Łysienie telogenowe – przyczyny, objawy, badania, leczenie, preparaty, domowe sposoby

Łysienie telogenowe – przyczyny, objawy, badania, leczenie, preparaty, domowe sposoby

Spis treści

Łysienie jest powszechnie występującym problemem, z którym borykają się zarówno kobiety jak i mężczyźni w różnym wieku, a nierzadko też dzieci.

Czterdzieści procent pacjentów, którzy doświadczają tymczasowej lub długotrwałej utraty włosów to kobiety.

U niektórych łysienie objawia się przerzedzeniem lub utratą włosów na całej powierzchni głowy u innych rozpoczyna się na koronie i rozszerza na pozostałe partie. W przeciwieństwie do mężczyzn, u kobiet rzadko występują łyse zakola.

Przeciętnie człowiek ma około 100 000 włosów. Każdy mieszek wytwarza włosy, zwykle 1 – 3, które rosną kilka-kilkanaście milimetrów na miesiąc. Faza wzrostu trwa średnio od dwóch do sześciu lat, na chwilę przed wypadnięciem włos znajduje się w fazie spoczynku. Szybko zastępowany jest nowym włosem i cykl zaczyna się od nowa. W fazie wzrostu powinno znajdować się około 80% włosów.

Włosy znajdujące się w fazie spoczynku systematycznie wypadają – jest to naturalny, fizjologiczny proces, a dziennie tracimy ich około 50 – 100, zawszę więcej podczas procesu mycia.

W fazie wzrostu – anagenie, powinno być około 80% włosów, w katagenie – okresie inwolucji 1 – 2%, a w fazie spoczynku – telogenie, która trwa 2 – 4 miesiące, nie więcej niż 20%.

Włos w telogenie, a więc chwilę przed wypadnięciem, jest martwy, nie ma połączenia z naczyniami krwionośnymi w związku z czym jest obojętny na bodźce zewnętrzne (leki, dieta, stres).

Jest po prostu w mieszku, czeka na wypadnięcie, pod nim wyrasta już nowy anagenowy włos, który często wypycha go,torując miejsce dla siebie. Każde zmniejszenie ilości włosów anagenowych, a zwiększenie telogenowych, martwych skutkuje przerzadzeniem włosów z możliwościa nawet trwałej utraty włosów.

Włos w fazie wzrostu jest połączony z naczyniami krwionośnymi jest połączony z naczyniami krwionośnymi, w związku z czym trafia do niego wszystko co znajduje się w naszym organizmie – kortyzol, leki, toksyny, hormony, niedobory składników aktywnych.

Rodzaje łysienia

W zależności od przyczyn powstawania wyróżniamy różne typy łysienia. Podstawowy podział typów jest uzależniony od dwóch czynników: genetycznych, czyli osobnicze predyspozycje oraz egzogennych, czyli działanie bodźców zewnętrznych na komórkę włosa.

Na te pierwsze nie mamy zbyt wielkiego wpływu, natomiast na czynniki zewnętrzne, poza zdarzeniami losowymi, mamy ogromy wpływ.

Wystąpienie, czas rozpoczęcia, skala oraz przebieg są uzależnione od predyspozycji genetycznych, wrażliwości komórek włosa na różne bodźce.

Łysienie telogenowe

To najczęstsza przyczyna widocznego przerzedzenia włosów. Polega na skróceniu fazy wzrostu włosa. Cechą charakterystyczną dla tego rodzaju łysienia jest utajony przebieg, a więc łysienie nie jest widoczne od razu po zadziałaniu bodźca, a zazwyczaj po 3 – 6 miesiącach. Dlatego tak ważne jest przeprowadzenie wnikliwego badania trychologicznego celem odnalezienia źródła problemu

Łysienie androgenowe

Łysienie androgenowe występuje z powodu wrażliwości mieszków włosowych na androgeny. Jest to najczęstsza przyczyna utraty włosów i występuje u 70% mężczyzn i 40% kobiet w pewnym okresie ich życia.

Jest to androgenozależna utrata włosów o charakterystycznej morfologii postępująca niebliznowaciejąc.

U mężczyzn zwykle występuje recesja linii włosów na skroniach (zakola) i łysina na wierzchołku, u kobiet zwykle objawia się w postaci rozproszonego przerzedzenia na szczycie głowy. więcej >>

Łysienie plackowate

Jest to choroba owłosionej skóry, która może wpływać na wszystkie partie włosów charakteryzując się występowaniem wyłysiałych obszarów na głowie. Tworzą się dobrze odgraniczone ogniska od zdrowo wyglądającej skóry.

Może dotyczyć nie tylko obszarów głowy, ale również potrafi występować na twarzy czy całym ciele. Czas powstawania danego łysienia i sprecyzowana przyczyna nie są scharakteryzowane etapami.

„Jedynym co jest pewne w przypadku łysienia plackowatego jest jego niepewność”…więcej >>

Łysienie bliznowaciejące

Najrzadszy rodzaj łysienia, który prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia mieszków włosowych co skutkuje trwałą utratą włosów.

W przeciwieństwie do łysienie plackowatego ujścia mieskzów włosowych o obszarach łysienia są niewidoczne.

Mimo wielu teorii dotyczącej etiologii schorzenia uważa się, że istotną rolę odgrywa nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna gospodarza na komórki macierzyste mieszka.

Łysienie łojotokowe

Jest następstwem nieleczonego łojotoku, o podłożu androgenozależnym. Wykazuje przebieg jak w łysieniu androgenowym.

Łysienie ze względu na płeć

Łysienie u kobiet

Ma charakter androgenoniezależny, mechanizm powstawania nie jest do końca poznany. Występuje zazwyczaj między 20 – 30 rokiem życia oraz w okresie pomenopauzalnym.

Proces stale postępuje, doprowadzając do trwałej utraty włosów, przez miniaturyzację mieszków włosowych i zmniejszenie się objętości brodawki włosa.

Ma charakter rozlany, z pozostawieniem włosów przy brzegu czoła, bez powstawania zakoli.

Łysienie u mężczyzn

Ma charakter androgenozależny, stale postępujący przez trwający proces miniaturyzacji mieszków włosowych wywołany obecnością 5 alfa reduktazy, która przekształca hormon męski w jeszcze silniejszy androgen – DHT.

Przyczyny łysienia

  • choroby przebiegające z wysoką temperaturą
  • choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca)
  • uwarunkowania genetyczne, jak nadwrażliwość mieszków włosowych na czynniki zewnętrzne i wewnętrzne
  • stres
  • szok organizmu poważnym zabiegu chirurgicznym
  • zbyt restrykcyjna, niezbilansowana, wyniszczająca dieta (ubogobiałkowa, niskokaloryczna, pozbawiona witaminy H, B, składniki mineralne
  • dieta przesadnie bogata w beta – karoten
  • głodówka
  • anemia
  • poród
  • odstawienie środków antykoncepcyjnych o dużych dawkach estrogenów
  • sezonowość, pory roku – łysienie po lecie oraz po zimie
  • niewłaściwa pielęgnacja – zbyt częste mycie nieodpowiednimi preparatami, stosowanie agresywnej chemii na skórę głowy
  • czynniki mechaniczne – niefizjologiczne, stałe naciąganie włosów (koki, mocno splecione warkocze) powoduje naciągnięcie korzenia oraz wyrywanie włosów (choroby psychiczne)
  • nieleczone schorzenia skóry jak łojotok, łupież tłusty, łojotokowe zapalenie skóry
  • zaburzenia hormonalne – hormon androgenowy oddziałuje na mieszki włosowe powodując łysienie androgenowe, czyli występujące w kątach czołowych (u mężczyzn) lub na szczycie głowy (u kobiet)
  • menopauza
  • zaburzenia krążenia – podziały mitotyczne są spowolnione, jeśli cebulka nie jest właściwie odżywionapromieniowanie jonizujące
  • niektóre toksyny roślinne i zwierzęce
  • narażenie na kontakt z chemikaliami
  • zatrucie metalami ciężkimi (najgroźniejsza piątka dla włosów w skrócie: “TOBAR”, czyli tal, ołów, bizmut, arsen, rtęć)
  • grzybica “strzygąca”
  • leki:
    1. przeciwzakrzepowe
    2. reumatologiczne (sole złota, metotreksat, takrolimus)
    3. psychiatryczne (karbamazepina, karbimazol, kwas walproinowy, sole litu, leki dopaminergiczne)
    4. kardiologiczne (statyny oraz fibraty, inhibitory angiotensyny, leki beta – adrenolityczne oraz te blokujące kanały wapniowe)
    5. przeciwgrzybiczne (azolowe)
    6. przeciwtarczycowe (pochodne tiouracylu)
    7. antykoncepcyjne (w zależności od przewagi estrogenowej w stosunku do gestagenów)
    8. chemioterapeutyki

Choroby wpływające niekorzystnie na prawidłowy wzrost włosa

  • niedoczynność tarczycy
  • nadczynność tarczycy
  • hipokalcemia
  • nadczynność kory nadnerczy
  • cukrzyca
  • dur brzuszny, zapalenie płuc, opon mózgowych, odra, gruźlica
  • kiła
  • zapalenie skórno – mięśniowe
  • układowy toczeń rumieniowaty
  • rak żołądka, wątroby, marskość wątroby (połączenie łysienia telogenowego z anagenowym)
  • kiła wtórna

Objawy łysienia

Łysienie objawia się znaczną utratą włosów, przewyższającą dzienne normy 50 – 100. Łysieniu mogą lecz nie muszą towarzyszyć inne objawy prócz nadmiernej utraty włosów, jak np. łojotok.

Łysienie może być też wywołane przez niektóre schorzenia jak łupież tłusty czy łojotokowe zapalenie skóry, więc będą współistnieć.Łysienie może mieć charakter nagły lub utajony, przebieg szybki lub powolny, w zależności od rodzaju.

Może być całkowicie odwracalne w zależności od stopnia uszkodzenia mieszka włosowego lub trwałe.

Trychodynia…czym jest?

Z obserwacji pacjentów z problemem łysienia stwierdza się, iż około 30 % z nich skarży się na ból, swędzenie, kłucie czy pieczenie w okolicy owłosionej skóry głowy. Takie objaw został nazwały trychodynią. Nie towarzyszą mu żadne inne dolegliwości i widoczne zmiany chorobowe czy zaczerwieniona skóra.

Czy możemy nie odnaleźć przyczyny łysienia?

W momencie braku ustalenia przyczyny, po wnikliwej analizie i licznych badaniach, trwające łysienie telogenowe zostaje zaklasyfikowane do uogólnionego przewlekłego procesu wypadania włosów. Najczęściej dotyka kobiet w wieku średnim, w najbardziej skrajnych przypadkach może trwać nawet do kilku lat.

Znalezienie sposobu na łysienie pomaga wielu osobom poczuć się lepiej. Ich utrata, zwłaszcza u kobiet, może powodować niską samoocenę. Wiele osób czuje się nieatrakcyjnymi i zakłopotanymi. Trycholog zaoferuje rozwiązania, które pomogą Ci czuć się i wyglądać lepiej.

Jeśli chciałbyś poznać przyczyny Twojego łysienia oraz jak sobie z nim poradzić poniżej możesz dokonać rezerwacji dofinansowanego badania trychologicznego u specjalisty od włosów w całej Polsce.

Do końca września badanie włosów finansowane z programu Zdrowe Włosy

Leczenie łysienia

Łysienie telogenowe – przyczyny, objawy, badania, leczenie, preparaty, domowe sposoby

Łysienie jest jednym z najczęściej występujących schorzeń w gabinecie trychologicznym. Dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn w różnym wieku i doskwiera im w taki sam sposób.

Przy leczeniu łysienia najważniejsze jest przeprowadzenie szczegółowego badania trychologicznego, w skład którego wchodzi wywiad medyczny, trichoskopia oraz trichogram. Istotna jest klasyfikacja rodzaju łysienia, odnalezienie przyczyny i określenie stopnia zaawansowania na podstawie czego będzie możliwe wdrożenie skutecznej kuracji oraz zaplanowananie czasu jej trwania.

Łysienie dzieli się na trwałe, kiedy mieszek włosowy zostaje całkowicie uszkodzony przez co włos nigdy nie odrośnie i odwracalne, kiedy dochodzi do odrostu włosów.

Z trychologicznego punku widzenia z łysieniem trwałym nic nie da się zrobić, natomiast łysienia odwracalne mają wiele możliwości terepeutycznych zarówno kuracje domowe jak i profesjonalne zabiegi gabinetowe.Najczęściej występuje łysienie przyczynowe – telogenowe, androgenowe, plackowate zdecydowanie rzadziej bliznowaciejące, czyli nieodwracalne.

Łysienie telogenowe objawia się przerzedzeniem włosów po całości, jest w odwracalne, androgenowe przerzedzeniem na koronie włosów, stale postępuje doprowadzając do trwałej utraty włosów, plackowate, odwracalne – najczęściej regularnymi, bądź nie, obszarami pozbawionymi włosów czy bliznowaciejące, gdzie skóra głowy czy jej wybrane obszary są pozbawione mieszków, włosy nie odrosną.

Przebieg leczenia

  • dokładna analiza na 6 miesięcy przed rozpoczęciem problemu
  • zdiagnozowanie przyczyny problemu
  • przeprowadzenie wnikliwych badań dodatkowych
  • usunięcie przyczyny problemu (wdrożenie zasad właściwej pielęgnacji, usunięcie łupieżu, łojotoku)
  • w przypadku łysienia telogenowego jako następstwo chorób ogólnoustrojowych – natychmiastowe rozpoczęcie leczenie
  • w przypadku kiedy przyczyną jest stres – włączenie czynności świadomej walki ze stresem lub włączenie leczenia
  • rozpoczęcie serii zabiegów trychologicznych, których celem będzie doprowadzenie do natychmiastowego zahamowania procesu wypadania oraz przyspieszenie porostu nowych włosów co przyniesie zagęszczenie włosów i usunięcie istniejących przerzedzeń
  • rozpoczęcie intensywnej kuracji domowej, której przebieg i czas trwania jest uzależniony od przyczyny, przebiegu, schorzeń towarzyszących, rodzaju skóry głowy
You might be interested:  Przykurcz volkmanna – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Czas trwania kuracji

Czas trwania kuracji jest uzależniony od wielu czynników, które specjalista musi określić podczas szczegółowego badania, które jest podstawą i gwarantem skuteczności.

Najważniejsza jest szybka reakcja oraz późniejsze systematyczne działanie i trzymanie się ściśle do zaleceń specjalisty, ponieważ problem łysienie wymaga zachowania systematyczności i skrupulatności jeśli mówimy o trwałym i satysfakcjonującym efekcie.

Łysienie telogenowe można odwrócić. Najważniejsze jest wdrożenie działań wewnętrznych (suplementacja, leczenie) aby do komórek włosa dostarczyć tego czego potrzebują, a zabrać tego co im przeszkadza i przez co dochodzi do nieprawidłowego wzrostu włosa oraz działania zewnętrzne, które będą tą drogą stymulowały komórki włosa.

Skojarzenie tych dwóch metod to jedyne skuteczne rozwiązanie w walce z łysieniem telogenowym.

W przypadku łysienia androgenowego, w związku z postępującym stale przebiegiem powinna stać się nieodłączym elementem każdego dnia, jeśli pacjent nie chce doprowadzić do trwałego wyłysienie, poniweważ należy stale dostarczać do mieszka włosowego inhibitora 5 – alfa – reduktazy, który będzie hamował postępowanie zmian.

Współczesne możliwości walki z łysieniem

Obecnie istnieje wiele możliwości radzenia sobie z łysieniem. W zależności od jego rodzaju, stopnia utraty włosa po konsultacji ze specjalistą można wybrać coś dla siebie.

Istnieje wiele specjalistycznych preparatów stworzonych jedynie z myślą i pełną dbałością o specyficznej i bardzo wymagającej skórze głowy. Czasem sama kuracja domowa może wystarczyć.

Można również przeprowadzać zabiegi profesjonalne nieinwazyjne jak infuzja tlenowa, inwazyjne – mezoterapia igłowa, których celem jest dostarczenie do komórek włosa dużej ilości niezbędnych składników aktywnych.

Wykorzystywane są również technologie laserowe, z użyciem fali radiowej.

Kolejną możliwością jest chirurgiczne zagęszczanie włosów, czyli przeszczep włosów w miejsca przerzedzeń.

Składniki aktywne skuteczne w walce z łysieniem

  • Minoksidil – powoduje odrost włosów
  • Amineksil – pochodna minoksidilu o podobnym działaniu, hamuje wypadanie włosów
  • Progestolon – na bazie progesteronu, antagonista progestereonu, zalecany w leczeniu łojotoku
  • Finasteryd – inhibitor 5 – alfa – reduktazy, zmniejsza wydzielanie łoju
  • Połączenie cystyna – witamina B6 – jako środek wspomagający
  • Witaminy B2, B5, B6, B8 – przeciwdziałanie wypadaniu włosów
  • Trichopeptydy – zdolne do regulowanie wydzielania sebum, o niepotwierdzonej jeszcze skuteczności
  • Trichosacharydy – odpowiedzialne za stymulowanie komórek cebulki włosa
  • Wyciągi roślinne – Saw Palmetto, Solanum tuberosum, Cananga Odorata, Vitis Vinifera, a także z pokrzywy, Ginkgo Biloba, skrzypu polnego o działaniu przeciwrodnikowym, przeciwłojotokowym. Zawierają czynniki wzrostu oraz właściwości pobudzające krążenie
  • Pochodne krzemu – regulacja okołomieszkowej tkanki łącznej

Znalezienie sposobu na łysienie pomaga wielu osobom poczuć się lepiej. Utrata włosów, zwłaszcza u kobiet, może powodować niską samoocenę. Wiele osób czuje się nieatrakcyjnymi i zakłopotanymi. Trycholog zaoferuje rozwiązania, które pomogą Ci czuć się i wyglądać lepiej.

Jeśli chciałbyś poznać właściwą metodę leczenia Twojego łysienia poniżej możesz dokonać rezerwacji dofinansowanego badania trychologicznego u specjalisty od włosów w całej Polsce.

Rezerwacja finansowanej wizyty u Trychologa

Do końca września badanie włosów finansowane z programu Zdrowe Włosy

lub sprawdź nasze zabiegi na łysienie Sprawdź >>

Łysienie telogenowe – przyczyny, objawy, leczenie

Jedną z najczęstszych przyczyn wypadania włosów u kobiet i mężczyzn jest łysienie telogenowe. Łysienie wywołane jest przez wydłużenie fazy spoczynku włosów. Przyczyną łysienia telogenowego są zaburzenia równowagi organizmu, np.

zaburzenia hormonalne, nieodpowiednia dieta, stres czy współistniejące choroby. Podczas leczenia najważniejsze jest wykrycie przyczyny problemu i jej usunięcie.

Wdrożenie skutecznego leczenia oznacza regenerację włosów i zniknięcie przerzedzeń w ciągu kilkunastu miesięcy.

Włosy ulegają ciągłej i cyklicznej wymianie, a cykl wzrostu składa się z 2 głównych faz. Faza wzrostu to anagen, a faza spoczynku telogen. Obecna jest również krótka faza przejściowa.

Na głowie człowieka włosy znajdują się w różnych fazach cyklu, dzięki czemu wszystkie włosy ciągle rosną. Telogen to faza, w której dochodzi do spoczynku, zahamowania wzrostu i wypadania włosa. Najdłużej trwa faza wzrostu i wynosi od 2 do 5 lat.

U młodego człowieka w tej fazie jest aż 90% włosów na głowie. Faza spoczynku trwa zaledwie kilka tygodni. W normalnych warunkach w fazie spoczynku znajduje się co dziesiąty włos.

U niektórych pacjentów na skutek różnorodnych zaburzeń nawet 80% włosów może być w fazie telogenu. Zaburzenia w fazie włosów są widoczne gołym okiem i objawiają się łysieniem.

Łysienie telogenowe – przyczyny?

Lekarze podają, że łysienie telogenowe ma wiele przyczyn, które są bardzo różnorodne. Jedną z przyczyn są zaburzenia hormonalne, np. choroby tarczycy lub zaburzenia poziomu hormonów po porodzie. Częstą przyczyną jest przyjmowanie różnego rodzaju leków, do których zaliczymy retinoidy, beta-blokery, leki przeciwpadaczkowe lub przeciwtarczycowe.

Przyczyną łysienia jest szeroko pojęte naruszenie równowagi organizmu. Sytuacja taka może mieć miejsce w przypadku chorób: autoimmunologicznych, zakaźnych, przewlekłych (np. HIV), cukrzyca. Duże znaczenie ma styl życia i stres. Stany przewlekłego stresu oznaczają bowiem wydzielanie przez organizm substancji mających negatywny wpływ na stan włosów.

Łysienie telogenowe – przyczyny, objawy, badania, leczenie, preparaty, domowe sposoby

Warunkiem zdrowych włosów jest zrównoważona dieta pozbawiona fast foodów, nadmiaru cukru, używek i papierosów. Witaminy i minerały zawarte w diecie zatroszczą się o zdrowie włosów i powstrzymają wypadanie.

Na łysienie telogenowe bardziej narażone są kobiety. U kobiet częściej dochodzi do zaburzeń hormonalnych. Choroba może wystąpić u osób w każdym wieku, nawet u małych dzieci.

Najbardziej narażone są jednak osoby powyżej 30 roku życia.

Objawy choroby

Podstawowym objawem łysienia telogenowego jest znaczne przerzedzenie włosów na głowie. Jest ono powodem do zawstydzenia, dyskomfortu, a czasem nawet wycofania z życia towarzyskiego. Pierwszy objawy to wzmożone wypadanie włosów, które można zaobserwować podczas szczotkowania włosów czy kąpieli. Codziennie tracimy około 100 włosów i jest to proces całkiem normalny.

Podczas łysienia telogenowego utrata włosów będzie zauważalna, a ubytki stopniowo przeistoczą się w przerzedzenie. Łysienie telogenowe to łysienie w którym nie dojdzie do całkowitego wyłysienia. Charakterystyczne jest przerzedzenie włosów nie tylko w obrębie owłosionej skóry głowy.

W łysieniu telogenowym mieszki włosowe zostają zachowane i możliwa jest całkowita regeneracja włosów.

Jak wygląda rozpoznanie choroby?

Podczas wizyty lekarz zapyta pacjenta o wszelkie zmiany będące obciążeniem dla organizmu. Silny stres, nadmiar pracy czy zła dieta, mogą mieć wpływ na chorobę.

Bardzo ważne jest wykrycie wszelkich chorób mogących mieć wpływ na stan i kondycję włosów. Trycholog wykona oględziny skóry głowy pacjenta i na ich podstawie może postawić diagnozę.

Można wykonać dodatkowe badania obejmujące zbadanie próbek włosów.

Leczenie łysienia telogenowego

Najistotniejsze jest usunięcie przyczyn zaburzenia równowagi w ludzkim organizmie. W większości przypadków samo usunięcie przyczyn choroby da ogromne rezultaty.

Włosy zaczną samoistnie odrastać, a przerzedzenia staną się mniej widoczne. U pozostałych pacjentów możliwości terapii są dość ograniczone. Stosuje się wówczas preparaty wzmacniające włosy i stymulujące ich porost.

Zaliczamy do nich szampony, wcierki, odżywki i ampułki. Poleca się wykonanie zabiegów u trychologa:

Wspomniane zabiegi są wykonywane w seriach. Trycholog dobierze odpowiedni zabieg i ustali harmonogram zabiegów.

Łysienie telogenowe – domowe sposoby

W leczeniu łysienia telogenowego bardzo ważna jest codzienna pielęgnacja skóry głowy i włosów. Należy zwrócić uwagę na jakość i skład kosmetyków używanych do higieny i stylizacji włosów. Podczas mycia włosów można wykonać delikatny masaż i unikać pocierania skóry głowy.

Lepiej rozczesywać włosy suche, unikniemy wtedy ich nadmiernego wypadania. Dobrze jest ograniczyć używanie suszarki czy prostownicy, które powodują przegrzanie włosów i ich osłabienie. Pacjent powinien unikać czynników, które mogą podrażnić skórę. Zaleca się lekkie upięcia włosów, które nie będą obciążały cebulek włosowych.

Stosowanie tych rad wraz z kompleksowym leczeniem pozwoli pozbyć się choroby.

Źródła:

Telogen effluvium, https://dermnetnz.org/topics/telogen-effluvium/

Łysienie telogenowe – objawy i przyczyny, jak je leczyć?

Na początku warto wyjaśnić, czym jest cykl włosa i jak on wygląda. Każdy włos bowiem ma swój cykl życia, niezależnie od innych włosów wzrasta, aż ostatecznie wypada. Cykl włosowy podzielono na trzy fazy: anagen, katagen i telogen.

Stwierdzono, że u zdrowej osoby ponad 80% włosów zwykle znajduje się w fazie pierwszej, około 1% w fazie ostatniej, a faza środkowa charakteryzuje średnio około 15% włosów na owłosionej skórze głowy.

Czym charakteryzują się te fazy wzrostu włosów?

  • Anagen to faza wzrostu włosa. Trwa ona długo, bo od 3 do nawet 6 lat!
  • Katagen to z kolei faza przejściowa w cyklu życia włosa. Jest bardzo krótka, ponieważ zajmuje tylko 1-2 tygodnie z czasu życia włosa.
  • Telogen to natomiast faza spoczynku, ostatnie stadium cyklu życia włosa, które trwa od 2 do 4 miesięcy. Ta faza zazębia się z anagenem, czyli wzrostem kolejnego, nowego włosa wyrastającego z tej samej cebulki. Polega ona na tym, że nowy włos niejako wypycha stary z mieszka włosowego.

Łysienie telogenowe polega więc na tym, że wśród włosów coraz woększy odsetek znajduje się w fazie telogenowej, a zmniejsza się ilość włosów pozostających w dwóch początkowych stadiach wzrostu.

Wypadanie i niszczenie, czyli po prostu śmierć włosów, następuje w tym typie łysienia dużo częściej, niż proces wzrostu nowego włosa.

W konsekwencji dochodzi do pojawienia się wśród włosów widocznych przerzedzeń, a nawet całych placów widocznej skóry głowy.

Wyróżnia się trzy rodzaje łysienia telogenowego, w tym ostre, przewlekłe oraz przewlekłe rozlane łysienie telogenowe, lecz więcej o ich charakterystyce można przeczytać w poniższych akapitach. Jednak cechą charakterystyczną tego rodzaju łysienia ogółem jest fakt, że jest ono niebliznowaciejące oraz rozproszone, a nie miejscowe.

Inne rozróżnienie zostało dokonane na podstawiie typów funkcjonalnych – związanych z zaburzeniami faz wzrostu. I tak tez wyróżniamy łysienie telogenowe wynikające z:

  • natychmiastowego uwalniania anagenu – najpowszechniejszy typ, najczęściej pojawiający się po silnym epizodzie stresowym lub gorączce. W efekcie działania cytokin prozapalnych mieszki włosowe są niszczone;
  • opóźnione uwalnianie anagenu – najczęściej występujące po porodzie, wynikające z różnicy w ilości estrogenów. Ich ilość spada z wysokiego stężenia estrogenów przed porodem do niskiego po porodzie, przez co włosy wchodzą szybko w fazę przejściową, aż do telogenu;
  • natychmiastowe uwalnianie telogenu – polega na nagłym uwalnianiu nowych włosów do wzrostu, które wypychają te znajdujące się w fazie telogenu i paradoksalnie przyspieszają wypadanie włosów (choć potem wyrastają w ich miejsce owe nowe włosy);
  • opóźnione uwalnianie telogenu – charakterystyczne na przykład dla linienia zwierząt albo sezonowego wypadania włosów u ludzi; charakteryzuje się tym, że meszki włosowe pozostają w przedłużonym stadium telogenu;
  • krótka faza anagenu – cechuje się niemożnością wzrostu długich włosów, gdyż faza aagenu jest zbyt krótka i włosy nie mogą odpowiednio wzrosnąć.
You might be interested:  Zaleganie moczu – przyczyny, objawy, ocena zalegania moczu w pęcherzu

Przyczyny łysienia telogenowego

Nie określono dotychczas jednej, konkretnej przyczyny łysienia telogenowego. Jednak wskazuje się na długą listę czynników, które mogą zwiększać ryzyko jego pojawienia się. Można je podzielić na kilka rodzajów i podtypów.

Przede wszystkim mogą być to przyczyny fizjologiczne, w tym łysienie poporodowe związane ze zmianami następującymi w organizmie kobiety w okresie połogu.

Także czasami mamy do czynienia z fizjologicznym łysieniem telogenowym u noworodków, które jest przejściowe i należy do zaburzeń typowo fizjologicznych.

Stany podgorączkowe i gorączka mogą wpływać na osłabienie cebulek włosa i tym samym powodować szybkie, nagłe przejście włosa z drugiego do trzeciego stadium życia, a więc do telogenu. Nierzadko mówi się, że takie choroby przebiegające z wysoką gorączką, jak dur brzuszny, malaria, gruźlica czy zakażenie wirusem HIV – mogą powodować współistniejące łysienie telogenowe.

Stres to kolejny czynnik, który może ogromnie wpływać na cały organizm człowieka, a także na kondycję włosów i skóry głowy.

Wskutek wysokiego poziomu hormonu stresu, czyli kortyzolu, w organizmie dochodzi do wielu niekorzystnych zmian, pogarsza się funkcjonowanie układu hormonalnego oraz odpornościowego.

Dlatego też wszelkie choroby, stres emocjonalny, urazy, wypadki, operacje, a nawet intensywne odchudzanie mogą – poprzez powodowanie stresu – prowadzić do rozwoju łysienia telogenowego.

Łysienie telogenowe – przyczyny, objawy, badania, leczenie, preparaty, domowe sposoby

Stosowanie leków, ale też używek, to następny istotny czynnik mogący narażać nas na łysienie telogenowe. Zwłaszcza z takiego działania znane są retinoidy, antykoncepcja, leki przeciwko padaczce, leki związane z chorobami tarczycy, środki obniżające stężenie cholesterolu, a także beta-blokery, metale ciękie, kaptopryl i spośród używek – amfetamina.

Współwystępowanie chorób może prowadzić do łysienia nie tylko poprzez konieczność stosowania leków, ale i przez to, że na różny sposób wpływają one na funkcjonowanie organizmu.

Choroby, które mogą indukować wypadanie włosów na tle telogenowym to zwłaszcza nadczynność i niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek i/lub wątroby, kiła, toczeń rumieniowaty układowy, a także niedożywienie i/lub związane z nim niedobory (żelaza, cynku, witamin z grupy B).

Uwaga także na zabiegi pielęgnacyjne – ponieważ wykazano, że nieprawidłowo wykonywane, zbyt inwazyjne dla włosów (zwłaszcza ich farbowanie) może przyczyniać się do rozwoju łysienia telogenowego.

Łysienie telogenowe – ile trwa?

Czas trwania oraz rozwoju łysienia telogenowego zależy od wielu czynników, w tym od rodzaju łysienia telogenowego oraz czynnika, który wyzwolił chorobę.

Na przykład w przypadku ostrego łysienia telogenowego proces łysienia rozpoczyna się dopiero około 3 miesiące po zadziałaniu czynnika wyzwalającego. Czas trwania takiego łysienia to od 3 miesięcy do pół roku.

Przewlekłe łysienie telogenowe trwa dłużej i jest bardziej oporne na sposoby leczenia.

Łysienie telogenowe – czy włosy odrosną?

Jak wyżej wspomniano, przebieg łysienia telogenowego zależy w dużej mierze od indywidualnych czynników.

Jednak w łysieniu telogenowym istotną dla pacjentów informacją jest fakt, że jest szansa na odrośnięcie włosów po tym, jak czynnik wyzwalający łysienie przestanie oddziaływać na organizm oraz gdy zostaną wdrożone odpowiednie metody leczenia. Na przykład ostre łysienie telogenowe kończy się zwykle pełnym odrostem włosów.

Leczenie łysienia telogenowego

Co na łysienie telogenowe warto zastosować, gdy z jakichś powodów się ono u nas rozpocznie? Przede wszystkim najpierw znajdźmy przyczynę takiego stanu rzeczy. Pomocne w tym będą różnorodne badania diagnostyczne.

Specjalista przede wszystkim może wykonać tak zwany test chwytania włosów, polegający na chwyceniu około 40-60 włosów i pociągnięciu ich. W łysieniu wyciąga się co najmniej 10% włosów.

Podobny sposób, polegający na liczeniu włosów, można wykorzystać w domowym zaciszu, licząc włosy w odpływie prysznica przykrytym gazą.

Kolejną z metod diagnostyki łysienia telogenowego jest biopsja skóry głowy, która jest określana jako najbardziej swoiste badanie w celu rozróżnienia rodzaju łysienia. Pozwala ona na określenie, w jakim stadium znajdują się włosy i wykazanie, czy zdecydowana większość z nich jest w fazie telogenu.

Warto też wykonać badania laboratoryjne, w tym podstawową morfologię krwi z rozmazem, przyda się też zbadanie moczu (ogółem), również wartości ferrytyny, żelaza, hormonów tarczycy (ft3, ft4, TSH).

Po dokonaniu diagnostyki łysienia, można wdrożyć właściwe leczenie. Na pewno warto wiedzieć, że w zdecydowanej większości przypadków dochodzi do odrostu włosów i jest możliwe całkowite zażegnanie choroby.

Warunkiem jest tu po prostu właściwe zdiagnozowanie problemu, podjęcie leczenia i trzymanie się jego zasad. Warto zmniejszyć też poziom stresu w życiu codziennym (także z pomocą specjalisty, np.

terapeuty), zadbać o różnorodną dietę.

Leczenie łysienia telogenowego polegać może na hamowaniu katagenu, stymulacji anagenu lub hamowaniu wypadania włosów telogenowych. Jednym z najczęściej stosowanych leków jest minoksydyl, który przeduża stadium anagenu.

Dodatkowo suplementacja żelazem, omega-3 czy cynkiem i witaminami z grupy B, a także biotyny w wielu publikacjach jest podkreślana jako istotny czynnik pomocniczy w leczeniu łysienia. Bardzo istotnym elementem terapii jest też odpowiednia pielęgnacja włosów.

Warto udać się do t rychologa, który zaleci indywidualną, prawidłowo dobraną do problemu drogę pielęgnacji. Bowiem okazuje się, że mimo tak szerokiego wyboru na rynku produktów do włosów, nie wiemy w jaki sposób je dobierać i stosować.

A chociażby sama kwestia sposobu mycia skóry głowy już może być kluczowa w niwelowaniu ryzyka wypadania włosów.

Bibliografia:

  1. Kosmala A. i wsp.: Łysienie telogenowe – przyczyny, diagnostyka i leczenie. Aesthetica.
  2. Brzezińska-Wcisło, L. i wsp.: Androgenetic alopecia. Diagnostic and therapeutic recommendations of the polish dermatological society. Przeglad Dermatologiczny. 105/2018. 1-18.

Łysienie telogenowe – przyczyny, objawy i metody leczenia

Wypadanie włosów to problem, który dotyka zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Dzisiaj przyjrzymy się dolegliwości, jaką jest łysienie telogenowe. Jakie są objawy oraz przyczyny i kogo najczęściej dotyka ta choroba? Odpowiemy również na najważniejsze pytanie, jak rozpoznać i leczyć łysienie telogenowe.

Co to jest łysienie telogenowe?

Włos ludzki żyje w pewnym rytmie i ma swój cykl życiowy, na który składają się trzy fazy. Pierwsza faza (anagen) to wzrost włosa, który może trwać od 2 do 6 lat.

U osób młodych i w pełni zdrowych faza ta utrzymuje się przy blisko 90% wszystkich włosów! Kolejną, drugą fazą jest katagen, czyli faza przejściowa. Zwykle trwa ona około 14 dni. Cebulka włosa w tym czasie się zmniejsza, nie rośnie i przygotowuje się do wypadnięcia.

Końcówka włosa odrywa się samoistnie od brodawki, która znajduje się w mieszku włosowym i stopniowo przemieszcza się w kierunku powierzchni skóry. Trzecia faza (telogen) to okres spoczynku mieszka włosowego. Zwykle czas ten trwa od 2 do 6 miesięcy.

Włosy robią się słabsze, wolniej rosną, a pod koniec jego trwania wypadają. W mieszku włosowym tworzy się nowa cebulka oraz nowy włos.

Kiedy wszystko przebiega prawidłowo, faza telogenu obejmuje około 10% wszystkich włosów. Bywa jednak tak, że proces ten może zostać zaburzony, a to skraca fazę anagenu i wydłuża fazę telogenu.

Wówczas w trzeciej fazie znajduje się już więcej niż 10% wszystkich włosów. Czasami bywa, że w trzeci cykl wchodzi aż 60-80%! Przerzedzenie skóry głowy staje się wówczas widoczne gołym okiem.

To jest właśnie telogenowe wypadanie włosów.

Łysienie telogenowe występuje wtedy, gdy większość włosów znajduje się w fazie spoczynku. Ten typ łysienia nie ma związku z zanikiem mieszków włosowych czy ich degradacją.

Telogenowe wypadanie włosów – przyczyny

Przyczyn można szukać wszędzie, od zaburzeń hormonalnych po chroniczny stres, nieodpowiednią dietę, choroby czy czynniki środowiskowe, a nawet dziedziczne. Przedłużenie fazy telogenu zachodzi wówczas, gdy w organizmie dochodzi do zaburzeń równowagi. Mogą to być jednorazowe czynniki, jak i przewlekłe.

Najczęstszym powodem telogenowego wypadania włosów są stany, które silnie obciążają organizm. Do takich stanów zalicza się np. silny stres, poród, uraz, operacja czy nawet bardzo wysoka gorączka. Również nieodpowiednie dieta, np. uboga w żelazo może doprowadzić łysienia telogenowego.

Bardzo częstym powodem telogenowego wypadania włosów są również zaburzenia hormonalne, szczególnie poporodowe oraz przy chorobach tarczycy. Włosy mogą zacząć wypadać na tle telogenowym, jeśli w organizmie dojdzie do zatrucia metalami ciężkimi (ołów, selen), a także może być wynikiem stosowania niektórych leków np.

w leczeniu układu krążenia czy leków przeciwzakrzepowych, przeciwpadaczkowych, retinoidów lub beta-blokerów.

Łysienie telogenowe to także często objaw chorób zakaźnych, zarówno przewlekłych, jak i ostrych. Do wypadania włosów może również dojść wskutek choroby skóry (nie tylko głowy), np. AZS czy łuszczyca mogą doprowadzić do telogenowego wypadania włosów. Inne choroby odpowiedzialne za przerzedzanie się włosów to toczeń układowy, guzy oraz choroby przewlekłe.

You might be interested:  Szumy uszne a kręgosłup szyjny – jak się ich pozbyć?

Warto nadmienić, że łysienie telogenowe w odróżnieniu od androgenowego jest zwykle odwracalne. Dlatego po wykryciu przyczyny, należy poddać się odpowiedniemu leczeniu. Usunięcie jej sprawia, że włosy po około 6-12 miesiącach zaczną odrastać i nabierać swojej dawnej gęstości.

Łysienie telogenowe – objawy

Do najistotniejszych objawów zalicza się niewątpliwie wzmożone wypadanie włosów. Warto jednak pamiętać, że włosy wówczas wypadają nie tylko na głowie, lecz również na innych częściach ciała.

Przerzedzają się włosy na rękach, nogach, brwiach czy pod pachami. Najczęściej nadmierne wypadanie włosów łatwo zauważyć po kąpieli, kiedy duża ich ilość zalega w odpływie wanny czy brodzika.

Włosy w nadmiernej ilości pozostają również na szczotce po każdorazowym czesaniu.

W przypadku łysienia telogenowego, w przeciwieństwie do innych typów nie dochodzi do całkowitej utraty włosów. Niemniej jednak ich ubytek jest tak duży, że staje się widoczny po niedługim czasie.

Szczególnie zauważalny objaw to szybko przerzedzające się włosy na głowie. Kiedy jednak przyjrzysz się skórze głowy, zauważysz, że w miejscach, gdzie ubyło włosów, po jakimś czasie zaczynają one odrastać.

To znak, że mieszki włosowe nadal funkcjonują, co jest właśnie charakterystyczne dla łysienia telogenowego.

Kogo najczęściej dotyka telogenowe wypadanie włosów?

Najczęściej problem dotyka kobiet, narażonych na problemy hormonalne np. związane z porodem czy przyjmowaniem doustnej antykoncepcji. Łysienie telogenowe rzadziej dotyka mężczyzn (oni częściej za to zmagają się z łysieniem androgenowym), niemniej jednak zdarzają się również przypadki telogenowego wypadania włosów u panów.

Najbardziej narażone na ten typ łysienia są osoby nieustannie zestresowane. Przewlekły stres czy mało higieniczny tryb życia ma ogromny wpływ na stan włosów, skóry głowy, jak i całego organizmu. Nieprawidłowa dieta oraz praca w toksycznych warunkach (np. praca z farbami, metalami ciężkimi) sprawiają, że ryzyko choroby wzrasta.

Telogenowe wypadanie włosów najczęściej dotyka osoby po czterdziestce. To wiek, w którym organizm jest bardziej obciążony i częściej choruje. Również osoby po częstych urazach czy operacjach, a także z przewlekłymi schorzeniami skarżą się na utratę włosów na tle telogenowym.

Łysienie telogenowe – leczenie

W przypadku zaobserwowania nadmiernego wypadania włosów należy udać się do lekarza rodzinnego bądź dermatologa. Oni pomogą ustalić przyczynę nadmiernej utraty włosów i skierować do odpowiedniego specjalisty. Diagnoza ma zwykle różne etapy, ale podstawowym jest dokładny wywiad z pacjentem.

Warto pamiętać, że pierwsze objawy telogenowego wypadania włosów mogą pojawić się po 6 miesiącach od wystąpienia przyczyny, która mogła je wywołać.

Dlatego lekarz zapyta o wszelkie sytuacje, które mogły w ostatnim czasie nadmiernie obciążyć organizm (leki, stres czy przebyte choroby).

Pacjent musi także opowiedzieć o swoim stylu życia, diecie oraz ewentualnych chorobach i przyjmowanych lekach.

Po wywiadzie nastąpi czas badań. Zwykle wykonuje się badanie krwi. Morfologia pozwala ocenić ogólny stan zdrowia pacjenta. Następnym kluczowym badaniem będzie trichogram skóry głowy.

Polega ono na pobraniu próbki włosów z różnych części głowy w celu oceny fazy ich wzrostu.

Jeśli połowa z pobranych próbek (lub więcej) będzie w fazie spoczynku (telogenu), to znaczy, że mamy do czynienia z telogenowym wypadaniem włosów.

Należy nadmienić, że nie ma jednej skutecznej metody, która pozwoli wyleczyć łysienie telogenowe, gdyż leczenie zależne jest o przyczyny, która wywołała dolegliwość.

Jeśli włosy zaczęły wypadać w wyniku stresu psychicznego, zaburzeń hormonalnych po porodzie, czy z powodu niewłaściwej pracy tarczycy, same zaczną odrastać po pewnym czasie lub po podjęciu leczenia np. chorej tarczycy.

Doustne preparaty wzmacniające włosy, czy maści na skórę głowy nie są zbyt skuteczne w leczeniu łysienia telogenowego. Tutaj najistotniejsze jest zdiagnozowanie oraz wyleczenie przyczyny, a włosy same zaczną odrastać i nabierać gęstości.

Jeśli odpowiednio szybko zareagujesz i znajdziesz przyczynę oraz podejmiesz leczenie, szybko odzyskasz utracone włosy.

Warto pamiętać, aby nie lekceważyć nadmiernego wypadania włosów, gdyż może ono być spowodowane poważnymi zmianami w organizmie.

W większości przypadków jest to jednak wynik nadmiernego stresu oraz braku witamin z uwagi na niezdrową dietę. Kiedy wyeliminujesz te czynniki, w większości przypadków problem znika.

Źródło:

Łysienie telogenowe – przyczyny, objawy, badania, leczenie, preparaty, domowe sposoby

Łysienie telogenowe

Łysienie telogenowe to łysienie niebliznowaciejące, występuje u osób obu płci i w każdym wieku (choć u małych dzieci jest rzadkością).

W tym przypadku większość włosów znajduje się właśnie w fazie telogenowej – fazie spoczynku. Przyczyn takiej sytuacji może być wiele.

Stres, choroby, przyjmowanie niektórych leków… Łysienie telogenowe może występować zarówno jednorazowo, jak przewlekle.

Telogen – jedna z trzech faz wzrostu włosa

Następnie włosy przechodzą w fazę telogenu, która obejmuje 10 – 20% włosów i trwa od 2 do 4 miesięcy. Wówczas włos znajduje się najbliżej powierzchni skóry i wypada – na przykład w wyniku działania czynników mechanicznych (np. czesanie).

Łysienie telogenowe – przyczyny

O łysieniu telogenowym mówi się, gdy równowaga pomiędzy ilością włosów, znajdujących się w poszczególnych fazach, zostaje zachwiana – w fazie telogenowej znajduje się ponad 50% włosów. Do takiej sytuacji mogą przyczyniać się następujące czynniki:

  • długotrwały stres,
  • ogólne przemęczenie, brak snu,
  • zaburzenia o podłożu hormonalnym,
  • niedożywienie, niedobory składników diety,
  • przyjmowanie niektórych leków,
  • choroby ogólnoustrojowe,
  • zakażenie wirusem HIV.

Utrata włosów zaczyna się po około 3 miesiącach od pojawienia się przyczyny, co wynika z długości faz wzrostu włosów. Łysienie najczęściej ustępuje po 6 – 12 miesiącach od momentu, w którym czynnik przestaje oddziaływać (np. zakończenie przyjmowania leków).

Objawy łysienia telogenowego

W przypadku łysienia telogenowego utrata włosów ma formę ogólnego przerzedzania się włosów. Najwięcej włosów wypada w wyniku mechanicznych uszkodzeń – podczas czesania w kontakcie z poduszką podczas spania.

Łysienie telogenowe – badania

W przypadku diagnostyki łysienia telogenowego, najlepsze rezultaty otrzymuje się poprzez stosowanie nowoczesnych metod trychologicznych. Poza szczegółowym wywiadem z pacjentem, konieczne jest wykonanie zabiegów Trichogram oraz Tricholab. Pozwalają one na szczegółową ocenę stanu włosów oraz cebulek, a także oszacowanie, jak wiele włosów znajduje się w fazie telogenu.Trichogram polega na pobraniu do badań próbek włosów wraz z cebulkami. Próbki są następnie wysyłane do laboratorium i tam przez kolejne 30 dni badane. Trichoskopia polega na obejrzeniu włosów i skóry głowy na dużym powiększeniu za pomocą dermatoskopu. Jednocześnie wykonywanych jest kilka zdjęć, które następnie przesyła się do laboratorium. Tak dokładna analiza pozwala na trafną diagnostykę i wdrożenie skutecznego leczenia.

Łysienie telogenowe – leczenie

W przypadku łysienia telogenowego mieszki włosowe nie ulegają uszkodzeniu – włosy są zdolne do wzrostu. Dzięki nowoczesnym zabiegom można nie tylko zatrzymać łysienie, ale też pobudzić porost włosów. Takie profesjonalne leczenie pozwala na uzyskanie najlepszych i najszybszych efektów. Wśród zabiegów trychologicznych wymienić można takie propozycje, jak:

  • mezoterapia: to zabieg polegający na wprowadzaniu składników aktywnych bezpośrednio do skóry. Wyróżnia się mezoterapię igłową (wykorzystuje się kaniulę), mikroigłową (wykorzystuje się Dermapen/Mezopen) oraz bezigłową (Dermojet). Podczas zabiegów najczęściej podaje się wcześniej pobrane od pacjenta osocze bogatopłytkowe lub kortykosteroid (preparat Kenalog),
  • Karboksyterapia Reology2: polega na śródskórnym oraz podskórnym podaniu podaniu dwutlenku węgla. Dzięki temu rozszerzają się naczynka i powstają nowe – w efekcie przyśpieszony zostaje wzrost włosów,
  • Dr.CYJ Hair Filler: to zabiegi bazujące na preparacie, stanowiącym kompozycję siedmiu peptydów oraz kwasu hialuronowego. Substancja podawana jest iniekcyjnie,
  • Kriomasaż Cryo-S: podczas tych zabiegów wykorzystuje się niskie temperatury, które uzyskiwane są poprzez działanie na skórę podtlenkiem azotu. Cały proces sprzyja odnowie biologicznej skóry,
  • terapia UVA/UVB/PUVA: stosowana jest przede wszystkim u pacjentów z łysieniem plackowatym. Zabiegi polegają na naświetlaniu skóry głowy.

Wszystkie zabiegi trychologiczne wykonywane są w seriach. Wyboru samej metody, jak i dostosowanie ilości i częstotliwości wizyt dokonuje kosmetolog trycholog (w niektórych przypadkach dermatolog trycholog) na podstawie wywiadu oraz wykonanych badań. Każdy przypadek musi być traktowany indywidualnie.

Domowe metody

Najlepsze efekty w postaci powstrzymania łysienia i pobudzenia wzrostu włosów otrzymuje się poprzez profesjonalną kurację zabiegową. Porównywalnych efektów nie można uzyskać poprzez stosowanie domowych metod. Jednakże istnieje kilka sposobów na przyśpieszenie i wzmocnienie efektów leczenia.

Unikać warto wszelkich czynników, które mogą powodować podrażnienia skóry głowy oraz włosów. Do mycia warto używać szamponów, które pobudzają ich wzrost.

Myjąc włosy wykonujemy delikatny masaż, nie wolno intensywnie pocierać skóry głowy. Po kąpieli włosy owijamy ręcznikiem – nie trzemy ich. Nie powinno się rozczesywać mokrych włosów, gdyż wtedy wypadnie ich więcej. W miarę możliwości warto też ograniczyć stosowanie suszarki, lokówki, prostownicy oraz lakierów do włosów, pianek, farb i suchych szamponów.

Podsumowanie

Łysienie telogenowe można skutecznie zwalczyć za pomocą profesjonalnych zabiegów trychologicznych. Zawsze w przypadku nadmiernie wypadających włosów i podejrzeniu wystąpienia początku łysienia, należy skontaktować się z kosmetologiem trychologiem. Optymalnie dobrana kuracja daje bardzo duże szanse na znaczne ograniczenie wypadania włosów.

Bibliografia

1. Brzezińska-Wcisło L, Rakowska A, Rudnicka L: Androgenetic alopecia. Diagnostic and therapeutic recommendations of the Polish Dermatological Society [w:] “Przegląd Dermatologiczny”2. Olszewska M, Rudnicka L, Rakowska A, Kurzeja M: Advances in diagnosing hair loss [w:] „Przegląd Dermatologiczny”, 2009

3. Skrok A, Kozłowska A: The role of hormonal thyroid gland pathology in hair disorders [w:] “Przegląd Dermatologiczny”, 2013

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *