Leczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyzn

Testosteron to najważniejszy hormon mężczyzny. To dzięki niemu Herkules szczycił się pakietami mięśni, a Casanova zniewalał damy na europejskich dworach. Hormon ten stał się symbolem silnego, dominującego, suwerennego i osiągającego sukcesy mężczyzny. Niestety, dzisiaj coraz więcej panów boryka się ze spadkiem jego poziomu.

Coraz więcej mężczyzn uskarża się na problemy z niskim poziomem testosteronu.

Leczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyzn

Zmęczenie, wypalenie, depresja, zaburzenia snu, odkładanie tłuszczu na brzuchu, bóle stawów i mięśni połączone ze spadkiem ich masy, problemy w życiu seksualnym – to skutki niedoboru testosteronu. Do niedawna spadek tego hormonu łączono z procesem starzenia się. Coraz częściej jednak problem ten dotyczy młodych mężczyzn. 

Otyłość a testosteron

Testosteron, produkowany przede wszystkim w jądrach, ale i w minimalnym stopniu w nadnerczach, najwyższy poziom we krwi osiąga u mężczyzn między 20. a 30. rokiem życia, po czym spada o około 1% rocznie. W 2009 r.

, w niemieckim magazynie „Die Welt”, opublikowano wyniki badań, przeprowadzonych w medycznych uniwersytetach i praktykach lekarskich w Niemczech, z których wynikało, że co piąty mężczyzna w tym kraju ma za niski poziom testosteronu we krwi. Endokrynolog z Medycznego Instytutu w Monachium, dr med.

Harald Jörn Schneider, twierdził, że szczególnie narażeni na spadek testosteronu we krwi są mężczyźni, u których występuje otyłość typu jabłko, czyli gdy tłuszcz odkłada się na brzuchu. Wiadomo jest bowiem, że w tkance tłuszczowej brzucha znajdują się enzymy odpowiedzialne za przemianę testosteronu w żeńskie hormony – estrogeny.

Te ostatnie zaś powodują odkładanie się tłuszczu właśnie w okolicach brzucha. Brak testosteronu powoduje zatem tycie, a następstwem tycia jest spadek testosteronu. Przerwanie tego diabelskiego koła jest ważne dla utrzymania wagi i kondycji mężczyzny, ale przede wszystkim jego męskości.

Niski poziom testosteronu

Na niski poziom testosteronu narażeni są także mężczyźni z tzw. zespołem metabolicznym, charakteryzującym się podwyższonym poziomem kwasów tłuszczowych, zwanych trójglicerydami, spadkiem poziomu tzw. dobrego cholesterolu HDL, podwyższonym poziomem cukru we krwi, nadciśnieniem tętniczym i powiększonym obwodem pasie (powyżej 94 cm).

Tylko u nielicznej grupy mężczyzn spadek testosteronu związany jest z niewydolnością pracy jąder lub zaburzeniami pracy podwzgórza. Coraz częściej obserwuje się także negatywny wpływ nadużywania alkoholu oraz palenia papierosów na testosteron.

Wiadomo też, że spadkowi tego hormonu sprzyjają niektóre choroby, jak: nadciśnienie, miażdżyca, cukrzyca, urazy i schorzenia jąder.

Leczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyzn

Problem z testosteronem

Do niedawna spadek poziomu testosteronu u mężczyzn łączono z procesem starzenia się. Coraz częściej jednak problem ten dotyczy młodych mężczyzn.

Dlaczego tak się dzieje? Stres XXI wieku, wynikający z wysokich wymagań, stawianych mężczyźnie zarówno przez pracodawcę, jak i partnerkę, pęd do kariery, satysfakcja finansowa, konkurencja, władza.

Rezultatem nowych wyzwań, stawianych mężczyznom, jest długotrwały stres, powodujący wydzielanie przez korę nadnerczy kortyzolu, który uzyskał przydomek hormonu stresu. Ten zaś jest zabójcą testosteronu.

Leczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyzn

Terapia testosteronem

Objawy braku testosteronu nie są jednoznaczne i mogą być w różnych konstelacjach chorobowych błędnie interpretowane. Najczęstsze symptomy to: zmęczenie, wypalenie, depresja, zaburzenia snu, odkładanie tłuszczu na brzuchu, bóle stawów i mięśni połączone ze spadkiem ich masy, problemy w życiu seksualnym.

Jeśli poziom testosteronu we krwi koreluje z paletą symptomów związanych z jego brakiem, może okazać się konieczne indywidualne włączenie terapii hormonalnej.

Po jej zastosowaniu można uzyskać poprawę samopoczucia, spadek wagi ciała, zmianę sylwetki na bardziej męską i elastyczną, lepszą jakość snu, jak i zwiększenie libido. Są mężczyźni, którzy, mimo niskiego testosteronu, nie odczuwają żadnych zmian w organizmie. Ci na ogół mają tzw.

przejściowe spadki testosteronu, często spowodowane stresem, które mają charakter przemijający i nie wymagają leczenia. U nich po pewnym czasie poziom hormonu wraca samoistnie do normy.

Leczenie testosteronem – kontrola lekarza

To do lekarzy obserwujących pacjenta należy decyzja o włączeniu terapii hormonem męskim lub zrezygnowaniu z niej. Trzeba wiedzieć, że choć terapia testosteronem nie powoduje powstawania raka prostaty, to jej stosowanie u mężczyzny, który ma jego zaczątki, może ten proces rozbudzić.

Dlatego leczenie testosteronem wymaga stałej kontroli PSA (antygenu sterczowego, uznawanego za wskaźnik diagnostyczny w przypadku raka prostaty) i może być włączone tylko po uprzednim wykluczeniu raka prostaty. Również pacjenci ze zmianami w wątrobie i zespołem bezdechu sennego, tzw.

sleep apnea, a także z niektórymi chorobami płuc, nie powinni być leczeni testosteronem.

Zwiększ poziom testosteronu

Zwiększyć poziom testosteronu można także naturalnie, poprzez redukcję wagi ciała i regularne uprawianie sportu. Trzeba jednak pamiętać, że ekstremalny wysiłek fizyczny, jak na przykład bieg maratoński, poprzez wycieńczenie organizmu, spadek poziomu glukozy we krwi, doprowadza do tzw.

stresu fizycznego, zwiększając produkcję kortyzolu, który w efekcie powoduje spadek poziomu testosteronu. Kolosalny wpływ na testosteron ma także psychika mężczyzny. Pozytywne myślenie, wykonywanie tego, co sprawia przyjemność i niesie radość, to najlepsza recepta na wysoki testosteron.

Egoizm zaś czy narcyzm, jak i brak inteligencji socjalnej, odseparowują nas od otoczenia i niosą za sobą ryzyko stresu, czego następstwem jest spadek tego najważniejszego dla jestestwa mężczyzny hormonu.

Dr med. Ewa Kempisty-Zdebik, kierownik Kliniki Medycyny Wellness przy Szpitalu Medicover, internista, specjalista chorób ogólnych, lekarz medycyny męskiej CMI (Certificate Medical International)

Testosteron  – ciekawostki

  • Brak testosteronu powoduje tycie, a następstwem tycia jest spadek testosteronu. Przerwanie tego diabelskiego koła jest ważne dla utrzymania wagi i kondycji mężczyzny, ale przede wszystkim jego męskości.
  • Pozytywne myślenie, wykonywanie tego, co sprawia przyjemność i radość, to najlepsza recepta na wysoki testosteron.
  • Testosteron najwyższy poziom we krwi osiąga u mężczyzn między 20. a 30. rokiem życia, po czym spada o około 1% rocznie.

Leczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyzn

Dowiedz się więcej:

  • Kryzys wieku średniego
  • Spadek libido
  • Badania, które powinien zrobić każdy mężczyzna

Załóż konto aby odkryć pełnię możliwości portalu!

Pozytywne skutki terapii testosteronem u mężczyzn

Prof. Farid Saad odpowiada na pytania dotyczące terapii hormonalnej u mężczyzn. Profesor jest globalnym szefem resortu medycyny męskiej firmy Bayer w Berlinie, pracuje w Gulf Medical University School of Medicine w Ajmanie oraz Colombia University NY.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna

Leczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyzn2Leczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyznLeczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyzn

Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że testosteron utożsamiany jest z dopingiem, siłownią i wynaturzeniem męskiej sylwetki. A testosteron jest przecież lekiem, takim samym jak tabletki z hormonami tarczycowymi czy środki antykoncepcyjne.  

Leczenie hormonalne znane jest od lat trzydziestych poprzedniego stulecia. Wtedy  to naukowcom udało się najpierw odcyfrować wzory chemiczne, potem odkryto ich działanie, a jeszcze później znaleziono zastosowanie wielu hormonów w celach leczniczych .

Największym jednak osiągnięciem  lat trzydziestych XX wieku było odkrycie grupy hormonów sterydowych, do których należą  między innymi kortyzol, hormony żeńskie  i hormony męskie, w tym testosteron. W medycynie stosujemy ten hormon u mężczyzn z objawami jego niedoboru.

Nazywamy to substytucją, czyli podstawianiem tego, czego mężczyźnie brakuje.

U mężczyzn w jakim wieku najczęściej występują braki testosteronu?

U mężczyzn okres przekwitania zaczyna się około 40. roku życia, jednak proces ten przebiega znacznie wolniej, niż u kobiet. Okres ten określa się terminem late-onset hypogonadism (SLOH) lub androgen decline of the aging male (ADAM), czyli po polsku zespół niedoboru testosteronu w późnym wieku. 

Od niedawna u mężczyzn na całym świecie obserwujemy raptowny spadek testosteronu, nawet przed czterdziestym rokiem życia.  Dzieje się to na skutek silnego  stresu, na który narażeni są młodzi ludzie na co dzień.

Coraz częściej w gabinetach lekarskich pojawiają się mężczyźni w wieku 30-40 lat, u których stwierdzono obniżony poziom testosteronu i związane z tym problemy, np. znmniejszoną produkcję plemników i zaburzenia potencji.

 

Często problemy z testosteronem występują u otyłych mężczyzn. Na poziom obniżenia testosteronu ma także wpływ zanieczyszczenie środowiska naturalnego. 

Czy można odbudować poziom testosteronu? 

Jeśli jest młody, tzn. nie przekroczył jeszcze 40. roku życia,  ma szansę odbudować swój testosteron. Dużą rolę w tym procesie odgrywa odpowiednio dobrana dieta, aktywność fizyczna oraz umiejętności prawidłowego obchodzenia się ze stresem. Nie jest to łatwe, ale dzięki pomocy specjalistów i chęci zmiany stylu życia ze strony pacjenta, jest to możliwe.

Jakie szanse na przywrócenie właściwego poziomu testosteronu mają dojrzali mężczyźni? 

Po 40. roku życia tylko nielicznym mężczyznom udaje się przywrócić prawidłową pracę jąder i przywrócić właściwy poziom testosteronu.

Trzeba pamiętać, że dochodzi tutaj do procesu starzenia się organizmu i jego negatywnego wpływu na poziom męskiego hormonu. W ciągu ostatnich stu lat przedłużyliśmy średni wiek życia o 30 proc.

You might be interested:  Pieczenie piersi – jakie są przyczyny pieczenia w piersi?

Dzięki zmianie stylu życia na bardziej aktywny, odpowiedniej diecie i substytucji hormonów oraz suplementów, możemy poprawić jakość życia. 

Czy terapię hormonalną stosuje się u każdego pacjenta z niskim poziomem testosteronu?

Jeśli pacjent, pomimo niskiego poziomu testosteronu, nie odczuwa żadnych dolegliwości związanych z jego niedoborem, terapia hormonalna jest zbędna. Ale jeśli odczuwa brak energii, utratę witalności i sprawności, zmniejszenie libido i potencji, brak aktywności życiowej, stany melancholijne, a nawet depresyjne, wtedy należy pomyśleć o włączeniu terapii.

W rzeczywistości leczony jest niedostatek testosteronu (takie jest aktualne wskazanie do leczenia). Zaobserwowano przy tym, że w celu zmniejszenia wpływu czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy, szczególnie ważne jest zmniejszenie otyłości. 

Stwierdzono, że spadek wagi ciała poprzez spalanie tłuszczu – szczególnie na brzuchu – zmniejsza ryzyko miażdżycy, nadciśnienia i chorób serca aż czterokrotnie. Podczas terapii testosteronem zmniejszenie obwodu talii, jako ryzyka zespołu metabolicznego, sprzyja zapobieganiu zawału i cukrzycy.

Już od wielu lat prowadzę i publikuję badania. Nad tą samą tematyką pracują profesorowie z renomowanych ośrodków zajmujących się zdrowiem mężczyzn na świecie, jak Prof.

Michael Zitzmann w Niemczech, profesor Frederick Wu w Anglii, którzy są wiodącymi naukowcami w Europie.

Wszyscy zajmujemy się testosteronem i jego pozytywnym działaniem jako leku u mężczyzn z zespołem jego niedoboru i towarzyszącą miażdżycą i cukrzycą.

Czy terapia testosteronem jest odpowiedzialna za występowanie raka prostaty?

W USA prof. Abraham Morgentaler z Harwardu już dawno obalił mit o negatywnym wpływuetestosteronu na nowotwory prostaty. W poważnych czasopismach naukowych ukazały się w ciągu ostatnich 10 lat liczne prace negujące tezę, jakoby testosteron był odpowiedzialny za powstawanie raka prostaty.

Gdyby tak było, to młodzi chłopcy zalani testosteronem, chorowaliby na złośliwe guzy stercza. Tymczasem na raka prostaty chorują najczęściej starsi mężczyźni, których poziom testosteronu z racji wieku znajduje się na niskim poziomie.

Badania przeprowadzone w licznych ośrodkach akademickich na świecie wykazały, że niski poziom testosteronu sprzyja powstawaniu raka gruczołu krokowego, a substytucja testosteronu chroni mężczyzn przed nowotworem prostaty.

Ostatnio w Stanach Zjednoczonych stosuje się masywne dawki testosteronu w celu leczenia raka prostaty. Jest to wprawdzie jeszcze stadium doświadczeń, jednak widać, że mamy do czynienia ze zmianą sposobu myślenia.

A jak na mężczyznę wpływa terapia hormonalna?

Testosteron powoduje spalanie tkanki tłuszczowej i odbudowę mięśni, zmienia więc sylwetkę mężczyzny. W tłuszczu trzewnym znajduje się ogromny zespół cytokinin i hormonów. Najbardziej znane to adiponektyna, rezystyna, leptyna, plazminogen, które przy pomocy enzymu aromatazy przemieniają testosteron w estrogeny.

Te zaś powodują coraz to większe odkładanie się tłuszczu trzewnego w brzuchu pomiędzy narządami, ale i pod skórą, w piersiach i na biodrach. Proces ten trudno zatrzymać, a stanowi on ogromne ryzyko dla chorób układu krążenia a więc miażdżycy, zawału, udaru mózgowego i choroby niedokrwiennej naczyń kończyn dolnych.

Testosteron, poprzez działanie odchudzające, spalające tkankę tłuszczową, jest cudownym lekiem na cukrzycę. W Australii, gdzie nie brak otyłych ludzi, a w związku z tym wiele osób choruje na cukrzycę, prowadzi się obecnie ogromne naukowe studium na przeszło tysiącu mężczyzn. Przedmiotem badań jest działanie testosteronu na otyłość i zapobieganie cukrzycy typu 2.

Studium to prowadzone w największych medycznych ośrodkach naukowych Australii opłacane jest głównie przez rząd australijski z poparciem finansowym przemysłu farmaceutycznego, gdyż jego koszty są ogromne. 

Czy jest szansa, że w przyszłości będziemy leczyć cukrzycę testosteronem? 

Obecnie na świecie stosuje się w wielu ośrodkach to leczenie u mężczyzn z otyłością, która w większości przypadków jest związana z niski testosteronem. I znowu nie wiemy co było pierwsze czy kura czy jajko.

Otyłość powoduje spadek poziomu testosteronu we krwi a niski poziom testosteronu powoduje otyłość. Takie zamknięte koło.

Uzyskane wyniki ze studium w Australii zadecyduje czy w przyszłości u mężczyzn z cukrzycą, którzy cierpią na niedostatek testosteronu, można zastosować testosteron.

O kim mowa

Profesor Farid Saad to jeden z najbardziej rozpoznawalnych na świecie ekspertów medycyny męskiej. Jest autorem ponad 600 prac naukowych.

Ostatnio na różnych kontynentach kieruje studiami naukowymi  w dziedzinie leczenia testosteronem: cukrzycy, nadciśnienia, chorób układu krążenia i zespołu metabolicznego.

Jest członkiem zarządu wielu międzynarodowych towarzystw medycznych na całym świecie, jak i współwydawcą renomowanych medycznych magazynów.

Niskie libido, problem z erekcją – przyczyny i leczenie – MaxOnForte.pl

Leczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyzn

Problemy z erekcją podczas stosunku dotyczą coraz młodszej grupy mężczyzn[1].  Szacuje się, że w Polsce na zaburzenia wzwodu cierpi blisko 1,5 miliona panów[2]. Pojawienie się niepełnego wzwodu może być spowodowane zbyt niskim poziomem testosteronu[3].

Wraz z postępującym procesem starzenia się organizmu zmniejsza się ilość wytwarzanego testosteronu, co objawia się niskim libido i brakiem ochoty na współżycie u mężczyzn[4].  Jakie są zatem przyczyny niskiego libido?

Przyczyny zaburzeń erekcji

Zaburzenia erekcji na gruncie medycznym określa się jako niemożność osiągnięcia wystarczającego wzwodu do odbycia udanego aktu miłosnego[5].

Do najczęściej wymienianych przyczyn erekcji należą:

  • choroby (zwłaszcza cukrzyca, nadciśnienie, miażdżyca),
  • zaburzenia hormonalne i neurologiczne,
  • nieprawidłowa budowa lub uszkodzenie członka,
  • przebyte zabiegi operacyjne,
  • starzenie się organizmu,
  • używki (szczególnie alkohol i papierosy),
  • stres,
  • zła dieta,
  • zbyt mała aktywność fizyczna,
  • siedzący tryb życia,
  • niska samoocena,
  • lęk przed porażką seksualną,
  • wychowanie i religia,
  • kompleks małego przyrodzenia,
  • lęk przed posiadaniem dzieci,
  • niektóre leki (m.in. leki na nadciśnienie, antydepresanty)[1].

Jednym z częściej występujących zaburzeń hormonalnych mających wpływ na niepełną erekcję jest niski poziom testosteronu[3].

Co wpływa na niskie libido u mężczyzn?

Główną przyczyną niskiego libido u młodego mężczyzny może być niewystarczające stężenie testosteronu w organizmie.

Jego spadek może być spowodowany: niehigienicznym trybem życia (używki, nałogi), toksynami, niektórymi lekami, zbyt dużą wagą ciała,  chronicznym stresem, fitoestrogenami (znajdują się m.in.

w soi, orzeszkach ziemnych, lukrecji), ftalanami (można je znaleźć w niektórych kosmetykach, detergentach, opakowaniach do żywności), fenolami (wchodzą w skład substancji pokrywających wnętrza puszek)[6].

Pozytywne oddziaływanie testosteronu na organizm

Testosteron jest niezwykle istotnym hormonem z punktu widzenia prawidłowego przebiegu funkcji seksualnych. Ponadto aktywnie wspomaga pracę mózgu, wpływa na szybsze gojenie się ran, redukuje tkankę tłuszczową, poprawia działanie systemu immunologicznego. Ma niebagatelny wpływ na libido i skutecznie zwalcza brak ochoty na współżycie u mężczyzn[7].

Jak zwiększyć poziom libido?

Istnieje wiele metod na podniesienie poziomu testosteronu, a poprzez to zwiększenie niskiego libido u mężczyzn. Jednym ze sposobów jest zmiana dotychczasowego stylu życia poprzez znaczne zwiększenie aktywności fizycznej, a także zmianę diety[6].

Dieta powinna zawierać produkty bogate w witaminę B3, B5, witaminę D, cynk, kwasy tłuszczowe czy polifenole. Doskonałym źródłem tych cennych minerałów i witamin są: ryby, owoce morza, kakao, warzywa kapustne, sok z winogron, pietruszka, seler, papryka, czarna i zielona herbata[6].

Odnosząc się do kwestii aktywności fizycznej, to optymalnym wyborem na podniesienie poziomu testosteronu będą treningi siłowe[6].

Testosteron można zwiększyć również farmakologiczne, poprzez przyjmowanie leków domięśniowych, tabletek, czy żeli. Sprawdzą się również plastry oraz gumy z testosteronem[3][7].

Testosteron to jeden z kluczowych hormonów w organizmie mężczyzny. Wpływa na prace wielu narządów i reguluje prawidłowy przebieg funkcji seksualnych.

Zapobiega również powstawaniu zjawiska niskiego libido u mężczyzn[3][4][7].

Brak tego ważnego czynnika może powodować rozdrażnienie, obniżenie poziomu energii, spadek koncentracji, pogorszenie pamięci, a także może wywoływać brak ochoty na współżycie u mężczyzn[4][7].  Istnieje wiele metod na podniesienie poziomu testosteronu, a przez to zwiększenie libido i chęci na seks.

Skutecznymi sposobami na walkę z niskim libido jest właściwa, dobrze zbilansowana dieta, a także wzmożona aktywność fizyczna[6]. Duże znaczenie ma także farmakologia. Na rynku dostępnych jest wiele preparatów zwiększających poziom testosteronu, a tym samym wpływających na libido[3][7].

Źródła:

  1. Grabski B, Cichoń W. Zaburzenia erekcji. Dostęp online: https://seksuologia.mp.pl/zaburzenia-seksualne/u-mezczyzn/92036,zaburzenia-erekcji Data dostępu: 02.2017
  2. Wełnicki M, Mamcarz A. Zaburzenia erekcji: niezależny czynnik ryzyka choroby niedokrwiennej serca czy kliniczna manifestacja postępującej miażdżycy? Kardiologia Polska 2012; 70, 9:953–957
  3. Sikorski A. Testosteron a zaburzenia wzwodu prącia. Przegląd Urologiczny. 2007;4 (44):16-19
  4. Rabijewski M, Zgliczyński W. Zespół niedoboru testosteronu u mężczyzn. Geriatria. 2009;3:17-26
  5. Onik G, Knapik K, Cieślar G. et al. Rehabilitacja w zaburzeniach erekcji. Rehabilitacja w Praktyce. 2014;2:27-29
  6. Stachowicz M, Lebiedzińska A. Dieta a testosteron w organizmie sportowca. Bromatologia i Chemia Toksykologiczna XLVIII. 2015;1:88-96
  7. Gomuła A, Rabijewski M. Zespół niedoboru testosteronu – rozpoznawanie i leczenie na podstawie norm stężenia testosteronu należnych dla wieku. Seksuologia Polska. 2010;8(1):1-16

Niski poziom testosteronu u mężczyzn. Które objawy powinny zaniepokoić?

ZdrowieMedycynaChorobySeks Leczenie niskiego poziomu testosteronu u mężczyzn Mężczyzna w trakcie treningu / Źródło: Fotolia / denis_vermenko Testosteron – choć występuje u obu płci – kojarzy nam się głównie z mężczyznami. Wysoki poziom testosteronu z męskością, a niski z zaburzeniami hormonalnymi. Jaką rolę w naszym organizmie odgryza testosteron i co dzieje się, gdy jego poziom jest zbyt niski?

You might be interested:  Bóle podbrzusza – przyczyny bólu w dole brzucha

Testosteron jest hormonem płciowym, często kojarzonym z mężczyznami, chociaż kobiety mają jego niewielkie ilości. Niskiego poziomu testosteronu obawiają się jednak głównie panowie i nic dziwnego – objawy mogą znacznie utrudnić normalne funkcjonowanie. Niski poziom testosteronu wpływa bogiem znacznie na popęd seksualny mężczyzny.

Testosteron pełni wiele ważnych funkcji, w tym odpowiada za:

  • rozwój kości i mięśni
  • niski głos, wzrost włosów i inne czynniki związane z wyglądem,
  • produkcja nasienia.

Produkcja testosteronu może spowolnić się wraz z wiekiem, a wielu starszych mężczyzn ma objawy niskiego poziomu testosteronu. Czasem też problem dotyczy znacznie młodszych mężczyzn.

Spadek testosteronu w młodym wieku może być spowodowany np.:

  • Złą dietą. Naukowcy z UCLA odkryli, że mężczyźni, którzy znacznie zmniejszyli spożycie tłuszczu i zwiększyli spożycie błonnika, odnotowali spadek poziomu testosteronu na poziomie 12 proc. Tłuszcze są niezbędne, należy jednak wybierać te, które służą a nie szkodzą. Warto sięgać po tłuste ryby i kwasy omega–3. Niewskazane są tłuszcze pochodzenia zwierzęcego. Co ciekawe, dieta wegetariańska również może powodować spadek testosteronu. Przyjmowanie dużej ilości estrogenów z soi przy jednoczesnym braku białka pochodzenia zwierzęcego powoduje spadek produkcji testosteronu nawet o 10 proc.
  • Nadużywaniem alkoholu. Kiedy wątroba trawi alkohol, wytwarza związki, które hamują uwalnianie testosteronu, zmniejszając jego ogólny poziom w organizmie i utrudniając np. budowanie masy mięśniowej.
  • Brakiem snu. Ponieważ organizm produkuje najwięcej testosteronu w czasie snu, notoryczne niewyspanie może mieć bardzo negatywny wpływ na jego poziom we krwi.

Niski poziom testosteronu – objawy

Niski poziom testosteronu powinien skłonić mężczyznę do wykonania szczegółowych badań. Objawy, które powinny zaniepokoić, to:

  • Problemy z erekcją (inne przyczyny zaburzeń erekcji to: palenie, choroby tarczycy, wysoki cholesterol, stres lub lęk, spożycie alkoholu, cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi).
  • Wypadanie włosów i łysienie.
  • Podatność na złamania, ponieważ testosteron pomaga wytwarzać tkankę kostną i utrzymywać objętość kości.
  • Zmniejszenie rozmiaru jąder.
  • Trudności ze snem.
  • Zredukowana masa mięśniowa.
  • Spadek energii.
  • Uderzenia gorąca.
  • Zwiększenie tkanki tłuszczowej.
  • Huśtawka nastrojów.

Obniżony poziom testosteronu nie musi dawać wszystkich objawów. Czasem mężczyźni dowiadują się o spadku podczas rutynowych badań. Jeśli jednak objawy zaczęły występować i wpływają na komfort życia, warto udać się do lekarza. Najczęstszym leczeniem jest terapia zastępcza testosteronem, jednak istnieje także wiele różnych, naturalnych metod stymulowania produkcji testosteronu.

Czytaj też:Co może świadczyć o piciu zbyt dużej ilości kawy?

Informacje zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej, a stosowanie ich w praktyce powinno za każdym razem być konsultowane na indywidualnej wizycie lekarskiej z lekarzem specjalistą. +

Niedobór testosteronu u mężczyzn – jak sobie z nim radzić?

Redakcja: Czym jest testosteron?

dr. n. med. Małgorzata Krasnodębska – Kiljańska: Testosteron to najważniejszy steroidowy hormon płciowy u mężczyzn. Jego stężenie zmienia się według rytmu dobowego i rocznego. Testosteron produkowany jest w jądrze przez komórki Leydiga.

W regulacji wydzielania testosteronu biorą udział hormony wydzielane przez podwzgórze i przysadkę wchodzące w skład osi podwzgórze – przysadka – gonada. Hormon ten jest niezbędny do prawidłowego rozwoju i utrzymania męskich cech płciowych, reguluje funkcje seksualne i płodność.

Ponadto jest odpowiedzialny za wiele innych efektów biologicznych, wpływając między innymi na utrzymanie odpowiedniego składu ciała, budowę mięśni, mineralizację kości czy funkcje poznawcze.

Co może powodować niedobór testosteronu?

– Przyczyn niedoboru testosteronu jest wiele. Obniżone stężenie tego hormonu może być skutkiem chorób jąder, przysadki lub podwzgórza.

Z kolei mieszana dysfunkcja układu podwzgórza i przysadki jest odpowiedzialna za niedobór testosteronu związany z wiekiem. Ten rodzaj zaburzeń dotyka mężczyzn już w wieku średnim.

Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono że, aż u 20% mężczyzn poniżej 60 roku życia występuje niedobór testosteronu związany z wiekiem.

Objawy niskiego testosteronu

Jakie są objawy niedoboru testosteronu?

– Manifestacja kliniczna niedoboru testosteronu jest bardzo szeroka, zależna od okresu życia, w którym się pojawia. I tak, w życiu płodowym niedobór testosteronu może powodować nieprawidłowe wykształcenie narządów płciowych, w okresie pokwitania prowadzi do opóźnionego dojrzewania płciowego.

Po osiągnięciu dojrzałości płciowej jest przyczyną, zaburzeń seksualnych, metabolicznych oraz niepłodności. Za najbardziej charakterystyczne objawy niedoboru testosteronu u mężczyzn uważa się: mniejszą częstotliwość myślenia o seksie, niewystępowanie porannych wzwodów i zaburzenia wzwodu.

Do innych objawów należą: zmniejszona objętości jąder, zaburzenia płodności, zmniejszenie owłosienia ciała i twarzy, pojawienie się piersi, utrata masy mięśniowej, spadek wytrzymałości, otyłość brzuszna, zespół metaboliczny, osteoporoza, niedokrwistość, insulinooporność, uderzenia gorąca, obniżenie nastroju, rozdrażnienie i problemy ze snem oraz obniżona sprawność intelektualna.

Do jakiego specjalisty powinien zgłosić się mężczyzna, u którego występują takie objawy?

– Objawy kliniczne, które sugerują niedobór testosteronu mogą występować także u zdrowych mężczyzn z prawidłowymi poziomami testosteronu, a ich przyczyna może być inna niż obniżone stężenie tego hormonu. Z tego powodu konieczne oznaczenie stężenie testosteronu w surowicy.

Za dolny zakres wartości referencyjnych dla testosteronu całkowitego uznaje się poziom 12,1 nmol/L.

Z nieprawidłowym wynikiem testosteronu należy zgłosić się do androloga, który jest specjalistą zajmującym się diagnozowaniem i leczeniem wszystkich schorzeń związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem jąder.

Co podnosi poziom testosteronu – naturalne metody

Czy można podnieść poziom testosteronu?

– Poziom testosteronu jest cechą indywidualną, uwarunkowaną genetycznie, na który pewien wpływ mają czynniki środowiskowe. Maksymalne stężenie testosteronu u mężczyzny obserwuje się pomiędzy 25, a 30 rokiem życia i następnie ulega on powolnemu obniżeniu o około 1% na rok.

Nie mamy wpływu na czynniki genetyczne, za to możemy wpływać na czynniki środowiskowe które wpływają niekorzystnie na funkcję gonady, w tym produkcję testosteronu.

Najważniejsze z nich to styl życia, a w tym dieta, używki, aktywność fizyczna, sen, choroby przewlekłe, przyjmowane leki oraz zanieczyszczenia środowiska i stres.

Niski poziom testosteronu – leczenie

Jak radzić sobie z obniżeniem poziomu testosteronu i w jaki sposób można to leczyć?

– Kluczowe jest ustalenie przyczyny niedoboru testosteronu. Właściwe rozpoznanie przyczyny zaburzeń w wydzielaniu testosteronu pozwoli prowadzić odpowiednie leczenie. Z uwagi na wiele przyczyn tej dysfunkcji prowadzona terapia powinna być zindywidualizowana i dostosowana do oczekiwań pacjenta.

Inne jest postępowanie w przypadku młodych mężczyzn starających się o potomstwo, a inne w grupie mężczyzn gdzie główną przyczyną jest niedobór testosteronu związany z wiekiem i wówczas należy sięgać po preparaty testosteronu. Niezależnie od stosowanej terapii, należy prowadzić zdrowy styl życia.

Należy pamiętać o właściwej diecie, która powinna być zbilansowana, normokaloryczna i zawierać w swoim składzie węglowodany, białka oraz tłuszcze. Pamiętajmy jednak, że modne obecnie diety wegetariańskie czy wegańskie wpływają negatywnie na poziom testosteronu. Istotne jest utrzymywania prawidłowej masy ciała.

Kolejny element to unikanie używek takich jak: papierosy, alkohol i narkotyki. Ponadto, istotne jest ograniczenie przebywania w obszarze silnego działania pola magnetycznego np. spędzania wielu godzin przy komputerze. Unikanie przegrzewania jąder (rezygnacja z sauny, czy gorących kąpieli).

Istotny jest również zdrowy sen (około 7-8 godzin dziennie) oraz wysiłek fizyczny. Przy czym powinien on być umiarkowany. Nadmierny wysiłek również wpływa negatywnie. Idealna proporcja to 2-3 godzinny umiarkowanego wysiłku fizycznego tygodniowo. Należy również zwrócić uwagę na odpowiedni dobór powszechnie stosowanych suplementów diety.

W wielu z nich jest sporo zanieczyszczeń, można tam znaleźć metale ciężkie mające negatywny wpływ na gonadę, powodując tym samym obniżenie stężenia testosteronu.

Spadek testosteronu? Zwróć uwagę na alarmujące objawy

Najważniejszym męskim hormonem płciowym jest testosteron. Utrzymanie prawidłowego poziomu tego hormonu w organizmie mężczyzny jest ważne dla jego ogólnego stanu zdrowia zarówno fizycznego, jak i psychicznego.

– Prawidłowy poziom testosteronu jest warunkiem satysfakcjonującej jakości życia, dobrego samopoczucia i sprawności seksualnej.

Mężczyźni z prawidłowym poziomem testosteronu żyją dłużej i rzadziej występują u nich poważne choroby, takie jak cukrzyca, miażdżyca czy otyłość – przypomina dr Ewa Kempisty-Jeznach, lekarz medycyny męskiej, ekspert kampanii “Mój testosteron”, cytowana w informacji prasowej.

Testosteron odgrywa w organizmie mężczyzny wiele ważnych funkcji. Jest odpowiedzialny za męskie cechy płciowe takie jak niski głos, wzrost włosów na ciele i zarost na twarzy, szerokie barki i wąskie biodra, rozwój mięśni; kontroluje też funkcje seksualne i produkcję nasienia.

Męska depresja czy niedobór testosteronu?

Tymczasem, z badania internetowego przeprowadzonego przez agencję SW RESEARCH w reprezentatywnej grupie 818 Polaków po 18. roku życia wynika, że około jedna czwarta z nas nie wie, jakie funkcje w organizmie pełni testosteron. Badanie zostało zrealizowane w dniach 24-25 września na zlecenie kampanii “Mój testosteron”.

Aż 73 proc. badanych zadeklarowało, że zna funkcje testosteronu. W tej grupie ponad połowa wymieniła: pobudzanie wzrostu owłosienia ciała i twarzy (53 proc.) oraz pobudzanie erekcji i produkcję spermy (52 proc.).

You might be interested:  Alergeny w domu – jak z nimi walczyć?

Dopiero na trzecim miejscu wymieniano to, że kształtuje męską sylwetkę (41 proc.). Mniej niż 40 proc. wskazało, że hormon odpowiada za męską płodność.

Ogólnie kobiety wypadły w badaniu o 6 punktów procentowych lepiej od panów.

– Cieszy fakt, że trzy czwarte zapytanych potrafi wyróżnić funkcje testosteronu – komentuje dr Kempisty-Jeznach. Jej zdaniem są to jednak dość popularne funkcje.

Natomiast o tym, że hormon wpływa na sprawność stawów i ich ruchomość, wie już jedynie 8,6 proc. osób. – Tylko 16,6 proc. kojarzy testosteron w kontekście pozytywnego oddziaływania na psychikę. Niestety ponad 26 proc.

pytanych stanowczo deklaruje brak wiedzy o funkcji testosteronu – dodaje specjalistka.

Jak przypomina, u większości mężczyzn poziom testosteronu obniża się już po 35. roku życia – przeciętnie o 1-2 proc. rocznie. Do spadku stężenia tego hormonu przyczyniają się – oprócz postępującego wieku: stres, brak aktywności fizycznej, niedobór snu i złe nawyki żywieniowe.

Dr Kempisty-Jeznach podkreśla, że po 45. roku życia już co trzeci mężczyzna (około 34 proc. mężczyzn) może obserwować u siebie symptomy obniżonego stężenia testosteronu, takie jak spadek popędu płciowego, zaburzenia erekcji, spadek energii życiowej i zadowolenia z życia, pogorszenie nastroju, zmniejszenie się siły mięśniowej lub odporności na wysiłek fizyczny.

– Niedobór testosteronu oddziałuje na wiele sfer życia mężczyzny, poczynając od obniżenia libido, zaburzeń erekcji, zmian nastroju – od smutku i braku sił witalnych po rozdrażnienie i niecierpliwość, przez zmniejszenie masy mięśniowej i mineralizacji kości do zaburzeń metabolizmu takich jak: otyłość, szczególnie brzuszna, insulinooporność, cukrzyca i nadciśnienie – przypomina dr Kempisty-Jeznach.

Według niej jeśli mężczyzna rozpoznał u siebie któryś z objawów mogących świadczyć o spadku poziomu testosteronu, powinien zgłosić się do lekarza.

– Tutaj czujnością może się wykazać także partnerka lub córka. Pierwszym krokiem pomocnym w ocenie objawów sugerujących niedobory testosteronu może być kwestionariusz ADAM – wyjaśnia specjalistka.

Można go znaleźć między innymi na stronie internetowej kampanii.

Kampania “Mój testosteron” ma charakter informacyjno-edukacyjny. Ekspertem merytorycznym kampanii jest doktor n. med. Ewa Kempisty-Jeznach – jedyny w Polsce lekarz medycyny męskiej z międzynarodowym certyfikatem Lekarza od Zdrowia Mężczyzn. Inicjatorem kampanii jest firma Besins Healthcare.

Rozpoznawanie i leczenie zespołu niedoboru testosteronu u mężczyzn

Zespół niedoboru testosteronu charakteryzuje się typowymi objawami klinicznymi oraz biochemicznymi, tj. obniżonym stężeniem testosteronu w surowicy krwi. Może on powodować znaczne pogorszenie jakości życia oraz ujemnie wpływać na czynność wielu narządów i układów. Jest konsekwencją naturalnego procesu starzenia.

Najbardziej charakterystycznymi objawami zespołu niedoboru testosteronu (TDS – testosterone deficiencysyndrome) jest obniżenie libido oraz zaburzenia wzwodu prącia. Objawom ze strony seksualnej towarzyszą często objawy metaboliczne, takie jak osteoporoza, cukrzyca, zespół metaboliczny i zwiększone ryzyko miażdżycy.

Występuje on u około 6-12% mężczyzn po 45 roku życia. Wyrównywanie niedoboru testosteronu jest bezpieczną i skuteczną metodą leczenia TDS. Powoduje ono poprawę jakości życia, sprawności seksualnej i ma korzystny wpływ na metabolizm.

Obecnie w terapii najszerzej stosuje się domięśniowe estry testosteronu oraz 1% i 2% preparaty testosteronu w żelu.

Wydłużająca się długość życia mężczyzn jest wielkim sukcesem medycyny, ale sprawia, że dużym wyzwaniem dla ochrony zdrowia stało się zapewnienie mężczyznom w starszym wieku oczekiwanej przez nich wysokiej jakości życia.

Należy przez to rozumieć nie tylko poprawę sfery seksualnej i stanu psychicznego, ale także zapobieganie i leczenia chorób cywilizacyjnych, takich jak osteoporoza, miażdżyca, otyłość i cukrzyca.

Skutki tych chorób stanowią bowiem znaczne obciążenie dla budżetu służby zdrowia i w znacznym stopniu wpływają negatywnie na zmniejszenie sprawności intelektualnej i fizycznej osób w starszym wieku, a więc właśnie na pogorszenie jakości życia.

Definicja zespołu niedoboru testosteronu

Zespół niedoboru testosteronu, według definicji International Society for the Study of the Aging Male (ISSAM), International Society of Andrology (ISA) i European Association of Urology (EAU), jest to “zespół kliniczny i biochemiczny związany ze starzeniem się, charakteryzujący się typowymi objawami oraz obniżonym stężeniem testosteronu (T) w surowicy. Może on powodować znaczne pogorszenie jakości życia i ujemnie wpływać na czynność wielu narządów i układów”. Natomiast według definicji zawartej w Standardach Endokrynologii “zespół niedoboru testosteronu objawia się zmniejszeniem libido i potencji, stałym zmęczeniem, pogorszeniem samopoczucia i jakości snu, nerwowością, uderzeniami gorąca, obniżeniem poziomu testosteronu i wzrostem stężenia gonadotropin w surowicy”. Definicje te nie różnią się istotnie i celnie charakteryzują istotę problemu.

Patogeneza i częstość występowania TDS

TDS jest hipogonadyzmem mieszanym uwarunkowanym zmiana-mi wstecznymi zachodzącymi zarówno w gonadach (komponent hipogonadyzmu pierwotnego), jak i na poziomie ośrodkowych regulatorów czynności jąder: podwzgórza i przysadki (komponent hipogonadyzmu wtórnego).

Są one konsekwencją naturalnego procesu starzenia się, ale istotne znaczenie odgrywają także czynniki genetyczne, tryb życia i nałogi. Ocenia się, że stężenie całkowitego testosteronu (TT) obniża się o około 0,8-1% rocznie.

Dodając do tego wzrost stężenia białek nośnikowych, istotnie obniżone stężenie testosteronu obserwujemy u około 8% mężczyzn w wieku 40-60 lat i u 20% w wieku 60-80 lat.

TDS rozpoznajemy wtedy, gdy współwystępują niskie stężenia testosteronu i objawy kliniczne hipogonadyzmu, a więc stwierdzenie tylko i wyłącznie niedoboru testosteronu nie upoważnia do rozpoznania zespołu TDS.

Biochemiczny niedobór testosteronu, tj. stężenia testosteronu całkowitego poniżej 2,5 ng/mL u mężczyzn powyżej 45 roku życia, wynosi między 20 a 30%, ale narasta znacząco wraz z wiekiem, i tak występuje u około 20% mężczyzn w wieku 60-89 lat i wzrasta do 30% w wieku 70-79 oraz do 50% u mężczyzn powyżej 80 roku życia.

Natomiast częstość występowania zespołu TDS, a więc występowania objawów klinicznych w następstwie niedoboru testosteronu jest trudniejsza do oszacowania ze względu na brak patognomicznych objawów tego zespołu u starszych mężczyzn.

Najnowsze badania wskazują jednak, że opierając się na stwierdzeniu przynajmniej 3 z 8 objawów hipogonadyzmu, takich jak zaburzenia wzwodu i zmniejszenie libido, pogorszenie jakości życia, zaburzenia snu, rozdrażnienie lub stany depresyjne, uczucie przewlekłego zmęczenia, otyłość brzuszna, zmniejszenie masy i siły mięśniowej, zmniejszenie gęstości mineralnej kości oraz wykładnikach biochemicznych, tj. stężeniu całkowitego testosteronu

Istotnym problemem w rozpoznawaniu TDS stanowi brak powszechnie akceptowanej dolnej granicy normy testosteronu. Przyjęto, że nie należy wyznaczać norm wiekowych, a opracowane zalecenia odnoszą się do stężeń obserwowanych u zdrowych młodych mężczyzn.

Normy te różnią się w zależności od odpowiednich rekomendacji i zawierają się między 2,3 ng/mL a 3,5 ng/mL (między 8 a 12 mmol/L). Związane jest to z faktem przeprowadzenia badań na różnych populacjach i z zastosowaniem różnych metod laboratoryjnych oceny stężeń tego hormonu.

Nie ma prostej, liniowej korelacji między objawami klinicznymi hipogonadyzmu a stężeniami testosteronu całkowitego.

Zalecenia opracowane przez ISSAM, ISA i EAU podają następujące wartości do zastosowania w codziennej praktyce:

  • stężenie całkowitego testosteronu w surowicy (TT)
  • stężenie TT >12 mmol/L (3,46 ng/mL) lub FT >250 pmol/L (72 pg/mL) nie wymaga leczenia zastępczego testosteronem;
  • można rozważyć próbę leczenia zastępczego testosteronem u mężczyzn z objawami klinicznymi TDS i stężeniami TT pomiędzy 8 a 12 mmol/L (2,31-3,46 n/mL).

Zalecenia ujęte w Standardach Endokrynologii wprowadzają pojęcie “wskaźnika niedoboru testosteronu”. Jest on pomocny przy diagnostyce mężczyzn, u których stężenia testosteronu są niskie/prawidłowe (graniczne).

Gdy objawom klinicznym TDS towarzyszą stężenia testosteronu całkowitego między 2,5 a 3,5 ng/mL, pomocne jest stosowanie wskaźnika T (ng/mL) / LH (IU/mL), odzwierciedlającego złożoną, podwzgórzowo-przysadkowo-gonadową etiopatogenezę tego zespołu. Przy wartościach T/LH

Najbardziej charakterystyczne objawy TDS ujęto w tabeli 1. Są one niecharakterystyczne i często spowodowane innymi chorobami współistniejącymi. Wydaje się jednak, że zmniejszenie libido i zaburzenia wzwodu są objawami najbardziej charakterystycznymi i najczęstszymi.

To właśnie występowanie tych zaburzeń skłania mężczyzn do szukania pomocy u lekarza.

Niemniej, w rozwiniętym TDS należy zwrócić uwagę na zmniejszenia masy i siły mięśniowej, obniżenie gęstości mineralnej kości, zaburzenia gospodarki węglowodanowej i lipidowej, nadciśnienie tętnicze i otyłość, a także na pogorszenie koncentracji, zaburzenia nastroju i snu.

Objawy zespołu TDS

Leczenie TDS

Leczenie należy podjąć u mężczyzn z objawami klinicznymi, którzy spełniają kryteria hormonalne. Wdrożenie leczenia tylko na podstawie nieprawidłowych badań hormonalnych uważa się obecnie za niewskazane.

Mimo możliwości współistnienia złożonych niedoborów hormonalnych u mężczyzny z objawami hipogonadyzmu (niedobór DHEA i hormonu wzrostu/IGF-1), leczeniem z wyboru jest stosowanie preparatów testosteronu. Algorytm rozpoznawania i leczenia zespołu TDS przedstawia rycina 1.

Algorytm rozpoznawania i leczenia zespołu niedoboru testosteronu

Badania wstępne

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *