Uczucie duszności – uczucie braku powietrza

Duszności mogą pojawić się u osób chorych, ale zdarza się, że doświadczają ich ludzie zupełnie zdrowi. Opisywane są one jako trudności z nabraniem powietrza lub uczucie jego braku. Duszność dzieli się na ostrą i przewlekłą, spoczynkową i wysiłkową.

Duszność, bez względu na jej przyczynę, jest bardzo nieprzyjemnym objawem, który sprawia, że osoba jej doświadczająca może odczuwać lęk o swoje życie. Pamiętaj, że nie jest to choroba sama w sobie, dlatego zawsze trzeba wykonać dodatkowe badania w celu poznania przyczyny dolegliwości.

Czym są duszności?

Duszność to uczucie braku powietrza lub trudności z oddychaniem, które zwykle połączone jest ze wzmożoną pracą mięśni oddechowych.

Warto zaznaczyć, że jest to objaw subiektywny, czyli odczuwany przez chorego, ale też taki, który można stwierdzić w badaniach (odchylenia widać m.in. w gazometrii lub pulsoksymetrii).

Duszności mogą pojawić się zarówno u osób zdrowych, jak i chorych. Dzieli się je na:

  • duszności ostre i przewlekłe,
  • duszności spoczynkowe i wysiłkowe.

Objawy duszności to przede wszystkim trudności w złapaniu oddechu, które mogą mieć różne nasilenie. Często towarzyszą im także inne dolegliwości: kaszel, uczucie ucisku lub ból w klatce piersiowej, świsty, odkrztuszanie wydzieliny, krwioplucie. Jeżeli duszności są spowodowane infekcją układu oddechowego, może pojawić się również gorączka.

Duszności u dzieci i dorosłych mogą pojawić się na skutek:

  • zmniejszenia pojemności minutowej serca,
  • zmniejszenia objętości miąższu płuc, odpowiadającego za wymianę gazową,
  • zwężenia dróg oddechowych,
  • zmniejszenia poziomu hemoglobiny we krwi,
  • zmian chorobowych w miąższu płuc,
  • osłabienia mięśni oddechowych,
  • zmian metabolicznych (np. w wyniku cukrzycy),
  • dużego wysiłku fizycznego,
  • silnych dolegliwości bólowych,
  • większego zapotrzebowania na tlen,
  • dolegliwości związanych ze sferą psychiczną.

Uczucie duszności – uczucie braku powietrza

Ubezpieczenie na życie i zdrowie

Zapewnij swoim najbliższym poczucie finansowego bezpieczeństwa, gdyby Ciebie zabrakło. Dodatkowo możesz zapewnić sobie pieniądze na wypadek ciężkiego zachorowania (m.in. na raka, cukrzycę, udar) i pobytu w szpitalu.
 

Sprawdź

Duszność spoczynkowa

Duszność spoczynkowa to określenie trudności z oddychaniem, które występują bez wysiłku fizycznego, a więc np. w trakcie spokojnego siedzenia. Dolegliwości związane z dusznością spoczynkową mogą pojawić się nagle lub stopniowo się nasilać. Ten rodzaj duszności obserwuje się przy:

Duszność wysiłkowa

Duszność wysiłkowa to problemy z oddychaniem, które pojawiają się podczas wysiłku fizycznego. Najczęściej obserwuje się ją w chorobach układu krążenia. Jednakże zdarza się, że występuje również u osób zupełnie zdrowych, podczas bardzo intensywnych ćwiczeń lub wspinaczki wysokogórskiej.

Możliwe przyczyny duszności wysiłkowej to:

  • choroba niedokrwienna serca,
  • astma oskrzelowa,
  • niewydolność krążenia,
  • płyn w jamie opłucnej,
  • intensywny wysiłek fizyczny,
  • początkowe stadium POChP.

Zobacz też: Koronawirus a astma – leczenie astmy w czasie epidemii COVID-19

Duszność psychogenna

Bardzo często duszności pojawiają się na skutek silnego stresu, lęku, depresji lub napadu paniki. Trudności z oddychaniem występują pod wpływem stresującej sytuacji lub po doświadczeniu skrajnych emocji.

Niekiedy towarzyszy im uczucie lęku przed śmiercią, przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej, wzmożone pocenie się, drżenie ciała, uderzenia gorąca, a nawet zasłabnięcie.

Zdarza się, że trudności z oddychaniem spowodowane czynnikiem psychicznym mają postać szybkiego i pogłębionego oddechu (hiperwentylacja).

Inne przyczyny duszności

Inne przyczyny duszności to:

  • infekcja układu oddechowego (np. zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie krtani),
  • ciało obce w drogach oddechowych,
  • nowotwór płuc,
  • odma opłucnowa,
  • niedokrwistość,
  • zawał mięśnia sercowego.

Zdarza się także, że duszności pojawiają się na skutek uszkodzenia dróg oddechowych po kontakcie z niebezpieczną substancją chemiczną. Dlatego niektóre osoby, z racji wykonywanego zawodu, powinny pamiętać o zakładaniu specjalnych masek z filtrami.

Atak duszności

Atak duszności wymaga pilnej interwencji medycznej, zwłaszcza gdy trudności z oddychaniem uniemożliwiają mówienie, przyczyniają się do znacznego pogorszenia samopoczucia lub towarzyszą im inne objawy. Ich leczenie zależy od przyczyny, która je wywołała, np. w ataku astmy choremu podaje się leki rozszerzające oskrzela.

Osoba, która udziela pomocy przy ataku duszności, powinna:

  • uspokoić chorego,
  • pomóc mu przyjąć dogodną pozycję,
  • zapewnić choremu dostęp świeżego powietrza,
  • wezwać pogotowie,
  • pozostać z chorym do przyjazdu karetki,
  • w razie nagłego pogorszenia się stanu chorego, rozpocząć resuscytację.

Duszności zwykle wiążą się z koniecznością hospitalizacji lub wykonania szeregu badań, które pomogą ustalić ich przyczynę. To z kolei powoduje utratę części dochodów poprzez duże wydatki.

Możesz się przed nimi uchronić, wykupując nasze ubezpieczenie na wypadek pobytu w szpitalu. To nie tylko wsparcie finansowe, ale także pomoc w zorganizowaniu bezpłatnych konsultacji specjalistycznych i rehabilitacji.

Wszystko po to, aby przyspieszyć Twój powrót do pełni zdrowia.

Tagi:
#choroby cywilizacyjne
#układ oddechowy
#zdrowie

Duszność – przyczyny

Duszność to uczucie, dla którego charakterystyczne jest nieprzyjemne oddychanie (brak powietrza), które może być odczuwane w różny sposób. Duszność może występować podczas wysiłku lub spoczynku, jednak najczęściej przyczyn upatruje się w dolegliwościach układu oddechowego. Bardzo często duszność pojawia się jak odpowiedź na silny stres oraz przeżycia emocjonalne.

Osoby, które często doświadczają duszności powinny skonsultować swoje dolegliwości z lekarzem, który określi dalsze postępowanie. Konsultację z lekarzem rodzinnym można odbyć za pośrednictwem wizyty online również w ramach NFZ. Umów wizytę już dziś!

Duszność pojawia się na skutek dostarczania do organizmu zbyt małej ilości tlenu i upośledzenia wydalania z niego dwutlenku węgla, zazwyczaj na skutek:

  1. niewydolności układu krążenia,

  2. zapalenia oskrzeli,

  3. zaburzeń psychogennych,

  4. niewydolności narządu oddechowego,

  5. napadu dychawicy (astmy) oskrzelowej,

  6. rozedmy płuc,

  7. zaburzeń metabolicznych,

  8. włóknienia pozapalnego płuc,

  9. zmniejszenia objętości płuc z powoduucisku z zewnątrz (płyn w jamie opłucnej, odma, nowotwór).

Pozostałe możliwe przyczyny duszności obejmują:

  1. obecność ciała obcego – podczas wdechu pojawia się świst oraz gwałtowny kaszel (częsta przypadłość małych dzieci). Powinno ono jak najszybciej zostać usunięte z dróg oddechowych (bronchoskopia)

  2. niewydolność serca – duszność występuje w pozycji leżącej,

  3. zaburzenia lękowe,

  4. porażenie przepony – pojawia się nagle (duszność w pozycji leżącej),

  5. uszkodzenie dróg oddechowych o charakterze toksycznym (duszność występuje na skutek kontaktu z chemikaliami oraz innymi toksycznymi substancjami; szczególnie u osób, które z racji wykonywanego zawodu mają na co dzień kontakt z takimi środkami),

  6. zawał serca,

  7. astma (chorzy na ogół mają świszczący oddech i kłopoty w oddychaniu, które występują jako reakcja na określony alergen).

  8. brak aktywności fizycznej – duszność pojawia się po wysiłku fizycznym u osób, które na ogół prowadzą siedzący tryb życia,

  9. niedokrwistość,

  10. choroba śródmiąższowa płuc

  11. obturacyjna choroba płuc – najpierw występuja duszność po wysiłku potem nawet w spoczynku.

Zanim zostanie udzielona pierwsza pomoc należy bliżej określić rodzaj odczuwanej duszności, czy jest ona stała, czy też okresowa.

Jeżeli duszność ma charakter duszności okresowej, należałoby znaleźć jej przyczynę (czy związana jest z wysiłkiem fizycznym, czy też ze zdenerwowaniem, zetknięciem się z jakimś przedmiotem lub zapachem). Bardzo ważne jest ponadto ustalenie, czy chory ma trudności z wdechem, czy też z wydechem powietrza lub czy ma duszność typu mieszanego.

Duszność może być symptomem sugerującym zagrożenie życia, szczególnie jeżeli połączona jest z sinicą.

Nagle pojawiająca się duszność (szczególnie u dzieci) może być konsekwencją przedostania się ciała obcego do gardła lub górnych dróg oddechowych.

Wówczas zabiegiem ratującym życie jest najczęściej uniesienie malucha do góry nogami, a głową ku dołowi, lub manewr uciśnięcia dolnej części klatki piersiowej, który sprawia bardzo często wyrzucenie ciała obcego z krtani lub górnej części tchawicy. Duszność może być też wyrazem powstania zatoru i zawału płuca.

W przypadku duszności przydatny może się okazać pakiet kardiologiczny, który pomoże zdiagnozować przyczynę problemu. Kup pakiet już dziś!

You might be interested:  Wątroba - jak zadbać o jej zdrowie?

Najczęściej obserwowanymi objawami duszności, są:

  1. włączenie się do pracy dodatkowych mięśni oddechowych,

  2. przyspieszony oddech,

  3. płytki oddech,

  4. ruchomość skrzydełek nosa,

  5. przyjmowanie zazwyczaj pozycji pochylonej do przodu (opieranie się o coś),

  6. zaciąganie międzyżebrzy,

  7. wydobywanie się z ust pacjenta stridoru (jest charakterystyczny dźwięk),

  8. słyszalne świsty (szczególnie w duszności wydechowej),

  9. krwioplcuie (to odkrztuszanie krwi z dróg oddechowych, którego występowanie sugeruje występowanie zatorowości płucnej lub przewlekłe zapalenie oskrzeli). Najpoważniejszą chorobą, w przebiegu której obserwuje się krwioplucie jest nowotwór płuc.

Powodem do niepokoju powinny być objawy alarmujące, w postaci utraty masa ciała; nocnego pocenia się; splątania i zaburzeń świadomości; bólu w klatce piersiowej; duszności spoczynkowej.

Ból w klatce piersiowej towarzyszący duszności przywodzi w pierwszej kolejności zawał serca, jednak istnieją również inne dolegliwości, które charakteryzują się tymi dwoma objawami, np.: zatorowość płucna, tamponada serca oraz rozwarstwienie aorty.

W każdym przypadku konieczna jest konsultacja z lekarzem, gdyż duszność+ból w klatce piersiowej to stan mogący zagrażać życiu pacjenta.

U osób, które się silnie stresują dosyć często obserwuje się występowanie duszności. Jest to charakterystyczny objaw nerwicy, który pojawia się, gdy odczuwamy silnego uczucie lęku. Duszności towarzyszyć mogą również inne dodatkowe objawy, takie jak kłucie w okolicy serca, ucisk w klatce piersiowej czy kołatanie serca.

Ponadt pacjenci uskarżają się na utrudnione nabieranie powietrza do płuc. Silna duszność pojawia się podczas napadu silnej histerii, ale równiez u osób całkowicie zdrowych, które w danej chwili zmagają się z silnymi emocjami. Innym częstym objawem, który towarzyszy duszności w sytuacji stresowej jest uczucie “guli” w gardle.

Miewasz silne duszności? Nie wiesz czym mogą być spowodowane? Teraz możliwe jest odbycie bezpłatnych konsultacji z lekarzem rodzinnym w ramach NFZ. Wystarczy zmienić dotychczasową poradnię POZ na platformie haloDoctor. Sprawdź, jakie korzyści otrzymasz

Medonet / Medonet

Należy podkreślić, że opisane poniżej zasady różnicowania rodzaju duszności, a szczególnie wskazówki odnoszące się do postępowania w duszności oskrzelowej (wydechowej) i sercowej (wdechowej), dotyczą wyłącznie chorych, u których rozpoznanie ustalił już uprzednio lekarz.

1. Duszność wdechowa jest na ogół następstwem osłabienia pracy serca, zastoju i nadciśnienia w żyłach płucnych, a czasami i anatomicznego zwężenia górnych dróg oddechowych.

Powietrze ma utrudnioną drogę do pęcherzyków płucnych, oddech pacjenta staje się płytki i przyspieszony, mięśnie oddechowe mocno się napinają, a dolne przestrzenie międzyżebrowe zapadają się przy wdechu.

Duszność wdechowa jest charakterystyczna dla niedomogi serca.

2. Duszność wydechowa jest najczęściej związana ze zwężeniem oskrzelików oraz małą elastycznością pęcherzyków płucnych.

Duszność wydechową można zaobserwować w rozedmie płuc, zapaleniu oskrzeli, dychawicy oskrzelowej, itp. Kłopoty z oddychaniem odnoszą się przede wszystkim do wydechu, który jest czynnością bierną.

Dodatkowe mięśnie wydechowe podczas wydechu są silnie napinane, aby czynnie wesprzeć akt wydechu.

3. Duszność o charakterze mieszanym charakteryzuje się problemami z równoczesnym wdechem i wydechem. Występuje w wielu przewlekłych lub podostrych chorobach narządu oddechowego, współistniejących z chorobami układu krążenia, szczególnie serca.

Nagły napad silnej duszności jest objawem dychawicy, czyli astmy. Podczas napadu chory zmuszony jest do przyjęcia wygodnej pozycji, zwykle stojącej lub siedzącej, z pochyleniem ku przodowi i oparciem się np. o parapet otwartego okna, gdyż podparcie umożliwia zwiększenie pracy mięśni oddechowych.

Do najczęściej spotykanych stanów nagłej duszności należą napady:

  1. astmy (dychawicy) oskrzelowej,

  2. astmy (dychawicy) sercowej.

Każdy napad duszności z towarzyszącą sinicą powinien być natychmiast skonsultowany z lekarzem. Należy jak najszybciej wezwać karetkę pogotowia.

Duszności przy niewydolności serca

Duszność – jak postępować?

Postępowanie zależy od przyczyny, która spowodowała duszność. Na przykład, jeśli odczuwamy silne uczucie duszności w zatłoczonym pomieszczeniu – należy wyjść na zewnątrz i zaczerpnąć świeżego powietrza. W przypadku, gdy duszność spowodowała silna histeria/stres, należy się przede wszystkim uspokoić i odwrócić myśli od niepotrzebnych emocji oraz powoli oddychać.

Za uniwersalny środek leczniczy w przypadku duszności uważany jest tlen, który powinien być jak najszybciej dostarczony choremu (również za pomocą świeżego powietrza).

Oprócz tego należy pacjentowi zapewnić pozycję, która znacznie ułatwi mu oddychanie (unikać pozycji leżącej!), np. półsiedzącą lub siedzącą. U osób z dusznością występującą w przebiegu ostrego zapalenia krtan dobrym sposobem jest ekspozycja na zimne powietrze.

W przypadku braku poprawy, domięśniowo lub dożylnie podaje się adrenaliną lub glikokortykosteroidy.

U osób cierpiących na choroby oddechowe podaje się preparaty rozszerzające oskrzela (np. salbutamol).

Treści z serwisu medonet.pl mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny.

Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na halodoctor.

pl, gdzie uzyskasz pomoc online – szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. Teraz z e-konsultacji możesz skorzystać także bezpłatnie w ramach NFZ.

Źródła

  • Domowy Poradnik Medyczny, PZWL
  • Zespół zmęczeniowy, duszność, obniżona sprawność fizyczna. Prof. Fal o tym, na co skarżą się ozdrowieńcy
  • Kiedy duszność świadczy o poważnej chorobie? [WYJAŚNIAMY] Duszność to jedna z najczęstszych, a zarazem najtrudniejszych do zdiagnozowania, przyczyn zgłaszania się pacjentów do lekarza. Zazwyczaj kojarzona jest z kiepską… Lidia Banach
  • Duszność w astmie oskrzelowej Duszność w astmie oskrzelowej wynika z gwałtownego zwężenia drobnych oskrzeli i oskrzelików na skutek skurczu warstwy mięśniowej oraz obrzęku błony śluzowej… Kazimierz Janicki | Onet.
  • Duszność w astmie sercowej (napadowa duszność nocna) Duszność w astmie sercowej to określenie potoczne choroby, której prawidłowa medyczna nazwa to napadowa duszność nocna. Choroba spowodowana jest nagłym… Kazimierz Janicki | Redakcja Medonet
  • Dlaczego pacjentów z COVID-19 kładzie się na brzuchu? [WYJAŚNIAMY] Ułożenie pacjenta chorego na COVID-19 w pozycji na brzuchu to prosta metoda, którą wykorzystują lekarze w przypadku ciężkiego przebiegu choroby. Jak się okazuje,…
  • Jest ryzykowne, nie leczy, ale ratuje życie. Czym jest ECMO – “terapia ostatniej szansy”? [WYJAŚNIAMY] ECMO jest ryzykowne, nie leczy, ale może uratować życie, stąd zapewne nazywane jest nieraz “terapią ostatniej szansy”. Choć lekarze stosują je od lat, o ECMO…
  • Jak radzić sobie z dusznościami w ciąży? Jak postępować w przypadku pojawienia się duszności w czasie ciąży? Czy duszności w ciąży to stan normalny? Czy należy się niepokoić? Jak sobie radzić z… Lek. Katarzyna Darecka | Shutterstock
  • Strychnina Strychnina to organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów, mający właściwości toksyczne. Występuje w roślinie o nazwie kulczyba wronie oko, którą można…
  • Diosmina Diosmina (Diosmunum) to flawonoid wykazujący działanie ochronne wobec naczyń żylnych. Jest składnikiem leków flebotropowych oraz flebotonicznych.
  • Przyspieszone lub zwolnione tętno Terminem tętna to rytmiczny ruch ściany tętnicy, w łatwy sposób wyczuwalny przez przyłożenie opuszki palca w okolicy tętnic powierzchownych, zależny od… Kazimierz Janicki

Uczucie duszności – groźny objawy POChP. | NOVAMED.PL Hurtownia Sprzętu Medycznego

  ,,Czy dziś wieczorem kiedy podbiegłaś do odjeżdżającego autobusu, zaobserwowałaś u siebie przyśpieszony oddech? – myślisz ,, z moją kondycją jest słabo, chyba się starzeję..”

   Czy kiedy bawiłeś się z dzieckiem na placu zabaw w niedzielne przedpołudnie, poczułeś że trudniej się oddycha? – myślisz ,, to dlatego, że dziś jest gorąco a ja po całym tygodniu pracy jestem zmęczony”.

  •    Czy kiedy wstajesz do pracy, męczysz się przy myciu głowy, ścieleniu łóżka czy podczas ubierania? – myślisz ,, ten stres w pracy mnie wykańcza”
  •    Kiedy słyszysz jak nad ranem kaszle Twój małżonek – myślisz ,, wszystko to te papierosy, albo coś go rozkłada, nic mu nie będzie”.
  • Prawdą jest, że: możesz mieć słabą kondycję, masz prawo być zmęczony, stres rzeczywiście może mieć negatywny wpływ na nasz stan zdrowia, a mąż może kaszleć bo rozwija się u niego przeziębienie, bądź też kaszel jest wynikiem palenia, tylko dlaczego w żadnym z tych przypadków nie podejrzewałaś/łaś, iż to mogą być objawy przewlekłej obturacyjnej choroby płuc POChP?
You might be interested:  Zwapnienia w piersiach – makro- i mikrozwapnienia – przyczyny, rokowania, czy to rak?

Narastające uczucie duszność

Bez jedzenia człowiek przetrwa 2 tygodnie, bez wody 7 dni, bez tlenu 8 min. Oddychanie jest jedną z podstawowych funkcji życiowych każdego żywego organizmu. Dlatego też uczucie duszności jest bardzo niepokojącym objawem. Zjawisko duszności jest definiowane jako subiektywne odczuwanie braku powietrza w płucach czy trudności z nabraniem powietrza.

Napad duszności może być następstwem kilku czynników:

  • fizjologicznych takich jak wysiłek fizyczny
  • psychologicznych takich jak strach czy zdenerwowanie
  • patofizjologicznych/ chorobowych
  • spoczynkową i wysiłkową
  • ostrą (napadową i przewlekłą)
  • występującą w wyniku zmiany pozycji ciała

Głównym czynnikiem odpowiedzialnym za wywołanie uczucia duszności są zmiany patofizjologiczne w obrębie dolnych i górnych dróg oddechowych np.:

  • obrzęk krtani
  • ciało obce w tchawicy
  • napad astmy oskrzelowej
  • odma
  • zapalenie oskrzeli
  • przewlekła obturacja płuc

Kiedy duszność jest symptomem choroby?

Każdy rodzaj zaobserwowanej duszność jest niewątpliwe wskazaniem do konsultacji z lekarzem. Na szczególną uwagę zasługuje ,,narastające uczucie duszności” .Odczucie to występuje wówczas kiedy zaobserwowaliśmy u siebie początkowo duszność spontaniczna, która wstępuje np.

w trakcie jazdy na rowerze, z czasem towarzyszy nam już podczas spaceru, zaś po pewnym czasie pojawia się w trakcie wykonywanie codziennych czynność  wówczas uczucie zmęczenia towarzyszy nam np. podczas ubierania, zmywania czy gotowania).

Ten typ duszności jest charakterystycznym objawem jaki towarzyszy przewlekłym chorobom płuc, takim jak rozedma czy POChP.

Dlaczego brakuje tchu? Najczęstsze przyczyny nagłej i przewlekłej duszności

Duszność to subiektywne odczucie, które opisuje się zwykle jako brak tchu lub problemy ze swobodnym oddychaniem.

Duszność zmusza to wkładania większego, nieuzasadnionego w normalnych warunkach wysiłku w oddychanie, może również oznaczać niemożność swobodnego oddychania czy zaczerpnięcia powietrza.

Może wystąpić nagle lub towarzyszyć przez długi czas, ale zawsze ma swoją przyczynę. Jaką? Sprawdź!

Duszność jest stanem uświadomionej konieczności wzmożenia czynności oddechowej z jej najcięższą postacią – duszeniem się. To uczucie subiektywne, które każdy opisuje inaczej, choć w każdym przypadku chodzi o problemy ze swobodnym oddychaniem. 

Należy pamiętać, że duszność to nie choroba, a objaw, który zależy od wielu czynników środowiskowych, psychologicznych lub konkretnych chorób. Duszność mogą wywoływać niektóre choroby płuc, serca, a nawet zatrucia. Objaw ten mogą nasilać również inne czynniki, takie jak otyłość, brak kondycji fizycznej oraz problemy emocjonalne.

Jakie są przyczyny duszności?

Duszność u osób zdrowych zwykle pojawia się po intensywnym wysiłku, zwłaszcza gdy dotyczy osób, które nie ćwiczą regularnie i mają słabą formę. Jednak u osób chorych objaw ten występuje nawet przy niewielkim wysiłku, a nawet w spoczynku. Duszności często towarzyszy lęk i uczucie niepokoju.

Duszność może mieć różne nasilenie:

  1. może występować jedynie podczas dużego wysiłku fizycznego;
  2. pojawiać się podczas szybkiego marszu po płaskim terenie lub wchodzenia na niewielkie wzniesienie;
  3. zmuszać do wolniejszego poruszania się lub zatrzymania w celu nabrania tchu;
  4. uniemożliwiać opuszczanie domu, ubieranie się i wykonywanie nawet najmniejszych czynności.

Jeśli duszność nie jest wynikiem mocnego wysiłku, jeśli towarzyszy często, nasila się lub utrzymuje nieprzerwanie, to należy zgłosić się do lekarza na badanie. Warto zwracać uwagę na, to kiedy pojawia się duszność, czy są to ataki, czy problemy z oddychaniem utrzymują się cały czas i jak duże jest nasilenie tego stanu. Te informacje mogą pomóc lekarzowi w ustaleniu źródła problemu.

Najczęstsze przyczyny nagłej (napadowej) duszności:

Sytuacją szczególną jest tzw. panika oddechowa, czyli napad duszności połączony z lękiem przed uduszeniem.

Najczęstsze przyczyny przewlekłej duszności:

Duszność może być powodowana przez zwężenie oskrzeli, co ma miejsce w przypadku astmy, POChP czy nowotworów oskrzeli. Objaw ten towarzyszy również nadczynności tarczycy oraz problemom natury nerwowej u osób odczuwających silny stres i lęk. Przyczyną duszności może być także niedokrwistość, ponieważ zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi upośledza dostarczanie tlenu do tkanek.

Objawy towarzyszące duszności

Duszność rzadko występuje samodzielnie. Zwykle towarzyszą jej inne objawy, takie jak: kaszel, świsty podczas oddychania (świszczący oddech), czy uczucie zalegania czegoś w gardle.

Napadowej, ciężkiej duszności (na przykład w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc) może także towarzyszyć ból w klatce piersiowej i krwioplucie, a u chorych na rozstrzenie oskrzeli duszności może towarzyszyć ropna wydzielina.

Jakie badania wykonać, gdy pojawia się duszność?

Podstawą diagnozowania duszności jest ocena parametrów życiowych, w tym tętna. Przeprowadza się badania podmiotowe i przedmiotowe, w zależności od czasu występowania duszności i objawów towarzyszących.

U osób, które skarżą się na duszności, przeprowadza się zwykle pulsometrię i w razie potrzeby gazometrię, a także morfologię krwi, RTG klatki piersiowej.

Następnie, w zależności od podejrzewanej przyczyny duszności, można wykonać: EKG, echokardiografię, USG żył, tomografię klatki piersiowej, jonogram, parametry czynności nerek, oznaczenie stężenia ketonów i mleczanu, parametry czynności wątroby, badanie neurologiczne.

Leczenie duszności uzależnione jest od jej przyczyny, zwykle choroby wywołującej problemy z oddychaniem. Gdy duszność jest ostra i niemożliwe jest ustalenie przyczyny, podaje się tlen, a w razie konieczności wykonuje wentylację mechaniczną. 

Masz takie objawy? Zgłoś się do lekarza!

Duszność zazwyczaj wymaga konsultacji z lekarzem, choć nie zawsze pilnej. Natomiast, jeśli duszność jest nasilona na tyle, że utrudnia mówienie, towarzyszy jej krwioplucie, ból w klatce piersiowej lub ból za mostkiem, to należy niezwłocznie zgłosić się do szpitala.

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: mp.pl

Duszność

Duszność to subiektywne odczucie braku powietrza, trudności w oddychaniu lub zadyszki.

Zależy od wielu współistniejących czynników fizjologicznych, środowiskowych, psychologicznych i społecznych. U osób zdrowych duszność może się pojawiać podczas dużego wysiłku fizycznego, natomiast u chorych występuje już przy niewielkim wysiłku lub w spoczynku. Często towarzyszy jej lęk.

Nasilenie duszności można ocenić za pomocą różnych skal, np. za pomocą zmodyfikowanej skali Medical Research Council (mMRC).

Skala mMRC
duszność występuje jedynie podczas dużego wysiłku fizycznego
1duszność występuje podczas szybkiego marszu po płaskim terenie lub wchodzenia na niewielkie wzniesienie
2z powodu duszności chory chodzi wolniej niż rówieśnicy lub idąc we własnym tempie po płaskim terenie, musi się zatrzymywać dla nabrania tchu
3po przejściu około 100 m lub po kilku minutach marszu po płaskim terenie chory musi się zatrzymać dla nabrania tchu
4duszność uniemożliwia choremu opuszczanie domu lub występuje przy ubieraniu się lub rozbieraniu

Podział duszności:

  • spoczynkowa i wysiłkowa
  • napadowa (ostra) i przewlekła
  • zależna od pozycji ciała (najczęściej występuje orthopnoë, czyli duszność pojawiająca się w pozycji leżącej, a ustępująca w pozycji siedzącej lub stojącej).

Przyczyny duszności

  • Duszność może powodować większość chorób płuc, choroby serca, a także niektóre choroby innych narządów lub zatrucia.
  • Przyczyny napadowej duszności to między innymi:
  • Przyczyny przewlekłej duszności to na przykład:
  • zwłóknienie płuc i inne śródmiąższowe choroby płuc
  • przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)
  • niewydolność krążenia
  • choroby neurologiczne (bp. miastenia, stwardnienie boczne zanikowe).

Podział duszności w zależności od mechanizmu powstawania (w wielu chorobach duszność jest wynikiem różnych mechanizmów):

  • zmniejszenie dostarczania tlenu do tkanek:
    • choroby powodujące zmniejszenie ilości czynnego miąższu płuc (np. zapalenie płuc, zwłóknienie płuc, rozedma)
    • upośledzenie czynności serca (zmniejszenie pojemności minutowej serca – niewydolność serca)
    • niedokrwistość (zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi, upośledzające dostarczanie tlenu do tkanek)
    • utrudnione wiązanie się hemoglobiny z tlenem w przebiegu zatruć tlenkiem węgla lub substancjami powodującymi methemoglobinemię
  • wzmożenie ośrodkowego napędu oddechowego niezbędne do uzyskania wystarczającej wentylacji (i hiperwentylacja):
    • zwężenie okrzeli – astma i POChP, nowotwory oskrzela
    • zmiany chorobowe zajmujące miąższ płuc, opłucną lub ściany klatki piersiowej (powodują zmniejszenie podatności płuc) – niewydolność serca, zapalenie płuc, choroby śródmiąższowe płuc, choroby opłucnej, zniekształcenia klatki piersiowej
    • kwasica nieoddechowa (zmiany metaboliczne w przebiegu np. zdekompensowanej cukrzycy)
    • osłabienie mięśni oddechowych i zaburzenia przewodnictwa nerwowego oraz nerwowo-mięśniowego (przełom miasteniczny), co powoduje upośledzenie czynności mięśni oddechowych
    • pobudzenie ośrodka oddechowego przez toksyny (np. salicylany)
    • nadczynność tarczycy
    • ból, lęk
    • duży wysiłek fizyczny u osób zdrowych.
You might be interested:  Problem z erekcją i potencją po czterdziestce – jakie mogą być przyczyny?

Objawy towarzyszące duszności

Duszność rzadko występuje bez innych objawów chorób płuc. U chorych na astmę napadom duszności często to towarzyszy kaszel, niekiedy świsty słyszalne podczas oddychania i uczucie ściskania w klatce piersiowej.

W zapaleniu oskrzeli oraz zapaleniu płuc występuje zwykle gorączka i kaszel z odkrztuszaniem ropnej (żółtej albo zielonej) plwociny. Chory na rozstrzenie oskrzeli odkrztuszają zwykle bardzo dużo ropnej wydzieliny. W wielu śródmiąższowych chorobach płuc duszności towarzyszy suchy kaszel.

Zatorowość płucna objawia się gwałtowną dusznością, której często towarzyszy ból w klatce piersiowej oraz krwioplucie.

Jeżeli przyczyną nagłej duszności jest zawał serca, chorzy zwykle skarżą się na bardzo silny ból zlokalizowany za mostkiem lub na przedniej powierzchni klatki piersiowej, który może promieniować do lewej ręki, lewego barku, między łopatki lub do żuchwy.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem?

Duszność w większości przypadków wymaga kontaktu z lekarzem. Jeżeli duszność jest tak nasilona, iż utrudnia mówienie, lub towarzyszy jej ból w klatce piersiowej, krwioplucie lub znaczne osłabienie, należy pilnie wezwać karetkę.

Serce wysyła sygnał ostrzegawczy – poznaj chorobę

Pierwszy przypadek silnego bólu w klatce piersiowej i duszności powinien skłonić nas do wizyty u lekarza i przeprowadzenia specjalistycznej diagnostyki, także kardiologicznej. Badania często potwierdzają w takich przypadkach dławicę piersiową.

Poznaj chorobę


Dławica piersiowa, zwana również dusznicą bolesną, to skutek choroby niedokrwiennej serca. Dyskomfort przez nią wywołany jest zwykle umiejscowiony w klatce piersiowej, w pobliżu mostka, ale może być odczuwany np. w nadbrzuszu, okolicy żuchwy i zębów, między łopatkami bądź promieniujący do kończyn górnych aż do nadgarstka i palców.

Dyskomfort ten jest często opisywany jako ucisk (gniecenie), zaciskanie lub ciężar, a czasami jako dławienie, uczucie opasującej obręczy lub pieczenie. Dławicy może towarzyszyć duszność, a bólowi w klatce piersiowej mniej swoiste objawy, takie jak męczliwość lub słabość, nudności, pieczenie lub palenie, niepokój czy „uczucie zbliżającej się śmierci”.

Ból dławicowy w większości przypadków trwa od kilku do 10 minut. 
Prof. dr hab. n. med. Piotr Jankowski, koordynujący w Polsce rozpoczętą w 2017 roku kampanię Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego „Poznaj swoją dławicę”, podkreśla, że choroba niedokrwienna serca jest jedną z najczęstszych chorób w Polsce – dotyczy 1,5 miliona Polaków.

Jest przy tym poważnym zagrożeniem dla zdrowia i życia, pogarsza też jego jakość. – Ocenia się, że nawet 30 proc. osób z chorobą niedokrwienną serca może cierpieć z powodu dławicy piersiowej. W wielu przypadkach jej objawy zapowiadają wystąpienie zawału serca – mówi profesor. – Nie ma więc żadnych wątpliwości: objawów dławicy piersiowej nie należy lekceważyć.

Dzięki postępowi medycyny najczęściej można je opanować, a ryzyko wystąpienia zawału serca zmniejszyć.

Za mało tlenu


Dławicę piersiową charakteryzuje zespół objawów spowodowanych zmniejszeniem ilości dostarczanego tlenu do mięśnia sercowego w stosunku do jego zapotrzebowania.

Gdy serce pracuje w warunkach normalnych, ilość krwi dopływająca tętnicami wieńcowymi zapewnia odpowiednią ilość tlenu i substancji odżywczych, jaką potrzebuje mięsień sercowy do wykonania pracy. Kiedy zapotrzebowanie na tlen wzrasta – np.

w związku z wysiłkiem fizycznym lub emocjami – krew, w wyniku zwężeń w naczyniach wieńcowych, nie dostarcza odpowiedniej ilości tlenu i w mięśniu sercowym pojawia się deficyt. Objawia się on charakterystycznym dla dławicy piersiowej zamostkowym bólem o charakterze ucisku i dusznością.

Najczęstszą przyczyną choroby niedokrwiennej serca, prowadzącej do dławicy piersiowej, jest miażdżyca tętnic wieńcowych, które doprowadzają krew do mięśnia sercowego. Inne przyczyny to m.in. skurcz, zator, zapalenie lub uraz tętnicy wieńcowej, zakrzepica tętnicza czy rozwarstwienie aorty.


Zwężanie światła tętnicy wieńcowej powstaje w wyniku tworzenia się tzw. blaszki miażdżycowej. Do jej rozwoju przyczyniają się m.in.

wysokie stężenie cholesterolu we krwi, cukrzyca i stany przedcukrzycowe, otyłość, nadciśnienie tętnicze, palenie tytoniu, a także nieprawidłowa dieta, przepracowanie, przewlekły stres oraz brak aktywności fizycznej.

Ból zamostkowy


Jak podkreślają lekarze, objawy dławicy piersiowej nie są charakterystyczne, gdyż obejmują duszność i nadmierną potliwość po wysiłku, uczucie ciężkości, zmęczenie i osłabienie, ucisk, ciężar, dławienie oraz pieczenie, a na końcu tej kaskady – ból zamostkowy (dławicowy).

Ból ten zlokalizowany w okolicy mostka, promieniuje zwykle do lewej strony ciała w kierunku szyi, żuchwy, lewego barku lub ramienia, do nadbrzusza w pobliżu pępka oraz do okolicy międzyłopatkowej. Opisywany jest on jako ugniatający, piekący lub ściskający, a nawet dławiący lub rozrywający.

Towarzyszą mu zwykle kołatanie serca, brak tchu i niepokój, a jego intensywność nie zmienia się wraz ze zmianą pozycji ciała czy fazy cyklu oddechowego.

Ból zamostkowy wywoływany jest przez wysiłek fizyczny, stres emocjonalny, wyjście na zimne powietrze lub obfity posiłek. Natężenie bólu dławicowego często jest większe w godzinach porannych. Ustępuje w trakcie odpoczynku oraz po podaniu odpowiednich leków.

Niezbędna diagnostyka kardiologiczna


Badania pozwalające na ustalenie rozpoznania choroby może wykonać kardiolog w poradni specjalistycznej, także takiej, która działa w uzdrowisku ukierunkowanym na leczenie chorób kardiologicznych i nadciśnienia, np. w Zakładzie Leczniczym „Uzdrowisko Nałęczów” SA. Powinny być one poprzedzone wykonaniem badań podstawowych.

Badania laboratoryjne pomagają ujawnić czynniki ryzyka miażdżycy oraz zaburzenia sprzyjające występowaniu dławicy piersiowej. Trzeba sprawdzić profil lipidowy, stężenie glukozy we krwi, morfologię krwi, stężenie kreatyniny w surowicy.

Ważny jest też elektrokardiogram spoczynkowy.

Dalsze badania specjalistyczne to echokardiografia spoczynkowa, elektrokardiograficzna próba wysiłkowa, obrazowe próby obciążeniowe, a także tomografia komputerowa naczyń wieńcowych, rezonans magnetyczny oraz koronarografia.

Strategia leczenia


Leczenie dławicy piersiowej sprowadza się głównie do terapii farmakologicznej i ma na celu zmniejszanie nasilenia objawów choroby, podniesienie jakości życia chorych oraz zapobieganie incydentom sercowo-naczyniowym, mogącym doprowadzić do śmierci.

Polega na zahamowaniu zmian w naczyniach wieńcowych i nie dopuszczaniu do sytuacji, w której dochodzi do niedokrwienia mięśnia sercowego.

U wybranych chorych, kwalifikujących się do takiego postępowania, wskazane jest leczenie inwazyjne (zabieg rewaskularyzacyjny).

Istotną rolę wspomagającą w terapii wszelkich schorzeń sercowo-naczyniowych, w tym również dławicy piersiowej, odgrywa profilaktyka. Na łamach Magazynu „Nasze Zdroje” pisaliśmy już o tym wielokrotnie. Udowodniona jest silna zależność pomiędzy stylem życia a występowaniem dławicy piersiowej.

– Niewłaściwa dieta, brak aktywności fizycznej i palenie tytoniu, stanowią istotne czynniki zwiększające ryzyko rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego. Jednocześnie wykazano, że zmiana stylu życia może zmniejszyć ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca nawet o 80 proc. – podkreśla kardiolog prof.

Piotr Jankowski.

– W profilaktyce dławicy piersiowej należy wdrożyć zasady zdrowej zbilansowanej diety, uwzględniającej ograniczenie tłuszczu i soli, dążyć do utrzymywania prawidłowego poziomu cholesterolu oraz właściwej masy ciała (BMI), podjąć umiarkowaną aktywność fizyczną oraz bezwzględnie rzucić palenie i drastycznie ograniczyć alkohol.


Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *