Guzek na wardze sromowej – jakie są przyczyny guzka na sromie?

Opisane przez Czytelniczkę objawy wskazują najprawdopodobniej na zapalenie tzw. gruczołu Bartholina. Chodzi o gruczoły umiejscowione wewnątrz warg sromowych zewnętrznych, po obu stronach przedsionka pochwy, których celem jest produkcja śluzu, mającego zapewnić właściwe nawilżenie w czasie stosunku. Podstawowe objawy zapalenia to właśnie:

  • ból narządów płciowych, który narasta przy zmianie pozycji, w czasie siadania i siedzenia (kiedy wywierany jest nacisk na zmieniony zapalnie gruczoł), a może nawet utrudniać poruszanie się,
  • ból podczas stosunku,
  • obrzęk lub zaczerwienienie warg sromowych,
  • guz na wardze sromowej lub przedsionku pochwy (stan ten dotyka zwykle tylko jednej strony sromu),
  • osłabienie,
  • podwyższona temperatura ciała.

Przeczytaj też: Waginalne problemy – cz. I

Warto zauważyć, że dokładne objawy zapalenia są zależne od jego postaci (ostra czy przewlekła).

W przypadku tej pierwszej choroba ma krótki przebieg, ale jej objawy są wyraźne: obecność bolesnego guzka, zaczerwienienie okolic intymnych, ból narastający podczas ruchu, często także stan podgorączkowy.

W przypadku postaci przewlekłej objawy są słabo zauważalne (niewielki, niebolesny guzek) lub nie występują wcale.

Guzek na wardze sromowej – jakie są przyczyny guzka na sromie?

Przyczyny zapalenia i leczenie

Co może być przyczyną zapalenia? Wskazuje się tutaj przede wszystkim zakażenie bakteryjne, czyli gronkowce, paciorkowce lub ziarenkowce, które przedostają się do przewodów wyprowadzających opisanych gruczołów.

W efekcie dochodzi do niedrożności ujścia gruczołu oraz nagromadzenia się wewnątrz zaległości ropnej.

W przypadku, gdy dojdzie do zakażenia torbieli, powstaje ropień, którego rozmiary mogą osiągać nawet wielkość piłki pingpongowej czy mandarynki!

Jeśli nie doszło do zakażenia (objawy są nieznaczne), stosuje się leczenie zachowawcze – obserwacja, czasami przy jednoczesnym stosowaniu antybiotykoterapii.

Guzek na wardze sromowej – jakie są przyczyny guzka na sromie?

Zobacz też: Higiena intymna – przez całe życie kobiety

Często to właśnie wystarczy, by ropień pękł bez interwencji lekarskiej. Wówczas jego zawartość wycieka do przedsionka pochwy lub na powierzchnię skóry, zaś lekarz ocenia czy ropień opróżnił się do końca.

W poważniejszych przypadkach nie obędzie się jednak bez interwencji chirurgicznej, która polega na drenażu lub wycięciu otworu na wewnętrznej powierzchni torbieli (pozwala to na odprowadzenie zalegającej w środku wydzieliny).

Zabieg jest przeprowadzany przy znieczuleniu miejscowym i nie trwa długo – do 20 minut.

Guzek na wardze sromowej – jakie są przyczyny guzka na sromie?

—–

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów zawsze należy skontaktować się z ginekologiem, który postawi właściwą diagnozę i wdroży odpowiednie leczenie. Tym bardziej, że raz zatkany gruczoł ma tendencję do nawracających stanów zapalnych, a niewyleczone zapalenie gruczołu może doprowadzić do zapalenia narządów miednicy mniejszej!

Przyczyny guzków na wargach sromowych

Wargi sromowe, zarówno większe jak i mniejsze, są narażone na powstawanie różnego typu zmian w postaci narośli, czyraków czy krostek. Guzki na wargach sromowych kojarzone są najczęściej z torbielą zastoinową, czyli kaszakiem.

Twarda i bolesna grudka może wskazywać na zapalenie gruczołu Bartholina. Owrzodzenie sromu to z kolei objaw niektórych chorób wenerycznych. Niestety guzek może wskazywać także na groźnego raka sromu.

W leczeniu narośli skutecznie pomaga plastyka warg sromowych.

Guzki na wargach sromowych: przyczyny

Guzki na wargach sromowych, czy krostki należy jak najszybciej zlikwidować.

Należy pamiętać o tym, że nawet niewielka narośl może zmienić się w nowotwór, a jego bliskość z układem limfatycznym przyspieszy rozsiewanie się komórek nowotworowych po całym organizmie.

Kiedy zauważymy pierwsze zmiany na wargach sromowych, wybierzmy się z nimi jak najszybciej do ginekologa. Przyczyn powstawania narośli może być wiele.

Zapalenie gruczołu Bartholina

Gruczoł Bartholina odpowiada za produkcję śluzu oraz odpowiednie nawilżenie pochwy podczas stosunku. Znajdują się w okolicach warg sromowych mniejszych, blisko cewki moczowej.

o zapalenia dochodzi w momencie, kiedy resztki moczu stają się pożywką dla drobnoustrojów, które mogą mnożyć się w gruczołach, a dokładniej w ich przewodach wyprowadzających. Powoduje to zablokowanie przewodów, przez co mogą powstać guzki na wargach sromowych.

Tego typu stan zapalny powoduje ból przy chodzeniu, siadaniu, a także obrzęk warg sromowych, osłabienie, oraz ból podczas stosunku.

Guzek na wardze sromowej – jakie są przyczyny guzka na sromie?

Torbiel zastoinowa

W okolicy warg sromowych znajduje się jeszcze wiele innych gruczołów z przewodami wyprowadzającymi.

Przyczyną wystąpienia zapalenia może być zbyt mocne zagęszczenie wydzieliny, zatkanie przewodów nagromadzonymi martwymi komórkami, czy obrzęk pobliskich tkanek. W ten sposób tworzy się torbiel zastoinowa, czyli tak zwany kaszak.

Torbiel gromadzi wydzielinę, a kiedy osiąga już duże rozmiary, może pęknąć. Natomiast w miejscu guzka na wargach sromowych pojawi się stan zapalny.

Choroby weneryczne

Guzki na wargach sromowych to objawy chorób wenerycznych. Na początku budowania się narośli zauważymy lekki guzek, który z czasem zmienia się w wrzód lub wyrośl. W przypadku kiły guzki znikają przeważnie same po 6 tygodniach, ale z czasem mogą powrócić. Natomiast wirus brodawczaka ludzkiego powoduje powstawanie kłykcin kończystych.

Podsumowanie: guzki na wargach sromowych

W każdym z wyżej wymienionych przypadków, jeśli zauważysz u siebie guzka na wargach sromowych, jak najszybciej udaj się do lekarza ginekologa. Każdy guzek może być oczyszczony przez ginekologa, który zadba o odpowiednie odkażenie miejsca ze stanem zapalnym. Pamiętaj również, że nie każda zmiana oznacza nowotwór, ale każdą należy wykluczyć.

Chirurgia onkologiczna – usuwanie guzków piersi i znamion skórnych

Guzek na wardze sromowej – jakie są przyczyny guzka na sromie?

Chirurgia onkologiczna zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem chirurgicznym zmian przednowotworowych i nowotworowych. Specjalistyczne Gabinety Lekarskie Sofimed proponują zabiegi chirurgiczne w zakresie usuwania znamion skórnych, guzków piersi i inne, które są wykonywane w znieczuleniu miejscowym.

Zabiegi ze znieczuleniem miejscowym w zakresie

Zabiegi ginekologiczne:

  • wycinanie znamion i brodawek okolic intymnych,
  • laseroterapia, wycinki i elektrokonizacja szyjki macicy i pochwy,
  • plastyka (tzn. zmniejszanie, powiększanie, usuwanie lub odtwarzanie) warg sromowych (labioplastyka) i błony dziewiczej (hymenoplastyka),
  • zabiegi laserowe (laser CO2) – usuwanie brodawek narządów płciowych, zmian dysplastycznych szyjki macicy, pochwy i sromu,
  • usuwanie torbieli gruczołu Bartholina.

Zabiegi chirurgiczne:

  • wycinanie guzków piersi,
  • usuwanie znamion skórnych,
  • usuwanie podejrzanych znamion barwnikowych,
  • wycinanie podskórnych guzków,
  • wycinanie i poprawianie wyglądu blizn.

Wycinanie znamion i brodawek okolic intymnych

Skóra warg sromowych, napletka łechtaczki, wzgórka łonowego i okolic oraz błona śluzowa przedsionka pochwy są często miejscem powstawania patologicznych zmian, takich jak: nieprawidłowe znamiona barwnikowe, brodawki skórne czy kłykciny kończyste. Wykonujemy zabiegi polegające na wycięciu lub ewaporacji (odparowaniu laserem CO2) takich zmian. Na zlecenie lekarza każda zmiana może zostać poddana ocenie histopatologicznej.

Wskazania do zabiegu:

  • znamiona barwnikowe skóry okolic intymnych,
  • brodawki sromu i pochwy,
  • kłykciny kończyste.

Przygotowanie do zabiegu:

  1. Wyleczenie infekcji pochwy i sromu.
  2. Zaniechanie picia i jedzenia na 2 godziny przed zabiegiem.
  3. Zaplanowanie po zabiegu czasu na odpoczynek w domu.
  4. Ogolenie warg sromowych i staranne podmycie.
  5. Unikanie w pierwszej dobie po zabiegu stania i siedzenia.

Laseroterapia (laser CO2), wycinki i elektrokonizacja szyjki macicy i pochwy

Stwierdzenie objawowej ektopii gruczołowej (tzw. nadżerki), dysplazji szyjki macicy, pochwy i sromu, ognisk endometriozy może wymagać przeprowadzenie drobnego zabiegu na szyjce macicy.

W przypadku endometriozy, ektopii czy mało nasilonej dysplazji wystarcza zwykle waporyzacja czyli odparowanie zmiany promieniem lasera CO2.

W przypadku dysplazji średniego i dużego stopnia oraz wczesnego raka szyjki macicy lub pochwy właściwe jest wycięcie zmienionych chorobowo części szyjki metodą elektrokonizacji.

Wskazania:

  • łagodna dysplazja szyjki, pochwy i sromu,
  • ogniskowa dystrofia sromu,
  • objawowa ektopia szyjki macicy (tzw. nadżerka),
  • endometrioza szyjki lub pochwy.

Konizacja szyjki macicy

Konizacja, elektrokonizacja i konizacja laserowa są zabiegami polegającymi na wycięciu zewnętrznej części szyjki macicy w formie stożka (łac. conus – stożek). Zabieg można wykonać nożem, pętlą diatermiczną (elektrokonizacja) lub promieniem lasera (konizacja laserowa).

Wycięta część poddana jest badaniu histopatologicznemu w celu diagnozy rodzaju i rozległości zmian. W zależności od potrzeby konieczne może okazać się założenie na szyjkę wchłanialnych szwów.

Konizacja szyjki macicy zazwyczaj jest zabiegiem wystarczającym do leczenia dysplazji szyjki macicy, a nawet niektórych wybranych postaci wczesnego raka szyjki

Wskazania do zabiegu:

  • dysplazja szyjki macicy małego, średniego i dużego stopnia
  • wczesny rak szyjki macicy (w wybranych przypadkach)
  • duże kłykciny kończyste

Przygotowanie do zabiegu:

  1. Wyleczenie infekcji pochwy i sromu.
  2. Zaniechanie picia i jedzenia na 2 godziny przed zabiegiem.
  3. Zaplanowanie po zabiegu czasu na odpoczynek w domu.
  4. Ogolenie warg sromowych i staranne podmycie.
  5. Unikanie w pierwszej dobie po zabiegu stania i siedzenia.

Plastyka warg sromowych i błony dziewiczej

Przerost warg sromowych jest stosunkowo częstym zjawiskiem. Zazwyczaj nie powoduje problemów zdrowotnych, może jednak zaburzać kontakty seksualne, powodować otarcia oraz obniżać samoocenę.

W Sofimed przeprowadzamy zabiegi zmniejszania i powiększania warg sromowych w znieczuleniu miejscowym. Zabieg polega na wycięciu nadmiaru tkanki i odtworzeniu zgodnego z anatomią kształtu narządu.

You might be interested:  Złamanie Jak Postępować?

Blizna zazwyczaj jest niewidoczna, bo jest ukryta w naturalnym fałdzie skóry.

Błona dziewicza jest fałdem błony śluzowej przedsionka pochwy, o bardzo różnej wielkości – może być szczątkowa i nie utrudniać stosunku seksualnego, może także całkowicie zamykać światło pochwy. Zazwyczaj spotyka się sytuacje pośrednie.

U niektórych kobiet przerwanie błony dziewiczej podczas stosunku seksualnego jest niemożliwe ze względu na jej grubość. Może również budzić lęk przed bólem lub krwawieniem. W takich wypadkach wskazane jest wycięcie lub nacięcie błony dziewiczej w znieczuleniu miejscowym. Taki zabieg, podobnie jak odtworzenie (rekonstrukcję) błony dziewiczej, wykonujemy w Sofimed w znieczuleniu miejscowym.

Przygotowanie do zabiegu:

  1. Wyleczenie infekcji pochwy i sromu.
  2. Zaniechanie picia i jedzenia na 2 godziny przed zabiegiem.
  3. Zaplanowanie po zabiegu czasu na odpoczynek w domu.
  4. Ogolenie warg sromowych i staranne podmycie.
  5. Unikanie w pierwszej dobie po zabiegu stania i siedzenia.

Torbiel gruczołu Bartholina

Torbiel gruczołu Bartholina zazwyczaj rozwija się na podłożu jego ropnia. Występuje wtedy ból i obrzęk dolnej połowy wargi sromowej większej i trudności z siedzeniem. Czasami jednak torbiel powstaje stopniowo i bezboleśnie. Staje się wyczuwalna jako kulista, elastyczna i ruchoma zmiana w dolnej części jednej lub obu warg sromowych.

Leczenie polega na nacięciu skóry nad torbielą i jej następowym wyłuszczeniu, czyli oddzieleniu od otaczających ją tkanek – skóry i tkanki podskórnej. Zabieg wyłuszczenia torbieli Bartholina wykonujemy w Sofimed w znieczuleniu miejscowym.

Przygotowanie do zabiegu:

  1. Wyleczenie infekcji pochwy i sromu.
  2. Zaniechanie picia i jedzenia na 2 godziny przed zabiegiem.
  3. Zaplanowanie po zabiegu czasu na odpoczynek w domu.
  4. Ogolenie warg sromowych i staranne podmycie.
  5. Unikanie w pierwszej dobie po zabiegu stania i siedzenia.

Guzek piersi – biopsje piersi

Guzki piersi są problemem wielu kobiet. Większość z nich jest łagodna, ale mogą one deformować pierś, sprawiać ból lub powodować niepokój z powodu obecności guza w piersi. Często nie można w badaniu mammograficznym lub USG jednoznacznie ocenić charakteru guzka, dlatego niekiedy wykonuje się biopsję piersi, tzw. otwartą, czyli wycięcie guzka z piersi.

Biopsje piersi przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, nacinając skórę nad guzkiem, a następnie wycinając zmianę. Po założeniu wchłanialnych szwów pacjentka może iść do domu. Badanie histopatologiczne określa czy guzek piersi był łagodny, czy nie.

Wskazania do zabiegu:

  • guzek piersi o niejednoznacznym charakterze,
  • wyczuwalny guzek piersi,
  • powiększający się łagodny guzek piersi,
  • liczne włókniaki piersi.

Zabieg nie wymaga specjalnego przygotowania,ale:

  • należy nie pić i nie jeść na 2 godziny przed zabiegiem,
  • zaplanować po zabiegu czas na odpoczynek w domu.

Wycinanie blizn, poprawianie wyglądu blizn

Blizny po zabiegach chirurgicznych stanowią często poważny defekt kosmetyczny. Przyczyną bywa niestaranne zszycie skóry, użycie niewłaściwych szwów lub złe gojenie rany. Można poprawić wygląd blizny wycinając ją i staranie zszywając skórę delikatnymi szwami wchłanianymi. Zabiegi plastyki blizn wykonujemy w Sofimed w znieczuleniu miejscowym.

Zabieg nie wymaga specjalnego przygotowania,ale:

  • należy umyć, a w razie potrzeby ogolić skórę w okolicy poddawanej zabiegowi,
  • nie pić i nie jeść na 2 godziny przed zabiegiem,
  • zaplanować po zabiegu czas na odpoczynek w domu.

Usuwanie znamion skórnych

Niektóre znamiona skórne mogą dawać początek złośliwym nowotworom skóry – czerniakowi lub rakowi. Dotyczy to zwłaszcza znamion i przebarwień skóry o następujących cechach:

  • nierównej powierzchni,
  • nieregularnym kształcie,
  • różnokolorowych,
  • okresowo sączących lub krwawiących,
  • pokrytych drobnym strupem,
  • poddawanych regularnym uszkodzeniom mechanicznym i drażnieniu (np. przez bieliznę lub biżuterię).

Niektóre takie znamiona mogą pozostawać niezauważone jeśli znajdują się na plecach, tylnej powierzchni rąk i nóg lub skórze głowy. Dlatego regularne badanie dermatoskopowe pozwala zlokalizować podejrzane zmiany i podjąć decyzje o ich obserwacji lub wycięciu.

Usuwanie znamion skórnych wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Można za jednym razem usunąć kilka znamion. W zależności od potrzeb używa się szwów wchłanialnych lub specjalnych plastrów.

Zabieg nie wymaga specjalnego przygotowania,ale:

  • należy umyć i w razie potrzeby ogolić skórę w okolicy poddawanej zabiegowi,
  • nie pić i nie jeść na 1 godzinę przed zabiegiem,
  • zaplanować po zabiegu czas na odpoczynek w domu.

Cennik usług

CHIRURG-ONKOLOG
dr hab. n. med. Andrzej Komorowski
dr hab. n. med. Wojciech Wysocki
Wizyta lekarskaWizyta lekarska z badaniem dermatoskopowymPierwsza – 300 zł, kolejna – 200 zł
Pierwsza – 500 zł, kolejna – 400 zł
Kwalifikacja do zabiegu przed zabiegiem w Sofimed150 zł
Wycięcie guzka piersi (biopsja otwarta)
Cena zawiera: znieczulenie, materiały chirurgiczne, opatrunek i badanie histopatologiczne
1400 zł
Zabieg wycięcia zmiany skórnej w znieczuleniu miejscowym
o lokalizacji innej niż twarz

(z badaniem histopatologicznym)
600 zł
(każde kolejne 350 zł)
Zabieg wycięcia zmiany skórnej w znieczuleniu miejscowym
na twarzy

(z badaniem histopatologicznym)
800 zł
(każde kolejne 500 zł)
Wycięcie guza tkanki podskórnej/tkanek miękkich
(np. tłuszczak, kaszak) poza twarzą/szyją
w znieczuleniu miejscowym
800 zł
Wycięcie guza tkanki podskórnej/tkanek miękkich
(np. tłuszczak, kaszak) na twarzy/szyi
w znieczuleniu miejscowym
100 zł
Inne zabiegi
np. usunięcia szwów, opatrunki etc.
50-100 zł
Wizyta kontrolna po zabiegu
(opatrunek, w tym także wizyta związana z usunięciem szwówi interpretacją wyniku badania hi stologicznego)
100 zł

Rak sromu – Polskie Towarzystwo Ginekologii Onkologicznej

Rak sromu to rzadki nowotwór złośliwy zewnętrznych narządów rodnych kobiety (warg sromowych i łechtaczki). Choroba rozwija się zwykle w postaci drobnego owrzodzenia lub guzka, który można wyczuć w trakcie zwykłych czynności higienicznych.

Większość przypadków występuje u kobiet starszych i ma związek z paleniem tytoniu oraz z infekcją wirusem HPV. Częstym wczesnym objawem chorób sromu, w tym raka sromu, jest swędzenie wynikające ze zmian w nabłonku pokrywającym srom (tzw. dystrofia, czyli ścieńczenie sromu).

U kobiet o niższym statusie społecznym częściej rozpoznaje się zaawansowane przypadki raka sromu, które wiąże się z odwlekaniem czasu zgłoszenia się do lekarza w momencie stwierdzenia pierwszych objawów. Rak sromu może także rozwijać się w kilku miejscach równocześnie (wieloogniskowo).

Zaawansowane postaci raka powodują ból, krwawienia, zaburzenia oddawania moczu, trudności z przebywaniem w pozycji siedzącej. Jednak najczęstszym pierwszym objawem jest zwykle często lekceważony guzek lub owrzodzenie.

Jak często występuje rak sromu?

Rak sromu występuje stosunkowo rzadko. W Polsce to około 490 zachorowań w ciągu roku. Na raka sromu zapada 1 kobieta na 100 tysięcy Polek, najczęściej w zaawansowanym wieku (ok. 70-80 r.ż.).

Rak sromu stanowi 0,7% wszystkich nowotworów złośliwych kobiet. Na całym świecie na tę chorobę zapada stosunkowo niewiele, bo około 27 tysięcy kobiet rocznie.

Większość zachorowań, około 16 tysięcy obserwowana jest w krajach wysoko rozwiniętych.

Jak rozpoznać raka sromu?

Początek choroby zauważysz sama, podczas codziennej higieny miejsc intymnych. Na zewnętrznych narządach płciowych tj. wargach sromowych czy łechtaczce zauważysz powiększający się guzek lub owrzodzenie, rankę, która nie znika nawet po upływie 2 tygodni.

Ostateczną diagnozę rozpoznanych zmian stawia lekarz ginekolog podczas badania ginekologicznego. Widząc podejrzane zmiany w obrębie sromu lekarz pobiera z nich wymaz lub wycinek. Dopuszczalne jest także wycięcie w całości niewielkich guzków.

Dopiero szczegółowe badania pozwalają określić, jaki charakter ma niepokojąca zmiana.

Niestety w wielu przypadkach kobiety zgłaszają się do lekarza zbyt późno z dużymi guzami sromu i krocza rosnącymi w głąb pochwy i odbytu świadczącymi o dużym zaawansowaniu zmian. Często takiemu obrazowi choroby towarzyszą przerzuty do węzłów chłonnych pachwin, dające się wyczuć, jako twarde, niebolesne guzy.

Jak się leczy raka sromu?

Jeśli zgłosisz się do lekarza wystarczająco wcześnie i zostanie rozpoznany on wczesny rak sromu, zostaniesz skierowana na operację wycięcia guza oraz węzłów chłonnych pachwiny. Leczenie operacyjne powinien przeprowadzić ginekolog-onkolog w ośrodku specjalistycznym.

W większości przypadków leczenie się zakończy na operacji będziesz zupełnie wyleczona. W zaawansowanych stadiach raka sromu konieczne może być usunięcie warg sromowych i łechtaczki.

Takie zabiegi są trudne i wymagają dużej wiedzy i doświadczenia oraz połączenia leczenia operacyjnego z radioterapią.
Jeśli w węzłach chłonnych pachwiny lekarz stwierdzi przerzuty lub też nie uda się usunąć guza w całości (np.

z powodu naciekania odbytu) konieczna może być radioterapia (naświetlanie sromu i pachwin). W bardzo zaawansowanych stadiach choroby lekarz może skierować Cię na chemioterapię.

Przed podjęciem decyzji o sposobie leczenia musisz wykonać badania dodatkowe m. in. cytologię szyjki macicy, USG narządu rodnego, zdjęcie rentgenowskie płuc, badania krwi, niekiedy także tomografię komputerową miednicy i jamy brzusznej. Dla przebiegu leczenia ważny jest także Twój stan ogólny oraz brak poważnych chorób internistycznych mogących komplikować podjętą terapię.

You might be interested:  Ile Trwa Katar U 3 Miesiecznego Dziecka?

Słowniczek

Srom – pojęcie to określa w całości zewnętrzne narządy płciowe kobiety – wargi sromowe większe i mniejsze, łechtaczkę oraz ujście cewki moczowej.
Pachwina – okolica znajdująca się w fałdzie skórnym na granicy przedniej powierzchni uda i podbrzusza.

Zawiera węzły chłonne pachwinowe, będące miejscem przerzutów raka sromu. Wiele ludzi ma nieco powiększone węzły pachwinowe, będące „pamiątką” po urazie kończyn dolnych, jeszcze w dzieciństwie.
Wirus HPV – wirus brodawczaka ludzkiego (ang. human papilloma virus), w 90% przenoszony drogą płciową.

Część raków sromu jest wynikiem rozwijającej się przez wiele lat infekcji sromu tym wirusem.

Guzek na wardze sromowej. Co oznaczają bolesne guzki na sromie?

Pojawienie się różnego rodzaju krostek, zgrubień i guzków na wargach sromowych zawsze wzbudza niepokój. Zmiany mogą powodować ból, obrzęk i świąd lub nie dawać żadnych objawów. Przyczyn ich pojawienia się jest kilka. W celu wykluczenia poważnych chorób należy skonsultować się z lekarzem.

Zobacz też: Obfite miesiączki – czy to normalne? >>> 

Guzki na sromie mogą dotyczyć zarówno warg sromowych większych, jak i mniejszych. Najczęściej pojawiają się pojedynczo, tylko po jednej stronie. Zazwyczaj są to niegroźne zmiany spowodowane zatkaniem się gruczołów nawilżających narządy płciowe, jednak czasami są objawem poważniejszych schorzeń.

Guzek na wardze sromowej większej – torbiel zastoinowa

Wargi sromowe większe to parzyste fałdy skóry, chroniące wejście do pochwy. Są owłosione i posiadają w swojej strukturze gruczoły łojowe, które produkują wydzielinę służącą do nawilżania sromu.

Z powodu obecności martwych komórek naskórka często dochodzi do zatkania się przewodu, którym jest ona odprowadzana na zewnątrz.

Tworzy się wtedy podskórny guzek na wardze sromowej większej , tak zwana torbiel zastoinowa (kaszak), który jest łatwo wyczuwalny podczas czynności higienicznych.

Zobacz też: Jak rodzi się w Polsce? Poród domowy, czy w szpitalu? >>>

Guzek na wardze sromowej , który jest kaszakiem, rośnie powoli i w większości przypadków nie daje objawów w postaci bólu i obrzęku. Na początkowym etapie jest on w kolorze skóry lub ma lekko żółtą barwę. Niekiedy dochodzi do nadkażenia wydzieliny, która się w nim znajduje, co powoduje stan zapalny – kaszak staje się obrzęknięty, bolesny i zaczerwieniony.

Guzki na sromie , które powstały w wyniku zatkania gruczołów łojowych, zazwyczaj znikają samoistnie. Jeśli jednak stale się powiększają i sprawiają dyskomfort, należy udać się do ginekologa, który nakłuje zmianę. Kaszak jest niegroźny, może jednak osiągnąć spore rozmiary i powodować stany zapalne.

Pojawienie się guzka przy wargach sromowych także wskazuje na torbiel zastoinową.

Guzek na wargach sromowych mniejszych – zapalenie gruczołu Bartholina

Gruczoł Bartholina to parzysty narząd, który znajduje się w obrębie warg sromowych mniejszych, blisko ujścia cewki moczowej. Jego funkcją jest produkowanie śluzu, który nawilża pochwę. Jego umiejscowienie i częsty kontakt z moczem sprzyjają rozwojowi infekcji.

Dochodzi wtedy do zablokowania wydzieliny w przewodach, które odprowadzają ją na zewnątrz. Jej gromadzenie się prowadzi do stanu zapalnego i powstania bolesnego guzka na wardze sromowej mniejszej .

Zapalenie gruczołu Bartholina powoduje silny ból krocza, który potęguje się podczas poruszania, chodzenia, siadania. Guzek na sromie może powodować opuchliznę, osiągnąć spore rozmiary i ulec nadkażeniu.

Jego leczenie wymaga interwencji lekarskiej i polega na nacięciu zmiany, w celu odprowadzeniu na zewnątrz zalegającej wydzieliny.

Zobacz też: Ratunku! Moja córka dojrzewa! Jak radzić sobie z dzieckiem, któremu szaleją hormony? >>>

Guzek na sromie – choroby przenoszone drogą płciową

Bezbolesny, twardy guzek na wargach sromowych , który ulega stopniowemu owrzodzeniu, może świadczyć o obecności choroby wenerycznej, w szczególności kiły. Jest to bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową.

Zmiana na narządach płciowych pojawia się w ciągu trzech tygodni od zakażenia, następnie znika samoistnie po kilku tygodniach i wraca w postaci uogólnionej wysypki.

Guzek na sromie w początkowym przebiegu kiły może zostać zbagatelizowany lub nawet niezauważony, ponieważ nie osiąga dużych rozmiarów i nie daje żadnych objawów bólowych.

Początkowy etap zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) także daje objawy w postaci niewielkich, równych guzków na wargach sromowych . Dopiero po pewnym czasie rozrastają się, a ich kształt staje się nieregularny i podobny do różyczek kalafiora.

Guzek na wargach sromowych – rak sromu

Rak sromu jest rzadko występującym nowotworem złośliwym dotyczącym narządów rodnych kobiety. Jego objawem jest pojawienie się twardego guzka na wargach sromowych .

Nie daje on objawów bólowych, niekiedy jednak może pojawić się świąd skóry, która pokrywa zewnętrzne narządy płciowe. Guzek na sromie zaczyna wrastać w głąb pochwy i odbytu. Ma tendencję do naciekania, dlatego w krótkim czasie dochodzi do rozsiewu nowotworu na inne tkanki.

Leczenie polega na wycięciu guza wraz z wargami sromowymi. Rak sromu dotyka kobiety po 60. roku życia.

Innym nowotworem, który dotyczy narządów rodnych i ma postać guzków na wargach sromowych lub zwisających wyrośli, jest włókniak. To niezłośliwa zmiana, która może powstać na skórze różnych części ciała. Nie znikają one samoistnie, dlatego wymagają wycięcia chirurgicznego lub za pomocą lasera.

Guzek na wardze sromowej w ciąży

Bolesny guzek, który pojawia się na wewnętrznej stronie warg sromowych w ciąży może świadczyć o zapaleniu gruczołu Bartholina. Jest ważne, aby skonsultować się z lekarzem w celu leczenia, a przede wszystkim wykluczenia opryszczki narządów płciowych, która jest groźna dla rozwijającego się dziecka.

0 Co sądzisz o tym artykule?

Co oznacza narośl na wardze sromowej

Co oznacza narośl na wardze sromowej

Kobiece wargi sromowe mniejsze lub większe podatne są na powstawanie różnego rodzaju narośli. W większości przypadków narośl na wargach sromowych to niegroźne torbiele zastoinowe, tzw. kaszaki. Jeśli grudka jest bolesna i twarda może świadczyć o zapaleniu gruczołu Bartholina. Owrzodzenie warg może wskazywać natomiast na chorobę weneryczną.

Torbiel zastoinowa

Narośl na wardze sromowej może świadczyć o torbieli zastoinowej – tzw. kaszaku. Powstaje on w wyniku zatkania przewodów wyprowadzających wydzielinę, która nawilża ujście pochwy. Kaszak stopniowo zwiększa swoje rozmiary, nawet do kilku centymetrów.

Początkowo ma on kolor skóry, z czasem przybiera czerwonej barwy i staje się bolesny. Torbiel zastoinowa zwykle ustępuje w wyniku pęknięcia zmiany, np. na skutek siadania.

Kaszaka nie należy jednak bagatelizować, niekiedy może osiągnąć większe rozmiar, co może wiąże się z koniecznością interwencji chirurgicznej.

Zapalenie gruczołu Bartholina

Inną przyczyną narośli w obrębie warg sromowych jest zapalenie gruczołu Bartholina, który zlokalizowany jest przy ujściu cewki moczowej. Jest on szczególnie narażony na stany zapalne ze względu na to, że resztki moczu w jego obszarze stanowią źródło rozwoju drobnoustrojów.

Tak jak w przypadku kaszaków z czasem dochodzi do blokady przewodu, powstania stanu zapalnego. Brak odpowiednich oddziaływań chirurgicznych może doprowadzić do nadkażenia bolącego guzka na wardze sromowej. Wówczas kobieta odczuwa intensywny ból, który nasila się w trakcie siadania czy chodzenia.

Leczenie polega na nacięciu powstałej zmiany i drenażu treści.

Choroba weneryczna

Zmiany na wargach sromowych mogą również świadczyć o rozwoju choroby wenerycznej. W przypadku zarażenia bakterią krętka białego po 3 tygodniach na skórze, w okolicach warg sromowych powstaje zmiana. Stanowi ona rodzaj grudki na sromie – w postaci niebolesnego guzka, wokół którego powstaje owrzodzenie.

Zmiana ta zwykle znika po upływie 6 tygodni, co wskazuje jedynie na utajenie choroby. Inną chorobą przenoszoną droga płciową jest wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), który odpowiedzialny jest za tworzenie tzw. kłykcin kończystych. Mogą powstawać one po kilku miesiącach lub latach po kontakcie seksualnym z osobą zakażoną.

Kłykciny ustępują samoistnie, niekiedy wymagają interwencji chirurgicznej.

  • Przeczytaj także:
  • Diafragma dopochwowa – nowoczesna mechaniczna antykoncepcja
  • Tampony Beppy bez sznureczkówdo seksu, na basen, saunę, rower
  • Spadek libido- przyczyny i porady

Guzek lub owrzodzenie w okolicach intymnych mogą być objawami raka

Rak sromu należy do rzadkich nowotworów. Chorują na niego głównie kobiety ok. 70. roku życia. Rak rozwija się na podłożu przewlekłych chorób skóry i śluzówki sromu, może być też konsekwencją zakażenia wirusem HPV. Stosunkowo łatwo go rozpoznać, szczególnie odbywając regularne badania kontrolne u ginekologa. Dowiedz się, jak objawia się rak sromu i jak go leczyć.

You might be interested:  Uczulenie Na Slonce Jak Leczyc?

Rak sromu to nowotwór złośliwy zewnętrznych narządów rodnych kobiety: warg sromowych i łechtaczki. Choroba rozwija się zwykle pod postacią małego guzka lub owrzodzenia, które wyczuć lub zobaczyć można podczas zwykłych czynności higienicznych. 

Wyróżnia się dwa typy raka sromu:

  • Typ zróżnicowany, rak sromu częściej występujący dotyczy kobiet starszych, około 70. roku życia. Rozwija się na podłożu przewlekłych chorób skóry i śluzówki sromu. Ma zazwyczaj postać twardego, bezbolesnego guzka. Jego rozwój poprzedzają zmiany w nabłonku powierzchniowym skóry sromu, określane jako śródnabłonkowa neoplazja sromu.
  • Typ zwykły, to rak sromu występujący rzadziej, to rak u kobiet w wieku 45.-55. lat. Związany jest z infekcją wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), którą stwierdza się w około 50–60%  proc. przypadków tej postaci raka. Pojawia się pod postacią owrzodzeń albo płaskich, twardych zmian koloru różowego, czerwonego albo białego.

Rak sromu: przyczyny

Rak sromu to nieprawidłowy i nieustający rozrost komórek nowotworowych wywodzących się z komórek nabłonku sromu.

W badaniach klinicznych wyodrębniono kilka czynników, które mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka sromu:

  • Wiek: wraz z wiekiem rośnie ryzyko zachorowania na raka sromu. Największa liczba zachorowań dotyczy kobiet w wieku 70-80 lat.
  • Choroby infekcjyne: odgrywają dużą rolę w powstawaniu raka sromu. Szczególne znaczenie przypisuje się przebytym zakażeniom wirusowym: wirusem opryszczki (HSV) typu 2, a zwłaszcza wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) typu 16 i 18. Występowanie raka sromu może być również związane z przebyciem w przeszłości kiły lub ziarniniaka pachwin. Obecnie w powstaniu raka sromu podnosi się także znaczenie zakażenia chlamydią.

Rak sromu: objawy

Wczesny rak sromu może być bezobjawowy. Najczęstszym pierwszym objawem jest owrzodzenie lub guzek w miejscu intymnym. Częstym objawem jest również ciągłe swędzenie lub pieczenie sromu, wynikające ze zmian w nabłonku pokrywającym srom (tzw. dystrofia, czyli ścieńczenie sromu).

  • Ból jest zazwyczaj objawem dominującym, gdy guz znajduje się blisko łechtaczki. 
  • Wraz z postępem choroby, bólu i świądu dołączają: bolesne i utrudnione oddawanie moczu, częściowe opróżnianie pęcherza moczowego, częste zapalenia układu moczowego, a także sporadyczne zaburzenia wypróżniania się i ból przy oddawaniu stolca. 
  • Również zwykłe zabiegi higieniczne mogą wiązać się bólem, podrażnieniem, w niektórych przypadkach może nawet dochodzić do krwawienia.  

Rak sromu: rozpoznanie (diagnoza)

U kobiet, które regularnie odwiedzają ginekologa, rozpoznanie nie jest trudne. Zmiany można bowiem wyczuć lub zobaczyć podczas badania ginekologicznego. Dlatego regularne wizyty u lekarza zwiększają szanse na wczesne rozpoznanie raka. 

Lekarz ginekolog, widząc podejrzane zmiany w obrębie sromu, pobiera wymaz lub wycinek do badania (badanie cytologiczne i kolposkopowe) i na podstawie wyników potwierdza lub wyklucza raka sromu. 

Niestety wiele chorych kobiet zgłasza się do lekarza zbyt późno, gdy rak ma postać zaawansowaną, guzy są bardzo duże, rosną w głąb pochwy i odbytu, pojawiają się przerzuty do węzłów chłonnych pachwin.

Rak sromu: leczenie

Leczenie raka sromu polega najczęściej na wycięciu warg sromowych wraz z guzem i szerokim marginesem zdrowych tkanek oraz węzłów chłonnych pachwin. W zaawansowanych przypadkach stosuje się również radioterapię. 

Rokowania

Rokowania w przypadku małych guzów (mniejszych niż 2 cm) są bardzo dobre. Udaje się całkowicie wyleczyć nawet 90 proc. pacjentek. Rokowania pogarszają przerzuty do węzłów chłonnych pachwin.

Źródło: mp.pl; onkologia.org.pl; ptgo.pl

Rak sromu

Rak sromu to stosunkowo rzadko występujący nowotwór złośliwy zewnętrznych narządów rodnych kobiety, czyli warg sromowych i łechtaczki. Obecnie można wyróżnić dwie grupy kobiet, różniące się między sobą pochodzeniem nowotworu i rokowaniem z nim związanym.

Pierwsza grupa to raki związane z zakażeniem HPV, które głównie dotyczą młodych kobiet (ok. 40.–55. rż.), łączące się z tzw. progresją niezróżnicowanej śródnabłonkowej neoplazji sromu (vulvar intraepithelial neoplasia – VIN) (szansa ok. 4%).

Występują w postaci drobnych, dobrze odgraniczonych od otoczenia grudek różnej barwy, zazwyczaj dające się wyczuć w trakcie zwykłych czynności higienicznych.

Druga grupa raków płaskonabłonkowych (niezwiązana z HPV) rozwija się u kobiet starszych (ok. 70. rż.), bardzo często zmiany te mają postać pojedynczej rozlanej zmiany i powstają na podłożu tzw. zróżnicowanej VIN (dawniej typ II i III, ok. 40% szans na progresję).

Częstym wczesnym objawem chorób sromu, w tym raka, jest bardzo intensywne swędzenie wynikające ze zmian w nabłonku pokrywającym srom (tzw. dystrofia, czyli ścieńczenie sromu). U kobiet o niższym statusie społecznym statystycznie częściej rozpoznaje się bardziej zaawansowane przypadki, które dużo gorzej rokują, dlatego tak ważna jest edukacja młodych kobiet już w okresie szkolnym.

Rozwój raka sromu poprzedzają zwykle, wspomniane wcześniej, zmiany w nabłonku powierzchniowym skóry sromu, określane jako śródnabłonkowa neoplazja sromu (vulvar intraepithelial neoplasia – VIN).

Najczęstszym pierwszym objawem jest zwykle guzek lub owrzodzenie, niestety często lekceważone. U kobiet regularnie chodzących do ginekologa rozpoznanie tych zmian nie jest trudne. Pozwala na ich obserwację i odpowiednio wczesne usunięcie.

Rak sromu może rozwijać się w kilku miejscach równocześnie, czyli wieloogniskowo.

Bardziej zaawansowane przypadki (w których występuje znaczny wzrost guza wraz z naciekaniem okolicznych struktur) powodują ból, krwawienia, zaburzenia oddawania moczu i trudności z siedzeniem.

Należy dodać, że związek raka sromu z paleniem tytoniu czy narażeniem na substancje chemiczne wciąż pozostaje niejasny.

Jak często występuje?

Rak sromu występuje stosunkowo rzadko. W Polsce to około 490 zachorowań w ciągu roku, czyli na raka sromu zapada 1 na 100 tysięcy Polek, najczęściej po 60. roku życia. Rak sromu stanowi 0,7% wszystkich nowotworów złośliwych kobiet. Na całym świecie zapada na niego około 27 tysięcy kobiet rocznie. Większość zachorowań – około 16 tysięcy –obserwuje się w krajach wysoko rozwiniętych.

W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie?

Obecnie nie istnieją badania przesiewowe w kierunku raka sromu. Do ustalenia rozpoznania niezbędna jest więc wizyta u lekarza ginekologa. Widząc podejrzane zmiany w obrębie sromu, pobiera się wycinek.

W wyjątkowych sytuacjach dopuszczalne jest także wycięcie niewielkich guzów w całości. Dopiero na podstawie badania pobranego materiału można rozpoznać raka sromu.

W wypadku ustalenia powyższego rozpoznania lekarz przeprowadzi rutynowe badania obrazowe (TK, MRI) lub dodatkową biopsję węzłów chłonnych pachowych w celu oceny czy proces jest ograniczony czy rozsiany.

Niestety wciąż w wielu przypadkach kobiety zgłaszają się do lekarza zbyt późno, z zaawansowaną chorobą – dużymi guzami sromu i krocza, rosnącymi w głąb pochwy i odbytu lub z przerzutami do węzłów chłonnych, dającymi się, już w badaniu przedmiotowym w gabinecie, wyczuć jako twarde, niebolesne guzy.

Jakie są metody leczenia?

Przed decyzją o leczeniu należy wykonać badania dodatkowe – posiewy bakteriologiczne z guza, cytologię szyjki macicy, USG narządu rodnego, tomografię komputerową (w celu oceny występowania przerzutów choroby). Leczenie raka sromu jest trudne i należy je prowadzić w specjalistycznym ośrodku.

Najczęściej polega na wycięciu warg sromowych wraz z guzem i szerokim marginesem zdrowych tkanek oraz węzłów chłonnych pachwin. Decyzje o zakresie zabiegu podejmuje indywidualnie lekarz w zależności od stopnia zaawansowania choroby (wg FIGO).

Zaawansowane przypadki leczone są napromienianiem albo kombinacją obu tych metod, czyli chirurgii i radioterapii. W wybranych przypadkach (jeżeli zmiany są bardzo rozległe) można zastosować również przedoperacyjną radioterapię. Rak sromu jest mało wrażliwy na chemioterapię (ok. 3% wrażliwości).

Leczenie – jak w każdej chorobie nowotworowej – zależne jest również od wieku pacjentki i jej stanu sprawności.

Jakie jest rokowanie?

Rokowanie w przypadku wczesnego rak sromu, czyli guzka mniejszego niż 2 cm, jest bardzo dobre i pozwala wyleczyć nawet 90% chorych. Rak sromu ma skłonność do nawrotów w obrębie blizny operacyjnej, dlatego należy kontrolować krocze nawet przez kilka lat po zabiegu. Rokowanie znacznie pogarszają przerzuty do węzłów chłonnych pachwin (stopień III choroby) (ok. 50% 5-letnich przeżyć).

Badania kontrolne należy wykonywać co 3 miesiące w pierwszych 2 latach obserwacji, co 6 miesięcy do 5 lat, a następnie raz na rok. Zaleca się badania w ośrodku, który przeprowadził leczenie.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *