Choroby odbytu – rodzaje, przyczyny, leczenie schorzeń odbytu

Dr n.med. Marcin Tchórzewski Ból odbytu – czyli ból zlokalizowany w odbycie lub jego sąsiedztwie jest dość powszechną dolegliwością. W kanale odbytu błona śluzowa jelita grubego przechodzi w skórę.

Błona śluzowa okrężnicy jest niewrażliwa na ból ale ostatnia część kanału odbytu jest wyściełana skórą. Skóra ta jest gęsto unerwiona i bardzo wrażliwa na bodźce bólowe. Większość przyczyn występowania bólu to stany niezłośliwe, niezwiązane z chorobą nowotworową.

Sporadycznie zdarza się, że jest objawem raka – więcej o raku jelita grubego na stronie www.rakjelita.pl.

Zapraszamy także do zapoznania się z pełną infografiką w temacie kolonoskopii oraz przygotowania się do badania na stronie www.rakjelita.pl/znalezienie-pomocy.html z podziałem na 3 tematy:

Choroby odbytu – rodzaje, przyczyny, leczenie schorzeń odbytuChoroby odbytu – rodzaje, przyczyny, leczenie schorzeń odbytuChoroby odbytu – rodzaje, przyczyny, leczenie schorzeń odbytu

Sam ból może mieć charakter ostry lub przewlekły a dolegliwości są bardzo dotkliwe ze względu na bogate unerwienie czuciowe. Wiele czynników wywołujących ból powoduje również krwawienie z odbytnicy. Przyczyny dolegliwości bólowych mogą być z reguły łatwo rozpoznane i leczone prostymi metodami. Występuje jednak grupa dolegliwości, których przyczyny nie są do końca poznane, mają złożony charakter a ich leczenie bywa bardzo trudne. Są to tak zwane samoistne dolegliwości bólowe odbytu i odbytnicy.

Przyczyny bólu w odbytnicy

Najczęściej uważa się, że główną przyczyną bólu są hemoroidy, szczególnie w stanie zapalnym.

Ból w odbytnicy może być również spowodowany:

  • szczeliną odbytu, niewielką raną odbytu. Ból ma charakter ostry a towarzyszyć mu może skurcz mięśni aparatu zwieraczowego co dodatkowo go nasila oraz przedłuża czas jego trwania
  • ropniem, zakażeniem bakteryjnym. Dodatkowymi objawami są najczęściej gorączka i nocne poty. Ból ma charakter stały i może się nasilać z czasem
  • zakażeniem grzybicze, które powoduje przedłużające sie dolegliwości bólowe o nieco mniejszym nasileniu
  • guzem, czasami nowotworowmy, który powoduje narastające w czasie dolegliwości bólowe
  • skurczem mięśni miednicy, powodującym nagły ból, który jednak szybko samoistnie ustępuje
  • przetoką okołoodbytniczą, która jest nienaturalnym połączeniem kanału odbytu ze skórą dookoła. Ból pojawia się w momencie jej zatkania i powstania ropnia
  • wrzód odbytnicy
  • choroby przenoszone drogą płciową zlokalizowane w okolicy odbytu: rzeżączka, Chlamydia lub opryszczka
  • problemy dermatologiczne ze skóra okolicy odbytu: łuszczyca, stany zapalne, mogą powodować dodatkowo świąd lub uczucie palenia
  1. Musimy równiez pamietać o grupie schorzen niezwiązanych bezpośrednio z odbytem a które powodować mogą dolegliwości bólowe
  2. przyczyny związane ze zmianą topografii miednicy (niecałkowite wypadanie odbytu lub odbytnicy, skręcenie jajnika, szczelina odbytu, wypadanie krocza, przebyte operacje w obrębie miednicy)
  3. przyczyny ortopedyczne (uraz kości guzicznej, zmiany w rdzeniu na skutek zwyrodnienia odcinka lędźwiowo-krzyżowego, guzy wywodzące się z kości)
  4. przyczyny neurologiczne (stwardnienie rozsiane, zwyrodniające zapalenie nerwów obwodowych)

Kiedy pojawia się ból odbytnicy?

  • Dolegliwości bólowe najczęściej pojawiają się podczas wypróżnienia, w takiej sytuacji przyczyną jest najprawdopodobniej szczelina lub rana kanału odbytu. Ból mija kiedy kończy się akt defekacji.
  • wysięk w okolicy odbytu razem z bólem tej okolicy ma prawdopodobnie podłoże infekcji grzybiczej
  • jeżeli ma charakter stały, niezależny od oddawania stolca najprawdopodobniej jest spowodowany ropniem lub zakażeniem, czasem zakrzepniętym hemoroidem lub guzem
  • nasilający się w czasie świadczyć może o zakrzepniętym hemoroidzie, zakażeniu lub guzie
  • ostry i intensywny, uniemożliwiający siedzenie występuje na podłożu ropnia, skurczu mięśniowego lub guza.

Lokalizacja bólu

  • ból, który można zlokalizować do określonego miejsca kanału odbytu jest najczęściej spowodowany szczeliną odbytu. Może występować również niewielki guzek
  • ból, któremu u towarzyszy obrzęk i zaczerwienienie jest spowodowany ropniem lub innym stanem infekcyjnym. Często wyczuwalny jest również guz.
  • twardy bolesny guzek z dolegliwościami bólowymi, który pojawia się nagle jest najprawdopodobniej zakrzepniętym hemoroidem.
  • bolesny guzek, który sie powiększa w długim okresie czasu może być nowotworem
  • ból skóry okolicy odbytu może być spowodowany urazem, infekcją grzybiczą lub nadmiernym dbaniem o higienę tej okolicy

Ból odbytu, który nie ustępuje w ciągu 24-48 godzin po zastosowaniu prostych środków musi być skonsultowany przez lekarza. Przewlekające się dolegliwości bólowe, które nasilają się w czasie mogą świadczyć o poważnej chorobie i wymagają bezwzględnej konsultacji specjalisty. Krwawienie, które towarzyszy dolegliwościom bólowym jest najczęściej spowodowane szczeliną odbytu. Zakrzepnięte hemoroidy również mogą dawać podobne dolegliwości. Krwawienie i ból, które nie są związane z oddawaniem stolca prawdopodobnie wynikają z infekcji grzybiczej.

Sposoby łagodzenia bólu

Bardzo istotne jest stosowanie bogatobłonnikowej diety oraz przyjmowanie dużej ilości płynów (ok. 2 l na dobę). Spożywanie posiłków zawierających 25-30 gramów błonnika łagodzi dolegliwości bólowe. Należy unikać urazów okolicy odbytu, nie używać mydła do mycia tej okolicy a także unikać drapania.Należy dbać o to by okolica odbytu nie była wilgotna, nie powinno używać się maści i kremów które nie są przepisane przez lekarza.

Samoistne zespoły bólowe odbytu i odbytnicy

Samoistne zespoły bólowe odbytu i odbytnicy są grupą dolegliwości połączonych z uczuciem dyskomfortu w okolicy odbytu i nierzadko zaburzeniami oddawania stolca pod postacią zaparć lub częstego parcia na stolec.

Częstość występowania poszczególnych zespołów bólowych jest trudna do ustalenia, ponieważ tylko część pacjentów ze znacznie nasilonymi dolegliwościami zgłasza się z tego powodu do lekarza-specjalisty. Samoistne zespoły bólowe są około dwukrotnie częściej rozpoznawane u kobiet. Wiek chorych waha się od 10 do 60 lat, najwięcej przypadków występuje w przedziale wiekowym 20-45 lat.

W ostatnich latach częstość rozpoznawania tych schorzeń znacznie wzrosła. Jeden z najważniejszych i zarazem najtrudniejszych problemów związanych z samoistnymi zespołami bólowymi odbytnicy to postawienie przez lekarza właściwego rozpoznania. Przed postawieniem diagnozy należy wykluczyć wszystkie inne możliwe przyczyny dolegliwości.

Samoistne przewlekłe zespoły bólowe odbytnicy pozostają jednostkami trudnymi zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu. Przy diagnozowaniu samoistnych zespołów bólowych szczególnie należy podkreślić, że rozpoznanie takie można postawić dopiero po bardzo wnikliwej analizie klinicznej i wykluczeniu innych przyczyn dolegliwości, zwłaszcza chorób nowotworowych.

Pacjenci powinni obowiązkowo mieć wykonane: anoskopię, rektoskopię, USG przezodbytnicze, zdjęcie RTG badanej okolicy, a w przypadkach wątpliwych tomografie komputerową lub rezonans magnetyczny. Zespoły bólowe odbytnicy często stanowią dla pacjentów problem wstydliwy. Niekiedy zgłoszenie się do lekarza-specjalisty poprzedzone jest wieloletnimi dolegliwościami.

Chociaż przewlekłe zespoły bólowe odbytu i odbytnicy nie stanowią zagrożenia dla życia pacjentów, upośledzają w znacznym stopniu komfort ich życia i sprawność fizyczną. Często bóle są tak silne, że uniemożliwiają prowadzenie normalnego życia. Do samoistnych zespołów bólowych odbytnicy należą:

  • Zespół dźwigaczy odbytu
  • Kokcygodynie
  • Napadowe bóle odbytu

Zespół dźwigaczy odbytu, najczęściej dotyczy kobiet. Zespół objawia się bólem, dużym napięciem i uczuciem dyskomfortu w okolicy odbytu, krzyża i kości guzicznej, charakterystyczne jest uczucie rozpierania. Niekiedy ból obejmuje także pośladki oraz uda i jest głównym powodem zgłoszenia się do lekarza. Dla tego zespołu charakterystyczny jest ból przewlekły i nasilający się w pozycji siedzącej. Ponadto mogą występować zaparcia oraz czynnościowe nietrzymanie stolca. Dolegliwości w zespole dźwigaczy odbytu powstają w wyniku skurczu mięśnia dźwigacza odbytu; nieznane pozostają czynniki wywołujące jego skurcz. U wielu pacjentów nasilenie dolegliwości występuje w sytuacjach stresowych. Czynnikami usposabiającymi są: siedzący tryb życia, częsta i długotrwała jazda samochodem, przebyte urazy, przebyte operacje w obrębie miednicy. Leczenie tego zespołu przysparza wielu trudności. Jednym ze sposobów jest stymulacja elektrogalwaniczna mięśni dźwigaczy odbytu prądem o wysokim napięciu; oprócz tego stosuje się środki przeciwbólowe, gimnastykę mięśni miednicy oraz masaże.

Kokcygodynią określa się zespół bólowy występujący w okolicy kości ogonowej. Bóle mają charakter przewlekły, występują w pozycji stojącej lub siedzącej. Często są skojarzone z rwa kulszową. Ponad trzy czwarte pacjentów to kobiety w wieku pomiędzy 20-45 rokiem życia.

W większości przypadków objawy kokcygodynii są wynikiem pourazowego uszkodzenia kości ogonowej (w tym po urazie porodowym). Samoistna kokcygodynia bywa uważana za chorobę psychosomatyczną, często występuje u pacjentów z depresją. U wielu chorych stwierdza się nadmierna ruchomość kości ogonowej, zwichnięcie lub nadmierny rozwój jej tkanki chrzęstno-kostnej.

Czynnikami usposabiającymi do tych zmian jest siedzący tryb życia. Leczenie kokcygodynii może być zachowawcze lub operacyjne.

Leczenie zachowawcze ma charakter kompleksowy, częściowo empiryczny i obejmuje: leżenie, fizykoterapię (ćwiczenia, masaże kości ogonowej i mięśni miednicy), stosowanie środków zmiękczających stolec, stosowanie czopków przeciwbólowych, blokady okolicy kości krzyżowej i ogonowej. U pacjentów z depresją ustąpienie objawów kokcygodynii obserwowano po zastosowaniu optymalnych leków antydepresyjnych.

Napadowy ból odbytu charakteryzuje się epizodami nagłego ostrego bólu w okolicy odbytu, trwającego od kilku sekund do kilku minut, częściej pojawiającymi się w nocy. Ulgę w bólu przynosi często zgięcie kończyn w stawach biodrowych.

Epizody powtarzają się w nierównych odstępach czasowych, przerwy pomiędzy atakami mogą wynosić od kilku godzin do kilku miesięcy. Pacjenci z napadowym bólem odbytu zazwyczaj nie maja zaburzeń czynnościowych jelit, chociaż istnieje grupa chorych, u których występują zaparcia.

Zespół dotyczy 8-14% populacji i częściej występuje u mężczyzn, zgłasza we wczesnej młodości i ustępuje samoistnie w średnim wieku. Etiologia zespołu pozostaje nieznana. Czynnikiem usposabiającym do wystąpienia bólu jest stres.

Leczenie napadowych bólów odbytu jest na ogół empiryczne, objawowe, z reguły zachowawcze.

Rak Jelita Grubego – więcej o raku jelita grubego na stronie www.rakjelita.pl.

Choroby odbytu – rodzaje, przyczyny, leczenie schorzeń odbytu

Hemoroidy – objawy, leczenie, przyczyny. Czym są i jak wyglądają guzki krwawnicze?

Co to są hemoroidy? To guzki krwawnicze naturalnie występujące w kanale odbytu. Stan patologiczny związany z hemoroidami to choroba hemoroidalna (żylaki odbytu), która występuje, gdy guzki krwawnicze objęte są stanem zapalnym.

Objawy hemoroidów to krwawienie z odbytu, krew w stolcu, pieczenie, ból w czasie wypróżniania.

You might be interested:  Licówki ceramiczne – kiedy zakładać, jakie są rodzaje, przeciwwskazania i alternatywa?

Jak leczyć hemoroidy? Dlaczego hemoroidy swędzą? Do jakiego lekarza udać się z podejrzeniem choroby hemoroidalnej? Czy hemoroidy są groźne?

Hemoroidy, czyli guzki krwawnicze odbytu (krwawnice), to fizjologiczna część struktury odbytu. Jak wyglądają hemoroidy? To trzy poduszkowate jamiste naczynia żylne, które w umiarkowanym stopniu wypełnione są krwią. Funkcją hemoroidów jest kontrola oddawania gazów i stolca oraz uszczelnienie odbytu (w czasie oddawania stolca hemoroidy rozszerzają się i kurczą).

Sprawdź: Leki na hemoroidy

Choroba hemoroidalna, potocznie nazywana hemoroidami, polega na nadmiernym nabrzmieniu guzków krwawniczych. W wyniku tego procesu hemoroidy zaczynają uciskać otaczające je nerwy.

Pierwsze objawy hemoroidów to: uczucie świądu, śluz w stolcu, krwawienie z odbytu.

W zależności od tego, który splot żylny uległ przekrwieniu i nabrzmieniu, wyróżnia się hemoroidy wewnętrzne (dają objawy, ale nie są widoczne w pierwszej fazie choroby) oraz hemoroidy zewnętrzne (są widoczne w okolicy odbytu).

Hemoroidy, czyli guzki krwawnicze odbytu (krwawnice), to fizjologiczna część struktury odbytu. Jak wyglądają hemoroidy? To trzy poduszkowate jamiste naczynia żylne, które w umiarkowanym stopniu wypełnione są krwią.

Hemoroidy – objawy choroby hemoroidalnej

  • krwawienie z odbytu;
  • ostry ból w czasie oddawania stolca;
  • uczucie niecałkowitego wypróżnienia;
  • pieczenie odbytu;
  • śluz w stolcu;
  • dyskomfort w okolicy odbytu;
  • obecność krwi wokół stolca (hematochezja).

Objawy hemoroidów zewnętrznych to świąd, pieczenie i krwawienie z odbytu. Gdy hemoroidy zewnętrzne są duże, mogą w nich powstać zakrzepy, co może prowadzić do martwica tkanek. Hemoroidy zewnętrzne utrudniają zachowanie higieny okolic odbytu, uszkodzona skóra podatna jest na infekcje.

Hemoroidy wewnętrzne zwykle są bezbolesne, charakterystycznym pierwszym objawem jest niewielkie krwawieniem z odbytu.

Objawy hemoroidów zewnętrznych to świąd, pieczenie i krwawienie z odbytu. Gdy hemoroidy zewnętrzne są duże, mogą w nich powstać zakrzepy, co może prowadzić do martwica tkanek.

Choroby odbytu – rodzaje, przyczyny, leczenie schorzeń odbytu

Hemoroidy – przyczyny

Przyczyna choroby hemoroidalnej nie jest do końca poznana – znane są czynniki, które zwiększają ryzyko wystąpienia choroby.

Przyczyny hemoroidów:

  • częste zaparcia;
  • biegunka;
  • zaburzenia rytmu wypróżnień;
  • siedzący tryb życia;
  • otyłość;
  • brak aktywności fizycznej;
  • niska zawartość błonnika w diecie;
  • ciąża.

Na większe ryzyko choroby hemoroidalnej narażone są osoby z wrodzonym brakiem zastawek żylnych w żyłach trzewnych, marskością wątroby oraz guzami miednicy małej. UWAGA! Skrzepy krwi, ciemna, smolista krew w stolcu, czarny stolec – takie objawy zwykle wskazują na poważniejsze choroby i wymagają dalszej diagnostyki.

Jak uniknąć hemoroidów?

  • pamiętaj o aktywności fizycznej;
  • unikaj długotrwałego siedzenia;
  • pamiętaj o higienie intymnej;
  • dbaj o regularne wypróżnienia;
  • unikaj potraw sprzyjających zaparciom;
  • pamiętaj o błonniku w diecie.

Hemoroidy – leczenie

Leczenie hemoroidów zależy od stopnia zaawansowania choroby hemoroidalnej. Żylaki odbytu nie są niebezpieczną chorobą – pod warunkiem, że odpowiednio wcześnie problem zostanie zgłoszony lekarzowi.

Choroby odbytu – rodzaje, przyczyny, leczenie schorzeń odbytu W leczeniu hemoroidów stosuje się maści i kremy łagodzące i przeciwzapalne oraz czopki doodbytnicze, które wspierają regenerację błony śluzowej i przyspieszają gojenie się ran w odbycie. Sprawdź ofertę czopków, maści, żeli na hemoroidy

Jak wygląda badanie hemoroidów?

W przypadku podejrzenia hemoroidów na początek należy udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Powinien on wykonać proste badanie per rectum (palcem przez odbyt), często wykonywane w proktologii, urologii i ginekologii. Dzięki temu możliwe jest nie tylko rozpoznanie hemoroidów, ale też ocena odbytu i narządów sąsiadujących z odbytnicą.

Specjalista – lekarz od hemoroidów – to proktolog (lub chirurg proktolog), który specjalizuje się w leczeniu chorób końcowego odcinka jelita grubego (hemoroidy, ból podczas wypróżniania, nietrzymanie stolca, krew w stolcu, ropne wycieki, śluz, owrzodzenia).

Hemoroidy – badania specjalistyczne

  • anoskopia – proktolog za pomocą wziernika ocenia stopień zaawansowania hemoroidów;
  • rektoskopia (proktoskopia) – ocena całej odbytnicy za pomocą dłuższego wziernika (tubusa), badanie zalecane szczególnie u osób, które skarżą się na krwawienie świeżą krwią; rektoskopia pozwala wykluczyć raka odbytnicy;
  • sigmoidoskopia – wziernikowanie zarówno odbytnicy, jak i esicy; badanie pozwala wykluczyć raka jelita grubego;
  • kolonoskopia – możliwość wglądu w całe jelito grube, badanie trwa około 30 minut; prowadzone jest pod znieczuleniem ogólnym, zalecane przede wszystkim osobom po 50. rok życia oraz osobom z grupy ryzyka (u których w rodzinie występowały nowotwory jelita).

Hemoroidy w ciąży i hemoroidy po porodzie

Przyczynami choroby hemoroidalnej w ciąży i po porodzie są m.in.: powiększanie się macicy i ucisk na żyły jamy brzusznej i miednicy; fizjologiczne zmiany w obrębie jamy brzusznej; wzrost ciśnienia żylnego w żyłach okolicy odbytu; przewlekłe zaparcia; silne parcie w czasie porodu.

Leczenie hemoroidów w ciąży jest ograniczone (niektóre leki nie mogą być stosowane u kobiet ciężarnych), zaleca się zwykle leczenie zachowawcze aż do rozwiązania.

Hemoroidy często znikają po ciąży, ale mogą też pojawić się po porodzie – na skutek silnego parcia w czasie porodu.

Każde zmiany w obrębie odbytu (guzki, śluz w kale, krew w kale) powinny być konsultowane z lekarzem.

Choroby mylone z hemoroidami

Objawy hemoroidów są podobne do objawów innych chorób, takich jak:

  • ropnie odbytowo-odbytnicze;
  • przetoki;
  • szczelina odbytu (rana w kanale odbytu);
  • zapalenie zwieraczy odbytu.

Najczęściej występujące choroby odbytu

Choroby odbytu – rodzaje, przyczyny, leczenie schorzeń odbytu

Choroby odbytnicy mogą dotknąć każdego człowieka, niezależnie od płci i wieku. Mimo, iż na myśl o wizycie u proktologa, pojawia się uczucie wstydu, nie należy się nim kierować. Im wcześniej bowiem choroba zostanie wykryta i rozpocznie się proces leczenia, tym większe szanse na szybki i całkowity powrót do zdrowia.

Choroby odbytnicy – rodzaje

Do bardziej lub mniej znanych chorób odbytnicy należą: hemoroidy, grzybice, szczeliny, przetoki, krwawienia, ropień odbytu, choroba Crohna, uchyłkowatość esicy, wypadanie odbytu, nietrzymanie stolca, kłykciny kończyste, zespół dźwigaczy odbytu, kokcygodynia, napadowy ból odbytu, rak odbytu. Oto szczegółowy opis kilku z nich.

Hemoroidy

To jedna z najczęściej spotykanych chorób odbytów, z którymi zmaga się co drugi mieszkaniec naszego kraju. Hermoroidy, to ważny element struktury odbytu. Wypełnione krwią, uszczelniają kanał odbytu i wraz ze zwieraczami, kontrolują wydalanie. Problem pojawia się wówczas, gdy dojdzie do zaburzenia w ich prawidłowym działaniu.

Leczenie hemoroidów – domowe sposoby

Domowe sposoby sprawdzają się szczególnie w początkowym stadium choroby żylaków odbytu. Do najbardziej znanych i stosowanych, należą:

  • nasiadówki, czyli ziołowe kąpiele w letniej wodzie,
  • okłady z kostek lodu, które po owinięciu w chusteczkę, należy przykładać do bolących miejsc,
  • okład z działającej przeciwzapalnie, wilgotnej torebki herbaty,
  • przemywanie wacikiem nasączonym wyciągiem z kory dębu, rumianku lub aloesu,
  • odpowiednia dieta, bogata w błonnik,
  • ruch i zminimalizowanie czasu spędzanego w pozycji siedzącej.

Farmakologiczne i chirurgiczne leczenie hemoroidów

Żylaki można leczyć chirurgicznie przez ich wycięcie i zamknięcie naczynia doprowadzającego krew. Poza tym, dostępne są metody nieoperacyjne: fotokoagulacja, krioterapia, skleroterapia. Należy pamiętać, że dostępne w aptekach maści, czopki lub kremy na hemoroidy, nie zastąpią wizyty u lekarza.

Szczeliny i przetoki

Wąskie pęknięcie błony śluzowej kanału odbytu powstaje zwykle w wyniku zaparć, urazu mechanicznego lub stosunków analnych. Szczelinie odbytu, bo o niej mowa, towarzyszy zwykle ból (szczególnie podczas defekacji) oraz pieczenie odbytu.

Goi się sama, ale trzeba jej w tym pomóc, unikając podrażnienia chorobowo zmienionego miejsca, stosując tak zwaną dietę bogatowłóknikową, w ramach której należy spożywać pokarmy zawierające dużo błonnika i substancji balastowych oraz dbać o picie odpowiedniej ilości płynów.

W przypadku przetoki odbytu, objawy są podobne do tych, występujących przy szczelinie, ale dochodzi tu wyciek ropny o przykrym zapachu. Nie ustępują same, lecz wymagają operacji proktologicznej, a cały proces leczenia trwa około 9 tygodni.

Grzybica odbytu

Charakteryzującą się świądem grzybicę odbytu, w początkowym stadium zaawansowania, można leczyć samodzielnie. Gdy jednak ból się nasili, należy udać się do lekarza. Dolegliwościom bólowym zwykle towarzyszy pieczenie odbytu oraz wiecznie mokra śluzówka.

W ramach domowych metod leczenia, ważne są te, skupione wokół higieny. Należy wiele razy w ciągu dnia myć ręce, a okolice odbytu rano, wieczorem oraz po każdym wypróżnieniu. Ważna jest odpowiednia dieta, by stolec był miękki, nie powodując nadmiernego parcia. By zmniejszyć świąd, można stosować maści z mentolem.

Jeśli objawy nie ustąpią, należy skorzystać z pomocy lekarza. Zwykle u chorych na grzybicę odbytu, stosuje się doustne antybiotyki przeciwgrzybiczne.

Jak leczyć choroby odbytu? Rodzaje, przyczyny, objawy

Choroby odbytu: wstydliwe, uciążliwe, groźne. Jakie mają objawy i przyczyny? Jak je leczyć? Do jakiego lekarza się udać, gdy doskwiera świąd, ból i krwawienie?

Choroby odbytu

Choroby odbytu należą do najbardziej wstydliwych dolegliwości, z tego też powodu stosunkowo rzadko są diagnozowane i leczone na wczesnym etapie. Wśród dysfunkcji dotykających ostatni odcinek układu trawiennego wymienić można między innymi takie schorzenia, jak:

  • hemoroidy (guzki krwawnicze),
  • szczelina,
  • wypadanie odbytu,
  • ropień,
  • przetoki.

Do jakiego lekarza z chorobą odbytu?

Lekarzem, który zajmuje się chorobami odbytu, a także odbytnicy oraz jelita grubego, jest specjalista w dziedzinie proktologii.

Do proktologa można się udać posiadając skierowanie od lekarza rodzinnego, albo w ramach odpłatnej wizyty prywatnej.

Należy się liczyć z tym, że w trakcie wizyty lekarz może wykonać tzw. badanie per rectum, czyli palcem przez odbyt.

Objawy chorób odbytu

Objawy chorób odbytu zazwyczaj są zbliżone, nawet w przypadku schorzeń o zróżnicowanej etiologii oraz charakterze. Zazwyczaj pacjenci mają więc do czynienia z takimi symptomami, jak:

  • silny świąd odbytu (występuje w przypadku m.in. guzków krwawniczych, ropnia i owsicy),
  • ból odbytu (guzki krwawnicze, szczelina, ropień, przetoki, wypadanie odbytnicy),
  • krwawienie (guzki krwawnicze, szczelina, wypadanie odbytnicy).
You might be interested:  Gruczolakorak (adenocarcinoma) – co to jest, diagnostyka, dziedziczność, leczenie, rokowanie

Jak rozpoznać poszczególne choroby? Jakie są ich przyczyny oraz sposoby leczenia?

Choroby odbytu – świąd

Najczęściej występującą chorobą odbytu są guzki krwawnicze, szerzej znane jako hemoroidy.

Guzki jako takie występują u każdego człowieka od urodzenia – są to naturalne uwypuklenia utworzone ze splotów żylnych i tkanki łącznej, których zadaniem jest uszczelnianie kanału odbytu.

Stanem chorobowym jest sytuacja, w której guzki nadmiernie się rozrastają i przemieszczają. Charakterystycznym objawem hemoroidów jest obfite krwawienie o jasnoczerwonej barwie. Towarzyszyć temu może silny świąd odbytu a także obrzęk.

Do głównych przyczyn powstawania hemoroidów należą:

  • siedzący tryb życia,
  • otyłość,
  • seks analny,
  • długotrwałe problemy jelitowe (zaparcia, biegunki),
  • zaburzenia hormonalne,
  • operacje odbytu.

W początkowej fazie guzki krwawnicze leczy się za pomocą maści i czopków. Zawierają one takie substancje czynne, jak neomycyna, tiamina czy hydrokortyzon, które mają działanie:

  • przeciwzapalne,
  • przeciwbólowe,
  • zmniejszają obrzęk,
  • redukują świąd.

Zalecane są również nasiadówki. Stosuje się też środki ziołowe, takie jak maść rumiankowa. Natomiast w bardziej zaawansowanych stadiach guzki krwawnicze traktuje się fenolem, podwiązuje, poddaje krioterapii lub koagulacji (zabiegi przeprowadzane w warunkach ambulatoryjnych). Ostatecznością jest zabieg chirurgiczny.

Bolesne choroby odbytu: szczelina

Szczelina jest chorobą odbytu polegającą na pęknięciu lub osłabieniu błony śluzowej dolnej części układu trawiennego. Do najbardziej charakterystycznych objawów szczeliny należą:

  • silny ból w czasie wypróżniania się,
  • krwawienie (krwawe stolce).

Przyczyny powstawania szczelin nie są do końca zbadane. Wśród potencjalnych czynników ryzyka wymienia się:

  • seks analny,
  • częste i problematyczne wypróżnianie się,
  • wzmożony wysiłek fizyczny.

Szczeliny leczy się stosując nasiadówki, aplikując środki zmiękczające kał, a także antybiotyki, glikokortykosteroidy oraz leki przeciwbólowe. W niektórych przypadkach niezbędna jest interwencja chirurgiczna. 

Bakteryjne choroby odbytu: ropień

Ropnie w okolicach odbytu najczęściej powstają wskutek zakażeń pałeczkami E coli lub gronkowcami.

Wyróżniamy ropnie:

  • okołoodbytowe,
  • międzyzwieraczowe,
  • kulszowo-odbytnicze,
  • nadźwigaczowe.

Do charakterystycznych objawów ropnia należą:

  • silny ból odbytu,
  • zgrubienie (guzek, obrzęk),
  • swędzenie,
  • podwyższona temperatura ciała.

Leczenie ropnia polega na jego nacięciu i uwolnieniu treści ropnej. Niekiedy konieczne jest zastosowanie antybiotykoterapii. Zarówno nieleczony, jak i leczony ropień grozi powikłaniami – do najczęstszych należą tak zwane przetoki.

Powikłania chorób odbytu: przetoki

Przetoki są nieprawidłowymi, patologicznymi połączniami, tworzącymi się między kanałem odbytu a skórą. Zazwyczaj powstają w miejscu nacięcia ropnia, po zabiegu chirurgicznym. Czasem tworzą się także samoistnie, w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna, przy raku odbytu lub zakażeniu wirusem HIV. Najczęściej występujące przetoki, to międzyzwieraczowa i przezwieraczowa.

Przetoki powodują ból w okolicach odbytu, a także wyciek treści ropnej i silny świąd. Leczenie schorzenia jest długotrwałe i uciążliwe. Podstawową procedurą jest nacięcie lub wycięcie przetoki.

Niezwykle istotne jest przede wszystkim zlokalizowanie wewnętrznego ujścia przetoki i jego usunięcie, bądź zamknięcie. Często przez kanał przetoki przeciąga się też nić chirurgiczną (tzw.

seton), co sprzyja jego samoczynnemu oczyszczaniu się.

Choroby odbytu u dzieci – owsiki

Najczęstszą chorobą odbytu u dzieci jest tzw. owsica. Owsiki to pasożyty bytujące w jelicie grubym, wydostające się na zewnątrz przez odbyt i powodujące tym samym:

  • silny świąd,
  • dyskomfort,
  • pobudzenie (o dzieciach cierpiących na owsicę często mówi się, że nie mogą wysiedzieć na miejscu).

Pasożyty te najczęściej atakują maluchy w wieku przedszkolnym. Główny powód zakażeń, to wkładanie brudnych rąk do buzi. Tym sposobem do przełyku trafiają jajeczka owsików.

W żołądku wylęgają się z nich larwy, które następnie dojrzewają w jelicie.

Na koniec samice składają u ujścia odbytu tysiące nowych jajeczek, które rozdrapywane i przenoszone na palcach, są przyczyną nawracających zakażeń.

Leczenie owsików, oprócz zastosowania środków farmakologicznych, wymaga przede wszystkim zachowania daleko idącej higieny (bardzo częsta wymiana bielizny, pościeli, ręczników etc.).

Wypadanie odbytnicy – u dzieci i seniorów

Inną częstą chorobą odbytu u dzieci (występującą także u osób po 60. roku życia, w szczególności kobiet) jest dolegliwość zwana wypadaniem odbytnicy.

Polega ona na odrywaniu się oraz wydostawaniu na zewnątrz tkanek odbytu i odbytnicy. Wypadać może wyłącznie błona śluzowa albo większe fragmenty całej ściany odbytu.

Najczęściej dochodzi do tego w czasie defekacji, ale w zaawansowanych stadiach – także w trakcie wysiłku fizycznego, a nawet kichania.

Powoduje to:

  • ból,
  • krwawienie i obrzęk,

czemu dodatkowo towarzyszy nietrzymanie stolca oraz niekontrolowane gazy. Powodem choroby najczęściej jest słabość mięśni dźwigaczy odbytu oraz mięśni krocza. Leczenie polega na wykonywaniu ćwiczeń wzmacniających wspomniane mięśnie.

  • Autor: Piotr Brzózka
  • Czytaj też:
  • Źródła:
  • Andrzej Szczekilk, Choroby wewnętrzne, 2005 Kraków, Medycyna Praktyczna
  • Susan L. Gearhart, Choroba uchyłkowa oraz najczęstsze choroby odbytu i odbytnicy, czelej.com

Treści z serwisu recepta.pl mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny i nie mogą zastąpić kontaktu z lekarzem lub innym specjalistą. Administrator nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie porad i informacji zawartych w serwisie bez konsultacji ze specjalistą.

Krew w kale – groźny objaw, którego nie można bagatelizować. O czym może świadczyć krew w kale?

Pojawienie się krwi w kale najczęściej oznacza krwawienie z odbytu lub wyższych części przewodu pokarmowego, np. jelit. Aby dokładnie zdiagnozować problem, a przede wszystkim jego przyczynę i lokalizację, konieczne jest określenie, jaki charakter miało krwawienie z odbytu.

Świeża krew może być widoczna zarówno na papierze toaletowym, jak i powlekać stolec, a nawet zabarwiać wodę w muszli klozetowej obok stolca.

Należy dokładnie obserwować te objawy u siebie, ponieważ pomogą one lekarzowi w ustaleniu przyczyny krwawienia i umożliwią zlokalizowanie problemu w konkretnym odcinku przewodu pokarmowego.

ZOBACZ TEŻ: Hemoroidy w ciąży – objawy i leczenie

Przyczyny krwawienia z odbytu

Najczęstszą przyczyną krwawienia z odbytu są hemoroidy, inaczej nazywane żylakami odbytu. Stanowią przyczynę aż 9-12% tego rodzaju krwawień. Innym powodem opisywanych objawów może być szczelina odbytu, czyli rana błony śluzowej kanału odbytu.

  Za krwawienia z odbytu mogą być odpowiedzialne wszelkiego rodzaju zmiany zapalne, zmiany naczyniowe oraz krwawienia z uchyłków, a także polipy jelita grubego.

Najpoważniejszą z dolegliwości, jaka może zwiastować krwawienie z odbytu jest natomiast nowotwór jelita grubego.

ZOBACZ TEŻ: Hemoroidy: jak rozpoznać i jak leczyć?

Co robić w przypadku krwawienia z odbytu?

W przypadku zauważenia u siebie krwawienia z odbytu należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza rodzinnego. Objaw należy rzetelnie opisać lekarzowi, który zbierze dokładny wywiad i przeprowadzi konieczne badania lub skieruje na dalszą diagnostykę.

Może także zalecić wizytę u gastroenterologa. Objawu nie wolno bagatelizować: krew w stolcu może oznaczać nie tylko niegroźne hemoroidy, ale i poważniejsze schorzenia, jak np. nowotwór jelita grubego.

Jego wykrycie na wczesnym etapie zwiększa szanse na wyleczenie choroby, dlatego tak ważna jest jak najszybsza diagnoza.

Jeżeli obserwujesz u siebie objawy, które mogą wskazywać na schorzenia układu pokarmowego, umów się na wizytę z lekarzem rodzinnym, który postawi wstępną diagnozę i w razie potrzeby wypisze skierowanie do lekarza specjalisty. Dogodny termin wizyty zarezerwujesz na LekarzeBezKolejki.pl.

Jednym z badań przeprowadzanych już w gabinecie u lekarza jest badanie per rectum, na podstawie którego lekarz może rozpoznać hemoroidy i wykluczyć inne przyczyny. Badanie może zostać uzupełnione użyciem krótkiego wziernika, czyli rektoskopu. Do dokładniejszej diagnostyki tego typu schorzeń stosowana jest natomiast kolonoskopia, czyli badanie okrężnicy – części jelita grubego.

ZOBACZ TEŻ: Jak walczyć z zapaleniem pęcherza moczowego?

Leczenie dolegliwości

Jeżeli zdiagnozowaną dolegliwością, która powoduje krwawienia z odbytu są hemoroidy, czyli żylaki odbytu, można zastosować maści, czopki lub żele na hemoroidy, których szeroki wybór znajduje się w każdej aptece.

W składzie takich preparatów znajdziemy substancje wzmacniające naczynia krwionośne (diosminę), substancje przeciwzapalne (glikokortykosteroidy) lub związki chemiczne działające znieczulająco (lidokainę).

Część preparatów dostępnych jest bez recepty, a część z przepisu lekarza. Dla amatorów naturalnych sposobów pomocne mogą okazać się tzw. nasiadówki, czyli kąpiele wzbogacone o ziołowe ekstrakty. Trzeba wtedy pamiętać o odpowiedniej temperaturze wody – nie powinna przekraczać 40 stopni Celsjusza.

Jeżeli metody nieinwazyjne nie okazują pożądanej skuteczności, konieczne może być leczenie operacyjne. Krwawienie z uchyłków zazwyczaj przechodzi samoistnie.

Do walki z wszelkiego rodzaju stanami zapalnymi potrzebne będą leki przeciwzapalne (najczęściej przepisywane przez lekarza), a w przypadku polipów konieczne będzie leczenie endoskopowe. Nowotwór jelita grubego wymaga dokładnej diagnostyki, a leczy się go zazwyczaj operacyjnie.

ZOBACZ TEŻ: Przepuklina pachwinowa – objawy i leczenie. Komu grozi przepuklina pachwinowa?

Krew w stolcu u dzieci

Nie tylko u dorosłych, ale także i u dzieci może pojawić się krew w stolcu. U dzieci najczęściej obserwuje się krew świeżą, jasnoczerwoną. Przyczyny powstawania tego objawu są podobne – najczęściej jest to szczelina odbytu, która powstaje m.in. wskutek zaparć, często spotykanych u maluchów.

Dzieci boją się bolesnego wypróżniania lub odczuwają lęk przed korzystaniem z publicznej toalety, np. w przedszkolu, i w ten sposób dochodzi do zatrzymania stolca. Również niektóre choroby pasożytnicze mogą pośrednio powodować krwawienia z odbytu.

W przebiegu owsicy występuje mocne swędzenie, a przez drapanie się dziecko może uszkodzić nabłonek, co doprowadza do pojawienia się krwawienia. Zdarza się także, że krwawienia z odbytu u dzieci nie mają ustalonej przyczyny i w pewnym momencie samoistnie zanikają.

Niezależnie od sytuacji, zawsze warto udać się do lekarza pediatry, przedstawiając mu wszystkie współistniejące objawy, jak np. biegunkę, gorączkę, bóle brzucha czy utratę wagi. Lekarz pediatra przeanalizuje objawy, postawi odpowiednią diagnozę i rozpocznie właściwe leczenie malucha.

ZOBACZ TEŻ: Urolog – ekspert od zdrowia układu moczowego

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

You might be interested:  Lumbalizacja kręgu s1, th12, kręgosłupa – co to jest, objawy, rehabilitacja, leczenie

III Katedra Chirurgii Ogólnej

Jest to zaburzenie w którym odbyt lub odbytnica (dolny koniec jelita grubego, zlokalizowany tuż nad odbytem) wypada na zewnątrz.

We wczesnych fazach choroby odbytnica nie wystaje z ciała, może to nastąpić jeśli choroba postępuje.

Osłabienie mięśnia zwieracza odbytu jest często związane z wypadaniem odbytnicy, co może objawiać się wyciekiem stolca lub śluzu. Zaburzenie to występuje u obu płci,  jednak częściej u kobiet.

Dlaczego występuje? Na powstanie tego zaburzenia ma wpływ kilka czynników. Jednym z nich jest długotrwałe nawyk silnego parcia na stolec. W rzadkich wypadkach, może mieć predyspozycje genetyczne.

U wielu pacjentów jest związane z procesem starzenia się, kiedy więzadła utrzymujące odbytnicę w miednicy słabną i wiotczeją oraz zmniejsza się napięcie mięśnia zwieracza odbytu. W niektórych przypadkach przyczyną są problemy neurologiczne  jak uszkodzenie rdzenia kręgowego czy inne choroby rdzenia kręgowego.

W większości to nie jeden powód ale splot wielu przypadków prowadzi do wypadania odbytnicy.

Czy wypadanie odbytnicy i hemoroidy (guzki krwawnicze) to te same schorzenia? Niektóre objawy mogą być takie same, jednak są to różne choroby.

Może wystąpić krwawienie lub wynicowanie tkanki (błony śluzowej) odbytu.

Wypadanie odbytnicy dotyczy segmentu jelita grubego zlokalizowanego wyżej, natomiast guzki krwawnicze to chorobowo zmienione połączenia naczyń tętniczo-żylnych rozwijają się w pobliżu ujścia odbytu.

Jak zdiagnozować wypadanie odbytnicy? Lekarz może zdiagnozować to schorzenie poprzez zebranie dokładnej historii choroby pacjenta i przeprowadzenie kompletnych badań odbytnicy i odbytu. Żeby uwidocznić wypadanie odbytnicy, pacjent jest proszony o napięcie mięśni brzucha, tzw wzmożone parcie na stolec.

Niekiedy wypadanie odbytnicy może być ‘ukryte’/wewnętrzne. W takiej sytuacji pomocne jest badanie zwane defekograficzne, które polega na wykonaniu zdjęć rtg  podczas kiedy pacjent wydala podany do odbytnicy kontrast, badanie może być przydatne lekarzowi w określeniu kiedy operacja byłaby korzystna i jaka metoda jest najbardziej odpowiednia dla danego pacjenta.

Kolejnym badaniem które może pomóc w zdiagnozowaniu wypadania odbytnicy jest manometria anorektalna. Pozawala na ocenę napięcia mięśni wokół odbytu.

Jak leczyć wypadanie odbytnicy? Najczęściej wypadanie odbytnicy wymaga leczenie operacyjnego. Istnieje wiele różnych metod chirurgicznej korekcji wypadania odbytnicy. Sugerowana może być chirurgia wewnątrzbrzuszna lub ograniczona jedynie do odbytnicy.

Lekarz, biorąc pod uwagę wiele czynników takich jak wiek, kondycja fizyczna, zakres wypadania i wyniki badań, może pomóc w decyzji, która metoda jest odpowiednia aby uzyskać najlepszy rezultat.

Czy leczenie chirurgiczne jest skuteczne? Sukces zależy od liczby czynników, wliczając stan mięśnia zwieracza odbytu przed operacją, czy wypadanie odbytnicy jest wewnętrzne czy zewnętrzne, ogólną kondycję pacjenta i zastosowane metody chirurgiczne. Jeśli mięsień odbytu jest słaby albo z powodu wypadania odbytnicy lub z jakiś innych przyczyn, to w wielu przypadkach może znacząco odzyskać swoje prawidłowe napięcie po korekcji wypadania odbytnicy.

Po operacji należy unikać przewlekłych zaparć i parcia na stolec. U dużej większości pacjentów objawy ustępują lub ulegają znaczącej poprawie po odpowiednim zabiegu.

Hemoroidy – przyczyny powstawania, objawy i sposoby leczenia bolesnych żylaków odbytu

Hemoroidy to jedna z najbardziej krępujących chorób, która zyskała już miano choroby cywilizacyjnej. Jest bolesna, utrudnia normalne funkcjonowanie i daje się we znaki nawet podczas tak podstawowych czynności jak wypróżnianie czy siedzenie na krześle. Czym jest choroba hemoroidalna, jakie są jej przyczyny, objawy i sposoby jej leczenia?

Czym są hemoroidy?

Hemoroidy, nazywane także guzkami krwawniczymi, to struktury naczyniowe położone w kanale odbytu. Są to tkanki ułatwiające kontrolę oddawania stolca, naturalnie występujące w organizmie człowieka. Potocznie „hemoroidy” to także choroba hemoroidalna, nazywana również żylakami odbytu.

Jest to schorzenie, z którym zmaga się już co drugi Polak, w tym także wiele kobiet w ciąży. Hemoroidy są kłopotliwe i bolesne, ale można je leczyć prostymi metodami, dlatego nie warto odkładać wizyty u proktologa, który postawi odpowiednią diagnozę i podpowie, w jaki sposób można sobie pomóc.

Objawy hemoroidów – uważaj na świąd i krwawienie

Jednym z pierwszych sygnałów rozwoju choroby hemoroidalnej jest świąd odbytu.

Jest to objaw, który wielu z nas bagatelizuje, co opóźnia prawidłowe rozpoznanie choroby i przyczynia się do dalszego rozwoju tej dolegliwości.

Nieprzyjemnemu swędzeniu może towarzyszyć uszkodzenie skóry i śluzówki, będące wynikiem drapania, ale także sączenie się wydzieliny, która sprzyja powstawaniu stanów zapalnych odbytu.

Kolejnym objawem hemoroidów jest uczucie niepełnego wypróżnienia, a także niewielkie krwawienia z odbytu, widoczne m.in. na papierze toaletowym. Z dalszym rozwojem schorzenia może dojść do wypadania guzka. W najbardziej zaawansowanym stadium choroby hemoroidalnej żylaki pozostają na zewnątrz odbytu i konieczne jest ich operacyjne usunięcie.

Przyczyny hemoroidów – siedzący tryb życia i nieprawidłowa dieta?

  • Nie jest znana jednoznaczna przyczyna choroby hemoroidalnej. Mimo to lekarze wymieniają kilka prawdopodobnych powodów rozwoju tego schorzenia:
  • – zaburzenie rytmu wypróżnień,
  • – brak aktywności lub niewielka aktywność fizyczna,
  • – nieprawidłowa dieta o niskiej zawartości błonnika,

– zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej (spowodowanej m.in. przedłużonym parciem lub ciążą) oraz obciążeniami genetycznymi.

Kto jest szczególnie narażony na rozwój choroby hemoroidalnej?

Lekarze zauważyli, że jednym z głównych czynników przyczyniających się do powstawania żylaków odbytu jest siedzący tryb życia. Z powodu choroby hemoroidalnej cierpią m.in. osoby pracujące przy komputerze, jeżdżące konno, kierowcy, kolarze.

Hemoroidy rozwijają się u osób w każdym wieku, choć ze względu na mniejsze napięcie mięśniowe w okolicy odbytu choroba ta dotyka częściej osoby starsze. W grupie zwiększonego ryzyka są także osoby otyłe, osoby, które przechodziły operacje okolic krocza i odbytu, osoby uprawiające seks analny, a także kobiety, które urodziły kilkoro dzieci.

Jak wygląda badanie diagnozujące hemoroidy?

Wiele osób bagatelizuje pierwsze objawy żylaków odbytu, ponieważ wstydzą się wizyty u lekarza i badania intymnych części ciała. Jest to duży błąd! Leczenie hemoroidów może być łatwe i stosunkowo szybkie, ale tylko wtedy, gdy choroba zostanie zdiagnozowana na wczesnym etapie rozwoju.

Aby wyleczyć hemoroidy, udaj się do lekarza pierwszego kontaktu, który da Ci skierowanie do specjalisty lub wybierz się bezpośrednio do proktologa, czyli lekarza zajmującego się schorzeniami odbytu i odbytnicy.

Do prawidłowej diagnozy wystarczą często bardzo proste i bezbolesne badania – wywiad z pacjentem, badanie wyglądu okolic odbytu oraz badanie palcem (per rectum).

Do podstawowych badań należy także anoskopia, czyli badanie polegające na oglądzie końcowego odcinka odbytnicy za pomocą specjalnego wziernika.

Jak leczy się hemoroidy?

Sposób leczenia hemoroidów zależy przede wszystkim od tego, jak zaawansowana jest choroba. Punktem wspólnym każdej terapii jest odpowiednia dieta.

Osobom cierpiącym na żylaki odbytu zaleca się przyjmowanie 2 – 2,5 litrów płynu dziennie oraz spożywanie bogatych w warzywa i owoce posiłków.

Dieta o dużej zawartości błonnika ułatwia wypróżnianie, dzięki czemu choroba hemoroidalna staje się mniej uciążliwa.

Do podstawowych leków wykorzystywanych w leczeniu hemoroidów (bez względu na stadium rozwoju choroby) są tabletki, maści oraz czopki na hemoroidy.

Tabletki mają za zadanie przeciwdziałać zapaleniom i opóźniać rozwój żylaków, z kolei maści (np. Posterisan lub Procto-Glyvenol) , żele oraz czopki (np. Hemorol lub Unigel Procto) zmniejszają świąd i obrzęki towarzyszące tej chorobie.

Takie leki tworzone są czasem z naturalnych substancji, takich jak pączki topoli, kłącza krwawnika czy wyciąg z kasztanowca, ale częściej zawierają substancje chemiczne, tworzone przez farmaceutów w warunkach laboratoryjnych.

Wśród domowych sposobów na leczenie hemoroidów warto wymienić ciepłe kąpiele, kąpiele-nasiadówki z dodatkiem rumianku oraz wspomniana wcześniej dietę wysokobłonnikową. Warto jednak zaznaczyć, że w późnym stadium choroby konieczne jest operacyjne usunięcie żylaków.

28. Październik, 2016 Komentarze: 0

Kaszel to naturalny odruch organizmu, który chce oczyścić górne drogi oddechowe z zanieczyszczeń.

Pojawia się także w problemach zdrowotnych, takich jak przeziębienie lub grypa, ale i również przy ciężkich chorobach serca czy płuc ( m.in. zatorowość płucna, niewydolność serca).

Jeśli towarzyszy mu gorączka, ból gardła, katar i ogólne złe samopoczucie, niemal w 100% jest to popularne przeziębienie lub grypa. Co o kaszlu trzeba wiedzieć?

14. Lipiec, 2016 Komentarze: 0Zdrowie nienarodzonego dziecka leży w rękach przyszłej mamy – to, w jaki sposób kobieta w odmiennym stanie dba o siebie w czasie ciąży, jest niezwykle ważne dla dziecka. Jednak jeśli jeszcze nie jesteś w ciąży, ale już planujesz być mamą, masz ogromne szczęście – o stan swojego dziecka możesz zadbać dużo wcześniej. Suplementy diety dla przyszłych mam to zbiór witamin i mikroelementów, które pozytywnie wpływają na zdrowie i życie malucha. Jakie suplementy diety wybrać? 19. Sierpień, 2016 Komentarze: 0Okres wakacyjny to znakomita okazja, by do codziennego menu włączyć większą ilość warzyw i owoców. Są one w tym czasie najlepszym źródłem witamin, błonnika i pierwiastków, z racji tego, że trwa na nie sezon. Światowa Organizacja Zdrowia zaleca ok. 400 g warzyw i owoców dziennie i choć wydaje się to dużo, wcale tak nie jest, skoro jedno jabłko to już 150 g. Dieta osób starszych z reguły jest uboga w warzywa i owoce, a mając tak duży wybór w tym czasie, warto ją o te produkty wzbogacić. Są one naturalnym źródłem witamin oraz składników mineralnych, których nie sposób zastąpić suplementami diety. Zarówno warzywa i owoce zawierają antyoksydanty pozwalające zachować skórze młodszy wygląd, jak i poprawić jej stan ― dietetyk Natalia Pokorna.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *