Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet

Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet©rocketclips/Fotolia Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet©rocketclips/Fotolia

Nadmiar greliny zwiększa apetyt, a estrogeny powodują obrzęki ciała. Kortyzol prowadzi do odkładania się tkanki tłuszczowej na brzuchu, natomiast niedobór hormonów tarczycy skutkuje spowolnieniem przemiany materii.

Zaburzenia hormonalne sprawiają, że człowiek zaczyna tyć, nawet jeśli nie zmienił sposobu odżywiania. Próby schudnięcia (na przykład dieta lub aktywność fizyczna) mogą nie przynieść oczekiwanych efektów.

Nadmiar greliny we krwi zwiększa apetyt

Grelinę nazywa się hormonem głodu. Substancja jest wydzielana w żołądku wtedy, gdy organizm domaga się pożywienia. Przemęczenie prowadzi do nadmiernego wydzielania greliny. Zbyt duża ilość tej substancji we krwi skutkuje:

  • uczuciem apetytu lub głodu tuż po posiłku,
  • chęcią jedzenia słodyczy i słonych przekąsek,
  • czerpaniem przyjemności z pożywienia.

Wydzielanie greliny można ograniczyć przez odpoczynek. Warto regularnie się wysypiać, relaksować i uprawiać sport.

Wpływ niedoboru hormonów tarczycy na przemianę materii?

Niedoczynność tarczycy i niedobór jej hormonów mają negatywny wpływ na metabolizm. Jednym z najpopularniejszych objawów choroby jest nieuzasadnione przybieranie na wadze. Ponadto niedobór hormonów tarczycy prowadzi do:

  • spowolnienia tempa przemiany materii,
  • odkładania się tkanki tłuszczowej w organizmie,
  • obrzęków różnych części ciała (na przykład nóg),
  • wypadania włosów,
  • suchej skóry,
  • senności,
  • uczucia przemęczenia.

W przypadku wystąpienia niedoboru hormonów tarczycy należy zgłosić się do endokrynologa. Lekarz zleci badania krwi i na ich podstawie dobierze odpowiednie leki.

Zaburzenia wydzielania hormonów nadnerczy prowadzą do otyłości brzusznej

Nadnercza produkują kortyzol, czyli hormon stresu. To właśnie on sprawia, że tkanka tłuszczowa układa się nierównomiernie, głównie na brzuchu, udach, biodrach i pośladkach. Efekty tycia są widoczne głównie u mężczyzn w średnim wieku, którzy mają wydęty, twardy brzuch. Niekorzystne działanie kortyzolu można ograniczyć poprzez:

  • unikanie sytuacji stresujących,
  • dietę bogatą w warzywa, owoce i produkty z pełnoziarniste,
  • picie od 2 do 3 litrów wody na dobę,
  • codzienny ruch na świeżym powietrzu (co najmniej przez 30 minut).

Jeśli waga nie spada pomimo stosowania powyższych zasad, warto udać się do endokrynologa oraz dietetyka.

Nadmiar estrogenów powoduje obrzęki ciała

Estrogeny są hormonami żeńskimi, wydzielanymi przez jajniki i jądra. Ich nadmierna produkcja objawia się:

  • przybieraniem na wadze,
  • zatrzymywaniem wody w organizmie (co skutkuje opuchlizną ciała),
  • powiększeniem piersi (również u mężczyzn),
  • zaburzeniem pracy wątroby,
  • bezpłodnością,
  • bólami głowy i brzucha,
  • zaburzeniem miesiączkowania,
  • wymiotami.

Poziom estrogenów można uregulować poprzez przyjmowanie leków. Preparaty hamują produkcję żeńskich hormonów. Dawkę leku i receptę może wypisać endokrynolog lub lekarz rodzinny. Warto również zgłosić się do ginekologa (kobiety) lub urologa (mężczyźni). Specjalista zbada narządy płciowe, by zdiagnozować ewentualne zaburzenia ich funkcjonowania.

Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet

Kobieta i hormony – diagnostyka zaburzeń

Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet

Zaburzenia hormonalne w organizmie kobiecym potrafią zrujnować funkcjonowanie wielu układów, a także nastrój, zaburzyć płodność czy nawet pchnąć w objęcia depresji. Uświadomienie sobie źródła problemów i hormonów, które odpowiedzialne są za poszczególne symptomy, pozwala odpowiednio szybko zareagować i powstrzymać rozwój poważnych schorzeń i nieprawidłowości.

Poprzez samodzielną diagnostykę nie mam na myśli porzucania wizyt u specjalistów i prób szukania przyczyn dręczących objawów wyłącznie na własną rękę. Wstępna obserwacja i wyłapywanie niepokojących znaków dawanych przez kobiecy organizm to jednak podstawa odpowiednio szybkiej reakcji i rozpoznania rozwijającego się zaburzenia w jego wczesnym stadium.

Wiele kobiet nie potrafi odpowiednio odczytywać sygnałów własnego organizmu. Na szczęście ich ciała zostały wyposażone we wspaniały mechanizm, który ułatwia i umożliwia odczytywanie zaburzeń.

Cykl menstruacyjny jest idealnym przykładem takiego mechanizmu, którego nawet minimalne zaburzenia czy odchylenia od normy wskazują na nieprawidłowość w funkcjonowaniu niektórych układów.

Znajomość jego faz oraz hormonów, które uaktywniają poszczególne jego części, pozwala w jasny sposób nakreślić i znaleźć dokładną przyczynę problemów.

1 faza menstruacja

  • Kilka dni w ciągu każdego miesiąca, podczas których macica oczyszcza się poprzez złuszczanie nabłonka, sygnalizując tym samym brak zapłodnienia. Charakteryzuje się niższą temperaturą ciała i większym zapotrzebowaniem na kalorie.
  • Rozluźnia się napięcie psychiczne, nastrój stopniowo się poprawia.

2 faza przedowulacyjna (folikularna)

  • W tej fazie nabłonek macicy zostaje stopniowo odbudowywany, przygotowując się tym samym do zapłodnienia.
  • Hormony FSH oraz LH współdziałając pobudzają pęcherzyki do wzrostu i rozwoju.
  • Silnie działa również estrogen, który stymuluje macicę do odbudowy i sprawia, że kobieta czuje się atrakcyjniejsza.
  • Poziom energii zwiększa się, wzrasta również siła mięśni ich wytrzymałość i zdolność do wysiłku.

3 faza owulacyjna

  • Charakteryzuje się zmianą wyglądu śluzu na bardziej przejrzysty i rzadszy oraz intensywniejszą produkcją progesteronu przez ciałko żółte pozostałe po uwolnieniu komórki jajowej.
  • Macica przygotowuje się w tym czasie do przyjęcia zapłodnionej komórki.

4 faza lutealna

  • W przypadku braku zapłodnienia poziom progesteronu znacznie spada, zmienia się wygląd śluzu (bardziej gęsty i nieprzezroczysty).
  • Zapotrzebowanie na kalorie zmniejsza się, wzrasta potrzeba spożycia tłuszczów i białek w celach regeneracyjnych, a zmniejsza na węglowodany i cukier.
  • Zmniejsza się poziom energii, obniża nastrój, kobieta staje się bardziej rozdrażniona i podatna na wahania nastroju, obniża się również jej poziom energii.

Znajomość reakcji ciała na poszczególne fazy cyklu umożliwia zaobserwowanie, czy przebiegają one zgodnie z naturalnymi mechanizmami jego kontroli.

Kobiety są w stanie zwrócić jednak uwagę na pewne charakterystyczne objawy, które sprawiają im znaczny dyskomfort, są to m.in: zatrzymywanie wody, obniżony poziom nastroju, zmniejszony próg bólu, spadek libido, bóle w podbrzuszu, obfita menstruacja i wiele innych. Poniżej postaram się nakierować w prosty sposób na możliwe przyczyny najczęstszych kobiecych dolegliwości.

  • Zatrzymywanie wody, opuchlizny – przyczyn może być wiele, jednak głównym winowajcą są zazwyczaj estrogeny, a dokładniej ich nadmiar (czasem jednak również niedobór). Stąd często można zaobserwować nadmierne gromadzenie wody w lutealnej (przedmenstruacyjnej) fazie cyklu. Głównym hormonem odpowiedzialnym bezpośrednio za gospodarkę wodną jest również wazopresyna kontrolowana przez podwzgórze i uaktywniana podczas niedostatecznej podaży wody z zewnątrz do ustroju. Zaburzenia w jej uwalnianiu także mogą być przyczyną opuchlizn. Dodatkowo problemy z nerkami, nadmiarem toksyn czy nawet przetrenowaniem mogą charakteryzować się takimi objawami.
  • Nadmiernie obfity okres, bóle menstruacyjne – jeśli okres przedłuża się, jest bardzo obfity i towarzyszą mu bóle, może to świadczyć o endometriozie, za którą często odpowiedzialne są zaburzenia w produkcji estrogenów i progesteronu. Wskazuje to na problemy z jajnikami oraz nadmierne wydzielanie hormonów płciowych (przyczyną mogą być guzy, torbiele lub nieprawidłowości w funkcjonowaniu pierwotnych narządów – przysadki, podwzgórza). Przyczyny mogą być również mniej poważne jak np. nadmierny stres, nadużywanie leków przeciwbólowych zaburzających krzepliwość (aspiryna) czy choroby tarczycy.
  • Obniżony nastrój, spadek libido, spadek energii przyczyn można doszukiwać się zarówno w gonadach, jak i w innych narządach jak np. tarczyca czy przysadka mózgowa. Niedoczynność tarczycy lub choroba Hashimoto (stan zapalny tarczycy) najczęściej charakteryzuje się podobnymi objawami, dlatego ważne jest, by oznaczyć poziom hormonów – TSH, FT3, FT4, a w przypadku nieprawidłowości również przeciwciała anty TPO. Przyczyną może być również zaburzenie w narządzie pierwotnym dla tarczycy, czyli przysadce mózgowej lub bezpośrednio w jajnikach (PCOS – zespół policystycznych jajników). Niespecyficznym powodem może być także obniżony poziom witaminy D3, który jest bardzo częsty u kobiet.
  • Brak menstruacji, nieregularne cykle – przede wszystkim podstawą powinno być zbadanie poziomu hormonów: LH, FSH, estrogenów i progesteronu. To one kontrolują fazy cyklu i ustalają ich regularność. Zazwyczaj powodem jest ich niedobór. Innymi przyczynami mogą być poważniejsze choroby genetyczne, niedożywienie, nieprawidłowa dieta, stres, nadmierny wysiłek czy choćby unikanie niektórych produktów (bogatych w fitoestrogeny). Również nagłe odrzucenie nabiału i produktów bogatych w fitoestrogeny może spowodować chwilowe lub długotrwałe zaburzenia.
  • Problemy z utrzymaniem wagi, tycie – często związane (jeśli nie wywołane przez złą dietę) z nieprawidłowym funkcjonowaniem tarczycy, lecz również poziomem witaminy D3 czy produkcją hormonów nadnerczy (kortyzolu). Zespół policystycznych jajników (PCOS) również może być przyczyną wahań w poziomie tkanki tłuszczowej, dlatego warto oznaczyć poziom hormonów takich jak: estrogen, LH czy FSH oraz przeprowadzić badanie USG. Problemy z metabolizmem mogą być również wywołane źle przeprowadzoną redukcją tkanki tłuszczowej (drastycznie niskokaloryczne diety, diety niskowęglowodanowe), co prowadzi do zaburzenia poziomu hormonów tyreotropowych. Pomocne w ocenie prawidłowego metabolizmu jest oznaczenie obu hormonów tarczycy (ich aktywnej postaci): FT4 i FT3. Ich stosunek powinien wynosić w przybliżeniu 4:1, jeśli jednak stosunek jest prawidłowy, a są one zaniżone może to również świadczyć o problemach z prawidłową przemianą materii.
You might be interested:  Objawy zakażenia helicobacter pylori

Warto pamiętać, że szukanie pojedynczych przyczyn i ich eliminowanie może być jedynie pomocne w doraźnych przypadkach, warto jednak zainteresować się problemem holistycznie (całościowo) i wziąć pod uwagę pewne syndromy czy choroby, dające często nawet wszystkie wymienione objawy.

Takimi chorobami są m.in:

  • PCOS, czyli zespół policystycznych jajników – obniżenie nastroju, nerwowość, brak lub nieregularne menstruacje, uwidocznienie męskich cech wyglądu, zawyżenie poziomu androgenów, bóle w podbrzuszu, zatrzymywanie wody w organizmie, insulinooporność, bezpodstawne tycie i przede wszystkim charakterystyczny pęcherzykowaty obraz jajników.
  • Choroby przysadki mózgowej – odpowiedzialna jest ona za wydzielanie wielu hormonów, m.in. FSH, LH, TSH, wazopresyny czy prolaktyny, stąd pomocne w zdiagnozowaniu problemów może być oznaczenie większości kontrolowanych przez nią hormonów. Jeśli przykładowo cierpimy na niedobór FSH, LH oraz niedoczynność tarczycy, może być to sygnał ostrzegawczy o istnieniu zaburzenia czy nawet guza przysadki mózgowej. Nieprawidłowości oraz objawy wskazujące na zły poziom poszczególnych hormonów, za które jest odpowiedzialna jasno wskazuje na problem w tym narządzie.
  • Hashimoto – przewrotna choroba tarczycy charakteryzująca się przewlekłym jej stanem zapalnym oraz okresami nadczynności jak i niedoczynności tego narządu. Objawy mogą być różne w zależności od fazy choroby, przede wszystkim są one swoiste i obejmują cały organizm. Pierwszym niepokojącym sygnałem są zaburzenia metabolizmu i cyklu miesięcznego.
  • Choroby nadnerczy – ich pierwszym objawem jest zazwyczaj nadmierne gromadzenie wody w ustroju oraz zaburzona gospodarka i metabolizm tłuszczów. Może do nich doprowadzić przewlekły stres, ale także nieodpowiednia dieta i styl życia.
  • Choroby genetyczne – np. związane z wadą chromosomów czy wadami poszczególnych narządów.
  • Guzy, torbiele itp. – mogą występować w narządach, powodując zaburzenia w ich funkcjonowaniu (np. przedniego płata przysadki czy jajników) lub produkować hormony, powodując niejaką nadczynność oraz ich wzrost w ustroju. Często występują w jajnikach, macicy, na tarczycy czy przysadce. Ich występowanie potwierdza najczęściej USG lub wahanie poziomu hormonów (zazwyczaj nadmiar lub niedobór).

Wymienione przeze mnie przyczyny i nieprawidłowości oraz związane z nimi hormony i narządy służą jedynie nakierowaniu oraz pomocy w interpretacji swoich objawów w oczekiwaniu na wizytę u specjalisty lub prawidłową diagnostykę.

Nigdy nie należy na własną rękę leczyć się lub dostosowywać dawek leków oraz zmieniać zaleconej przez lekarza diagnozy.

Niestety jako, iż często lekarze bagatelizują większość problemów i szufladkują nas w pojedyncze schorzenia, polecam na własną rękę badać poziomy hormonów i pamiętać, że współpracują one ze sobą oraz są wydzielane w obecności innych substancji je kontrolujących.

Z tego powodu oznaczanie pojedynczych hormonów może być nieprzydatne i dawać fałszywy obraz choroby. Udanie się do specjalisty z gotowym zestawem badań ustawi nas w pozytywnym świetle i wspomoże diagnostykę.

Jestem zwolennikiem szukania przyczyn u źródła, stąd warto w swoich rozważaniach dotrzeć do narządów pierwotnych, takich które w początkowym stadium kontrolują funkcjonowanie innych.

Jeśli ich działanie jest prawidłowe, należy dalej szukać przyczyn zagłębiając się kolejno w następujące po nich narządy i wydzielane przez nie hormony.

Taka diagnostyka pozwala na szybsze i skuteczniejsze zdiagnozowanie powodów i dojście do pierwotnej przyczyny.

Literatura:

Mędraś M. Endokrynologia Wysiłku fizycznego Sportowców z zarysem endokrynologii ogólnej, MedPharm Polska, 2010

Kobieta i hormony – diagnostyka zaburzeń – 3.9/5. Oddano 15 głosy.

Hormony: wpływ na skuteczne odchudzanie

Niby wszystko robisz dobrze – jesz mniej, dużo ćwiczysz, ale wskazówka na wadze stoi w miejscu. Okazuje się, że odchudzanie może utrudniać także niewłaściwa praca układu hormonalnego. Sprawdź, kiedy hormony nie pozwalają ruszyć wadze w dół.

Zaburzenia hormonalne a tycie i problemy z odchudzaniem u kobiet fot. shutterstock.com

Przepis na odchudzanie? Większość odpowie: więcej ćwiczyć oraz mniej jeść. I gotowe. Sprawa jest, niestety, prosta tylko w teorii, a w praktyce na drodze do sukcesu często stają hormony.

Powyższy przepis na odchudzanie w niewłaściwym wykonaniu jest bowiem sposobem na zakłócenie równowagi, a bez niej trwałe pożegnanie z niechcianymi kilogramami jest praktycznie niemożliwe. Sprawdź, w jakich sytuacjach Twoje hormony zaczynają wariować i nie pozwalają Ci zbudować wymarzonej sylwetki.

Jesz zbyt mało

Jak to działa

Żeby schudnąć, często mocno ograniczasz ilość zjadanych kalorii. Sprawia to, że organizm zwalnia metabolizm i skupia się na wykorzystaniu energii do pracy najważniejszych organów. Układ hormonalny do nich nie należy.

Nie pomaga mu też to, że przy niewielkiej ilości jedzenia trudno dostarczyć niezbędnej do jego prawidłowego funkcjonowania ilości witamin i składników mineralnych.

Na takiej diecie często najbardziej ogranicza się tłuszcze, a więc i cholesterol, a ten jest wykorzystywany do produkcji niektórych hormonów.

Rozwiązanie

Żeby hormony były w równowadze, musisz jeść, a nie głodzić się. Zwłaszcza jeśli ćwiczysz, bo trening zwiększa zapotrzebowanie organizmu na substancje odżywcze.

„Zadbaj o odżywczą dietę, która składa się głównie z nieprzetworzonego jedzenia” – radzi endokrynolog dr n. med.

Teresa Żak, adiunkt w Katedrze i Klinice Endokrynologii i Diabetologii Wieku Rozwojowego Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.

Powinny się w niej znaleźć szczególnie warzywa krzyżowe (np. brokuły, kalafior, kapusta), które wspomagają usuwanie nadmiaru hormonów, probiotyki oraz prebiotyki (wspierają prawidłowe funkcjonowanie flory bakteryjnej), jedzenie wspierające pracę wątroby (ostropest, buraki, rukola, wątróbka), przeciwutleniacze, białko i wapń.  

NAJNOWSZE

„Trudno tak razem być nam ze sobą, bez siebie nie jest lżej” – śpiewała Edyta Bartosiewicz o sytu… To dość powszechny problem. Podpowiemy Ci, jak się z nim rozprawić. Potrzebujemy więcej partnerstwa, edukacji, wzajemnego szacunku, a nie obrony anachronicznego mode… Gdy nie masz ochoty, czasu ani kasy na kulinarne eksperymenty, z pomocą przychodzi ona, cała na z… Mówi o sobie, że jest ciałopozytywna. Co to znaczy? Że lubi, kocha, akceptuje swoje ciało. Że chę… Tym razem w ogóle się nie spiesz. Zwolnij i kontroluj ciało i oddech, a efekty zobaczysz jeszcze … Less waste, naturalne składy, zrównoważona produkcja i fair trade. Wokół tych haseł kręciły się m… Piosenkarka musiała zrezygnować z diety roślinnej ze względów zdrowotnych.

Menopauza a tycie – hormony, dieta, odchudzanie, tabletki

W okresie menopauzy zmienia się sylwetka kobiety, nawet u szczupłych pań, które nigdy nie miały problemów z nadwagą, może pojawić się w tym czasie groźna otyłość brzuszna.

Dlatego czas przekwitania to moment, kiedy każda kobieta powinna dokładniej przyjrzeć się swojej diecie i wprowadzić modyfikacje.

Trzeba ograniczyć kaloryczność, zrezygnować z niektórych produktów i zadbać o odpowiednią aktywność fizyczną.

Nie ma jednej przyczyny tycia w okresie menopauzy, nie ma też jednego sposobu na pozbycie się zbędnych kilogramów. Nie oznacza to jednak, że walka z otyłością w tym trudnym dla kobiety czasie jest skazana na niepowodzenie.

Można wygrać walkę o zgrabną sylwetkę i zdrowie, potrzeba do tego jednak wiedzy na temat mechanizmów, które powodują tycie i samozaparcia w zmianie codziennych dotychczasowych nawyków żywieniowych.

Kobieta w okresie menopauzy może być szczupła i nie jest skazana na ekstremalne diety odchudzające. Musi jednak dokładnie kontrolować to co trafia na jej talerz. W diecie przy menopauzie nie ma miejsca na bezwartościowe, śmieciowe jedzenie.

Pamiętajmy, że w okresie przekwitania nie możemy traktować naszego żołądka jak śmietnika. 

Sprawdź ofertę: Leki na menopauzę dostępne online

Menopauza a tycie 

Szacuje się, że około 60 procent kobiet przybiera na wadze w okresie menopauzy i nie może potem zrzucić zbędnych kilogramów. Zanim kobieta osiąga 50. rok życia nadmiar tkanki tłuszczowej zazwyczaj odkładał się na jej biodrach i udach.

W okresie menopauzy zaczyna dominować tzw. otyłość typu androidalnego, a dodatkowy tłuszczyk odkłada się w okolicy brzucha, zwiększając ryzyko cukrzycy, zaburzeń lipidowych i nadciśnienia tętniczego.

Dlatego pierwsze dodatkowe kilogramy, jakie pojawiają się w okresie przekwitania, powinny być sygnałem do zmiany nawyków żywieniowych i większej aktywności fizycznej.

To ważne, ponieważ oprócz ryzyka wielu chorób wewnętrznych (szczególnie naczyniowo-sercowych), otyłość w okresie przekwitania bardzo często jest przyczyną apatii, braku akceptacji własnego ciała, a czasem nawet stanów depresyjnych.

You might be interested:  Punkty spustowe – przyczyny, objawy, terapia trigger point na ciele

Zobacz też: Dieta w menopauzie. Co jeść w okresie klimakterium?

Hormony a tycie

Rozpoczynając walkę o szczupłą sylwetkę w okresie menopauzy trzeba sobie uświadomić skąd biorą się dodatkowe kilogramy. Wraz z wiekiemmaleją potrzeby energetyczne organizmu i tempo przemiany materii.

 Obliczono, że u kobiet tempo metabolizmu co dziesięć lat spada o 3 procent.

Łatwo można sobie więc wyobrazić, że kobieta, która przez całe życie odżywia się w podobny sposób i nie zwiększa swojej aktywności fizycznej, z czasem zacznie tracić kontrolę nad dodatkowymi kilogramami.

Dodatkowo warto pamiętać, że wraz z upływem lat  zmniejsza się w sposób naturalny nasza masa mięśniowa. Bez ćwiczeń bardzo szybko zostaje ona zastąpiona tłuszczem. A zbyt mała ilość mięśni w organizmie to wolniejsze tempo przemiany materii.

Dodatkowym niesprzyjającym czynnikiem są zaburzenia gospodarki hormonalnej, do jakich dochodzi w okresie przekwitania.

Hormony płciowe wpływają nie tylko na funkcje rozrodcze, ale także na procesy związane z syntezą i rozkładem tłuszczu, metabolizmem glukozy, regulują produkcję substancji wydzielanych przez tkankę tłuszczową, które na przykład są odpowiedzialne za odczuwanie sytości.

Udowodniono, że w czasie klimakterium rozregulowane są procesy kontroli ilości przyjmowanego pokarmu, a także zwiększa się ochota na produkty bogatotłuszczowe.

Dodatkowo wahania nastrojów, które towarzyszą okresowi przekwitania sprawiają, że kobiety w tym wieku częściej sięgają po słodycze i tuczące potrawy. I tak zamyka się błędne koło.

Sprawdź: Przedwczesna menopauza – objawy, przyczyny, leczenie

Hormonalna terapia zastępcza – tycie

Kontrola wagi w okresie menopauzy jest dużo łatwiejsza, jeśli kobieta stosuje hormonalną terapię zastępczą.Co więcej pacjentka rozpoczynająca terapię może liczyć na utratę nawet do pięciu kilogramów i nie musi obawiać się efektu jo-jo.

Dlaczego tak się dzieje? Bo HTZ uzupełnia niedobory żeńskich hormonów płciowych, których brakuje w związku z wygaszaniem funkcji jajników.

 Młode kobiety, które są w pełnym okresie rozrodczym, posiadają uregulowaną gospodarkę hormonalną, mają prawidłową zawartość estrogenów i nie są narażone na otyłość andoroidalną.

Stąd ryzyko wystąpienia choroby naczyniowo-sercowej jest w tym okresie większe u mężczyzn niż u kobiet, które do czasu menopauzy są “chronione” przez obecność własnych estrogenów. Dopiero w okresie pomenopauzalnym ryzyko zachorowań u kobiet wzrasta i dorównuje mężczyznom.  Co więcej w przypadku prowadzenia niewłaściwego stylu życia ryzyko zachorowania u kobiet jest znacznie wyższe niż u płci męskiej. 

Odchudzanie w menopauzie – o tym pamiętaj codziennie

Dieta w menopauzie musi uwzględniać kilka ogólnych zasad, które pozwolą, mimo zaburzeń hormonalnych, utrzymać wagę w ryzach.

Niezależnie od apetytu kobieta w okresie przekwitania musi pamiętać, że jej jadłospis nie powinien dostarczać codziennie więcej niż 1600 kcal. (dieta odchudzająca w czasie menopauzy powinna mieć 1200 a 1400 kcal.

), a na talerzu nie mogą się znajdować przypadkowe, bezwartościowe potrawy.

Z diety w menopauzie trzeba wyeliminować cukry proste (znajdują się w słodyczach, napojach, produktach z biała mąką) i nadmiar soli (konserwy mięsne, boczek, kabanosy, „ser typu Feta”, łosoś wędzony, paluszki solone, płatki kukurydziane). Trzeba także ograniczyć ilość tłuszczów zwierzęcych i jedynie sporadycznie sięgać po czerwone mięso i wędliny.

Dieta przy menopauzie powinna składać się pięciu posiłków, śniadanie trzeba jeść tuż po przebudzeniu, a kolację na trzy godziny przed snem. Warto pamiętać o tym, że:

  • warzywa powinny znaleźć się w każdym posiłku i stanowić aż połowę obiadowej porcji,
  •  warto sięgać po produkty sojowe, siemię lniane, sezam, warzywa strączkowe, warzywa kapustne, które zawierają m.in. fitoestrogeny, dzięki którym regulują gospodarkę hormonalną,
  • obiad powinien składać się też z ¼ produktów białkowych (chude mięso, ryby, rośliny strączkowe) i ¼ produktów węglowodanowych (razowy makaron, ryż, grube kasze),
  • dania powinny być głównie gotowane w wodzie lub na parze, pieczone w rękawie foliowym,
  • łatwo można odchudzić potrawy zamieniając śmietanę na jogurt naturalny lub kefir, tłusty twaróg na twaróg chudy lub półtłusty,
  • często powinno się sięgać po zdrowy tłuszcz bogaty w kwasy omega-3, który znajduje się w tłustych morskich rybach (tuńczyk, makrela, śledź, szprotka),
  • często trzeba sięgać po węglowodanowe produkty z pełnego przemiału oraz płatki owsiane,
  • drugie śniadanie i podwieczorek powinny stanowić drobne przekąski w postaci owocu, najlepiej z dodatkami białkowymi jak jogurt, które będą stanowić źródło wapnia w profilaktyce osteoporozy,
  • codzienna dawka wody mineralnej nie powinna być mniejsza niż 1,5 litra.

Tymczasem z wielu badań wynika, że w diecie kobiet w okresie przekwitania zbyt mało jest pełnoziarnistych produktów węglowodanowych, chudego mleka i produktów mlecznych, ryb, warzyw, owoców oraz nasion roślin strączkowych. 

Czytaj również: Witaminy i minerały dla kobiet w okresie menopauzy

Odchudzanie w menopauzie – ważny jest ruch

Bez odpowiedniej ilości ruchu nie uda nam się pozbyć zbędnych kilogramów w menopauzie. Można w tym czasie wybrać bieganie, pływanie, jazdę na rowerze.

Jeszcze lepsze efekty przyniosą treningi siłowe z wykorzystaniem obciążenia własnego ciała lub ciężarków.

 Kobiety w okresie przekwitania mogą wykonywać ćwiczenia o umiarkowanej lub dużej intensywności przez 30-40 minut dziennie, co najmniej trzy razy w tygodniu. Pamiętajmy jednak, że kluczem do sukcesu jest regularność ćwiczeń.

Zobacz jak hormony blokują Twoje odchudzanie!

W poniższym fragmencie, dr Sara Gottfried, ekspert w dziedzinie gospodarki hormonalnej, wykształcony na Harwardzie doktor medycyny wyjaśnia, jak brak równowagi hormonalnej może utrudnić spadek wagi.

Podczas pracy w mojej praktyce i społeczności internetowej, słyszę wiele podobnych komentarzy. W szczególności:

  • Przestrzegam wszystkich zasad, ale nadal nie mogę schudnąć.
  • Po prostu się starzeje i mój metabolizm jest powolny. To genetyczne. Nic nie mogę zrobić, aby schudnąć.
  • Tych 20 kilogramów nie zrzucę, czuję, że powinienem zrezygnować!
  • Istnieją pewne pokarmy, z których nie potrafię zrezygnować, chociaż podejrzewam, że mi nie służą.
  • Nie ma pigułki na utratę masy, którą mogłaby mi Pani dać?
  • Próbowałem wszystkiego, aby schudnąć. Może muszę zaakceptować swoje tłuste ciało i zrezygnować z prób wciskania się w mniejszy rozmiar?
  • Wartości odżywcze i dietetyczne strategie, które przynoszą u innych skutki, wydają się u mnie nie działać.
  • Stracę 10 kilogramów, a potem przybiorę 15. To takie frustrujące!

Czy te wypowiedzi mają coś z Tobą wspólnego? Jeśli tak, to może nie wiesz o ważnej tajemnicy: powód, przez który walczysz z nadwagą to prawdopodobnie zaburzenia hormonalne.

Jako że posiadam specjalizację ginekologa, jestem wyjątkowo wykwalifikowana, aby zrozumieć osobiste cierpienie kobiety doświadczającej zwiększenia masy ciała i wstydu, który temu towarzyszy. A mało tego, sama doświadczyłam nadwagi.

Więc wykorzystałam swoją wiedzę medyczną w walce z samą sobą, aby uwolnić się od nadwagi. A teraz chcę podzielić się moją wiedzą z wami.

Chociaż hormony są skomplikowane, istnieją cztery, przez które wskutek ich zaburzeń, utrata wagi jest niemal niemożliwa, szczególnie w przypadku kobiet. Tutaj będę dzielić czym są, jaki wpływ mają na wagę i spalanie tłuszczu, a także przedstawię jedno proste działania, jakie można podjąć, aby doprowadzić każdy hormon z powrotem do równowagi.

Estrogen jest hormonem żeńskim, dzięki któremu kobietom rosną piersi i zaokrąglają się biodra, a także utrzymuje smarowność stawów. Mężczyźni również go mają, chociaż na znacznie niższym poziomie.

Ale zarówno mężczyźni jak i kobiety są narażeni na przeciążenie estrogenami, co oznacza, mają zbyt dużo estrogenów w organizmie. Estrogen jest wydzielany przez jajniki i gruczoły nadnerczowe. if your progesterone levels are super low, you can still have estrogen dominance.

) “>O ile poziom estrogenów po menopauzie jest znacznie niższy, to jeśli poziom progesteronu jest bardzo niski, dalej dominującym hormonem jest estrogen.

Estrogen, wraz z innymi hormonami, jest odpowiedzialny za odpowiedź organizmu na przyjmowaną żywność, napoje i suplementy. age, when compared with men. “>Mówiąc prościej, dominacja estrogenu jest głównym powodem, przez który kobietom trudniej utrzymać prawidłową wagę, w porównaniu z mężczyznami.

Jak leczyć: Aby obniżyć poziom estrogenu (i w ten sposób pomóc sobie schudnąć), polecam jedzenie 0,5 kg warzyw dziennie. Włókno z warzyw pomaga wydalać estrogen, dlatego nie krąży on w organizmie, jak zła karma.

 Zalecam też 35 do 45 gramów błonnika dziennie dla kobiet (40 do 50 gramów dziennie dla mężczyzn), ale ilość należy powoli zwiększać (o 5 gram dziennie), aby dotrzeć do ilości, która jeszcze nie wywołuje gazów i wzdęć.

Dodatkowo warto odejść od mięsa na rzecz warzyw. To jest ważne z dwóch powodów: po pierwsze, mięso jest głównym czynnikiem przyczyniającym się do zmian hormonalnych.

You might be interested:  Guz przysadki mózgowej – przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Po drugie, gwałtowne zmiany w rolnictwie, przemyśle i oczekiwaniach kulturowych w ciągu ostatniego stulecia wyprzedziły zdolność do adaptacji naszych genów. Mówiąc prościej, nasze DNA nie zostało jeszcze dostosowane do obecnego typu mięs a kobiety są szczególnie narażone na wpływ mięsa na ich estrogen.

Połączenie pomiędzy mięsem i estrogenu jest głębokie. Kiedy jesz dużo czerwonego mięsa, skok poziomu estrogenu jest bardziej prawdopodobny.

Nie mówię, że trzeba porzucić wszystkie mięsa na wieki, ale istnieją mocne argumenty, aby ograniczyć jego spożycie.

Paleo działa dla niektórych, lecz nie wszystkich kobiet, i widziałem znacznie lepsze wyniki u mężczyzn. Brakuje randomizowanych badań za lub przeciw jedzeniu mięsa.

Niestety, nie mamy wysokiej jakości dowodów sugerujących, że jedzenie mięsa jest dla was lepsze niż jedzenie roślin na bazie białka.

Szacuje się, że jeden na dwóch Amerykanów ma cukrzycę oraz (lub) nadwagę. Jeżeli masz nadwagę, poziom insuliny staje się niezrównoważony, co odbija się na stanie komórek. W rezultacie występują skoki cukru we krwi i podobne skoki w kwestii przechowywania tłuszczu, ponieważ regulator glukozy jest zepsuty. Insulina nie działa odpowiednio. Działanie hormonów i utrata masy ciała przyhamowują.

Jak leczyć: Istnieje wiele sposobów, aby uregulować działanie insuliny, ale moim osobistym faworytem jest picie wody z dwoma łyżkami octu jabłkowego. Badanie z 2004 roku dowiodło, że spożywanie dwóch łyżek octu jabłkowego przed posiłkiem o wysokiej zawartości węglowodanów znacznie obniża poziom glukozy we krwi u osób z insulinoopornością.

Oczywiście, istnieje też wiele sposobów, aby “zresetować” insulinę –  prawdopodobnie już wiesz że należy ograniczyć spożycie cukru i sztucznych substancji słodzących. Powinieneś pamiętać, że jeśli Twój metabolizm jest uszkodzony, hormony są rozregulowane, a problemy z insuliną w takim przypadku są niemal nieuniknione.

Kortyzol wydziela się w odpowiedzi na stres, ale wielu z nas żyje w stresie na okrągło. Jest on przyczyną otyłości u wielu kobiet. Jeśli chodzi o brak równowagi hormonalnej i przyrost masy ciała, wszystkie drogi prowadzą z powrotem do kortyzolu.

Większość z was wie, że przeciążenie kortyzolem jest złe, ale powszechnie wiadomo, że zazwyczaj problem stresu jest ignorowany. Przy ciągłym stresie nasze hormony szaleją i stan taki sprzyja magazynowaniu tłuszczu trzewnego w okolicy brzucha, a jest to najbardziej śmiercionośny rodzaj tłuszczu.

Rezultat? Wzrost tkanki tłuszczowej.

Jak leczyć: Aby zredukować kortyzol, należy nacisnąć przycisk pauzy na spożycie kofeiny. Odzwyczaj się od kofeiny w ciągu najbliższego tygodnia, i zauważ, jak poprawia się Twoja jakość snu i zmniejsza stres.

Na początku zredukuj kawę o połowę, potem zastąp ją zieloną herbatą. Postaw też rano na kubek gorącej wody z cytryną i pieprzem cayenne. Picie od jednej do dwóch filiżanek rano ureguluje “toksyczne” hormony.

Istnieje wiele bardziej ukierunkowanych propozycji redukcji wydzielania kortyzolu, ale kofeinę “wykop” jako pierwszą.

Adiponektyna jest jednym z najważniejszych hormonów, który opowiada za spalanie tłuszczu.

Kodowana przez gen ADIPOQ i wydzielana przez komórki tkanki tłuszczowej adiponektyna ma za zadanie regulowanie poziomu glukozy i rozkład kwasów tłuszczowych.

Niektórzy ludzie są genetycznie zaprogramowani tak, że ich organizm nie wytwarza wystarczającej ilości tego hormonu, przez co mają większe predyspozycje do odkładania się tłuszczu w organizmie.

Jeśli chodzi o odporność na utratę wagi, mózg odgrywa istotną rolę, oraz istnieje odpowiedź nerwowa pomiędzy tkanką tłuszczową a ośrodkowym układem nerwowym. Adiponektyna jest jednym z neuroprzekaźników w tej “tajnej komunikacji” i reguluje stan zapalny oraz stres oksydacyjny, z których oba przyczyniają się do wzrostu masy ciała.

Jak leczyć: Aby uregulować poziom adiponektyny, polecam jedzenie pistacji. Mnie też zaskakuje fakt, że taka interwencja w diecie może wpływać na poziom hormonu.

W badaniu z udziałem 60 osób z zespołem metabolicznym, codzienne jedzenie pistacji (20 procent całkowitej energii) poprawiło poziom adiponektyny.

Ponadto odnotowano redukcje obwodu talii, poprawę stężenia cukru we krwi, całkowitego cholesterolu, LDL (tak zwany “zły cholesterol“) i inne korzystne zmiany.

Co jeszcze podnosi poziom adiponektyny? Okresowy “mini” post. Najprostszym sposobem jest niejedzenie wieczorem. W przypadku mężczyzn taki post powinien trwać 16 godzin, a dla kobiet jest to 18 godzin. Korzystny wpływ mają również ćwiczenia, a oprócz pistacji warto sięgnąć po awokado i ciemną czekoladę.

Kiedy opętana psychiczną obsesją odnośnie pokazywanych przez wagę łazienkowa liczb walczyłam każdego ranka z moją nadwagą, dotarło do mnie, że sposobem na mój problem będzie uporządkowanie hormonalnego bałaganu. Pamiętaj, by ściśle obserwować swoje ciał i starać się podejmować najlepsze decyzje w sprawie diety i stylu życia.

Zrozumienie, że trwała utrata wagi następuje w wyniku równowagi hormonalnej pomogło wielu moim pacjentom w końcu uzyskać swoją wymarzoną wagę i przełamać opór w odchudzania.

Zaburzenia hormonalne a tycie. Co robić, kiedy nie możesz schudnąć?

Masz problemy z odchudzaniem? Mimo stosowania diet i treningów nie udaje ci się zrzucić zbędnych kilogramów? Być może masz problem z hormonami. Jak to sprawdzić? Co robić, kiedy okaże się że cierpisz na zaburzenia hormonalne?

  • Otyłość to choroba. Jak zmierzyć swoje BMI?
  • Endokrynolog. Kiedy się do niego zgłosić? Co bada?
  • Niedoczynność tarczycy
  • Choroba Cushinga
  • Hiperinsulinizm
  • Hashimoto

Zobacz też: Zrzucił 65 kilogramów! Jak?!

Uważa się, że osoby z nadprogramowymi kilogramami po prostu za dużo jedzą i unikają ruchu. Nie zawsze jest to prawda. Coraz więcej osób zmagających się z nadwagą czy otyłością cierpi na zaburzenia hormonalne.

Jeśli mimo stosowania diet i regularnych treningów nie możesz zrzucić zbędnej wagi, może się okazać, że ten problem też cię dotyczy. Jak to sprawdzić? O tym problemie rozmawialiśmy z endokrynolog dr n. med.

Heleną Jastrzębską.

Otyłość to choroba. Jak zmierzyć swoje BMI?

Trzeba zacząć od tego, że otyłość jest chorobą. WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) uznała to w 1998 roku. Jak sprawdzić czy cierpisz na otyłość? Wystarczy się zważyć i zmierzyć, a następnie za pomocą uzyskanych danych obliczyć swoje BMI – czyli Body Mass Index. Swoje BMI wylicza się dzieląc aktualną masę ciała przez wysokość ciała wyrażoną w metrach podniesioną do kwadratu.

  • Idealne lub prawidłowe BMI można wskazać dla wartości pomiędzy 18,50 i 24,99. Oto pozostałe wartości i ich znaczenie:
  • BMI < 18,5 niedowaga
  • 18,5 ≤ BMI ≤ 24,9 – waga prawidłowa
  • 25 ≤ BMI ≤ 29,9 – nadwaga
  • BMI > 30 – otyłość

Kolejny pomiar, jaki można wykonać, to pomiar talii. Kobieta powinna mieć mniej niż 88 centymetrów w talii. Powyżej 88 centymetrów – to oznacza otyłość.

Zobacz: Polskie dzieci są coraz grubsze!

Endokrynolog. Kiedy się do niego zgłosić? Co bada?

Zdecydowana większość przypadków otyłości wynika z nadmiaru kalorycznego, który sobie dostarczamy w postaci nadprogramowej ilości jedzenia. Około pięć procent to tak zwana otyłość wtórna – wynikająca np. z zaburzeń hormonalnych, z przyjmowania leków, z predyspozycji genetycznych.

Kiedy masz podejrzenie, że możesz mieć problemy z hormonami, zgłoś się do endokrynologa. Oto choroby związane z zaburzeniami hormonalnymi, na które możesz cierpieć:

Sprawdź też: Ketoza – co to jest ketoza? Dieta, efekty, jadłospis

Niedoczynność tarczycy – powoduje otyłość

Niedoczynność tarczycy powoduje m.in. zwolnienie metabolizmu, co sprzyja otyłości. Kiedy istnieje podejrzenie problemu z niedoczynnością tarczycy, należy wykonać badanie TSH czyli oznaczenie poziomu tyreotropiny we krwi. TSH czyli tyreotropina to hormon, który produkowany jest przez przedni płat przysadki mózgowej.

Choroba Cushinga

Inną chorobą, która może powodować otyłość, jest choroba Cushinga. Choroba Cushinga to nadczynność kory nadnerczy, której przyczyną jest choroba przysadki mózgowej, sterującej ich pracą. Metodą leczenia choroby Cushinga jest chirurgiczne usunięcie gruczolaka, który jest najczęstszą przyczyną nadmiaru kortykotropiny (ACTH).

Hiperinsulinizm

Hiperinsulinizm to schorzenie, które prowadzi do nadmiernej produkcji insuliny przez trzustkę. Przy hiperinsulinizmie oprócz otyłości innymi objawami są nocne poty, ból głowy, osłabienie, niskie ciśnienie, uczucie głodu. 

Więcej: Dieta interwałowa. Co to jest?

Hashimoto

Objawami choroby Hashimoto mogą być obfite miesiączki, sucha skóra, ciągłe zmęczenie, wysoki poziom cholesterolu, problemy z wagą.

Choroba Hashimoto powstaje wskutek błędu układu immunologicznego, który powoduje, że organizm zwraca się przeciwko sobie.

Układ odpornościowy rozpoznaje białka tarczycowe jako wrogie i niszczy je, tym samym upośledzając aktywność enzymu odpowiedzialnego za syntezę hormonów tarczycy.

3 Co sądzisz o tym artykule?

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *