Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)

Wirusy brodawczaka ludzkiego HPV (ang. Human Papillomavirus) to liczna rodzina (poznano około 100 typów) wirusów DNA powszechnie występujących w populacji, u osób obu płci. Szacuje się, że w ciągu życia kontakt z nosicielem wirusa HPV ma około 80% ludzi.

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV) Spis treści:

HPV objawy

Infekcja wirusem HPV może przebiegać na wiele sposobów. Bardzo często są to incydentalne zakażenia HPV, które albo nie dają objawów, albo dają objawy przemijające, niezbyt niepokojące i niegroźne (np. w postaci brodawek na skórze).

Jeśli zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego HPV nie zostanie samoistnie pokonane przez organizm w ciągu kilku miesięcy (do dwóch lat), wówczas mamy do czynienia z zakażeniem przewlekłym.

Infekcje przewlekłe mogą doprowadzić do poważnych konsekwencji, włącznie z rozwinięciem się raka prącia (u mężczyzn), nowotworów złośliwych szyjki macicy (u kobiet) lub głowy i gardła (u wszystkich, bez względu na płeć).

Zakażenie HPV, jak się zabezpieczyć?

Zakażenie HPV ma miejsce w wyniku bezpośredniego kontaktu, głównie przez wszelkiego rodzaju kontakty seksualne. Większość osób zaraża się HPV wkrótce po rozpoczęciu aktywności seksualnej. Podstawową metodą przeciwdziałania zarażeniu się wirusem HPV jest zatem unikanie ryzykownych zachowań seksualnych, zwłaszcza z wieloma partnerami.

Ryzyko zarażenia wirusem zmniejsza stosowanie prezerwatyw. Równie ważne jest mycie rąk przed i po skorzystaniu z toalety. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko przeniesienia wirusa HPV z dłoni (którą mogliśmy dotknąć zakażonej osoby lub zanieczyszczonych przedmiotów) na własne okolice intymne.

Ponadto należy pamiętać, aby nie korzystać z tych samych przedmiotów do higieny intymnej (ręczniki, gąbki).

Pomocna jest także profilaktyka wirusa, a dokładnie testy na obecność wirusa brodawczaka ludzkiego w organizmie.

Zakażenie wirusem HPV należącym do grupy wysoko- lub niskoonkogennych jest wskazaniem do dalszych, regularnie powtarzanych badań profilaktycznych.

Średnio od zakażenia HPV do rozwinięcia raka szyjki macicy mija około 13 lat, można więc w tym czasie rozpoznać wczesne zmiany, zwiększając szanse na wdrożenie skutecznego leczenia.

Istnieją także metody laboratoryjne umożliwiające potwierdzenie, że proces nowotworowy już się rozpoczął, nawet jeśli nie ma jeszcze wyraźnych objawów.

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)

HPV leczenie

Nie istnieje uniwersalna, skuteczna metoda leczenia zakażeń wszystkimi typami wirusa HPV (brodawczaka ludzkiego). Leczenie zazwyczaj ma charakter immunomodulacyjny i polega na wspomaganiu organizmu w taki sposób, żeby zwiększyć jego odporność i ułatwić mu uporanie się z wirusem. Niektóre typy wirusa brodawczaka ludzkiego (np.

wywołujące zwykłe brodawki skóry) są podatne na stosowanie pewnych leków dermatologicznych, w innych przypadkach całkowite pozbycie się wirusa z organizmu jest bardzo trudne lub wręcz niemożliwe. Chorobę wywołaną przez wirusy leczy się z nadzieją, że ich liczba w organizmie znacząco zmaleje po usunięciu ogniska choroby.

W chorobach nowotworowych łączy się leczenie chirurgiczne z radioterapią i chemioterapią.

Wirus HPV u mężczyzn

Wirus HPV wywołuje wiele chorób. U mężczyzn do najgroźniejszych należą nowotwory złośliwe głowy i szyi. Większość infekcji u mężczyzn przebiega bezobjawowo, do momentu rozwinięcia się choroby.

Powszechne są zakażenia odmianami wirusa HPV powodującymi: brodawki dróg oddechowych oraz raka , jamy ustnej, ślinianek, spojówek, krtani,przełyku i raka odbytu.

W okolicach narządów płciowych mogą się pojawiać kłykciny kończyste i płaskie, kłykciny olbrzymie i rak prącia. 

Mężczyźni należący do grup ryzyka zakażenia wirusem HPV
  • mieli wiele partnerek seksualnych,
  • obniżona odporność
  • palenie papierosów
  • zmiany chorobowe w okolicy narządów płciowych lub w okolicy odbytu,
  • wykrycie wirusa HPV u partnerki/partnera
  • przewlekłe zapalenia cewki moczowej i żołędzi,
  • inne objawy zakażenia wirusem HPV

Wirus HPV u kobiet

O wirusie HPV mówi się najczęściej w kontekście raka szyjki macicy.

Rzeczywiście, z długoterminowych obserwacji wynika, że prawie 100% rozpoznanych przypadków tego raka ma związek z infekcją wysokoonkogennymi odmianami wirusa HPV.

Wirus HPV u kobiet wywołuje także raka sromu i pochwy. Niezależnie od tego, kobiety są także narażone na wszystkie pozostałe choroby wywoływane przez wirusy z rodziny HPV.

Czynniki ryzyka zakażenia wirusem HPV w przypadku kobiet
  • rozpoczęcie współżycia w młodym wieku,
  • kilku lub wielu partnerów seksualnych,
  • obniżona odporność,
  • palenie papierosów,
  • współtowarzyszące inne choroby przenoszone drogą płciową, takie jak rzeżączka, chlamydioza i opryszczka pospolita,
  • liczba urodzonych dzieci i młody wiek przy pierwszym dziecku,
  • przewlekłe infekcje lub zmiany skórne miejsc intymnych.

HPV szczepionka

Nie ma szczepionki chroniącej przed zachorowaniem na wszystkie odmiany wirusa HPV. Istnieją natomiast szczepionki skuteczne w profilaktyce zakażeń odmianami wysokoonkogennymi i niskoonkogennymi.

Czynnikiem pobudzającym organizm do wytwarzania przeciwciał anty-HPV nie są żywe lub unieszkodliwione wirusy, ale uzyskane metodą rekombinacji genów elementy „otoczki” wirusa, które nie zawierają jego kodu DNA, zatem należy podkreślić, że szczepionka nie może wywołać zachorowania na chorobę.

Zaleca się szczepienie zwłaszcza dziewczynek i młodych kobiet, które jeszcze nie rozpoczęły współżycia. Korzystne jest jednak także szczepienie kobiet w późniejszym czasie.

Szczepienie mężczyzn ma niewielkie znaczenie dla nich samych, ale również jest wskazane, ponieważ dzięki niemu przerywa się łańcuch przekazywania wirusa. Szczepienia przeciw HPV są drogie, a w Polsce nie są refundowane.

HPV test DNA

Wirus HPV można podzielić na dwa rodzaje:

  • niskoonkogenne (niskiego ryzyka): HPV typ 6, 11
  • i wysokoonkogenne (wysokiego ryzyka): HPV typ 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58 i 59.

Za rozwój raka szyjki macicy odpowiadają typy: 16 i 18, oraz 31, 33, 45. Typ 16 powoduje ponad połowę wystąpień raka płaskonabłonkowego. W profilaktyce i leczeniu zakażeń HPV pomocne są badania genetyczne, które wykrywają zakażenie wirusem HPV. Badania przeznaczone są do samodzielnego wykonania w domu.

Testy DNA badające różne typy wirusa można kupić w sklepie Medistore. Zestaw pobraniowy w bezpieczny sposób jest dostarczany do pacjenta przez kuriera. Pacjent pobiera wymaz zgodnie z instrukcją znajdującą się przy badaniu. Dodatni wynik testu oznacza obecność wirusa. Wynik badania zawiera także informację o wykrytym typie wirusa.

Wynik ujemny oznacza, że nie wykryto żadnego z badanych typów HPV.

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)

W przypadku testu dla kobiet, personel medyczny podczas cyklicznej wizyty ginekologicznej pobiera wymaz z szyjki macicy. Pacjentka przesyła wymaz do laboratorium i oczekuje na wynik.

Wirus HPV badanie dla kobiet obejmuje najszerszy wachlarz, bo aż 28, badanych typów HPV (6, 11, 16, 18, 26, 31, 33, 35, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 52, 53, 54, 56, 58, 59, 61, 66, 68, 69, 70, 73, 82).

Szczegółowe instrukcje jak należy przygotować się do badania zawarte są w przesyłce z badaniem.

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)

W przypadku badania dla mężczyzn, pacjent po zapoznaniu się z instrukcją samodzielnie pobiera z prącia lub cewki moczowej materiał do badania genetycznego, przesyła do laboratorium i oczekuje na wynik testu. Wirus HPV badanie dla mężczyzn obejmuje 28 typów HPV (6, 11, 16, 18, 26, 31, 33, 35, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 52, 53, 54, 56, 58, 59, 61, 66, 68, 69, 70, 73, 82).

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)

Zmiany w jamie ustnej jak: brodawczaki, kłykciny kończyste, ogniskowy przerost nabłonka lub zwykłe brodawki mogą być związane z obecnością wirusa HPV w jamie ustnej. W przypadku takiego podejrzenia należy wykonać badanie Wirus HPV test z jamy ustnej. Niezdiagnozowany i nieleczony wirus może powodować nowotwory jamy ustnej i gardła.

 Test genetyczny obejmuje zarówno typy wirusa niskiego jak i wysokiego ryzyka wywołania nowotworu – łącznie aż 28 typów HPV (6, 11, 16, 18, 26, 31, 33, 35, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 52, 53, 54, 56, 58, 59, 61, 66, 68, 69, 70, 73, 82). Pacjent samodzielnie pobiera próbkę wymazu z policzka i odsyła ją do laboratorium.

W przypadku wyniku dodatniego pacjent powinien skontaktować się ze swoim lekarzem.

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)

Dowiedz się więcej:

“Clinical applications of HPV testing: A summary of meta-analyses”https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0264410X06007225

“Benefits and Costs of Using HPV Testing to Screen for Cervical Cancer”https://jamanetwork.com/journals/jama/article-abstract/194902

“Overview of the European and North American studies on HPV testing in primary cervical cancer screening.”https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/ijc.21955

Brodawczak ludzki – wirus HPV ALFA-LEK

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)Brodawczak ludzki (HPV) bardzo często jest nazywany niepozornym, lecz niezwykle skutecznym zabójcą. Odpowiada on bowiem za 100% nowotworów szyjki macicy – a jest to tym bardziej przykre, że w Polsce nadal na raka szyjki macicy umiera zbyt wiele kobiet. Z żalem trzeba stwierdzić, że Polska pod względem liczby zachorowań znajduje się na szarym końcu Europy. Rak szyjki macicy jest u nas jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych wśród kobiet. Zajmuje drugie miejsce pod względem częstotliwości zachorowań, zaraz po raku piersi. Dlatego też należy stale, bez ustanku, apelować – badajmy się!

Brodawczak, czyli inaczej wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), jest jednym z wirusów odpowiedzialnych za rozwój nowotworów.

Jak wskazują badania, nie u wszystkich osób zarażonych brodawczakiem dochodzi do rozwoju raka.

You might be interested:  Przerost endometrium – przerost błony śluzowej macicy

Wszyscy nosiciele mogą jednak zarażać, głównie w trakcie stosunków seksualnych (także oralnych i analnych), jak również – ale to zdecydowanie rzadziej – poprzez bezpośredni kontakt ze skórą chorego.

Aktualnie poznano około 200 odmian wirusa HPV, z czego opisano zaledwie około 100. Jednak nie wszystkie mają charakter onkogenny (wysokiego ryzyka). Te, które powodują brodawki płciowe (tzw.

kłykciny kończyste), brodawczaki krtani oraz łagodne zmiany na szyjce macicy, zaliczane są do grupy wirusów nieonkogennych, czyli niskiego ryzyka.

Te natomiast, które należą do typów: 16 i 18, oraz 31, 33, 45 – to  wirusy o wysokim ryzyku onkogennym, które mogą prowadzić do zmian nowotworowych (raka szyjki macicy oraz okolic narządów płciowych – tak u kobiet, jak u mężczyzn).

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)Wszystkie zakażania wirusem HPV na początku przebiegają bezboleśnie i bezobjawowo. Większość z nich dzięki silnemu układowi immunologicznemu ustępuje samoistnie po kilku miesiącach. W przypadku jednak niskiej odporności zakażenie może formę przewlekłą i wtedy dochodzi do rozwinięcia nowotworu. Najgorsze jest to, że raka szyjki macicy ani nie widać, ani nie czuć. Pacjentki często zgłaszają się do ginekologa zbyt późno, wierząc, że przecież nic im nie zagraża.

Ważne!

Istnieje szczepionka przeciw niektórym typom HPV, dająca prawie 100-procentową skuteczność zapobiegania rakowi szyjki macicy i kłykcinom kończystym. Koszt jej jest dość spory, ale niewątpliwie inwestycja we własne zdrowie, to jedyna forma inwestowania, która nigdy nie przynosi strat.

POWRÓT

*Wszystkie artykuły medyczne prezentowane na stronie są zgodne z wiedzą medyczną, ale żaden nie może być traktowany jako diagnoza lekarska, lecz wyłącznie jako materiał edukacyjny. W przypadku zaobserwowania u siebie niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.

Wirus brodawczaka ludzkiego HPV

Wirus HPV (human papillomavirus) jest przenoszony głównie w trakcie stosunków płciowych lub przez bezpośredni kontakt ze skórą osoby zakażonej. Nowotwory głowy i szyi to bardzo szeroka grupa raków o zróżnicowanej lokalizacji pierwotnej w obrębie jamy ustnej, gardła i krtani.

Ich etiologia jest wieloczynnikowa, natomiast najczęściej łączymy je z paleniem papierosów, spożywaniem alkoholu czy nieodpowiednią dietę̨.

Gdy w roku 2013 znany amerykański aktor Michael Douglas ogłosił publicznie, że zachorował na nowotwór gardła wywołany przez wirusa, którym zaraził się uprawiając seks oralny, świat zwrócił uwagę na inny czynnik rozwoju raka w tym rejonie – wirusa brodawczaka ludzkiego HPV.

– W ostatnich latach odnotowuje się ogólny spadek liczby zachorowań na nowotwory głowy i szyi, jednak odsetek przypadków powodowanych przez wirusa brodawczaka ludzkiego HPV rośnie, szczególnie wśród młodych ludzi.

Przyczyn tego stanu upatruje się w zmianie zachowań społecznych – ogólnym spadku liczby osób palących papierosy i nadużywających alkohol, przy jednoczesnym zwiększeniu swobody seksualnej promującej transmisję wirusa brodawczaka ludzkiego HPV – tłumaczy mgr inż.

Joanna Cieśla z poznańskiego Centrum Badań DNA.

Wirus HPV rak szyjki macicy

Udział wirusa brodawczaka ludzkiego HPV w rozwoju nowotworów po raz pierwszy potwierdzono dla raka szyjki macicy. Nowotwór w tej lokalizacji powodowany jest w blisko 100% przez infekcję tym wirusem.

W ostatnich latach prowadzone są intensywne działania promujące szczepienia ochronne przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego HPV oraz regularne badania cytologiczne mające na celu prewencję raka szyjki macicy.

Dzięki temu liczba zachorowań, a także śmiertelność w grupie chorych kobiet, z roku na rok maleje.

Udział wirusa HPV w procesie nowotworzenia w obrębie jamy ustnej oraz ustnej części gardła po raz pierwszy zasugerowano w roku 1994 oraz 2005, co następnie zostało potwierdzone przez liczne grupy badawcze.

Częstość występowania HPV

Częstość występowania HPV-zależnych nowotworów głowy i szyi wykazuje dużą rozbieżność w zależności od geolokalizacji.

W Europie współczynniki te wahają się w szerokich granicach od 20 do 62%, natomiast w USA są one wyższe i wynoszą od 64 do 72%.

Tak duże różnice uwarunkowane są z jednej strony różnicami etniczno-geograficznymi, z drugiej zaś stosowaniem odmiennych metod diagnostycznych lub wykorzystywaniem innego materiału do badań.

Niezależnie od tego, w skali świata notuje się ogólny spadek zapadalności na nowotwory głowy i szyi, co wynika ze zmniejszenia ekspozycji społeczeństwa na tradycyjne czynniki ryzyka rozwoju nowotworów (palenie papierosów czy spożywanie alkoholu), wzrasta natomiast odsetek raków HPV-zależnych, szczególnie wśród pacjentów spośród młodszych grup wiekowych. Dane szacunkowe sugerują, że 6,7% pacjentów jest młodszych niż 45 lat, a 0,4-3,6% jest w wieku niższym niż 40 lat.

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)

Wirus hpv czy to rak

Wszystkie wirusy brodawczaka należą do rodziny Papillomaviridae i mają zbliżony schemat organizacji genomu.

Do tej pory poznano pełne sekwencje genomowe ponad 150 typów wirusa brodawczaka ludzkiego, a każdy z nich przydzielono do jednej z pięciu grup taksonomicznych, tj.: alfa, beta, gamma, Mu lub Nu.

Grupy te są tworzone na podstawie analiz sekwencji DNA wirusowego, łączącego je pokrewieństwa, a także ich powiązań z odpowiednimi jednostkami chorobowymi.

Warto zwrócić uwagę, że większość typów wirusa brodawczaka ludzkiego HPV, w szczególności z grup gamma oraz beta, jest bardzo często identyfikowanych w wymazach skórnych pochodzących od zdrowych osób.

Powodują one jedynie niespecyficzne infekcje przy obniżonej odporności, między innymi powszechnie występujące brodawki skórne.

Największą grupę stanowią wirusy alfa, wśród których znajdują się typy przenoszone drogą płciową.

Ze względu na ich potencjał onkogenny, czyli możliwość rozwoju nowotworu, wirusy HPV z tej grupy można podzielić na wirusy wysokiego oraz niskiego ryzyka. Do pierwszej kategorii zalicza się 12 typów HPV (16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58 i 59), wśród których 5 typów (16, 18, 31, 33 i 45) związanych jest z przeszło 80% przypadków raka szyjki macicy.

W przypadku HPV-pozytywnych raków głowy i szyi dominuje typ 16, a jego obecność stwierdza się aż w 70% przypadków. Najpowszechniejszą lokalizacją pierwotną dla HPV-zależnych nowotworów głowy i szyi jest ustna część gardła. Ocenia się, że wirus brodawczaka ludzkiego HPV może odpowiadać nawet za 70% przypadków tej lokalizacji, z czego ponad 90% związanych jest z infekcją typem 16.

Tabela 1. Podobieństwa i różnice w epidemiologii raka szyjki macicy oraz raka ustnej części gardła.

CECHArak szyjki macicyrak ustnej części gardła
Etiologia 
infekcja onkogennym typem HPV z/bez dodatkowych czynników ryzyka
 
wieloczynnikowa: wyroby tytoniowe, alkohol, HPV, i inne
Jakość i ilość zgromadzonych dowodów na rolę HPV 
duża ilość zróżnicowanych projektów badawczych
 
mniejsza ilość badań, o mniejszym stopniu spójności
Trendy 
spadek w większości krajów rozwiniętych
oraz rozwijających się
 
ostry wzrost (w USA i części krajów Europy Północnej), w kontraście do raków głowy i szyi powodowanych innymi czynnikami
Frakcja raków HPV-zależnych 
100%
 
do 70%
Udział wirusa brodawczaka ludzkiego HPV 16 
61%
 
90%
Udział wirusa brodawczaka ludzkiego HPV 18 
10%
 
2%
Udział HPV 16 i 18 
71%
 
92%
Udział innych typów wirusa brodawczaka ludzkiego HPV
 
każdy od 2 do 6%: 31, 33, 35, 39, 45, 52, 58 i inne
 

Wirus HPV – objawy

Czy zakażenie wirusem HPV (brodawczak ludzki) daje objawy? Owszem, mogą nimi być brodawki płciowe lub kłykciny kończyste. Jednak nie wszystkie typy wirusa HPV są onkogenne.

Utajona faza wirusa HPV może trwać nawet kilkanaście lat. Pierwsze onkogenne objawy zakażeniem HPV to zmiany w obrębi narządów płciowych: na nabłonku szyjki macicy lub pochwy.

Wirus brodawczaka ludzkiego może pozostać niezauważony latami. Dopiero w trzeciej fazie zakażenia wirusem HPV zmiany widoczne są gołym okiem.

HPV bez objawów

Wirus HPV bez objawów? To możliwe. Nawet 80 proc. kobiet aktywnych seksualnie jest narażona na kontakt przynajmniej z jednym typem HPV, ale większość z nich nie ma pojęcia, że drogą płciową została zarażona wirusem brodawczaka ludzkiego. Często są to niegroźne infekcje, które organizm zwalcza samoistnie.

  • BADANIE NA HPV DO WYKONANIA W DOMUCena od 375 zł
  • SPRAWDŹ
  • Dodatkowo część wirusów HPV jest onkogenna i może być przyczyną rozwoju raka, szczególnie raka szyjki macicy.

Jak rozpoznać objawy zakażenia wirusem HPV?

  • pojawiają się zmiany brodawkowate,
  • pojawić mogą się również nieprawidłowe krwawienia z narządów rodnych.

HPV objawy po jakim czasie?

Zmiany brodawkowate narządów płciowych pojawiają się od kilku tygodni do kilku miesięcy od zakażenia wirusem HPV.

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)

Pierwsze objawy wirusa HPV mogą wystąpić kilka miesięcy od zakażenia. Wpływ wirusa brodawczaka ludzkiego na rozwój raka szyjki macicy może się ujawnić dopiero po kilku (5-10) latach.

Dlatego tak istotne jest, aby zbadać obecność wirusa HPV, zanim dojdzie do rozwoju tragicznej w skutkach choroby, jaką jest rak szyjki macicy.

You might be interested:  Biegunka podróżnych – objawy, leczenie i profilaktyka

HPV a rak szyjki macicy objawy

Jeśli zakażenie HPV dotyczy narządów płciowych, może dojść do raka szyjki macicy. Objawy raka szyjki macicy to:

  • krwawienie pomiędzy miesiączkami;
  • obfitsze miesiączki;
  • krwawienie po stosunku;
  • ból w podbrzuszu podczas stosunku lub przy oddawaniu moczu;
  • obfite upławy;
  • czasem ból miednicy i cuchnąca wydzielina z pochwy.

HPV a rak gardła objawy

Wirus HPV może dostać się też do jamy ustnej i przyczyniać się również do rozwoju raka gardła, który niestety jest trudny do zdiagnozowania, bo przypomina zwykłą infekcję.

Jeśli wirus HPV spowoduje zachorowanie na raka gardła, pojawiają się następujące objawy:

  • chrypka,
  • kaszel,
  • obfite plwociny,
  • zmienia się ton głosu,
  • pojawia się nieprzyjemny zapach z ust,
  • powiększają się węzły chłonne,
  • chory robi się blady, senny i zmęczony.

Jeśli te objawy nie mijają tygodniami, to jest to jasny sygnał, że może to nie być tylko zwykła infekcja jamy ustnej.

Dodatkowo charakterystyczne dla raka gardła jest uczucie ciała obcego w gardle.

HPV a kłykciny kończyste objawy

Niskoonkogenne odmiany HPV powodują często tzw. kłykciny kończyste.

Są to niegroźne (choć trwale uszkadzane mogą krwawić lub bliznowacieć), ale nieestetyczne zmiany brodawkowate narządów płciowych, które pojawiają się na skórze w miejscach intymnych, u kobiet w okolicy warg sromowych, pachwin.

Kłykciny kończyste to pojedyncze lub zlewające się zmiany, które mogą przybierać różny kształt. Z czasem mogą się zlewać, przypominając swoim wyglądem kalafior.

Kłykciny spowodowane HPV są niegroźne, ale należy je usunąć za pomocą lasera lub krioterapii.

HPV a brodawki wirusowe objawy

Nieonkogenne odmiany HPV mogą powodować również brodawki w jamie ustnej, gardle lub krtani.

Charakterystyczne objawy:

  • ból gardła,
  • chrypka i zmiana głosu,
  • kaszel,
  • przy zaawansowanych zmianach trudności z połykaniem.

Test HPV

Każdego roku 3,5 tys. kobiet słyszy diagnozę: rak szyjki macicy. U wielu z nich za nowotwór odpowiada wirus HPV. Jak się przed tym obronić?

Wczesne rozpoznanie zakażenia wirusem HPV jest niezwykle ważne. W tym celu można wykonać odpowiednie testy, które jednoznacznie stwierdzą, czy jesteś zakażona wirusem HPV, a jeśli tak, jaki to typ wirusa – onkogenny czy nie. Więcej o testach HPV >>

Wirus HPV leczenie 

  1. Nie opracowano dotąd skutecznego leku na wirusa HPV, ale można się na niego zaszczepić.
  2. Szybkie wykrycie zakażenia pozwala na wczesne leczenie chorób wywoływanych przez HPV, co w przypadku raka szyjki macicy jest bezcenne.

U młodych kobiet, które mają sprawnie działający układ immunologiczny organizm w większości przypadków samodzielnie zwalcza zakażenie wirusem HPV. Problemem jest duża liczba powtarzających się zakażeń (wielu partnerów) i zakażenia u osób z osłabionym układem odpornościowym.

Dowiedz się więcej:

HPV jako czynnik etiologiczny raka szyjki macicy

http://www.invicta.pl/upload/HPV/ptg%20hpv-1.pdf

HPV infection in etiology of uterine cervix cancer

https://journals.viamedica.pl/ginekologia_polska/article/view/46755/33542

Skuteczność szczepień przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego HPV w profilaktyce pierwotnej raka szyjki macicy

https://journals.viamedica.pl/problemy_pielegniarstwa/article/view/23095/18321

Co to jest HPV i kiedy zrobić test HPV?

HPV (z ang. Human Papillomavirus) to wirus brodawczaka ludzkiego, który często odgrywa kluczową rolę w powstawaniu raka szyjki macicy. Jest to powszechnie występujący wirus.

Do przeniesienia zakażenia najczęściej dochodzi podczas kontaktów seksualnych (genitalno-genitalnych, oralno-genitalnych i analno-genitalnych).

W przypadku gdy zmiany wywołane przez HPV zlokalizowane są na zewnętrznych narządach płciowych (na prąciu, sromie) istnieje możliwość przeniesienia zakażenia przez bieliznę lub ręcznik, ale są to bardzo rzadkie sytuacje. HPV infekuje narządy moczowo-płciowe, atakuje głównie nabłonek.

Szczyt częstotliwości zakażania wirusem HPV u kobiet i mężczyzn przypada pomiędzy 15, a 25 rokiem życia.

Częstość zakażeń spada wraz z wiekiem. Spośród kobiet z pozytywnym wynikiem HPV, zmiany patologiczne obserwowane w materiale cytologicznym stwierdza się u 5-10% badanych. Szczyt zachorowań na raka szyjki macicy notowana jest u kobiet w wieku 45 – 59 lat.

Brodawczak ludzki – wirus brodawczaka (HPV)

Rodzaje wirusa HPV

Obecnie znamy ponad 120 odmian wirusa HPV, z czego ponad 40 przekazywanych jest drogą płciową. Większość z nich nie powoduje żadnych objawów, a zakażenie nimi mija samoistnie w okresie do 2 lat, jednakże niektóre typy wirusa prowadzą do rozwoju raka szyjki macicy.

Wirusy możemy podzielić na niskoonkogenne (niskiego ryzyka) oraz wysokoonkogenne (wysokiego ryzyka).

Wirusy niskiego ryzyka odpowiedzialne są, zarówno u kobiet jak i mężczyzn, za powstawanie łagodnych zmian brodawkowatych narządów rozrodczych (określanych jako kłykciny kończyste). Statystycznie, przewlekła infekcja HPV zwiększa 500-krotnie ryzyko rozwoju raka szyjki macicy.

Potwierdzono w testach, że DNA HPV jest obecne w 99,7% przypadków raka szyjki macicy, zatem to oznacza, że HPV ma wpływ na prawie każde zachorowanie na tą przypadłość.

Zakażenie typami HPV wysokoonkogennym związane jest również z występowaniem innych, rzadszych nowotworów narządów moczowo-płciowych, takich jak rak odbytu, pochwy i sromu, a także gardła czy języka.

Wskazania do wykonania testu HPV

Ocenia się, że immunosupresja, zakażenie HIV, palenie tytoniu i czynniki genetyczne mogą uniemożliwić układowi odpornościowemu zahamowanie rozwoju i zwalczenie infekcji wywołanej wirusem HPV.

Istnieją też pośrednie dowody na istnienie utajonej formy zakażenia wirusem HPV, która pod wpływem dysfunkcji układu odpornościowego prowadzi do ponownej aktywacji wirusa.

Zakażenie wirusem HPV zwykle przebiega bezobjawowo, dlatego bardzo często jego nosiciele nie wiedzą, że są zarażeni, co sprzyja rozprzestrzenianiu się wirusa.

Najpewniejszym sposobem wykrycia infekcji jest wykonanie testu DNA HPV Nucleagena. Umożliwia on wczesne wykrycie wirusa i podjęcie kroków zapobiegających rozwojowi chorób.

Najlepszymi metodami rutynowej detekcji wirusa HPV są metody molekularne oparte na najnowocześniejszej technologii Real Time PCR. Są to testy genetyczne, które pozwalają na dokładne określenie, jakim typem wirusa HPV pacjent lub pacjentka został/a zakażony/a. Technika oparta na badaniu DNA bardzo precyzyjnie określa obecność DNA wirusa w organizmie.

Skuteczne przeciwdziałanie chorobom wynikającym z zakażenia wirusem HPV uzależnione jest przede wszystkim od czasu rozpoznania zakażenia. Szybka diagnoza wielokrotnie zwiększa prawdopodobieństwo wyleczenia.

Test polecany jest kobietom aktywnym seksualnie. Nie ma znaczenia liczba partnerów oraz stosunków. Wykonanie testu wskazane jest nawet po wieloletniej przerwie w prowadzeniu życia płciowego.

Warto aby test wykonali mężczyźni, którzy posiadali więcej niż jedną partnerkę seksualną. Zakażenie typem HPV wysoko onkogennym może u mężczyzn prowadzić do rozwoju raka prącia.

Ponadto zakażony mężczyzna jest nosicielem tego wirusa i może go przenieść na swoją partnerkę.

Wskazania do wykonania testu:

  • profilaktyka nowotworowa (badanie w połączeniu z cytologią ginekologiczną cienkowarstwową LBC)
  • badanie przesiewowe u kobiet po 30 roku życia
  • weryfikacja nieprawidłowych wyników cytologii
  • po leczeniu dysplazji szyjki macicy
  • po leczeniu raka szyjki macicy
  • przy nawracających stanach zapalnych dróg rodnych (zapalenia cewki moczowej, zapalenia żołędzi lub napletka u mężczyzn)
  • ciąża (masywne zakażenie dróg rodnych wirusem HPV może zostać przeniesione na dziecko i wywołać u niego nawrotową brodawczakowatość krtani). Kobietom, które planują ciążę lub już są w ciąży, zwłaszcza w sytuacji kiedy istnieje ryzyko zachorowalności bądź nosicielstwa, zaleca się wykonanie testu, gdyż zakażenie HPV może mieć wpływ na donoszenie ciąży na jej wczesnych etapach. Ponadto podczas porodu może dojść do transmisji zakażenia w czasie przechodzenia płodu przez drogi rodne matki zakażonej wirusem HPV. Istnieją także doniesienia o możliwości przeniesienia zakażenia HPV na płód podczas cięcia cesarskiego. Dziecko może mieć objawy choroby już w wieku kilku miesięcy albo dopiero po 10 latach, a nawet później, od urodzenia. Szacuje się jednak, że ryzyko wystąpienia brodawczakowatości układu oddechowego u dziecka urodzonego przez matkę zakażoną HPV wynosi 1 na kilkaset ekspozycji.

Kobietom w ciąży proponujemy dodatkowo wykonanie testu UroGin Pronatal.

Wirus brodawczaka ludzkiego – Wikipedia, wolna encyklopedia

Papillomawirusy jako przyczyna choroby

ICD-10

B97.7Papillomawirusy jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach klasyfikacji ICD10.

Wirus brodawczaka ludzkiego

Systematyka

Rodzina

Papillomawirusy

Cechy wiralne

Kwas nukleinowy

DNA

Rezerwuar

człowiek

Wywoływane choroby

brodawka, kłykciny kończyste, rak szyjki macicy

Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV, human papilloma virus) – wirus z rodziny papillomawirusów. Istnieje ponad 120 typów tego wirusa, z których część może być przyczyną łagodnych zmian w postaci brodawek na skórze, część powstawania łagodnych zmian w postaci kłykcin kończystych, a część nowotworów złośliwych, jak rak szyjki macicy, rak jamy ustnej, rak ustogardła i rak prącia[1][2].

Zakażenie HPV jest najczęstszą chorobą przenoszoną drogą płciową i większość ludzi przechodzi zakażenie HPV. U części osób zakażenie utrzymuje się, co sprzyja rozwojowi raka głównie szyjki macicy, sromu, pochwy i ustnej części gardła. Raki związane z HPV stanowią 3,3% zachorowań na raka wśród kobiet i 2% wśród mężczyzn[3].

Budowa

Materiał genetyczny tego wirusa to DNA o wielkości około 8000 par zasad. Genom wirusa tworzą geny wczesne (E, early) oraz późne (L, late).

You might be interested:  Ból szyi i karku – dlaczego boli kark i szyja?

Późne geny L1 i L2 są odpowiedzialne za syntezę białek otoczki, natomiast wczesne geny E1 i E2 odpowiadają za replikację genomu HPV. Onkoproteiny E5, E6 i E7 biorą udział w procesie nowotworzenia (transformacji nowotworowej).

Białko E4 umożliwia interakcję z keratynami, co powoduje widoczny efekt w postaci zmian brodawkowych.

Mechanizmy zakażenia

Przyjmuje się, że nawet około 50% populacji ludzkiej w ciągu swojego życia przechodzi zakażenie HPV. Wirus ten jest przenoszony poprzez kontakt z naskórkiem, co powoduje powstawanie tzw. kurzajek czy brodawek stóp, albo drogą płciową u osób aktywnych seksualnie. W niektórych przypadkach do infekcji odmianami wirusa typowymi dla narządów rodnych może dojść np.

podczas porodu, gdzie matka zaraża wirusem dziecko. U wielu osób HPV znajduje się w fazie latencji, innymi słowy nie ujawnia się, a dzięki działaniu układu immunologicznego zakażenie ustępuje samoistnie. W przypadkach osób wykazujących objawy immunosupresji, czyli osłabienia odporności, może dojść do przewlekłego zakażenia HPV, a w następstwie do powstania nowotworów.

Wywoływane schorzenia

Schemat budowy genomu HPV

Istnieje około 100 typów wirusów HPV, które można podzielić na 2 grupy pod względem ryzyka onkologicznego:

Typy niskiego ryzyka

Należą tu przede wszystkim typy HPV 1 i 2 wywołujące kurzajki czy brodawki stóp w przypadku HPV 1. Objawy to różne rodzaje brodawek występujące na naskórku. Jeśli chodzi o typy wirusa przenoszone drogą płciową, to przede wszystkim HPV 6, 11, 42, 43, 44, które wywołują łagodne zmiany, np.

kłykciny kończyste, pojawiające się do kilku miesięcy po kontakcie z osobą zakażoną.

Zmiany te występują na zewnętrznych i wewnętrznych narządach płciowych – u kobiet na wargach sromowych, a także w okolicy krocza i odbytu oraz w przedsionku pochwy i w pochwie, u mężczyzn w cewce moczowej, na żołędzi i po wewnętrznej stronie napletka. Powikłaniem kłykcin u mężczyzn może być stulejka.

Niekiedy zmiany pojawiają się na błonie śluzowej jamy ustnej bądź gardła.

Kłykciny kończyste mogą ustępować samoistnie, w przypadkach przewlekłego utrzymywania się zmian możliwe jest leczenie miejscowe – aplikowanie maści z lekami przeciwwirusowymi, elektrokoagulacja, laseroterapia, zamrażanie ciekłym azotem bądź ostatecznie chirurgicznie usunięcie zmian. Ze względu na obecność wirusa HPV na błonach śluzowych chorego może dojść do powtórnego powstania kłykcin kończystych. Dzieje się tak w około 90% przypadków.

Typy wysokiego ryzyka (onkogenne)

Są to najczęściej typy HPV 16 i 18, rzadziej 31, 33, 35, 39, 40, 43, 51, 52, 53, 54, 55, 56 i 58, które niekiedy bywają wyodrębniane w grupę umiarkowanego ryzyka.

Zakażenie typami HPV 16 i 18 może prowadzić do niekontrolowanych podziałów komórkowych nabłonka szyjki macicy, co może skończyć się rakiem szyjki macicy.

Przyjmuje się, że za około 2/3 przypadków raka szyjki macicy odpowiedzialne są wirusy HPV 16 i 18.

Ryzyko zakażenia onkogennym typem wirusa HPV towarzyszy kobiecie od inicjacji seksualnej przez całe życie aktywności płciowej.

Chociaż większość zakażeń HPV obserwuje się u kobiet między 16 a 26 rokiem życia, to zwykle mają one charakter przemijający i samoistnie ustępują w przeciągu kilku miesięcy.

U kobiet powyżej tego wieku znacznie częściej dochodzi do rozwoju przetrwałego zakażenia onkogennym typem wirusa HPV, które jest przyczyną raka szyjki macicy[4][5].

Profilaktyka zakażeń HPV

HPV w obrazie mikroskopu elektronowego

Jeśli chodzi o tzw. kurzajki, to najlepszą profilaktyką jest unikanie bezpośredniego kontaktu, takiego jak uścisk rąk, z osobami z widocznymi brodawkami czy też dotykania przedmiotów sprzyjających przetrwaniu wirusa przez pewien czas (np. skórzane uchwyty do przytrzymywania się w środkach publicznego transportu). Jeżeli chodzi o brodawki stóp, to zapobieganie zakażeniu polega na noszeniu obuwia ochronnego w miejscach podwyższonego ryzyka, jak szatnie, pływalnie, natryski i łaźnie.

Zapobieganie zakażeniom HPV drogą płciową obejmuje przede wszystkim unikanie współżycia płciowego z partnerami zakażonymi HPV, ponieważ stosowanie prezerwatyw tylko nieznacznie zmniejsza prawdopodobieństwo zakażenia tym wirusem.

Obecnie najskuteczniejszą metodą diagnozowania zakażeń HPV drogą płciową jest wykonywanie regularnie badania cytologicznego, które pozwala na odpowiednio wczesne wykrycie zmienionych komórek.

W przypadku obecności zmienionych komórek w preparacie mikroskopowym wskazane może być wykonanie badania PCR, które z dużą czułością wykrywa DNA wirusa, a także pozwala na określenie typów HPV w materiale (typowanie HPV).

W roku 2006 na rynek Stanów Zjednoczonych i Meksyku wprowadzono szczepionkę przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego firmy Merck & Co. o nazwie Gardasil, dostępną w Polsce od listopada 2006 roku jako Silgard. Szczepionka ta skierowana jest przeciwko najpopularniejszym typom HPV wywołującym kłykciny kończyste (HPV 6 i 11) oraz raka szyjki macicy (HPV 16 i 18).

W 2015 r. Europejska Agencja Leków (EMA) wydała rekomendację dla wprowadzenia 9-walentnej szczepionki przeciwko HPV (Gardasil 9) na rynek europejski[6]. Nowa szczepionka chroni przed chorobami wywołanymi przez 9 typów wirusa: 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58.

Trwałą (9-letnią[7]) odporność zapewnia przyjęcie 3 dawek szczepionki (dawki przypominające po upływie 2 i 6 miesięcy od pierwszego szczepienia)[8]. Badania kliniczne dowodzą, że szczepionka ma największą skuteczność, jeśli podaje się ją dziewczynkom, które jeszcze nie miały kontaktu z HPV[9].

Szczepienia przeciwko HPV są stosowane od 2006 r. Obecnie w Unii Europejskiej zarejestrowane i dopuszczone do obrotu są trzy rodzaje szczepionek:

  • dwuwalentna (przeciwko zakażeniom HPV typu: 16 i 18) Cervarix produkowana przez firmę GSK[10]
  • czterowalentna (przeciwko zakażeniom HPV typu: 6, 11, 16, 18) Silgard produkowana przez firmę MSD[11]
  • dziewięciowalentna (przeciwko zakażeniom HPV typu: 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58) Gardasil9 produkowana przez firmę MSD[12]

Przypisy

  1. Typy wirusów HPV, [w:] hpv.pl [online], MSD Polska Sp. z o.o. [dostęp 2016-07-15] .
  2. ↑ DominikD. Radzki DominikD. i inni, Rola brodawczaka ludzkiego w patologii jamy ustnej — przegląd piśmiennictwa, „Dental Forum”, 1/2018/XLVI, 2018, s. 67–74, DOI: 10.20883/df.2018.9 .
  3. ↑ RobinR. Lloyd RobinR., HPV Cancers in Men Take Off, „Scientific American”, 312 (3), 2015, s. 10-12, DOI: 10.1038/scientificamerican0315-10 .c?

Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV)

Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) jest zakażeniem wirusowym przenoszonym głównie drogą płciową przez kontakt bezpośredni z zakażoną osobą. Jest to najczęstsze na świecie zakażenie przenoszone drogą płciową.

Istnieje ponad sto typów wirusów HPV. Około 40 z nich może zakazić narządy płciowe. Co najmniej 14 typów HPV, sklasyfikowanych jako wirusy wysokiego ryzyka, może wywołać raka, np. raka szyjki macicy u kobiet.

Rak szyjki macicy to najczęstszy rodzaj raka po raku piersi dotykający kobiety w wieku 15–44 lat w Europie (1). Typy wirusów HPV wysokiego ryzyka mogą również wywołać raka odbytu i narządów płciowych oraz niektóre nowotwory głowy i szyi, zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.

Typy wirusów HPV niskiego ryzyka mogą również wywołać brodawki narządów płciowych i odbytu.

W większości przypadków zakażenie HPV ustępuje samoistnie, nie wywołując żadnych widocznych objawów lub problemów. Jednak czasami zakażenie wirusem HPV może utrzymywać się i spowodować poniżej wymienione powikłania po paru latach.

Jakie są powikłania HPV?

Jeśli zakażenie HPV nie ustąpi, może spowodować:

  • raka szyjki macicy lub inne rodzaje raka (np. raka sromu, pochwy, odbytu i prącia, a także niektóre nowotwory głowy i szyi)
  • brodawki narządów płciowych i odbytu

 

HPV przenoszony jest przez bezpośredni kontakt, głównie seksualny, z nosicielem wirusa.

Kto jest narażony na ryzyko HPV?

Każda osoba seksualnie aktywna jest narażona na ryzyko zakażenia wirusem HPV.

Szczepienia dziewcząt i chłopców przeciw HPV mogą zapobiegać zakażeniom wirusem HPV, a tym samym chorobom związanym z zakażeniem HPV u obu płci, w tym brodawkom narządów płciowych i odbytu, rakowi szyjki macicy i innym rakom wywołanym wirusem HPV. Rutynowe szczepienie przeciw HPV ma zwykle miejsce w wieku 9–14 lat, zgodnie z krajowym schematem szczepień.

Stosowanie prezerwatyw nie zapobiega skutecznie w 100% zakażeniu wirusem. Wynika to z faktu, że wirus HPV może czasami zakazić skórę w okolicy niezabezpieczonej prezerwatywą.

Jak leczy się HPV?

Nie istnieje lek przeciw samemu wirusowi, ale problemy zdrowotne wywołane przez wirusa HPV można leczyć na różne sposoby. Brodawki narządów płciowych można leczyć za pomocą leków lub chirurgicznie. W celu uzyskania informacji o konkretnych opcjach leczenia należy zasięgnąć porady lekarza.

Raka szyjki macicy i tkankę w szyjce określaną jako „stan przedrakowy” można wcześnie rozpoznać i leczyć dzięki badaniom przesiewowym w kierunku raka szyjki macicy.

Badania takie wykonuje się u kobiet zgodnie z krajowymi zaleceniami.

Inne nowotwory związane z wirusem HPV są również łatwiejsze w leczeniu, gdy są wcześnie diagnozowane, ale nie ma dla nich specjalnych programów badań przesiewowych.

——————————————————————–

Referencje:

(1) GLOBOCAN – Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem – IARC: https://gco.iarc.fr/today/home (EN)

Uwaga: Celem niniejszej broszury jest udzielenie ogólnych informacji i nie powinna ona zastąpić profesjonalnej porady medycznej.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *