Zastoinowa niewydolność serca – przyczyny, objawy, leczenie

Więcej niż 200,000 US przypadki niewydolności serca diagnozuje się rocznie, zazwyczaj wpływa pacjentów w wieku od 41-60, i te powyżej 60 lat. Większość z tych osób to mężczyźni. jednak, Kobiety są bardziej narażone na śmierć z powodu niewydolności serca, gdy warunek nie będzie leczona.

Termin “niewydolność serca” brzmi to jak serce już nie działa w ogóle i nie ma nic, co można zrobić. Tak właściwie, niewydolność serca jest terminem używanym do opisania serce, które nie mogą nadążyć z pracą.

Niewydolność serca jest poważnym stanem chorobowym, i zazwyczaj nie ma lekarstwa. Jest to zwykle zarządzane z leków i zdrowych zmian w stylu życia.

Wczesne wykrywanie i leczenie pozwalają wiele osób z niewydolnością serca prowadzić pełny, przyjemne życie.

“Jedno pytanie dostaję od pacjentów jest, „Czy niewydolność serca taka sama jak zastoinowa niewydolność serca?’ tak, to jest,” Shared Dr. Robert Benton, Płyta certyfikat kardiolog z kapitałem Kardiologii Associates.

dr. Bentona specjalności należą kardiologia klinicznych i echokardiografia. Podczas ostatniego odcinka HeartTalk przedstawiony przez kapitał Kardiologii Associates, dr. Benton wyjaśnił zastoinowej niewydolności serca.

Zastoinowa niewydolność serca (CHF) jest przewlekłą chorobą postępującą, która wpływa na moc pompowania mięśni serca. “Kiedy używamy słowa, „zastoinowa,’ myśleć o wodzie w klatce piersiowej, uniemożliwia oddychanie,” rozpoczął dr. Benton.

“Zastoinowa niewydolność serca jest naprawdę termin, który opisuje, nie będąc w stanie zapewnić wystarczającą pojemność minutową serca krwi dla potrzeb ciała i / lub typu niewydolności serca, w którym serce ściska dobrze, ale jego bardzo sztywny i serce pracuje pod wysokim ciśnieniem gdyż w przeciwnym razie. Pomyśl o swoim sercu jako pompa wody, energia potrzebna, aby przejść do niego jest mniej, czy można uruchomić tej pompy przy niskim ciśnieniu jak sprzeciwiać się do wysokiego ciśnienia. Jak się starzeć, ciśnienie w swoim sercu idzie w górę, ponieważ mięsień sercowy staje się sztywny.”

Zastoinowa niewydolność serca – przyczyny, objawy, leczenieModel normalnego bicia serca

Istnieją trzy rodzaje zastoinowej niewydolności serca. Z lewej strony komory serca jest najczęstszą, jak lewa strona mięśnia serca pompuje krew do reszty ciała. dr. Benton opisał, jak Twoje serce jest jak pompy i co się dzieje, gdy serce nie pompować krew prawidłowo.

“Z każdym bicie serca, Zazwyczaj wycisnąć między 55 do 75 procent ilości krwi w lewej komorze serca, Najważniejszym komora, to czerwona krew. Gdy masz zastoinowej niewydolności serca z funkcji mięśnia serca w depresji, które mogą być tak niskie, jak 10%.

Wyobraź sobie, że twoje serce jest jak wielka, torba Globy tylko wyciskając trochę i nie ma wystarczająco dużo krwi wychodzi z tego serca, aby dostarczyć ci od potrzeb organizmu.

” Te dwa typy niewydolności serca po lewej stronie-to: skurczowej niewydolności serca i niewydolności rozkurczowej. skurczowego, lewa komora nie kurczyć normalnie.

W niewydolności rozkurczowej, pacjenci doświadczają odwrotny problem: serce nie odpocząć pomiędzy uderzeniami. “Serce funkcjonuje dobrze, w rzeczywistości, może wycisnąć więcej krwi niż potrzebne za bicie serca, nie 65% a 85%,” podanymi Dr. Benton.

“Jest to zazwyczaj choroba starzenia. Wyobraź sobie mięsień w twoim sercu jest jak komora. Krew jest w środku, mięsień sercowy jest wokół zewnętrznej. Mięsień staje się grubsza i sztywniejsza, jak się starzeć. To ściska w porządku, ale to nie w porządku relaks.

Jeśli serce, kiedy wypełnia, nie dobrze odpocząć, ciśnienie napełniania w sercu idzie w górę, i że idzie do płuc. rzeczywiście można mieć serce ściska, że ​​dobrze, ale komora jest mała, ponieważ ściany są tak grube i nie ma zbyt wiele wolnego miejsca w środku.

Co pozostaje ci nie wystarczy krwi do reszty ciała.”

Prawostronne CHF występuje, gdy prawa komora ma trudności pompuje krew do płuc. “Możemy zobaczyć, że brzuch rośnie w obwodzie bo jest gromadzenie wody w jamie brzusznej, lub woda w nogach, to się nazywa obrzęki obwodowe,” Benton zgłaszane.

Zastoinowa niewydolność serca – przyczyny, objawy, leczenie

Najczęstsze objawy to duszność lub zmęczenie. “Widzę, że większość pacjentów, którzy przychodzą do mojego biura,” powiedział dr. Benton. “Będą patrzeć na mnie i powiedzieć, 'Jestem zmęczony.’ A ja ich zapytać, „Czy po prostu zmęczony z życia lub po prostu zmęczony podczas spaceru?'” Zmęczenie jest najczęstszym powodem, dla którego dana osoba idzie do lekarza.

“Kiedy dojdziesz do kardiologa i skarżą się na zmęczenie lub duszność, idziesz, aby uzyskać pełną ocenę, pełny markup,” oświadczył dr. Benton. “Chcemy, aby uzyskać pełny obraz wszystkiego, Nie tylko twoje tętno.

Istnieje mnóstwo rzeczy, które mogą powodować zastoinową niewydolność serca: problemy z tarczycą, brak witamin, zatory, ubogi styl życia lub diety.

Uzyskanie kompletnego obróbkę, to rutyna dla nas, abyśmy mogli określić swoje zdrowie serca i innych problemów medycznych, które efektu czynność serca.”

Lekarz ma wiele różnych możliwości leczenia w zależności od ogólnego stanu zdrowia i jak daleko Twój stan postępuje.

“Twoja sytuacja mogłaby zrobić więcej z nadwagą lub z kształtu, to może być z powodu twoich tętnic wieńcowych — jeśli istnieje blokada może powodować brak przepływu krwi, głodują swoje serce z tlenu i które powodują znacznie większe problemy,” stwierdza dr. Benton.

“Istnieje wiele rzeczy, które mogą powodować zastoinową niewydolność serca z upośledzoną funkcją mięśnia sercowego, takich jak zawał mięśnia sercowego, który niszczy, pije zbyt dużo alkoholu, infekcje wirusowe, cukrzyca, nadciśnienie, choroba wieńcowa — zatory w tętnicach gdzie mięsień sercowy ulega głodu krwi i nie działa dobrze. Możemy potraktować to z niektórych rodzajów leków, takich jak pigułki wody (moczopędny); istnieją leki (inhibitory ACE i beta-blokery) że pomoc z przepływem krwi lub niższych ciśnieniach w sercu, bardziej efektywnie pomagać funkcję mięśnia sercowego.”

Istnieją także opcje chirurgiczne. ZA angioplastyka balonowa Procedura jest nieoperacyjnego, gdy balon jest nadmuchiwany wewnątrz zwężonego aorty rozszerzenie naczyń krwionośnych. Twój kardiolog może również zaproponować stent wieńcowy (rura), która jest umieszczona w tętnicach wieńcowych, które zaopatrują serce, zachować tętnice otwarty w leczeniu choroby wieńcowej.

Zastoinowa niewydolność serca – przyczyny, objawy, leczenie

Lekarz będzie również zasugerować zmiany stylu życia: serce zdrowej diety, unikanie alkoholu lub rzucenia palenia papierosa, i uzyskanie co najmniej 30 Protokół z czynności lub ćwiczeń dziennie.

Podstawowym celem jest poprawa stanu zdrowia Twojego serca. Niewydolność serca prowadzi do zastoinowej niewydolności serca, która niesie zwiększone ryzyko zawału serca.

You might be interested:  Skręt jądra – przyczyny, objawy, leczenie, powikłania skręcenia jądra

Ponieważ niewydolność serca jest najczęściej chorobą przewlekłą, objawy prawdopodobnie będzie jeszcze gorzej z czasem. Najważniejsze jest, aby zidentyfikować i rozpocząć leczenie wcześnie. “Jako kardiolog, Myślę skutków zastoinowej niewydolności serca na samym sercu.

Zapamiętaj, praca sercu jest dostarczanie krwi do wszystkich narządów w organizmie,” powiedział dr. Benton.

Scenariusz: Michael Arce, Specjalista mediówWszelkie informacje medyczne publikowane na tej stronie nie jest przeznaczony jako substytut świadomej porad medycznych i nie należy podejmować żadnych działań przed konsultacji z pracownikami służby zdrowia.

Niewydolność serca – przyczyny, objawy, leczenie | Synexus

Zastoinowa niewydolność serca – przyczyny, objawy, leczenie

Serce to jeden z najważniejszych organów w ludzkim ciele. Zdrowe serce jest podwójną pompą, do której krew pozbawiona tlenu dociera z prawej strony, kolejno jest kierowana do płuc, gdzie dochodzi do jej utlenienia. Krew wzbogacona w tlen trafia ponownie do serca, tym razem z lewej strony, skąd jest tłoczona przez aortę i wszystkie naczynia krwionośne w całym organizmie. 

Niewydolność serca oznacza zaburzenia jego prawidłowych funkcji. W konsekwencji serce nie jest w stanie tłoczyć krwi w prawidłowym tempie oraz w ilości potrzebnej do dotlenienia organizmu. Niewydolność serca obejmuje więc szereg chorób, które osłabiają jego pracę i w zależności od przyczyny oraz szybkości rozwoju niewydolności wyróżnia się stany, takie jak:

  • przewlekła niewydolność serca – to stan utrzymujący się ponad miesiąc; 
  • ostra niewydolność serca – w tym przypadku choroba rozwija się nagle, dając intensywne objawy;
  • przemijająca niewydolność serca.  

Niewydolność serca lewokomorowa, prawokomorowa, a zastoinowa – co to znaczy? 

Otrzymując diagnozę od lekarza, poza stwierdzeniem niewydolności serca, otrzymujemy informacje o rodzaju schorzenia. Zwykle pojawia się pytanie, czym jest niewydolność serca lewokomorowa lub prawokomorowa oraz niewydolność zastoinowa. Otóż, jak było wspomniane, serce jest zbudowane z dwóch komór:

  • prawa komora serca odpowiada za krążenie małe, czyli płucne, a niewydolność tej komory utrudnia dopływ krwi z organizmu do serca;
  • lewa komora serca odpowiada za krążenie duże (systemowe), co oznacza, że niewydolność serca w tym przypadku polega na osłabionym odbieraniu krwi z płuc oraz przekazywaniu do aorty;
  • niewydolność obukomorowa – dotyczy upośledzenia zarówno prawej, jak i lewej komory serca. 

W zależności od tego, która komora serca jest niewydolna, dochodzi do klasyfikowania schorzeń, takich jak niewydolność lewej komory serca bądź niewydolność serca prawokomorowa. 

Ponadto wyróżnia się także schorzenie o nazwie ,,niewydolność serca zastoinowa’’. W tym przypadku dochodzi do zatrzymania płynów w organizmie w wyniku nieprawidłowej pracy serca.

Zastoinowa niewydolność serca zwykle łączy się z przewlekłym zaburzeniem pracy lewej komory, przez co krążąca krew nie osiąga odpowiedniego ciśnienia i zbyt wolno przepływa m.in. przez nerki.

Osłabiona filtracja prowadzi do zastoju płynów w organizmie, a tym samym do zmniejszenia ilości wydalanego moczu.  

Niewydolność serca – przyczyny

Przyczyny niewydolności serca to wszelkie choroby układu sercowo-naczyniowego. Niewydolność serca najczęściej jednak jest następstwem niedokrwienia mięśnia sercowego.

Nawet krótkotrwałe zahamowanie dopływu krwi do serca może spowodować martwicę fragmentu tego organu, przez co dochodzi do osłabienia lub zahamowania jego wydajności.

Zwykle do niedokrwienia serca dochodzi po przebytym zawale lub na skutek choroby niedokrwiennej serca, czyli miażdżycy. Ta z kolei najczęściej jest następstwem zablokowania tętnic przez złogi cholesterolu.

Ponadto niewydolność może pojawiać się po nadmiernym obciążeniu serca przez choroby układu krwionośnego, do których zalicza się m.in.:

  • nadciśnienie tętnicze – wysokie ciśnienie, a tym samym nasilony przepływ krwi trafiającej do serca może prowadzić do rozwoju niewydolności;
  • schorzenia zastawek serca – mogą to być wady wrodzone bądź uszkodzenia wynikające z zapalenia wsierdzia czy przebytego zawału serca. Ponadto wiele chorób o podłożu zapalnym zwiększa ryzyko uszkodzenia zastawek. Są to np. reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń układowy czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego;
  • kardiomiopatie – to schorzenia mięśnia sercowego, a dokładniej wady w jego budowie, do których zalicza się przerost prawej lub lewej komory, zaburzenia elastyczności włókien sercowych, przerost jąder komórkowych czy stłuszczenia i zmiany zwyrodnieniowe. Kardiomiopatie najczęściej są wadami genetycznymi, a niewydolność serca zwykle jest powodowana przez kardiomiopatię przerostową lewej komory sercowej. Rzadziej dochodzi do rozwoju kardiomiopatii wtórnych lub mieszanych, choć i takie przypadki się zdarzają; 
  • zapalenie osierdzia – to zapalenie błon otaczających serce, które najczęściej wynika z infekcji i również może prowadzić do niewydolności serca. Zapalenie osierdzia może być następstwem urazu klatki piersiowej, a także chorób, takich jak gruźlica, niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, twardzina skóry, choroby nowotworowe; 
  • zapalenie mięśnia sercowego (śródsierdzia) – może występować jednocześnie z zapaleniem osierdzia. Przyczyną zapalenia śródsierdzia jest infekcja, która może być bakteryjna (np. zakażenie chlamydią) bądź wirusowa. Zdarza się, że następuje jako powikłanie po przebytej grypie, infekcji grzybiczej, zakażeniem pasożytami (toksoplazmoza), po boreliozie bądź jako następstwo chorób autoimmunologicznych. Także niektóre leki stosowane w nieodpowiedniej dawce mogą doprowadzić do zapalenia mięśnia sercowego;   
  • cukrzyca – osoby chorujące na cukrzycę znajdują się w grupie ryzyka zachorowania na choroby układu sercowo-naczyniowego. Niewydolność serca, kardiomiopatia cukrzycowa czy miażdżyca są częstym następstwem cukrzycy; 
  • choroby ogólnoustrojowe – niewydolność serca może wynikać także z innych chorób, takich jak np. choroby tarczycy, astma oskrzelowa, anemia czy zmiany nowotworowe.   

Niewydolność serca – objawy 

Warto zaznaczyć, że pacjenci odczuwają odmienne objawy w zależności od rodzaju niewydolności. Niewydolność serca jednokomorowa daje objawy charakterystyczne dla danego schorzenia, przy czym różnią się one także pod względem nasilenia, co wiąże się ze stopniem osłabienia serca. 

Niewydolność serca prawokomorowa daje objawy, takie jak:

  • obrzęki dotyczące głównie nóg;
  • częste oddawanie moczu w nocy czy po odpoczynku w pozycji leżącej;
  • obrzęk brzucha;
  • powiększenie wątroby, a nawet żółtaczka;
  • poszerzenie żył szyjnych;
  • dolegliwości ze strony układu pokarmowego, np. wzdęcia i biegunki. 

Lewokomorowa niewydolność serca objawia się poprzez:

  • przewlekłe zmęczenie, zwłaszcza po wykonywaniu czynności fizycznych – niedostateczne dotlenienie mięśni powoduje, że chorzy na niewydolność znacznie szybciej się męczą;
  • trudności w oddychaniu, uczucie duszności;
  • bladość lub sinica;
  • ból w klatce piersiowej;
  • osłabienie i omdlenia.

Niewydolność serca – długość życia (rokowania) i leczenie

Niewydolność serca jest stanem zagrażającym życiu, zwłaszcza w przypadku niewydolności ostrej, kiedy może dojść do nagłego niedokrwienia. Wówczas śmierć może nastąpić w wyniku wstrząsu niedokrwiennego.

Warto zaznaczyć, że niedokrwienie nie dotyczy w tym przypadku jedynie serca, ale także innych ważnych narządów, jak np. mózg czy nerki.

Z kolei obrzęk płuc wynikający z zastoju krwi także stanowi śmiertelne zagrożenie.

Z kolei przewlekła niewydolność serca również wymaga podjęcia jak najszybszego leczenia. Należy mieć na uwadze, że niewydolność jednostronna może prowadzić do niewydolności drugiej komory, ponieważ serce upośledzone nawet w niewielkim stopniu jest stale obciążone. 

Leczenie natomiast jest dobierane w zależności od przyczyny niewydolności serca. Stosuje się farmakoterapię doustną, a w niektórych przypadkach konieczna jest ingerencja chirurga. Leki natomiast dobiera się zawsze indywidualnie, ponieważ nie każdy pacjent reaguje na określone dawki i substancje w taki sam sposób.

W Centrum Medycznym Synexus prowadzimy m.in. bezpłatne konsultacje specjalistyczne, oraz badania wątroby na urządzeniu FibroScan® dla pacjentów z cukrzycą typu 2. i chorobami kardiologicznymi, którzy szukają nowych rozwiązań terapeutycznych. 

You might be interested:  Leczenie pochwicy – jak sobie radzić i pokonać pochwicę?

lek. Michał Dąbrowski

Zastoinowa niewydolność serca

Inne nazwy: CHF

  Zastoinowa niewydolność serca to stan, w którym z powodu zmian morfologicznych i/ lub funkcjonalnych serce nie jest w stanie spełnić swego fizjologicznego zadania, czyli przepompować krwi na obwód ciała. W wyniku tego dochodzi do spadku objętości wyrzutowej serca, a z powodu zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego dochodzi do zalegania krwi w sercu.

Serce składa się z dwóch przedsionków (prawego i lewego) i dwóch komór (prawej i lewej). Krew odtlenowana z tkanek trafia do prawego serca, następnie jest transportowana do płuc, gdzie następuje jej utlenowanie. Lewa strona serca otrzymuje natlenioną krew z płuc i pompuje ją na obwód.

Zastoinowa niewydolność serca – przyczyny, objawy, leczenie

Niewydolność serca może być spowodowana długotrwałym nadciśnieniem tętniczym, zawałem mięśnia sercowego, a także wrodzonymi lub nabytymi kardiomiopatiami.

W rzadkich przypadkach zastoinowa niewydolność serca pojawia się, kiedy serce zmuszone jest bić znacznie mocniej niż zazwyczaj, co prowadzi do jego niewydolności, na przykład w znacznej nadczynności tarczycy. Ryzyko wzrasta w przypadku otyłości, cukrzycy oraz nadużywania alkoholu lub stosowania kokainy.

Zastoinowa niewydolność serca jest zazwyczaj chorobą, która postępuje w czasie i może zagrażać życiu. Może obejmować lewą, prawą lub obydwie strony serca i powoduje zmniejszenie ilości tlenu i składników odżywczych dostarczanych do narządów, co może powodować ich uszkodzenie i upośledzenie czynności.

W przebiegu zastoinowej niewydolności serca może dochodzić do zalegania krwi w krążeniu żylnym, a zatem pojawiają się obrzęki obwodowe, które najlepiej uwidaczniają się w okolicy kostek, stwierdzić również można u pacjentów obrzęk płuc, a także powiększenie wątroby.

  • Zastoinowa niewydolność serca często występuje u osób starszych, ponieważ wraz z wiekiem serce pracuje mniej efektywnie.

Jeżeli krew gromadzi się z prawej strony serca (prawokomorowa niewydolność serca), zazwyczaj u pacjenta stwierdza się obrzęki kończyn dolnych,  które nasilają się w momencie jak pacjent stoi, a ustępują, kiedy pacjent leży.

Jeżeli krew gromadzi się z lewej strony serca (lewokomorowa niewydolność serca), czyli w płucach, może dochodzić do spłycenia oddechu oraz kaszlu, szczególnie podczas wysiłku fizycznego, np.: wchodzenie po schodach i/lub podczas leżenia na plecach.

U wielu osób z zastoinową niewydolnością serca występują objawy prawokomorowej i lewokomorowej niewydolności serca.

Oprócz obrzęków i spłycenia oddechu mogą wystąpić objawy dodatkowe: kołatanie serca, tachykardia, osłabienie i zmęczenie, brak wytrzymałości fizycznej, kaszel, świszczący oddech, nagły wzrost masy ciała i utrata łaknienia lub nudności.

W diagnostyce tego stanu wykonuje się badanie fizykalne, echokardiografię, RTG klatki piersiowej oraz jedno z kilku rodzajów obrazowań radioizotopowych i komputerowych. Badania laboratoryjne nie są kluczowym elementem rozpoznania i mogą obejmować:

  • badanie ogólne moczu, by stwierdzić ewentualne uszkodzenie nerek
  • badania biochemiczne w celu oceny równowagi elektrolitowej lub wykrycia niewydolności nerek, z uwagi na to, że objawy towarzyszące chorobom nerek są zbliżone do objawów zastoinowej niewydolności serca.
  • aktywność peptydu natriuretycznego typu B (BNP), hormonu wytwarzanego w lewej komorze (główna część serca odpowiedzialna za pompowanie krwi), jego obecność we krwi pomaga rozpoznać i ocenić ciężkość niewydolności serca.
  • panel badań metabolicznych, w celu sprawdzenia równowagi elektrolitowej lub stwierdzenia niewydolności nerek (ponieważ objawy choroby nerek przypominają objawy zastoinowej niewydolności serca)
  • morfologia, w celu stwierdzenia ewentualnej niedokrwistości, ponieważ może ona powodować wystąpienie podobnych objawów, jak również przyczyniać się do wystąpienia zastoinowej niewydolności serca
  • mózgowy peptyd natriuretyczny (BNP) lub n-końcowy pro-BNP – badania mierzące wytwarzanie hormonu obecnego w lewej komorze serca (głównej pompie serca), w celu rozpoznania i oceny zaawansowania niewydolności serca.

CHF jest zazwyczaj chorobą postępującą. Leczenie ma na celu ustabilizowanie stanu pacjenta oraz złagodzenie objawów klinicznych. Obejmuje ono zazwyczaj zmniejszenie spożycia soli oraz zaprzestanie palenia papierosów i spożywania alkoholu. Przestrzeganie tych zasad pozwala również kontrolować ciśnienie krwi, które jest głównym problemem w chorobach serca.

Niewydolność serca

Określamy tak niezdolność mięśnia sercowego do pompowania krwi w ilości, która pokrywa zapotrzebowanie organizmu.

Niektóre choroby, takie jak nadciśnienie tętnicze lub choroba wieńcowa prowadzą do uszkodzenia mięśnia serca i w efekcie do rozwoju niewydolności krążenia.

Nie wszystkie zaburzenia, które skutkują rozwojem niewydolności serca są odwracalne, jednak zastosowanie właściwego leczenia może zahamować postęp choroby, złagodzić objawy i wydłużyć życie.

Zmiany stylu życia, takie jak przywrócenie prawidłowej masy ciała, aktywność fizyczna, zmniejszenie ilości soli w diecie, ograniczenie stresu może poprawić jakość życia. Jednym ze sposobów zapobiegania rozwojowi niewydolności serca jest właściwe leczenie chorób układu krążenia i innych, np. nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, cukrzycy czy otyłości.

Niewydolność serca – rodzaje

Niewydolność serca to przypadłość, która występuje w kilku rodzajach. Do tych typów choroby zalicza się:

  • przewlekła niewydolność serca,
  • ostra niewydolność serca,
  • zastoinowa niewydolność serca,
  • skurczowa i rozkurczowa niewydolność serca,
  • niewydolność lewokomorowa,
  • niewydolność prawokomorowa.

Przewlekła niewydolność serca

Jest to postępujący zespół objawów, który swoje podłoże ma w zmniejszonej ilości pompowanej krwi w jednostce czasu względem zapotrzebowania jej dla tkanek (mniejsza pojemność minutowa serca).

Ma to swoje konsekwencje dla narządu – utrzymanie odpowiedniego poziomu pompowanej krwi jest możliwe przez zwiększenie ciśnienia napełniania lewej komory serca. Najczęstszymi objawami przewlekłej niewydolności serca jest m.in.

choroba niedokrwienna serca, kardiomiopatia rozstrzeniowa, przeciążenie ciśnieniowe serca (ze względu na zwiększone ciśnienie tętnicze) czy powikłania po zawale serca.

Ostra niewydolność serca

Ostra niewydolność serca to przypadłość, która rozwija się w bardzo krótkim czasie i niesie ze sobą stan zagrożenia życia.

Ten rodzaj niewydolności występuje u osób, które nigdy nie miały problemów z sercem oraz jako powikłanie po innych przypadłościach.

Najczęstszą przyczyną ostrej niewydolności serca jest upośledzenie czynności skurczowej i rozkurczowej (dostarczenie komórkom zbyt małej ilości tlenu i wartości odżywczych). 

Zastoinowa niewydolność serca

Zastoinowej niewydolności serca towarzyszy zastój płynu w organizmie. Jest to groźna przypadłość, która jest skutkiem wielu schorzeń.

Ten typ niewydolności wiąże się z niewystarczającym dostarczaniem krwi do całego organizmu. Najczęstszymi przyczynami rozwoju tej choroby są m.in.

choroby niedokrwienne, nadciśnienie tętnicze, kardiomiopatie, migotanie przedsionków lub takie przypadłości jak cukrzyca, choroby tarczycy, astma czy anemia. 

Skurczowa i rozkurczowa niewydolność serca

Możliwe jest wystąpienie również skurczowej niewydolności serca (spadek frakcji wyrzutowej) oraz rozkurczowej (występująca najczęściej w chorobie wieńcowej lub w przypadku przerostu mięśnia sercowego). Przypadłość ta cechuje się podwyższonym ciśnieniem późnorozkurczowym w komorze serca.

You might be interested:  Uczucie zimna – jakie są przyczyny ciągłego odczucia chłodu?

Lewokomorowa i prawokomorowa niewydolność serca

Niewydolność serca dzieli się również na lewokomorową i prawokomorową. Przypadłość ta występuje najczęściej po zawale mięśnia sercowego (lewa komora) lub jako powikłanie niewydolności lewokomorowej (prawa komora).

Przyczyny niewydolności serca

Niewydolność mięśnia sercowego rozwija się zwykle jako konsekwencja innej przewlekłej lub ostrej choroby serca, np.

nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, wady zastawkowej, zaburzeń rytmu serca, zapalenia mięśnia serca czy innej, np. cukrzycy, otyłości, alkoholizmu, zaburzeń czynności tarczycy.

Czasami niewydolność serca pojawia się w następstwie wady metabolicznej lub defektu genetycznego.

Objawy niewydolności serca

  • Niewydolność serca może mieć charakter przewlekły lub rozpocząć się nagle. Dolegliwości obejmują między innymi:
  • – Zadyszkę, uczucie braku powietrza, duszność podczas wysiłku lub w pozycji leżącej na wznak
  • – Zmęczenie, brak siły
  • – Obrzęki nóg, często stóp i kostek
  • – Nieregularną czynność serca
  • – Zmniejszoną wydolność fizyczną
  • – Świszczący oddech, odkasływanie
  • – Oddawanie moczu w porze nocnej
  • – Zwiększenie obwodu brzucha
  • – Nagły przyrost masy ciała
  • – Utratę apetytu, nudności
  • – Problemy z koncentracją

Powikłania niewydolności serca:

Niewydolność serca prowadzi do upośledzenia przepływu krwi przez inne narządy, takie jak nerki, wątroba, jelita czy mózg prowadząc w rezultacie do wystąpienia przewlekłej choroby nerek, niewydolności wątroby, zaburzeń wchłaniania i niedożywienia, zatorów i zakrzepów, zaburzeń rytmu serca.

Leczenie niewydolności serca:

Niewydolność serca jest chorobą postępującą i wymaga leczenia przez całe życie. W niektórych sytuacjach można usunąć przyczynę niewydolności serca, np. naprawić uszkodzoną zastawkę lub przywrócić prawidłowy rytm serca. W innych przypadkach stosujemy leczenie, które ma na celu zatrzymać postęp choroby, poprawić jakość życia i zmniejszyć ryzyko nagłej śmierci sercowej.

Terapia zachowawcza sprowadza się zwykle do podawania kombinacji kilku leków:

  1. Inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę – są to leki, które rozszerzają naczynia krwionośne, żeby obniżyć ciśnienie tętnicze krwi, poprawić przepływ krwi przez narządy i zmniejszyć obciążenia serca.
  2. Inhibitorów receptora dla angiotensyny II – głównie w przypadku nietolerancji leków z 1. grupy.
  3. Beta-adrenolityków – czyli leków, które nie tylko zwalniają czynność serca i obniżają ciśnienie tętnicze krwi, ale również ograniczają lub odwracają niektóre niekorzystne zmiany w mięśniu sercowym. Leki z tej grupy zmniejszają nasilenie objawów niewydolności serca, poprawiają funkcję mięśnia serca i wydłużają przeżycie pacjentów.
  4. Diuretyków (leków moczopędnych) – są to preparaty o działaniu wspomagającym usuwanie nadmiaru wody z organizmu poprzez nasilenie produkcji moczu. Z uwagi na utratę potasu i magnezu w trakcie terapii diuretykami zwykle zaleca się kontrolę stężenia tych elektrolitów we krwi i ew. suplementację.
  5. Antagonistów aldosteronu – czyli leków moczopędnych oszczędzających potas o udowodnionym działaniu na przeżycie pacjentów z ciężką niewydolnością serca.
  6. Digoksyny – preparatu, który poprawia kurczliwość mięśnia serca i zwalnia czynność serca. Jest częściej stosowany u pacjentów z towarzyszącym migotaniem przedsionków.

Leki te w formie doustnej pacjent może przyjmować w domu. Zdarza się jednak, że w z powodu zaostrzenia objawów niewydolności serca chory jest przyjęty do szpitala i otrzymuje terapię dożylną. Wśród dodatkowych preparatów wspomagających są leki inotropowe, które poprawiają ciśnienie tętnicze krwi i wspomagają pracę serca.

W przypadku nieskuteczności terapii doustnej i dożylnej lub istnienia potencjalnie usuwalnej przyczyny niewydolności serca należy rozważyć leczenie zabiegowe.

Leczenie zabiegowe niewydolności serca

  1. Pomostowanie aortalno-wieńcowe (by-passy) jest zarezerwowane dla pacjentów z chorobą wieńcową i polega na wytworzeniu nowych połączeń naczyniowych, które pozwalają na swobodny przepływ krwi do serca, z pominięciem zablokowanych tętnic. Źródłem nowych połączeń są naczynia pobierane z podudzia, przedramienia lub klatki piersiowej pacjenta.

  2. Naprawa lub wymiana zastawki serca, jeśli jest przyczyną niewydolności krążenia może zahamować niekorzystne zmiany w mięśniu serca. Operacja polega na uszczelnieniu własnej zastawki pacjenta (często dotyczy to zastawki mitralnej), tak żeby zapobiec cofaniu się krwi, lub zastąpieniu uszkodzonej zastawki protezą.

    W tym celu nie zawsze jest konieczna operacja na otwartym sercu, część zabiegów można wykonać przy użyciu technik małoinwazyjnych.

  3. Wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD) polega na umieszczeniu urządzenia wielkości pudełka od zapałek pod skórą na klatce piersiowej i doprowadzeniu od niego przewodów (elektrod) przez naczynia żylne do prawej komory serca.

    Kardiowerter-defibrylator monitoruje rytm serca. W sytuacji, kiedy pojawiają się niebezpieczne dla życia zaburzenia rytmu serca lub serce przestaje bić urządzenie wysyła impulsy, które mają za zadanie przywrócić prawidłową czynność serca. Kardiowerter-defibrylator może również posiadać funkcję stymulatora i przyspieszać rytm serca, w razie zbytniego spowolnienia jego czynności.

  4. Terapia resynchronizująca (CRT): u wielu chorych z niewydolnością serca stwierdza się zaburzenia w układzie wytwarzającym i przewodzącym bodźce elektryczne w sercu, stąd poszczególne części serca kurczą się w sposób nieskoordynowany. Dodatkowo zmniejsza to wydolność osłabionego mięśnia serca.

    Takim pacjentom można zaproponować wszczepienia urządzenia do terapii resynchronizującej, które składa się części implantowanej pod skórę klatki piersiowej (jak w przypadku kardiowertera-defibrylatora) oraz przewodów (elektrod) wprowadzanych przez naczynia żylne do prawej i w okolice lewej komory serca.

    Często urządzenie do terapii resynchronizującej posiada dodatkowo właściwości kardiowertera-defibrylatora.

  5. Mechaniczne wspomaganie krążenia (VAD) to pompa wszczepiana operacyjnie do jamy brzusznej lub klatki piersiowej pacjenta i połączona z sercem, tak żeby wspomagać jego pracę.

    Do zabiegu kwalifikuje się pacjentów ze skrajnie ciężką niewydolnością serca, tak żeby umożliwić im oczekiwanie na transplantację. Zastosowanie mechanicznego wspomagania krążenia wydłuża życie i poprawia jego jakość także u chorych, którzy ze względu na przeciwwskazania nie mogą być kwalifikowani do przeszczepienia serca.

  6. Transplantacja serca jest leczeniem z wyboru dla wybranych pacjentów ze skrajnie ciężką niewydolnością serca. Jest to metoda obarczona istotnym ryzykiem zgonu we wczesnym okresie pooperacyjnym. Kwalifikacja do zabiegu wymaga współdziałania wielu specjalistów (kardiologów, kardiochirurgów, anestezjologów, psychologów), którzy wchodzą w skład tzw. heart team.

    Średni czas oczekiwania na dawcę wynosi ok. 2 lat.

Wszystkich potrzebujących zapraszamy do Centrum Zdrowia FitMedica na konsultacje kardiologiczne do wybitnych specjalistów w tej dziedzinie. W naszej przychodni można także wykonać badanie EKG, Holter-EKG, Holter-RR i ECHO serca. Jesteśmy przygotowani do świadczenia usług dla dzieci i dorosłych.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *