Krwiak podtwardówkowy – przyczyny, objawy, leczenie, skutki, rokowania

Krwiak podtwardówkowy – przyczyny, objawy, leczenie, skutki, rokowania

Mózg otoczony jest trzema oponami. Najbardziej zewnętrznie znajduje się opona twarda, pod nią leży opona pajęcza, a bezpośrednio do powierzchni mózgu przylega opona miękka. Nad i pod oponą twardą znajdują się naczynia krwionośne.

Ukryty wróg – krwiak nadtwardówkowy często daje o sobie znać bardzo późno

Cechą wspólną jest obecność krwi pod oponą twardą i nad oponą pajęczą. Natomiast objawy i przyczyny różnią się w zależności od postaci krwiaka podtwardówkowego.

W zależności od tego w jakim odstępie czasu od urazu powstał krwiak wyróżnia się trzy postacie. Jeśli się rozwinie do 72 godzin od urazu to jest to krwiak ostry.

Między czwartym a dwudziestym dniem od urazu mówimy o krwiaku podostrym. Jeśli powstanie później niż 3 tygodnie od urazu będzie to krwiak przewlekły.

Czytaj też: Uraz głowy – to brzmi poważnie

Najczęstsze i najpoważniejsze powikłanie urazu głowy

Ostry krwiak podtwardówkowy występuje najczęściej ze wszystkich krwiaków. Powstaje w wyniku urazów bezwładnościowych, czyli takich gdzie następuje gwałtowna zmiana prędkości, np. uderzenie w nieruchomą przeszkodę podczas jazdy samochodem, ale również na nartach.

Kojarzy się z ciężkimi urazami i poważnym uszkodzeniem mózgu. O rokowaniu nie decyduje wielkość krwiaka, a stopień uszkodzenia mózgu. Jedyną metodą leczenia jest pilne operacyjne usunięcie krwiaka.

Mimo wczesnej interwencji chirurgicznej śmiertelność w przypadku krwiaków podtwardówkowych sięga 90% lub więcej. Po usunięciu krwiaka mogą pozostać ubytki neurologiczne spowodowane trwałym uszkodzeniem mózgu. Należą do nich niedowłady, zaburzenia mowy, czucia.

Ich obraz różni się w zależności od tego gdzie był zlokalizowany krwiak.

Na początku nic się nie dzieje

Krwiaki podostre są dość zdradliwe. Po urazie może nie być żadnych objawów. Po kilku, a nawet kilkunastu dniach od urazu pojawia się ostry, nasilający się ból głowy, któremu mogą towarzyszyć nudności i wymioty, niedowład po jednej stronie ciała. Chory może stać się spowolniony, senny.

Jeśli takie objawy pojawią się należy pilnie skonsultować się z lekarzem. Leczenie i następstwa są takie jak w przypadku krwiaka ostrego.

Krwiak chowa się za niepamięcią

Przewlekły krwiak podtwardówkowy najczęściej dotyczy osób starszych lub najmłodszych dzieci. Objawy są słabo wyrażone.

Należą do nich ból głowy o umiarkowanym nasileniu, dyskretne spowolnienie psychoruchowe, które może być łatwo pomylone ze zmęczeniem, dezorientacja, nudności, wymioty i niewielkiego stopnia niedowład połowiczy.

Dzieci mogą stać się podsypiające, drażliwe, płaczliwe, niechętnie ssać, a ruchy kończyn będą asymetryczne. Objawy te są alarmujące i wymagają udania się do lekarza.

Osoby starsze są szczególnie narażone. Nierzadko przyjmują wiele leków. W tym mogą to być leki wpływające na krzepliwość krwi, a wtedy nawet niewielki uraz może prowadzić do przewlekłego krwawienia i powolnego narastania krwiaka.

Starsi pacjenci często nie pamiętają urazu co dodatkowo utrudnia diagnostykę.

Dzieje się tak dlatego, że po pierwsze uraz najczęściej nie jest silny, po drugie objawy pojawiają się w odległym czasie, a po trzecie w tej grupie wiekowej pojawią się problemy z pamięcią.

Drugą grupę ryzyka stanowią małe dzieci. Tutaj jest związane z delikatną budową samego mózgu, ale również z narażeniem na powtarzające się urazy w wyniku potrząsania lub innych form krzywdzenia.

Bardziej narażone są osoby nadużywające alkoholu, chorzy na padaczkę i osoby narażone na wielokrotne, nawet niewielkie urazy głowy. Postępowanie lecznicze i powikłania są identyczne jak w dwóch poprzednich postaciach.

Zobacz też: Piorunujący ból głowy – objaw pękniętego tętniaka?

Można mu zapobiec

Ponieważ krwiaki podtwardówkowe powstają w wyniku urazu związanego z nagłą zmianą prędkości, tzw. uraz bezwładnościowy, a nie bezpośredniego uderzenia to kaski chronią przed nimi tylko w pewnym stopniu. Trzeba o tym pamiętać podejmując aktywność, która wiąże się z możliwością urazu głowy i unikać sytuacji niebezpiecznych.

W przypadku osób starszych konieczna jest dokładna kontrola przyjmowanych leków. Szczególnie tych wpływających na krzepliwość krwi. Jeśli taka osoba cierpi na zaburzenia pamięci dobrze jest pomyśleć o specjalnym pojemniku na leki, który umożliwia naszykowanie dawek i ich czytelne oznaczenie.

Przyjmowanie jakichkolwiek preparatów ziołowych powinno być skonsultowane wcześniej z lekarzem. Niektóre z ziół i również obniżają krzepliwość krwi. Takim przykładem są czosnek i preparaty z nimi, które chętnie są spożywane jako remedium na przeziębienie. Nie powinno się ich stosować razem z lekami obniżającymi krzepliwość krwi.

Kolejnym problemem jest bezsenność z powodu, której osoby starsze często zażywają leki nasenne. W nocy pozwalają zasnąć, ale w dzień powodują senność i zaburzenia równowagi, które mogą być fatalne w skutkach. W tym wypadku warto porozmawiać z lekarzem o naturalnych metodach walczenia z bezsennością (regulacja rytmu dobowego i in.).

Jeśli chodzi o dzieci najważniejsze jest zapobieganie urazom tym intencjonalnym i przypadkowym.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Krwiak podtwardówkowy – przyczyny, objawy, powikłania po operacji

Krwiak podtwardówkowy – przyczyny, objawy, leczenie, skutki, rokowania

Fot: Syda Productions / fotolia.com

Urazy głowy są bardzo niebezpieczne. W niektórych przypadkach ich konsekwencje mogą pojawiać się nieoczekiwanie nawet po kilku tygodniach od zdarzenia. Jednym z najniebezpieczniejszych powikłań urazów głowy jest krwiak podtwardówkowy.

Opona twarda to ostatnia z powłok mózgowych, zapewniająca bezpieczeństwo najważniejszemu organowi w naszym organizmie. W wyniku urazów może jednak dojść do krwotoku i gromadzenia się krwi w przestrzeni pomiędzy pajęczynówką a oponą twardą. Krwiak podtwardówkowy niekiedy prowadzi do niezwykle poważnych konsekwencji.

Krwiak podtwardówkowy – przyczyny

Krwiak podtwardówkowy stanowi konsekwencję urazów głowy w 1 procencie. Przyczyną jego powstania jest najczęściej ciężki uraz czaszki, w wyniku którego przerwaniu uległy żyły łączące mózg z oponą twardą.

Wyciek krwi nie musi być jednak gwałtowny – często trwa przez wiele dni lub tygodni, a pacjent nie zawsze odczuwa objawy, które skłoniłyby go do zwrócenia się po pomoc do specjalisty. Mówimy wtedy o krwiaku przewlekłym, którego objawy występują po 21 dniach od urazu.

Z czasem krwiak zaczyna naciskać na mózg, zwiększa ciśnienie śródczaszkowe i doprowadza do poważnych powikłań. Krwiaki podtwardówkowe występują także w 30–50% przypadków złamań kości czaszki.

Rodzaje krwiaka podtwardówkowego

W zależności od tempa rozwoju choroby i występowania jej objawów, wyróżniamy dwa rodzaje krwiaka podtwardówkowego:

  • krwiak podtwardówkowy ostry – objawy pojawiają się w ciągu trzech dni (72 godziny)po zdarzeniu;
  • krwiak podtwardówkowy przewlekły – objawy zaczynają być zauważalne po upływie trzech tygodni od urazu (21 dni)

Krwiak podtwardówkowy ostry nie występuje zbyt często – szacuje się, że stanowi około 1% wszystkich urazów czaszki. Może powstać w wyniku pobicia lub upadku ze znacznej wysokości. Na pojawienie się krwiaka podtwardówkowego przewlekłego znaczny wpływ ma wiek pacjenta.

Szczególnie narażone są na niego osoby starsze, u których redukcji uległa masa mózgu (zanik mózgu), a żyły są bardziej podatne na rozerwanie.

Ryzyko wystąpienia tego krwiaka podwyższa również przyjmowanie niektórych środków zmniejszających krzepliwość krwi oraz nadużywanie alkoholu i narkotyków.

Krwiak podtwardówkowy – objawy

Uraz, który doprowadza do powstania krwiaka podtwardówkowego ostrego, zwykle jest na tyle poważny, że wiąże się z utratą przytomności poszkodowanego.

Możliwe jest także wystąpienie tak zwanego okresu przerwy jasnej, podczas którego pacjent odzyskuje przytomność i przez pewien czas (od kilku minut nawet do kilku godzin) nie zauważa objawów charakterystycznych dla urazów mózgu.

Wraz z powiększaniem się krwiaka zaczynają jednak nasilać się kolejne dolegliwości – zaburzenia świadomości, ból głowy, niedowład jednej strony ciała, rozszerzenie jednej ze źrenic z brakiem reakcji na światło.

W przypadku krwiaka podtwardówkowego przewlekłego obserwuje się stopniowe narastanie symptomów. Początkowo większość osób uskarża się na ból głowy, następnie mogą im towarzyszyć także zawroty głowy, senność, problemy z koncentracją, niedowład części ciała czy drgawki.

Leczenie krwiaka podtwardówkowego

Krwiaka podtwardówkowego rozpoznaje się dzięki badaniom obrazowym – najczęściej wykorzystuje się w tym celu tomografię komputerową (TK), na której krwiak przypomina półksiężyc oddzielający mózg od czaszki. Leczenie należy podjąć jak najszybciej po postawieniu diagnozy. Ostrego krwiaka podtwardówkowego usuwa się operacyjnie z powierzchni mózgu.

Leczenie krwiaka przewlekłego jest zależne przede wszystkim od jego rozmiarów, lokalizacji oraz nasilenia objawów. W przypadkach szczególnie niebezpiecznych stosuje się zabiegi operacyjne, jeżeli istnieje taka możliwość, pozostaje się przy leczeniu zachowawczym i obserwowaniu rozwoju zmian. O widocznych postępach leczenia decydują kontrolne badania obrazowe mózgu.

Rokowania krwiaka podtwardówkowego

Szybka reakcja oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia dają duże szanse na wyleczenie. Warto zaznaczyć, ze każdy pacjent jest inny i w niektórych sytuacjach pojawienie się niektórych objawów może być długotrwałe, wymagających długotrwałej rehabilitacji.

Rokowania ostrego krwiaka podtwardówkowego niestety nie są zbyt dobre – nawet pomimo szybkiej reakcji chirurgów, przeżywa niewielki procent pacjentów. Szansę w przypadku krwiaka przewlekłego pozwala oszacować skala Bendera, w której w czterech grupach umieszczono charakterystyczne objawy krwiaka. Im wyższa grupa, tym gorsze rokowania:

  1. Brak zaburzeń świadomości.
  2. Zaburzenia świadomości i objawy ogniskowe.
  3. Osłupienie (stupor)
  4. Śpiączka.

Lekarze posługują się również alternatywną skalą Markwaldera:

  1. Brak objawów neurologicznych.
  2. Ból głowy, asymetryczne odruchy.
  3. Niedowład połowiczy ciała, zaburzenia ruchowe.
  4. Osłupienie (stupor), zaburzenie (porażenie) połowicze.
  5. Śpiączka.

You might be interested:  Niedokrwienie kończyn dolnych – przyczyny, objawy, leczenie niedokrwienia nóg

Jeżeli niezbędne zabiegi medyczne zostaną przeprowadzone wystarczająco szybko, możliwe jest pełne wyleczenie chorego, jednak powikłania krwiaka podtwardówkowego występują często w przypadku pojawienia się objawów neurologicznych.

Powrót do pełnej sprawności zazwyczaj może być wtedy wtedy niemożliwy lub utrudniony – konieczna jest intensywna rehabilitacja, pomagająca powrócić pacjentowi do sprawności.

Czy artykuł okazał się pomocny?

Krwiak mózgu – objawy, rodzaje, diagnostyka i leczenie krwiaków mózgu

Krwiak podtwardówkowy – przyczyny, objawy, leczenie, skutki, rokowania Krwiak mózgu jest groźnym i stosunkowo częstym następstwem urazu głowy. 123rf.com

Krwiak mózgu jest groźnym następstwem urazu głowy, które może prowadzić nawet do śmierci. Często towarzyszy mu pęknięcie czaszki. W zależności od lokalizacji wyróżnia się trzy główne rodzaje krwiaków w głowie. Gdy powstaje krwiak mózgu operacja jest najczęściej jedynym rozwiązaniem. Po niej często konieczna jest rehabilitacja.

Krwiak mózgu wiąże się z wylewem krwi z uszkodzonych naczyń krwionośnych. Za ryzyko związane z doznaniem krwiaka mózgu odpowiada jego lokalizacja.

Mózg, jako niezwykle delikatna struktura, jest chroniony wieloma barierami. W wyniku urazu może dojść do uszkodzenia naczyń krwionośnych i utworzenia krwiaka, który uciska mózg i powoduje jego postępujące uszkodzenia.

Podstawowa kwalifikacja obejmuje następujące typy krwiaków mózgu:

  • Krwiak nadtwardówkowy (haematoma epidurale) Krew, która wylała się z naczyń, gromadzi się pomiędzy kością czaszki a oponą twardą, rzadziej pomiędzy kośćmi kręgosłupa a oponą twardą. Około 1-3 proc. urazów czaszki kończy się powstaniem tego typu krwiaka. Krew pochodzi głównie z naczyń oponowych, które ulegają rozerwaniu. Około 60 proc. krwiaków nadtwardówkowych klasyfikuje się do leczenia zachowawczego (warunkiem jest grubość mniejsza niż 15 mm, a także dobry ogólny stan chorego).
  • Krwiak podtwardówkowy (haematoma subdurale) Ten rodzaj krwiaka śródczaszkowego stanowi aż 80 proc. wszystkich przypadków krwiaka mózgu. W 30-50 proc. towarzyszy złamaniom czaszki, a wszystkie wynikają z ciężkiego uszkodzenia głowy. Przestrzeń podtwardówkowa leży pomiędzy oponą twardą a pajęczynówką. To właśnie tam gromadzi się krew, głównie wskutek przerwania żył górnych mózgu. Krwiaki podtwardówkowe dzieli się ze względu na czas, jaki mija od urazu do pierwszych objawów. Jeśli jest to mniej niż 3 dni, krwiak nazywa się ostrym, mniej niż 20 dni – podostrym, a jeśli objawy wystąpią po więcej niż 21 dniach, krwiak jest przewlekły.
  • Krwiak podpajęczynówkowy (haemorrhagia subarachnoidalis) Przestrzeń, w której znajduje się krew, jest zlokalizowana pomiędzy pajęczynówką a oponą miękką (bezpośrednio zrośniętą z mózgiem). Zwykle krwawienie następuje w wyniku pęknięcia tętniaka mózgu lub jako następstwo ciężkiego urazu. Wylew podpajęczynówkowy jest rodzajem udaru mózgu i prowadzi do bardzo poważnych powikłań. Niemal połowa przypadków kończy się śmiercią pacjenta. Do oceny powagi stanu pacjenta i nasilenia objawów stosuje się pięciostopniową skalę Boterella.

Krwiak mózgu może wywołać objawy zaraz po urazie lub nawet w kilka, kilkanaście dni po nim. Ta ostatnia sytuacja dotyczy głównie krwiaków podtwardówkowych przewlekłych.

Czaszka nie jest elastyczna, w związku z czym krew wypływająca z naczyń z czasem zaczyna uciskać mózg, sprawiając, że krwiak w głowie ujawnia się poprzez specyficzne dolegliwości.

Nie wszystkie wymienione objawy muszą wystąpić w każdym przypadku.

Krwiaki nadtwardówkowe:

  • Najczęściej utrata przytomności w wyniku urazu.
  • Po odzyskaniu przytomności przejaśnienie świadomości przez kilka do kilkunastu minut.
  • Poszerzenie źrenicy po stronie, gdzie powstał krwiak.
  • Objawy ucisku na pień mózgu.Zespół nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (ból głowy, wzrost ciśnienia krwi, spowolnienie akcji serca, pogorszone widzenie, zaburzenia świadomości, nudności i wymioty, zaburzenia równowagi, sztywność karku). Śpiączka.

Krwiaki podtwardówkowe

  • Niedowład lub porażenie połowiczne.
  • Zaburzenia chodu i mowy.
  • Poszerzenie źrenicy po stronie urazu i brak jej reakcji.
  • Zaburzenia świadomości.
  • Spowolnienie tętna.
  • Napady padaczkowe.
  • Ból głowy.
  • Nudności i wymioty.
  • Spowolnienie psychoruchowe.

Objawy krwiaka przewlekłego mogą być nieznaczne lub przez długi czas wcale nie występować.

Krwiaki (krwotoki) podpajęczynówkowe

  • Ostry, niezmiernie silny ból głowy (często pulsujący w stronę potylicy).
  • Wymioty.
  • Poczucie zdezorientowania.
  • Utrata świadomości.
  • Sztywność karku (około 6 godzin po rozpoczęciu krwawienia).
  • Światłowstręt.

Krwiak mózgu bardzo często wymaga natychmiastowej interwencji chirurga. Gdy objawy krwiaka mózgu są jednoznaczne, rozpoznanie stawia się już w trakcie operacji. W diagnostyce stosuje się także badania obrazowe, głównie tomografię komputerową i rezonans magnetyczny.

Przy krwotokach podpajęczynówkowych lekarz zleca także pobranie i badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Angiografia tętnic mózgowych pozwala określić źródło krwawienia.

Zwykle jednak brakuje czasu na drobiazgową diagnostykę, ponieważ z każdą minutą postępują uszkodzenia mózgu chorego i jego życie jest coraz bardziej zagrożone.

Krwiak mózgu poddaje się leczeniu operacyjnemu. Trepanacja czaszki i odbarczenie krwiaka są konieczne, by uratować życie pacjenta i możliwie ograniczyć rozległość uszkodzeń mózgu. Gdy źródłem krwawienia jest pęknięty tętniak, zakłada się na niego specjalny klips lub sprężynkę hamującą wypływ krwi.

Leczenie zachowawcze, monitorowanie stanu pacjenta i czekanie, aż krwiak się wchłonie, jest skuteczne i możliwe bardzo rzadko, tylko w łagodnych postaciach krwiaka podtwardówkowego.

Krwiak mózgu może doprowadzić do wielu powikłań i uszkodzeń. Zwłaszcza po wylewie podpajęczynówkowym chorzy cierpią z powodu różnorodnych dolegliwości neurologicznych. Gdy uda się już uratować życie pacjenta, zwykle czeka go długa rehabilitacja.

Jej dobór zależy od rodzaju uszkodzeń – mogą to być zaburzenia mowy, niedowłady, paraliż, zaburzenia widzenia.

Zabiegi rehabilitacyjne dążą do przywrócenia możliwej sprawności ruchowej, a także psychologicznej (na przykład poprzez ćwiczenia wspomagające procesy poznawcze – pamięć, uwagę).

Antybiotyki – kiedy szkodzą, a kiedy pomagają?

Krwiak podtwardówkowy

Mózg człowieka otoczony jest od zewnątrz oponami, czyli specjalnymi chroniącymi go powłokami. Bezpośrednio z mózgiem zrośnięta jest opona miękka, następnie mózg jest otoczony oponą pajęczą (pajęczynówką), która z oponą miękką łączy się poprzez beleczki z tkanki łącznej. Ostatnią, zewnętrzną powłoką otaczającą mózg jest opona twarda, która przylega do kości czaszki.

Krwiak podtwardówkowy to patologiczne nagromadzenie krwi pomiędzy oponą twardą a oponą pajęczą. Najczęściej powstaje on w wyniku przemieszczenia się mózgu w czaszce podczas urazu głowy, co prowadzi do napinania i rozrywania żył łączących powierzchnię mózgu z oponą twardą.

Uraz głowy prowadzący do powstania krwiaka podtwardówkowego z reguły jest poważny, ale u niektórych osób z nasilonym zanikiem mózgu (osoby w podeszłym wieku, osoby uzależnione od alkoholu) nawet niegroźny z pozoru uraz może skutkować krwawieniem podtwardówkowym.

Krew z uszkodzonych żył wypływa dość wolno i gromadzi się pod oponą twardą. Ponieważ czaszka dorosłego człowieka nie może się rozszerzyć i zrobić miejsce dla gromadzącej się krwi, krwiak zaczyna uciskać na mózg. Ze względu na czas pojawienia się objawów po urazie głowy można wyróżnić:

  • krwiak podtwardówkowy ostry, którego objawy pojawiają się najczęściej do 72 godzin po urazie głowy
  • krwiak podtwardówkowy przewlekły, którego objawy pojawiają się powyżej 21 dni od urazu głowy. Nawet 25-50% chorych ze stwierdzonym krwiakiem podtwardówkowym przewlekłym nie jest w stanie podać dokładnego momentu urazu głowy (w tej grupie znajdują się głównie chorzy na padaczkę i osoby uzależnione od alkoholu).

Jak często występuje krwiak podtwardówkowy?

Krwiak podtwardówkowy ostry jest rzadkim powikłaniem urazów głowy i występuje w około 1% wszystkich urazów czaszki i mózgu. Ostry krwiak podtwardówkowy najczęściej pojawia się jako powikłanie urazu głowy w wyniku upadku lub przemocy, rzadziej jest następstwem wypadków komunikacyjnych.

Częstość występowania krwiaka podtwardówkowego przewlekłego jest szacowana na 1-2 przypadków/100 tysięcy osób.

Przewlekły krwiak podtwardówkowy częściej występuje u osób w starszym wieku, co związane jest ze zmniejszeniem masy mózgu powodującym rozciągnięcie żył łączących powierzchnię mózgu z oponą twardą oraz z mniejszą elastycznością naczyń żylnych.

Czynniki te sprawiają, że żyły u osób starszych łatwiej ulegają rozerwaniu. Kolejnym czynnikiem ryzyka przewlekłego krwiaka podtwardówkowego jest przyjmowanie leków zmniejszających krzepnięcie krwi, głównie acenokumarolu i warfaryny.

Jak się objawia krwiak podtwardówkowy?

Objawy oraz szybkość ich narastania różnią się w przypadku ostrego i przewlekłego krwiaka podtwardówkowego.

Uraz głowy powodujący powstanie ostrego krwiaka podtwardówkowego często doprowadza też do utraty przytomności. Część chorych, zwłaszcza tych z ciężkimi urazami, nie odzyskuje przytomności.

Jednak u części chorych z tworzącym się krwiakiem podtwardówkowym po krótkim okresie utraty przytomności występuje tzw. okres przerwy jasnej (łac.

lucidum intervallum), kiedy pacjent wraca do świadomości i przez różnie długi okres (czasem parę minut, czasem nawet do kilku godzin) może funkcjonować w miarę normalnie.

Jednak w miarę powiększania się krwiaka stopniowo narasta ból głowy, zaburzenia świadomości i przytomności oraz pojawiają się objawy neurologiczne. Do objawów neurologicznych, które mogą sugerować rozpoznanie ostrego krwiaka podtwardówkowego u chorego po urazie głowy należą: niedowład jednej połowy ciała oraz poszerzenie jednej źrenicy i brak jej reakcji na światło.

W przypadku przewlekłego krwiaka podtwardówkowego objawy narastają powoli. Najczęstszym objawem jest ból głowy o zmiennym nasileniu, czasem zależnym od pozycji ciała.

Należy jednak zaznaczyć, że o ile ból głowy jest najczęstszym objawem przewlekłego krwiaka podtwardówkowego, to wśród wszystkich osób z bólami głowy tylko niewielki odsetek pacjentów ma bóle głowy spowodowane przewlekłym krwiakiem podtwardówkowym.

You might be interested:  Haemophilus influenzae (hib) – objawy, leczenie, antybiotyk, szczepionka

Kolejnymi objawami mogącymi sugerować wystąpienie przewlekłego krwiaka podtwardówkowego są stopniowo narastające zaburzenia pamięci i pogorszenie funkcjonowania intelektualnego. Dość charakterystyczne są również okresowe zaburzenia świadomości, kiedy chory jest senny i apatyczny, a następnie powraca do prawidłowego funkcjonowania.

Co robić w przypadku wystąpienia objawów krwiaka podtwardówkowego?

  • Jeżeli u chorego po urazie głowy wystąpią objawy sugerujące wystąpienie ostrego krwiaka podtwardówkowego, należy niezwłocznie udać się na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy lub wezwać pogotowie ratunkowe.
  • Należy też przy tym pamiętać, że jest to rzadkie powikłanie urazów głowy i powstaje po poważnych urazach.
  • W przypadku podejrzenia przewlekłego krwiaka podtwardówkowego również należy udać się na szpitalny oddział ratunkowy lub do poradni neurochirurgicznej.
  • Rozpoznanie krwiaka podtwardówkowego ustala się na podstawie badania obrazowego mózgowia i kości czaszki, którym najczęściej jest tomografia komputerowa.
  • Obraz krwiaka podtwardówkowego w tomografii komputerowej jest bardzo charakterystyczny i przypomina półksiężyc, który oddziela mózg od kości czaszki.

Jakie są metody leczenia krwiaka podtwardówkowego?

Leczenie ostrego krwiaka podtwardówkowego jest najczęściej operacyjne. Należy je podjąć jak najszybciej po ustaleniu rozpoznania, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom, które mogą doprowadzić do śmierci pacjenta. Operacja polega na usunięciu kości czaszki znad krwiaka i usunięciu krwiaka z powierzchni mózgu.

W przypadku przewlekłego krwiaka podtwardówkowego sposób leczenia zależy od rozmiarów krwiaka, lokalizacji i nasilenia objawów. Część przewlekłych krwiaków podtwardówkowych (zwłaszcza tych o dużych rozmiarach i powodujących ubytkowe objawy neurologiczne, np.

niedowład) będzie wymagała leczenia operacyjnego jak w przypadku ostrego krwiaka podtwardówkowego.

Natomiast niewielkie krwiaki podtwardówkowe, które nie powodują poważnych objawów, można leczyć zachowawczo – nie wykonuje się operacji, a stopień wchłaniania się krwi jest monitorowany poprzez kontrolne badania obrazowe mózgu.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie krwiaka podtwardówkowego?

Jeżeli leczenie podjęto odpowiednio wcześnie, możliwe jest całkowite wyleczenie krwiaka podtwardówkowego bez żadnych niekorzystnych następstw.

Usunięcie krwiaka i zahamowanie krwawienia nie jest równoznaczne z całkowitym powrotem chorego do zdrowia.

Jeżeli w wyniku uszkodzenia mózgu, doszło na przykład do niedowładu jednej strony ciała zmiany te mogą mieć charakter nieodwracalny lub powrót do sprawności może wymagać długotrwałej rehabilitacji.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia krwiaka podtwardówkowego?

Po zakończeniu leczenia krwiaka podtwardówkowego chory nie wymaga specjalnego postępowania, jeśli nie wystąpiły powikłania neurologiczne.

W zależności od rodzaju przeprowadzonej operacji może być konieczna kontrola neurochirurgiczna celem ewentualnego uzupełnienia ubytku w kościach czaszki, ponieważ w części przypadków usunięte znad krwiaka kości czaszki nie są od razu umieszczane z powrotem na swoim miejscu.

Krwiak podtwardówkowy – przyczyny, objawy, leczenie

Krwiak podtwardówkowy występuje, gdy żyła znajdująca się pod czaszką pęka i zaczyna krwawić, a krew gromadzi się między mózgiem a czaszką. Gdy przestrzeń ta zaczyna wypełniać się krwią, narastające ciśnienie powoduje niektóre objawy krwiaka podtwardówkowego.

Krwotok podtwardówkowy występuje w jednej z warstw tkanki między mózgiem a czaszką, zwanej oponą mózgową. Najbardziej zewnętrzna warstwa nosi nazwę opony twardej.

Jeśli ciśnienie w mózgu nadal będzie rosło, krwiak podtwardówkowy może prowadzić do długotrwałych problemów zdrowotnych lub sytuacji zagrażających życiu.

W najgorszych przypadkach, nieleczone krwiaki podtwardówkowe mogą prowadzić do utraty przytomności lub śmierci.

Krwiaki podtwardówkowe są wynikiem urazu głowy. Nasilenie urazu określa sposób klasyfikacji krwiaka podtwardówkowego.

Istnieją dwa typy krwiaków podtwardówkowych: ostre i przewlekłe.

Ostry krwiak podtwardówkowy

Krwiak podtwardówkowy spowodowany ciężkim urazem głowy, jest uważany za ostry. Prawdopodobne przyczyny mogą obejmować wypadki samochodowe lub upadek z wysokości.

Przypadki ostrego krwiaka podtwardówkowego są często trudniejsze do leczenia i częściej prowadzą do długotrwałych konsekwencji lub śmierci. Ryzyko śmierci z ostrego krwiaka podtwardówkowego wynosi ponad 50 procent.

Przewlekły krwiak podtwardówkowy

Przewlekłe przypadki krwiaka podtwardówkowego, spowodowane są powtarzającymi się lub łagodnymi urazami głowy.

Starsi ludzie są bardziej narażeni na rozwój przewlekłego krwiaka podtwardówkowego ze względu na zwiększoną częstotliwość upadków.

Są oni również bardziej zagrożeni, ponieważ mózg człowieka kurczy się z wiekiem, a skurcz ten powoduje, że maleńkie żyły na powierzchni mózgu rozciągają się, czyniąc je bardziej podatnymi na rozdarcie.

  • Podczas gdy przewlekłe krwiaki podtwardówkowe są łatwiejsze do leczenia, nadal istnieje ryzyko śmierci lub długotrwałych konsekwencji zdrowotnych.
  • Objawy
  • Objawy krwiaka podtwardówkowego mogą być różne u poszczególnych osób.
  • Typowe objawy to:
  • silny ból głowy
  • zmiana nastroju lub zachowania
  • drgawki
  • bełkotliwa wymowa
  • utrata przytomności
  • apatia
  • osłabienie
  • problemy ze wzrokiem
  • zawroty głowy
  • wymioty

Objawy ostrego krwiaka podtwardówkowego występują tuż po doznanym urazie. W przypadku przewlekłego krwiaka podtwardówkowego, objawy mogą rozwijać się powoli lub mogą wcale nie wystąpić. Objawy występują z różną szybkością z powodu szybkości, z jaką krew zaczyna się gromadzić i wywierać nacisk na mózg.

W przypadkach przewlekłego krwiaka podtwardówkowego, mogą pęknąć małe żyły na zewnętrznej powierzchni mózgu, co może spowodować krwawienie w warstwie podtwardówkowej tkanki. W takich przypadkach objawy mogą nie pojawić się przez kilka dni lub nawet tygodni.

Przyczyny

Tabletki warfaryny

Warfaryna i inne leki rozrzedzające krew, mogą zwiększać szanse na rozwój krwiaka podtwardówkowego. Najczęstszą przyczyną krwiaka podtwardówkowego jest jednak ciężkie uszkodzenie głowy. Drobne urazy głowy są mniej powszechną przyczyną i są bardziej typowe u osób starszych. Czasami krwiaki podtwardówkowe mogą pojawić się spontanicznie, w wyniku innej choroby.

Czynniki ryzyka, które zwiększają szanse na rozwój krwiaka podtwardówkowego, obejmują:

  • leki rozrzedzające krew, takie jak warfaryna lub aspiryna
  • schorzenia, które powodują problemy z krzepnięciem krwi
  • długotrwałe używanie lub nadużywanie alkoholu
  • powtarzające się obrażenia głowy, np. upadki

Diagnoza

Aby jak najszybciej móc wdrożyć leczenie, ważne jest szybkie zdiagnozowanie przypadków ostrego krwiaka podtwardówkowego. Szybkie podjęcie leczenia może zminimalizować ryzyko śmierci lub długotrwałych skutków zdrowotnych. Przypadki przewlekłego krwiaka podtwardówkowego mogą być trudniejsze do zdiagnozowania, ponieważ objawy nie rozwijają się szybko lub mogą nie mieć oczywistej przyczyny.

Aby zdiagnozować krwiaka podtwardówkowego, lekarz zazwyczaj używa tomografii komputerowej (CT) lub skanera rezonansu magnetycznego (MRI), aby uzyskać wyraźny obraz mózgu. Lekarz sprawdza następnie skany pod kątem objawów krwawienia.

Jeśli stwierdzi obecność krwawienia, może określić jego źródło i opracować plan działania w celu jak najszybszego rozwiązania problemu. Lekarz może również sprawdzić ciśnienie krwi i tętno, a także zlecić wykonywanie badań krwi, aby uzyskać liczbę komórek krwi i płytek krwi.

Te badania i testy mają na celu wykrycie wewnętrznego krwawienia i utraty krwi.

Leczenie

Neurochirurgiczna operacja mózgu

Operacja chirurgiczna jest zwykle przeprowadzana w celu usunięcia skrzepu krwi i wycieku krwi. Pacjent z krwiakiem podtwardówkowym zwykle wymaga operacji. W ostrych przypadkach może zostać poddany kraniotomii. Podczas tej procedury chirurg najpierw usuwa część czaszki pacjenta w pobliżu miejsca krwiaka podtwardówkowego. Następnie usuwa skrzep i wyciek krwi.

W przypadku przewlekłych krwiaków podtwardówkowych lub gdy ostry krwiak jest mniejszy niż 1 cm, chirurg może wykonać mniej inwazyjną operację, podczas której wywierca się mały otwór w czaszce i wkłada gumową rurkę, aby odprowadzić krew.

Po operacji lekarz zazwyczaj przepisuje leki przeciwwstrząsowe. Pacjent może przyjmować je przez kilka miesięcy lub nawet lat. Przyjmowanie tych leków może pomóc zapobiec napadom, które mogą spowodować kolejny krwiak podtwardówkowy.

Perspektywy

Nawet po zastosowaniu leczenia, krwiak podtwardówkowy może doprowadzić do śmierci lub trwałego uszkodzenia mózgu. Szybka reakcja lekarska i opieka są niezbędne, aby zagwarantować choremu jak największe szanse na przeżycie i całkowite wyleczenie. Ważne jest również, aby pacjent stosował się do wszystkich zaleceń dotyczących leczenia pooperacyjnego.

Krwiak podtwardówkowy – Subdural hematoma

Krwiak podtwardówkowy ( SDH ), to rodzaj krwiaka , zwykle związane z urazie mózgu . Krew gromadzi się pomiędzy wewnętrzną warstwą opony twardej i pajęczynówka.

Zwykle wynikające z łez pomostowego żyły , które przekraczają podtwardówkowy miejsca , krwiak krwotok może spowodować wzrost ciśnienia śródczaszkowego (ICP), które mogą powodować ściskanie i uszkodzenia delikatnej tkanki mózgowej.

Podtwardówkowy krwiaki są często zagrażające życiu, gdy ostry. Przewlekłe krwiaki podtwardówkowy, jednak mają lepsze rokowanie , jeśli właściwie zarządzane.

W przeciwieństwie do zewnątrzoponowego krwiaki są zwykle spowodowane przez łzy w tętnicach , co powoduje nagromadzenie krwi między oponą twardą i czaszki. Krwotok podpajęczynówkowy , trzeci typ krwotoków mózgu jest krwawienie do przestrzeni podpajęczynówkowej – obszar pomiędzy pajęczynówki membraną i Mater pia okolicy mózgu.

objawy i symptomy

Objawy podtwardówkowego krwotoku wolniejszą niż początek tych zewnątrzoponowego krwotoków , ponieważ niższe ciśnienie żyły krwawienia wolniej niż tętnic.

Dlatego objawy mogą pojawić się w ciągu kilku minut, jeśli nie od razu, ale może zostać opóźnione aż dwa tygodnie.

Jeśli krwawienia są wystarczająco duże, aby wywrzeć nacisk na mózg, oznaki zwiększonej ICP (ciśnienie śródczaszkowe) lub uszkodzenie części mózgu będzie obecny.

Inne oznaki i objawy z krwiaka może zawierać dowolną kombinację z następujących czynności:

Krwiaki podtwardówkowe są najczęściej spowodowane przez uraz głowy , gdy gwałtownie zmieniające się prędkości wewnątrz czaszki może rozciągać się i oderwać małe żyły mostkowe . Podtwardówkowy krwiaki z powodu urazu głowy są opisane jako traumatyczne .

You might be interested:  Lateralizacja rzepki – przyczyny, objawy, leczenie, fizjoterapia, ćwiczenia

Znacznie bardziej powszechne niż zewnątrzoponowego krwotoków , krwiak krwotoki zazwyczaj skutkiem skaleczenia powodu różnych sił obrotowych i liniowych. Krwotok podtwardówkowy może być postrzegane w zespół dziecka potrząsanego , w których podobne sił ścinających może powodować krwotoki siatkówki.

Krwiak podtwardówkowy jest również powszechnie postrzegane w podeszłym wieku oraz u alkoholików, którzy mają dowody mózgowym atrofii . Zaniku mózgowia powoduje wydłużenie mostkowe żyłek muszą przechodzić pomiędzy tymi dwoma warstwami oponowych, a tym samym zwiększa prawdopodobieństwo sił ścinających rozdarcie.

Jest także bardziej powszechne u pacjentów leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe , takie jak warfaryna i aspiryny . Pacjenci tych leków może mieć krwiak podtwardówkowy po stosunkowo niewielkim traumatycznego wydarzenia.

Kolejną przyczyną może być zmniejszenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowym, które mogą tworzyć się podciśnienia w przestrzeni podpajęczynówkowej, ciągnąc pajęczej od opony twardej i prowadzące do pękania naczyń krwionośnych.

Czynniki ryzyka

Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia krwiaka to bardzo młody lub bardzo stary wiek . Ponieważ mózg kurczy się z wiekiem, podtwardówkowy przestrzeń powiększa i żyły , które przemierzają przestrzeń musi przebyć ponad szerszy dystans, co czyni je bardziej podatnymi na łzy.

To oraz fakt, że osoby starsze mają bardziej kruche żyły zrobić przewlekły krwiak krwawienia częściej u starszych pacjentów. Niemowlęta też mają większe przestrzenie podtwardówkowy i są bardziej predysponowani do podtwardówkowy krwawień niż są młodzi dorośli. Z tego powodu, krwiak podtwardówkowy jest częstym zjawiskiem w wstrząsnął zespołem niemowlęcym .

W nieletnich, torbieli pajęczynówki jest czynnikiem ryzyka dla krwiaka.

Inne czynniki ryzyka krwawienia podtwardówkowego obejmują biorąc leki przeciwzakrzepowe ( przeciwzakrzepowe ) długotrwałego nadużywania alkoholu , otępienie i obecność mózgowo wycieku płynu .

patofizjologia

Krwiak podtwardówkowy ostry jest zazwyczaj spowodowane zewnętrznego urazu, który wywołuje napięcie w ścianie żyły mostkującej , gdyż przechodzi pomiędzy pajęczynówki i opony twardej warstwy, czyli podtwardówkowego przestrzeni okładziny mózgu.

Jest tak, ponieważ w krótkim czasie do żyły podtwardówkowego przestrzeni obwodowy układ kolagenu wokół żyły powoduje, że są podatne na rozdarcie przez to naprężenia. Jednakże, krwotoku śródmózgowego i pęknięcie naczyń korowych (statków działających na powierzchni mózgu) może również powodować krwiak podtwardówkowy.

Takie krwiak zwykle gromadzi się pomiędzy dwiema warstwami membrany opony.

Takie krwiak mogą powodować niedokrwienne uszkodzenia mózgu przez dwa mechanizmy: Wpływ ciśnienia na korowe naczyń i zwężenie naczyń, ze względu na substancje mogą być uwalniane z zebranego materiału w krwiaka, powodując dalsze niedokrwienie pod miejscem, ograniczając przepływ krwi w mózgu , Kiedy mózg odmawia odpowiedniego przepływu krwi, biochemiczną kaskadę znany jako kaskada niedokrwienny jest uwolniona i może ostatecznie prowadzić do mózgu komórki śmierć. Taki stan prowadzi do wyższego ryzyka zgonu pacjenta.

Krwiak podtwardówkowy może stale rosnąć w rozmiarze efektem ciśnienia krwiak na mózgu.

Powoduje to, że ciśnienie śródczaszkowe mózgu wzrasta, wyciskania krwi wewnątrzczaszkowe do opony twardej zatok żylnych , podnoszenie opony twardej ciśnienia żylnego i prowadzi do więcej krwawienie z pękniętego żyły mostków.

Krwiak podtwardówkowy tylko zatrzymał się, by powiększyć gdy ciśnienie krwiaka wyrównuje z ciśnienia śródczaszkowego mózgu, jako przestrzeń dla ekspansji krwiak coraz mniejsze.

Przewlekły krwiak podtwardówkowy jest zazwyczaj bezobjawowe aż cztery do siedmiu tygodni później. W tym przypadku, gromadzenie się krwi w opony twardej powierzchni jest spowodowany stanem zapalnym .

Uraz powoduje uszkodzenie opony twardej komórek granicy (na przykład rozdzielenie twardej dwuwarstwę błony), w wyniku reakcji zapalnej. Post kraniotomię dla nieuszkodzonego tętniaka wewnątrzczaszkowego jest kolejnym czynnikiem ryzyka rozwoju przewlekłego krwiaka.

Nacięcie błony pajęczynówki podczas pracy powoduje wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego do podtwardówkowego przestrzeni, co prowadzi do stanu zapalnego. To powikłanie pooperacyjne zazwyczaj ustępowały samoistnie. Zapalenie powoduje powstawanie nowej błony poprzez zwłóknienia .

Proces zapalny wytwarza również nowe kruche i nieszczelne naczynia krwionośne przez angiogenezę , umożliwiając wyciekanie czerwone krwinki, białe krwinki i osocza do jamy krwiaków i łatwo powoduje Mirco krwawienia.

Poza tym, rozerwanie pajęczynówka podczas urazu powoduje wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) do wnęki krwiaka, powodując wzrost wielkości, krwiak w czasie. Nadmierne fibrynolizy jest kolejnym czynnikiem, który powoduje ciągłe krwawienia.

Przykłady mediatorów prozapalnych działał w procesie rozprężania krwiak należą: Interleukin 1α ( IL1A ), interleukina 6 , interleukina 8 ; a mediatorem przeciwzapalne Interleukina 10 . Mediatorami sprzyjać angiogenezie są: angiopoetyny i czynnik wzrostu śródbłonka naczyń (VEGF). Tymczasem prostaglandyny E2 promuje ekspresję VEGF. Metaloproteinazy macierzy remove otaczający kolagenu, zapewniając w ten sposób miejsce dla nowych naczyń krwionośnych rosną.

Diagnoza

Krwiak podtwardówkowy wykazano przez CT.

Istotne jest to, że dana osoba otrzyma ocenę medyczną, łącznie z pełną neurologicznym badaniu, po każdym urazie głowy. CT lub MRI zwykle wykryć znaczne podtwardówkowy krwiak.

Podtwardówkowy krwiaki występują najczęściej wokół wierzchołków i boków czołowych i ciemieniowych płatów . Występują one również w tylnej jamy czaszki , w pobliżu sierp mózgu i namiot móżdżku .

W przeciwieństwie do zewnątrzoponowego krwiaków , które nie mogą rozwinąć przeszłości szwów czaszki , krwiak krwiaki mogą poszerzyć wzdłuż wnętrza czaszki, tworząc kształt wklęsły, który następuje po krzywej mózgu, zatrzymując się tylko na opony twardej odbicia , takich jak wybrany namiot móżdżku i sierp mózgu ,

Na tomografii komputerowej , podtwardówkowy krwiaki są w klasycznym kształcie półksiężyca, o wklęsłej powierzchni, z dala od czaszki. Jednak mogą one mieć wypukły wygląd, zwłaszcza w początkowej fazie krwawienia.

Może to powodować trudności w rozróżnieniu pomiędzy podtwardówkowy i zewnątrzoponowego krwotoków.

Bardziej wiarygodnym wskaźnikiem podtwardówkowego krwotoku jest jego włączenie większej części półkuli, ponieważ może przekroczyć linii szwów, w przeciwieństwie do znieczulenia krwotoku.

Podtwardówkowy krew może być także postrzegany jako gęstość nakładania wzdłuż móżdżki Tentorium . Może być to przewlekła stabilna proces, ponieważ system karmienia niskiego ciśnienia. W takich przypadkach, subtelne oznaki krwawienia, takie jak zatarcia z sulci lub środkowej skokowej połączenia pomiędzy szarej i białej może być widoczne.

WiekTłumienie ( HU )
pierwsze godziny+75 do +100
Po 3 dniach+65 do +85
Po 10-14 dniach+35 do +40

Świeże podtwardówkowy krwawienia hyperdense , ale staje się bardziej hypodensyjnego w czasie na skutek rozpuszczania składników komórkowych. Po gdzieś pomiędzy 3-14 dni, krwawienie staje isodense z tkanki mózgowej i w związku z tym mogą być pominięte. Następnie będzie bardziej hypodensyjnego niż tkanki mózgowej.

Klasyfikacja

Krwiaki podtwardówkowe są podzielone na ostre , podostre i przewlekłe , w zależności od szybkości ich wystąpienia. Ostre podtwardówkowy krwiaki, które są spowodowane urazem są najbardziej zabójcze wszystkich urazów głowy i mają wysoką śmiertelność , jeśli nie są one szybko leczonych dekompresji chirurgicznej.

Ostre krwawienia często rozwijają się po szybkich przyspieszanie lub zwalnianie urazów i są coraz bardziej dotkliwe z większych krwiaków. Są one najbardziej dotkliwe, jeśli związane z urazami mózgu .

Chociaż wiele szybciej niż przewlekłych krwawień podtwardówkowy, krwiak ostrego krwawienia żylnego, a więc zwykle wolniejszy niż zwykle tętnicy krwawienia z zewnątrzoponowego krwotoku .

Ostre krwawienia podtwardówkowego mają wysoką śmiertelność, wyższe nawet niż zewnątrzoponowego krwiaków i rozproszonych urazów mózgu , ponieważ siła (przyspieszenie / hamowanie) niezbędna do spowodowania ich powoduje również inne ciężkie obrażenia. Śmiertelność związana z ostrego krwiaka wynosi około 60 do 80%.

Przewlekłe podtwardówkowy krwawienia rozwijają się w ciągu dni lub tygodni, często po niewielkim uraz głowy, chociaż takie przyczyny nie ma możliwości zidentyfikowania u 50% pacjentów. Nie mogą one być odkryte, dopóki nie przedstawi klinicznie miesięcy lub lat po urazie głowy.

Krwawienie z przewlekłego krwawienia z powoli, prawdopodobnie spowodowane powtarzającymi się mniejszymi krwawienia i zazwyczaj zatrzymuje się samoczynnie. Ponieważ te krwawienia rozwijać powoli, stanowią one szansę być zatrzymany, zanim spowodują one znaczne szkody.

Małe przewlekły krwiak krwiaki, ci mniej niż centymetr szerokości, mają znacznie lepsze wyniki niż ostry krwiak krwawienia: W jednym z badań, tylko 22% pacjentów z przewlekłymi podtwardówkowy krwawień miała gorsze wyniki niż „dobre” lub „całkowite wyleczenie”.

Przewlekłe krwiaki podtwardówkowy są powszechne u osób starszych.

Leczenie

Leczenie krwiaka zależy od jego wielkości i tempa wzrostu. Niektóre małe krwiaki podtwardówkowy może być zarządzany poprzez staranne monitorowanie jak skrzep jest ostatecznie resorpcji naturalnie.

Inne małe krwiaki podtwardówkowy może być zarządzany poprzez wstawienie tymczasowy mały cewnik przez otwór wywiercony przez czaszkę i wysysając krwiaka; Procedura ta może być wykonana przy łóżku. Duże lub objawowe krwiaki wymagają kraniotomii , otwarcie chirurgicznej z czaszką .

Chirurg następnie otwiera dura , usuwa się skrzep krwi z ssaniem lub nawadniania i określa i kontroluje miejscami krwawień . Powikłania pooperacyjne obejmują zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe , mózg obrzęk , nowe lub nawracające krwawienia , infekcje i napadu . Statki rannych musi zostać naprawione.

W zależności od wielkości i pogorszenia, wieku pacjenta i znieczulenia ryzyko stwarzane, podtwardówkowy krwiaki czasami wymagają kraniotomii do ewakuacji; najczęściej proste otwory Burr do drenażu; Często leczenie zachowawcze; i rzadko, leczenie paliatywne u chorych skrajnego wieku lub bez możliwości odzyskania.

U osób z przewlekłą krwiaka, ale bez historii napadów , dowodów jest jasne, czy stosując leki przeciwdrgawkowe jest szkodliwe lub korzystne.

Zobacz też

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *