Zespół bólowy miednicy mniejszej – przyczyny, objawy, leczenie

Zespół bólowy miednicy mniejszej – przyczyny, objawy, leczenie

Miednica to zespół kostno-stawowy, będący połączeniem kręgosłupa z kończynami dolnymi, pośredniczący w przenoszeniu ciężaru tułowia na nogi. W miednicy w bliskim sąsiedztwie znajdują się narządy należące m.in. do układu pokarmowego, moczowego i płciowego – z tego powodu bóle w obrębie miednicy mogą mieć bardzo różne podłoże.

Bóle miednicy pojawiają się zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn – choć częściej są kobiecą przypadłością. Odczuwane są na przedniej ścianie brzucha poniżej pępka lub w okolicy krzyżowej pleców. Mogą mieć charakter nagły lub przewlekły, być odczuwalne jako ostry, kłujący ból lub ciężkie, tępe dolegliwości. W żadnym przypadku bólu miednicy nie można jednak bagatelizować!

Bóle miednicy – możliwe przyczyny

U kobiet dolegliwości bólowe w obrębie miednicy mają zazwyczaj podłoże ginekologiczne.

Oprócz bólu panie zauważają u siebie bolesne i/lub nieregularne miesiączkowanie, dyskomfort podczas współżycia seksualnego, problemy z oddawaniem moczu, krwawienie lub plamienie z dróg rodnych.

Mogą to być objawy różnych chorób: endometriozy, mięśniaków macicy, torbieli i guzów jajników, a nawet zmian nowotworowych. Diagnostyką i leczeniem tych i wielu innych schorzeń ginekologicznych zajmujemy się w Szpitalu Mazovia w Warszawie.

U mężczyzn zespół bólowy miednicy mniejszej najczęściej jest objawem towarzyszącym jałowemu (niebakteryjnemu) zapaleniu gruczołu krokowego.

Oprócz dolegliwości bólowych krocza i zewnętrznych narządów płciowych, u panów występować mogą problemy z oddawaniem moczu i dysfunkcje seksualne, a czasami nawet bóle mięśni, stawów i stan przewlekłego zmęczenia.

U niektórych pacjentów obserwuje się również depresję i zaburzenia lękowe.

Zespół bólowy miednicy mniejszej – diagnostyka

W Szpitalu Mazovia oferujemy kompleksową diagnostykę zespołu bólowego miednicy mniejszej u mężczyzn. W pierwszej kolejności należy wykluczyć wszystkie inne możliwe schorzenia (zapalenia bakteryjne stercza, łagodny przerost prostaty, nowotwory) oraz wady wrodzone.

Diagnostyka różnicowa obejmuje badanie fizykalne przez odbyt (per rectum), badania laboratoryjne, a także precyzyjną diagnostykę obrazową: przezbrzuszne badanie USG gruczołu krokowego (TAUS), przezodbytnicze badanie USG gruczołu krokowego (TRUS), tomografię komputerową oraz rezonans magnetyczny.

Leczenie zespołu bólowego miednicy mniejszej

Etiologia zespołu bólowego miednicy mniejszej u mężczyzn nie jest jednoznacznie wyjaśniona – przypuszcza się, że na jego występowanie mają wpływ czynniki genetyczne, ale również wcześniejsze infekcje i stany zapalne, dysfunkcje mięśniowe w obrębie miednicy oaz urazy mechaniczne krocza. Z tego względu leczenie jest przede wszystkim objawowe – w zależności od objawów może ono obejmować stosowanie leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych, alfa-blokerów, cholinolityków, a nawet leków przeciwdepresyjnych.

W Szpitalu Mazovia skorzystać można z nowoczesnej diagnostyki zespołu bólowego miednicy mniejszej, a proces leczenia prowadzą doświadczeni urolodzy. Wszystkich pacjentów borykających się z tego typu problemami zachęcamy do kontaktu -> https://szpitalmazovia.pl/kontakt/.

Zespół bólowy miednicy mniejszej – przyczyny, objawy i sposoby leczenia

Zespół bólowy miednicy mniejszej – przyczyny, objawy, leczenieMiednica mniejsza może powodować dolegliwości nie tylko u pań. | fot.: materiał partnera zewnętrznego

Zespół bólowy miednicy mniejszej może mieć różne przyczyny, wśród których znajdują się infekcje, nowotwory, zaburzenia ukrwienia, neuropatie (choroby nerwów obwodowych), zaburzenia ze strony układu odpornościowego.(1) Zdiagnozowanie tego, co jest podłożem bólu, pozwala na wdrożenie odpowiedniej terapii.

Przewlekły ból miednicy mniejszej u kobiet – jak się objawia i jakie są jego przyczyny?

Miednica mniejsza to dolna część miednicy, która stanowi właściwą jamę miednicy. Ból miednicy mniejszej może być krótkotrwały, na przykład w przebiegu infekcji dróg moczowych, jednak czasami doskwiera przez pół roku lub nawet dłużej. Mówimy wówczas o przewlekłym bólu miednicy.

Nie każda kobieta doświadcza dolegliwości o dokładnie takim samym charakterze. Czasami ból jest silny i ma stałe nasilenie, czasami jest przerywany, tępy albo ma charakter ucisku.

Dodatkowymi objawami mogą być: ból podczas stosunków seksualnych lub w trakcie długotrwałego siedzenia, bolesne oddawanie moczu lub/i stolca.(2)

Nawet dolegliwości o niewielkim nasileniu, które pojawiają się stale, mogą skutecznie psuć nastrój i utrudniać codzienne funkcjonowanie, dlatego trzeba je leczyć. Jakie mogą być przyczyny bólu miednicy mniejszej u kobiet? Do możliwych powodów należą:

  • endometrioza, która polega na obecności endometrium (czyli błony śluzowej wyściełającej macicę) na zewnątrz jamy macicy,
  • problemy mięśniowo-szkieletowe, jak napięcie mięśni dna miednicy, fibromialgia (przewlekła choroba reumatyczna),
  • zapalenie narządów miednicy mniejszej – pod tą nazwą kryje się infekcja kobiecych narządów rozrodczych, której przyczyną są zwykle bakterie przenoszone drogą płciową,
  • włókniaki macicy – są to łagodne guzy, które objawiają się bólem i krwawieniami z pochwy, czasami powodują uczucie ciężkości w dole brzucha,
  • zespół jelita drażliwego – w przebiegu choroby pojawiają się: nawracający ból brzucha, dyskomfort, a także biegunki lub zaparcia – przyczyny choroby są złożone, specjaliści przypuszczają, że może mieć związek m.in. z zaburzeniami psychicznymi, przerostem flory bakteryjnej, zaburzeniami motoryki jelit,
  • czynniki psychologiczne – czasami lekarzom trudno wykryć chorobę, która wywołuje ból miednicy mniejszej, dlatego przypuszcza się, że dolegliwości mogą mieć podłoże w przewlekłym stresie, depresji, doświadczeniach związanych z przemocą (również na tle seksualnym). Silny stres może potęgować ból miednicy wynikający z innych przyczyn.(2)

Dopiero po znalezieniu przyczyny bólu lekarz może dobrać właściwe metody terapeutyczne.

Z czego może wynikać ból miednicy mniejszej u mężczyzn?

Miednica mniejsza może powodować dolegliwości nie tylko u pań. U mężczyzn przed 50. rokiem życia stanowi najczęstszy powód wizyt u urologa. Panowie skarżą się wówczas na ból penisa, jąder, okolic odbytu, które nie są związane z infekcją lub inną oczywistą przyczyną.

You might be interested:  Zespół bealsa – przyczyny, objawy, rokowania, częstość występowania

U części pacjentów dolegliwości nasilają się podczas oddawania moczu, stolca, odbywania stosunku płciowego, długotrwałego siedzenia. Problemami towarzyszącymi bólowi bywają również zaburzenia erekcji, bolesne lub/i skąpe oddawanie moczu, częstsza niż zwykle potrzeba wizyt w toalecie.

(3,4)

Co powoduje chroniczny ból miednicy u mężczyzn? Odpowiedź na to pytanie nie zawsze jest jasna. Powodem może być infekcja pęcherza moczowego lub przenoszona drogą płciową. Wiadomo też, że bóle miednicy mniejszej częściej dokuczają diabetykom, panom z powiększoną prostatą, wrodzonymi nieprawidłowościami w budowie układu moczowego.(4)

Leczenie zespołu bólowego miednicy mniejszej zależy od przyczyny. Czasami konieczne są antybiotyki, w wielu przypadkach ulgę przynoszą leki rozluźniające mięśnie i przeciwbólowe. Ponieważ u niektórych panów czynnikiem wywołującym ból są stres i problemy natury psychologicznej, bardzo skuteczne mogą okazać się techniki relaksacyjne, medytacja i terapia pod okiem psychologa.(3)

  1. Góraj E. Zespoły bólowe spotykane u chorych z nowotworami układu moczowego. Przegląd Urologiczny 2011, 5, 69

Zespół bólowy miednicy mniejszej

Zespół bólowy miednicy mniejszej to takie zróżnicowane dolegliwości, przy których kobieta musi zgłosić się do ginekologa, bo doraźne leki, bez recepty raczej nie są w stanie jej pomóc. Bóle, które dokuczają kobietom z tą dolegliwością, mogą w znacznym stopniu pogorszyć jakość ich życia.

Ból ten jest zlokalizowany w obrębie miednicy mniejszej, podobny do bólów miesiączkowych trwa ponad 6 miesięcy i nie ma związku z trwaniem akurat miesiączki.

Miednica mniejsza jest zlokalizowana w przedniej ścianie brzucha i ból pojawia się w tej okolicy, promieniuje poniżej pępka lub okolicy krzyżowej.

Kobiety, które odczuwają takie bóle, nie powinny czekać, bo nie poradzą sobie same z tymi bólami. Choroba ta może wiązać się z pewnymi nieprawidłowymi zmianami w budowie.

Diagnoza zespołu bólowego miednicy mniejszej

Diagnozę stawia lekarz rodzinny, który przeprowadza szczegółowy wywiad z pacjentką, co jest bardzo ważnym elementem do postawienia diagnozy. To dopiero decyduje, do jakiego lekarza specjalisty kierowany jest pacjent, może to być ginekolog, proktolog albo urolog, ortopeda.

Najczęściej po badaniu palpacyjnym, trzeba zlecić badanie USG, czy tomografię komputerową, aby dokładniej ustalić przyczynę dolegliwości. Pacjentka powinna określić charakter bólu, stopień jego uciążliwości i w jakim stopniu wpływa na pogorszenie jakości życia kobiety.

Przyczyny zespołu bólowego miednicy mniejszej

Mogą być zmiany organiczne, zaburzenia czynnościowe lub psychosomatyczne takie jak:

Zespół bólowy miednicy mniejszej zdarza się rzadko, także u mężczyzn, wówczas przyczyną jest najczęściej zapalenie gruczołu krokowego.

Leczenie zespołu bólowego miednicy mniejszej

Jak szybko nastąpi podjęcie leczenia, zależy także od samej pacjentki, od czasu kiedy zgłosi się do lekarza, a nie będzie tylko przyjmować doraźnych leków przeciwbólowych, które nie wyleczą przyczyny. Leczenie farmakologiczne może być stosowane, ale bóle i tak będą miały charakter nawracający.

Leczenie zespołu bólowego miednicy mniejszej będzie uzależnione od zdiagnozowanej przyczyny. W przypadku, gdy przyczyna leży w pęcherzu moczowym, układzie moczowym, cewce moczowej leczenie będzie prowadził lekarz urolog. W przypadku ustalenia przyczyn zespołu bólowego po stronie układu rozrodczego leczenie będzie prowadził lekarz ginekolog.

Czasem leczenie zespołów bólowych miednicy mniejszej wymaga stosowania metod operacyjnych. Leczenie zachowawcze polega na chirurgicznym usunięciu ognisk choroby np. jeżeli ich źródło jest w macicy, czy jajnikach – można zrobić laparoskopowe usunięcie ognisk zapalnych.

Osoby cierpiące na przewlekłe bóle miednicy mniejszej, mogą z powodu cierpienia doświadczać problemów ze snem i na rozwój depresji. Terapia tych zaburzeń u psychologa może też poprawić jakość ich życia.

Przewlekły zespół bólowy miednicy mniejszej u kobiet

Wiele kobiet zastanawia się – co to może być, gdy występuje przewlekły ból w dole brzucha, odwiedziły kilku lekarzy i nic a nic ? żadne leczenie nie pomaga.

Ryszard Stańczak

Przyczyną tych dolegliwości może być określany w literaturze mianem PID (pelvic inflammatory disease) zespół objawów mogących sugerować występowanie w obrębie miednicy mniejszej stanów zapalnych.

Najczęściej dotyka on kobiet w wieku rozrodczym, aktywnych seksualnie. Stanowi on jedną z najczęstszych dolegliwości z jakimi kobiety zgłaszają się do lekarza. Jednym z podstawowych objawów PID jest ból.

Jest on zlokalizowany w obrębie podbrzusza oraz okolicy krzyżowej, którego nasilenie może być bardzo zróżnicowane.

Uzależnione jest ono nie tylko od stopnia zaawansowania oraz przyczyny choroby, ale również od indywidualnego progu bólowego u danej kobiety.

Zespół bólowy w obrębie miednicy mniejszej może być wywołany zarówno zaburzeniami organicznymi jak również chorobami o podłożu neuropatycznymi.

Podrażnienia nerwów układu autonomicznego lub somatycznego powodują dolegliwości bólowe w obrębie miednicy małej. Zaburzenia neuropatyczne zdarzają się często po różnego rodzaju operacjach przezbrzusznych jak np. cięcie cesarskie, szczególnie kiedy jest wykonane nieco ponad spojeniem łonowym, w tym miejscu bowiem przebiega wiele odgałęzień nerwów.

Przyczyną pojawiania się bólu mogą być zarówno schorzenia ginekologiczne jak również układu krążenia, pokarmowego czy moczowego. Wówczas jednak dolegliwości bólowe zlokalizowane są w górnej i środkowej części brzucha. Objawy bólowe równie często wywołane mogą być czynnikami psychicznymi oraz zmianami w kręgosłupie.

Zespół bólowy w miednicy małej może przybierać formę ostrą bądź przewlekłą. Możliwe jest zarówno przejście stanu ostrego w stan przewlekły jak również sytuacja odwrotna. Na skutek nie do końca wyleczonego stanu ostrego może dojść do przejścia go w stan przewlekły, natomiast nie leczony stan przewlekły może spowodować nasilenie objawów i przerodzić się w stan ostry.

You might be interested:  Życie po zawale serca – badania, leki, rehabilitacja kardiologiczna, sport, dieta

Stan ostry najczęściej wywołany jest konkretną przyczyną, która nie nastręcza zbyt wielu trudności w jej zdiagnozowaniu. Bardzo często takie badania jak USG, badanie analityczne krwi oraz podstawowe badanie ginekologiczne pozwalają na poznanie przyczyny wystąpienia nagłego bólu.

Do najczęściej spotykanych przyczyn stanu ostrego należą: ciąża pozamaciczna, skręt torbieli jajnika, ostre stany zapalne narządu rodnego jak również w okolicy jelit i wyrostka robaczkowego.

Stan ostry wymaga szybkiej konsultacji lekarskiej oraz hospitalizacji a niejednokrotnie również interwencji operacyjnej.

Określany jest on bowiem jako stan naglący, ponieważ może być spowodowany stanami zagrażającymi życiu.

Towarzyszą mu najczęściej ostry ból, gorączka, przyspieszone tętno, uczucie niepokoju i inne. W stanie przewlekłym objawy bólowe mogą utrzymywać się stale, bądź też pojawiać się okresowo.

Podejrzenie przewlekłego stanu zapalnego narządów miednicy mniejszej stawia się w przypadku, gdy niewyjaśnione bóle, o różnym nasileniu, trwają powyżej sześciu miesięcy.

Najczęściej dołączają się również takie objawy jak znaczne, nieprawidłowe upławy, bolesne stosunki płciowe, tkliwość podbrzusza.

Podczas badania ginekologicznego ból może się wzmagać. Najczęściej przewlekły zespół bólowy pojawia się u kobiet, u których w przeszłości wystąpiły stany wymagające interwencji zabiegowej w obrębie miednicy mniejszej, a w szczególności po zabiegach, po których doszło do różnego rodzaju stanów zapalnych.

Do takich stanów należą np. pęknięcie wyrostka robaczkowego, zapalenie otrzewnej, różnego rodzaju ropnie, poronienie septyczne itp. Przewlekły ból może być spowodowany zarówno ropniami, zrostami, bliznami powstałymi w następstwie stanów zapalnych, jak również urazami, uszkodzeniami i wadami anatomicznymi, czy też innymi chorobami jak np. endometrioza.

Bardzo często do stanów zapalnych narządów rodnych może dojść na skutek zakażenia drobnoustrojami tj. zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie przydatków, jajowodów czy otrzewnej. Najczęściej są to drobnoustroje przenoszone drogą płciową jak np. Chlamydia.

Zdarza się, iż ból w podbrzuszu zdarza się okresowo i wywołany jest pęknięciem pęcherzyka jajnikowego w trakcie owulacji. Określany jest on wówczas jako ból owulacyjny i nie stanowi żadnej patologii. Zwiększone ryzyko pojawienia się stanów zapalnych stwarza również antykoncepcyjna wkładka wewnątrzmaciczna, szczególnie w pierwszych tygodniach po jej założeniu.

Jeżeli pojawią się objawy ostrego PID należy ją bezwzględnie usunąć, jeżeli jednak objawy są nieznaczne można ją pozostawić i rozpocząć leczenie antybiotykowe. Rozpoznanie przyczyn przewlekłego zespołu bólowego jest niezmiernie trudne i niejednokrotnie wymaga przeprowadzenia wielu badań.

Najczęściej, w celu postawienia odpowiedniej diagnozy, pacjentki wymagają hospitalizacji, co umożliwia przeprowadzenie wielu specjalistycznych badań dodatkowych, których wykonanie w warunkach ambulatoryjnych byłoby niemożliwe. Nie można bowiem postawić jednoznacznego rozpoznania na podstawie jednego lub kilku wyników badań, mogących jedynie sugerować przyczynę bólu.

W przypadku przewlekłych stanów zapalnych mogących być przyczyną przewlekłego bólu, pojawia się wiele objawów występujących również w innych chorobach jak np. endometrioza.

Trudności diagnostyczne powoduje również fakt, iż u każdej kobiety mogą pojawiać się różne objawy o różnym nasileniu. Podczas diagnostyki przyczyn zespołu bólowego w miednicy mniejszej przeprowadza się takie badania jak np. badania krwi, wymazy bakteriologiczne i czystościowe z pochwy i szyjki macicy, badanie ultrasonograficzne narządu rodnego, tomografię komputerową, laparoskopię.

Do badań wykonywanych w warunkach szpitalnych należy niewątpliwie laparoskopia diagnostyczna. która pozwala na dokładną diagnostykę, ocenę nasilenia stanu zapalnego, zmian w obrębie narządu rodnego jak również pobranie materiału do badania na obecność drobnoustrojów.

Czasami wykonuje się również biopsję błony śluzowej macicy. W celu wykonania badania w kierunku rzeżączki oraz zakażenia chlamydiami wykonuje się posiew z wymazu pobranego z kanału szyjki macicy. Dla zwiększenia prawdopodobieństwa trafnego rozpoznania wykonuje się dodatkowo wymaz i posiew z cewki moczowej.

W stanach zapalnych występuje podwyższony poziom leukocytów w surowicy krwi, OB, oraz białka C reaktywnego (CRP). Podwyższona ilość leukocytów może również znajdować się w wymazie z pochwy.

Przewlekły zespół bólowy jest bardzo trudny do wleczenia i trwa zazwyczaj bardzo długo.

Związane jest to z pewnością z trudną diagnostyką, co wiąże się z trudnościami w ustaleniu odpowiedniego, skutecznego leczenia.

Pomimo braku pewnego rozpoznania należy bezwzględnie rozpocząć leczenie antybiotykami o szerokim spektrum działania, w celu ograniczenia rozprzestrzenienia się choroby i związanych z tym konsekwencji. W przypadku, gdy nasilenie objawów bólowych jest nieznaczne, leczenie należy rozpocząć w warunkach ambulatoryjnych.

Przed podjęciem leczenia antybiotykami konieczne jest jednak wykluczenie lub stwierdzenie ciąży, szczególnie w przypadku kobiet miesiączkujących nieregularnie. W tym celu wykonuje się badanie ultrasonograficzne przezpochwowe oraz badanie krwi określające stężenie ?-HCG.

Większość leków stosowanych w przypadku bólu wywołanego stanami zapalnymi ma działanie teratogenne na płód. Przyjmowanie ich we wczesnej ciąży może spowodować poronienia, powstanie wad rozwojowych u płodu czy też inne powikłania niebezpieczne dla dalszego przebiegu ciąży.

Jeżeli przyczyną zespołu bólowego u kobiety jest zakażenie drobnoustrojami przenoszonymi drogą płciową jak np. dwoinka rzeżączki, chlamydia czy inne, niezmiernie istotne jest, aby leczeniem objęta została nie tylko kobieta, ale również jej partner seksualny.

You might be interested:  Wiskosuplementacja – zastrzyki w kolano na odbudowę chrząstki

Leczenie jest znacznie utrudnione wówczas, gdy kobieta nie prowadzi uregulowanego życia płciowego i posiada wielu partnerów seksualnych. Jeżeli zespół bólowy wywołany jest neuropatiami stosuje się leczenie miejscowe polegające na blokadzie nerwów poprzez ostrzyknięcie środkiem znieczulającym lub krioterapii.

Jeżeli leczenie ambulatoryjne nie przynosi oczekiwanych rezultatów należy chorą skierować na leczenie szpitalne. Konieczne może okazać się podawanie leków drogą dożylną a niejednokrotnie interwencja operacyjna.

Kobiety w ciąży z rozpoznanym stanem zapalnym narządów rodnych oraz dolegliwościami bólowymi w obrębie miednicy wymagają bezwzględnej hospitalizacji. Każda chora powinna być świadoma następstw jakie mogą powstać w przypadku nie podjęcia leczenia.

Różnego rodzaju stany zapalne w obrębie narządu rodnego, mogą stać się przyczyną postania w ich następstwie zrostów, blizn uniemożliwiających lub utrudniających zajście w ciążę lub jej donoszenie.

Szczególnie niebezpieczna jest sytuacja, gdy powstaną one w obrębie jajowodów. Mogą stać się przyczyną jego niedrożności, co uniemożliwia swobodne przemieszczanie się komórki jajowej w trakcie owulacji, jak również powstanie ciąży pozamacicznej. Należy nadmienić, iż zespół bólowy w miednicy mniejszej bardzo często współistnieje z niepłodnością.

Komentarze

komentarzy

Leczenie bólu miednicy Wrocław – dr Wojciech Kopaczyński

  • Złapał Cię niepokojący ból w okolicy brzucha? Doszły do tego problemy ze strony dróg moczowych, jelit lub funkcji płciowych? Przyczyn może być wiele, więc diagnostyka jest zawsze najważniejsza.

    Skonsultuj się z doświadczonym fizjoterapeutą, który pomoże wskazać przyczyny dolegliwości i opracować optymalny plan powrotu do zdrowia i sprawności.

    Zespół bólowy miednicy mniejszej (ang. chronic pelvic pain) manifestuje się przewlekłym bólem w okolicy miednicy.

    Ta jednostka chorobowa nie obejmuje jednej konkretnej dysfunkcji, ale raczej wspólny zespół objawów charakterystycznych dla różnorakich schorzeń anatomicznych i czynnościowych, dotykających okolicy odbytnicy, pęcherza moczowego, układu moczowo-płciowego, mięśni dna miednicy małej i układu nerwowego autonomicznego znajdującego się w tych rejonach. Zespoły bólowe miednicy charakteryzują się tym, że występują nie tylko u kobiet, ale też i wśród mężczyzn. Dyskomfort przechodzący w bó,l odczuwany jest w obrębie miednicy, a dokładniej zlokalizowany w obrębie przedniej ściany brzucha, poniżej pępka lub w okolicy krzyżowej pleców. Jednak by móc rzeczywiście zdiagnozować zespół bólowy miednicy, objawy muszą utrzymywać się przez okres ponad 6 miesięcy.

    Jakie są objawy zespołów bólowych miednicy?

    Ból w okolicy miednicy to dolegliwość, która często uniemożliwia normalne, codzienne funkcjonowanie. Są to niewątpliwie niepokojące objawy, na domiar złego odczuwalne także w okolicy śródbrzusza, nadbrzusza, krzyża, krocza i nawet kończyn dolnych.

    Dolegliwości bólowe mogą mieć charakter ciągły lub okresowy oraz zmienne natężenie. Towarzyszą im również zaburzenia czynności dolnych dróg moczowych lub funkcji płciowych.

    Objawy zazwyczaj nasilają się przy aktywności fizycznej, a w niektórych przypadkach dają znać o sobie już po postawieniu zaledwie kilku kroków.

    Jakie są przyczyny zespołów bólowych miednicy?

    Przyczyn tego zespołu bólowego może być wiele i mogą one wynikać z kilku nakładających się na siebie dysfunkcji. Należy nadmienić, że w obrębie miednicy leży wiele różnych układów – płciowy, moczowy, pokarmowy ora naczyniowy.

    Wszystkie wspomniane narządy są również otoczone przez inne tkanki miękkie i mięśnie, których nieprawidłowe napięcie także może prowokować ból w tej okolicy.

    Niemniej, do najczęstszych przyczyn rozwoju zespołu bólowego miednicy u kobiet zalicza się między innymi zmiany rozrostowe macicy i jajników, zespół przekrwienia miednicy, zespół resztkowego jajnika, a także zrosty w miednicy mniejszej. Natomiast wśród mężczyzn najczęstszy powodem tego typu objawów jest zapalenie gruczołu krokowego.

    Również i zespół jelita drażliwego, choroba Leśniowskiego-Crohna, zapalenie wyrostka robaczkowego, czy nawet uporczywe zaparcia mogą nasilać dolegliwości bólowe w okolicy miednicy. Czasami przyczyny występowania „zespołu” są jeszcze mniej oczywiste, a symptomy mają podłoże psychiczne. Mogą je powodować stany lękowe, zaburzenia depresyjne lub po prostu stresujący tryb życia.

    Przy tak licznych i różnorodnych czynnikach wywołujących tego typu dolegliwości, warto skontaktować się z doświadczonym fizjoterapeutą, który dokładnie poprowadzi proces diagnostyczny i pomoże wskazać optymalne rozwiązanie problemu.

    Jakie są metody leczenia zespołów bólowych miednicy?

    Choć zespół może mieć złożoną etiologię, to jego wystąpienie zazwyczaj oznacza rozwinięcie się miejscowej reakcji zapalnej. Tak więc, w początkowych stadiach leczenia, jednym z celów terapeutycznych będzie opanowanie zapalenia. Nawet gdy problem nie obejmuje ściśle układu mięśniowo-szkieletowego, warto zasięgnąć pomocy fizjoterapeuty.

    Przewlekły ból to bowiem czynnik, który wpływa na biomechanikę całego ciała – intuicyjnie przyjmując pozycje, w których ból jest najmniej odczuwalny, chory zaburza równowagę całego układu ruchu. Nawet po opanowaniu pierwotnego problemu, pacjent może nadal trwać przy wyuczonych, niewłaściwych nawykach.

    A te z kolei będą prowadzić do rozwoju innych dysfunkcji, równie bolesnych, co pierwotny problem Dlatego warto rozważyć trening funkcjonalny oraz trening proprioreceptywny pod okiem fizjoterapeuty, by zadbać o właściwą postawę ciała.

    W przypadkach, gdy zespół bólowy miednicy jest wynikiem nadmiernego napięcia mięśni dna miednicy lub dysfunkcji któregoś z przylegających stawów, doskonale sprawdzi się z kolei terapia manualna oraz masaż tkanek głębokich.

  • Leave a Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *