Blokada kręgosłupa – co to jest, działanie, wskazania, przeciwwskazania i skutki uboczne

Istnieje wiele rodzajów blokad kręgosłupa. Różnią się miedzy sobą nie tylko techniką, miejscem podania i ceną, ale przede wszystkim skutecznością i ryzykiem wystąpienia skutków ubocznych.

Nowoczesny rodzaj blokady w kręgosłup to indywidualnie dobrane zastrzyki zastrzyki nadtwardówkowe wykonane pod kontrolą fluoroskopii.

Po zabiegu ból najczęściej znacznie zmniejsza się zupełnie znika, podobnie jak powodująca go przepuklina.

Blokada kręgosłupa – co to jest, działanie, wskazania, przeciwwskazania i skutki uboczne

Co to jest blokada kręgosłupa?

Sterydowa blokada kręgosłupa to zastrzyk stosowany w leczeniu wielu rodzajów bólu. Najczęściej wykonuje się go w bezoperacyjnym leczeniu przepukliny kręgosłupa i wywołanej przez nią rwy kulszowej.

Pacjenci często pytają czy taka blokada w kręgosłup rzeczywiście leczy przyczynę bólu, czy tylko go maskuje.

W ogromnej większości przypadków nowoczesna blokada nadtwardówkowa działa na przyczynę bólu, czyli przepuklinę kręgosłupa, która po zabiegu zmniejsza się, co pokazuje badanie rezonansem magnetycznym.

Blokada kręgosłupa – co to jest, działanie, wskazania, przeciwwskazania i skutki uboczne

Przepuklina znacznie zmniejszyła się w ciągu 2 miesięcy od blokady nadtwardówkowej

Rodzaje blokad kręgosłupa

Sterydowe blokady kręgosłupa stosuje się od 1952 roku. Wtedy tego typu zastrzyki były wykonywane na ślepo, co wiązało się z mniejszą skutecznością oraz większą częstością skutków ubocznych.

Od tamtego czasu zachodnia medycyna poszła znacznie do przodu i dysponuje dziś nowoczesnymi zastrzykami nadtwardówkowymi podawanymi pod kontrolą RTG. Ta bezoperacyjna metoda leczenia jest bardzo popularna w USA.

Dzięki specjalnym igłom oraz odpowiednio dobranej technice można dostarczyć lek w okolice nawet bardzo dużej przepukliny kręgosłupa uciskającej korzenie (tzw. korzonki) nerwowe.

Kręgosłup to nie tylko nerwy i przepukliny, pewne blokady podaje się również w stawy, mięśnie oraz przyczepy. Poniżej opisuję różne rodzaje blokad w kręgosłup, począwszy od najprostszych i najstarszych, aż do najbardziej zaawansowanych i współczesnych.

Jak najbardziej polecam????trafiłam z dużą przepuchliną w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, dr kroszynski dał mi nadzieję że…

Opublikowany przez Katarzyna Stencel Niedziela, 14 kwietnia 2019

Blokada domięśniowa

Blokada domięśniowa to zastrzyk w mięśnie kręgosłupa. Prawie zawsze jest on wykonywany na ślepo. Skuteczność takiej iniekcji jest podobna do skuteczności zwykłego zastrzyku w pośladek, które wykonują pielęgniarki.

Lek najpierw wchłania się do krwi i działa na cały organizm, a jedynie jego mała część dociera z krwią do źródła bólu.

Jeżeli przepuklina mocno uciska nerw, zaciska również naczynia krwionośne i nie dopuszcza leku we właściwe miejsce.

Zastrzyki do punktów spustowych

Zastrzyki do punktów spustowych mięśni przykręgosłupowych często zawierają rozcieńczony środek znieczulający, jednak nie zawierają sterydu.

Nie jest to typowa blokada, gdyż w zabiegu chodzi o nakłucie punktów spustowych igłą, co wywołuje ich dezaktywację oraz wypłukanie miejscowej kwasicy i mediatorów bólu.

Środek znieczulający przede wszystkim poprawia komfort pacjenta w trakcie zabiegu oraz pozwala znaleźć więcej punktów spustowych.

Blokada stawów międzywyrostkowych kręgosłupa

Stawy międzywyrostkowe to częste źródło bólu kręgosłupa. Są ona bardzo małe i zastrzyk do nich jest znacznie trudniejszy niż na przykład blokada kolana.

W odcinku lędźwiowym i szyjnym najlepszym monitorowaniem pozwalającym na skuteczny i bezpieczny zastrzyk jest RTG. W odcinku piersiowym sprawdza się zarówno RTG, jak i USG. Dobrze przeprowadzony zabieg uśmierza ból i wygasza zapalenie.

Umożliwia to wdrożenie specjalnych ćwiczeń, które zapobiegają nawrotom bólu.

Blokada stawu krzyżowo biodrowego

Zastrzyk do stawu krzyżowo biodrowego również można nazwać blokadą w kręgosłup, gdyż kość krzyżowa jest jego częścią.

Objawy chorób stawu krzyżowo biodrowego to uciążliwy ból w dole pleców i górze pośladka nasilający się przy siedzeniu, chodzeniu i staniu.

Blokada stawu krzyżowo biodrowego jest trudna technicznie, gdyż szpara stawowa jest bardzo wąska i anatomia stawu jest bardzo zmienna. Zastrzyki pod kontrolą RTG z podaniem kontrastu są najpewniejszą metodą skutecznego przeprowadzenia tej blokady kręgosłupa.

Blokada entezopatii kręgosłupa

Niekiedy przyczepy mięśni do kręgosłupa ulegają zwyrodnieniu, co nazywamy entezopatią. Powoduje to nieznośny ból pleców, który nasila się w określonych pozycjach. Schorzenie często pojawia się u osób, które latami pracują w tej samej pozycji, szczególnie gdy ta pozycja jest nienaturalna i asymetryczna.

Przykładem takiego zawodu są fryzjerzy, szczególnie wysocy. Blokada entezopatii kręgosłupa przynosi znaczną ulgę i wygasza zapalenie. Aby efekty utrzymały się na stałe należy postarać się o zwiększenie ergonomii pracy.

Po upłynięciu miesiąca od podania blokady sterydowej kręgosłupa można zastosować zastrzyki z osocza bogatopłytkowego, które wzmacniają regenerują przyczepy.

Blokada selektywna korzeni

Blokada selektywna korzeni nerwowych służy do uzyskania diagnozy, ale nie leczy. Aby blokada była selektywna, leki nie mogą wejść do przestrzeni nadtwardówkowej, gdzie znajduje się źródło bólu, którym najczęściej jest przepuklina kręgosłupa. Zabieg czasem wykonuje się dla potrzeb neurochirurga, który przed operacją chce zidentyfikować korzeń rdzeniowy odpowiedzialny za ból.

Blokada nerwu kulszowego

Blokada nerwu kulszowe nie jest blokadą kręgosłupa i nie stosuje się jej w leczeniu rwy kulszowej. Jest to rodzaj znieczulenia, jaki stosuje się przed zabiegami operacyjnymi.

Zastrzyki nadtwardówkowe

Zastrzyki nadtwardówkowe to nowoczesna i bardzo skuteczna blokada kręgosłupa. Ten zabieg wygasza zapalenie, odbarcza ucisk nerwu oraz pobudza regenerację korzeni nerwu kulszowego. Po zastrzyku często następuje nie tylko zmniejszenie bólu, ale i samej przepukliny.

Blokada kręgosłupa – co to jest, działanie, wskazania, przeciwwskazania i skutki uboczne

Takie bezoperacyjne leczenie przepukliny kręgosłupa jest bardzo skuteczne, gdyż dla każdego i dla każdej przepukliny jest dobierana indywidualna technika zastrzyku w kręgosłup. Specjalne igły zostają precyzyjnie w prowadzone w odpowiednie miejsca, tak aby podany lek gruntownie opłukał miejsce ucisku korzeni oraz dokładnie opłynął przepuklinę ze wszystkich stron.

Blokada kręgosłupa – co to jest, działanie, wskazania, przeciwwskazania i skutki uboczne

Aby przyśpieszyć regenerację uszkodzonych korzeni, w niektórych przypadkach w okolicę uciśniętych nerwów podawane są substancje odżywcze oraz witaminy.

Główne drogi podania leków to zastrzyki przezotworowe zwane też przez niektórych selektywną blokadą transforaminalną oraz zastrzyki interlaminarne. Czasem stosuje się zewnątrzoponowe zastrzyki doogonowe podawane do rozworu krzyżowego.

Tę nowoczesną blokadę epiduralną stosuje się w następujących odcinkach kręgosłupa:

  • Blokada kręgosłupa lędźwiowego – wykonuje się ją w leczeniu rwy udowej i rwy kulszowej.
  • Blokada kręgosłupa lędźwiowego – przeprowadza się ją w leczeniu rwy barkowej.
  • Blokada kręgosłupa piersiowego – pomaga w bezoperacyjnym leczeniu przepukliny w odcinku piersiowym.

Zastrzyk blokada – cena

Pacjenci często pytają ile kosztuje zastrzyk blokada kręgosłupa. Otóż cena blokady kręgosłupa zależy od rodzaju zabiegu. Najniższą cenę mają podawane na ślepo blokady domięśniowe. Te zastrzyki nawet nie trafiają do kręgosłupa, a ich skuteczność jest podobna do zwykłych zastrzyków na rwę kulszową podawanych w pośladek przez pielęgniarkę.

Więcej kosztują epiduralne blokady sterydowe kręgosłupa podawane na ślepo, bez żadnego sprzętu monitorującego pozycję igły. Ich skuteczność jest mniejsza i są obarczone podwyższonym ryzykiem.

Użycie USG zwiększa cenę oraz bezpieczeństwo zastrzyku w kręgosłup, jednak stosujące tą metodę nie widać dokąd dostaje się podawany lek.

Wyższą cenę mają nowoczesne zastrzyki nadtwardówkowe, których technika jest indywidualnie dobierana dla każdego pacjenta i każdej przepukliny.

Dzięki użyciu RTG do monitorowania pozycji igły i zastosowaniu specjalnego kontrastu możliwe jest bardzo precyzyjne podanie leku, co zapewnia dużą skuteczność oraz bezpieczeństwo. Przeprowadzenie takiego zabiegu wymaga doświadczenia oraz specjalistycznego sprzętu.

Wynika z tego cena zastrzyku. Należy pamiętać, że koszt nowoczesnej blokady kręgosłupa jest jedynie małym ułamkiem ceny operacji.

Blokada sterydowa kręgosłupa – jakie leki?

Najczęściej stosuje się środek znieczulający, który przez kilka godzin działa przeciwbólowo.

W blokadzie kręgosłupa znajdują się również sterydy, które mają silne działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe oraz ochronne dla uciśniętego nerwu.

Te właściwości sterydów stosuje się również w leczeniu wielu chorób układu nerwowego, takich jak urazy rdzenia kręgowego lub obrzęk mózgu. Z reguły są to sterydy o przedłużonym działaniu. Najczęściej podawane są:

  • Betametazon, nazwa handlowa: Diprophos
  • Metylprednizolon, nazwa handlowa: Depo-Medrol

Aby pobudzić regenerację nerwu podaje się również substancje odżywcze i witaminy.

Zastrzyk blokada kręgosłupa skutki uboczne

Istnieje fałszywy i szkodliwy dla pacjentów mit, że blokady kręgosłupa jedynie leczą objawy i maskują ból. Prawda jest zupełnie inna, nowoczesne zastrzyki nadtwardówkowe pomagają w cofaniu się przepukliny oraz regeneracji uciśniętych korzeni nerwowych. Maskowanie bólu związane z zastrzykiem trwa jedynie 4 godziny.

Ból zaczyna ustępować dopiero w momencie kiedy rozpoczyna się dobroczynne działanie przeciwzapalne i zmniejsza się ucisk na nerw.

Dzięki wysokiej efektywności ilość leku podana w jednorazowej blokadzie jest mała i jej skutki uboczne dla organizmu są mniejsze od tradycyjnego leczenia polegającego na podaniu kilkudziesięciu zastrzyków w pośladek i pełnych garści tabletek.

Skutki uboczne zastrzyków w kręgosłup

Skutki uboczne blokady w kręgosłup zależą od umiejętności i doświadczenia wykonującego je lekarza, jak również sprzętu używanego do monitorowania położenia igły oraz leku w kręgosłupie. Najmniej powikłań mają blokady kręgosłupa wykonywane pod kontrolą RTG, czyli fluoroskopii. Poważnie skutki uboczne pojawiają się bardzo rzadko. Niektóre możliwe komplikacje to:

  • krwawienie, w bardzo rzadkich przypadkach krwiak nadtwardówkowy
  • infekcja
  • podrażnienie nerwu
  • reakcja wazowagalna, czyli spadek ciśnienia, który może prowadzić do zasłabnięcia lub omdlenia
  • przebicie opony twardej i znieczulenie od pasa w dół trwające około godziny
  • uszkodzenie rdzenia kręgowego (w zastrzykach w kręgosłup szyjny i piersiowy)

Możliwe skutki uboczne leków podanych w blokadzie kręgosłupa

  • reakcja alergiczna
  • przejściowy wzrost ciśnienia tętniczego
  • przejściowy wzrost poziomu cukru we krwi
  • przejściowe obniżenie odporności
  • wysypka
  • zaczerwienienie twarzy
  • niepokój i bezsenność

Czym właściwie jest blokada kręgosłupa? …o zastrzykach sterydowych

Blokada kręgosłupa, czyli inaczej ostrzykiwanie jego struktur lekiem przeciwzapalnym, to niewątpliwie jedno z bardziej kontrowersyjnych działań medycznych, mające zarówno swoich zwolenników, jak i przeciwników. Czy jest to działanie bezpieczne? Czym właściwie jest blokady kręgosłupa? Czy powinniśmy unikać tego typu zastrzyków? Odpowiedź na to pytanie w dzisiejszym artykule

You might be interested:  Nerwica – przyczyny, rodzaje, objawy, leczenie

Blokada kręgosłupa – co to znaczy?

Blokada kręgosłupa to stwierdzenie nie do końca formalne.

W języku medycznym mówimy o iniekcji lub blokadzie epiduralnej, polegającej na ostrzyknięciu struktur kręgosłupa lekiem przeciwzapalnym. Słowo epiduralna oznacza, że lek podawany jest zewnątrzoponowo.

Można podać go także w okolicę korzenia nerwowego lub stawu krzyżowo-biodrowego. Wszystko zależy oczywiście od tego, skąd pochodzą dolegliwości bólowe.

W trakcie zastrzyku podawany jest lek przeciwzapalny zawierający najczęściej kortykosteroidy, inaczej zwane sterydami. Niektórzy lekarze w trakcie zabiegu wykorzystują promienie rentgenowskie lub USG, co pomaga w precyzyjnym wprowadzenie igły.

Zazwyczaj po zabiegu lekarz prosi pacjenta o pozostanie w przychodni przez pewien czas, czasem w pozycji leżącej. Następnie można wrócić do domu. Lek rzadko działa od razu, na pierwsze efekty musimy poczekać od kilkunastu godzin do kilku dni.

Osobiście nie lubię określenia blokada kręgosłupa, ponieważ wprowadza w błąd wielu pacjentów. Oczywiście sterydy ograniczają dolegliwości bólowe, ale słowo „blokada” jest tu zbyt mocne. Często spotykam się z pacjentami, którzy obawiają się iniekcji, mówiąc: „Przecież jeśli zastrzyk zablokuje ból i będę normalnie się poruszać, mogę sobie zaszkodzić!” Nic bardziej mylnego. 

Żeby wyjaśnić zagadnienie, zacznijmy od tego, skąd bierze się ból pleców. Oczywiście przyczyn jest bardzo wiele, od tych niegroźnych, po naprawdę poważne choroby układowe. Tak naprawdę większość z nas przynajmniej raz w życiu doświadcza ostrego bólu kręgosłupa i zazwyczaj ma on związek z reakcją zapalną w obrębie dysku lub stawów międzykręgowych.

Pomimo że nasz kręgosłup to konstrukcja naprawdę mocna, z wielu przyczyn może dojść do przeciążenia jego struktur. Mamy wtedy do czynienia z reakcją zapalną, która powoduje obrzęk, wydzielanie substancji zapalnych i oczywiście pojawienie się bólu. Powinniśmy być szczególnie czujni, jeśli ból pojawia się w nocy i towarzyszą mu inne objawy nazywane czerwonymi flagami.

W takiej sytuacji wizyta u lekarza powinna odbyć się jak najszybciej!

Ostry ból pleców może różnić się zarówno objawami, jak i intensywnością. Co ciekawe, poziom odczuwanych dolegliwości nie zawsze jest wprost proporcjonalny do uszkodzeń, jakie są widoczne w badaniach obrazowych, o czym pisałam w poprzednim artykule. Ból, jaki odczuwamy, jest zależny od wielu czynników.

Po pierwsze, reakcje zapalne u każdego z nas przebiegają inaczej. Ma to związek z wieloma aspektami min. hormonami czy współistniejącymi chorobami tj. cukrzyca czy niedoczynność tarczycy. Po drugie, każdy z nas ma inny próg odczuwania bólu. Jest to wynik min. odmiennej budowy struktur naszego mózgu.

Jeśli dojdzie do bolesnego stanu zapalnego, mamy wiele różnych możliwości leczenia. Praktycznie każdy lekarz czy fizjoterapeuta może zaproponować Wam zupełnie odmienne terapie. Grunt to znaleźć sposób odpowiedni dla danego pacjenta.

Pomocne w ograniczeniu stanu zapalnego mogą okazać się: odpoczynek (w niektórych przypadkach zupełnie odwrotnie, ruch), stosowanie ciepła, leki przeciwzapalne, zabiegi manualne. Czasem jednak stan zapalny jest tak duży, że powszechnie stosowane sposoby nie działają, a ból ogranicza podstawowe codzienne czynności.

W takim przypadku pomocne może okazać się ostrzyknięcie struktur kręgosłupa lekiem przeciwzapalnym, sterydem. Dlatego steryd nie jest tak naprawdę blokadą, a elementem, który zatrzymuje stan zapalny. Jeśli reakcja zapalna minie, możemy wrócić do naszych codziennych aktywności. Oczywiście cały czas mówimy o bólu wynikającym z podrażnienia struktur kręgosłupa tj.

 dysk czy staw międzykręgowy. Warto także skonsultować się z fizjoterapeutą, który po wnikliwym badaniu podpowie, co dodatkowo możemy zrobić, żeby zabezpieczyć nasz kręgosłup przed powrotem bólu.

Blokada kręgosłupa – co to jest, działanie, wskazania, przeciwwskazania i skutki uboczneBlokada kręgosłupa oznacza podanie leku (sterydu) do struktur kręgosłupa bezpośrednio w okolicę stanu zapalnego

Blokada kręgosłupa – czy mamy czego się obawiać?

Przejdźmy teraz do najważniejszej kwestii, bezpieczeństwa. Jeśli chodzi o techniczną stronę zabiegu, powikłania są bardzo rzadkie. Mogą dotyczyć chwilowego zwiększenia dolegliwości bólowych np.

 uczucia rozpierania bezpośrednio po iniekcji. Poważniejsze dolegliwości zdarzają się dużo rzadziej. Literatura wymienia możliwe powikłania, niemniej jednak, osobiście nigdy nie spotkałam takiego przypadku.

 

Największe kontrowersje są związane z działaniem sterydów na tkankę. Reakcja zapalna jest przecież naturalnym mechanizmem zapoczątkowującym gojenie, a poprzez podawanie sterydu w pewien sposób walczymy z naturą. Czasem reakcja zapalna jest tak duża, że organizm sam nie potrafi sobie z nią poradzić. W takim wypadku podanie sterydu wydaje się słuszne.

Jeśli jednak lek stosowany jest wielokrotnie, co kilka miesięcy, a nawet tygodni, musimy liczyć się z konsekwencjami. Niestety są lekarze, którzy nadużywają podawania sterydów, nie zdając sobie sprawy z konsekwencji takich działań. Nadużywanie sterydów osłabia jakość tkanki, która staje się mniej wartościowa i podatna na uszkodzenia.

Dochodzi do zaburzenia procesu regeneracji i leczenia danego miejsca. 

Pamiętajcie, że jeśli dolegliwości bólowe powracają, pomimo jedno lub kilkurazowego podania sterydu, trzeba szukać innych sposobów na walkę z bólem. Leczenie przewlekłego lub nawracającego bólu pleców to przede wszystkim rehabilitacja. W rzadszych przypadkach niezbędny jest zabieg operacyjny.

Diprophos

Diprophos jest lekiem klasyfikowanym w grupie kortykosteroidów. Dostępny jest wyłącznie na receptę, a w określonych przypadkach podlega refundacji. Ma postać zawiesiny do wstrzykiwań i sprzedawany jest w opakowaniach zawierających 5 ampułek o pojemności 1 ml.

Substancje czynne zawarte w leku to dipropionian betametazonu oraz sól sodowa fosforanu betametazonu. Preparat działa na procesy zapalny i odpornościowe w organizmie.

Betametazon jest syntetycznym kortykosteroidem o silnych właściwościach przeciwzapalnych, immunosupresyjnych oraz przeciwuczuleniowych. Jednocześnie nie posiada aktywności mineralokortykotropowej.

Po wstrzyknięciu wchłania się szybko, a jego działanie przeciwzapalne jest około 25 razy silniejsze od hydrokortyzonu i 8-10 razy silniejsze od prednizolonu. Zastosowanie dipropionianu betametazonu pozwala osiągnąć przedłużone działanie leku.

Działanie immunosupresyjne, przeciwuczuleniowe i przeciwzapalne preparatu jest związane z ograniczeniem liczby aktywnych komórek odpornościowych w obrębie ogniska zapalnego, a także ze zmniejszeniem rozszerzenia naczyń krwionośnych, stabilizacją błon lizosomów, hamowaniem fagocytozy, zatrzymaniem tworzenia prostaglandyn i substancji do nich pokrewnych. Ponadto betametazon wykazuje wpływ na przemianę węglowodanów, białek i tłuszczów oraz na układ sercowo-naczyniowy, mięśnie szkieletowe i centralny układ nerwowy.

Skład

Skład Diprophos1 ampułka zawiera 6,43 mg betametazonu dipropionianiu oraz 2,63 mg betametazonu sodu fosforanu. Pozostałe składniki: disodu fosforan dwuwodny lub disodu fosforan bezwodny, sodu chlorek, disodu edetynian, polisorbat 80, alkohol benzylowy, metylu parahydroksybenzoesan (E218), propylu parahydroksybenzoesan (E216), karboksymetyloceluloza sodowa, makrogol, kwas solny (do dostosowania pH), woda do wstrzykiwań

Wskazania

Zakres terapeutyczny leku jest szeroki. Diprophos zalecany jest w:

  • ostrych i przewlekłych stanach reagujących na leczenie kortykosteroidami,
  • leczeniu hormonalnym, jako uzupełnienie leczenia konwencjonalnego.
  • Pośród chorób układu mięśniowo-szkieletowego i tkanek miękkich, w terapii których wykorzystuje się lek znajdują się: reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie kości i stawów, zapalenie kaletki, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie nadkłykcia, zapalenie korzeni nerwowych, bóle kości guzicznej, lumbago, kręcz szyi, torbiel galaretowata torebki ścięgna, wyrośla kostne, zapalenie rozcięgna.
  • Choroby o podłożu alergicznym, które stanowią wskazanie do przyjmowania kortykosteroidu Diprophos to: przewlekła astma oskrzelowa (wspomagająco w stanach astmatycznych), katar sienny, obrzęk naczynioruchowy, alergiczne zapalenie oskrzeli, sezonowy lub alergiczny nieżyt nosa, reakcje polekowe, odczyn posurowiczy, ukąszenia owadów.
  • W leczeniu chorób skóry preparat wykorzystuje się, gdy występują: atopowe zapalenie skóry, tłuszczowe obumieranie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, ciężkie zapalenia skóry po nasłonecznieniu, pokrzywka, liszaj płaskim przerostowym, liszaj prostym ograniczonym, łysienie plackowate, toczeń rumieniowaty krążkowy, łuszczyca, bliznowacenie, pęcherzyca, opryszczkowe zapalenie skóry, neurodermatosis, trądzik torbielowaty.
  • Do kolagenoz, w których terapii stosuje się Diprophos należą: toczeń rumieniowaty układowy, twardzina skóry, zapalenie skórno-mięśniowe, guzkowe zapalenie tętnic.
  • Ponadto lek stosowany jest także przy innych chorobach, jak: zespół nadnerczowo-płciowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna, psyloza, choroby stóp (zapalenie kaletki pod odciskiem nad stawem, sztywny paluch, szpotawość piątego palca), choroby wymagające wstrzyknięć podspojówkowych, nieprawidłowy skład krwi reagujący na leczenie kortykosteroidami, zapalenie nerek i zespół nerczycowy.

Przeciwwskazania

Mimo szerokiego spektrum działania, preparat nie może być podany wszystkim pacjentów. Podstawowe przeciwwskazanie stanowi nadwrażliwość na betametazon lub inne kortykosteroidy, a także nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą leku. Diprophos nie należy stosować również, jeżeli u pacjenta występuje:

  • grzybica uogólniona,
  • gruźlica,
  • osteoporoza,
  • labilność psychiczna,
  • choroba wrzodowa,
  • pierwotna jaskra,
  • wczesne zespolenie żył,
  • cukrzyca,
  • zespół Cushinga,
  • niewydolność nerek,
  • zakażenie bakteryjne, grzybicze lub wirusowe,
  • ciąża, szczególnie w I trymestrze,
  • zespół błon szklistych po urodzeniu.

Dawkowanie Diprophos

Dawkowanie Diprophos ustala lekarz prowadzący, który uwzględnia indywidualną sytuację pacjenta oraz przyczynę podania. Schemat leczenia jest różny dla leczenia ogólnego i leczenia miejscowego.

Leczenie ogólne

Lek należy wstrzykiwać głęboko w mięsień pośladkowy. Częstość wykonywania iniekcji zależy od nasilenia objawów choroby, a także indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.

W większości wskazań zaleca się rozpocząć stosowanie Diprophos od dawki początkowej 1 – 2 ml preparatu. W razie potrzeby dawkę można podać ponownie. W ciężkich stanach, jak np. toczeń rumieniowaty czy stany astmatyczne, dla ratowania życia pacjenta konieczne może być podanie początkowo 2 ml zawiesiny.

W leczeniu chorób dermatologicznych dawka 1 ml preparatu jest zazwyczaj skuteczna. Jeśli wymaga tego stan pacjenta, lek (1 ml) można podać ponownie.

Przy chorobach układu oddechowego złagodzenie objawów następuje najczęściej po kilku godzinach od podania leku. Do zmniejszenia symptomów astmy oskrzelowej, kataru siennego, alergicznego zapalenia oskrzeli i alergicznego nieżytu nosa stosuje się dawkę 1-2 ml.

W leczeniu ostrego lub przewlekłego zapalenia kaletki poprawę uzyskuje się po zastosowaniu od 1 do 2 ml leku. Jeśli zachodzi taka konieczność dawkę tę można powtórzyć.

Leczenie miejscowe

Jednoczesne miejscowe podanie leku przeciwbólowego rzadko jest konieczne.

Gdy sytuacja pacjenta tego wymaga, można zmieszać Diprophos z 1% lub 2% roztworem prokainy, lidokainy lub innym lekiem znieczulającym o podobnym działaniu miejscowym.

Nie należy stosować preparatów, które zawierają metylparaben, propylparaben lub fenol. Strzykawkę należy najpierw napełnić odpowiednią dawką leku Diprophos, a następnie uzupełnić środkiem przeciwbólowym i krótko wstrząsnąć.

W ostrym zapaleniu kaletki podbarkowej, podnaramiennej, podskórnej przedczepkowej i łokciowej lek wstrzykuje się bezpośrednio do kaletki.

Najczęściej zaleca się zastosowanie 1-2 ml preparatu, co pozwala złagodzić ból oraz przywrócić pełen zakres ruchu już w ciągu kilku godzin.

Przy przewlekłym zapaleniu kaletki po opanowaniu ostrych objawów choroby można kontynuować leczenie mniejszymi dawkami.

W zapaleniu ścięgien lub maziówki o ostrym przebiegu, zapaleniu ścięgna i zapaleniu tkanek okołościęgnowych pojedyncza dawka preparatu zazwyczaj pozwala złagodzić dolegliwości bólowe. W przypadku przewlekłej choroby stan pacjenta może wymagać ponownego podania leku.

U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, zapaleniem kości i stawów dawka 0,5 do 2 ml Diprophos wstrzyknięta dostawowo pozwala opanować dolegliwości bólowe oraz uczucie sztywności. Efekty zazwyczaj pojawiają się od 2 do 4 godzin od wykonania zastrzyku i utrzymują się najczęściej minimum 4 tygodnie.

Po podaniu dostawowym lek jest dobrze tolerowany przez tkanki okołostawowe i stawowe. W zależności od lokalizacji zapalenia zaleca się stosowanie następującego schematu dawkowania:

  • duże stawy – kolano, bark czy biodro – należy zaaplikować od 1 do 2 ml preparatu,
  • średnie stawy – nadgarstek, łokieć, staw skokowy – od 0,5 do 1 ml leku,
  • małe stawy – dłoń, stopa, klatka piersiowa – od 0,25 do 0,5 ml.

W przypadku zmian dermatologicznych zastrzyk może zostać wykonany bezpośrednio do zmiany chorobowej. W takim przypadku lek należy wstrzykiwać śródskórnie w dawce 0,2 ml/cm2 pc używając małej igły i strzykawki.

Ważne jest, by preparat aplikować równomiernie i nie przekraczać dawki 1 ml tygodniowo.

Po podaniu miejscowym, prawdopodobnie na skutek niewielkiego ogólnoustrojowego działania leku, może pojawić się poprawa również w obrębie innych zmian.

W chorobach stóp, które reagują na leczenie kortykosteroidami preparat najczęściej podaje się podskórnie przy użyciu małej strzykawki. Lek należy wstrzykiwać w około tygodniowych odstępach, a zalecane dawki preparatu to w zależności od choroby:

  • zapalenie kaletki pod odciskiem nad stawem – 0,25 – 0,5 ml,
  • zapalenie kaletki nad sztywnym paluchem, pod ostrogą piętową lub nad szpotawym piątym palcem stopy – 0,5 ml,
  • torbiel galaretowata okołostawowa – 0,25-0,5 ml,
  • ból śródstopia – 0,25-0,5 ml,
  • zapalenie pochewki ścięgna – 0,5 ml,
  • zapalenie okostnej kości sześciennej – 0,5 ml,
  • ostre dnawe zapalenie stawów – 0,5-1 ml.

Stan zapalny kaletki pod odciskiem można opanować stosując 2 dawki po 0,25 ml leku. Przy dolegliwościach takich jak sztywny paluch, szpotawość piątego palca stopy i ostre dnawe zapalenie stawów możliwe jest szybkie złagodzenie choroby.

Po pojawieniu się efektów leczenia należy określić odpowiednią dawkę podtrzymującą. W tym celu stopniowo zmniejsza się stosowaną początkowo dawkę aż do momentu ustalenia najmniejszej skutecznej ilości preparatu.

Narażenie pacjenta na stres, który nie jest związany z chorobą podstawową może wymagać zwiększenia dawki Diprophos.

Odstawienie

Po długotrwałym stosowaniu preparat należy odstawiać stopniowo i pod kontrolą lekarza. Zakończenie długoterminowego leczenia wymaga obserwacji pacjenta i oceny jego stanu zdrowia nawet przez 12 miesięcy od chwili zakończenia kuracji.

Skutki uboczne leku

Zastrzyki Diprophos wywołują skutki uboczne o różnorodnym charakterze. Występują one jednak tylko u niektórych pacjentów i są najczęściej odwracalne. Nasilenie działań niepożądanych można zmniejszyć obniżając dawkę leku.

  1. Preparat może powodować zaburzenia bilansu płynów i elektrolitów w organizmie, takie jak: zatrzymanie sodu, utrata potasu, alkaloza hipokaliemiczna, zatrzymanie płynów, nadciśnienie i zastoinowa niewydolność serca u podatnych pacjentów.
  2. Do zaburzeń mięśniowo-szkieletowych i tkanki łącznej, jakie mogą wystąpić podczas przyjmowania leku należą: osłabienie mięśni, miopatia, utrata masy mięśniowej, zaostrzenie objawów miastenii, osteoporoza, kompresyjne złamania kręgosłupa, martwica aseptyczna głowy kości udowej oraz ramiennej, patologiczne złamania kości długich, zerwanie ścięgna, niestabilność stawów wywołana wielokrotnymi wstrzyknięciami dostawowymi.
  3. Możliwe skutki uboczne Diprophos w obrębie przewodu pokarmowego to: czkawka, wrzody trawienne z ryzykiem perforacji oraz krwotoku, zapalenie trzustki, rozdęcie brzucha, wrzodziejące zapalenie przełyku.
  4. Preparat może wywoływać także ujemny bilans azotowy związany z katabolizmem białek.
  5. Działania niepożądane mogą obejmować skórę i tkanki podskórne powodując: utrudnione gojenie się ran, atrofię skóry, cienką i delikatną skórę, wybroczyny, krwawe wylewy podskórne, zaczerwienienie skóry twarzy, wzmożone pocenie się, stłumione reakcje na testy skórne, alergiczne zapalenie skóry, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy.

Efekty uboczne w obrębie układu nerwowego obejmują: drgawki, zaburzenia równowagi, bóle głowy oraz zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego krwi z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego (tzw. guz rzekomy mózgu), co obserwowane jest zazwyczaj po zakończeniu leczenia.

Blokada – zastrzyk ze steroidów | Sport-Med Kraków

Zastrzyki ze steroidów (potocznie ‘blokada przeciwbólowa’, ‘blokada ortopedyczna’ lub ‘blokada sterydowa’) zazwyczaj zawierają mieszaninę syntetycznego kortyzolu i leku miejscowo znieczulającego, takiego jak lidokaina lub bupiwakaina.

Kortyzol – hormon – jest sterydem wytwarzanym przez gruczoły nadnerczowe i działa silnie przeciwzapalnie (nieaktywna postać tego hormonu to kortyzon). Istnieje kilka dostępnych syntetycznych preparatów, takich jak triamcynolon, betametazon (zastrzyki diprophos, lek diprophos, diprophos – blokada) i deksametazon.

Wszystkie leki steroidowe mają podobne mechanizmy funkcjonowania, chociaż różnią się siłą i czasem działania (krótko- i długodziałające). Nie wykazano przewagi jednego preparatu nad innymi, dlatego wybór należy do osoby wykonującej zabieg.

Steroidowe leki przeciwzapalne różnią się znacznie od sterydów anabolicznych, nadużywanych przez niektórych sportowców w kulturystyce lub dla zwiększania wydajności. Środek miejscowo znieczulający stanowi rozpuszczalnik dla sterydu i znieczula miejsce wstrzyknięcia, zmniejszając dyskomfort podczas zabiegu.

Zastrzyki ze sterydów działają poprzez zmniejszanie stanu zapalnego. Gdy stan zapalny ustępuje, związany z nim ból zazwyczaj również mija.

Kiedy stosowana jest blokada w kręgosłup (potocznie ‘blokada do kręgosłupa’, ‘blokada na kręgosłup’, ‘zastrzyk na bóle kręgosłupa’, ‘blokada bólu kręgosłupa’)? Na czym polega blokada kręgosłupa (zastrzyk w kręgosłup – blokada)?

  • Dolegliwości bólowe kręgosłupa mogą być leczone poprzez fizjoterapię lub leczenie operacyjne, a także poprzez zastrzyk w kręgosłup, czyli blokadę przeciwbólową kręgosłupa. Leczenie sterydami jest korzystne w przypadku: 
  • -stenozy
  • -kręgozmyku
  • -dyskopatii
  • W przypadku dolegliwości bólowych ze strony kręgosłupa wykonywana może być:
  • -blokada kręgosłupa szyjnego
  • -blokada kręgosłupa piersiowego
  • -blokada kręgosłupa lędźwiowego (potocznie blokada na kręgosłup lędźwiowy, ostrzykiwanie kręgosłupa lędźwiowego)

Zastrzyk w kręgosłup (inaczej blokada, zastrzyki na kręgosłup, ostrzykiwanie kręgosłupa) jest wykonywany pod kontrolą rtg. Nowoczesną metodą blokady jest zastrzyk nadtwardówkowy.

Kiedy stosowana jest blokada kolana (blokada w kolano)? Na czym polega blokada w kolano?

  1. Blokada stawu kolanowego (potocznie ‘blokada na kolano’, ‘blokada do kolana’, ‘blokada sterydowa kolana’, ‘zastrzyki w kolano’, ‘zastrzyk w kolano blokada’, ‘blokada zastrzyk w kolano’) może być wykonywana w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego lub przewlekłego bólu kolana.
  2. Kiedy stosowana jest blokada barku?
  3. Blokada barku (zastrzyk w bark) może być stosowana w leczeniu bólu barku opornego na inne metody leczenia. 
  4. Kiedy stosowana jest blokada w staw biodrowy?

W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego leczenie rozpoczyna się od metod zachowawczych, m.in. podaje się leki ze sterydami w postaci wstrzyknięć (blokada stawu biodrowego). Jeśli metody zachowawcze nie przynoszą efektu, konieczna może być operacja.

Rwa kulszowa – zastrzyki, blokada

Blokada steroidowa może być stosowana także w przypadku rwy kulszowej. Blokada na rwę kulszową (zastrzyki na rwę kulszową) jest stosowana zwykle w przypadku braku skuteczności innych metod leczenia.

Jak przebiega zabieg?

Miejsce wstrzyknięcia najpierw jest oczyszczane płynem antyseptycznym, takim jak roztwór jodyny, alkoholu lub innego płynu odkażającego skórę.

Następnie za pomocą niewielkiej igły wykonywany jest zastrzyk sterydowy. (Patrz rycina 2) Zazwyczaj jedynie niewielka ilość steroidu i leku miejscowo znieczulającego zostaje wstrzyknięta.

Następnie miejsce wstrzyknięcia jest przykryte gazą lub bandażem.

Kiedy zastrzyk zaczyna działać i jak długo to trwa?

Zastrzyk powinien zacząć działać w ciągu kilku dni i działanie może trwać wiele tygodni. Dokładny czas różni się w zależności od pacjenta.

W niektórych schorzeniach jedno wstrzyknięcie wystarczy, żeby w całości pozbyć się stanu zapalnego i bólu, podczas gdy w poważniejszych przypadkach może być wymagane wykonanie kilku wstrzyknięć.

Większość pacjentów dobrze reaguje na zastrzyki, jednakże u niewielkiej grupy może nie dojść do zmniejszenia objawów i blokada bólu nie zadziała.

Ile zastrzyków może otrzymać jedna osoba?

Nie ma ustalonej reguły odnośnie tego, ile wstrzyknięć może otrzymać jedna osoba. Wiele osób z zasady zleca trzy zastrzyki, chociaż w niektórych przypadkach pomocne może być wykonanie większej ilości zastrzyków.

Twoja reakcja na pierwsze wstrzyknięcie jest bardzo ważna dla określenia, czy wykonywać kolejne. Jeżeli pierwszy zastrzyk nie zadziałał lub szybko przestał działać, być może nie warto go powtarzać.

Wiele osób ogranicza liczbę wstrzyknięć, ponieważ powtarzalne stosowanie kortyzolu może prowadzić do uszkodzenia ścięgien i/lub chrząstki.

Jakie są częste skutki uboczne? Jakie są skutki sterydów?

Najczęstszym skutkiem ubocznym jest tzw. reakcja flare. Dochodzi do niej, gdy po wstrzyknięciu steryd wytrąca się w postaci kryształów.

U pacjentów, u których pojawia się reakcja flare, występuje krótki okres bólu, trwający 1-2 dni po zastrzyku. Ból może nawet być silniejszy niż początkowe dolegliwości, które miały być leczone zastrzykiem.

Flare ustępuje samoistnie po kilku dniach i może być leczone okładami z lodu i unieruchomieniem.

Innym powszechnym skutkiem ubocznym, zwłaszcza u pacjentów z ciemniejszą karnacją, jest odbarwienie skóry w miejscu wstrzyknięcia. Skóra w jednym miejscu staje się jaśniejsza i niekiedy cieńsza. Mimo, że zwykle stan ten ustępuje, odbarwienie skóry czasami może być trwałe.

Jednym z poważniejszych powikłań spowodowanych zastrzykami ze steroidów jest infekcja, zwłaszcza, jeśli zastrzyk był dostawowy. Na szczęście infekcje są rzadkie i zazwyczaj można im zapobiec, poprzez dokładne oczyszczenie skóry przed wykonaniem zastrzyku. Bardzo rzadko u niektórych pacjentów występuje reakcja alergiczna na steryd lub lek miejscowo znieczulający znajdujący się w zastrzyku.

Problemy pacjentów z cukrzycą

Pacjenci z cukrzycą często zauważają przejściowy wzrost poziomu glukozy we krwi w ciągu kilku dni po wstrzyknięciu sterydów.

Kiedy powinieneś skontaktować się z lekarzem?

Jeżeli otrzymałeś zastrzyk ze sterydów i miejsce wstrzyknięcia jest jasnoczerwone, nadmiernie ucieplone lub temperatura Twojego ciała, mierzona w jamie ustnej, wynosi ponad 38o C, skontaktuj się z lekarzem żeby wykluczyć infekcję.

Na naszej stronie możesz także sprawdzić opinie o Diprophos. 

Rycina 1: Miejsca wykonywania wstrzyknięć steroidów.

Rycina 2: Zastrzyk jest wykonywany przy użyciu małej igły. 

Jeżeli interesuje Cię cena zastrzyku ze sterydów, skontaktuj się z nami za pomocą formularza kontaktowego

Ból kręgosłupa. Zewnątrzoponowe blokady sterydowe

Małoinwazyjne zabiegi wykonywane w różnych dziedzinach chirurgii od wielu lat cieszą się dużą popularnością wśród lekarzy i pacjentów.

Ci ostatni oczywiście za wszelką cenę starają się uniknąć tradycyjnej operacji, bojąc się powikłań, ale i lekarze próbują wykorzystać wszystkie możliwości leczenia zachowawczego, zanim zaproponują choremu zabieg operacyjny.

W przypadku chorób kręgosłupa wszyscy mamy świadomość nieodwracalności działań operacyjnych, dlatego szczególnie istotne jest podjęcie wszystkich możliwych prób leczenia nieoperacyjnego.

Od dawna wiadomo, że u wielu chorych z dolegliwościami bólowymi krzyża, także i z rwą kulszową, czyli bólem promieniującym do kończyny dolnej, skuteczne jest podawanie leków sterydowych, które są substancjami o silnym działaniu przeciwzapalnym. Niestety, leki te mają bardzo wiele działań niepożądanych, dlatego stosowanie ich powinno być możliwie krótkie.

  • gromadzenie się tkanki tłuszczowej w organizmie (szczególnie na tułowiu i twarzy),
  • zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (najczęściej obniżenie poziomu potasu w surowicy krwi oraz gromadzenie się wody w organizmie),
  • osłabienie odporności i trudności w leczeniu infekcji,
  • grzybice skóry,
  • osłabienie siły mięśniowej,
  • osteoporoza, czyli zmniejszenie się gęstości kości,
  • zaburzenia miesiączkowania,
  • pojawienie się nadmiernego owłosienia ciała u kobiet,
  • trądzik,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • niewydolność serca,
  • zaburzenia krzepnięcia prowadzące do zatorowości naczyniowej i zwiększające ryzyko zawału serca i udaru mózgu,
  • zaburzenia przewodu pokarmowego,
  • zaburzenia psychiczne.

Leki sterydowe szczególnie ostrożnie powinny być stosowane u chorych z cukrzycą, ostrymi chorobami wirusowymi, osteoporozą, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, nadciśnieniem tętniczym i zaburzeniami funkcji nerek.

Ponieważ podawanie sterydów u większości chorych z bólami krzyża przynosi szybką i głęboką poprawę, mimo ostrzeżeń lekarza pacjenci często przez wiele tygodni, a nawet miesięcy przyjmują je na własną rękę, zapominając, że ich zastosowanie ma miejsce głównie w warunkach ostrodyżurowych u pacjenta, u którego nie działają konwencjonalne leki przeciwbólowe. Na szczęście okazało się, że istnieje możliwość takiego stosowania leków sterydowych, która nie wiąże się z tak dużym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Nawet stosunkowo dużą dawkę leku możemy podać do przestrzeni zewnątrzoponowej kanału kręgowego, nie wywołując intensywnego działania ogólnego, tylko silne działanie lokalne.

Pierwszy raz w historii zewnątrzoponowe podanie leku zastosowano już w 1901 roku. Lekiem tym była kokaina i zastosowano ją właśnie w celu leczenia silnej rwy kulszowej.

Przez kilkadziesiąt następnych lat rutynowo stosowano podawanie do kanału kręgowego środków znieczulających, jednak o ile bezpośredni efekt był zawsze bardzo dobry, to niestety, korzystne działanie leku trwało bardzo krótko.

Niesterydowe leki przeciwzapalne, takie jak lignokaina czy bupiwakaina szybko ulegają wchłonięciu do krwi i poza krótkim działaniem miejscowym mogą mieć istotne niepożądane działania ogólne, jeśli podawane są w zbyt dużych dawkach. Dopiero w 1952 po raz pierwszy podano sterydy do przestrzeni zewnątrzoponowej.

Zewnątrzoponowe podanie leków sterydowych może mieć korzyści zarówno lecznicze, jak i diagnostyczne.

Podając niewielkie dawki leku na poszczególnych poziomach kręgosłupa, możemy odnaleźć ten, z którym związane są dolegliwości bólowe (ból ustępuje po podaniu leku wokół chorych korzeni nerwowych) lub potwierdzić chorobę na poziomie, który sugeruje badanie kliniczne i badanie obrazowe.

Wielotygodniowe lub nawet wielomiesięczne ustąpienie dolegliwości bólowych świadczyć może o dominującej komponencie zapalnej w patogenezie choroby, a niezwiązanej z uszkodzeniem włókien nerwowych.

W wielu przypadkach mamy do czynienia z chorymi, których na podstawie zdjęć rezonansu magnetycznego trudno kwalifikować do leczenia operacyjnego, a którzy to pacjenci mają bardzo silny zespół bólowy.

Ciężko im stosować się na przykład do zaleceń rehabilitacji i redukcji masy ciała, które mogą okazać się zupełnie wystarczające w celu uzyskania ustąpienia dolegliwości. To takie typowe błędne koło – pacjent ma dolegliwości, ponieważ ma nadwagę i jest zaniedbany fizycznie, ale nie może ćwiczyć i zrzucać kilogramów, ponieważ odczuwa silne dolegliwości bólowe uniemożliwiające ćwiczenia fizyczne. Istotną grupą chorych, dla których może być to metoda z wyboru, to pacjenci z przeciwwskazaniami do leczenia operacyjnego. Może to wynikać z innych chorób pacjenta, jego wieku lub stanu po zabiegu operacyjnym.

Generalnie najlepszymi wskazaniami do zewnątrzoponowego podawania sterydów są: stenoza (zwężenie kanału kręgowego), kręgozmyk (przesunięcie się jednego trzonu kręgu względem drugiego) oraz wysunięcie dysku.

W tym ostatnim przypadku pozytywna odpowiedź na blokadę może świadczyć o ewentualnym korzystnym efekcie operacji polegającej na usunięciu wypadniętego dysku, a tym samym odbarczeniu uciśniętego korzenia nerwowego.

Zewnątrzoponowa blokada sterydowa nie powinna być wykonywana przede wszystkim u osób z czynną infekcją, u kobiet w ciąży oraz u osób z zaburzeniami krzepnięcia. W tym ostatnim przypadku nakłucie przestrzeni zewnątrzoponowej może spowodować powstanie krwiaka w kanale kręgowym i nasilenie dolegliwości.

Należy pamiętać, że kwas acetylosalicylowy (aspiryna) powoduje istotne zaburzenia krzepnięcia i jeśli osoba przyjmująca go ma mieć wykonany taki zabieg, należy lek odstawić na co najmniej 7 dni.

Istnieją dwa podstawowe rodzaje wykonania blokady zewnątrzoponowej. Pierwszy typ to blokada wykonywana w linii pośrodkowej ciała, między blaszkami łuków kręgów.

Zazwyczaj nie wymaga podglądu rentgenowskiego, jednak jeśli chcemy precyzyjnie określić położenie igły względem otworów międzykręgowych, przez które przebiegają korzenie nerwowe, wskazane jest używanie aparatu rentgenowskiego.

W przypadku wykonywania blokady centralnie stosowanie aparatu rentgenowskiego nie jest konieczne.

Drugi typ polegający na podaniu sterydów wokół korzenia nerwu, w miejscu, w którym przechodzi on przez otwór międzykręgowy, bezwzględnie wymaga podglądu radiologicznego. Igła wkłuwana jest w skórę kilka centymetrów w bok od linii pośrodkowej i tylko podgląd radiologiczny umożliwia skierowanie jej w pożądane miejsce.

Najprecyzyjniej we wszystkich płaszczyznach możemy określić położenie igły do podawania leku w tomografii komputerowej, jednak zupełnie wystarczające jest zastosowanie konwencjonalnego aparatu rentgenowskiego.

W przypadku blokady otworowej możemy wybiórczo dokonywać znieczulenia wybranego korzenia nerwowego, dlatego metoda ta jest bardzo dobra dla chorych z niewielkimi bocznymi wypuklinami dysków, które mogą według naszych przypuszczeń korzystnie odpowiedzieć na leczeni rehabilitacyjne, a nie kwalifikują się do operacji. Blokady międzyblaszkowe, w których podajemy lek centralnie tak, aby rozpłynął się po całym kanale kręgowym, szczególnie polecany jest starszym chorym ze stenozą kanału kręgowego, której nie możemy lub nie chcemy leczyć operacyjnie.

Bezpośrednio po podaniu leku powinno dojść do ustąpienia dolegliwości bólowych, co głównie spowodowane jest działaniem leku znieczulającego, który dodajemy do sterydu.

Działanie leku znieczulającego jest niestety krótkotrwałe i zazwyczaj dolegliwości powracają. Następnie pacjent po wypisaniu do domu musi odczekać nawet kilka dni na rozwinięcie się przeciwzapalnego efektu działania sterydów.

Ostateczna ocena skuteczności procedury może być przeprowadzona po około 5–7 dniach.

Wyniki stosowania blokad zewnątrzoponowych są dobre. Ponad 50 proc. chorych zgłasza ustąpienie dolegliwości i może przystąpić do intensywnego leczenia rehabilitacyjnego. Około 25 proc. chorych odczuwa poprawę, chociaż pewnego stopnia dolegliwości bólowe utrzymują się. Niestety, u około 25 proc. chorych procedura ta nie przynosi żadnego efektu przeciwbólowego.

Jeśli nie udało się uzyskać przynajmniej poprawy, nie należy powtarzać zabiegu. Jeśli dolegliwości nie ustąpiły, ale wyraźnie zmniejszyły się, lekarz może rozważyć dodatkowe blokady, jednak w odstępach nie mniejszych niż co 2 tygodnie.

Skuteczne działanie blokady może trwać przez kilka tygodni, ale zdarza się, że choremu ustępują dolegliwości nawet na ponad rok. Generalnie mimo dobrej odpowiedzi na leczenie nie powinno się wykonywać zewnątrzoponowego podawania sterydów częściej niż 3–4 razy w roku.

Warto wiedzieć, że blokady zewnątrzoponowe można wykonywać także na innych poziomach kręgosłupa tak, że pomagać możemy nie tylko chorym z zespołami bólowymi krzyża i rwą kulszową.

Dr n. med. Radosław Michalik

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *