Hiperlordoza lędźwiowa – objawy, ćwiczenia, rehabilitacja

Hiperlordoza to wada postawy – to wie prawie każdy, ale nie każdy wie, czym jest postawa ciała i jak o nią dbać. A to właśnie ta wiedza może nam pomóc zapobiegać wadom i ich pogłębianiu, a także pomagać w leczeniu – nawet w postaci prostych, codziennych ćwiczeń. Co więcej ćwiczenia te można wykonywać przy biurku, nie przerywając pracy, ale o tym za chwilę.

Postawa ciała a wada postawy

Postawą inaczej nazywamy ustawienie naszego ciała w różnych pozycjach – w ruchu i bezruchu. Określoną postawę mamy na desce surfingowej i określoną postawę mamy przy desce do prasowania.

Zarówno przy pierwszej czynności (wymagającej techniki i treningu) jak i drugiej (codziennej, nie wymagającej przygotowania ani wysiłku) możemy samą postawą ciała pracować na kontuzje.

Albo wręcz przeciwnie – wpływać zdrowotnie nie tylko na kręgosłup i mięśnie, ale też na inne układy w naszym organizmie.

Wszystko zależy od świadomości, jakie pozycje przyjmować w danym działaniu oraz wiedzy, jak zdrowo pracować, relaksować się i uprawiać sport. No bo można przecież surfować bez odpowiedniej rozgrzewki, a później kuśtykać na skontuzjowanym stawie skokowym. I można także prasować skarpetki na niedopasowanej do wzrostu desce, przez co z pewnością obciążymy bark.

Nie zadbałeś jeszcze o swój kręgosłup? W takim razie czytaj dalej

Jak zatem odnaleźć źródło świadomej postawy ciała? Co odpowiada za całą mechanikę prasowania, surfowania, leżenia, chodzenia czy siedzenia? Odpowiedź jest prosta: są to kręgosłup i miednica – centrum naszego ciała, od którego odchodzą kończyny, czyli ręce i nogi. Ułożenie kręgosłupa i miednicy może zasadniczo wpływać na ułożenie oraz działanie ważnych stawów np. bioder czy barków (reguluj deskę do prasowania z szacunkiem do nich). Dodatkowo wpływa również na: układ oddechowy, krwionośny czy pokarmowy.

Trzeba pamiętać, że już samo złe ustawienie kręgosłupa może wywoływać ból i dyskomfort w plecach i innych częściach ciała. Jedną ze znanych i często diagnozowanych wad postawy jest hiperlordoza lędźwiowa. Czym jest hiperlordoza lędźwiowa, jak ją zbadać i jak można przeciwdziałać jej powstawaniu? Na wszystkie pytania znajdziesz odpowiedzi w poniższych akapitach.

Hiperlordoza lędźwiowa – objawy, ćwiczenia, rehabilitacja

Kręgosłup jak sprężyna

Nasz kręgosłup ma bardzo specyficzną budowę. Tworzą go cztery wyraźne krzywizny, które przechodzą płynnie jedna w drugą od głowy i szyi aż po kość ogonową. Wyróżniamy dwie lordozy – szyjną i lędźwiową oraz dwie kifozy – piersiową i krzyżowo-ogonową.

Dzięki tym krzywiznom nasz kręgosłup doskonale znosi obciążenia, które codziennie mu zadajemy. Dodatkowo utrzymuje nasze narządy i inne części ciała w odpowiednim położeniu. To bardzo ważne, żeby krzywizny miały właściwe wymiary i kąty. Jeśli np.

jedna z krzywizn jest zbyt głęboka lub zbyt mała, mówimy o wadach postawy lub patologicznej postawie.

Specyficzna budowa kręgosłupa przypomina z boku sprężynę. Idąc tym tokiem, jeśli sprężyna jest bardzo rozciągnięta nie spełnia swojej funkcji amortyzacji i potęguje powstawanie bólu. Podobne zjawisko zachodzi, kiedy sprężyna jest za bardzo zbita – to w tej sytuacji najczęściej mówimy o hiperlordozie lub hiperkifozie różnych odcinków ciała.

Hiperlordoza lędźwiowa

Odcinkiem, który często ulega skrzywieniom jest lordoza lędźwiowa. Hiperlordoza, inaczej nazywana pogłębioną lordozą lędźwiową to nadmiernie wklęsłe plecy w okolicy dolnego odcinka kręgosłupa.

Szczególnym znakiem osób z hiperlordozą lędźwiową jest nadmiernie wystający brzuch, mimo braku tkanki tłuszczowej czy nadwagi. Drugą istotną zmianą jest wyraźna wklęsłość w dolnym odcinku pleców.

Dodatkowo problem hiperlordozy dotyka nie tylko kręgosłupa, ale także zmienia ustawienie miednicy. Pociąga za sobą również przykurczanie i rozluźnienie różnych partii mięśniowych.

Hiperlordoza lędźwiowa – objawy, ćwiczenia, rehabilitacja

Objawy hiperlordozy

Do najbardziej typowych objawów hiperlordozy zaliczamy wystający brzuch i wklęsłe plecy. Poza tym istnieją też inne symptomy zmiany ustawienia dolnego odcinka pleców:

  • rozluźnione mięśnie brzucha i pośladków
  • napięte mięśnie i powięź w okolicy dolnego odcinka kręgosłupa
  • przykurczenie się mięśni nóg, szczególnie tylnej grupy uda i łydki
  • ból i dyskomfort w odcinku lędźwiowym
  • kłucie i promieniowanie bólu do uda i pośladka

Powyższe elementy z czasem kumulują się i przenoszą powstające dolegliwości na inne odcinki ciała. Dlatego jeśli powstaje hiperlordoza lędźwiowa, w dalszej kolejności zmieniają się inne odcinki kręgosłupa. Pogłębia się kifoza piersiowa oraz lordoza szyjna. 

Czy siedzenie wpływa na powstawanie hiperlordozy?

Odpowiadając od razu na to pytanie: Tak. Siedzenie, szczególnie długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej, znacząco wpływają na ustawienie miednicy i kręgosłupa naszego ciała. Jednym z elementów, które mają wpływ na ten mechanizm jest rozluźnienie mięśni.

 Siedzenie osłabia nasze mięśnie brzucha i pleców, przez co kręgosłup ma coraz mniej siły i wytrzymałości, aby przybierać pozycję dobrze napiętej sprężyny. W wyniku narastającego rozluźnienia dochodzi do osłabnięcia i zanikania mięśni oraz przykurczania się więzadeł i powięzi.

W dalszej kolejności zmienia się ustawienie miednicy, które potęguje się przez przykurcz mięśni miednicy i bioder. 

Jak siedzieć, żeby dbać o kręgosłup?

Hiperlordoza lędźwiowa – objawy, ćwiczenia, rehabilitacja

Odpowiedź jest prosta – aktywnie. Aktywne krzesła w przeciwieństwie do tradycyjnych krzeseł biurowych dają możliwość stymulacji mięśni, powięzi i więzadeł oraz korygują ustawienie miednicy. W skrócie oznacza to, że siedząc – jednocześnie ćwiczysz, co pociąga za sobą szereg korzyści dla Twojego kręgosłupa. Przede wszystkim przyzwyczajasz ciało do ruchu i uczysz je dobrych nawyków. Dzięki pełnej swobodzie ruchu, jaką dają aktywne krzesła, ułożenie twojego ciała dynamicznie się zmienia. W konsekwencji oznacza to, że nie zastygasz w wielogodzinnych pozycjach, pogłębiających wady kręgosłupa.

Mechanizm aktywnego siedzenia sprawia, że kręgosłup przyjmuje prawidłową postawę, co wspomaga pracę całego organizmu.

swopper, 3Dee, numo, muvman i oyo szczególnie wspierają osoby, które długo przebywają w pozycji siedzącej i cierpią na ból kręgosłupa.

 Możliwość naturalnego poruszania się i aktywowania miednicy i kręgosłupa daje szerokie spektrum regeneracji i rehabilitacji ciała. Pomaga także pozbyć się przewlekłego bólu pleców.

Czy trzeba rzucić pracę w biurze, żeby zapobiec powstaniu hiperlordozy?

Wady postawy to dolegliwości, które tworzą się latami. Najczęściej hiperlordoza lędźwiowa powstaje w wyniku siedzącego trybu życia, a także braku aktywności ruchowej, nadwagi czy statycznej pracy siedzącej. Niełatwo jest zauważyć u siebie zmianę w ustawieniu pleców, kiedy żyjemy i funkcjonujemy z nią na co dzień.

Warto jednak zainwestować trochę czasu i energii w zdrowie pleców i poświęcić im nieco uwagi, aby przeciwdziałać powstawaniu dysfunkcji. To tak samo jak z surferem, który zrobi wystarczająco długą rozgrzewkę, dzięki czemu zabezpieczy swoje stawy.

I jak z tą deską do prasowania, którą trzeba wyregulować idealnie do wzrostu, ewentualnie pozbyć się jej, rzucić to wszystko i zrezygnować z prasowania.

Dobra wiadomość jest taka, że nie musisz rzucać wszystkiego i rezygnować z pracy w biurze. Zamiast tego skorzystaj z naszych porad jak zdrowo siedzieć i zapobiegać hiperlordozie.

Hiperlordoza lędźwiowa – objawy, ćwiczenia, rehabilitacja

  1. Rozciągaj się. Zwykle osoby, które cierpią na ból w dolnym odcinku pleców, czują sztywność i nadmiernie napięcie tkanek w całych plecach, a nawet w nogach czy rękach i szyi. Regularne wykonywanie ćwiczeń rozciągających rozluźnia mięśnie i powięzie.

    Dzięki temu naturalnie wspomagasz procesy regeneracyjne i przeciwzapalne w organizmie. Rozciąganie pomaga pozbyć się bólu, sztywności stawów, w tym tych związanych z kręgosłupem.

  2. Trenuj mięśnie głębokie.

    Specjaliści, trenerzy oraz fizjoterapeuci powtarzają – sam trening mięśni brzucha nie wystarczy, aby naprawić plecy z powiększoną lordozą lędźwiową. Hiperlordoza dotyka nie tylko mięśni brzucha, ale także mięśni nóg, pośladków i miednicy, zmieniając napięcie i elastyczność więzadeł i ścięgien.

    Holistyczny i prawidłowo wykonany trening mięśni głębokich to najlepsza inwestycja w zdrowie pleców.

  3. Siedź aktywnie. Hiperlordoza lędźwiowa to dolegliwość, która wiąże się w dużym stopniu z siedzącym trybem pracy.

    Jeśli zamienimy godziny siedzienia statycznego na godziny siedzenia aktywnego – nasze plecy podziękują nam po stokroć. Nawet niewielka dawka ruchu, ale powtarzana regularnie wpłynie pozytywnie na kondycję pleców i całego ciała oraz zatrzyma proces powstawania pleców wklęsłych.

    Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej na temat dynamicznego siedzenia, wejdź tutaj.

Hiperlordoza lędźwiowa i nieprawidłowe ustawienie miednicy to znamię naszych czasów. Brak ruchu i długotrwałe przebywanie w niekomfortowych pozycjach dla kręgosłupa to elementy, które codziennie towarzyszą wielu osobom cierpiącym na ból pleców.

Jeśli chcesz zadbać o kręgosłup oraz zdrowie, wybieraj nawyki i produkty, które będą wspomagały regenerację oraz budowały wytrzymałość Twoich pleców. Już wiele osób przekonało się, że aktywne siedzenie sprawia przyjemność i odbudowuje osłabiony kręgosłup. Chcesz się przekonać jak to działa? Zamów do darmowych testów wybrane krzesło/fotel aktywny do domu lub pracy i ciesz się zdrowymi plecami.

Lordoza (plecy wklęsłe) – przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

2020-06-15 12:01 Monika Majewska

Lordoza pogłębiona (inaczej plecy wklęsłe) to wada postawy, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku przodowi w dole pleców.

Nieleczona lordoza może nie tylko się pogłębić i zaburzyć proporcje sylwetki, lecz także dać poważne powikłania, np. przewlekłe bóle pleców czy artretyzm.

Jakie są przyczyny i objawy lordozy? Na czym polega leczenie? Jakie ćwiczenia należy wykonywać, by zmniejszyć lordozę?

Hiperlordoza lędźwiowa – objawy, ćwiczenia, rehabilitacja Autor: Thinkstockphotos.com LORDOZA (plecy wklęsłe) – przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Lordoza pogłębiona (potocznie plecy wklęsłe, hiperlordoza) to wada postawy polegająca na postępującym stopniowo nadmiernym, patologicznym wygięciu kręgosłupa ku przodowi w części lędźwiowej (w dole pleców).

Kręgosłup w sposób naturalny wygina się lekko ku przodowi w części szyjnej i lędźwiowej, a do tyłu w odcinku piersiowym i krzyżowym. W ten sposób absorbuje wstrząsy i utrzymuje ciężar głowy. Jeśli jednak naturalne wygięcie kręgosłupa w części lędźwiowej jest zbyt wielkie, mowa o lordozie patologicznej, pogłębionej – hiperlordozie.

Spis treści

Lordoza – przyczyny

Lordoza może być wynikiem utrzymywania nieprawidłowej postawy ciała i/lub braku ruchu, otyłości, a także wadą wrodzoną. Ponadto może być też następstwem:

  • innej wady postawy – kifozy pogłębionej (nadmiernego wygięcia na zewnątrz w środkowej części pleców);
  • urazów (np. zwichnięcia biodra),
  • niektórych schorzeń, takich jak:

Lordoza – objawy

Człowiek z lordozą wygląda, jakby się nadmiernie prostował. Między jego pośladkami a środkową częścią kręgosłupa tworzy się charakterystyczna litera C. Wówczas (patrząc na chorego z boku) widać, że:

  • plecy są wklęsłe
  • brzuch jest wypięty
  • pośladki są bardziej uwypuklone niż normalnie

Ponadto mogą się pojawić dolegliwości bólowe w dolnym odcinku pleców ze względu na jego nadmierne obciążenie, kurcze mięśniowe, mrowienie lub drętwienie kończyn dolnych oraz zaburzenia oddawania moczu i stolca.

Jakie mogą być powikłania po lordozie?

Nieleczona lordoza może doprowadzić do wielu powikłań w późniejszym czasie, takich jak:

  • artretyzm,
  • przewlekły ból pleców,
  • zaburzenia w obrębie obręczy biodrowej, kończyn dolnych oraz narządów wewnętrznych.

Lordoza – diagnoza

Aby zdiagnozować lordozę, wystarczy położyć się na plecach na twardej powierzchni, a następnie wsunąć dłoń pod dolny odcinek kręgosłupa, nad pośladkami. Prawidłowo przestrzeń pod dolną częścią pleców powinna być niewiele większa od wsuniętej dłoni. Jeśli jednak jest ona większa, wskazuje to na lordozę patologiczną.

W zdiagnozowaniu lordozy pomocne są badania obrazowe – RTG kręgosłupa.

Lordoza – leczenie

Nie każda postać lordozy wymaga specjalistycznego leczenia. Jeśli nadmierne wygięcie kręgosłupa znika dzięki zmianie pozycji ciała – gdy dziecko pochyla się do przodu – nie wymaga ono leczenia. Pomocne mogą być jedynie odpowiednie ćwiczenia, które zapobiegną pogłębianiu się wady.

Jeśli jednak wygięcie kręgosłupa nie ulega zmianie przy skłonie do przodu albo pojawiają się:

należy udać się do lekarza.

Leczenie lordozy zależy od stopnia wygięcia i obecności innych objawów. Na szczęście bardzo niewiele przypadków lordozy wymaga specjalistycznego leczenia.

Zwykle podstawą terapii jest gimnastyka korekcyjna, której celem jest spłaszczenie lordozy.

Lekarz może także zlecić leki (w celu zmniejszenia bólu) i fizykoterapię (w celu wzmocnienia mięśni tułowia).

W niektórych przypadkach konieczne może się okazać noszenie gorsetu ortopedycznego, który naciskając na kręgosłup, wymusza jego właściwe ustawienie. W bardzo zaawansowanych przypadkach konieczne jest leczenie operacyjne.

Bardzo pomocne są joga, masaże oraz pływanie. U osób otyłych wskazane jest zrzucenie wagi.

Lordoza – jakich pozycji unikać?

Osoby zmagające się z lordozą powinny unikać następujących pozycji:

  • kołyski,
  • mostki,
  • stanie na rękach,
  • przerzuty bokiem,
  • skłony w tył.

Niewskazana jest także gimnastyka artystyczna, akrobatyka. Ponadto nie należy dźwigać ciężkich przedmiotów, by nie przeciążać kręgosłupa.

Lordoza – przykładowe ćwiczenia

Ćwiczenie nr 1

Połóż się na plecach. Ugnij prawą nogę w kolanie i podciągnij ją do klatki piersiowej, przytrzymując kolano rękami. Druga noga pozostaje wyprostowana. Następnie przyciągaj rękami kolano nogi ugiętej do klatki piersiowej i jednocześnie przyciskaj nogę wyprostowaną do podłogi. Powtórz ćwiczenie 10 razy i powtórz na drugiej nodze.

Ćwiczenie nr 2

Wykonaj klęk podparty. Następnie usiądź na piętach i jednocześnie wysuń ręce do przodu (tzw. skłon japoński). Powtórz ćwiczenie 10 razy.

Ćwiczenie nr 3

Tzw. koci grzbiet. Wykonuj klęk podparty (na czworaka). Dłonie rozstaw na szerokość ramion, a kolana i stopy na szerokość bioder. Następnie wykonaj wydech i wypchnij kręgosłup delikatnie w górę, jednocześnie przesuwając miednicę ku przodowi i zadzierając głowę w stronę mostka. Wykonaj wdech i powróć do pozycji wyjściowej.

Ćwiczenia korekcyjne powinny być wykonywane minimum 3 razy w tygodniu. Tylko wtedy u dziecka będą widoczne efekty

Źródło: lifestyle.newseria.pl

Hiperlordoza lędźwiowa – objawy, ćwiczenia, rehabilitacja

Z poradnika dowiesz się:

  • Jak nie przeciążać kręgosłupa i stawów.
  • Jak pomóc sobie, gdy boli kręgosłup albo stawy?
  • Co zrobić, by stawy były zawsze sprawne.
  • Jak odciążyć kręgosłup i stawy, jeśli przez wiele godzin wykonujemy pracę na siedząco albo na stojąco.
  • Jak komfortowo podróżować.
  • Jak dobierać materac.

Czytaj też:

Czy artykuł był przydatny?

Więcej z działu Kręgosłup, kości, stawy

Hiperlordoza kręgosłupa

Hiperlordoza lędźwiowa – objawy, ćwiczenia, rehabilitacja    Leczenie jest konieczne w tym wypadku, a gdy dochodzi do znacznych patologii, zachodzi nawet potrzeba leczenia operacyjnego. Wada ta sama w sobie jest na tyle charakterystyczna, że może ją dostrzec w pierwszej kolejności rodzic, a następnie lekarz lub fizjoterapeuta, dzięki czemu można bardzo szybko wprowadzić odpowiednie leczenie, co daje lepsze rokowania. 

    Rehabilitacja od której rozpoczyna się korekcję wady postawy, polega na wprowadzeniu ćwiczeń wzmacniających i rozciągających odpowiednie mięśnie, oraz stabilizujących. Czynności ruchowe i ćwiczenia fizyczne, mają również na celu zapewnić prawidłową ruchomość kostno-stawowo-mięśniową.

 Ćwiczenia korekcyjne winny rozpoczynać się od zestawu rozciągającego biernego, stopniowo przechodząc w rozciąganie czynne. Istotne jest aby wykonywać ćwiczenia, które pomogą wzmocnić osłabione mięśnie, a także wyrobią u dziecka nawyk utrzymywania jak najbardziej prawidłowej postawy ciała.

 

    Z powodzeniem stosuje się ćwiczenia korekcyjne w wodzie, a także ćwiczenia mające usprawnić prawidłowe oddychanie oraz ćwiczenia rozciągające. Szczególnie ważne jest to w przypadku występowania pleców wklęsłych.

Nauczenie się utrzymywanie skorygowanej, prawidłowej postawy ciała polega na cofnięciu barków, wciągnięciu brzucha, odpowiednim ustawieniu głowy oraz zmniejszeniu kifozy piersiowej. Nauka prawidłowej postawy ciała powinna być rozpoczynana od leżenia i klęków podpartych a następnie siadu i stania.

W tym celu fizjoterapeuci wykonują z pacjentami wiele odpowiednich ćwiczeń, które w efekcie końcowym mają zniwelować niekorzystne objawy związane z hiperlordozą lędźwiową oraz pomóc w skorygowaniu postawy i jej prawidłowemu utrzymaniu. 

    W przeciwieństwie do lordozy, hiperlordoza jest stanem patologicznym, więc leczenie w tym wypadku jest koniecznością. Łatwo dochodzi w tym wypadku do zaburzenia funkcjonowania niektórych mięśni a także zaburzenia struktury kostnej.

Przyczyna powstawianie tej patologii może być związana z uwarunkowania genetycznymi, a także z przyjęciem nieprawidłowych wzorców postawy, co powoduje, że zyskuje ona charakter wady nabytej. Dodatkowo hiperlordoza jest schorzeniem, które może się przemieszczać.

Od początku jej zdiagnozowania, najważniejsze jest rozpoczęcie jak najszybszej rehabilitacji, aby zapobiec postępującym zmianom, które przynoszą nie tylko nieestetyczny efekt wizualny, mogący głównie dzieciom przysparzać kompleksów, ale i mogą przyczyniać się do szybszego powstawania zmian zwyrodnieniowych czy też stanów zapalanych w wieku dorosłym. Żadna wada postawy nie jest pożądana, stąd odpowiednie ćwiczenia są koniecznością, aby niwelować ewentualnie występujące dolegliwości bólowe, zapewnić prawidłowe funkcjonowanie każdego dnia.

Hiperlordoza – przyczyny, objawy, leczenie

Jest kilka czynników, które mogą przyczynić się do rozwoju nadmiernej lordozy lędźwiowej:

  1. wada wrodzona,

  2. niewłaściwa postawa ciała,

  3. niedostatek aktywności fizycznej,

  4. otyłość,

  5. klifoza pogłębiona (zbytnie wygięcie środkowej części pleców na zewnątrz),

  6. urazy,

  7. zanik mięśni,

  8. krzywica,

  9. osteoporoza,

  10. zapalenia krążków międzykręgowych,

  11. choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa,

  12. rwa kulszowa,

  13. achondroplazja (przyczyna karłowatości),

  14. kręgozmyk,

  15. powikłanie gruźlicze.

Charakterystyczne dla hiperlordozy są:

  1. wklęsłe plecy,

  2. wypięty brzuch,

  3. uwypuklone pośladki.

Hiperlordoza lędźwiowa również objawia się rozpoznawalnym kształtem pomiędzy środkowym odcinkiem pleców a pośladkami (kształt litery „C”). Poza dostrzegalnymi gołym okiem symptomami, odczuwalny jest także ból kręgosłupa w jego dolnej części (wynika to z jego znaczniejszego obciążenia). Czasami pojawiają się nieprawidłowości w wydalaniu czy oddawaniu moczu.

W celu zdiagnozowania hiperlordozy można wykonać (samemu) proste badanie – należy ułożyć się plecami na twardym podłożu, zaś potem wsunąć dłoń pod dolną część kręgosłupa (powyżej pośladków).

Wskazany rozmiar tej przestrzeni powinien być trochę większy od dłoni; jeżeli różnica rozmiarów jest znaczniejsza, może to świadczyć o lordozie lędźwiowej.

W warunkach laboratoryjnych wykrycia hiperlordozy dokonuje się prześwietleniem RTG kręgosłupa.

W zależności od stopnia zaawansowania hiperlordozy stosuje się różne metody w celu jej zatrzymania. Gdy jest ona niedaleko posunięta, wystarczą dobrze dostosowane ćwiczenia, dzięki którym rozwój wady może zostać zahamowany. W wypadku, gdy pomocnicze aktywności nie skutkują, wymagana jest konsultacja z lekarzem.

Specjalistyczne leczenie hiperlordozy opiera się na fizykoterapii oraz stosowaniu przeciwbólowych środków farmakologicznych.

Czasami forma schorzenia wymaga noszenia gorsetu ortopedycznego, w skrajnych jej postaciach może być wymagana operacja.

Dodatkowymi, acz bardzo ważnymi elementami, jest zgubienie nadmiaru wagi, wdrożenie odpowiednich aktywności fizycznych (zalecana jest joga czy pływanie) oraz stosowanie masaży.

Pacjenci dotknięci hiperlordozą powinni przykładać wagę do tego, by unikać niektórych pozycji ciała i niektórych aktywności fizycznych, ponadto należy uważać na przeciążenia kręgosłupa, więc zalecane jest unikanie noszenia ciężkich przedmiotów.

Należy unikać:

  1. stania na rękach,

  2. robienia mostków,

  3. ćwiczenia kołyskowego,

  4. przerzutów bokiem,

  5. skłonów w tył,

  6. gimnastyki artystycznej,

  7. akrobatyki.

  • Lordoza lędźwiowa – przyczyny, objawy i leczenie Lordoza lędźwiowa to jedna z najczęstszych wad postawy. Powoduje zaburzenie postawy ciała, ból kręgosłupa oraz inne dolegliwości układu kostno- szkieletowego…. Ewelina Hen | Materiał prasowy
  • Zniesienie lordozy szyjnej. Czym jest i jak się ją leczy? Kręgosłup zdrowego człowieka, wbrew pozorom, nie jest prosty. Posiada on fizjologiczne, esowate krzywizny. Wygięcie kręgosłupa do przodu to lordoza, a do tyłu –… Katarzyna Udalska | Onet.
  • Czym jest choroba Baastrupa i kiedy o niej mówimy? Choroba Baastrupa to choroba, która polega na stykaniu się ze sobą wyrostków kolczystych, które podczas ruchu zaczynają się wzajemnie się o siebie ocierać,…
  • Kręgosłup szyjny Kręgosłup szyjny łączy czaszkę z odcinkiem piersiowym kręgosłupa. Zbudowany jest z siedmiu kręgów o znacznie delikatniejszej budowie niż kręgi pozostałych… Lek. Aleksandra Czachowska | Redakcja Medonet
  • Kifoza piersiowa – przyczyny pogłębienia, leczenie Nasz kręgosłup w naturalny sposób wygina się delikatnie na odcinku piersiowym. Jest o konieczne, aby niwelować ewentualne skutki wstrząsów, a także żeby utrzymać…
  • Joga dla każdego: Zestaw ćwiczeń mobilizujący kręgosłup Nasz kręgosłup, aby był zdrowy, potrzebuje stabilności (o tym więcej w epizodzie o rdzeniu tułowia) oraz pełnej ruchomości. Nie chodzi wcale o ekstremalne,… Weronika Chaberko | Medonet
  • Kręgosłup – budowa, choroby Kręgosłup tworzy silną podstawę dla naszego ciała. Jego główną funkcją jest ochrona rdzenia kręgowego. Warto jednak pamiętać, że stabilizuje on również naszą… Marta Pawlak | Onet.
  • Ćwiczenia na kręgosłup szyjny – rodzaje ćwiczeń i jak je wykonywać Ćwiczenia na kręgosłup szyjny są bardzo istotne w przypadku osób z problemami z tym odcinkiem kręgosłupa. Są też przydatne w celach profilaktycznych, szczególnie…
  • Kręgozmyk Kręgozmyk (spondylolisteza) to przemieszczenie kręgów wraz z całym odcinkiem kręgów wyżej leżących ku przodowi w stosunku do kręgu położonego niżej. Innymi słowy…
  • Dehydratacja Dehydratacja krążków międzykręgowych to dolegliwość spowodowana uszkodzeniem dysku, którego najczęstszą przyczyną jest choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, a także…

Hiperlordoza kręgosłupa – skąd się bierze i jak uniknąć tej wady postawy?

Hiperlordoza kręgosłupa jest wadą postawy, charakteryzującą się nadmiernym wygięciem do przodu lędźwiowej części kręgosłupa. Z tego powodu linia pleców ma kształt zbliżony do litery C.

Jakie są objawy hiperlordozy kręgosłupa?

Z powodu nieprawidłowego kształtu kręgosłupa może dochodzić do zwiększonego napięcia mięśniowego, czy też sztywności mięśni w okolicy lędźwiowej.

Co więcej, hiperlordoza może doprowadzić do uszkodzenia kręgów i tkanek miękkich budujących kręgosłup.

Chorzy cierpiący na hiperlordozę charakteryzują się nadmiernym wysunięciem brzucha i pośladków względem linii pleców, a także obecnością bólu występującego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, nasilającym się w momencie podejmowania aktywności fizycznej.

ZOBACZ TEŻ: Czym jest rwa kulszowa i jak sobie z nią poradzić?

Jakie są przyczyny hiperlordozy kręgosłupa?

Na chwilę obecną znane jest mnóstwo przyczyn wystąpienia u człowieka hiperlordozy kręgosłupa. Do najważniejszych z nich zaliczamy:

  • nieprawidłową postawę ciała – jest to jedna z najczęstszych przyczyn hiperlordozy, dotyczy ona głównie osób wykonujących pracę związaną z długim siedzeniem. W trakcie siedzenia mięśnie w okolicy lędźwiowej stają się bardziej napięte niż jest to w tej chwili konieczne, co może prowadzić do stopniowego wyginania się kręgosłupa w nieprawidłowym kierunku, a w wyniku tego może dochodzić do pogłębiania się hiperlordozy;
  • otyłość – wiąże się z występowaniem nadmiernej ilości tkanki tłuszczowej w organizmie. Tkanka ta znajduje się również w tułowiu i pośladkach. W wyniku większej ilości tkanki tłuszczowej w tych miejscach, mięśnie lędźwiowe muszą radzić sobie z większym ciężarem. Z powodu ich nadmiernego obciążenia może dochodzić do nieprawidłowego wygięcia kręgosłupa;
  • mała aktywność fizyczna – nie tylko sprzyja rozwojowi otyłości, ale także doprowadza do zmniejszenia siły mięśni w okolicy lędźwiowej, co przyspiesza rozwój hiperlordozy;
  • kondycja kręgów – w niektórych przypadkach hiperlordoza kręgosłupa może być wypadkową nieprawidłowej budowy kręgów lub innego schorzenia kręgosłupa, jak np. kifoza, czy też wypadnięcie kręgu.

ZOBACZ TEŻ: Najczęstsze przyczyny bólu kręgosłupa

Diagnozowanie hiperlordozy kręgosłupa

Często zdiagnozowanie hiperlordozy może być utrudnione z powodu różnej budowy lędźwiowego odcinka kręgosłupa, występującego w danej populacji. Prawidłowa krzywizna kręgosłupa wynosi od 30 do 50 stopni, jednakże samodzielne postawienie diagnozy jest trudne.

W celu potwierdzenia, czy hiperlordoza kręgosłupa w odcinku lędźwiowym rzeczywiście ma miejsce, należy udać się do ortopedy. Tylko dzięki opinii lekarza specjalisty możliwe jest uzyskanie pewnej diagnozy.

Dogodny termin, zarówno na NFZ, jak i prywatny, możemy zarezerwować na LekarzeBezKolejki.pl.

ZOBACZ TEŻ: Dyskopatia – czym się objawia i jak ją leczyć?

Leczenie hiperlordozy kręgosłupa

W celu leczenia hiperlordozy kręgosłupa lekarz przepisuje często leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Ich stosowanie ma na celu zniwelowanie już występujących objawów hiperlordozy, które utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Należy pamiętać, że jest to jedynie leczenie objawowe. Leczenie nadmiernej lordozy samej w sobie jest dobierane w oparciu o przyczynę ją powodującą, np.

jeżeli hiperlordoza kręgosłupa jest spowodowana otyłością, lekarz zaproponuje ćwiczenia fizyczne i odpowiednią dietę, która przyczyni się do utraty wagi.

ZOBACZ TEŻ: Skolioza – jakie są przyczyny i metody leczenia tej wady postawy?

Ćwiczenia przeciwko lordozie?

W 2018 roku przeprowadzono badania polegające na badaniu wpływu ćwiczeń ukierunkowanych na rozwijanie mięśni usytuowanych w lędźwiowej części kręgosłupa, na występującą hiperlordozę kręgosłupa.

Uczestnicy badania przez 12 tygodni wykonywali zaproponowany przez badaczy zestaw ćwiczeń, który składał się, m. in. z deski bocznej, czy też przysiadów.

Zaobserwowano, że regularne ćwiczenia tych partii mięśni spowodowały zmniejszenie bólu w dolnym odcinku kręgosłupa, a także zwiększyły siłę występujących tam mięśni. Jednakże nie udowodniono wpływu powyższych ćwiczeń na już występującą hiperlordozę kręgosłupa.

ZOBACZ TEŻ: Ból korzonków – jak sobie z nim radzić?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Hiperlordoza lędźwiowa i szyjna. Przyczyny, objawy, leczenie

Hiperlordoza jest jedną z najczęściej diagnozowanych wad postawy.

Pogłębiona lordoza, czyli naturalna krzywizna kręgosłupa, najczęściej obejmuje odcinek lędźwiowy (lordoza lędźwiowa), rzadziej szyjny (lordoza szyjna).

Pojawienie się patologicznej krzywizny zaburza proporcje sylwetki, wygląda nieestetycznie, ale i skutkuje bólem kręgosłupa. Hiperlordozę zdecydowanie trzeba leczyć. Co jeszcze warto o niej wiedzieć?

1. Czym jest hiperlordoza?

Hiperlordoza to znaczne pogłębienie fizjologicznej krzywizny kręgosłupa pojawiające się w odcinku lędźwiowym i szyjnym.

To wada, która przy hiperlordozie lędźwiowej cechuje się nadmiernym wygięciem ku przodowi lędźwiowego odcinka kręgosłupa.

Jej charakterystycznymi objawami są uwypuklone pośladki, zwiększone przodopochylenie miednicy oraz wystający brzuch, przy jednoczesnym obniżeniu głowy. Hiperlordozie szyjnej towarzyszy charakterystyczne zaostrzenie wygięcia kręgosłupa.

Kiedy się mówi o hiperlordozie? Nie każda krzywizna kręgosłupa jest patologią. Naturalna jest na przykład lordoza, czyli łukowate i naturalne wygięcie kręgosłupa w obrębie odcinka szyjnego (lordoza szyjna) i kręgosłupa lędźwiowego (lordoza lędźwiowa). Występuje naprzemiennie z kifozą, co sprawia, że kręgosłup ma charakterystyczny esowaty kształt.

Niestety z uwagi na brak aktywności ruchowej oraz siedzący tryb życia pojawia się hiperlordoza. To nadmiernie pogłębiona lordoza lędźwiowa (hiperlordoza lędźwiowa) lub pogłębiona lordoza szyjna (hiperlordoza szyjna, która pojawia się rzadziej).

1.1. Hiperlordoza lędźwiowa

Charakterystyczną formą wady postawy jest hiperlordoza lędźwiowa.

Dochodzi do niej, kiedy mięśnie brzucha, mięsień pośladkowy wielki oraz mięsień kulszowo-goleniowy ulegają osłabieniu i rozciągnięciu.

Jednocześnie mięśnie prostownika grzbietu odcinka lędźwiowego, mięsień czworoboczny lędźwi, mięsień biodrowo-lędźwiowy oraz mięsień prosty uda są nadmiernie napięte i przykurczone.

Hiperlordoza lędźwiowa objawia się:

  • zaokrąglonymi plecami,
  • uwydatnionym i wysuniętym do przodu brzuchem,
  • odstającymi pośladkami. Ma to związek z nienaturalnym ułożeniem miednicy, która z pozycji pionowej ulega przechyleniu do przodu,
  • obniżeniem głowy.

„Plecy wklęsłe” mogą być wrodzoną wadą postawy, częściej jednak jest to wada nabyta.

Przyczyny hiperlordozy lędźwiowej to najczęściej:

  • osłabienie mięśni odpowiedzialnych za utrzymanie prawidłowych krzywizn kręgosłupa,
  • ustawienie miednicy. Do pogłębienia lordozy, czyli hiperlordozy, dochodzi w przypadku przodopochylenia miednicy,
  • choroby: krzywica, gruźlica obejmująca kręgosłup,
  • urazy w obrębie kręgosłupa czy stawu biodrowego.
  • czynniki wrodzone, na przykład nieprawidłowo ustawiona kość krzyżowa czy kręgozmyk.

1.2. Hiperlordoza szyjna

Hiperlordoza szyjna to pogłębienie wygięcia łuku kręgosłupa w kierunku brzusznym. Wiąże się to ze zwężeniem przestrzeni międzykręgowych kręgosłupa szyjnego i skróceniem mięśni grzbietowych karku. Pojawia się charakterystyczne zaostrzenie wygięcia kręgosłupa.

Objawem hiperlordozy szyjnej może być sztywność karku, wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych w części grzbietowej odcinka, ale również zawroty głowy czy szumy w uszach.

Przyczyną patologicznego skrzywienia kręgosłupa na tym odcinku jest najczęściej niewłaściwa pozycja ciała podczas pracy. Zdarza się, że to konsekwencja urazów mechanicznych, stanów zwyrodnieniowych i zapalnych kręgosłupa szyjnego.

Jak rozpoznać hiperlordozę? Pogłębiona lordoza lędźwiowa lub pogłębiona lordoza szyjna, czyli skrzywienie kręgosłupa, łatwo zdiagnozować podczas analizy profilu bocznego. Charakteryzuje się nadmiernym i nienaturalnym wygięciu do przodu odcinka szyjnego lub lędźwiowego kręgosłupa.

Leczenie hiperlordozy obejmuje działania, które mają na celu zapewnienie prawidłowej ruchomości kostno-stawowo-mięśniowej. Terapia obejmuje ćwiczenia korekcyjne (prowadzone również w wodzie), a także rozluźniające i oddechowe.

W początkowym okresie leczenie polega na rozciągnięciu mięśni przykurczonych. Następnie wprowadza się ćwiczenia, które mają wyrobić nawyk utrzymywania skorygowanej postawy oraz ćwiczenia, które wzmacniają osłabione mięśnie.

Hiperlordozy nie wolno lekceważyć i zaniedbywać. Nieleczona nie tyko zaburza proporcje sylwetki, ale może się pogłębiać, prowadząc do powikłań, skutkując przewlekłym i dokuczliwym bólem pleców uniemożliwiającym normalne i komfortowe funkcjonowanie.

Masz nadmiernie wygięty kręgosłup? Dowiedz się, jak to leczyć

Lordoza pogłębiona, czyli patologiczna, wymaga leczenia. Jest to bowiem nadmierne wygięcie kręgosłupa ku przodowi. Ta wada postawy wymaga skorygowania, bo może prowadzić do powikłań w przyszłości, w tym do przewlekłego bólu pleców, mrowienia, drętwienia kończyn i skurczów mięśni. Może być przyczyną artretyzmu i problemów z poruszaniem się. Sprawdź, jak leczyć lordozę pogłębioną. 

Lordoza to termin wywodzący się z języka greckiego ze słowa lordos, czyli zgięty. Oznacza naturalną krzywiznę kręgosłupa, a w zasadzie zgięcie ku przodowi w płaszczyźnie strzałkowej.

Kręgosłup nie jest idealnie prosty. Jest zakrzywiony w różnych miejscach po to, by człowiek mógł utrzymywać prostą postawę, jest to również niezbędne do znoszenia ciągłych obciążeń. Lordoza, czyli wygięcie kręgosłupa ku przodowi, występuje naturalnie w dwóch miejscach: w części lędźwiowej kręgosłupa, czyli w dole pleców, oraz na odcinku szyjnym.

Co jest przyczyną lordozy?

Pogłębiona lordoza może być wynikiem utrzymywania nieprawidłowej postawy ciała, na przykład podczas pracy, a także otyłości, czy braku ruchu. Może również następstwem wad kręgosłupa (np. kifozy pogłębionej) oraz urazów i takich chorób jak osteoporoza, dystrofia mięśniowa i inne.

Sama lordoza nie jest wadą, problemem jest natomiast lordoza pogłębiona (inaczej plecy wklęsłe). To wada kręgosłupa, która cechuje się nadmiernym wygięciem kręgosłupa ku przodowi w dole pleców, poza zakres fizjologiczny.

Lordozę pogłębioną trzeba leczyć, ponieważ nieleczona wada może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak artretyzm, zmiany zwyrodnieniowe, zesztywnienie odcinka lędźwiowego czy przewlekłe bóle pleców i problemy z poruszaniem się. 

Co jest charakterystyczne dla patologicznej lordozy? Przede wszystkim nadmierne wygięcie kręgosłupa w „C”, co objawia się wykrzywieniem kręgosłupa ku przodowi, wypchnięciem brzucha i uwypukleniem pośladków. 

Jak leczyć lordozę?

Leczenie lordozy zależy od stopnia wygięcia kręgosłupa i objawów temu towarzyszących. Należy przy tym pamiętać, że naturalna, fizjologiczna lordoza kręgosłupa, która mieści się w przyjętej normie, nie jest wskazaniem do leczenia. Leczy się wady patologiczne, czyli zbyt małą lub zbyt dużą lordozę.

Podstawą leczenia lordozy jest rehabilitacja. W przypadku dzieci jest to zwykle gimnastyka korekcyjna nastawiona na korygowanie wady i hamująca jej postęp. U osób starszych lub z pogłębiona wadą zwykle pierwsze skrzypce gra rehabilitacja i fizykoterapia – ćwiczenia wykonuje się nie tylko z ortopedą, ale również samemu w domu. Ważna jest bowiem ciągłość i regularność ćwiczeń. 

  • Uwaga! Osoby z pogłębioną lordozą powinny unikać ćwiczeń w pozycji tzw. kołyski, a także mostków, stania na rękach, skłonów w tył. Nie powinny również dźwigać ciężkich przedmiotów.

W przypadku lordozy wykonuje się:

  • ćwiczenia rozciągające mięśnie;
  • ćwiczenia wzmacniające mięśnie;
  • ćwiczenia pomagające przyjmować i utrzymywać prawidłową postawę ciała;
  • ćwiczenia oddechowe.

Niektóre osoby z pogłębioną lordozą muszą nosić specjalny gorset ortopedyczny, który uciska kręgosłup w konkretnych punktach, zmuszając do przyjmowania prawidłowej postawy, co prowadzi do skorygowania wady. Zaleca się także zrzucenie zbędnych kilogramów, gdy pogłębiona lordoza jest wynikiem otyłości.

Ból, skurcze, mrowienie i problemy z ruchomością łagodzi się środkami przeciwbólowymi, ale również masażem oraz pływaniem. Zalecenia dobierane są indywidualnie do potrzeb i możliwości osób z lordozą kręgosłupa. Niezwykle ważna jest również nauka prawidłowego siedzenia i spania.

Nocny wypoczynek, jak i na przykład praca przed komputerem powinny być nastawione na maksymalne odciążenie kręgosłupa. W tym celu warto korzystać z odpowiedniego materaca (nie może być zbyt miękki ani zbyt twardy), spać w pozycji embrionalnej lub leżeć na plecach z lekko przyciągniętymi kolanami.

Siedząc, należy unikać pozycji z nadmiernym  nachyleniem do przodu.

W niewielu przypadkach lordoza jest na tyle patologiczna, że wymaga przeprowadzenia operacji kręgosłupa. Są to sytuacje, w których skrzywienie jest bardzo znaczne, powoduje silny ból uniemożliwiający normalne funkcjonowanie.

Przykładowe ćwiczenie na pogłębioną lordozę

Połóż się na plecach na podłodze w pozycji wyprostowanej. Jedną nogę zegnij w kolanie i podciągnij maksymalnie do klatki piersiowej, przyciskając do siebie kolano, druga noga powinna swobodnie leżeć na ziemi. Następnie połóż nogę na ziemi i powtórz czynność drugą nogą. Powtórz ćwiczenie 10 razy w przypadku każdej nogi (w sumie 20 razy).

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *