtedy stale uciskane, co wywołuje ból. Nieadekwatna reakcja bólowa może wystąpić nawet przy niewielkim nacisku na skórę w uszkodzonej okolicy.

Przeczulica skórna bywa jednym z następstw uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego w wyniku urazu lub udaru mózgu. Inna możliwa przyczyna przeczulicy skórnej to zespoły cieśni nerwów obwodowych, takich jak zespół cieśni nadgarstka powstający na skutek intensywnego i długiego ucisku nerwu pośrodkowego przez obrzęknięte tkanki.

Możliwe przyczyny przeczulicy skórnej:

  • neuropatia obwodowa
  • radikulopatia, czyli korzeniowe zapalenie nerwu
  • uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego
  • stwardnienie rozsiane
  • infekcje (rozwijający się półpasiec)
  • cukrzyca
  • ADHD
  • alkoholizm
  • schorzenia dermatologiczne (np. bakteryjne zapalenie skóry)
  • zaburzenia nerwicowe

Przy przeczulicy słuchowej, czyli nadwrażliwości na dźwięki można mówić o dwóch rodzajach przyczyn. Jedna to choroby laryngologiczne, druga – neurologiczne. Osobie cierpiącej na przeczulicę słuchową zwykły poziom hałasu wydaje się nie do zniesienia.

Czują dyskomfort, słyszą szumy i odczuwają ból w uchu. Jedną z przyczyn przeczulicy słuchowej są uszkodzenia narządu słuchu, w tym ucha wewnętrznego, środkowego lub zewnętrznego.

W takim wypadku koniecznie należy udać się do lekarza laryngologa, który wdroży odpowiednie leczenie.

Inną przyczyną przeczulicy słuchowej może być porażenie nerwu twarzowego, który połączony jest z mięśniami strzemiączka, zwykle regulującego natężenie bodźców słuchowych, płynących do wnętrza ucha. Nadwrażliwość słuchowa towarzyszy także migrenie. Na tego typu nadwrażliwość cierpią także autystyczne dzieci, dla których zwykłe dźwięki bywają za głośne i powodują wręcz uczucie bólu.

Przeczulica wzrokowa natomiast  może pojawić się przy okazji migreny, przy zaburzeniach neurologicznych, ale najczęściej jest to objaw schorzeń okulistycznych, w tym zapalenia spojówek i zapalenia rogówki. Ponadto za nadwrażliwość oczu może odpowiadać infekcja ogólnoustrojowa, taka jak odra.

You might be interested:  Depresja oddechowa – przyczyny, objawy, leczenie

Zwykły ból czy już choroba? Czym jest przeczulica?

Przeczulica jest dość rzadko występującą jednostką chorobową o różnym nasileniu. Może ona dotyczyć jednego lub kilku zmysłów i powoduje, że normalne dla większości osób bodźce są odbierane w sposób nieproporcjonalny do ich natężenia i powodują ból. Jakie objawy mogą świadczyć o przeczulicy? Jakie są przyczyny tego schorzenia?

Co to jest przeczulica?

Przeczulica (hiperestezja) to choroba, która objawia się nadmierną wrażliwością ciała na różnorodne bodźce. Osoby chore mogą odczuwać ból i inne nieprzyjemne dolegliwości np. w wyniku ocierania odzieży o ciało i delikatnego dotyku. Wyróżnia się kilka rodzajów przeczulicy, m.in.:

  • przeczulicę skórną (przeczulica dotykowa), mogącą obejmować różne obszary ciała np. głowę, twarz, plecy lub skórę, która uległa uszkodzeniu np. w wyniku poparzenia,
  • przeczulicę słuchową – nieprzyjemne doznania powodują określone dźwięki,
  • przeczulicę wzrokową – nieprzyjemne doznania powodują np. rozbłyski światła,
  • przeczulicę zapachową – nieprzyjemne doznania wywołują zapachy,
  • przeczulicę smakową – nieprzyjemne doznania pojawiają się podczas spożywania pokarmów o określonym smaku.

Zdecydowanie najczęściej spotykana jest przeczulica skóry, która może się rozwinąć pod wpływem działania różnorodnych czynników. Choroba ta ma związek z nadmierną wrażliwością sensoryczną, która może wystąpić u osób w każdym wieku i czasami świadczy o poważnych schorzeniach neurologicznych.

Przeczulica – objawy

Objawem przeczulicy jest przede wszystkim nadwrażliwość na bodźce sensoryczne, które wcześniej nie powodowały żadnych nieprzyjemnych doznań oraz są normalnie odbierane przez inne osoby.

Nieprzyjemne doznania sensoryczne np. ból i uczucie pieczenia, które pojawiają się u chorych z różnym nasileniem, znacząco utrudniają normalne funkcjonowanie i z czasem mogą stać się przyczyną stopniowego wycofywania się osoby chorej z normalnego życia, trwałej izolacji społecznej oraz rozwoju schorzeń o podłożu emocjonalnym.

Jedną z cięższych postaci przeczulicy jest allodynia – schorzenie, które objawia się bólem, pieczeniem oraz parzeniem skóry podczas działania nawet tak delikatnych bodźców, jak dotyk materiału, z którego wykonane jest ubranie lub dotyk skóry do skóry.

Niezależnie od przyczyny, nasilenia dolegliwości oraz częstotliwości ich występowania osoby zauważające u siebie objawy przeczulicy powinny zasięgnąć porady lekarza neurologa, gdyż mogą one sugerować poważne problemy zdrowotne.

Przeczulica – przyczyny

Najczęściej przeczulica ma związek z występowaniem różnych schorzeń.

Bardzo często pojawia się na skutek infekcji wirusowych i bakteryjnych, uszkodzenia nerwów, spożywania nadmiernej ilości alkoholu oraz kofeiny, a także innych substancji, które działają stymulująco na układ nerwowy.

Przyczyną wystąpienia przeczulicy może być także niedobór witaminy B12, nadużywanie niektórych leków oraz zatrucie organizmu niektórymi substancjami toksycznymi.

Przeczulicę obserwuje się jako objaw współtowarzyszący, m.in.:

  • migrenie,
  • chorobom zwyrodnieniowym stawów oraz kręgosłupa,
  • stwardnieniu rozsianemu,
  • autyzmowi,
  • zapaleniu zatok,
  • zapaleniu nerwu trójdzielnego,
  • półpaścowi,
  • ADHD,
  • wściekliźnie,
  • chorobom nerwów wzrokowych,
  • nerwicy i depresji oraz innym schorzeniom o podłożu psychicznym.

Przeczulica może pojawić się także u osób po operacjach, poparzeniach, innych urazach, przebiegających np. z martwicą tkanek oraz powodujących uszkodzenia nerwów powierzchniowych; jest też bardzo często obserwowana u pacjentów po amputacji kończyn.

U dzieci przeczulica objawiająca się np. unikaniem dotyku, płaczem podczas ubierania, kąpania lub przewijania, a także nerwowym reagowaniem na światło lub dźwięki jest często pierwszym objawem różnych zaburzeń rozwojowych i powinna skłonić do szybkiej konsultacji lekarskiej.

Czytaj też:Na urlopie intensywnie pijesz i przesadzasz z jedzeniem? Nie wypoczniesz

Hiperestezja, czyli przeczulica: objawy, przyczyny i leczenie

Co to jest przeczulica? To nadwrażliwość na bodźce odbierane różnymi zmysłami. Doznania zmysłowe o nawet niewielkiej intensywności mogą powodować ból i dyskomfort. Utrzymująca się przeczulica powinna być zdiagnozowana, ponieważ może być objawem jednej z wielu poważnych chorób, np. stwardnienia rozsianego, cukrzycy czy zapalenia nerwów.

Objawy przeczulicy: nadwrażliwość na bodźce i ból

Przeczulica skórna sprawia, że nawet niewielki uraz czy silniejszy dotyk mogą skutkować dyskomfortem, pieczeniem i bólem. W zależności od tego, czy dolegliwości są uogólnione, czy miejscowe, można przypuszczać, co jest przyczyną takiego stanu. Przeczulica skóry objawy zwykle daje w przypadku uszkodzenia nerwów obwodowych lub ośrodkowego układu nerwowego.

Efektem przeczulicy słuchowej jest nadwrażliwość na dźwięki. Osoby zdrowe tolerują dźwięki o natężeniu do 90 decybeli (dB), osoby cierpiące na hiperestezję odczuwają na tym poziomie dyskomfort i ból, czasem też doświadczają szumu w uszach.

Światłowstręt i ból oka to objawy przeczulicy wzrokowej. Nadwrażliwość na światło najczęściej bywa rezultatem chorób oka i chorób neurologicznych.

Przeczulica – przyczyny: choroby i styl życia sprzyjająca hiperestezji

Przeczulica skóry głowy, jak nadwrażliwość skóry na dotyk w innych partiach ciała, przeważnie wiąże się z chorobami neurologicznymi. Może być efektem uszkodzenia dróg wstępujących lub zstępujących układu nerwowego.

Oznacza to, że odbierany bodziec nie może prawidłowo dotrzeć do ośrodkowego układu nerwowego, a informacja zwrotna – do efektorów.

Na przykład przeczulica skóry na plecach bywa objawem choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa, w której uciskane są korzenie nerwów rdzenia kręgowego.

Hiperestezja występuje też u niektórych chorych w stwardnieniu rozsianym, w autyzmie, cukrzycy, w ciężkim niedoborze witaminy B12 i u alkoholików. Przeczulica skóry może być skutkiem zapalenia lub uszkodzenia nerwów, np. neuropatii obwodowej czy korzeniowego zapalenia nerwu (dotyczy poszczególnych odcinków kręgosłupa).

Przeczulica skóry twarzy zdarza się w wyniku porażenia nerwu twarzowego lub stanów zapalnych toczących się w obrębie głowy, np. zapalenia zatok przynosowych. Odruchowa dystrofia współczulna twarzy występuje rzadko, ale może być przyczyną przeczulicy i odczuwania parzenia czy pieczenia. Nadwrażliwość skóry twarzy na bodźce wywołuje też wirus półpaśca.

Przeczulica nerwowa występuje u niektórych w neurastenii, czyli zaburzeniach nerwicowych spowodowanych nadmiernym stresem lub wysiłkiem psychicznym bądź fizycznym. Wiąże się ją także z początkową fazą psychoz i ADHD (zespół nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi).

Hiperestezja pojawia się często po udarze mózgu lub uszkodzeniu tkanki mózgowej na skutek urazu. Zaburzenia czucia i przeczulica skóry mogą występować na połowie ciała lub na całej jego powierzchni.

Przeczulicy słuchowej doświadczają osoby, u których doszło do uszkodzenia ucha wewnętrznego, środkowego lub zewnętrznego albo do porażenia nerwu twarzowego. Nadmierna wrażliwość na bodźce słuchowe i wzrokowe pozwala podejrzewać migrenę.

Hiperestezję wzrokową powodują przeważnie stany zapalne oka i choroby neurologiczne. Oprócz wspomnianej migreny mogą być to zapalenie spojówki, rogówki czy nerwu wzrokowego. Światłowstręt i ból występują też w przebiegu wścieklizny i odry oraz podczas stosowania leków m.in. z atropiną.

Zobacz film i dowiedz się wszystkiego o nerwicy:

Leczenie przeczulicy przyczynowo-objawowe

Jak leczyć przeczulicę? Przede wszystkim należy zacząć od postawienia prawidłowej diagnozy. Ze względu na szeroki wachlarz potencjalnych przyczyn hiperestezji kluczowy jest wywiad lekarski. Zebranie informacji o wszystkich objawach i skłonnościach może pomóc w wyborze dalszych badań.

Leczenie przeczulicy powinno być przyczynowo-objawowe. Ból można złagodzić doraźnie, zażywając leki przeciwbólowe, stosowane do leczenia bólu neuropatycznego oraz uspokajające – w zależności od przyczyny zjawiska.

U niektórych chorych na autyzm, ADHD, nerwice czy choroby psychiczne skuteczna w redukcji dolegliwości bólowych może być psychoterapia.

Osoby cierpiące na przeczulicę z powodu niedoboru witaminy B12 powinny zlikwidować ten deficyt. Diabetycy z hiperestezją mogą odczuć poprawę, jeśli poddadzą się prawidłowemu leczeniu cukrzycy i zredukują ryzyko wahania poziomu glukozy we krwi.

Przeczulicę spowodowaną infekcją półpaścem leczy się lekami antywirusowymi, a jeśli neuralgia się utrzymuje – lekami przeciwbólowymi i diatermią krótkofalową (rodzaj elektroterapii). Jako powikłanie półpaśca przeczulica może utrzymywać się nawet kilka lat po chorobie.

Bibliografia:

1. lek. Kamil Sarnecki “Przeczulica”,

2. lek. Anna Kołodziejska “Nerwica neurasteniczna – objawy i leczenie nerwicy neurastenicznej”. 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *