Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia

Stopa wydrążona to nadmierne wysklepienie jednego z łuków stopy, wskutek czego dochodzi do zbyt dużego uniesienia stopy w płaszczyźnie strzałowej. Jeśli nie towarzyszą temu inne nieprawidłowości, stan ten uznaje się za cechę morfologiczną. Jeśli natomiast pojawiają się objawy w postaci bólu i zniekształcenia stopy, wymaga to podjęcia leczenia.

Jak ono przebiega? Jakie zabiegi rehabilitacyjne stosuje się przy stopie wydrążonej?

Stopa to część ciała człowieka, która pełni bardzo istotne funkcje, takie jak umożliwienie poruszania się oraz utrzymywania stabilnej pozycji stojącej i siedzącej. Jej prawidłowa budowa prowadzi do rozwijania i zachowania umiejętności ruchowych u małych dzieci, jak i u osób starszych.

Ból stopy wynikający z różnych dolegliwości, chorób czy urazów w dużym stopniu ogranicza swobodę ruchu, może prowadzić do poważnych zmian strukturalnych i funkcjonalnych, a nawet przyczynić się do niepełnosprawności.

 Wady stopy mogą rozwijać się także jako następstwo nieprawidłowego obciążania stopy w wyniku braku równowagi między mięśniami a więzadłami i torebkami stawowymi znajdującymi się w stopie. 

Aby dobrze zrozumieć, na czym polega stopa wydrążona, należy na początku dowiedzieć się, jak stopa jest w ogóle zbudowana. Stopa każdego człowieka składa się ze stępu, śródstopia i palców. W jej skład wchodzi 26 kości połączonych ze sobą 33 stawami.

Dodatkowo w jej obrębie znajdują się więzadła oraz mięśnie zginające stopę grzbietowo i podeszwowo, prostowniki, mięśnie odwracające i nawracające stopę. Stęp tworzą: kość skokowa, piętowa, sześcienna, łódkowata i trzy kości klinowe. Śródstopie jest budowane przez pięć kości długich, między którymi są przestrzenie międzykostne śródstopia.

Palce składają się natomiast z trzech paliczków (oprócz palucha, gdzie są dwa paliczki). 

Prawidłowo pracująca stopa ma trzy punkty podparcia. Jest to guzowatość kości piętowej, pierwsza głowa kości śródstopia i piąta głowa kości śródstopia. W stopie wyróżnia się trzy łuki: 

  • łuk przyśrodkowy – dynamiczny, przebiega od guza piętowego przez kość łódkową i kość klinowatą, aż do pierwszej głowy kości śródstopia,
  • łuk podłużny boczny – statyczny, przebiega od guzowatości kości piętowej przez V kość śródstopia, kość sześcienną – aż do V głowy kości śródstopia, 
  • łuk poprzeczny przedni – przebiega przez głowy kości śródstopia i stanowi  podstawę dwunożnego trybu życia, podczas przemieszczania się obniża się, a podczas stania stopa powinna opierać się o I i V głowę kości śródstopia,
  • linia Lisfranca –  łuk przechodzący pomiędzy kośćmi śródstopia a kośćmi klinowatymi oraz kością sześcienną, 
  • linia Choparta – łuk przechodzący przez szparę stawową, pomiędzy kością skokową a kością łódkową oraz kością piętową a kością sześcienną. 

Czym jest stopa wydrążona?  

Stopa wydrążona to właśnie nadmierne wysklepienie jednego z łuków stopy, a dokładnie łuku podłużno–bocznego z nadmiernym jego skróceniem, zwiększeniem podbicia i szponiastym ustawieniem palców.

Dochodzi zatem do zbyt dużego uniesienia stopy w płaszczyźnie strzałowej, w jej środkowym odcinku (między głowami kości śródstopia a guzem piętowym), a kąt między osią kości piętowej a płaszczyzną podłoża wynosi ok 25 st.

Stopa wydrążona, ze względu na lokalizację dominującego zniekształcenia, może mieć postać przednią, tylną lub mieszaną. 

Stopa wydrążona – przyczyny  

Nie do końca poznane są przyczyny powstawania stopy wydrążonej. Może ona kształtować się jako wada wrodzona lub na skutek zaburzeń nerwowo–mięśniowych. U dzieci wada jest zauważalna albo od okresu niemowlęcego, albo objawy pojawiają się około 10–14 roku życia – są to zmiany w budowie, jak i zmiany w poruszaniu się oraz silny ból stopy. 

Najczęstszą przyczyną występowania stopy wydrążonej u osób starszych jest choroba genetyczna Charcot-Marie–Tooth (CMT) polegająca na zaniku mięśni, doprowadzając tym samym do upośledzenia w pierwszej kolejności funkcji mięśni krótkich stopy.

Innymi przyczynami mogą być także udary i urazy ośrodkowego układu nerkowego. U dzieci nadmierne uniesienie wysklepienia stopy może występować równocześnie z rozwojem mózgowego porażenia dziecięcego.

Zdarza się, że pojawienie się zniekształcenia jest  związane z nieprawidłowym obuwiem i zbyt ciasnymi skarpetkami u dzieci, które zwiększają wysokie podbicie u dziecka. 

Stopa wydrążona – objawy

Oprócz nadmiernego wysklepienia, przy stopie wydrążonej dodatkowo pojawiają się: 

  • szpotawe ustawienie tyłostopia, 
  • modzele pod głową pierwszej kości śródstopia, 
  • deformacje palców, 
  • deformacje palucha, 
  • wylewy podpaznokciowe, 
  • niestabilność stawu skokowego, 
  • zmiany zwyrodnieniowe stawów stępu i stopy, 
  • ból podbicia w stopie, 
  • ból stopy od dołu, 
  • przykurcz lub zapalenie rozcięgna podeszwowego.

Stopa wydrążona może także niewystarczająco pochłaniać wstrząsy, jakie pojawiają się podczas ruchu, co może powodować złamania przeciążeniowe kości piszczelowej. 

Stopa wydrążona – diagnoza i leczenie  

Diagnozując stopę wydrążoną, lekarz nie opiera się tylko na ocenie wyglądu stopy, wykonywane są badania obrazowe RTG (w tym odcinka lędźwiowo–krzyżowego kręgosłupa), czasami również tomografia komputerowa oraz badania oceniające przewodnictwo nerwowe i badanie elektromiograficzne. 

Indywidualnie przygotowane wkładki ortopedyczne na stopę wydrążoną wraz z ćwiczeniami mogą dawać dobre rezultaty terapeutyczne. Jeśli jednak to nie pomaga, lekarz może zalecić operację zależną od stopnia zniekształcenia i nasilenia objawów bolącej stopy.

Najczęściej wykonywane jest jednocześnie kilka procedur, takich jak osteotomia kości piętowej, usztywnienie stawów, przeniesienie (tzw. transpozycje) ścięgien, przecięcie i wydłużenia ścięgien, przecięcie rozcięgna podeszwowego czy rekonstrukcja więzadeł.

 

Stopa wydrążona – rehabilitacja i ćwiczenia 

Ćwiczenia w leczeniu stopy wydrążonej mają na celu przede wszystkim wzmocnić osłabione mięśnie i przywrócić prawidłowe anatomiczne warunki stopy. Ćwiczenia korekcyjne na stopę wydrążoną pomogą także usunąć ewentualne przykurcze i doprowadzić do pełnej elastyczności stopy, rozciągając wszystkie struktury.  

W rehabilitacji stosowane są także zabiegi fizykoterapii. Na ból podbicia stopy i ból zewnętrznej części stopy można stosować: laser, elektroterapię, magnetoterapię czy krioterapię.  

Stopa wydrążona – zapobieganie 

Zapobieganie stopie wydrążonej to przede wszystkim kontrola rozwoju fizycznego dziecka – nie tylko samych stóp, ale całego ciała oraz obserwacja nabywania nowych umiejętności ruchowych przez malucha. Aby nie doszło do przykurczy ścięgien śródstopia, należy dbać o jakość oraz odpowiednie dopasowanie obuwia, w którym chodzi dziecko. 

wróć do bloga czytaj kolejny

  1. Krause F. G., Guyton G. P., Pes cavus, [w:] Coughlin M. J., Saltzman C. L., Anderson R. B., Mann’s surgery of the foot and ankle, Elsevier Saunders 2014, s. 1361–1382.
  2. Kruczyński J., Szulc A., Dega W., Wiktora Degi ortopedia i rehabilitacja. Wybrane zagadnienia z zakresu chorób i urazów narządu ruchu dla studentów i lekarzy, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2015.
  3. Kwolek A., Rehabilitacja medyczna, Wydawnictwo Medyczne U&P, Wrocław 2003. 
  4. Abbasian A., Pomeroy G., The idiopathic cavus foot–not so subtle after all, „Foot and Ankle Clinics”, Elsevier Inc. 2013, nr 18 (4), s. 629–642 
  5. Vander Have K. L., Hensinger R. N., King B. W., Flexible cavovarus foot in children and adolescents, “Foot and Ankle Clinics” 2013, nr 18 (4), s. 715–726 
  • Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia krople, niedobór witamin, odporność 13.99 zł
  • Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia tabletka, odporność 4.99 zł
  • Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia kapsułki, odporność 19.99 zł
  • Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia proszek, saszetki, niedobór witamin, odporność 19.99 zł

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

  • Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia Im krótszy czas przyssania kleszcza, tym lepiej. Należy jednak pamiętać, iż nieumiejętne usuwanie powoduje oderwanie tylko odwłoku – w skórze pozostaje główka i tułów kleszcza. Może to przynieść więcej szkody niż kilkudziesięciominutowa zwłoka i usunięcie za pomocą odpowiednich akcesoriów. Jak poprawnie usunąć kleszcza? Jakich błędów unikać?
  • Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia O zespole łaknienia spaczonego mówi się wtedy, gdy osoba spożywa produkty, których nie można zaliczyć do żywności. Zaburzenie to może prowadzić do szeregu powikłań zagrażających życiu. Dlaczego chory odczuwa pragnienie do zjedzenia ziemi, lodu czy szkła? W jaki sposób leczy się zespół Pica? 
  • Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia Badania sugerują, że częstość występowania reakcji anafilaktycznych wzrosła w ostatnich latach. Dowiedz się, czym jest anafilaksja. Jak zapobiegać oraz udzielić pomocy w nagłym przypadku ciężkiej reakcji anafilaktycznej?
  • Pilates to rodzaj treningu o umiarkowanej intensywności, który koncentruje się na wzmacnianiu mięśni głębokich. Jego podstawą jest wykonywanie precyzyjnych, płynnych ruchów, świadomy oddech i maksymalne skupienie na ćwiczeniach. Efekty treningu metodą Pilatesa to wzmocnienie mięśni, poprawa równowagi i koordynacji ruchowej, wysmuklenie sylwetki, redukcja napięcia oraz rozluźnienie całego ciała. Ćwiczenia pilates mogą być częścią procesu rehabilitacji po przebytych urazach, także u zawodowych sportowców. Pilates mogą ćwiczyć również osoby starsze i kobiety w ciąży.
  • Egzema, inaczej wyprysk lub atopowe wyprysk skóry, to niezakaźna choroba, którą nie można się zarazić od drugiej osoby poprzez kontakt bezpośredni lub korzystanie z tych samych kosmetyków czy ręczników i pościeli. Leczenie egzemy jest niezwykle uporczywe, ponieważ zazwyczaj ciężko jest wytypować czynnik wywołujący bolesne, swędzące, pękające i suche plamy na skórze dłoni i twarzy (czasem występujące na całym ciele). Leczenie egzemy z użyciem najlepeszych dermokosmetyków, będąc pod opieką najlepszego dermatologa lub arelgologa może być nieskuteczne, jeśli pacjent będzie miał stały kontakt z czynnikiem drażniącym.
  • Skrzywienie kręgosłupa może być fizjologiczne, wynikające z esowatej budowy ludzkiego kręgosłupa (lordoza oraz kifoza) lub patologiczne, gdy naturalne krzywizny ulegają pogłębieniu (hiperkifozą i hiperlordozą) bądź zniesieniu (zniesienie lordozy szyjnej lub lędźwiowej). Powstałe wówczas wady kręgosłupa mogą być przyczyną dolegliwość i wymagają korekcji. Często występującą wadą postawy, zwłaszcza u dzieci, jest  również boczne skrzywienie kręgosłupa, mogące prowadzić do poważnych zniekształceń sylwetki.  
  • Kleszczowe zapalenie mózgu to odzwierzęca choroba zakaźna. Czynnikiem, który ją wywołuje jest ukąszenie kleszcza i przedostanie się do organizmu człowieka wirusa z rodzaju flawiwirusów (rzadko KZM może być spowodowane spożyciem niepasteryzowanego mleka zakażonego zwierzęcia). Objawy kleszczowego zapalenia mózgu obejmują m.in. wysoką gorączkę, silne bóle głowy, wymioty, nudności, objawy oponowe, zaburzenia świadomości, niedowłady, zaburzenia oddychania. Dowiedz się, jak wygląda leczenie KZM oraz jak mu zapobiegać.
  • Lumbago, inaczej postrzał lub heksenszus, to zespół bólowy dotyczący odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Ból w dole pleców pojawiający się w przebiegu lumbalgii jest spowodowany przeciążeniem struktur kręgosłupa, do którego może dojść np. na skutek dźwigania ciężkich przedmiotów, braku aktywności fizycznej, długotrwałego przyjmowania pozycji siedzącej lub stojącej, nadwagi i otyłości. Czynnikiem zwiększonego ryzyka wystąpienia lumbago są także zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Jakie są domowe sposoby walki z lumbago?
You might be interested:  Prawidłowy puls – normy tętna u dzieci, ciężarnych i dorosłych – jak mierzyć tętno?

Stopa wydrążona

Na łamach naszego bloga parokrotnie poruszaliśmy temat problemów związanych ze zdrowie stóp. Po takich przypadłościach jak płaskostopie czy jałowa martwica kości piętowej przyszedł czas na wadę określaną mianem stopy wydrążonej. Czy istnieją skuteczne metody jej przeciwdziałania?

Powyższym mianem określa się jedną z wad postawy ciała, która jak wskazuje sama nazwa, dotyczy kończyn dolnych. Wydrążona stopa w przeciwieństwie do bardziej popularnego płaskostopia nie powoduje zniesienia sklepienia poprzecznego lub podłużnego stopy.

W tym przypadku problem dotyczy jego nadmiernego uniesienia w płaszczyźnie strzałkowej.

Zdaniem specjalistów kąt znajdujący się pomiędzy osią kości piętowej a płaszczyzną podłoża wynosi ponad 25° – dla porównania w przypadku wspomnianego już wcześniej płaskostopia jego wartość osiąga mniej niż 10°.

Nadmierne wysklepienie stóp na jej środkowym odcinku (tj. pomiędzy głowami kości śródstopia a guzem piętowym) powoduje jej skrócenie oraz zwiększenie podbicia. Stopy wydrążone można podzielić na kilka postaci:

Niejednokrotnie wspomina się także o wydrążeniu połączonym z mniej lub bardziej rozwiniętą szpotawością tyłostopia.

Problem wydrążonej stopy w przeciwieństwie do innych wad stóp nie został aż tak dokładnie poznany, dlatego istnieje wiele teorii oraz przypuszczeń dotyczących rozwoju tej wady.

Lekarze i fizjoterapeuci wspominają, że szczególne ryzyko deformacji dotyczy dzieci w wieku od 10 do 14 lat – plastyczny układ kostny, aktywny proces dojrzewania i ogrom zmian toczących się w organizmie sprzyja podatności na występowanie rozmaitych zniekształceń w obrębie sklepienia.

Rodzice powinni zwracać uwagę na stopy dziecka, a pojawienie się jakichkolwiek oznak wskazujących na nieprawidłowości (np. ból, brak kontaktu z podłożem, przymusowe ustawienie w zgięciu) nie należy bagatelizować lecz skonsultować ze specjalistą.

Przyczyny powstawania wydrążonych stóp można podzielić na kilka grup. Na pierwszy plan wysuwają się przede wszystkim rozmaite nieprawidłowości o charakterze nerwowo-mięśniowym. Wśród nich wymienia się m.

in. upośledzenie równowagi na drodze deformacji kręgosłupa (tzw. rozszczepu), mózgowe porażenie dziecięce, różne go rodzaju niedowłady spastyczne, choroby mięśni czy patologiczne zmiany w obrębie obwodowych struktur nerwowych.

Stopa wydrążona może rozwijać się w następstwie rozmaitych urazów czy uszkodzeń mechanicznych. Eksperci wskazują, że nadmierne zwiększenie sklepienia stóp może być wynikiem wadliwego zrostu kostnego (np.

po złamaniu szyjki kości skokowej), uszkodzenia ścięgna mięśnia strzałkowego długiego, naruszenia struktury nerwu kulszowego przy interwencji lekarskiej (np. po wykonaniu zastrzyku) bądź nieprawidłowej korekcji chirurgicznej deformacji stopy o charakterze końsko-szpotawym.

Co więcej, część oparzeń, urazów miażdżonych czy przykurczy mięśni głębokich (zwłaszcza podudzia) także sprzyja wydrążeniu stóp.

Poza wspomnianymi czynnikami stopa wydrążona może stanowić następstwo:

  • nieprawidłowo dostosowanych, zbyt ciasnych butów i skarpet
  • wrodzonych wad stóp, zwłaszcza o charakterze wspomnianej już stopy końsko-szpotawej – patologicznie zwiększone sklepienie jest jedną ze znamiennych cech tego rodzaju deformacji
  • idiopatycznych czynników – wielokrotnie stopa wydrążona może rozwijać się bez uchwytnej i możliwej do zdiagnozowania przyczyny, często utożsamianej z nieprawidłowościami genetycznymi

Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia

Patologiczne uniesienie wysklepienia stopy prowadzi do szeregu widocznych i odczuwalnych objawów. Najbardziej zauważalnym następstwem nadmiernego wydrążenia jest skrócenie długości stóp oraz podniesienie ich podbicia.

Efektem jest przykurczenie rozcięgna podeszwowego stopy, a także mięśni z grupy krótkich zginaczy. Osoby borykające się z problemem wydrążonej stopy wskazują też na silne dolegliwości bólowe, które występują w obrębie punktów podparcia (tj.

głów I i V kości śródstopia oraz guza piętowego).

Palce stóp znajdują się w charakterystycznym szponiastym ustawieniu. Silne i nadmiernie pozaginane palce stanowią następstwo skrócenia rozcięgna podeszwowego oraz zaburzeń w obrębie wspomnianych mięśni krótkich.

Deformacja stopy powoduje znaczne pogorszenie efektywności naszego poruszania się, a także oddziałuje na zubożenie sprawności ruchowej.

Informacją o problemach związanych z wydrążeniem są buty – przy patologicznym uniesieniu sklepienia podeszwy ulegają nierównomiernemu ścieraniu.

Proces rehabilitacji wydrążonych stóp ma charakter kompleksowy i stanowi połączenie wielu elementów fizjoterapii. Fundamentem są oczywiście ćwiczenia z zakresu gimnastyki korekcyjnej i ruchowej, których zadaniem jest przywrócenie odpowiednich warunków anatomiczno-funkcjonalnych.

Fizjoterapeuci powinni skupić się na aktywnościach pozwalających na wzmocnienie osłabionych grup mięśniowych, rozciągnięcie nadmiernie przykurczonych struktur i odzyskanie utraconej elastyczności rozcięgna podeszwowego.

Dobrym uzupełnieniem dla postępowania rehabilitacyjnego są zabiegi fizykoterapeutyczne oraz indywidualnie dostosowane zaopatrzenie ortopedyczne – dobór buta korekcyjnego oraz specjalnych wkładek należy skonsultować z lekarzem prowadzącym lub fizjoterapeutą.

Jeśli powyższy problem dotyczy także Ciebie, skontaktuj się z nami! Centrum rehabilitacji i terapii Open Medical tworzą wysoko wyspecjalizowani lekarze, którzy nie tylko posiadają ogromną wiedzę i lata doświadczenia, a także dbają o ciepłą atmosferę. Dołącz do grona zadowolonych pacjentów Open Medical i zacznij żyć pełnią życia!

Stopa wydrążona – co to jest? Jakie wykonywać ćwiczenia?

Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie, ćwiczenia

Kinga Krzeminska/getty images

Stopa wydrążona to rodzaj wady podeszwy o różnorodnej etiologii, charakteryzujący się nadmiernie uniesionym łukiem w płaszczyźnie strzałkowej, który nie ulega spłaszczeniu pod wpływem masy ciała. Zniekształcenie wpływa na biomechanikę nie tylko stopy i wymaga leczenia.

Stopa wydrążona zwykle występuje w towarzystwie dodatkowych nieprawidłowości anatomicznych, takich jak palce szponiaste czy koślawość tyło- i przodostopia.

Schorzenie kształtuje się najczęściej w okresie dojrzewania na skutek skoków wzrostowych i zaburzenia równowagi mięśniowej.

Deformacja może stanowić także objaw mutacji genetycznej oraz być powikłaniem chorób neurologicznych w obrębie rdzenia kręgowego na odcinku lędźwiowym.

Zobacz także:

Co to jest stopa wydrążona?

Stopa wydrążona to rodzaj deformacji podeszwy, charakteryzujący się nadmiernie uniesionym sklepieniem w płaszczyźnie strzałkowej, które nie ulega spłaszczeniu pod wpływem masy ciała.

Odstępstwo od normy tego typu rozpatruje się w kategoriach choroby, kiedy wartość kąta pomiędzy osią kości piętowej a podłożem przekracza 25° i występują dodatkowe nieprawidłowości, takie jak palce szponiaste czy koślawość tyło- i przodostopia.

Wartość odchylenia łuku poniżej 25°, bez innych deformacji w obrębie stopy, uznawana jest jako cecha morfologiczna. Stopy wydrążone wpływają na zaburzenie biomechaniki stawów kończyny dolnej oraz kręgosłupa.

Ponadto upośledzają wzorzec i mechanizm chodu, wymuszając u chorego redukcję prędkości i zmianę trwania fazy podporu i przeniesienia. Dodatkowo sprawiają, że zmniejszenie powierzchni podparcia w zdeformowanej podeszwie wywołuje niepewny chód.

Stopa wydrążona – przyczyny

Stopa wydrążona uwarunkowana jest wieloma czynnikami egzo- i endogennymi. Zniekształcenie tego typu powstaje najczęściej w okresie dojrzewania na skutek skoków wzrostowych. Czynnikami predysponującymi do ukształtowania się wady są również:

  • nieprawidłowości neurologiczne, czyli wrodzone i nabyte zaburzenia nerwowo- mięśniowe, neuropatie powodujące wyniszczenie tkanek kurczliwych i deformacje szkieletowe stopy oraz degeneracje tkanki nerwowej, takie jak: choroba Charcota- Mariego-Tootha, Dejerine’a-Sottasa, ataksja Friedreicha, poliomyelitis, syndrom Roussy’ego-Levy’ego, atrofię rdzenia kręgowego oraz jego wady strukturalne, jak np. guzy i rozszczep, a także mózgowe porażenie dziecięce, udary mózgu i urazy centralnego ośrodka nerwowego;
  • stany pourazowe, takie jak przykurcz Volkmanna podudzia czy nieprawidłowe zrosty kości skokowej i śródstopia;
  • otyłość, cukrzyca, inne wady i deformacje stóp.

Stopa wydrążona – objawy

W badaniu fizykalnym pacjenta stwierdza się widoczne wydrążenie środkowej części podeszwy, szczególnie w pozycji siedzącej z odciążonymi stopami przy jednoczesnym zgięciu podeszwowym stopy. Dodatkowo schorzenie często przebiega z koślawością palców i pięty. Stopy wydrążone charakteryzuje ponadto:

  • skrócenie długości stopy, podniesienie podbicia;
  • modzele i inne zmiany skórne pojawiające się na przeciążonych obszarach stopy, czyli w okolicach głów kości śródstopia i pięty;
  • niestabilność stawu skokowo-goleniowego;
  • złamania zmęczeniowe;
  • dolegliwości bólowe w punktach podparcia;
  • upośledzenie lokomocji i ogólnej sprawności ruchowej;
  • nierównomierne ścieranie się butów;
  • przykurcz mięśni zginaczy palców i rozcięgna podeszwowego, nadmierne działanie mięśnia piszczelowego tylnego;
  • rozciągnięcie tkanek kurczliwych po grzbietowej stronie stopy.

Leczenie stopy wydrążonej

Leczenie stopy wydrążonej przewiduje przede wszystkim rehabilitację ruchową, której celem jest usunięcie przykurczów i wzmocnienie mięśni osłabionych, a także przywrócenie prawidłowej biomechaniki stopy oraz wzorca chodu.

Uzupełnieniem kuracji stopy wydrążonej jest obuwie ortopedyczne lub wkładki z pelotą unoszącą sklepienie poprzeczne. W zaawansowanych deformacjach tego typu niezbędna jest operacja chirurgiczna obniżająca sklepienie i wydłużająca tkanki miękkie po stronie podeszwy.

Po zabiegu niezbędna jest fizjoterapia, której zadanie to przywrócenie funkcjonalności stopy poprzez kształtowanie pełnego zakresu ruchu w stawach, wzmocnienie i rozluźnienie odpowiednich grup mięśniowych oraz reedukacja chodu.

Terapia pooperacyjna uwzględnia przede wszystkim unieruchomienie stopy, ćwiczenia na stopę wydrążoną oraz dodatkowe zabiegi przyspieszające regenerację tkanki kostnej i włókien kolagenowych.

Jakie ćwiczenia na stopę wydrążoną?

Ćwiczenia na stopę wydrążoną mają na celu przywrócenie prawidłowych warunków anatomicznych stopy. Gimnastyka korekcyjna bazuje na ćwiczeniach rozciągających podeszwę i łydkę. Uwzględnia także trening wzmacniający mięśnie grzbietowej i bocznej części stopy. Przykładowe ćwiczenia na stopę wydrążoną to np.:

  • stanie na palcach na schodku lub grubej książce; powolne opuszczanie pięt poza wzniesienie 3 x 10 powtórzeń;
  • wspinanie się na palce w pozycji stojącej, dla zachowania równowagi można podpierać się ściany; pozycję na palcach należy utrzymać kilka sekund 3 x 10 powtórzeń;
  • leżenie tyłem, guma przywiązana na drabince, pętla taśmy obejmuje stopę; przyciąganie palców do siebie 3 x 10 powtórzeń.

Zobacz film: goła stopa= zdrowa stopa

Bibliografia:

1. S. Owczarek, Atlas ćwiczeń korekcyjnych, Warszawa 1998.

2. Wiktora Degi ortopedia i rehabilitacja. Wybrane zagadnienia z zakresu chorób i urazów narządu ruchu dla studentów i lekarzy, red. J. Kruczyński, A. Szulc, Warszawa 2015.J. Wilczyński, Korekcja wad postawy człowieka, Starachowice 2001.

You might be interested:  Ból nadgarstka i dłoni


Czy artykuł okazał się pomocny?

Stopa wydrążona – przyczyny, leczenie i zapobieganie

2017-02-28 11:08 Joanna Malik

Stopa wydrążona to rodzaj deformacji, która może powodować duże dolegliwości. Jednym z czynników prowadzących do powstania stopy wydrążonej jest np. noszenie za małych butów. Co jeszcze powoduje tę deformację? W jaki sposób można zmniejszyć ból? Jak wygląda rehabilitacja stopy wydrążonej?

Stopa wydrążona to deformacja polegająca na nadmiernym wysklepieniu stopy na jej środkowym odcinku, czyli między głowami kości śródstopia a guzem piętowym. W efekcie stopa staje się krótsza i wyższa w podbiciu.

Stopa wydrążona – przyczyny

Głównymi czynnikami predysponującymi do powstania stopy wydrążonej są:

Wada może pojawić się już w dzieciństwie, zwykle formuje się podczas tzw. skoków wzrostowych, czyli okresów, w których dziecko intensywnie rośnie. Szczególnie uwagę na stopy dziecka powinno się zwracać między 10. a 14. rokiem życia.

Jeśli zauważymy, że podczas swobodnego siadu, gdy stopa jest zupełnie odciążona, wygląda na zgiętą, naprężoną, lub wręcz jeśli pojawi się jakiekolwiek zniekształcenie, albo po prostu dziecko skarży się na ból stóp, jak najszybciej należy zwrócić się do lekarza ortopedy lub neurologa.

By nie doprowadzić do rozwoju stopy wydrążonej, należy dbać o odpowiednie obuwie dziecka od najmłodszych lat. Buciki nie powinny być za małe, więc raz w miesiącu warto przyjrzeć się, czy przypadkiem paluszki już ich nie wypychają.

Warto także regularnie kontrolować rozwój nie tylko stóp, ale całego układu szkieletowego dziecka, czyli systematycznie odwiedzać ortopedę.

Pamiętajmy również, by dziecko przyjmowało prawidłową postawę przy biurku, bo skrzywienie kręgosłupa “odbija się” nawet na stopach.

SPRAWDŹ>>Jakie są najlepsze BUTY dla DZIECKA?

Stopa wydrążona – objawy. Cechy charakterystyczne stopy wydrążonej

  • wysklepienie śródstopia, skrócenie długości stopy i podniesienie podbicia
  • przykurcz rozcięgna podeszwowego
  • przykurcz mięśni zginaczy krótkich
  • szponiasto ustawione palce (silnie pozaginane) – objaw ten wynika z niedowładu mięśni krótkich i skrócenia rozcięgna podeszwowego
  • ból stopy, głównie w punktach podparcia
  • liczne odciśnięcia na podbiciu i na palcach
  • zaburzenia lokomocji, gorsza sprawność ruchowa
  • nierównomierne ścieranie podeszwy butów

Stopa wydrążona – leczenie

Leczenie stopy wydrążonej obejmują przede wszystkim fizjoterapię i ćwiczenia korekcyjne, które mają na celu wzmocnienie mięśni stóp, usunięcie przykurczy oraz rozciągnięcie i rozluźnienie stopy.

Wsparciem dla ćwiczeń są:

  • masaże
  • obuwie ortopedyczne
  • wkładki ortopedyczne na stopę wydrążoną, najlepiej indywidualnie wykonane

W przypadku, gdy deformacja jest bardzo zaawansowana, konieczne może być przeprowadzenie operacji, polegającej na korekcji kości, wydłużeniu ścięgien, przycięciu mięśni i obniżeniu sklepienia. Kończynę unieruchamia się na czas od 3 tygodni do 3 miesięcy, a następnie odciąża (przemieszczając się w ortezie) przez ok. 6 miesięcy, aby mięśnie i ścięgna miały czas się wygoić.

Nieleczona stopa wydrążona może doprowadzić do przeciążenia pięty i głów kości śródstopia, a także do powstawania bolesnych modzeli, odcisków, nagniotków.

Czy artykuł był przydatny?

Stopa wydrążona – przyczyny, objawy, leczenie – Sklep Krasnal

Stopa wydrążona jest to wada wrodzona lub nabyta, która polega na nadmiernym wysklepieniu stopy na jej środkowym odcinku, między głowami kości śródstopia a guzem piętowym. Ta deformacja sprawia, iż stopa ulega skróceniu, ma wyższe podbicie, a na zaawansowanym etapie dochodzi również do szponiastego ustawienia palców, w tym wypadku stopa traci punkt podparcia palców. Występuje wówczas najczęściej podparcie trzypunktowe (pięta, głowa, kości śródstopia). Osobie borykającej się ze stopami wydrążonymi z czasem zaczynają przeszkadzać intensywne dolegliwości bólowe stóp. Stopa wydrążona czasem wymaga leczenia operacyjnego.

Przyczyną deformacji stopy są zaburzenia równowagi mięśniowej, przeważnie na tle wrodzonych zaburzeń w dolnym odcinku rdzenia kręgowego. W wielu przypadkach pacjent cierpi również na rozszczep kręgosłupa. Przy problemie nadmiernego wysklepienia stopy zauważyć można również szponowate ustawienie palców, przyczyną tego jest niedowład mięśni krótkich zginaczy palców oraz skrócenia rozcięgna podeszwowego. Przez to zniekształcenie, stopa jest wyraźnie krótsza. Stopę wydrążoną można bez problemu zdiagnozować już koło 10- 14 roku życia, w tym okresie może dojść do nasilenia się zniekształcenia, z tego względu staje się ono ledwie zauważalne. Na pogorszenie się stanu stopy, może wpłynąć źle dobrane obuwie oraz skarpetki. W początkowym okresie rozwoju tej wady rodzice mogą nie zauważyć, iż stopa powoli zaczyna się deformować. Widoczne jest tylko i wyłącznie lekkie upośledzenie chodu oraz deformowanie obuwia.

Stopy wydrążone – objawy

Najbardziej zauważalny objawem jest nienaturalne skrócenie stopy, wysklepienie środkowej części podeszwy i wyższe podbicie.

Dziecko może także skarżyć się na skurcze mięśni zginaczy krótkich i rozcięgna podeszwowego. Objawem jest także nienaturalne zgięcie palców i odciski na podbiciu.

Ostatnim objawem występującym w zaawansowanej fazie deformacji, jest ból w stopie i trudności z chodzeniem.

W stopie wydrążonej można zaobserwować także:

  • niestabilność stawu skokowego
  • zmiany zwyrodnieniowe stawów stępu oraz stopy
  • deformacje palucha
  • deformacje palców
  • obniżenie I promienia
  • przykurcz tylnej grupy goleni oraz ścięgna Achillesa
  • deformacje palucha
  • zapalenie przyczepu rozcięgna podeszwowego
  • przykurcz rozcięgna podeszwowego
  • ból w okolicy podeszwowej

Proces leczenia stopy wydrążonej

Przede wszystkim warto zastosować specjalne wkładki ortopedyczne na stopę wydrążoną oraz ortezy stabilizujące staw skokowy w zależności od zaawansowania wady. Obuwie powinno natomiast posiadać twardą i stabilną cholewkę z zapiętkiem.

Jeśli dolegliwości bólowe nie zmniejszą się, wówczas ostatecznym wyjściem jest poddanie się leczeniu operacyjnym. Operacja stosowana jest zwłaszcza w przypadkach zaawansowanych deformacji u osób dorosłych.

Leczenie operacyjne jest ściśle dostosowane do danego pacjenta oraz rodzaju występującej u niego wady.

Stopa wydrążona-ćwiczenia korekcyjne u dzieci

Ćwiczenia korekcyjne mają przede wszystkim na celu:

  1. Wzmocnić osłabione mięśnie.
  2. Przywrócić prawidłowe warunki anatomiczne stopy.
  3. Reedukować mięśnie umiejscowione po wewnętrznej stronie stopy.
  4. Usunąć przykurcze oraz przywrócić prawidłową elastyczność rozcięgna podeszwowego.
  5. Rozciągnąć cały aparat stopy.

Dzieci z wadą stopy wydrążonej poddawane są również fizykoterapii i masażom. Muszą także zastosować właściwe obuwie ortopedyczne i wkładki ortopedyczne na stopę wydrążoną, dzięki którym sklepienie poprzeczne stopy zostanie uniesione oraz zwiększy się pole kontaktu stopy z podłożem.

Stopa wydrążona u niemowlęcia

Zaburzenie to występuje także u niemowląt, jednak przeważnie ustępuje samoistnie wraz z nauką chodzenia i wzmocnieniem mięśni łydek u dziecka. Niewielkie deformacje można skorygować za pomocą ortez i fizjoterapii.

Czasem jednak konieczna jest operacja, podczas której zostanie zmienione położenie mięśni i kości.

Kończyna unieruchamiania jest wówczas na okres od 3 tygodni do 3 miesięcy, a potem umieszczona w aparacie ortopedycznym na pół roku.

Chcąc nie doprowadzić do rozwoju stopy wydrążonej, należy pamiętać przede wszystkim o właściwym obuwiu dziecka, już od najmłodszych lat. Buty nie mogą być za ciasne. Warto także regularnie odwiedzać fizjoterapeutę lub ortopedę, aby sprawdzać na bieżąco rozwój stóp malucha. Stopa wydrążona jest dosyć poważną deformacją, a nie leczona może nieść ze sobą dotkliwe objawy

Wady stóp u dzieci i dorosłych – rodzaje, leczenie, ćwiczenia

Wady stóp dotykają przede wszystkim osoby, które cierpią na schorzenia mięśni, są otyłe, bądź zbyt długo przebywają w pozycji stojącej. Należy unikać noszenia wąskich rajstop, wąskiego obuwia w palach, a także zbyt wysokich obcasów.

Wady stóp to również częsta przypadłość u dzieci. Wynika ona z rozbieżności między szybkim tempem rozwoju kości, a wolnym wzrostem masy mięśniowej. Jak wygląda leczenie wad stóp?

Spis treści

Wady stopy rozwijają się w następstwie dysproporcji pomiędzy wytrzymałością mięśni i aparatu więzadłowo-torebkowego a ich obciążeniem. Do najczęściej występujących wad stóp należą: stopa płaska, stopa płasko-koślawa, stopa szpotawa, stopa wydrążona.

Stopa – budowa

Stopa składa się z trzech elementów:

  • stępu,
  • śródstopia,
  • palców.

Stęp tworzą:

  • kość skokowa,
  • piętowa,
  • sześcienna,
  • łódkowata,
  • trzy kości klinowe.

Śródstopie tworzy pięć kości długich, które są przedzielone przestrzeniami międzykostnymi śródstopia. Wszystkie palce z wyjątkiem palucha, który posiada dwa paliczki, składają się z trzech paliczków.

Stopa – funkcje

Stopa posiada zdolność zarówno utrzymania ciężaru ciała, jak i dostosowywania się do zmian podłoża, obciążenia i ruchów. Te właściwości stopa zawdzięcza układowi więzadeł oraz mięśni zwanych stabilizatorami stopy. Układ więzadłowo-torebkowy stanowi tzw. stabilizatory bierne stopy.

Są one tak jakby resorami rozciągającymi się pod wpływem ucisku i powracającymi do stanu wyjściowego dzięki swym właściwościom. Stabilizatory czynne stopy, to układ mięśniowy.

Jak nazwa wskazuje, działanie tych mięśni polega na wykonywaniu odpowiednich ruchów oraz na stabilizacji stopy podczas obciążenia i chodu.

Wady stóp – przyczyny

Wady stopy rozwijają się w następstwie dysproporcji pomiędzy wytrzymałością mięśni i aparatu więzadłowo-torebkowego a ich obciążeniem. Dysproporcje te są spowodowane głównie przez:

  • obniżenie napięcia i siły mięśni – spowodowane np. chorobami mięśni (miastenia, dystrofia mięśniowa), schorzeniami neurologicznymi lub ogólnym wyczerpaniem organizmu (np. w ciężkiej chorobie);
  • otyłość i nadwagę;
  • zaburzenie krążenia krwi w obrębie kończyny dolnej (np. żylaki);
  • długotrwałe unieruchomienie kończyn dolnych;
  • przeciążenie stóp długotrwałą pracą lub przebywaniem w pozycji stojącej.

Niekorzystny wpływ na stopy mają przede wszystkim:

  • zbyt częste noszenie twardego i zbyt wąskiego w palcach obuwia,
  • noszenie zbyt wąskich skarpet, rajstop,
  • noszenie zbyt wysokich obcasów,
  • długie przebywanie w pozycji stojącej lub siedzącej,
  • powiększenie ciężaru ciała lub stałe noszenie ciężarów,
  • przewlekłe choroby sprzyjające ogólnemu osłabieniu mięśni np. krzywica,
  • okresy szybkiego wzrostu – okres dojrzewania, kiedy zmniejsza lub zwiększa się dysproporcja między rozwojem układu kostnego i mięśniowego.

Wady stóp u dzieci – przyczyny

Wady stóp u dzieci spowodowane są następstwem istnienia rozbieżności pomiędzy szybkim tempem rozwoju kośćca, a znacznie wolniejszym przyrostem masy mięśniowej, a zwłaszcza jej siły. Do tego dochodzą rozmaite przeciążenia, spowodowane na przykład otyłością małych dzieci.

You might be interested:  Choroba syropu klonowego – dziedziczenie, objawy, leczenie

Często do powstawania wad przyczyniają się sami rodzice, którzy zbyt wcześnie pionizują dziecko z pominięciem etapu raczkowania. Czasami mamy do czynienia z błędną interpretacją zachowań dziecka – np. bagatelizowanie wyciągniętych rąk do opiekuna, co zazwyczaj obrazuje zmęczenie dziecka i niechęć do spacerów.

Wady stóp – rodzaje

Do najczęściej występujących wad stóp należą:

  • stopa płaska,
  • stopa płasko-koślawa,
  • stopa szpotawa,
  • stopa wydrążona.

Stopa prawidłowa – jak wygląda?

Stopa prawidłowa, oglądana w pozycji stojącej, ma od strony wewnętrznej łagodny łuk, opierający się o podłoże piętą i śródstopiem. Pięta widziana od tyłu jest przedłużeniem goleni i jest prawie prostopadła do podłoża. Odbicie takiej stopy, czyli ślad postawiony przez bosą stopę na papierze, tzw. plantokonturogram, wykazuje charakterystyczne wgłębienie.

Płaskostopie – co to jest?

Przez płaskostopie rozumiemy proces stopniowego obniżania się podłużnego sklepienia stopy na skutek niewydolności aparatu więzadłowo-mięśniowego.

Niewydolność ta może dotyczyć dziecka z ogólnym osłabieniem układu mięśniowego i być jednym z objawów tego osłabienia.

Znacznie częściej jednak jest wynikiem dysproporcji między siłą mięśni a stawianymi jej wymogami, czyli wynikiem nieprzygotowania mięśni stóp do obciążenia. Przeciążenie to doprowadza do bolesności, zniekształceń oraz zaburzeń funkcji stopy.

Stopa koślawa i szpotawa – czym są?

W stopie prawidłowej, patrząc od tyłu oś pięty jest przedłużeniem osi podudzia. Fizjologiczne odchylenie wynosi około 5 stopni.

Przy koślawości stopy pięta ulega skręceniu na zewnątrz i opiera się o podłoże brzegiem wewnętrznym. Dziecko z tego typu wadą zdziera obcas obuwia po stronie wewnętrznej.

Stopy płasko-koślawe często łączą się z koślawością kolan, co znacznie pogłębia istniejące dolegliwości.

Stopa szpotawa jest odwrotnością stopy płasko-koślawej. Charakteryzuje się skręceniem pięty do wewnątrz i oparciem jej na krawędzi zewnętrznej. Przy tej wadzie dziecko zdziera obcas buta po stronie zewnętrznej.

Zniekształcenie polega na pogłębieniu wydrążenia stopy w odcinku między piętą a kościami śródstopia i równoczesnym skróceniu tego odcinka. Wada ta charakteryzuje się tzw. wysokim podbiciem. Przyczyn choroby upatruje się na tle rozwojowych zaburzeń w dolnym odcinku rdzenia kręgowego. Stopa wydrążona na plantokonturogramie nie pozostawia śladów w części środkowej.

Stopa płasko-koślawa – etapy choroby

Na przykładzie stopy płasko-koślawej:

Etap I – niewydolności mięśniowej. Na tym etapie stopa odciążona posiada prawidłowy kształt, ale jej łuk podłużny ulega spłaszczeniu już po niewielkim, krótkotrwałym obciążeniu.

Etap II – niewydolności więzadłowej. Na tym etapie stopa odciążona również ma prawidłowy kształt, lecz podczas obciążenia ulega spłaszczeniu a pięta ustawia się koślawo. Nieprawidłowe ustawienie pięty zanika podczas stania na palcach. Stopa staje się bolesna i męczy się już przy niewielkim wysiłku.

Etap III – stopa zniekształcona jest trwale niezależnie od obciążenia. W obrębie stawów stopy rozwijają się i stopniowo narastają zmiany zwyrodnieniowe.

Etap IV – dochodzi do zaniku chrząstek stawowych i do zrostów kostnych. Stopa jest bardzo zniekształcona i praktycznie niewydolna czynnościowo.

U większości dzieci rozpoczynających chodzenie stopy są pozornie płaskie. Jest to spowodowanie obecnością poduszeczki tłuszczowej, szczególnie po stronie wewnętrznej stopy. Prawidłowo zbudowana stopa zaczyna być widoczna około 4-5 roku życia i wtedy stwierdzone płaskostopie może okazać się realną wadą postawy.

Wady stóp u dzieci – badania

Jeżeli zauważymy u dziecka:

  • zmęczenie,
  • nieprawidłowy chód,
  • niechęć do spacerów czy aktywności fizycznej

może to świadczyć o wadzie stopy. Mimo że stopa w odciążeniu może się wydawać prawidłowa nie wyklucza to istnienia wady. W każdym przypadku należy udać się do lekarza ortopedy. Wykona on szczegółowe badanie ortopedyczne oraz w razie potrzeby dodatkowe badania:

Wady stóp – leczenie

Leczenie jest zawsze rozpatrywane indywidualnie, a powinno polegać na usunięciu przyczyn dysproporcji pomiędzy wydolnością stóp, a ich obciążeniem.

Leczenie wad stóp zależy od wieku chorego oraz stopnia rozwoju zniekształcenia stóp.

Korekcja wad postawy jest procesem długotrwałym, wymagającym czynnego udziału w nim: dziecka, jego rodziców, prowadzącego specjalistę od gimnastyki korekcyjnej, a także okresowo – lekarza ortopedy.

Leczenie może przybierać różne formy. Począwszy od ćwiczeń korekcyjnych, poprzez specjalne wkładki lub obuwie ortopedyczne, a skończywszy na zabiegu operacyjnym.

Wady stóp – ćwiczenia korekcyjne

Postępowanie korekcyjne ma na celu likwidację wady lub zahamowanie jej dalszego rozwoju, a tym samym przywrócenie prawidłowej postawy ciała. W postępowaniu tym zasadniczą rolę odgrywają ćwiczenia, dzięki którym uzyskujemy:

  • zwiększenie ruchomości w stawach,
  • zwiększenie siły mięśni,
  • wyrobienie nawyku prawidłowej postawy ciała.

Wykorzystując różne rodzaje i formy ruchu – ćwiczenia kształtujące, gry i zabawy oddziałowujemy nie tylko na narząd ruchu, ale także na narządy wewnętrzne, zwiększając tym samym wydolność układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.

Ważnym czynnikiem postępowania korekcyjnego jest:

  • właściwa organizacja warunków życia,
  • przestrzeganie zasad higieny pracy,
  • wypoczynku,
  • żywienia,
  • ogólna ruchliwość dziecka.

Proces wyrównywania jest długotrwały, dlatego stale musimy podtrzymywać u dziecka motywację czynnego udziału w zajęciach korekcyjnych.

Celem ćwiczeń jest wzmocnienie mięśni szczególnie osłabionych oraz usunięcie przykurczów. Zasadą postępowania korekcyjnego jest prawidłowe ustawienie stopy przy każdym ćwiczeniu.

Przestrzeganie jej zapewnia wzmacnianie mięśni oraz właściwe współdziałanie zespołów mięśniowych. Doskonałym uzupełnieniem ćwiczeń korekcyjnych jest wprowadzenie elementów tanecznych z muzyką.

Ćwiczenia kształtujące stopę należy prowadzić łącznie z ćwiczeniami ogólnokształtującymi, aktywizującymi cały organizm dziecka.

Postępowanie korekcyjne i ćwiczenia wzmacniające można poszerzyć o różne elementy zaopatrzenia ortopedycznego. Należą do nich:

  • obcas Thomasa,
  • wkładka supinująca,
  • wkładki podpierające całe sklepienie stopy,
  • różnego rodzaju urządzenia unieruchamiające.

Zaawansowane zmiany wymagają specjalnego obuwia ortopedycznego wykonanego na odlewie gipsowym.

Wady stóp – leczenie operacyjne

Ostatecznością stosowaną jedynie w zaawansowanym zniekształceniu stopy jest postępowanie operacyjne, którego celem jest poprawa statyki stopy oraz zniesienie dolegliwości.

Wady stóp – jak wybrać obuwie?

Ważnym elementem leczenia i profilaktyki zniekształceń stóp jest noszenie prawidłowego obuwia. Obuwie zapewniające prawidłowy rozwój stopy powinno mieć:

  • odpowiednią wielkość uwzględniającą tzw. naddatek funkcjonalny wynikający z wydłużania się stopy przy obciążeniu,
  • szeroki przód umożliwiający ruchy palców,
  • sztywny zapiętek zapewniający stabilizację pięty,
  • wygodny, szeroki i niezbyt wysoki obcas,
  • wierzch, który nie uciska stopy,
  • wysoką cholewkę stabilizującą staw skokowy, zwłaszcza u małych dzieci.

Podsumowując wady postawy a szczególnie wady stóp to duży problem medyczny i społeczny. Profilaktyka oraz wczesne leczenie tych wad są najskuteczniejszą metodą walki z tym zjawiskiem. Postępowanie korekcyjne, zalecenia oraz przeciwwskazania na przykładzie płaskostopia – najczęstszej wady stóp u dzieci.

Wady stóp – zalecenia i przeciwskazania

Wskazania:

  • Kąpiele w ciepłej wodzie z dodatkiem soli oraz kąpiele o zmiennej temperaturze: w wodzie o temperaturze 35 stopni przez 5 minut i o temperaturze 20 stopni przez 5 sek. Kąpiele te powinny być wykonywane w pozycji stojącej, siedzącej, urozmaicone różnymi ruchami stóp, w stawach kolanowych, biodrowych i tułowia. Celem ich jest wzmożenie ukrwienia stóp
  • Chodzenie i bieganie po urozmaiconym terenie i podłożu.
  • Pływanie
  • Jazda na rowerze ze stopami dostającymi pedałów dosiężnie – zmusza to stopę do energicznej pracy w odciążeniu.
  • Bieganie po rosie, a nawet śniegu.

Przeciwwskazania:

  • długotrwałe stanie,
  • dźwiganie dużych ciężarów,
  • zeskoki i skoki bierne na twarde podłoże,
  • duże rozkroki w pozycji stojącej.

Wady stóp – ćwiczenia

  1. Pozycja wyjściowa – w marszu:
  • na zgiętych kolanach na zewnętrznych krawędziach stóp, wznos rąk skosem w górę – wdech, ręce w dół – wydech;
  • poruszanie się po linii prostej, po ławeczce itp. do przodu i do tyłu (stawiając stopę za stopą), na palcach, ramiona w bok.
  1. Pozycja wyjściowa – siad prosty lub na krześle:
  • naprzemienne zginanie i prostowanie stóp w stawach skokowych z równoczesnym zginaniem palców,
  • przesuwanie stóp do przodu ruchem pełzającym jak dżdżownica,
  • imitowanie kroków baletnicy chodzącej na czubkach palców w różnych kierunkach.
  1. Pozycja wyjściowa – leżenie tyłem:
  • uniesienie nóg w górę, rozchylenie kolan i “bicie brawo” stopami.
  1. Pozycja wyjściowa – siad podparty:
  • zwijanie gazety w kulę i wyrzucanie jej nogami jak najdalej do przodu,
  • rozwijanie kul stopami,
  • rozdzieranie stopami gazety na kawałki,
  • zbieranie stopami kawałków gazety do kosza,
  • uderzanie palcami o gazetę – ” gra na pianinie”.
  1. Pozycja wyjściowa – leżenie tyłem:
  • nogi zgięte oparte stopami o ścianę, toczenie piłki w górę.
  1. Pozycja wyjściowa – leżenie tyłem:
  • przy zgiętych kolanach palcami stopy (naprzemiennie) chwyt chusteczki i machanie nią jak chorągiewką.
  1. Pozycja wyjściowa – leżenie tyłem:
  • chwyt palcami jednej stopy ołówka , uniesienie nogi w górę i pisanie w powietrzu stopą literek, cyfr, wyrazów.
  1. Pozycja wyjściowa – leżenie tyłem :
  • chwyt woreczka palcami stopy i rzut w tył za siebie, raz lewą, raz prawą stopą,
  • “jazda na rowerze” z przytrzymywaniem palcami stóp woreczków.

Czytaj też:

  • J. Kołodziej, K. Kołodziej, I. Momola, Gimnastyka korekcyjno- kompensacyjna w szkole, Rzeszów 1998
  • S. Owczarek, Atlas ćwiczeń korekcyjnych, WSiP, Warszawa 1998
  • S. Owczarek, M. Bondarowicz, Zabawy i gry ruchowe w gimnastyce korekcyjnej, WSiP, Warszawa 1997
  • Kotecka – Nocień M., Płukarz H., Stopy płaskie u dzieci. Gimnastyka lecznicza, PZWL, Warszawa 1986
  • Kutzner – Kozińska M., Korekcja wad postawy cz. I i II, AWF, Warszawa 1992
  • Kasperczyk T., Wady postawy ciała – diagnostyka i leczenie, 1998
  • Kutzner – Kozińska M., Postawa ciała, jej ocena i korygowanie wad, 1992
  • T. Żuk, A. Dziak, A. Gusta, Podstawy ortopedii i traumatologii, 1980

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *