Nadpotliwość – przyczyny i leczenie

Nadpotliwość to wstydliwa dolegliwość, z którą pacjent często próbuje walczyć samodzielnie. Może obniżać jakość funkcjonowania, a nawet prowadzić do wycofania się z życia społecznego.

W diagnostyce hiperhydrozy należy pamiętać o wykluczeniu jej wtórnych przyczyn i zaproponować optymalną formę terapii.

Zalecane jest rozpoczynanie leczenia od preparatów miejscowych, następnie leczenie ogólne lub zabiegowe, a w ostateczności metody chirurgiczne.

Artykuł Olgi Jabłonowskiej, Anny Woźniackiej i Bożeny Dziankowskiej-Bartkowiak z Kliniki Dermatologii i Wenerologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi: – Gruczoły potowe odgrywają ważną rolę w termoregulacji organizmu i mają ścisły związek z autonomicznym układem nerwowym. W stanie spoczynku pot wydzielany jest stale w niewielkich ilościach, jednak w wyniku zadziałania bodźca termicznego lub emocjonalnego jego produkcja się nasila1. Organizm człowieka ma cztery miliony gruczołów potowych, z czego ok. 75 proc. stanowią gruczoły ekrynowe, natomiast pozostałe to gruczoły apokrynowe. W hiperhydrozie pierwotnej główną funkcję pełni wzmożona aktywność gruczołów ekrynowych.

Gruczoły ekrynowe występują na powierzchni całej skóry, w największej ilości na dłoniach, czole, podeszwach stóp oraz w dołach pachowych. Czynność gruczołów ekrynowych zależy od układu cholinergicznego. Aktywność części wydzielniczej pobudzana jest przez bodźce termiczne, emocjonalne i smakowe. Główną funkcję gruczołów stanowi termoregulacja organizmu.

Pot ekrynowy jest bezwonnym, hipotonicznym roztworem zawierającym sód, potas, chlorki, mocznik, kwas moczowy, mleczany, aminy biogenne, śladowe ilości aminokwasów i witaminy2. U osób dializowanych z powodu niewydolności nerek występuje wyższe stężenie toksyn mocznicowych w pocie3.

Wraz z potem wydalane są również toksyny, takie jak alkohol etylowy, fenazon, kwas benzoesowy, kwas salicylowy, ołów, rtęć i żelazo4.

Gruczoły apokrynowe rozwijają się wraz z zawiązkami włosów między czwartym a piątym miesiącem życia płodowego, jednak dopiero w okresie dojrzewania powiększają się i uczynniają.

U dorosłego człowieka zlokalizowane są głównie w okolicy pachowej, genitalnej, odbytu, wokół pępka, na brodawkach sutkowych, a także sporadycznie na tułowiu i głowie. Ich unerwienie jest adrenergiczne. Pot apokrynowy jest pierwotnie bezwonny, jasny, mętny, lepki, zawiera cholesterol, triglicerydy oraz kwasy tłuszczowe.

Charakterystyczny zapach powstający po jego wydzieleniu wynika z rozkładu produktów przemiany zachodzącej pod wpływem skórnej flory bakteryjnej2.

Nadmierna, przekraczająca fizjologiczne potrzeby organizmu produkcja potu określana jest terminem hiperhydrozy. Dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn w różnym wieku5. Ostatnio przeprowadzone badanie w Stanach Zjednoczonych wykazało, że aż 17 proc. nastolatków zgłasza problem nadmiernego wydzielania potu6. Wyróżniono dwie postacie hiperhydrozy: pierwotną i wtórną.

Postacie – hiperhydroza pierwotna

Analizując przyczyny hiperhydrozy, stwierdzono, że w 90proc. ma ona charakter pierwotny7. Pozostałe przypadki uznaje się za nadpotliwość wtórną. W etiopatologii postaci pierwotnej upatruje się przyczyn genetycznych, emocjonalnych oraz środowiskowych.

Według Canadian Hyperhidrosis Advisory Committee, aby rozpoznać hiperhydrozę pierwotną, należy potwierdzić utrzymywanie się objawów przez co najmniej 6 miesięcy oraz stwierdzić cztery z sześciu wymienionych kryteriów: obustronna i symetryczna lokalizacja, wpływ na codzienną aktywność, więcej niż 1 epizod w tygodniu, początek przed 25. rokiem życia, dodatni wywiad rodzinny, brak objawów podczas snu8 (tabela 1).

Nadpotliwość – przyczyny i leczenie

Hiperhydroza pierwotna w większości przypadków obejmuje ograniczony obszar skóry. Najczęściej dotyczy rąk, stóp, pach oraz twarzy. Zwykle lokalizuje się jednocześnie w kilku obszarach anatomicznych [9].

Częstość występowania hiperhydrozy pierwotnej różni się w zależności od regionu świata. W badaniach przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych występuje u 2,8–4,8 proc. , Szwecji 5,5 proc., Niemczech 4,6 proc., Japonii 12,8 proc., Kanadzie (Vancouver) 12,3 proc.

, Chinach (Szanghaju) 14,5 proc. osób w populacji10–14.

Postacie – hiperhydroza wtórna

Nadpotliwość – przyczyny i leczenie

Nadpotliwość to bardzo dokuczliwa dolegliwość. Szacuje się, że może na nią cierpieć nawet 3% populacji. Jakie są przyczyny nadpotliwości i w jaki sposób ją leczyć. Co zrobić, gdy zawodzą apteczne antyperspiranty?

1. Jak rozpoznać nadpotliwość?

Kiedy możemy mówić, że dana osoba cierpi na nadpotliwość? Czy istnieją jakieś normy wydzielania potu? – Nie ma ogólnych norm, które regulowałyby kwestię prawidłowej ilości produkowanego potu.

Przyjmuje się, że człowiek żyjący w umiarkowanym klimacie dziennie traci nie więcej niż 1 litr wody wydzielanej z potem. Jednak im cieplejszy klimat lub pora roku, tym więcej się pocimy. Ponadto różnice w poceniu się zależą od aktywności fizycznej.

O nadpotliwości mówimy wtedy, gdy pacjent ma niemal zawsze wilgotne na przykład pachy, dłonie czy skórę głowy.

Zdecydowana większość osób prawidłowo rozpoznaje nadpotliwość, a lekarz może ją potwierdzić poprzez wykonanie prostego testu, zwanego testem Minora – wyjaśnia dr Michał Kowalczewski z kliniki medycyny estetycznej i laseroterapii Ars Estetica.

2. Nadpotliwość – przyczyny i rodzaje

Nadpotliwość to zaburzenie najczęściej o podłożu genetycznym lub hormonalnym. Może być związane zarówno z chorobami tarczycy, zmianami w gospodarce hormonalnej zachodzącymi u kobiet w okresie menopauzy i u mężczyzn podczas andropauzy lub cukrzycą.

Czasem przyczyną nadpotliwości bywają zaburzenia neurologiczne. Tak jest w przypadku nadpotliwości smakowej, czyli nadmiernej potliwości w okolicy warg, nosa i na czole, która występuje po spożyciu posiłku czy podczas żucia gumy.

Wzmożone wydzielanie potu towarzyszy infekcjom bakteryjnym i wirusowym oraz gorączce, ale wtedy przemija wraz z chorobą.

Nadpotliwość jest dzielona ze względu na miejsce występowania. Najbardziej dokuczliwym rodzajem tej dolegliwości jest postać uogólniona, czyli dotycząca całego ciała.

Drugim rodzajem jest nadpotliwość miejscowa, najczęściej występująca w obszarze twarzy (czoło, nos, okolica nad górną wargą), stóp, dłoni i pach.

W zależności od tego, na jaki rodzaj nadpotliwości cierpimy, możemy wybrać odpowiednie leczenie.

3. Nadpotliwość pach – leczenie laserem

Jedną z najnowszych metod leczenia nadpotliwości jest ta z zastosowaniem lasera. W jaki sposób laser oddziałuje na gruczoły potowe? – Do zabiegu leczenia nadpotliwości używany jest laser neodymowy. Końcówka lasera wprowadzana jest w powierzchowne warstwy skóry.

Gruczoły potowe znajdują się w warstwie skóry właściwej. Gdy wiązka lasera dociera w wybrane wcześniej miejsce, powoduje to podgrzanie gruczołów potowych i rozpuszczenie ich.

Taka redukcja gruczołów potowych zmniejsza wydzielanie potu zazwyczaj o 50-75% – wyjaśnia dr Michał Kowalczewski z kliniki Ars Estetica.

Zabieg laserowego leczenia nadpotliwości wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym i jest całkowicie bezpieczny. Przed zabiegiem, by upewnić się, że pacjent cierpi na nadpotliwość, wykonywany jest test Minora.

Polega on na tym, że miejsce, w którym przypuszczalnie występuje nadprodukcja potu, pokrywane jest jodyną, a następnie posypywane skrobią. Te miejsca, które objęte są nadpotliwością, zabarwiają się na czarno lub granatowo. Po takiej diagnozie można przystąpić do zabiegu, czyli użycia lasera.

Procedura trwa zazwyczaj około 40 minut, a po zabiegu może występować jedynie delikatny obrzęk.

Metoda laserowego leczenia nadpotliwości wykonywana jest obecnie jedynie w obszarze pach i stanowi alternatywę dla zabiegów chirurgicznych, takich jak łyżeczkowanie gruczołów. Osobom, u których nadprodukcja potu występuje w innych miejscach niż pachy, polecić można zabieg z wykorzystaniem toksyny botulinowej.

You might be interested:  Zapalenie jelita cienkiego – objawy, rodzaje, leczenie, dieta

4. Nadpotliwość – leczenie botoxem

Botox (toksyna botulinowa typu A) powszechnie znany jest jako substancja wykorzystywana do wygładzania zmarszczek, ale posiada znacznie więcej medycznych zastosowań. Ostatnio jest stosowany w leczeniu nadpotliwości czy bruksizmu, a od wielu lat korzysta się z niego w leczeniu migreny, zeza czy nadmiernej sztywności mięśni.

Zabieg z wykorzystaniem botoxu nie jest skomplikowany. Wystarczy wprowadzić tę substancję pod skórę za pomocą bardzo cienkiej igły. Kluczowe jest jednak ustalenie właściwych punktów iniekcji, w czym pomaga lekarzowi wykonany przed zabiegiem test Minora.

Gdy botox zostanie wprowadzony w skórę, to blokuje impulsy nerwowe, które pobudzają gruczoły potowe. W efekcie botox niejako „usypia” czy „tymczasowo wyłącza” gruczoły, ale nie redukuje ich liczby.

Dlatego też zabieg należy powtarzać co 6-9 miesięcy, bo po takim czasie toksyna botulinowa przestaje działać.

Leczenie nadpotliwości botoxem wykonywane jest w obszarze pach, na dłoniach, stopach. Zabieg na dłoniach i stopach wykonywany jest po znieczuleniu nasiękowym, w obszarze pach stosowane jest znieczulenie za pomocą kremu Emla. Zabieg trwa kilkanaście minut, a jego efekty zauważamy po około tygodniu.

5. Który zabieg wybrać?

Zabieg laserowego leczenia nadpotliwości posiada tę zaletę, że jego efekty są trwałe.

Niestety obecnie wykonuje się go tylko w obszarze pach, więc, jeśli nadmierna produkcja potu występuje w tym miejscu, warto rozważyć wybór lasera.

Pacjenci z nadpotliwością obejmującą obszar twarzy, stóp i dłoni mogą zdecydować się na zabieg botoxem, który na pewno będzie bardziej skuteczny niż stosowanie różnego typu antyperspirantów, a jego cena nie jest wygórowana.

Artykuł powstał we współpracy ze specjalistami z kliniki medycyny estetycznej i laseroterapii Ars Estetica.

Nadpotliwość

Nadpotliwość czy też hiperhydroza to przypadłość polegająca na wydzielaniu nadmiernej ilości potu. Zazwyczaj dotyczy jednego lub kilku obszarów naszego ciała. Ze względu na chroniczny charakter dolegliwości pociąga ona za sobą skutki natury fizycznej, ale też psychicznej – może wpływać negatywnie na życie towarzyskie i zawodowe.

Mimo że skutki nadmiernej pracy gruczołów są widoczne na poziomie skóry, to powodem schorzenia jest nieprawidłowe funkcjonowanieu układu nerwowego, a konkretnie jego części współczulnej. Do nadmiernej pracy gruczołów dochodzi wtedy, kiedy mózg wysyła zbyt wiele sygnałów o wydzielaniu potu w celu obniżenia temperatury ciała.

Każdy przypadek jest inny – przyczyną nadmiernej potliwości może być np. ciąża, stan chorobowy, otyłość, przyjmowanie niektórych leków lub spożywanie alkoholu. Jednak, jak informuje dr n. med.

Diana Kupczyńska z centrum Ars Estetica, że w przypadku hiperhydrozy uwarunkowania genetyczne odgrywają dużą rolę. Niezależnie od etiologii, osoby dotknięte tą dolegliwością muszą zmagać się z podobnymi problemami.

U osób z hiperhydrozą zaobserwowano obniżoną samoocenę. Jako że choroba bardzo utrudnia – a w niektórych przypadkach wręcz uniemożliwia – kontakt fizyczny z innymi osobami, takie osoby mogą mieć trudności z nawiązywaniem i utrzymywaniem znajomości.

Natomiast jeśli chodzi o konsekwencje zdrowotne, nadmierna produkcja potu prowadzi do odwodnienia, a co za tym idzie osłabienia organizmu.

Istnieją 3 klasyfikacje hiperhydrozy, które uwzględniają kolejno: obszar ciała, przyczynę (etiologię) zaburzenia i jego nasilenie.

Pierwsza klasyfikacja, jest najprostsza – wyróżniamy nadpotliwość ogniskową (najczęściej dotyczny pach, a w dalszej kolejności stóp, dłoni i twarzy) i uogólnioną (występuje znacznie rzadziej).

Poniżej, opierając się na wiedzy specjalistów z Ars Estetica, przedstawiamy pozostałe dwie klasyfikacje.

uwzględnieniem przyczyny:

  • Nadpotliwość pierwotna: przyczyny jej występowania nie zostały w pełni ustalone, jednak często jest dziedziczna; zazwyczaj uaktywnia się w okresie dojrzewania.
  • Nadpotliwość wtórna: za jej pojawienie się może odpowiadać wiele różnych czynników. Często ma związek ze zmianami lub zaburzeniami hormonalnymi, dlatego może pojawić się jako następstwo między innymi cukrzycy, nadczynności tarczycy, zespołu rakowiaka i nadczynności przysadki mózgowej, ale też w okresie ciąży i menopauzy. Udowodniono, że to schorzenie występuje także w chorobach takich jak niewydolność serca i nowotwory (chłoniaki). Wśród ważnych przyczyn wyróżniamy także farmakoterapię.

Z uwzględnieniem stopnia nasilenia objawów:

  • Nadpotliwość lekka/umiarkowana: stopień zaburzenia zwykle określa się przy pomocy skali Hyperhidrosis Disease Severity Scale (HDSS). Kwestionariusz ten pozwala ustalić, na ile zaburzenia potliwości utrudniają pacjentowi życie codzienne. Nadpotliwość lekko i umiarkowana oznacza, że pocenie się praktycznie nie ma wpływu, lub jest on znikomy, na funkcjonowanie danej jednostki w społeczeństwie.
  • Nadpotliwość ciężka: objawy są na tyle nasilone, że często lub stale zaburzają codzienną aktywność jednostki. Pacjenci z ciężką nadpotliwością mogą nawet doświadczyć omdleń i innych poważnych komplikacji, dlatego też muszą być pod opieką lekarza.

Leczenie nadpotliwości Poznań – skutecznie, nadpotliwość dłoni i pach

Leczenie nadpotliwości

Pocimy się, kiedy temperatura otoczenia jest zbyt wysoka lub podczas wysiłku fizycznego. Problem pojawia się jednak wtedy, kiedy potu jest wyraźnie zbyt dużo. Wtedy nie pomagają standardowe procedury: częste zażywanie kąpieli, noszenie przewiewnych ubrań i ich codzienna zmiana, unikanie kofeiny, niektórych przypraw i papierosów.

Bardzo skuteczne leczenie:

Nadpotliwość ma często podłoże emocjonalne, ale jej przyczyną mogą być także choroby ogólnoustrojowe, takie jak: cukrzyca, nadczynność tarczycy, choroby nerek czy też gruźlica. Dlatego przed wybraniem metody leczenia nadpotliwości warto sprawdzić cukier oraz poziom hormonów. Nasz lekarz specjalista przed rozpoczęciem leczenia przeprowadza najpierw szczegółowy wywiad z pacjentami.

Nadpotliwość – nadmierna potliwość najczęściej ma charakter miejscowy i dotyczy okolicy pach, stóp, głowy czy dłoni, rzadziej dotyczy całego ciała. Jest to przykra przypadłość, która może powodować wiele nieprzyjemnych sytuacji (ze względny na specyficzny zapach potu, za które odpowiedzialne są znajdujące się na ciele bakterie).

Nadpotliwość stóp, ze względu na bolesność zabiegu możemy wykonać w asyście anestezjologa, w głębokiej sedacji.

Skuteczne sposoby na leczenie nadpotliwości

Oprócz zmiany codziennego trybu życia, warto też pić napary i zażywać kąpieli m.in. z wyciągami z pokrzywy, szałwii czy kory dębu. Można także stosować wskazane przez lekarza suplementy diety. W przypadku nadpotliwości istotny jest także dobór odpowiedniego antyperspirantu czy dezodorantu. Najlepiej jest wybierać te, które są dostępne wyłącznie w aptekach (zawierają chlorek glinu).

Skuteczne leczenie nadpotliwości przynosi dużą ulgę osobom, dla których problem ten jest bardzo nieprzyjemny i krępujący.

You might be interested:  Suchość i drapanie w gardle

W przypadku leczenia szczególnie polecany jest zabieg z wykorzystaniem toksyny botulinowej, który polega na wstrzyknięciu botoxu w okolice występowania gruczołów potowych.

W ten sposób ich praca zostaje zahamowana, a tym samym wydzielanie potu jest uniemożliwione na okres około 6-12 miesięcy. Po tym czasie można powtórzyć zabieg.

Metoda ta jest skuteczna z kilku istotnych powodów. Daje szybki efekt i długotrwałą skuteczność.

 Botoks skutecznie usuwa objawy nadpotliwości, ponieważ poraża zakończenia nerwowe, co powoduje blokowanie nadmiernego wydzielania potu, a nie jedynie maskowanie, jak to jest w przypadku stosowania ogólnodostępnych środków. Poza tym, toksynę botulinową wstrzykuje się w konkretne miejsce.

Trwały efekt można uzyskać poprzez podgrzanie skóry “od wewnątrz” wykorzystując technologię radiofrwekwencji. Urządzenie, które do tego służy nazywa się Attiva.

Przeprowadzenie zabiegu poprzedza precyzyjną ocena intensywności potu – test Minora (jodowo-skrobiowy). Dany obszar ciała smaruje się jodyną, a następnie posypuje skrobią ziemniaczaną. Skupiska gruczołów potowych będą widoczne już po kilku minutach w postaci czerwonych punktów. Jest to metoda niezwykle precyzyjna i skuteczna.

Ponieważ jodyna może powodować przebarwienia – prosimy o przyjście w bieliźnie i bluzce w kolorze czarnym / ciemnym

Przed wykonaniem zabiegu stosuje się żel lub krem znieczulający. Sam zabieg trwa około dwóch godzin i dzięki znieczuleniu jest prawie bezbolesny.

Pierwsze rezultaty są widoczne już po kilku dniach, a efekt utrzymuje się przez ok. 6 miesięcy, dlatego zabieg najlepiej wykonywać dwa razy w roku.

Najsilniejszy efekt występuje po 14 dniach – wtedy też zapraszamy do kontroli po zabiegu.

W przypadku regularnego poddawania się zabiegowi, po ok. 3 latach praca gruczołów potowych ulega regulacji i nie ma konieczności dalszego stosowania toksyny botulinowej.

Indywidualne podejście

Kolejną nowoczesną metodą leczenia nadpotliwości w Poznaniu jest radiofrekwencja mikroigłowa.

W pojedynczych przypadkach, tych najbardziej skrajnych, stosuje się sympatektomię – przecięcie włókien nerwowych.

Sposób walki z nadpotliwością musi być indywidualnie dobrany przez specjalistę. Czasami wizyta u dermatologa nie wystarczy. Konieczne mogą okazać się konsultacje z neurologiem, psychologiem czy chirurgiem.

Poznań – Gabinet Medycyny Estetycznej – zapraszamy!

Leczenie nadpotliwości

Wydzielanie potu jest bardzo ważnym procesem dla zachowania homeostazy organizmu ludzkiego. Jest on wydzieliną gruczołów potowych znajdujących się na całym ciele. Składa się w przeważającej części z wody, która stanowi około 96% jego objętości, soli (do 0,8%) i innych związków organicznych (między innymi tłuszczów, węglowodanów, mocznika, kwasu moczowego i innych).

Dokładny skład zależy przede wszystkim od rytmu wydzielania potu, to znaczy czy jest ono okresowe czy stałe. Okresowe pocenie się polega na tym, że czynna jest tylko część gruczołów. Z kolei podczas stałego wydzielania aktywne są wszystkie z nich. Z takim stanem mamy do czynienia na przykład podczas intensywnego wysiłku fizycznego czy też stresu.

Istnieją różne teorie dotyczące pochodzenia specyficznego zapachu potu. Jedna opiera się na poglądzie, iż odpowiadają za niego zawarte w nim feromony. Według innej powstaje wskutek działania specyficznej dla każdego człowieka fizjologicznej flory bakteryjnej rozkładającej pot.

Jego wydzielanie jest procesem stałym, jednakże w warunkach spoczynku, kiedy czynnych jest ok. 5% gruczołów potowych, pojawia się on w niezauważalnej ilości. Zwiększenie intensywności pocenia się następuje w sytuacjach zwiększonej temperatury otoczenia, wysiłku fizycznego czy też stresu.

Proces pocenia się jest bardzo istotny dla zachowania równowagi termicznej ciała. Jego rola w termoregulacji jest nieodzowna. Dzięki niemu, poprzez nawilżenie skóry, a następnie parowanie z jej powierzchni dochodzi do obniżenia temperatury. Ponadto, wraz z nim wydalane są z organizmu toksyny.

Gruczoły potowe rozmieszczone są praktycznie na całej powierzchni ciała. Wyjątkiem są wargi oraz narządy płciowe. Największa ich ilość znajduje się w dołach pachowych, oraz na powierzchni dłoni i stóp.

Czym jest nadpotliwość – nadmierna potliwość?

Nadpotliwość jest stanem nadmiernego wydzielania potu, w ilości znacznie większej niż jest konieczna do prawidłowego przebiegu procesu regulacji temperatury ciała. Najczęstszą jej postacią jest nadpotliwość idiopatyczna.

Pojęcie to oznacza, że jest ona samoistna, a jej przyczyna nie jest znana. Drugą postacią jest nadpotliwość wtórna, czyli taka, która występuje w przebiegu niektórych schorzeń. Najczęściej dotyczy okolicy pach, a także dłoni i stóp.

Rzadko jest zjawiskiem uogólnionym.

Przyczyny nadpotliwości

Nadpotliwość

Nadpotliwość, czyli nadmierne pocenie się, może dotyczyć całego ciała lub jego poszczególnych części. Nadmierna potliwość występuje w każdej grupie wiekowej, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.

Zwiększona potliwość jest normalną reakcją organizmu na wzrost temperatury ciała i emocje np. niepokój.

Jednak w sytuacji gdy nadmierne wydzielanie potu towarzyszy nam na co dzień, także w stanie odprężenia, mamy do czynienia z nieprawidłową reakcją nerwów współczulnych, które zawiadują pracą gruczołów potowych.

Nadmierna potliwość ciała może stanowić poważny problem w relacjach społecznych powodując duże obciążenie dla psychiki osoby dotkniętej tą dolegliwością.

Pocenie się dłoni utrudnia niektóre czynności takie jak m.in. pisanie długopisem i na klawiaturze, granie na instrumentach muzycznych czy uprawianie sportów rakietowych.

Dlatego nadmierną potliwość warto skonsultować z dermatologiem i podjąć odpowiednie leczenie.

Rodzaje i przyczyny nadmiernego pocenia się

Wyróżnia się dwa rodzaje nadpotliwości:

  1. Pierwotna, inaczej ogniskowa nadmierna potliwość, która dotyczy poszczególnych części ciała zlokalizowanych symetrycznie po obu stronach ciała. Ten typ potliwości dotyka dłonie, podeszwy stóp, twarz, skórę pod pachami oraz skórę głowy. Problem zwykle pojawia się w dzieciństwie lub okresie dojrzewania i może ustępować wraz z wiekiem. Przyczyna wystąpienia tego rodzaju nadmiernego pocenia się nie jest znana.
  1. Wtórna, inaczej uogólniona nadmierna potliwość, która dotyczy całego ciała. Najczęstszymi przyczynami wystąpienia tego rodzaju potliwości są niektóre choroby i infekcje organizmu, a także zmiany hormonalne takie jak menopauza, cukrzyca czy nadczynność tarczycy. Niekiedy przyczyna pozostaje nierozpoznana.

Objawy nadmiernej potliwości

Objawami nadpotliwości ciała są widoczny na skórze pot, mokre od potu ubranie, wilgotne dłonie czy stopy w sytuacjach codziennych, które nie wiążą się z nadmierną reakcją emocjonalną organizmu.

Metody leczenia nadmiernego wydzielania potu

Większość osób z nadmierną potliwością rozpoczyna terapię od zastosowania dostępnych w drogeriach antyperspirantów. Jeśli antyperspiranty nie pomagają, a pocenie się jest na tyle intensywne, że przeszkadza w pracy lub życiu towarzyskim, należy zasięgnąć porady lekarza, który pomoże ustalić przyczynę nadmiernej potliwości.

Leczenie nadmiernej potliwości ciała polega na:

  1. Eliminacji przyczyny nadmiernego wydzielania potu.
  2. Zahamowaniu wydzielania potu przez gruczoły łojowe.

W przypadku ogniskowej (pierwotnej) nadmiernej potliwości stosuje się zwykle następujące formy leczenia:

You might be interested:  Pląsawica Huntingtona (choroba) – przyczyny, objawy, leczenie

  • Chlorek glinu stosowany głównie pod pachami, na dłonie i stopy. Może powodować suchość i zaczerwienienie skóry.
  • Roztwory formaliny, które blokują kanaliki prowadzące od gruczołów potowych do powierzchni skóry. Można je stosować tylko na podeszwy stóp.
  • Toksynę botulinową (tzw. botox), którą wstrzykuje się pod skórę w bardzo małych, dokładnie kontrolowanych dawkach, aby zablokować działanie nerwów aktywujących gruczoły potowe. Toksynę botulinową można zastosować w nadmiernej potliwości stóp, dłoni, pach i twarzy.
  • Sympatektomię piersiową, czyli operacyjne przecięcie nerwów współczulnych. Metodę tę stosuje się w przypadku silnej, nadmiernej potliwości dłoni i twarzy.

W przypadku uogólnionej nadmiernej potliwości antyperspiranty, zastrzyki lub zabiegi chirurgiczne nie przynoszą zadawalających rezultatów ze względu na fakt, że nadpotliwość dotyczy całej powierzchni ciała. W takiej sytuacji stosuje się leki doustne.

Leczenie nadpotliwości w Klinice Medycyny Estetycznej i Dermatologii Zakrzewscy

W naszej klinice oferujemy pacjentom leczenie nadpotliwości ogniskowej (pierwotnej) za pomocą toksyny botulinowej. Ta skuteczna i bezpieczna metoda dobrze sprawdza się w przypadku nadmiernej potliwości pach, stóp i dłoni.

Neurotoksyna poraża zakończenia nerwowe blokując tym samym nadmierne wydzielanie potu w miejscu zabiegu. W konsekwencji pacjent może zapomnieć o problemie nadmiernego pocenia się przez co najmniej dziewięć miesięcy.

Przebieg zabiegu 

Zabieg z zastosowaniem toksyny botulinowej poprzedza konsultacja lekarska, w trakcie której lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad z pacjentem. Lekarz ocenia stan zdrowia pacjenta, upewnia się, że nie ma przeciwskazań do zabiegu, dobiera odpowiednią dawkę preparatu i wspólnie z pacjentem ustala harmonogram zabiegów.

Dawka toksyny oraz liczba zabiegów potrzebnych do uzyskania optymalnych rezultatów terapii jest dobierana indywidulanie do każdego pacjenta. W trakcie zabiegu lekarz najpierw oczyszcza skórę w miejscu zabiegu, następnie nakłada maść znieczulającą, a na końcu wstrzykuje toksynę botulinową za pomocą cienkiej igły w obszar o nadmiernej potliwości.

Czas zabiegu nie przekracza zwykle 30 minut.

Wskazania po zabiegu z użyciem toksyny botulinowej

W celu zminimalizowania ewentualnych skutków ubocznych zabiegu, a także aby pozytywny efekt terapii utrzymał się jak najdłużej pacjent powinien unikać:

  • masowania miejsc poddanych leczeniu
  • schylania się i dźwigania przez kilka godzin po zabiegu
  • intensywnej aktywności fizycznej przez kilka dni
  • korzystania z sauny i solarium przez dwa tygodnie
  • spożywania alkoholu przez 24 godziny po zabiegu.

Rekonwalescencja 

W większości przypadków pacjent może powrócić do codziennej aktywności bezpośrednio po zabiegu. Niekiedy w miejscu iniekcji pojawia się niewielki obrzęk utrzymujący się do kilku godzin po zabiegu oraz zsinienie, które znika w ciągu kilku kolejnych dni.

Bezpieczeństwo zabiegu z użyciem toksyny botulinowej

Zabieg leczenia nadmiernej potliwości pach, dłoni i stóp w naszej klinice jest wykonywany przez doświadczonego lekarza dermatologa. Stosowane w klinice preparaty zawierające toksynę botulinową posiadają wymagane certyfikaty i pochodzą wyłącznie od renomowanych producentów. Dzięki temu możemy zagwarantować naszym pacjentom bezpieczeństwo zabiegu oraz zadowalające efekty terapii.

Przeciwskazaniem do zabiegu z użyciem toksyny botulinowej są:  

  • ciąża
  • karmienie piersią
  • schorzenia o podłożu nerwowo-mięśniowym (miastenia gravis, zespół Lamberta- Eatona i inne)
  • uczulenie na którykolwiek składnik preparatu
  • miejscowezakażenia lub infekcje skóry
  • przyjmowanie antybiotyków aminoglikozydowych.

Jeśli dokucza Ci nadmierna potliwość pach, dłoni lub stóp i chciałbyś skorzystać z profesjonalnej konsultacji oraz leczenia, zapraszamy do kontaktu z naszą kliniką.

Umów wizytę

32 6100 690

​​​​​[email protected]

Nadmierne pocenie głowy – przyczyny, objawy, leczenie

Nadmierne pocenie głowy to wstydliwa i powodująca dyskomfort dolegliwość związana z nadczynnością gruczołów potowych. Sprawdź, jakie są jej przyczyny, objawy i jak skutecznie je wyeliminować.

Pocenie się ciała to naturalna reakcja fizjologiczna organizmu, która pozwala usunąć z organizmu uboczne produkty metabolizmu oraz toksyny, a oprócz tego spełnia funkcję termoregulacyjną. W ten sposób ciało ochładza się podczas wzmożonego wysiłku fizycznego lub w czasie upałów.

Nadpotliwość ciała, w tym nadmierne pocenie głowy, to choroba, którą należy leczyć. Osoby zmagające się z nadmiernym poceniem najczęściej skarżą się na pocącą się skórę pod pachami, stóp, a także skórę głowy i twarzy, zwłaszcza w tzw. obszarze T.

Pocenie się twarzy widoczne zwłaszcza na czole i w okolicy nosa jest krępujące i nierzadko powoduje wycofanie się danej osoby z relacji towarzyskich.

Przyczyn nadmiernego pocenia głowy i twarzy jest wiele, a należą do nich:* przeżywanie silnych emocji,* stres,* otyłość lub nadwaga,* zaburzenie pracy układu nerwowego,* podłoże genetyczne,* zmiany hormonalne (okres dojrzewania, menopauza),* choroby serca,* udar mózgu,* cukrzyca,* choroba Parkinsona,* gruźlica,* przyjmowanie używek,* spożywanie gorących lub pikantnych potraw,* niektóre nowotwory.

Wzmożona potliwość głowy to nieprzyjemna i wstydliwa dolegliwość. Na ogół pierwsze objawy nadmiernego pocenia głowy pojawiają się w okresie dojrzewania, osiągając apogeum między 20, a 30 rokiem życia. W wyniku przeżywania silnych emocji, określonej choroby lub niskiej odporności na reakcje stresowe skóra głowy staje się wilgotna, a włosy stają się tłuste i nieświeże.

Czasem pocenie się głowy jest tak silne, że nie wykonując żadnej czynności z głowy wręcz kapie pot. Taki stan może doprowadzić do rozwoju grzybicy skóry głowy, a to z kolei przyczynia się do powstania kolejnego problemu, jakim jest łupież. W takiej sytuacji należy niezwłocznie zasięgnąć porady dermatologa.

Gdy jesteśmy zmuszeni działać na własną rękę, łupieżu tłustego i pozbawionym blasku włosom możemy pomóc, stosując przeciwłupieżowy szampon-żel o działaniu mikrozłuszczającym Kerium od La Roche-Posay. Preparat ten zawiera środek złuszczający (LHA – lipohydroksykwas), za sprawą którego eliminowane są łuski.

Dzięki systematycznemu używaniu Kerium nie tylko pozbędziemy się nieestetycznego problemu, ale też zapobiegniemy jego nawrotom. Włosy odzyskają dawny blask i świeżość.

Nadmierne pocenie głowy i twarzy może stać się przyczyną kompleksów, dlatego jak najszybciej należy się z nią uporać. Wśród dostępnych metod leczenia znajdują się:

* regularne mycie głowy i utrzymanie higieny na wysokim poziomie,* przyjmowanie leków uspokajających, anytcholinergicznych oraz witamin z grupy B,* stosowanie naparów ziołowych,* jonoforeza, zabieg wykorzystujący prąd o małym natężeniu,* śródskórne wstrzykiwanie botoksu.

W przeciwieństwie do nadpotliwości pach czy stóp, nadmiernej potliwości głowy nie da się wyleczyć operacyjnie.

Choć została wyprodukowana specjalna maska Elektro Antiperspirant przeznaczona do jonoforezy domowej, nadal za najbezpieczniejszy i najskuteczniejszy sposób leczenia nadmiernego pocenia głowy uważa się ostrzykiwanie skóry głowy toksyną botulinową.

Za pomocą trwającego zaledwie kilkadziesiąt minut zabiegu iniekcji botoksu, pacjenci uzyskują efekty, które utrzymują się nawet przez kilka miesięcy.

Zobacz wszystkie artykuły

photos (c) Getty Images / (c) La Roche-Posay / (c) Centre Thermal de La Roche-Posay

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *