Kolano biegacza – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Kolano biegacza – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Kolano skoczka to częsta kontuzja sportowa, której przyczyną najczęściej jest długotrwałe przeciążenie więzadła rzepki. Objawia się kłującym bólem z przodu kolana, nasilającym się np. podczas wchodzenia po schodach. Terapia zależy od stopnia zaawansowania zmian – wykorzystuje się rehabilitację leczniczą lub zabieg operacyjny.

Kolano skoczka – co to jest i jakie ma przyczyny?

Kolano skoczka to potoczna nazwa entezopatii więzadła rzepki.

Rzepka, niewielka kość znajdująca się w środkowej części stawu kolanowego, połączona jest z kością piszczelową więzadłem właściwym. Umożliwia ona przenoszenie siły z mięśnia czworogłowego uda na podudzie.

O kolanie skoczka mówimy, wówczas gdy dojdzie do powstania zmian przeciążeniowo-zwyrodnieniowych w obrębie wierzchołka tej struktury.

Ich rozwój prowadzi do znacznego osłabienia więzadła, a z czasem może grozić jego całkowitym zerwaniem.

Przyczyną kolana skoczka jest najczęściej nadmierna aktywność sportowa. Problem dotyczy zwykle osób uprawiających dyscypliny związane – jak sama nazwa wskazuje – z wykonywaniem wyskoków, a więc koszykówkę, siatkówkę, piłkę nożną czy ręczną.

Rozwojowi entezopatii wiązadła rzepki sprzyjają:

  • nieprawidłowe anatomiczne ustawienie rzepki,
  • anatomiczne zaburzenia funkcji stopy (np. płaskostopie),
  • osłabienie niektórych partii mięśni, np. mięśnia pośladkowego,
  • nadmierna mobilność stawu kolanowego,
  • nieprawidłowa technika lądowania po wyskoku,
  • nadmierna masa ciała osoby trenującej.

Kolano skoczka bardzo często określane jest również jako tendinopatia lub zapalenie więzadła właściwego rzepki.

Objawy kolana skoczka – jak rozpoznać entezopatię?

Najbardziej charakterystycznym objawem kolana skoczka jest kłujący ból kolana z przodu, nasilający się przy podskokach, wchodzeniu po schodach czy przysiadach.

Kolano jest spuchnięte, a zarys więzadła wyraźnie poszerzony. Entezopatia wywołuje także sztywność stawu oraz nieprzyjemne uczucie uciekającego, niestabilnego kolana.

Może wywoływać utykanie i osłabienie mięśnia czworogłowego uda.

Sprawdź, co oznacza przeskakiwanie w kolanie 

Kolano skoczka – stopnie uszkodzenia

Ze względu na poziom zaawansowania patologicznych zmian, wyszczególniono cztery stopnie uszkodzenia więzadła rzepki:

  • stopień I – ból kolana pojawia się jedynie po aktywności fizycznej;
  • stopień II – ból jest odczuwalny w czasie rozgrzewki, a następnie po zakończonym treningu, ustępując podczas gry;
  • stopień III – ból w kolanie występuje w czasie gry, znacznie ją utrudniając;
  • stopień IV – kolano boli cały czas, dochodzi do naderwania bądź zerwania więzadła rzepki.

Jakie badania wykonać, by zdiagnozować kolano skoczka?

Diagnostyka kolana skoczka opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim.

Ortopeda zapyta, kiedy i w jakich okolicznościach pojawia się ból, jaką dyscyplinę sportową uprawiamy, poprosi o opisanie charakteru dolegliwości. Może wykonać testy prowokacyjne, np. rozciąganie więzadła.

Aby sprawdzić, czy pojawia się ból rzepki przy dotyku oraz dokonać oceny stanu więzadła i jego przyczepów, wykona badanie palpacyjne.

W diagnostyce entezopatii więzadła rzepki cenne są również badania obrazowe – RTG, USG, a w bardziej skomplikowanych przypadkach – badanie MRI.

Jak leczyć kolano skoczka?

Dobór metody leczenia kolana skoczka uzależniony jest od stadium rozwoju kontuzji.

W przypadku zmian I i II stopnia najczęściej wystarczające okazuje się leczenie zachowawcze z wykorzystaniem metody PRICE – ochrona (protection), odpoczynek (rest), chłodzenie (ice), ucisk (compression), uniesienie (elevation). Lekarz może zalecić także przyjmowanie doustnych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych oraz lecznicze zabiegi rehabilitacyjne.

Kolano biegacza – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Ignorowane objawy kolana skoczka mogą się nasilać, dlatego nie należy ich ignorować.

Jeżeli zmiany są bardziej zaawansowane (występuje nawracający lub przewlekły ból i kłucie w kolanie) bądź doszło do zerwania więzadła, konieczne jest leczenie chirurgiczne. Podczas zabiegu usuwa się uszkodzone elementy tkanki, co ułatwia prawidłowe jej gojenie.

Rehabilitacja kolana skoczka

Rehabilitacja kolana w entezopatii więzadła rzepki jest niezwykle ważnym elementem usprawniania. W przypadku zmian I i II stopnia ma ona jednocześnie charakter leczniczy.

Jednym z najbardziej istotnych jej aspektów jest odpowiednie odciążenie kończyny przy użyciu specjalistycznej opaski lub ortezy na kolano. Stabilizator na kolano skoczka ogranicza możliwość wykonywania ruchu zgięcia nogi oraz pomaga ustabilizować rzepkę.

W celu pobudzenia komórek do regeneracji i poprawy ich odżywienia stosuje się zabiegi typu flossing (technikę bandażowania) czy masaż poprzeczny.

Ważne jest rozciągnięcie napiętych mięśni i ich wzmocnienie poprzez wykonywanie ćwiczeń siłowych. Aby poprawić stabilność kolana i utrwalić wypracowane efekty, warto wykorzystać plastrowanie dynamiczne, czyli kinesiotaping.

Oklejanie kolana przyspiesza procesy regeneracyjne i zmniejsza ryzyko odnowienia kontuzji.

Zabiegi i ćwiczenia na kolano skoczka

W leczeniu kolana skoczka zastosowanie znajdują również zabiegi fizykoterapeutyczne, m.in.:

  • krioterapia – działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo;
  • elektrostymulacja prądami o malej częstotliwości – wzmacnia mięśnie stawu kolanowego;
  • magnetoterapia, ultradźwięki, laseroterapia – działają regenerująco i przyspieszają procesy gojenia.

Dobre efekty w leczeniu kolana skoczna przynosi fala uderzeniowa, czyli zabiegi z wykorzystaniem fal ultradźwiękowych o wysokim natężeniu. Dzięki głębokiej penetracji tkanek poprawiają ich metabolizm oraz łagodzą dolegliwości bólowe.

Ćwiczenia kolana z entezopatią więzadła rzepki służą poprawie stabilności stawu i wzmocnieniu mięśni. Zaczynamy od niezbyt wymagających ćwiczeń w odciążeniu, Stopniowo wprowadza się ćwiczenia oporowe, a następnie trening całej kończyny w obciążeniu.

Kolano biegacza: przyczyny, objawy, leczenie. Ćwiczenia zapobiegające kontuzji

2019-05-24 12:09 Anna Sierant

Kolano biegacza to potoczna nazwa dolegliwości bólowych, występujących zarówno u osób biegających na długich dystansach, jak i u początkujących biegaczy. Przeczytaj, co jest przyczyną wystąpienia kolana biegacza, jakie wiążą się z nim objawy i jak wygląda leczenie tej kontuzji. Poznaj również skuteczne ćwiczenia na kolano biegacza.

Kolano biegacza określa dolegliwości, które wynikają z przeciążenia określonych struktur intensywnie pracujących w trakcie biegania. Taka zależność występuje też wśród innych sportowców – amatorów i zawodowców.

Tenisiści mają swoje problemy z łokciami (tzw. łokieć tenisisty), pływacy – z barkami, a hokeiści – ze zbyt przeciążoną jedną stroną ciała.

Tym razem skoncentrujmy się jednak na kolanie biegacza, czyli zespole tarcia pasma biodrowo-piszczelowego (ITBS).

Spis treści:

Przyczyny kolana biegacza

Aby poznać przyczynę dolegliwości określanych kolanem biegacza, trzeba odwołać się do ludzkiej anatomii.

Pasmo biodrowo-piszczelowe stanowi miejsce przyczepu mięśnia napinacza powięzi szerokiej i mięśnia pośladkowego wielkiego, można by je określić jako nieelastyczną kolagenową strukturę rozciągniętą między nimi.

Przebiega ono od miednicy po kość piszczelową, dodatkowy przyczep ma na nadkłykciu bocznym kości udowej. Gdy pasmo jest przeciążone, dociska tkankę łączną do kości, powodując ból.

Do przeciążenia pasma dochodzi, gdy mięsień naprężacz powięzi szerokiej i mięsień pośladkowy wielki przejmują rolę głównego stabilizatora miednicy – mięśnia pośladkowego średniego. Bieganie powoduje pogłębienie tego mechanizmu i przeciążenie struktur tkanki łącznej więzadła rzepki, łąkotki bocznej, głowy strzałki i kolana.

Wystąpienie kolana biegacza może też powodować duża intensywność treningowa lub częste nagłe zwiększenia intensywności wysiłku.

Przyczyną pojawienia się kolana biegacza jest niewłaściwa technika biegania na tzw. piętę. Choć w przypadku chodzenia się ona sprawdza, bo działa amortyzująco, to podczas biegania – zdecydowanie nie.

Kontakt pięty z podłożem prowadzi do sekwencji rotacyjnej w całej nodze, co w trakcie biegu kończy się działaniem zbyt dużej na nią siły, a w konsekwencji przeciążeniem stawów kolanowych, skokowych, biodra i kręgosłupa. Zupełnie inaczej rzecz się ma, gdy biegniemy z tzw. śródstopia – wtedy za amortyzację odpowiada właśnie stopa.

Zetknięcie stopy z podłożem powoduje napięcie rozcięgna podeszwowego, co wspomaga pracę mięśni pośladkowych i umożliwia swobodne prostowanie, a nie zginanie biodra, jak w przypadku biegu ‘na piętę’.

Czytaj też: Jak prawidłowo biegać? Technika biegu, przyspieszenie, podbiegi [WIDEO]

Z kolei jeśli biegamy zbyt długo, zbyt wolno i mamy słabą technikę, pochylamy miednicę do przodu, powodując napięcie naprężacza, co prowadzi do dolegliwości bólowych w paśmie. Kolano biegacza jest więc przypadłością zarówno doświadczonych biegaczy, pokonujących długie dystanse, jak i osób początkujących, które dopiero opanowują właściwą technikę biegania.

Warto dodać, że negatywny wpływ na stawy biodrowe i kolanowe ma również bieganie bez rozgrzewki i ruszanie w trasę w niewłaściwie dobranym obuwiu… ze zbyt dużą amortyzacją – może i biega się w nich wygodniej, ale też w mniejszym stopniu odczuwa siłę uderzenia o podłoże – wydaje się nam, że nie uderzamy wystarczająco mocno, więc w konsekwencji robimy to zbyt ‘ciężko’.

Czytaj też: Jak wybrać dobre buty do biegania? Poradnik w 4 krokach [WIDEO]

Jako że kolano biegacza jest nazwą potoczną, nierzadko tym mianem, poza zespołem tarcia biodrowo-piszczelowego określa się inne patologie występujące w stawie kolanowym: konflikt rzepkowo-udowy lub chondromalację rzepki.

Jak diagnozuje się kolano biegacza?

Występowanie dolegliwości mogących wskazywać na kolano biegacza wymaga wizyty u ortopedy. Lekarz przeprowadza dokładny wywiad, wykonuje niezbędne badania, wśród nich rezonans magnetyczny, który umożliwia bardzo precyzyjne wskazanie przyczyn wystąpienia patologii i rozmiarów powstałych uszkodzeń. Wykonywane są również badania oceniające stopień przykurczu pasma biodrowo-piszczelowego:

  • Test Obera – chory leży na boku, a terapeuta odwodzi w stawie biodrowym (czyli po prostu unosi) zgiętą pod kątem 90 stopni nogę. Jeśli przykurcz występuje, uniesienie nogi jest niemożliwe.
  • Test Renne – pacjent wykonuje przysiad na chorej nodze do momentu uzyskania 30- lub 40-stopniowego ugięcia w stawie kolanowym. Odczuwany w okolicy kłykcia bocznego ból świadczy o pozytywnym wyniku testu.
  • Test Noble'a – pacjent leży na plecach, a wykonujący badanie zgina jego nogę w stawie kolanowym pod kątem 90 stopni, a w stawie biodrowym – pod kątem do 50 stopni. Palcami ręki umieszczonej na udzie pacjenta wywiera ucisk na boczny kłykieć kości udowej. Drugą ręką powoduje bierny wyprost nogi w stawie kolanowym przy zgięciu stawu biodrowego i coraz mocniejszym ucisku bocznego kłykcia kości udowej. Gdy zgięcie wyniesie 40 stopni, pacjent prostuje staw kolanowy. Ból, jeśli nie jest odczuwany po stronie grzbietowej uda (co wskazuje na przykurcz mięśni kulszowo-udowych), świadczy o pozytywnym wyniku testu.
You might be interested:  Zrosty pooperacyjne – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Kolano biegacza – objawy

Osoby, u których występuje kolano biegacza, narzekają na ból w okolicy przednio-bocznej stawu kolanowego. Odczuwają go jako rozległy ból kolana w okolicy rzepki – po bokach i z przodu.

Objawia się największą intensywnością, gdy staw jest zgięty pod kątem 30 stopni, czyli najczęściej podczas zbiegania ze wzniesienia, schodzenia ze schodów, a także w sytuacji nagłego zatrzymania biegu.

Dolegliwości pojawiają się zazwyczaj po przebiegnięciu kilku kilometrów i są tak uciążliwe, że zmuszają do zejścia z trasy. Ból pojawia się także podczas napinania mięśnia pośladkowego wielkiego – kiedy gwałtownie wstajemy lub wchodzimy po schodach.

Gdy występuje kolano biegacza, można też usłyszeć chrobotanie, trzeszczenie w stawie, pojawia się uczucie zablokowania stawu, zwłaszcza podczas próby wykonania przysiadu. Zdarzają się również obrzęki kolana. Ból nasila się podczas badania palpacyjnego.

Kolano biegacza – leczenie

Leczenie kolana biegacza początkowo powinno przebiegać według zasady R.I.C.E., a więc:

  • odpoczynek (ang. rest);
  • schładzanie (ang. ice);
  • ucisk (niezbyt mocny) za pomocą bandaża lub opaski uciskowej, jeśli pojawiła się opuchlizna (ang. compression);
  • uniesienie nogi z podporem – również w przypadku wystąpienia opuchlizny (ang. elevation).

Warto również pomóc sobie wskazanymi przez lekarza maściami, żelami lub sprayem chłodzącym oraz lekami o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym.

Przydatna okaże się również fizykoterapia, obejmująca zabiegi o działaniu przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym (krioterapia, światło spolaryzowane, jonofereza z lekiem przeciwzapalnym), a także zabiegi regeneracyjne i przyśpieszające gojenie (ultradźwięki, magneto- i laseroterapia).

Fizykoterapia obejmuje również masaż, który rozluźni powięź szeroką uda i naprężacz oraz kinesiotaping, czyli oklejanie stawu kolanowego specjalnymi plastrami.

Ważne jest, by zaprzestać treningów w momencie, gdy pojawi się ból. Kontynuowanie aktywności może zaostrzyć dolegliwości i wydłużyć czas leczenia.

Niezbędnym elementem leczenia kolana biegacza jest rehabilitacja, którą można podzielić na etapy. W pierwszym wykonuje się ćwiczenia izometryczne, a także pobudzające stymulację nerwowo-mięśniową i rozciągające zginacze stawu kolanowego oraz mięsień czworogłowy uda.

W drugim etapie prowadzone są ćwiczenia oporowe, poprawiające stabilizację i uelastyczniające tkanki miękkie, a także ćwiczenia całej nogi, by zwiększyć siłę, dynamikę oraz zakres ruchu mięśni stawu kolanowego. Wykonuje się również – na samym końcu – trening funkcjonalny z ćwiczeniami dynamicznymi z pełnym obciążeniem.

O doborze ćwiczeń decyduje fizjoterapeuta, pod którego opieką są one wykonywane.

W najtrudniejszych i bardzo rzadkich przypadkach, gdy farmako- i fizykoterapia oraz rehabilitacja nie przyniosły efektów, wykonuje się zabieg chirurgiczny.

  • Wykonuj ćwiczenia wzmacniające mięśnie wokół stawu kolanowego podczas całego sezonu biegowego, a nie dopiero wtedy, gdy pojawi się ból.
  • Zwróć uwagę na swoją technikę biegania – najlepiej skonsultuj się z instruktorem lub doświadczonymi biegaczami.
  • Zaopatrz się w buty z niewielką amortyzacją.
  • Nie zapominaj o rozgrzewce, która przygotuje mięśnie do wysiłku.
  • Nie zwiększaj gwałtownie ani liczby treningów, ani długości pokonywanej trasy.
  • Staraj się biegać nie tylko po utwardzonym podłożu, ale wybieraj też naturalne ścieżki, np. w lesie. Dzięki temu zaangażujesz więcej partii mięśni i odciążysz stawy.

Kolano biegacza – ćwiczenia

Poniżej przedstawiamy przykładowe ćwiczenia, które pozwolą zapobiec wystąpieniu kolana biegacza, a także wspomogą rehabilitację. Pamiętaj jednak, by ich wykonywanie skonsultować z fizjoterapeutą.

1. Ćwiczenie na wzmocnienie prostowników stawu kolanowego

Stań w rozkroku, stawy barkowe powinny znajdować się dokładnie nad stawami kolanowymi. Same kolana lekko ugnij i delikatnie wysuń do przodu. Wykonując ćwiczenie pamiętaj, by zachować prosty kręgosłup. Zacznij wykonywać przysiady, jednak nie schodź niżej niż do pozycji, w której uzyskasz kąt 90 stopni w stawie kolanowym. Następnie wróć do pozycji wyjściowej – powtórz ćwiczenie 15 razy.

2. Ćwiczenie na wzmocnienie zginaczy stawu kolanowego

Stań w pozycji wyprostowanej, z rękoma uniesionymi i złączonymi za głową. Stopy powinny być ułożone równolegle, nogi rozstawione na szerokość bioder. Jedną nogą wykonaj wykrok, a następnie obniż swoją pozycję i zegnij nogę w stawie kolanowym pod kątem 90 stopni do tułowia.

Jednocześnie drugą nogę również zegnij – przyklęknij na niej (ale nie wykonuj pełnego uklęku, nie dotykaj podłoża) – również powinna być ugięta pod kątem 90 stopni do ciała. Powoli, zaczynając od prostowania nogi będącej w wykroku, wróć do pozycji wyjściowej.

Ćwiczenie powtórz 10 razy.

Czytaj też: Wypady i wykroki – jak poprawnie je wykonywać? Efekty wypadów i wykroków

3. Ćwiczenie na większą stabilność stawu kolanowego

Na jednej nodze stań, a drugą zegnij w kolanie, umieszczając jej piszczel na taborecie (nie na krześle, ponieważ będzie ci przeszkadzać oparcie) – stopa powinna wystawać z jednej strony, a kolano – z drugiej.

Ręce oprzyj na udach. Nogę, na której stoisz zacznij zginać w kolanie, tak, jak byś chciał usiąść na nodze ułożonej na krześle. Około 15 cm nad krzesłem zatrzymaj ćwiczenie i wróć do pozycji startowej.

Ćwiczenie powtórz 15 razy.

4. Ćwiczenie na wzmocnienie mięśnia czworogłowego uda

Usiądź na krześle i zacznij prostować kolano do momentu, gdy noga znajdzie się w pozycji równoległej do podłoża. Wtedy napnij mięśnie – wytrzymaj kilka sekund, opuść nogę. Ćwiczenie powtórz 15 razy.

5. Ćwiczenie na wzmocnienie mięśnia dwugłowego uda

Stań przodem do krzesła i oprzyj na oparciu obie ręce. Lekko ugnij kolana, a następnie ugnij jedną nogę w kolanie i staraj się unieść ją jak najwyżej do tyłu – podczas każdego kolejnego treningu staraj się, by ta wysokość była coraz większa. Ćwiczenie powtórz 15 razy.

6. Ćwiczenie na rozciągnięcie mięśni rotatorów i przywodzicieli stawu biodrowego

Usiądź na macie z wyprostowanymi nogami, a następnie oprzyj jedną stopę na drugiej. Weź wdech, a na wydechu przyciśnij ręką kolano wierzchniej nogi, jakby starając się je docisnąć do podłoża. Wytrzymaj w tej pozycji jak najdłużej, powtórz ćwiczenie kilkanaście razy, z każdym powtórzeniem starając się wydłużać czas ucisku.

Sprawdź też: Ćwiczenia i treningi nieobciążające kolan

Kolano biegacza – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia Redaktor prowadząca działy Psychologia i Uroda, a także stronę główną w serwisie Poradnikzdrowie.pl. Jako dziennikarka współpracowała m. in. z ‘Wysokimi Obcasami’, serwisami: dwutygodnik.com i entertheroom.com, kwartalnikiem ‘G'RLS Room’. Współtworzyła również magazyn internetowy ‘Pudrowy Róż’. Prowadzi blog jakdziewczyna.wordpress.com.

Kolano biegacza

Ból przedziału przedniego kolana jest zlokalizowany z przodu kolana, w okolicy rzepki. Potocznie nazywany „kolanem biegacza” jest częstą przypadłością ludzi, którzy rekreacyjnie uprawiają sport, zwłaszcza bieganie i skakanie.

Przeciążenie Objawy bólowe (ból kolana) nasilają się w czasie chodzenia po schodach (w szczególności do góry), przysiadów, dłuższego siedzenia i biegania. Przyczyną tego typu kontuzji (ból kolana – kolana biegacza) jest najczęściej przeciążenie, osłabienie mięśni oraz brak odpowiedniej równowagi mięśniowej. W niektórych przypadkach bóle tego typu spowodowane są wcześniejszym urazem. Jeśli ból stawu kolanowego nie ustępuje po odpoczynku, należy zgłosić się do ortopedy, aby zasięgnąć profesjonalnej opinii.

Kolano biegacza – jak leczyć

Warto dość szybko pozbyć się dolegliwości związanych z kolanem biegacza, bo przez brak stabilizacji i zaburzony wzorzec ruchu,  kompensacja mięśniowa może odbywać się poprzez inne częsci ciała. Wtedy ból pojawi się nie tylko w kolanie.

Zachęcamy do obejrzenia poniższego filmu, gdzie przedstawione są ćwiczenia na kolano biegacza (kolano biegacza ćwiczenia). Fizjoterapeuta zaprezentuje m.in., jak prawidłowo dokonać rolowania pasma biodrowo-piszczelowego czy jak wzmocnić pośladki przy pomocy taśmy (kolano biegacza fizjoterapia).

Warto bliżej się temu przyjrzeć, bo problemy skutkujące bólem kolana mogą zaczynać się już w okolicy kości udowej.

Kolano biegacza – rehabilitacja

Czasem ortopeda, aby dokładnie ocenić stan kolana, zaleca wykonanie diagnostyki obrazowej, rtg, USG lub MR. Leczenie najczęściej wymaga odpowiednich ćwiczeń wzmacniających pod okiem fizjoterapeuty.

Podczas pierwszej wizyty rehabilitant dokładnie diagnozuje, które mięśnie są osłabione, a które wymagają rozciągania. W ten sposób dobierany jest indywidualny program ćwiczeń.

You might be interested:  Koilonychia (paznokcie łyżeczkowate) – przyczyny, objawy, leczenie

Pacjent otrzymuje gotowy plan, według którego powinien ćwiczyć.

Leki i artroskopiaNiekiedy zaleca się również leki, najczęściej podawane do stawu kolanowego, aby przyspieszyć proces powrotu do pełni zdrowia.

W rzadkich przypadkach, kiedy leczenie zachowawcze nie przynosi pozytywnych efektów, wymagane jest leczenie operacyjne.

Wówczas wykonuje się artroskopię kolana – małoinwazyjny zabieg, w czasie którego naprawiane są wszystkie uszkodzenia wewnątrz kolana.

Kolano biegacza–operacja

Zalety artroskopii Artroskopia jest coraz chętniej wybieranym przez pacjentów zabiegiem, gdyż gwarantuje szybki powrót do aktywności fizycznej, niewielkie blizny i krótki czas spędzony w klinice (2 dni). Jeśli kolano biegacza jest Twoim problemem, zgłoś się do Rehaport po profesjonalną diagnozę i leczenie.

Kolano biegacza – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Kolano biegacza – profilaktyka

Zasadą nadrzędną jest jednak odpowiednie podejście do tematu aktywności fizycznej. Jeśli zaczynasz swoją przygodę ze sportem, np.

z bieganiem, po kilku latach bezczynności, warto wcześniej odwiedzić specjalistę i ustalić plan powrotu do sportu. „First get strong, then get fit” – to bardzo ważna zasada.

Czyli najpierw musimy wzmocnić mięśnie, aby sport stał się przyjemny i bezpieczny – wówczas ten sport rzeczywiście taki będzie.

Autor:

  • dr n. med. Paweł Bąkowski, ortopeda Rehasport

Kolano biegacza – fizjoterapia i kinezyterapia

Kolano biegacza to jedna z najczęstszych kontuzji u osób regularnie uprawiających bieganie. Schorzenie pojawia się nagle, nie dając wcześniej żadnych objawów, które mogłyby alarmować o rozwoju kontuzji. Jakie są przyczyny urazu i jak go rozpoznać? Jak leczyć kolano biegacza za pomocą fizjoterapii i kinezyterapii? Wyjaśniamy w artykule.

Kolano biegacza – przyczyny powstawania urazu

Jak wspomniano – najczęstszą przyczyną powstania kontuzji, potocznie nazywanej „kolano biegacza”, jest przeciążenie stawu kolanowego.

Dzieje się tak na skutek regularnej aktywności fizycznej, związanej z obciążeniem stawu.

Dochodzi do niej u osób uprawiających takie dyscypliny sportu, jak: bieganie, kolarstwo, narciarstwo, łyżwiarstwo, piłka nożna, fitness z podskokami itp.

Kolano biegacza – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Istnieje jednak kilka innych czynników, które mogą powodować nadmierne obciążenie stawu kolanowego.

Do powstania urazu często doprowadza zaburzenie produkcji mazi stawowej, wypełniającej staw kolanowy, która odpowiada za zmniejszanie tarcia.

Nierzadko możemy spotkać się również z rozmiękczeniem chrząstki rzepki, przykurczem mięśniowym czy też wystąpieniem patologii morfologicznych rzepki.

Uwaga! Kolano biegacza może zostać spowodowane regularnym poruszaniem się na wysokich obcasach lub długotrwałym siedzeniem w jednej pozycji ze zgiętym kolanem. Pośrednią przyczyną urazu może być również nadwaga i siedzący tryb życia.

Jak rozpoznać kolano biegacza? Najczęstsze objawy

Najbardziej charakterystycznym objawem, z którym możemy spotkać się w przypadku przeciążenia stawu kolanowego, jest intensywny ból. Objawy bólowe najczęściej pojawiają się nagle i obejmują przednią lub boczną część kolana.

Dolegliwości mogą nasilać się podczas aktywności lub w trakcie przebywania w jednej pozycji, kiedy staw w kolanie jest zgięty. W takiej sytuacji należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza w celu wykonania diagnostyki. Jeśli zaniedbamy tę kwestię, kontuzja może osiągnąć stan zaawansowany z nasilającym się bólem i obrzękiem.

Diagnostyka kolana biegacza

Gdy zaobserwujemy długo utrzymujący się ból w obrębie stawu kolanowego, niezbędne jest wykonanie badań diagnostycznych. Aby zweryfikować, czy doskwiera nam kolano biegacza, przeprowadza się:

  • Rezonans magnetyczny – jedno z najczęściej stosowanych bezinwazyjnych badań obrazowych. Rezonans umożliwia ocenę stanu wszystkich części stawu kolanowego;
  • Artroskopię – badanie, podczas którego do wnętrza stawu kolanowego zostaje wprowadzona kamera. Dzięki temu lekarz posiada możliwość szczegółowej oceny budowy stawu oraz występowania potencjalnych schorzeń.

Leczenie kolana biegacza

Jeśli doskwiera nam kolano biegacza, niezbędne jest podjęcie odpowiedniego leczenia. Jest to uraz stawu, który można wyleczyć całkowicie i powrócić do pełnej aktywności.

Jednak w przypadku zaawansowanego stadium, często zdarza się, iż konieczna jest rezygnacja z intensywnego uprawiania sportów obciążających staw. Powrót do aktywności powinien przebiegać stopniowo i niezbędna jest w tym przypadku kontrola lekarska.

Dzięki temu kontuzjowany będzie mógł uniknąć powikłań oraz późniejszych przeciążeń stawu kolanowego. Jak leczyć kolano biegacza?

Fizjoterapia a kolano biegacza

W przypadku kolana biegacza nie bez znaczenia pozostają zabiegi fizjoterapeutyczne, które najczęściej przyjmują formę fizykoterapii. Lekarz może skierować pacjenta na zabiegi:

  • leczenia ultradźwiękami,
  • laseroterapii wysokoenergetycznej,
  • elektroterapii,
  • magnetoterapii,
  • krioterapii,
  • jonoforezy.

Tego typu leczenie ma na celu przede wszystkim złagodzenie dolegliwości bólowych oraz przebudowę struktur stawu kolanowego, wzmocnienie ich, by zmniejszyć ryzyko wystąpienia kolejnych kontuzji.

W leczeniu kolana biegacza bardzo dobre efekty przynosi fala uderzeniowa. To zabieg mający szerokie zastosowanie w leczeniu kontuzji sportowych. Szczegółowo opisaliśmy go przy okazji omawiania innego popularnego urazu kolana, czyli tzw. kolana skoczka: Zastosowanie fali uderzeniowej – kolano skoczka.

Pacjenci po zakończeniu sesji fizjoterapeutycznej często decydują się na przeprowadzanie zabiegów samodzielnie w domu. Jest to możliwe dzięki przenośnym aparatom do fizykoterapii. Aby zabezpieczyć się przed późniejszym urazem, poleca się stosowanie aparatów typu:

  • aparat do laseroterapii;
  • urządzenie do elektroterapii – generator fali TENS, MEMS;
  • aparat medyczny do terapii ultradźwiękowej.

Takie działania profilaktyczne przynoszą bardzo dobre rezultaty i są niezwykle istotne, zwłaszcza w przypadku osób, które nie rezygnują ze sportów obciążających staw. Warto pamiętać, że odbyta kontuzja zawsze zwiększa ryzyko występowania urazów. Z tego powodu istotną rolę odgrywa regularna profilaktyka.

Kinezyterapia a kolano biegacza

Leczenie kolana biegacza obejmuje również kinezyterapię, która polega na wykonywaniu odpowiednich ćwiczeń rehabilitacyjnych.

W pierwszym etapie terapeuta kładzie nacisk na ćwiczenia bez obciążania stawu kolanowego, zwłaszcza rozciąganie oraz aktywność, której celem jest wzmocnienie mięśni.

Mogą to być ćwiczenia rozciągające mięsień czworogłowy uda, izometryczne, czy też ćwiczenia stymulujące nerwy i mięśnie w obrębie stawu.

Następnie przechodzi się do stopniowego wprowadzenia ćwiczeń na kolano biegacza, czego celem jest poprawa stabilizacji stawu, zwiększenie elastyczności tkanek miękkich oraz czucia stawu w przestrzeni.

Ostatni etap kinezyterapii polega na wykonywaniu  ćwiczeń całej kończyny dolnej, dzięki którym możliwe jest zwiększenie siły i poprawa kontroli ruchu oraz pracy.

Dzięki tego typu ćwiczeniom poprawia się zakres ruchów oraz dynamika. Często stosuje się również trening funkcjonalny, który obejmuje ćwiczenia intensywne i dynamiczne o pełnym obciążeniu.

Może to być pływanie, bieganie, przysiady.

Kolano biegacza – przyczyny, objawy, leczenie, zapobieganie

Kolano biegacza to nazwa, która charakteryzuje kontuzję występującą zazwyczaj u osób biegających. Taki uraz może towarzyszyć zarówno początkującym, jak i zaawansowanym biegaczom. Kolano biegacza można leczyć, a także można mu zapobiegać. Poznaj wszystkie szczegóły dotyczące kolana biegacza. Kolano biegacza może najbardziej zainteresować osoby biegające, jak i sportowców w ogóle.

1. Kolano biegacza – przyczyny

Kolano biegacza, to nic innego jak przeciążenie pasma biodrowo-piszczelowego. Jest to struktura rozciągająca się między biodrem a kolanem. Ból towarzyszący kolanu biegacza towarzyszy podczas ruchów, ale także, wtedy kiedy nogi odpoczywają. Ból występuje zazwyczaj po bokach stawu kolanowego.

Kolano biegacza bardzo często towarzyszy tym, którzy:

  • biegają po nierównej powierzchni;
  • mają słabe mięśnie w okolicy stawu;
  • złą budowę w obrębie pasma biodrowo-piszczelowego;
  • ich kończyny są różnej długości.

Często na kolana biegacza narzekają także osoby, które biegają od pięty, obciążając tym samym mocno staw biodrowy, kolanowy oraz kręgosłup. Lądując na śródstopiu, ciężar ciała ląduje właśnie na stopie, nie powodując takich urazów, jak stawiając krok od pięty.

Mało kto zdaje sobie też sprawę z tego, iż na powstawanie kolana biegacza ma wpływa bieganie bez rozgrzewki oraz brak rozciągania tuż po bieganiu. Złe dobrane obuwie również może być przyczyną kolana biegacza.Każda grupa sportowa cierpi na jakieś schorzenie: tenisistów bolą łokcie, a pływaków barki, również biegacze mają na co narzekać.

2. Kolano biegacza – objawy

Kolano biegacza objawia się bólem w okolicy stawu kolanowego, który jest zlokalizowany najczęściej po bokach, w okolicach rzepki. Nasila się, gdy kolano ułożone jest pod kątem 30 st., czyli może występować podczas schodzenia ze schodów, zbiegania lub nawet kiedy źle ułożymy kolana siedząc, lub leżąc.

3. Kolano biegacza – leczenie

Kolano biegacza powinno być skonsultowane jak najszybciej z lekarzem ortopedą. Na wstępie lekarz powinien wykonać dokładny wywiad z pacjentem, dowiadując się wszystkiego, co konieczne, na temat trybu życia pacjenta.

Kolano badacza powinno być poddane dokładnym badaniom, takim jak: rezonans magnetyczny, test Obera czy test Renne.

You might be interested:  Ileostomia – pielęgnacja, dieta, powikłania

Podczas leczenia kolana biegacza niezbędny będzie odpoczynek oraz uciskanie miejsca bandażem, gdy występuje opuchlizna.

Pomocne mogą przydać się maści i żele, a także suplementy przepisane przez lekarza, które łagodzą stan zapalny. Jeżeli lekarz zaleci, to można skorzystać z usług rehabilitanta lub wykonać taping.

Podczas rehabilitacji stawu kolanowego najpierw wykonywane są ćwiczenia izometryczne oraz rozciągające. Następnie rehabilitant powinien wykonywać z pacjentem ćwiczenia oporowe, mające na celu wzmocnienie całej nogi.

4. Kolano biegacza – zapobieganie

Można wspomóc swoje stawy, aby kolano biegacza nam nie doskwierało.

Przede wszystkim należy zadbać o prawidłową i najlepszą technikę biegania, jeżeli sami nie jesteśmy w stanie stwierdzić czy dobrze biegamy, to warto skonsultować swoją technikę z doświadczonym biegaczem.

Należy także wykonywać ćwiczenia wzmacniające stawy. Samo bieganie bardzo obciąża kolana, dlatego zadbajmy o ćwiczenia wzmacniające przynajmniej 3 razy w tygodniu.

Nie można biegać kilkadziesiąt kilometrów, nie będąc do tego w pełni przygotowany. Zwiększajmy dystanse biegowe stopniowo – na wszystko przyjdzie czas.

Kolano biegacza – co to jest?

Z tekstu dowiesz się:

  • jakie są przyczyny kolana biegacza
  • jak się objawia ta dolegliwość,
  • jak przebiega leczenie choroby,
  • jakie są skuteczne ćwiczenia na kolano biegacza.

Pasmo biodrowo-piszczelowe to część powięzi szerokiej obejmująca mięśnie uda. Biegnie ono wzdłuż bocznej powierzchni uda pionowo w dół i ma szerokość około 6 cm.

Główną funkcją pasma biodrowo-piszczelowego jest hamowanie ruchu przywodzenia w stawie biodrowym oraz usztywnianie stawu kolanowego w pozycji wyprostowanej.

Przeciążenie pasma biodrowo-piszczelowego często nazywa się kolanem biegacza – jest to jedna z kontuzji najczęściej występujących wśród osób uprawiających bieganie, zarówno amatorsko, jak i wyczynowo.

Przed rozpoczęciem swojej przygody z bieganiem należy się skonsultować ze specjalistą, który podpowie, jak zacząć biegać, by ta czynność była korzystna dla zdrowia. Wśród czynników ryzyka kolana biegacza wymienia się bowiem przede wszystkim błędy treningowe:

  • bieganie w zbyt szybkim tempie,
  • zbyt długie trasy,
  • zaniedbywanie w trakcie biegania przerw na marsz,
  • brak reakcji na odczuwane podczas biegu zmęczenie,
  • zaniedbywanie odpoczynku podczas biegania w wysokiej temperaturze.

Oprócz tego ryzyko występowania kolana biegacza zwiększają także pewne nieprawidłowości anatomiczne: krótsze i bardziej napięte pasmo biodrowo-piszczelowe, zaburzenia w ustawieniu miednicy, szpotawość i koślawość kolan, płaskostopie, a także różnica w długości kończyn dolnych.

Wśród głównych objawów kolana biegacza można wymienić przede wszystkim pojawiający się w bocznej części stawu kolanowego ból zwiększający się w trakcie biegu. Ma on wówczas ostry, narastający charakter i bardzo często zmusza biegacza do zaprzestania aktywności. Z reguły ból pojawia się jedynie podczas biegania i ustępuje po zakończeniu treningu.

Ból kolana u biegacza spowodowany przeciążeniem pasma biodrowo-piszczelowego zawsze wymaga odpowiedniego leczenia. W fazie ostrej stosuje się m.in. miejscowe i doustne leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, zimne okłady, czasami również miejscowe podanie leków sterydowych (w zastrzyku).

Istotną częścią leczenia jest też rehabilitacja kolana biegacza. Może ona obejmować terapię ultradźwiękami, jonoforezę, krioterapię, laseroterapię oraz kinesiotaping.

Jeżeli jednak mimo zastosowanego leczenia ból kolana u biegacza utrzymuje się powyżej sześciu miesięcy, należy rozważyć leczenie operacyjne.

Po operacji i odpowiedniej rehabilitacji zwykle można wrócić do biegania, choć zdarza się, że pacjentom zaleca się używanie w trakcie treningu specjalnej opaski na kolano do biegania, której zadaniem jest stabilizowanie stawu oraz utrzymywanie prawidłowego rozgrzania jego struktur.

Kolano biegacza – objawy, ćwiczenia, leczenie

Kolano biegacza – taką diagnozę nader często słyszą sportowcy uskarżający się na ból kolana po bieganiu. Na czym polega to schorzenie?  Dlaczego bieganie powoduje ból kolana? Jak leczyć kontuzję? Czy istnieją skuteczne ćwiczenia na wyeliminowanie dolegliwości?

Czym jest kolano biegacza?

Kolano biegacza, to potoczna nazwa schorzenia znanego w medycznej nomenklaturze, jako zespół pasma biodrowo-piszczelowego, występującego przede wszystkim u osób czynnie uprawiających sport – bieganie, ale też piłkę nożną, kolarstwo, czy podnoszenie ciężarów.

Pasmo biodrowo-piszczelowe należy do powięzi szerokiej, obejmującej mięśnie uda. Ma szerokość około 6 centymetrów, zbudowane jest przede wszystkim z kolagenu i charakteryzuje się relatywnie dużą sztywnością.

Ulokowane jest pionowo wzdłuż powierzchni uda, znajdując u dołu przymocowanie do kłykcia górnego piszczeli, u góry zaś będąc przedłużeniem łączących się włókien ścięgnistych w bocznej części biodra.

Pasmo biodrowo-piszczelowe spełnia istotną rolę, jeśli chodzi o narząd ruchu:

  • usztywnia staw kolanowy w wyproście,
  • hamuje ruch przywodzenia w stawie biodrowym.

Ból kolana po bieganiu

Kolano biegacza jest efektem długotrwałego, cyklicznego tarcia pasma biodrowo-piszczelowego o nadkłykieć boczny kości udowej. Kontuzja ta objawia się w charakterystyczny sposób.

Podstawowe symptomy, to:

  • ból kolana po bieganiu – po zewnętrznej stronie nogi, w rejonie stawu kolanowego, ale też rozlewający się na pozostałe obszary kończyny, zwłaszcza w przedziale między kolanem a biodrem,
  • nasilenie dolegliwości bólowych w czasie wysiłku fizycznego – szybkiego marszu, biegu, ćwiczeń, wchodzenia po schodach,
  • osłabienie symptomów w pozycji siedzącej lub leżącej, zwłaszcza po wyprostowaniu nogi w kolanie,
  • ograniczenie ruchomości nogi w stawie kolanowym, utrudnione poruszanie się,
  • miejscowy obrzęk i zaczerwienienie.

Skąd się bierze ból kolana podczas biegania?

Jak podają autorzy opracowania Protokół rehabilitacyjny w przypadku „kolana biegacza” (zespół pasma biodrowo-piszczelowego) – studium przypadku, tak zwane „kolano biegacza” statystycznie stanowi 8,5 procent wszystkich kontuzji przeciążeniowych, do których dochodzi w trakcie aktywności fizycznej. Ból kolana podczas biegania, a także po bieganiu, czyli charakterystyczne objawy „kolana biegacza” najczęściej są konsekwencją błędów treningowych.

Należą do nich:

  • brak rozgrzewki,
  • zbyt szybkie tempo biegu,
  • zbyt długi dystans biegu,
  • brak przerw w trakcie długiego biegu,
  • brak reakcji na pierwsze symptomy przeciążenia,
  • niewłaściwa technika biegu,
  • niewłaściwe obuwie,
  • niewłaściwa powierzchnia (np. twardy beton lub asfalt),
  • u kolarzy – niewłaściwe ustawienie siodełka, nieprawidłowy rozmiar ramy roweru.

Ból kolana po bieganiu (po zewnętrznej stronie)

Prawdopodobieństwo przeciążenia, skutkujące bólem kolana po bieganiu (po zewnętrznej stronie) potęgowane jest przez określone czynniki ryzyka, wynikające głównie z wad anatomicznych lub innych schorzeń, zaburzeń i przeciążeń, z którymi na co dzień zmaga się biegacz.

Wymienić w tym kontekście można między innymi takie przyczyny, jak:

  • nieprawidłowa budowa anatomiczna pasma biodrowo-piszczelowego (zbyt krótkie, zbyt napięte),
  • osłabienie mięśnia pośladkowego średniego,
  • słabość mięśnia odwodziciela biodra,
  • zbyt duże zróżnicowanie siły przednich i tylnych mięśni ud,
  • skrzywienie kręgosłupa w odcinku lędźwiowym,
  • nieprawidłowe ustawienie miednicy,
  • szpotawość, koślawość kolan,
  • płaskostopie,
  • różnica w długości lewej i prawej kończyny.

Leczenie kolana biegacza

Farmakologiczne leczenie kolana biegacza w większości przypadków sprowadza się do działań typowo objawowych, łagodzących dolegliwości bólowe i ewentualny obrzęk powodowany stanem zapalnym.

Do standardowych środków leczniczych należą w tej sytuacji niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym przede wszystkim diklofenak, które stosować można miejscowo w postaci maści przeciwbólowej, lub ogólnoustrojowo (tabletki przeciwbólowe).

Oprócz tego, w przypadku bardzo silnego bólu, wykonuje się niekiedy zastrzyki sterydowe.

Oprócz farmakologii, w leczeniu kolana biegacza wykorzystuje się:

  • fizjoterapię, w tym typowe działania manualne a także plastrowanie dynamiczne (tzw. kinesjotaping),
  • zabiegi fizykoterapeutyczne, takie jak: krioterapia, laser, ultradźwięki, jonoforeza.

Ćwiczenia na kolano biegacza

Niezwykle ważnym elementem terapii w przypadku kolana biegacza jest chwilowe poskromienie sportowych ambicji i powstrzymanie się od biegania oraz innych intensywnych form treningu.

Zamiast tego zaleca się ściśle określone ćwiczenia. Na kolano biegacza najlepszy jest tak zwany stretching, czyli rozciąganie.

Jak należy wykonywać tego typu ćwiczenia? Większość z nich znamy z klasycznej rozgrzewki, rozpoczynającej lekcje WF w szkołach.

Przykładowo:

  • stajemy prosto, jedną z nóg zginamy w stawie kolanowym, chwytamy za stopę i przyciągamy ją do pośladka. podobne ćwiczenie można wykonać w pozycji leżącej na boku. W ten sposób rozciągamy mięśnie czworogłowe ud,
  • siadamy z wyprostowanymi nogami. pochylamy grzbiet, starając się palcami rąk sięgnąć do stóp (ćwiczenie na zginacze stawu kolanowego),
  • stajemy w wykroku. Nogę, która znajduje się z przodu, zginamy w kolanie, opuszczając jednocześnie w jej kierunku wyprostowany tułów (możemy się podeprzeć dłońmi o kolano). Noga tylna pozostaje prosta.
  • Autor: Piotr Brzózka
  • Czytaj też:
  • Źródła:
  • Jakub Piotrowski, Anna Drozdek, Aleksandra Baryła, Agata Baryła, Przeciążenie pasma biodrowo-piszczelowego (ITBS) Przyczyny, diagnostyka, leczenie, Rehabilitacja w praktyce 1/2016
  • Ryszard Biernat, Dariusz Czaprowski, Protokół rehabilitacyjny w przypadku „kolana biegacza” (zespół pasma biodrowo-piszczelowego) – studium przypadku, Postępy Rehabilitacji 3, 2012

Treści z serwisu recepta.pl mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny i nie mogą zastąpić kontaktu z lekarzem lub innym specjalistą. Administrator nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie porad i informacji zawartych w serwisie bez konsultacji ze specjalistą.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *