Zapalenie dwunastnicy – przyczyny, objawy, leczenie, dieta

Żołądek jest narządem gdzie ma miejsce trawienie zawartych w pokarmie białek. Enzym pepsyna rozkłada wiązania peptydowe wewnątrz cząsteczki białka, dzieląc je na krótsze: proteozy i peptony. Wewnątrz żołądka nie zachodzi trawienie tłuszczów, jedynie lipaza (kolejny enzym żołądkowy) je zapoczątkowuje.

Żołądek możemy nazwać workiem mięśniowym o hakowatym kształcie, który przełykiem łączy się z wpustem żołądka, a z dwunastnicą łączy się odźwiernikiem otoczonym silną mięśniówką okrężną, która rozszerza się i zwęża w zależności od różnicy pH między środowiskami. Wielkość żołądka się zmienna i zależy od: jego wypełnienia, napięcia ścian oraz pozycji ciała.

Przeciętnie długość żołądka wynosi 25–30 cm, jego szerokość to: 12–14 cm oraz pojemność: 1000-3000 ml.

  • Ściana żołądka zbudowana jest z trzech warstw: błony śluzowej (od wewnątrz), błony mięśniowej (mięśniówka), błony surowiczej.
  • BŁONA ŚLUZOWA

Zapalenie dwunastnicy – przyczyny, objawy, leczenie, dieta

  1. • gruczoły odźwiernikowe – występują w części odźwiernikowej żołądka.
  2. W błonie śluzowej żołądka znajduje się ponadto kilka rodzajów komórek [1]:
  • okładzinowe – wydzielające kwas solny oraz czynnik Castle’a, wiążący witaminę B12
  • główne – wydzielające enzym pepsynę, a dokładniej pepsynogen (nieaktywny prekursor, który pod wpływem kwasu solnego przechodzi w aktywną pepsynę) trawiący białko
  • śluzowe – wydzielające śluz, który chroni komórki okładzinowe, główne oraz inne wchodzące w skład błony śluzowej przed trawiącym działaniem kwasu solnego
  • macierzyste – z nich powstają wszystkie komórki nabłonka śluzówki
  • dokrewne – wydzielają serotoninę
  • komórki APUD – komórki G wydzielające gastrynę działającą stymulująco na wydzielanie soku żołądkowego

Zapalenie dwunastnicy – przyczyny, objawy, leczenie, dieta

Opuszczający żołądek pokarm ma odczyn kwaśny i w dwunastnicy miesza się z zasadowymi wydzielinami:

  • sokiem trawiennym produkowanym przez gruczoły dwunastnicy i jelita cienkiego,
  • sokiem trzustkowym zawierającym enzymy trawienne,
  • żółcią (produkowana przez wątrobę) składającą się z soli żółciowych, fosfolipidów, cholesterolu i bilirubiny, żółć ma za zadanie emulgowanie tłuszczów.

Treść pokarmowa docierająca do jelita cienkiego, w wyniku mieszania się zawartości jelita cienkiego alkalizuje się, co umożliwia pracę enzymów trawiennych działających przy pH> 7.

Końcowym efektem działania enzymów trawiennych wszystkich odcinków przewodu pokarmowego są składniki mleczka pokarmowego (wodna zawiesina monocukrów, kwasów tłuszczowych, aminokwasów, nukleotydów i związków mineralnych).

Następnie ma miejsce wchłanianie wszystkich składników pokarmowych za pomocą kosmków jelitowych, które wyścielają jelito cienkie w celu zwiększenia powierzchni chłonnej jelita do wielkości 200m²:

  • Wchłanianie wody i soli mineralnych odbywa się przez pory wodne jelita cienkiego takie jak sód, wapń (do jego prawidłowego wchłaniania potrzebna jest wit. D), wit. C, wit. B6 (pirydoksyna), wit. B3 (ryboflawina), wit. B12, kwas foliowy…[2]
  • Wchłanianie cukrów (monocukrów) zachodzi bardzo szybko – już w dwunastnicy i jelicie czczym na drodze transportu aktywnego.
  • Wchłanianie tłuszczów zachodzi w jelicie cienkim i najbardziej nasilone jest w jelicie czczym, potem krętym. Około 95% tłuszczu dostarczonego z pokarmem ulega wchłonięciu, a 5% tłuszczu obecne jest w kale.
  • Wchłanianie białka a dokładnie L-izomerów aminokwasów ze światła jelita do żyły wątrobowej i naczyń limfatycznych odbywa się z duża szybkością na zasadzie transportu aktywnego.

W jelicie grubym procesy trawienne ustają. Ma tu miejsce jedynie zwrotne wchłanianie wody (wraz z nią jonów, witamin i aminokwasów) – resorpcja. Formowane są masy kałowe z niestrawionych resztek pokarmu oraz produkowane są niektóre witaminy z grupy B i K przy udziale bakterii symbiotycznych.

Choroba wrzodowa żołądka

Choroba wrzodowa żołądka to przewlekłe schorzenie polegające na powstawaniu owrzodzeń żołądka lub dwunastnicy. Wrzód żołądka to ubytek w ścianie żołądka, który obejmuje błony: mięśniową, śluzową i wywoływany jest w większości przypadków przez bakterie Helicobacter pylori.

Na początku procesu chorobowego powstają drobne uszkodzenia śluzówki, zwane nadżerkami. Jeżeli warunki sprzyjają dalszemu rozwojowi choroby, rana powiększa się i rozrasta w głąb ścian narządu.

Nieleczona, może uszkodzić naczynia krwionośne żołądka i wywołać krwotok a nawet spowodować przebicie do otrzewnej lub sąsiednich narządów (zwłaszcza do trzustki – nazywa się to perforacją). Błona śluzowa ma dużą zdolność do regeneracji i z łatwością radzi sobie z pojedynczym wrzodem.

Natomiast w wypadku choroby wrzodowej uszkodzenia są liczne i nie gojące się z łatwością.

Choroba wrzodowa jest jedną z najczęstszych chorób przewodu pokarmowego. Występuje u około 5-10% całej dorosłej populacji. Ponad 60% wrzodów zlokalizowanych jest w dwunastnicy [3].

Od lat 50-tych ubiegłego wieku w rozwiniętych krajach Europy Zachodniej i Ameryki Północnej sukcesywnie zmniejsza się zachorowalność na wrzód dwunastnicy, natomiast zakażenie bakterią H. pylori występuje powszechnie na całym świecie. Istnieją jednak różnice w częstości infekcji w poszczególnych krajach.

Do zakażenia ta bakterią dochodzi najczęściej w dzieciństwie przed osiągnięciem 10 roku życia na drodze pokarmowej i od tego czasu utrzymuje się ono przez całe życie, chociaż potwierdzono, że u części dzieci może dochodzić do samoistnego ustąpienia zakażenia.

Przyczyny choroby

Pomimo, że choroba wrzodowa jest dość powszechnym i częstym zjawiskiem na świecie, lekarze nie są jeszcze pewni co ją dokładnie inicjuje. Wyróżnić możemy kilka przyczyn:

  • drażniące działanie soków trawiennych wydzielanych w nadmiarze na tkankę nabłonka śluzowatego, który pokrywa organy wewnętrzne i gruczoły układu pokarmowego,
  • skłonność dziedziczna do występowania tej choroby,
  • nieprawidłowa dieta (spożywanie dużej ilości kawy oraz alkoholu) oraz spożywanie posiłków złej jakości i w pośpiechu,
  • palenie tytoniu,
  • stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych NLPZ m.in. kwasu acetylosalicylowego (aspiryna), ibuprofenu, naproksenu, piroksykamu, diklofenaku,
  • zakażenie bakterią Helikobacter pylori.

Zapalenie dwunastnicy – przyczyny, objawy, leczenie, dieta

Helicobacter pylori to gram-ujemna pałeczka o kształcie spiralnym. Bytuje ona głównie w błonie śluzowej żołądka oraz dwunastnicy, rzadziej na błonie wyścielającej przełyk.

Występuje w warunkach niewielkiej dostępności tlenu, wykazuje dużą ruchliwość wynikającą z obecności 4-6 rzęsek umieszczonych na jednym biegunie.

W 1994 roku Światowa Organizacja Zdrowia i Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem zaklasyfikowała H. pylori w kat. I rakotwórczych czynników.

Mechanizm uszkodzenia błony śluzowej przez H. pylori polega na osiedlaniu się bakterii w dołeczkach żołądkowych, pod warstwą śluzu. Taka lokalizacja pozwala na przebywanie w środowisku obojętnym o niskim stężeniu tlenu.

Aby rozpoznać zakażenie H. pylori wykonuje się gastroskopię wraz z biopsją. Inną metodą (bezinwazyjną) jest ureazowy test oddechowy – pacjent wypija roztwór mocznika znakowany radioaktywnym izotopem, jeśli jest zakażony bakterią H.

pylori ta rozkłada mocznik według ustalonego wzoru i pacjent będzie wydychał część dwutlenku ze znakowanym węglem – reakcja dodatnia. Czułość testu oddechowego przekracza 90%, a specyficzność jest jeszcze wyższa [4].

Kolejną nieinwazyjną metoda jest badanie metodą PCR. Technika ta polega na próbie namnożenia specyficznego dla bakterii fragmentu DNA, kodującego toksyny – cagA i vacA. Zazwyczaj badana jest próbka kału.

Istnieją również przypadki choroby wrzodowej żołądka za które odpowiedzialne są grzyby Candidia należące do rzędu drożdżakowców (Saccharomycetales), będące bardzo częstym pasożytem człowieka.

Powodują one kandydozę żołądka wraz z powracającą chorobą wrzodową Wrzody żołądka pojawiają się u tych pacjentów w odstępach kilku miesięcznych, leczenie wymaga podania leków przeciwgrzybicznych i stosowania diety.

Farmakologiczne leczenie wrzodów żołądka

Celem leczenia jest całkowite usunięcie bakterii zagnieżdżonej w błonie śluzowej żołądka, czyli eradykacja. Głownie stosuje się tzw. terapię potrójną: kombinację trzech leków przez siedem dni: inhibitor pompy protonowej, metronidazol/tynidazol oraz amoksycylinę.

Pod koniec ubiegłego stulecia wprowadzono dodatkowo klarytromycynę (obok amoksycyliny i metronidazolu, stosowanych zamiennie), która wykazywała najwyższą skuteczność wśród makrolidów.

Terapia potrójna jest skuteczna w około 80–90% przypadków, o ile jest prowadzona wśród szczepów o wysokiej wrażliwości na antybiotyki. Problemem leczenia zakażenia H. pylori jest reinfekcja, a także wzrastająca oporność tej bakterii na standardowo stosowane leki. Skuteczność jest większa, jeżeli czas trwania terapii trwa 10 dni (zamiast zalecanego tygodnia).

Dieta w leczeniu wrzodów żołądka

Dieta w chorobie żołądka (lub dwunastnicy) polega na stosowaniu pokarmów nie pobudzających lub mało pobudzających wydzielanie soków żołądka, oraz na częstym podawaniu posiłków w małych ilościach, przy zachowaniu dostatecznej wartości kalorycznej i dostarczeniu wszystkich składników odżywczych w potrzebnych ilościach.

Potrawy należy podawać w postaci rozdrobnionej, powinny być one łatwo strawne. Nie można obciążać żołądka potrawami długo w nim zalegającymi, unikać należy alkoholu, nadmiaru soli, octu, owoców cytrusowych, rozgrzewających przypraw, nie należy potraw podawać podgrzanych do wysokiej temperatur [5].

Pokarmy podaje się początkowo w postaci płynnej lub przetartej, następnie mielone:

  • dania z jaj i twarogu,
  • gotowane chude mięso, pulpety z ryb i mięsa gotowane na parze,
  • masło, oliwę z oliwek, olej z czarnuszki
  • kasze, kleiki z owsa i jęczmienia, kisiele, wodę z miodem, banany, awokado.

Czynnikami chroniącymi błonę śluzową żołądka przed nadżerkami jest hormon metionina i aminokwas egzogenny tryptofan. Nadżerki często spowodowane są doustnym przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych jak np. aspiryny. Stąd ważne aby w jadłospisie nie zabrakło źródeł tryptofanu tj.:

  • pestek dyni, ziaren sezamu,
  • suszonej spiruliny,
  • parmezanu, mozzarelli,
  • otrębów owsianych

Rozpuszczalne frakcje błonnika pokarmowego takie jak pektyna zmniejszają stany zapalne w jelitach wywołane przez stosowanie NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych).

Wspólną cechą pektyn jest zdolność do tworzenia żeli w kwaśnych warunkach.

You might be interested:  Leczenie zębów pod narkozą – kiedy, jak się przygotować, czy są przeciwwskazania?

Źródłami pektyny są: jabłka, pigwy, banany, czereśnie, rodzynki, winogrona, porzeczki, agrest, ananasy, maliny, pomidory, morele, cytrusy a właściwie ich biała skórka czyli wszystkie te owoce które podczas gotowania tworzą galaretkę.

Należy również zwrócić szczególną uwagę na przeciwutleniacze wśród których najsilniejszą jest astaksantyna, której udowodniono ochronne działanie antystesowe i przeciwwrzodowe [6]. Jej najlepszym źródłem jest: dziki łosoś, małże, kryl, algi.

Pomocnymi w leczeniu wrzodów jest także kwas foliowy, który łagodzi owrzodzenia żołądka wywołane indometacyną poprzez mechanizmy antyoksydacyjne i przeciwzapalne wydzielnicze. Jego najlepszym źródłem jest:

  • szpinak, sałata i natka pietruszki,
  • wątróbka, sery, jaja,
  • brokuły, kalafior,
  • kapusta, brukselka, szparagi, bób, zielony groszek, buraki,
  • ziarna, orzechy

Bardzo ważne w leczeniu dietetycznym są również przyprawy i zioła, które hamują zdolność przyczepiania się H.pylori do śluzówki żołądka. Warto więc wprowadzić do codziennej diety: cynamon, kurkumę, kminek, imbir, ogórecznik, czarny kminek, oregano i lukrecję

Zapalenie dwunastnicy – przyczyny, objawy, leczenie, dieta

Silne właściwości przeciwwrzodowe posiada także zielona herbata a dokładnie jej składnik kwas galusowy.

W leczeniu wrzodów żołądka nie można pominąć zbawiennego działania siemienia lnianego. Leczniczy napój przygotowuje się zalewając litrem ciepłej ale nie gorącej wody ¼ szklanki siemienia lnianego. Tak uzyskany roztwór zostawia się na 8 godzin, po czym odcedza uzyskany płyn przelewając przez sito.

Dzięki takiemu przygotowaniu udaje się zachować bogactwo kwasu linolenowego, który przeciwdziała zapaleniu wywołanemu przez nadmiar kwasu arachidonowego. Powinien być popijany kilka razy dziennie pomiędzy posiłkami. Podobne właściwości ma również olej cedrowy.

Należy jednak zaznaczyć, iż zarówno olej cedrowy jak i simie lniane nie powinno być stosowane jednocześnie z lekami, ponieważ może zmniejszyć ich przyswajalność.

Zalecane jest spożywanie posiłków ciepłych zamiast zimnych lub gorących, a także rozdrabnianie posiłków poprzez np. miksowanie składników np. zupy kremy, koktajle w celu ułatwienia trawienia.

[1] Konturek S.: „Fizjologia układu trawiennego. Fizjologiczne podstawy gastroenerologii” PZWL Warszawa 1985, str. 101-470 [2] Pod redakcją Victora L. Dawidsona, Donalda B. Sittmana „ Biochemia”, Wydawnictwo Urban&Partner, Wrocław 2002 r., str. 430 [3] Szczeklik A.:, Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna Kraków 2005, str. 779, t.

I [4] Chua T.S., Fock K.M., Teo E.K., Ng T.M.: Validation of 13C-urea breathtest for the diagnosis of Helicobacter pylori infection in the Singapore population. „Singapore Med J”, sierpień 2002, 8 (43), 408-11. [5] Pitchford P.: Odżywianie dla zdrowia. Tradycje wschodnie i nowoczesna wiedza o żywieniu. Wydawnictwo Galaktyka, 2009, str.

434-444.

[6] Nishikawa Y., Minenaka Y., Ichimura M., Tatsumi K., Nadamoto T., Urabe K.: Effect of astaxanthin and vitamin C in the prevention of gastric ulcers in rats stress., J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo). 2005 June, 51 (3), 135-41

« Melon kantalupa (muskmelon)

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka – przyczyny, objawy, leczenie

W zespole rozrostu bakteryjnego dochodzi do kolonizacji jelita cienkiego przez bakterie typowo bytujące w jelicie grubym, czego konsekwencją są zaburzenia trawienia i wchłaniania substancji odżywczych oraz niektórych witamin, np. witaminy B12.

Zaburzenia trawienia i wchłaniania prowadzą do rozwoju niedoborów składników odżywczych i prowadzą między innymi do rozwoju niedokrwistości z niedoboru żelaza czy wspomnianej wyżej witaminy B12. W konsekwencji zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka wywołanego infekcją H.

pylori, w przypadku jego wieloletniego przebiegu, może dojść do rozwoju dwóch rodzajów nowotworu żołądka:

  • raka żołądka,
  • chłoniaka żołądka typu MALT – tkanki limfatycznej związanej z błoną śluzową.

Objawy przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka

Przebieg przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka stosunkowo często, nawet w 30% przypadków, jest bezobjawowy. U pozostałych chorych występują różnie nasilone objawy dyspeptyczne:

  • ból w nadbrzuszu,
  • odbijanie,
  • uczucie pełności nieadekwatne do ilości spożytego pokarmu,
  • mdłości,
  • wymioty.

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka – diagnostyka i leczenie

W diagnostyce kluczową rolę odgrywa badanie gastroskopowe. Polega ono na wprowadzeniu do żołądka przez usta, gardło i przełyk miękkiego endoskopu wyposażonego na końcu w źródło światła, tor wizyjny i tor do wprowadzania przyrządów.

Badanie to pozwala na ocenę wizualną stanu błony śluzowej oraz pobranie jej wycinków.

Wycinki kieruje się na badanie histopatologiczne, określające typ i stopień zapalenia oraz sprawdzające, czy w błonie śluzowej nie doszło do rozwoju dysplazji komórek lub rozwoju nowotworu.

Osobny wycinek poddawany jest badaniu na obecność bakterii H. pylori – zostaje on umieszczony na płytce nasączonej substancją reagującą zmianą barwy na amoniak wytwarzany przez bakterie z mocznika. Badanie to nosi nazwę test ureazowy i pozwala potwierdzić lub wykluczyć infekcję H. Pylori już w 15 minut.

W leczeniu zapalenia błony śluzowej wywołanego infekcją Helicobacter pylori stosuje się schematy eradykacyjne bakterii. Polegają one na podawaniu określonego zestawu antybiotyków i leków zmniejszających wydzielanie kwasy solnego oraz w niektórych przypadkach również bizmutu.

Zapalenie dwunastnicy – przyczyny, objawy, leczenie, dieta

Autoimmunologiczne zapalenie błony śluzowej żołądka

Znacznie rzadszą przyczyną przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka jest proces autoimmunologiczny.

Biorą w nim udział przeciwciała skierowane przeciw komórkom okładzinowym błony śluzowej oraz przeciw czynnikowi wewnętrznemu, jakim jest białko wytwarzane w komórkach błony śluzowej żołądka, niezbędne do wchłaniania witaminy B12 w przewodzie pokarmowym.

Samo zapalenie w obrębie błony śluzowej, nawet związane z jej ciężkim zanikiem, nie daje w tym przypadku typowych objawów dyspeptycznych. Symptomy ujawniają się dopiero w momencie wystąpienia niedokrwistości, związanej z problemami z wchłanianiem witaminy B12. Można wśród nich zaobserwować:

  • osłabienie,
  • duszność,
  • bladość powłok skórnych.

W późniejszym okresie ujawniają się także:

  • parestezje kończyn,
  • drętwienia,
  • pieczenie języka
  • zaburzenia smaku.

W błonie śluzowej żołądka może dochodzić do zmian dysplastycznych.

W diagnostyce stosuje się wspomnianą już wyżej gastroskopię oraz wykazanie obecności we krwi charakterystycznych przeciwciał. W leczeniu zaleca się dożywotnią suplementację witaminy B12 w formie pozajelitowej – domięśniowej lub podskórnej, ponieważ zmiany zanikowe błony śluzowej są w tym przypadku nieodwracalne.

Rzadkie przyczyny przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka

Opisane powyżej typy zapalenia odpowiadają za 85-95% wszystkich przewlekłych zapaleń błony śluzowej żołądka.

Poza nimi, za kilka do kilkunastu procent zapaleń odpowiada przewlekłe, powtarzalne eksponowanie śluzówki na działanie związków chemicznych, wśród których prym wiodą, podobnie jak w przypadku zapaleń ostrych, niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Warto zatem przypomnieć raz jeszcze, że popularne środki przeciwbólowe i przeciwzapalne, zawierające ibuprofen, ketoprofen, naproksen czy diklofenak należą do jednej i tej samej grupy. NLPZ stosowany zbyt często, w zbyt dużych dawkach lub wspólnie może wywołać groźne dla życia konsekwencje.

Przeczytaj również: Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka – przyczyny, objawy, leczenie

Źródła:

  • Łaszewicz „Zapalenie żołądka” w: Wielka Interna- Gastroenterologia, wyd. Medical Tribune.
  • Dąbrowski, K. Marlicz, „Zapalenie błony śluzowej wywołane przez H.Pylori” w: Interna Szczeklika 2017, wyd. Medycyna Praktyczna.
  • Dąbrowski, K. Marlicz, „Autoimmunologiczne metaplastyczne zapalenie błony śluzowej żołądka” w: Interna Szczeklika 2017, wyd. Medycyna Praktyczna.
  • Szajewska „Zespół rozrostu bakteryjnego” w: Interna Szczeklika 2017, wyd. Medycyna Praktyczna.
  • Podolak- Dawidziak „Niedokrwistość z niedoboru witaminy B12” w: Interna Szczeklika 2017, wyd. Medycyna Praktyczna.

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Helicobacter pylori – przyczyny, objawy, leczenie | Synexus

Zapalenie dwunastnicy – przyczyny, objawy, leczenie, dieta

W 9 na 10 przypadków za zapalenie żołądka odpowiada bakteria z gatunku Helicobacter pylori, która bardzo dobrze radzi sobie w kwaśnym środowisku soku żołądkowego. Zwykle zakażenie tą bakterią ma charakter całkowicie bezobjawowy, jednak u 20-30% pojawiają się dokuczliwe symptomy, takie jak zgaga, nudności czy bóle w nadbrzuszu. Jakie są przyczyny infekcji Helicobacter pylori? Co jeść, aby wspomóc proces leczenia? Czy istnieją zasady profilaktyki zakażeń bakterią, dzięki którym możemy uniknąć ponownego zachorowania?

Czym jest Helicobacter pylori?

Helicobacter pylori to Gram-ujemna bakteria o spiralnym kształcie, która zasiedla błonę śluzową żołądka – dzięki wykształceniu specjalnych mechanizmów jest w stanie przetrwać w tak niekorzystnych warunkach bytowych (ma zdolność do zobojętnienia kwaśnego środowiska) i doprowadzić do poważnych problemów z żołądkiem. Bakterie z gatunku Helicobacter pylori nie tylko zmieniają pH żołądka na zasadowe, lecz także wytwarzają toksyny, które mają bardzo negatywny wpływ na błonę śluzową tego narządu. Jak dochodzi do zakażenia tymi drobnoustrojami? 

Jakie są przyczyny Helicobacter pylori?

Jak zarażamy się Helicobacter pylori? Istnieją dwie drogi: oralno-oralna (np. podczas pocałunku lub picia napoju z tej samej butelki) oraz oralno-fekalna.

Do głównych czynników ryzyka zalicza się słabe warunki mieszkaniowe i ekonomiczne, predyspozycje genetyczne i rasowe (częstość zakażeń w przypadku osób czarnoskórych jest wyższa niż u przedstawicieli rasy białej).

Bardziej podatni są też pacjenci, którzy nie przestrzegają podstawowych zasad higieny (nie myją często rąk), piją nieprzegotowaną wodę, często spożywają alkohol oraz są nałogowymi palaczami.

Najwięcej osób ze stwierdzonym zakażeniem Helicobacter pylori diagnozuje się w krajach rozwijających się (nawet 90-100% populacji). W krajach Europy Zachodniej wskaźnik zakażeń wynosi 20-40% populacji (w Polsce jest to nieco więcej, bo 40-60%).

Jakie są objawy Helicobacter pylori?

Jakie są symptomy charakterystyczne dla zakażenia bakteriami Helicobacter pylori? U większości chorych nie występują żadne objawy – patogeny mogą rozwijać się latami bez naszej wiedzy, powodując zmiany zapalne w błonie śluzowej żołądka, nawet głębokie, rozległe owrzodzenia. Pozostali pacjenci mogą skarżyć się na:

  • nudności, 
  • wzdęcia,
  • niestrawność,
  • bóle brzucha,
  • biegunki,
  • uczucie pełności po jedzeniu,
  • kwaśne odbijanie,
  • stan podgorączkowy,
  • zmniejszony apetyt.
You might be interested:  Parwowirus b19 – objawy zakażenia, badania, powikłania w ciąży, leczenie

Obserwując u siebie powyższe objawy, warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym, który zleci wykonanie odpowiednich badań diagnostycznych. 

Jak przebiega diagnostyka Helicobacter pylori?

W celu rozpoznania zakażenia specjalista zleca:

  • badanie gastroskopowe z testem urazowym,
  • mocznikowy test oddechowy (jest bezbolesny), 
  • badanie kału (test potrzebny do wykonania oznaczenia antygenu bakterii kupimy w każdej aptece).

Wskazaniami do powyższej diagnostyki Helicobacter pylori jest niedobór witaminy B12, niedokrwistość z niedoboru żelaza o nieznanej przyczynie, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, zanikowe zapalenie żołądka, a także długotrwała terapia lecznicza inhibitorami pompy protonowej. Badaniom powinny także poddać się osoby, które miały w rodzinie przypadki wykrycia raka żołądka.

Jak wygląda leczenie Helicobacter pylori?

Helicobacter pylori jest zakaźną chorobą, która wymaga zastosowania antybiotykoterapii z włączeniem inhibitora pompy protonowej. Zgodnie ze ściśle ustalonym schematem, terapia trwa 7-14 dni. W przypadku, gdy okaże się, że bakterie są odporne na dany antybiotyk, należy zastąpić go innym.

Prawidłowo przeprowadzona kuracja lecznicza pozwala całkowicie wyeliminować Helicobacter pylori z żołądka, choć nie ma gwarancji, że problem nie powróci, gdyż te bakterie są bardzo rozpowszechnione w środowisku.

Warto zaznaczyć, że nieprzestrzeganie zaleceń lekarza może zmniejszyć powodzenie terapii, dlatego nie wolno na własną rękę modyfikować dawek leków ani skracać czasu trwania ich stosowania. 

Bakteria Helicobacter pylori a dieta

Chcąc wspomóc antybiotykoterapię, należy przestrzegać ogólnych zasad zdrowego żywienia. Dieta chorego powinna być bogata w antyoksydanty, witaminę C, E i beta-karoten. Wskazane są lekkostrawne posiłki komponowane tak, aby nie zalegały zbyt długo w żołądku.

Osoby, u których stwierdzono obecność Helicobacter pylori, powinny ograniczyć ostre przyprawy, czekoladę, napoje gazowane, mocną kawę i herbatę oraz tłuste pokarmy, które mogą nasilać uciążliwe dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Warto spożywać produkty o działaniu bakteriobójczym i bakteriostatycznym, np. owoce jagodowe, mleko, kefiry, jogurty bogate w probiotyki.

Wskazane jest przyjmowanie niewielkich porcji (4-5 dziennie) oraz picie 2-3 l wody mineralnej dziennie. 

Jakie są możliwe powikłania zakażenia Helicobacter pylori?

Do typowych chorób, które są konsekwencją infekcji Helicobacter pylori należą:

  • choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy – to jedno z najczęstszych powikłań infekcji. Te drobnoustroje mają ogromny wpływ na rozwój wrzodów żołądka i dwunastnicy, które często są diagnozowane u pacjentów po 60. roku życia. Główne objawy wrzodów to ból w nadbrzuszu, nudności i wymioty;
  • rak żołądka – zakażenie Helicobacter pylori może sprzyjać rozwojowi raka żołądka, który w początkowej fazie nie daje żadnych symptomów. Pacjenci w bardziej zaawansowanym stadium choroby nowotworowej odczuwają niestrawność, bóle brzucha, tracą apetyt i chudną; 
  • choroba Menetriera (przerost błony śluzowej żołądka) – to rzadka przypadłość, którą łączy się z zakażeniem bakterią Helicobacter pylori. Choroba nie daje charakterystycznych objawów, u części pacjentów występuje ból w nadbrzuszu, przesięki do jam ciała, wymioty, obrzęki wokół oczu, krwawienie z przewodu pokarmowego, spadek wagi.

Zasady profilaktyki zakażeń Helicobacter pylori

Chcąc zminimalizować ryzyko zakażenia Helicobacter pylori, należy dbać o higienę osobistą (zwłaszcza w żłobkach i przedszkolach, gdyż do infekcji często dochodzi we wczesnym dzieciństwie), zdrowo się odżywiać. Obecnie to jedyne metody, które mogą uchronić nas przed przykrymi konsekwencjami rozwoju bakterii w przyszłości.

Podsumowując, zakażenie Helicobacter pylori to groźny czynnik chorobotwórczy, który wymaga leczenia, w przeciwnym razie może doprowadzić do szeregu groźnych powikłań, w tym upośledzenia pracy narządów układu pokarmowego, a nawet śmierci (zapalenia błony śluzowej żołądka, choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, raka żołądka lub niedokrwistości). 

Jeśli cierpisz z powodu chorób przewlekłych, interesuje Cię udział w badaniach klinicznych i jesteś otwarty na nowe możliwości terapeutyczne – sprawdź aktualną ofertę Centrum Medycznego Synexus. Prowadzimy m.in. darmowe konsultacje lekarskie dla pacjentów ze stwierdzonym zakażeniem bakteriami Helicobacter pylori.

lek. Michał Dąbrowski

Źródła:

https://www.mp.pl/pacjent/gastrologia/choroby/zoladek/134806,helicobacter-pylori

https://www.mp.pl/pacjent/gastrologia/choroby/zoladek/168450,zapalenie-zoladka-wywolane-przez-h-pylori

Wrzody żołądka i dwunastnicy – leczenie naturalne

Wrzody układu pokarmowego powstają w wyniku uszkodzenia śluzówki wyściełającej górne części układu pokarmowego, najczęściej żołądek lub dwunastnicę, niekiedy przełyk.

16 wrzesień 2019 Artykuł na: 4-5 minut

Zapalenie dwunastnicy – przyczyny, objawy, leczenie, dieta

Objawami choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy są bóle brzucha po jedzeniu lub w nocy, uczucie pełności, wzdęcia, odbijanie się, zgaga, mdłości, a owrzodzenia przełyku – suchy kaszel, chrypka (najczęściej rano), ból gardła, ból zamostkowy i świszczący oddech.

Choroba wrzodowa może dotknąć w którymś okresie życia aż jedną na dziesięć osób. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety.

  • zakażenie bakterią Helicobacter pylori (80% przypadków wrzodów żołądka i dwunastnicy);
  • nieodpowiedni poziom kwasu w żołądku – zbyt wysoki poziom kwasu solnego może uszkadzać ściany przewodu pokarmowego; natomiast gdy jego poziom jest zbyt niski, może dojść do namnażania się drobnoustrojów, takich właśnie jak Helicobacter pylori, albo do niestrawności, która z kolei może powodować refluks, uszkadzający przełyk;
  • nadużywanie niektórych leków, zwłaszcza niesteroidowych leków przeciwzapalnych – częste przyjmowanie takich środków jak ibuprofen lub aspiryna także może uszkadzać śluzówkę przewodu pokarmowego; w przypadku ryzyka choroby wrzodowej w razie konieczności lepszym wyborem jest paracetamol;
  • zła dieta/styl życia – do powstania lub pogorszenia się wrzodów mogą prowadzić: palenie papierosów i dieta obfitująca w tłuste smażone potrawy, cukier, kawę, alkohol oraz kwaśne lub ostre potrawy;
  • stres – według wielu badań stres nasila wytwarzanie kwasu solnego, a jednocześnie osłabia nasz układ odpornościowy, co może prowadzić do choroby.

Diagnostyka polega przede wszystkim na wykonaniu gastroskopii, czyli badania, podczas którego lekarz może obejrzeć ściany przewodu pokarmowego od przełyku do dwunastnicy. Może on także pobrać wycinki do badania histopatologicznego oraz do przeprowadzenia testu w kierunku Helicobacter pylori.

Leczenie konwencjonalne to antybiotyki (jeśli stwierdzono obecność Helicobacter pylori), blokery pompy protonowej lub blokery receptorów H2 (oba typy leków zmniejszają wydzielanie kwasu solnego). W najpoważniejszych przypadkach, kiedy leczenie farmakologiczne nie przynosi rezultatu, stosowane jest leczenie operacyjne.

Wrzody żołądka i dwunastnicy – leczenie naturalne

W leczeniu holistycznym zaleca się pacjentom probiotyki, takie jak jogurt, kiszonki czy suplementy diety z probiotykami. Nie mogą one zabić Helicobacter pylori, ale zmniejszają jej ilość, przyśpieszają leczenie i poprawiają niektóre objawy.

Jogurt może ponadto wyściełać ściany żołądka, kojąc ból.

Zalecana jest zrównoważona, odżywcza dieta, przy jednoczesnym unikaniu potraw podrażniających błonę śluzową układu pokarmowego (kofeiny, napojów gazowanych, żywności przetworzonej i ostrych potraw).

Dobrze jest obserwować, jak organizm reaguje na poszczególne produkty, i unikać tych, po których czujemy się gorzej. Oczywiście wskazane jest rzucenie palenia i odstawienie alkoholu. Warto także postarać się obniżyć poziom stresu dzięki aktywności fizycznej, masażom, modlitwie lub medytacji.

Pomocne w leczeniu mogą być:

  • sok z surowej kapusty – środek stosowany na chorobę wrzodową w medycynie tradycyjnej; istnieją badania potwierdzające jego skuteczność;
  • miód – zapobiega rozrostowi Helicobacter pylori i pomaga chronić ściany żołądka, dając mu czas na wyzdrowienie;
  • czosnek – ma właściwości antybiotyczne, może więc zwalczać Helicobacter pylori;
  • kolorowe owoce – zwierają flawonoidy, które zwiększają produkcję śluzu chroniącego żołądek;
  • kurkuma – zawiera kurkuminę, która według wstępnych badań może pomagać w leczeniu wrzodów;
  • rumianek – według badań może zapobiegać wrzodom i skracać czas ich leczenia;
  • lukrecja – może zwalczać Helicobacter pylori;
  • aloes – według badań na szczurach ma podobne działanie jak leki na chorobę wrzodową;
  • koniczyna czerwona lub liść feronii słoniowej – napary z tych ziół zawierają dużo tanin, które redukują stan zapalny wrzodów.

tagi:

  • medycyna naturalna
  • więcej tagów

Wrzody żołądka i dwunastnicy – objawy, leczenie

  • Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – obecność wrzodów trawiennych czyli ubytków w ścianie żołądka lub dwunastnicy. Występują one najczęściej w dwunastnicy. Częściej chorują mężczyźni. Najczęstszymi przyczynami są zakażenie Helicobacter pylori i nadużywanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Głównym objawem jest ból w nadbrzuszu.

    Gastroskopia jest badaniem, które ostatecznie rozstrzyga o obecności wrzodów. W leczeniu główną rolę odgrywa właściwa dieta, zaprzestanie palenia papierosów, unikanie niektórych leków a także leczenie zakażenia Helicobacter pylori oraz stosowanie blokerów pompy protonowej i H2-blokerów. W przypadku nieskuteczności leczenia zachowawczego jedynym sposobem jest leczenie operacyjne.

    Epidemiologia

    Jest jedną z najczęstszych chorób przewodu pokarmowego. Występuje u około 5-10% całej dorosłej populacji.

    Mężczyźni chorują ponad dwukrotnie częściej niż kobiety (dotyczy to tylko wrzodu dwunastnicy, u osób chorych na wrzód żołądka nie ma zróżnicowania w stosunku do płci[1]). Ponad 60% wrzodów zlokalizowanych jest w dwunastnicy[2]. Od lat 50.

    ubiegłego wieku w rozwiniętych krajach Europy Zachodniej i Ameryki Północnejzachorowalność na wrzód dwunastnicy[3]. sukcesywnie zmniejsza się

    Etiopatogeneza

      Wrzód żołądka

    Do przyczyn występowania choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy zalicza się:

    • zakażenie Helicobacter pylori Odpowiada za 92% przypadków występowania wrzodów dwunastnicy i około 70% wrzodów żołądka[4]. W Polsce zakażonych jest większość dorosłych i około 1/3 dzieci. Najczęstszym miejscem bytowania bakterii jest część przedodźwiernikowa żołądka. Początkowo w wyniku zakażenia dochodzi do ostrego zapalenia żołądka (nacieki ściany żołądka przez neutrofile, uwalnianie enzymów proteolitycznych i rodników tlenowych, z towarzyszącą hipochlorhydrią, która dodatkowo ułatwia dalszą kolonizację Helicobacter pylori), które po kilku tygodniach przechodzi w przewlekłe (nacieki z limfocytów, monocytów, bez hipochlorhydrii, z wytworzeniem przeciwciałantygenom bakteryjnym). Towarzyszy temu nadmierne wydzielanie gastryny przez komórki G na skutek pobudzenia przez cytokiny – TNF-α, INF-γ i IL 8. Jednocześnie następuje zmniejszenie liczby komórek D wytwarzających somatostatynę, hormon hamujący wydzielanie gastryny (przyczyną tego może być zwiększona aktywność metylotransferazy bakteryjnejhistaminy w N-α-metylohistaminę, która silnie hamuje wydzielanie somatostatyny). Bezpośrednim skutkiem hipergastrynemii jest zwiększone wydzielanie kwasu solnego. przeciwko odpowiedzialnej za przekształcanie
    • czynniki genetyczne Większa częstość występowania choroby wrzodowej jest związana z genetycznie uwarunkowaną zwiększoną ilością komórek okładzinowych wytwarzających kwas solny oraz z ich zwiększoną wrażliwością na działanie gastryny.Obserwuje się zwiększoną częstość występowania wrzodów dwunastnicy u osób z grupą krwi 0. Ma to prawdopodobnie związek z obecnością antygenu Lewis b, który jest receptorem na komórkach nabłonka żołądka ułatwiającym przylegania do nich Helicobacter pylori.U osób z wrzodem dwunastnicy zaobserwowano zwiększone występowanie antygenu HLA-B5.
    • palenie papierosów Składniki dymu tytoniowego mają bezpośredni wpływ na powstawanie wrzodów. Poza tym u palaczy tytoniu częściej dochodzi do nawrotów a także do trudniejszego gojenia wrzodu.
    • niesteroidowe leki przeciwzapalne Dotyczy głównie żołądka.Choroba wrzodowa w wyniku spożywania tych leków jest spowodowana ich miejscowym i ogólnoustrojowym działaniem. Powodują bezpośrednie uszkodzenie komórek nabłonka żołądka. Poprzez zahamowanie aktywności cykloksygenazy typu I (COX-1) zmniejszają wytwarzanie prostaglandyn (PGE1, PGE2, PGI2) w śluzówce żołądka (mają działanie ochronne).Najbardziej toksyczne działanie w stosunku do śluzówki żołądka wykazują piroksykam, indometacyna i ketoprofen. Relatywnie najmniej szkód wywołują ibuprofen i nabumeton.
    You might be interested:  Suchość pochwy podczas stosunku – jakie są przyczyny suchej pochwy w czasie współżycia?

    Rzadsze przyczyny:

    • zespół Zollingera-Ellisona
    • choroba Leśniowskiego-Crohna
    • glikokortykosteroidy Wywierają działanie wrzodotwórcze w skojarzeniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymiNSAID zwiększają to ryzyko 4-krotnie[5]). (jednoczesne podawanie leków z obu grup zwiększa ryzyko powstania wrzodu 15-krotnie; same
    • nadczynność przytarczyc
    • mastocytoza układowa
    • zespół rakowiaka
    • bazofilia w zespołach mieloproliferacyjnych
    • przerost komórek G w części przedodźwiernikowej żołądka
    • zakażenie wirusami HSV i CMV
    • zakażenie Helicobacter heilmanni
    • leki
      • chlorek potasu
      • bisfosfoniany
      • mykofenolan mofetylu
    • zwężenie dwunastnicy
    • napromienianie
    • chemioterapia
    • sarkoidoza
    • przyczyny idiopatyczne

    Nie udowodniono wpływu alkoholu etylowego, sposobu odżywiania, roli stresu ani czynników psychologicznych w powstawaniu choroby wrzodowej. Mogą jednak zaostrzać jej przebieg.

    Umiejscowienie

    4/5 wrzodów żołądka lokalizuje się na krzywiźnie małej, głównie w odźwierniku i w okolicy kąta. Jeśli chodzi o wrzody dwunastnicy to najczęściej dotyczą one przedniej ściany opuszki.Liczne wrzody w żołądku i dwunastnicy, o nietypowej lokalizacji, oporne na leczenie budzą podejrzenie zespołu Zollingera-Ellisona.

    Objawy

    • ból zlokalizowany w nadbrzuszu – pojawia się zwykle 1-3 h po posiłku (wrzody żołądka), ustępuje po spożyciu pokarmu lub zażyciu leków zobojętniających kwas solny. Często bóle występują w nocy lub nad ranem – na czczo (wrzody dwunastnicy). Nawracają co kilka miesięcy (nasilenie dolegliwości wiosną i jesienią).
    • pieczenie występujące za mostkiem (tzw. zgaga)
    • nudności, wymioty
    • kwaśne lub gorzkie odbijanie
    • brak apetytu
    • niesmak w ustach
    • zaparcia na przemian z biegunkami
    • spadek masy ciała
    • wzdęcie
    • czkawka

    Wrzód żołądka w gastroskopii

    Diagnostyka

    Endoskopia (gastroskopia) jest badaniem bezpośrednio potwierdzającym obecność wrzodów. W przypadku lokalizacji żołądkowej niezbędne jest pobranie wycinków ze zmiany do badania histopatologicznego w celu wykluczenia obecności nowotworu złośliwego. Pobieranie wycinków z dwunastnicy jest wskazane tylko przy podejrzeniu innej etiologii niż Helicobacter pylori.

    Obecność Helicobacter pylori można potwierdzić za pomocą metod inwazyjnych i nieinwazyjnych. Do metod inwazyjnych zaliczamy:

    • test ureazowy – pobrany wycinek umieszcza się na płytce zawierającej mocznik z dodatkiem barwnego wskaźnika (np. czerwieni fenolowej). Przy obecności bakterii, a konkretnie ureazy bakteryjnej, mocznikamoniaku, powodując alkalizację podłoża i zmianę jego barwy. Czułość i swoistość ulega rozkładowi do testu wynoszą 95%.
    • badanie histopatologiczne wycinka pobranego z dwunastnicy
    • hodowla bakteryjna

    Metody nieinwazyjne:

    • ureazowy test oddechowy – polega na spożyciu przez pacjenta porcji mocznika znakowanego izotopemwęgla 13C lub 14C. W wyniku działalności bakteryjnej ureazy następuje hydrolizacja do dwutlenku węgla, który jest wydalany przez płuca i oznaczany.
    • testy serologiczne – obecność swoistych przeciwciał przeciwko antygenom Helicobacter pylori
    • test na antygeny Helicobacter pylori w kale – czułość i swoistość wynoszą > 90%

    Obecnie praktycznie nie wykonuje się już badań rentgenowskich żołądka i oceny wydzielania kwasu solnego (z wyjątkiem podejrzenia zespołu Zollingera-Ellisona). Mają one obecnie znaczenie historyczne.

    Powikłania

        • krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego

    Występuje u ok. 15-20% chorych na chorobę wrzodową.

        W przypadku przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych ryzyko znacznie wzrasta.
      Objawy: krwiste bądź fusowate wymioty, stolce smoliste, objawy wstrząsu hipowolemicznego
    • perforacja ściany Dotyczy 2-7% chorych.Częściej występuje u osób zażywających niesteroidowe leki przeciwzapalne i palaczy papierosów. Najczęściej perforacji ulegają wrzody zlokalizowane na przedniej ścianie opuszki dwunastnicy.Objawy: gwałtowny ból brzucha, nudności, wymioty, deskowato napięte mięśnie jamy brzusznej, w rtg obecność wolnego gazu pod kopułą przepony, objawy rozlanego zapalenia otrzewnej.
    • zwężenie odźwiernika Występuje u 2-4% chorych.Jest spowodowane wrzodem umiejscowionym w okolicy przedodźwiernikowej lub przewlekłymi zmianami bliznowatymi kanału odźwiernika.Objawy: nudności, obfite wymioty, hipokaliemia, zasadowica.

    Nie ma dowodów na związek choroby wrzodowej ze zwiększoną częstością występowania raka żołądka[8]. Prawdopodobnie zezłośliwiały wrzód żołądka jest od początku zmianą nowotworową naśladującą obraz wrzodu trawiennego. Badaniem rozstrzygającym jest gastroskopia.

    Różnicowanie

    • choroba refluksowa
    • rak żołądka
    • kamica pęcherzyka żółciowego
    • zapalenie trzustki
    • rak trzustki
    • choroby jelita grubego
    • choroba niedokrwienna serca
    • tętniak aorty brzusznej
    • zapalenie dróg żółciowych
    • choroba uchyłkowa
    • zapalenie przełyku
    • zapalenie żołądka
    • zapalenie wątroby
    • zator tętnicy płucnej
    • kamica nerkowa

    Leczenie

    W leczeniu główną rolę odgrywa właściwa dieta, zaprzestanie palenia papierosów, unikanie niektórych leków a także leczenie zakażenia Helicobacter pylori oraz stosowanie blokerów pompy protonowej i H2-blokerów. W przypadku nieskuteczności leczenia zachowawczego jedynym sposobem jest leczenie operacyjne.

    Dieta

    Produkty nasilające dolegliwości:

    • kawa, herbata, napoje gazowane
    • potrawy ciężkostrawne
    • cebula
    • pikantne przyprawy
    • smażone oraz tłuste potrawy

    Produkty dopuszczalne:

    • twarożki
    • chude, gotowane mięso
    • kisiel, galaretki
    • kasza
    • ciasto, nie zawierające tłuszczów
    • jasne, czerstwe pieczywo
    • kawa zbożowa (kawa „Inka”)

    Należy zaprzestać palenia papierosów – utrudnia gojenie wrzodu i powoduje zwiększone ryzyko jego nawrotu.

    W miarę możliwości należy unikać przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych – w razie konieczności leczenia przeciwbólowego lekiem o stosunkowo najmniejszej toksyczności dla nabłonka żołądka jest paracetamol.

    Leczenie farmakologiczne

    • leczenie zakażenia Helicobacter pylori

    Obecnie stosuje się terapię trzema lekami przez siedem dni: inhibitor pompy protonowej + dwa z trzech antybiotyków: amoksycylina, klarytromycyna, metronidazol.

    Terapia taka w 90% prowadzi do eradykacjibakterii.

    W przypadku nieskutecznej terapii lub przeciwwskazań do stosowania któregoś z powyższych leków stosuje się schemat: inhibitor pompy protonowej + sole bizmutu + metronidazol + tetracyklina.

    • leczenie chorych niezakażonych

    W terapii stosuje się:

    • inhibitory pompy protonowej (esomeprazol, lanzoprazol, omeprazol, pantoprazol) – najsilniej hamują wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe żołądka. Blokują one wydzielanie jonów wodorowych do soku żołądkowego zależne od ATP, wiążąc się błonową H+/K+ ATP-azą (pompą protonową).
    • H2-blokery (cymetydyna, famotydyna, ranitydyna). Blokują one wydzielanie kwasu solnego stymulowane histaminą.
    • leki osłaniające (ventrisol) – tworzą na powierzchni wrzodów ochronną warstewkę, zapobiegająca podrażnieniom.
    • M1-blokery (pirenzepina) – zmniejszają wydzielanie kwasu żołądkowego przez blokowanie receptorów muskarynowych
    • prostaglandyny działają osłaniająco na śluzówkę żołądka oraz zmniejszają produkcję kwasu żołądkowego.

    Leczenie operacyjne

    • Leczenie chirurgiczne wrzodu żołądka polega na wycięciu części żołądka razem z wrzodem. Odtworzenie ciągłości przewodu pokarmowego wykonuje się dwiema metodami. Pierwszym sposobem jest sposób Rydygiera, który polega na łączeniu końca dwunastnicy z żołądkiem. Drugim sposobem jest sposób Billroth II, który polega na zespoleniu żołądka z pierwszą pętlą jelita cienkiego. W ten sposób dwunastnica zostaje zamknięta i stanowi pętlę doprowadzającą żółć i sok trzustkowy do przewodu pokarmowego.
    • Leczenie chirurgiczne wrzodu dwunastnicy polega na wagotomii, czyli przecięciu nerwów błędnych, które biegną wzdłuż przełyku do jamy brzusznej i pobudzają wydzielanie soku żołądkowego, pepsyny i zwiększają perystaltykę i rozluźniają napięcie zwieraczy. Po operacji często konieczna jest plastyka odźwiernika, gdyż przecięcie nerwów błędnych powoduje skurczenie się tego narządu i uniemożliwia przesuwanie się treści pokarmowej. Wykonuje się to sposobem Heinecke-Mikulicza i polega ona na podłużnym nacięciu i poprzecznym zszyciu odźwiernika.

    Psychosomatyka

    Według Alexandra centralną dynamiczną cechą osobowości chorych z rozpoznaniem wrzodu żołądka jest frustracja potrzeb oralnych. Przejawiają się one jako:

    • potrzeby zaspokajania głodu
    • zaspokojenie pragnienia miłości

    Pragnienia takie u osób z dojrzałą psychiką, powodują uczucia urażonej dumy, zagrożenia autonomii oraz braku pozytywnej oceny i akceptacji.

    Wyróżniamy dwa typy chorych z choroba wrzodową żołądka

    • typ aktywny – nadkompensacja sfrustrowanych potrzeb przejawia się jako działalność niezależna. Przejawem dziecięcego mechanizmu obronnego jest fizjologiczny głód, który powoduje zwiększone wydzielanie soków trawiennych
    • typ pasywny – W tym wypadku występuje konflikt zależność – niezależność.

    Skomentuj →

  • Leave a Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *