Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie

Bezsenność to zaburzenie prawidłowego rytmu snu. Objawia się ono trudnościami z zasypianiem, mimowolnym budzeniem się w środku nocy lub płytkim i niespokojnym snem.

Trudno jednoznacznie wskazać przyczynę dolegliwości. Bezsenność może być efektem przeciążenia organizmu, zbyt dużego stresu lub nadmiaru obowiązków.

Bywa też jednym z objawów zespołów chorobowych lub zaburzeń psychicznych.

Bezsenność (insomnia) to zaburzenie snu – jego prawidłowego rytmu, czasu trwania snu i czuwania oraz głębokości snu. Bezsenność oznaczana jest w międzynarodowej klasyfikacji kodem ICD – 10 i dzieli się na zaburzenia organiczne (G47) oraz nieorganiczną (F51). Lekarze wyszczególniają trzy typy bezsenności:

  • najpoważniejsza, a zarazem najczęstsza jest bezsenność chroniczna
  • mniej uciążliwa bezsenność epizodyczna trwa od kilku do kilkunastu dni
  • w przypadku częstych i krótkich nawrotów może przekształcić się w trzeci typ – bezsenność przerywaną.

Wiele osób miewa przejściowe problemy ze snem. Brak snu może być wywołany stresującą sytuacją zawodową lub osobistą.

Coś ci to mówi? Trudny okres w pracy czy szkole, lęk przed ważnym wydarzeniem, rodzinne zawirowania bardzo silnie oddziałują na nasz organizm. Sygnały może wysyłać układ pokarmowy, mogą pojawić się bóle głowy czy napięcia w mięśniach skutkujące bólami pleców lub karku.

Często występuje również problem ze snem objawiający się trudnościami w zasypianiu, częstym wybudzaniem, budzeniem o wczesnej porze, nietypowymi porami zasypiania albo brakiem fazy głębokiego snu. Stąd niekiedy uczucie zmęczenia po teoretycznie przespanej nocy.

To bardzo powszechne zjawisko, z którym spotykają się ludzie niezależnie od wieku, płci, stanu posiadania czy strefy geograficznej, w jakiej mieszkają.

Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie

Powodów, dla których nie śpimy, jest bardzo wiele. To nie tylko stres  i duża dawka emocji, które towarzyszą nam zwykle w ciągu dnia. Wpływ mogą mieć tu zdaniem badaczy także dieta, aktywność fizyczna czy temperatura w sypialni. Nie bez powodu problem bezsenności u wielu osób pojawia się w czasie wakacji, kiedy temperatura idzie w górę.

Optymalna temperatura powietrza dla naszego organizmu to 20‒21 stopni Celsjusza. Gdy na termometrze jest więcej, może to spowodować tak zwane zaburzenia przepływu mózgowego. Problem widać zwłaszcza na południu Europy. W ubiegłym roku aż 12 milionów Włochów, czyli jedna piąta populacji kraju, cierpiała na bezsenność z powodu 40-stopniowych upałów.

Nie bez znaczenia jest także rodzaj wykonywanej pracy. W 2012 roku amerykańscy naukowcy opublikowali listę zawodów, które pozwalają na najdłuższy sen. Na czele uplasowali się: drwal, fryzjer i przedstawiciel handlowy, z wynikiem prawie 7 godzin i 20 minut na dobę. Najgorzej z kolei sypiają nauczyciele, prawnicy i pracownicy opieki domowej.

Ekrany urządzeń elektronicznych emitują światło niebieskie, które obniża poziom melatoniny – “hormonu snu” regulującego cykl dobowy zasypiania i czuwania. Przeglądanie mediów społecznościowych czy oglądanie filmu w łóżku to więc jedne z najgorszym pomysłów na spędzenie ostatnich chwil przed snem.

Alkohol jest prostym, szybkim, a przede wszystkim bezsensownym sposobem na problemy z zasypianiem. Lampka wina czy małe piwo rzeczywiście pomagają się odprężyć i skracają proces zapadania w sen podczas pierwszej połowy nocy. Niestety cenę za to płacimy podczas drugiej połowy – ważniejszej z punktu widzenia regeneracji organizmu.

Alkohol zaburza bowiem równowagę między fazami NREM i REM. Skutkiem tego są wybudzanie się oraz płytszy, mniej odżywczy sen – jednym słowem bezsenność po alkoholu. Po takiej nocy jesteśmy zmęczeni, mimo że teoretycznie przespaliśmy odpowiednią liczbę godzin. W ciągu dnia mamy gorszy nastrój i obniżoną koncentrację.

Regularne picie alkoholu przed snem prowadzi więc do stanu permanentnego rozregulowania, osłabienia i niewyspania.

Ile można nie spać? Skutki bezsenności

Sen jest niezbędny dla życia człowieka. Przyjęło się uważać, że optymalna ilość snu to 8 godzin na dobę. Już po 24 godzinach bez snu pogarsza się kondycja organizmu, pojawia się osłabienie, ospałość, zaburzenia koncentracji, pogorszenie funkcji układu immunologicznego.

Po dwóch dobach pojawiają się bóle głowy i nudności, zaburzenia widzenia, bóle kostno-mięśniowe. Rekordzista nie spał 11 dni i – co ciekawe – nie odczuwał z tego powodu żadnych poważniejszych dolegliwości. Jednak dla każdego oczywiste jest, że brak snu pogarsza funkcjonowanie organizmu człowieka.

Skutki bezsenności są na tyle poważne, że konieczne jest leczenie bezsenności i innych zaburzeń snu. Długotrwałe konsekwencje bezsenności to:

  • zaburzenia koncentracji
  • pogorszenie odporności
  • chroniczne zmęczenie
  • spadek libido
  • większe ryzyko rozwoju chorób układu sercowo – naczyniowego
  • depresja
  • nadwaga.

Polecamy: Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie

O bezsenności można mówić, gdy przez co najmniej trzy tygodnie utrzymują się takie objawy jak:

  • problemy z zasypianiem,
  • wybudzanie się w ciągu nocy,
  • bardzo lekki sen w ciągu nocy,
  • całkowity brak snu.

Objawom tym towarzyszy chroniczne zmęczenie, bóle i zawroty głowy, zaburzenia koncentracji.

Bezsenność w ciąży

Bezsenność w ciąży może być konsekwencją fizjologicznych zmian zachodzących w organizmie kobiety podczas ciąży. Mowa m. in. o zmianach hormonalnych – estrogenów oraz oksytocyny.

Nadmiar estrogenów może sprzyjać zaburzeniom fazy REM snu, także oksytocyna może zaburzać jakość snu. Zła jakość snu może wynikać także z występowania refluksu żołądkowo – przełykowego, bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej czy ruchów dziecka.

Bezsenność w ciąży może występować przez dziewięć miesięcy, choć najczęściej zdarza się w trzecim trymestrze.

Polecamy: Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie

Bezsenność to niezwykle uciążliwe zaburzenie, mogące negatywnie wpływać na codzienne funkcjonowanie oraz stan zdrowia osoby nią dotkniętej. Jak leczyć bezsenność? Coraz bardziej popularne staje się leczenie przez tzw. terapię poznawczo – behawioralną (CBT-I). Chory, w wyniku współpracy z terapeutą, uczy się dbać o swój sen. CBT-I składa się z:

  • edukacji w zakresie higieny snu,
  • kontroli natrętnych myśli i bodźców,
  • regulacji snu,
  • relaksacji,
  • standardowej psychoterapii poznawczej, która pozwala ustalić przyczyny bezsenności.

Jak radzić sobie z bezsennością? Istnieje kilka niefarmakologicznych metod walki z bezsennością, które stosują psychologowie. Jedną z nich to tak zwana kontrola impulsów. Prowadzący taką terapię psycholog stara się zmodyfikować obecną regulację snu pacjenta, przekazując mu konkretne zalecenia.

Przykład? Pacjent ma próbować zasnąć tylko wtedy, gdy jest śpiący. Gdy nie może zasnąć, opuszcza sypialnię i do łóżka wraca dopiero wtedy, gdy z powrotem stanie się śpiący. Do tego cierpiący na bezsenność powinien, zgodnie z teorią, wstawać codziennie o tej samej porze, bez względu na to, jak długo spał w nocy.

Coraz bardziej popularne są też różnego rodzaju techniki relaksacyjne. Wśród nich dużym powodzeniem cieszy się trening autogenny, czyli automatyczny trening rozluźniania różnych grup mięśni.

W jego trakcie uczestnik uczy się relaksacji przez kojarzenie przyjemnych wyobrażeń wzrokowych z odczuwaniem ciepła i ciężaru ciała.

To z kolei często łączy się z fototerapią, która polega na leczeniu pacjenta światłem słonecznym.

Pacjentom zaleca się prowadzenie dzienniczka snu. Niektórzy sięgają po spokojną muzykę, co kieruje nas w stronę muzykoterapii, a inni po olejki eteryczne, co odpowiada aromaterapii. Mówimy też o chronoterapii, czyli o zastosowaniu odpowiednich kolorów.

Tu zasada jest prosta: pacjent wieczorem powinien unikać jasnego światła. To oczywiście jedna z pozafarmakologicznych metod leczenia tego typu problemów, ale śmiało można powiedzieć, że te niefarmakologiczne metody mają teraz dobrą prasę.

Różnymi elementami przywracania rytmiki dobowego czuwania i odpoczywania zajmuje się spora gałąź psychologii, jaką jest chronopsychologia

Gdy pojawia się bezsenność, leczenie może obejmować stosowanie leków nasennych. Farmakoterapia bezsenności sprowadza się do stosowania takich leków jak:

  • benzodiazepiny,
  • barbiturany,
  • melatoninę oraz agonistów receptorów melaninowych,
  • leki przeciwdepresyjne,
  • leki przeciwhistaminowe.

Problemy ze snem nie muszą oznaczać sięgania po leki nasenne. Co na bezsenność można zastosować w domowym zaciszu? Aby ułatwić sobie zasypianie i zapewnić przespaną w całości noc, warto zadbać o higienę snu.

Temperatura w sypialni nie powinna przekraczać 18-20 stopni, a pomieszczenie powinno być przewietrzone. Zasypianie ułatwi relaksujący masaż, ćwiczenia oddechowe czy medytacja.

Polecany sposób na bezsenność to czytanie książki, niewskazane jest natychmiast oglądanie TV czy korzystanie z komputera. Gdy nie możesz zasnąć, nie leż w łóżku, tylko wstań i zajmij się czymś relaksującym.

Jak walczyć z bezsennością? Dla spokojnego snu warto sięgać po napary ziołowe. Najlepiej sprawdza się melisa, szyszki chmielu, kozłek lekarski, lawenda czy koper włoski.

Spore znaczenie ma także to, co jemy. Mleko, makaron i ryż mogą podobno pomóc pokonać zaburzenia snu. Dlaczego właśnie ryż lub makaron? Bo to żywność z wysoką zawartością węglowodanów ‒ przydatna w procesie regulacji rytmu dnia i pokonaniu bezsenności. Te produkty poleca się też w pierwszych dniach tuż po zmianie czasu, zwłaszcza z letniego na zimowy.

W celu zapewnienia wysokiej jakości snu warto sięgać po produkty obfitujące w tryptofan – aminokwas uczestniczący w procesie melatoniny zwanej hormonem snu. Tryptofan znaleźć można w produktach bogatych w białko – rybach, chudym mięsie, mleku, serach, nabiale czy pestkach dyni i bananach.

You might be interested:  Retainer – co to jest, jakie są rodzaje, jak długo nosić, w jaki sposób czyścić, ile kosztuje?

Magnez zmniejsza pobudliwość nerwową, przez co sprzyja wyciszeniu i ułatwia zasypianie. Magnez można dostarczyć z takimi produktami jak kakao, zielone liście warzyw, pestki dyni, orzechy i migdały, pełne ziarna zbóż. W zasypianiu pomóc mogą także witaminy z grupy B, które występują m. in.

w produktach zbożowych, zielonych liściach warzyw, mięsie, orzechach.

Należy pamiętać o tym, że ostatni posiłek przed snem powinien być spożyty 2-3 godziny przed udaniem się na spoczynek. Unikać należy ciężkostrawnych, smażonych i pikantnych potraw. Niewskazany jest alkohol, mocna kawa i herbata czy inne napoje zawierające kofeinę.

Bibliografia:

  1. Roth T., Insomnia: definition, prevalence, etiology and consequences; J Clin Sleep Med, 2007, Aug 15
  2. Choroby wewnętrzne. Kompedium Medycyny Praktycznej pod redakcją A. Szczeklika i P. Gajewskiego; Medycyna Praktyczna 2010
  3. Mirowska – Guzel D., Leczenie bezsenności; Medycyna po dyplomie, 2012/ 09

Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Bezsenność i zaburzenia snu – Kredos Sklep Medyczny

Coraz częściej osoby cierpiące na zaburzenia snu, aby wyciszyć się i zaznać w nocy spokojnego snu, sięgają po środki farmakologiczne lub korzystają z pomocy specjalisty. Tymczasem istnieje cały szereg przyczyn bezsenności i problemów ze snem, którym niekiedy z łatwością można zapobiec bez konieczności wdrażania farmakoterapii.

Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie 

Krótko- i długofalowe skutki niedoboru snu

Wystarczy tylko jedna nieprzespana noc żeby odczuć skutki niewyspania – opuchnięta twarz, czerwone i podkrążone oczy, gorszy nastrój, obniżony poziom koncentracji, brak efektywności w pracy, problemy z zapamiętywaniem w szkole. Długoterminowy brak prawidłowej dawki snu jest o jeszcze bardziej groźny w skutkach – dla całego organizmu.

Za nieprzespanymi nocami mogą stać prozaiczne i łatwe do wyeliminowania przyczyny, ale mogą one również być na tyle złożone, że wymagają wdrożenia farmakoterapii lub pomocy specjalisty. Sen jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, dlatego lekceważenie tego problemu może nieść ze sobą przykre konsekwencje dla naszego zdrowia.

Trudności zarówno w zakresie zasypiania, jak i utrzymania snu przez całą noc, czy też wczesne budzenie się, sprawiają, że organizm znajduje się w ciągłym pogotowiu.

Nie zapewnienie organizmowi odpowiedniego wypoczynku już po jednej źle przespanej nocy skutkuje niemal natychmiastowo odczuwaniem permanentnego zmęczenia, pogorszeniem samopoczucia w ciągu dnia i zwiększeniem podatności na stres i irytację.

Długotrwale utrzymujące się problemy z bezsennością mogą być przyczyną jeszcze poważniejszych uszczerbków na zdrowiu.

Jak się okazuje, osoby cierpiące na bezsenność i zaburzenia snu muszą liczyć się także z podwyższonym ryzykiem udaru i zawału serca lub innych schorzeń układu sercowo–naczyniowego.

Poprzez spadek wrażliwości tkanek na insulinę zwiększa się ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. Poprzez zaburzone wydzielanie greliny i leptyny rośnie ryzyko otyłości.

Szczególną sferą, która cierpi z powodu braku snu jest też kondycja psychiczna – wzrasta nerwowość i osoby borykają się z ciągłym poirytowaniem, brakiem cierpliwości oraz podatnością na stres.

U osób cierpiących na chroniczną bezsenność częściej występują psychozy i zaburzenia lękowe, a ryzyko rozwoju depresji jest dużo wyższe niż u osób bez zaburzeń snu. Statystycznie osoby cierpiące na bezsenność dużo częściej popełniają błędy w czasie jazdy samochodem i powodują też więcej wypadków.

Przy długotrwale utrzymującej się bezsenności należy skorzystać ze specjalistycznej pomocy lekarza. Warto jednak pamiętać, że szczególnie ważne jest zadbanie o prawidłową higienę snu, obejmującą określony rytm dnia i nocy i przestrzeganie dobrych nawyków. Jeżeli zadbanie o higienę snu nie przynosi rezultatów, warto udać się po poradę specjalisty.

Aby pozbyć się problemów z bezsennością czasem wystarczy zamienić kilka złych przyzwyczajeń na zdrowe nawyki snu i pozwolić sobie odpowiednio odpocząć – leczenie bezsenności nie musi oznaczać konieczności zażywania specjalistycznych leków.

Wiele osób nie ma świadomości, jakie na pozór błahe czynniki poważnie szkodzą jakości snu, którego skutki mogą być niezwykle dotkliwe dla codziennego funkcjonowania.

 Zachowanie właściwej higieny snu polega na regularnym przestrzeganiu poszczególnych czynności, które ułatwią efektywnie wykorzystanie wypoczynku, tak aby równowagę odzyskiwał cały organizm – zarówno umysł, jak też mięśnie i kości.

Diagnozowanie bezsenności i zaburzeń snu

Leczenie bezsenności należy rozpocząć od określenia przyczyny problemów ze snem. Lekarz po rozpoznaniu przyczyn w wielu przypadkach może zalecić przyjmowanie odpowiednich środków farmakologicznych lub skierować pacjenta do lekarza specjalisty, np. psychiatry, neurologa, kardiologa, czy endokrynologa.

 Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie

By poprawnie zdiagnozować problemy ze snem, należy wiedzieć, jak wiele czasu powinno się mu poświęcać. Dużym uogólnieniem jest założenie, że sen powinien trwać nie krócej niż 8 godzin. Okazuje się bowiem, że długość snu powinno się uzależniać przede wszystkim od swojego wieku. Najwięcej snu potrzebują dzieci i młodzież. Dzieci do 2. roku życia powinny spać do 14 godzin na dobę.

Czas snu skraca się wraz z dorastaniem. Pięcioletnie dziecko nie powinno spać dłużej niż 13 godzin, a dwunastolatek na sen powinien poświęcać średnio ok. 9-11 godzin. Sen nastolatków powinien trwać ok. 8-10 godzin. Osoby dorosłe natomiast dla pełnej regeneracji potrzebują od 7 do 9 godzin snu na dobę.

Seniorzy zaś powinni spać najkrócej, ich organizm bowiem wymaga od 7 do 8 godzin snu.

Przyczyny bezsenności

Bezsenność może mieć różne przyczyny. Życie w ciągłym stresie, w stanie ciągłego niepokoju lub przeżycie silnego szoku emocjonalnego również może się przyczynić do problemów z zasypianiem.

Wówczas w ciągu dnia pojawiają się objawy, takie jak problemy z pamięcią i koncentracją, osłabienie motywacji czy uczucie ogromnego wyczerpania.

Poza tym przyczyną bezsenności może być wypicie – zwłaszcza przed snem – dużej ilości kawy i mocnej herbaty, Yerba Mate, czy też energetyzujących napojów.

Problemy ze snem mogą powodować także przewlekłe choroby płuc, np. astma. W przypadku tego schorzenia napady duszności najczęściej występują właśnie w nocy. Również obturacyjna choroba płuc wiąże się z ze spłyceniem snu nocnego oraz skróceniem całkowitej długości snu w ciągu nocy.

Podwyższony poziom hormonów tarczycy, który obserwuje się w przebiegu jej nadczynności, może przyczynić się m.in. do niepokoju czy przyspieszenia rytmu serca, co może doprowadzić do bezsenności. Ta przykra dolegliwość może budzić nawet kilka razy w ciągu nocy, pogarszając samopoczucie.

Wpływa na jakość życia oraz na kondycję całego organizmu.

Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie

Problemy ze snem mogą dotyczyć kobiet po menopauzie. Badania wykazują, że estrogeny wydłużają fazę REM. W takim przypadku skuteczną metodą walki z bezsennością jest zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej.

Do problemów ze snem mogą się przyczynić także niektóre leki, takie jak antydepresanty, glikokortykosteroidy, czy doustne leki antykoncepcyjne. Również leki hamujące apetyt mogą spowodować bezsenność.

Osoby, które nagle odstawiły lub przedawkowały leki uspokajające, także mogą mieć kłopoty z zasypianiem.

Dbanie o właściwą higienę snu, czyli przestrzeganie zbioru dobrych nawyków ułatwiających wyciszenie przed snem i zaśnięcie, bywa bardzo pomocne i nieraz wystarczające aby pozbyć się problemów z bezsennością.

Zaburzenia snu mogą wynikać także z pozornie błahych przyczyn –  takich jak niewywietrzony pokój, w którym jest duszno i temperatura powietrza jest zbyt wysoka, hałas, czy światło.

Bardzo często przyczyną bezsenności są inne problemy zdrowotne, takie jak zgaga, bezdech nocny, choroby reumatyczne, układu oddechowego, pokarmowego albo nadczynność tarczycy, czy nawet uciążliwe chrapanie.

Chrapanie jako przyczyna bezsenności

Chrapanie to nie tylko jedna z przyczyn bezsenności, uciążliwe dźwięki, brak możliwości właściwego odpoczynku, ale również niebezpieczeństwo dla zdrowia chrapiącego. Chrapanie jest objawem utrudnionego przepływu powietrza przez gardło. Chrapią mężczyźni z nadwagą lub otyłością, po 40.

roku życia, z nadciśnieniem tętniczym, kobiety po menopauzie, osoby spożywające przed snem większe ilości alkoholu. Nie każde chrapanie jest szkodliwe dla zdrowia.

You might be interested:  Odwodnienie organizmu – jakie są objawy i leczenie

Niebezpieczne i zagrażające zdrowiu jest głośne, nieregularne chrapanie zakłócane wielokrotnymi przerwami w oddychaniu lub epizodami spłyconego oddechu, będące najczęstszym objawem obturacyjnego bezdechu sennego.

Obturacyjny bezdech senny (OBS) to wielokrotnie nawracające w czasie snu przerwy w oddychaniu lub epizody spłycenia oddechu, zakłócane głośnym chrapaniem.

Bezdech nie występuje u każdej chrapiącej osoby, ale każda osoba cierpiąca na obturacyjny bezdech senny chrapie. Powstaje wrażenie duszenia się, po którym następuje przebudzenie i powrót akcji oddechowej.

Sam chrapiący zwykle nie pamięta nocnych epizodów bezdechów sennych. 

Przyczyn chrapania może być wiele – obniżone napięcie mięśni języka i gardła, przerost migdałków, zaburzenia drożności nosa, czy otyłość. Podczas snu mięśnie kontrolujące górne drogi oddechowe rozluźniają się.

Ich nadmierne rozluźnienie powoduje opadanie podniebienia miękkiego oraz języczka, a w następstwie – zwężenie górnych dróg oddechowych. Zbyt duże zwężenie górnych dróg oddechowych powoduje problemy z oddychaniem, a ich całkowite zablokowanie skutkuje zatrzymaniem akcji oddechowej, tzw. obturacyjnym bezdechem sennym.

Takie przerwy w oddychaniu mogą trwać od kilku do kilkunastu sekund i powtarzać się nawet kilkaset razy w ciągu nocy.

Przerwy w oddychaniu i epizody spłyconego oddechu podczas snu, zakłócane nieregularnym chrapaniem, powodują niedotlenienie całego organizmu i jego narządów.

Efekty odczuwalne są dopiero w ciągu dnia w postaci zmęczenia, senności, rozdrażnienia, bólu głowy czy problemów z koncentracją.

Choć chrapanie i towarzyszące mu przerwy w oddychaniu są uciążliwymi i niebezpiecznymi dla zdrowia i życia dolegliwościami, to niewiele osób stara się znaleźć skuteczny sposób na chrapanie i chce się go pozbyć. 

Jak przestać chrapać? 

Metoda leczenia bezdechu dobierana jest indywidualnie, w zależności od stopnia zaawansowania objawów. Pacjenci z nadwagą lub otyłością otrzymują zalecenia redukcji masy ciała, podjęcia aktywności fizycznej, unikania zażywania środków nasennych i spożywania alkoholu przed snem.

W przypadku bezdechu sennego znana jest metoda terapii polegająca na wytwarzaniu stałego, dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych przy pomocy aparatów CPAP, które działają poprzez założenie na czas snu w postaci specjalnej maski, szczelnie przylegającej do twarzy, zakrywającej jednocześnie nos i usta lub tylko nos, podłączonej za pomocą rurki do aparatu CPAP dozującego powietrze pod odpowiednim ciśnieniem. 

Osoby, które borykają się z problemem chrapania mogą zaopatrzyć się w sprzęt specjalistyczny, taki jak maska przeciwko chrapaniu.

 W oparciu o innowacyjną technologię maska przeciwko chrapaniu wykrywa chrapanie i natychmiast reaguje wysyłając subtelne impulsy wibracyjne, które wpływają na udrożnienie dróg oddechowych, niemal natychmiast niwelując chrapanie.

Rynek urządzeń jest przygotowany w wiele urządzeń przeciwko chrapaniu, które pomogą zarówno osobom cierpiącym na tę dolegliwość, jak również ich bliskim w spokojnym przesypianiu nocy. 

Narzędzia w walce z bezsennością

Zdarza się, że jedyną skuteczną metodą leczenia bezsenności będzie leczenie farmakologiczne. Są to jednak ciężkie przypadki.

Lekarz powinien wyczerpać w pierwszej kolejności wszystkie metody, które nie wymagają wdrażania leczenia farmakologicznego, które może być uzależniające oraz powodować nawroty bezsenności w przypadku odstawienia.

 Zachowanie higieny snu bardzo korzystnie wpływa na sen (zdrowa dieta, regularne uprawianie sportu, zachowanie zdrowych proporcji pomiędzy pracą a relaksem i pasjami, ograniczenie używek). Zaburzenia wywołane czynnikami wewnętrznymi leczone są poprzez terapie behawioralne oraz techniki relaksacyjne.

Przede wszystkim najważniejszy jest komfort. Kolejnym krokiem jest sprawdzenie, czy został zapewniony właściwy komfort snu. Poza przygotowaniem otoczenia w miejscu spania, istotne jest posiadanie wygodnego, dobranego indywidualnie, odpowiedniego materaca – pamiętając o jego rozmiarze i stopniu twardości.

Również wygodne łóżko, odpowiednia kołdra i poduszka dopasowana do pozycji spania są niezbędne dla dobrego snu. Twardość materaca i dopasowanie poduszki powinny być wybierane indywidualne w zależności od tego, w jaki sposób ciało układa się podczas snu.

Z kolei kołdra dobrze dobrana pod kątem stopnia ciepła oraz rodzaju wypełnienia pomoże w utrzymaniu odpowiedniej temperatury ciała.

  • Jeżeli problemem w zasypianiu są trudności z oddychaniem, warto pomyśleć o zainwestowaniu w akcesoria do monitorowania snu wspomagające walkę z chrapaniem, takie jak maski, opaski i inne urządzenia zapobiegające chrapaniu, lub usypiacz dźwiękowy.
  • Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie
  • Gdy pozostałe kwestie zostaną dopracowane może okazać się wystarczające pracowanie nad redukcją stresu, który jest nieodłącznym elementem życia w natłoku obowiązków i ciągłym pośpiechu, chęci posiadania większej ilości rzeczy, czy droższych gadżetów.

Podsumowanie

Długotrwałe zaburzenia snu odbijają się nie tylko na wyglądzie zewnętrznym, ale również na naszym zdrowiu. Zdrowy, spokojny i regenerujący sen jest podstawą funkcjonowania każdego ludzkiego organizmu.

Poza widocznymi skutkami bezsenności, takimi jak cienie pod oczami, podpuchnięte powieki czy ziemista cera, trzeba zdać sobie sprawę, że regularny brak snu wyniszcza organizm od wewnątrz, a także rujnuje zdrowie psychiczne.

Dlatego warto dbać o odpowiednią higienę snu i w razie wystąpienia zaburzeń snu zidentyfikować i wyeliminować przyczyny ich wystąpienia.

Należy poza tym wszystkim jednak pamiętać co w życiu liczy się najbardziej. Sen i odpoczynek to czas regeneracji, pozwala spojrzeć na rzeczywistość świeższym okiem. Sen to zdrowie i lekarstwo na wiele dolegliwości.

Bezsenność – przyczyny, objawy, metody leczenia

W dzisiejszych czasach problem bezsenności dotyczy bardzo wielu osób. Szacuje się, że z różnego rodzaju trudnościami ze snem zmaga się 20 – 40% populacji ogólnej.

Zaburzenia snu wpływają na obniżenie dobrostanu psychicznego oraz negatywnie oddziałują na codzienne funkcjonowanie. Dlatego tak ważne jest, aby w przypadku problemów ze snem, jak najszybciej udać się po pomoc do specjalisty.

Poniżej opiszemy czym jest bezsenność, jakie są jej przyczyny, objawy, skutki oraz sposoby leczenia.

Czym jest bezsenność?

Bezsenność jest to problem medyczny przejawiający się występowaniem zbyt małej ilości snu bądź występowaniem snu o nieodpowiedniej jakości.

Zaburzona ilość i jakość snu może być wynikiem trudności z zasypianiem, wybudzaniem nocnym czy przedwczesnym porannym przebudzaniem się.

Prowadzi to do problemów z funkcjonowaniem w ciągu dnia, obniżenia dobrostanu psychicznego, pojawienia się trudności z koncentracją, drażliwości oraz obniżenia motywacji do działania.

W zależności od czasu trwania objawów bezsenność możemy podzielić na:

  • – epizodyczną (trwającą kilka dni),
  • – krótkotrwałą (objawy utrzymują się do 3 miesięcy)
  • – przewlekłą (objawy występują dłużej niż 3 miesiące).

Przyczyny bezsenności

Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie

Problemy ze snem mogą mieć różne przyczyny. Do częstych przyczyn bezsenności zaliczamy m.in.: wpływ czynników genetycznych, nadmierne wzbudzenie, nieprawidłową higienę snu, stres, stosowanie środków psychoaktywnych, zaburzenia psychiczne oraz wiek.

Czynniki genetyczne

Badania wykazały, że u 50% osób mających problemy ze snem, trudności takie pojawiały się również w najbliższej rodzinie tej osoby. Według najnowszych doniesień istnieje 7 genów, które predysponują do wystąpienia bezsenności. Ważne jest, że nie tyle sama bezsenność jest dziedziczna, ile skłonność do reagowania na stres trudnościami ze snem.

Teoria nadmiernego wzbudzenia

Według tej teorii przyczyny bezsenności możemy upatrywać w nadmiernej aktywności hormonalnej osi stresu podwzgórze – przysadka – nadnercza oraz nadmiernej aktywności układu współczulnego. Aktywność ta skutkuje utrzymywaniem pacjenta w stanie uniemożliwiającym inicjację snu.

Nieprawidłowa higiena snu

Na higienę snu składają się wszystkie zachowania, które wpływają na jakość oraz ilość snu. Często przyczyny bezsenności związane są z nieprawidłowymi nawykami, które powtarzane codziennie prowadzą do wystąpienia problemów ze snem.

Stres

Nagła bezsenność pojawia się zazwyczaj w efekcie silnego stresu.

Codzienne trudne sytuacje, emocjonujące przeżycia oraz natłok obowiązków nie pozwalają na odcięcie się od nadmiaru bodźców i wpływają na pojawienie się zaburzenia snu.

Stres utrudniający zasypianie lub wpływający na wybudzanie nocne może być związany zarówno z emocjami negatywnymi, jak i również z intensyfikacją emocji pozytywnych.

Stosowanie środków psychoaktywnych

Często obserwowanym skutkiem nadużywania bądź odstawienia środków psychoaktywnych jest bezsenność. Mogą to być środki takie jak alkohol czy narkotyki, ale także leki nasenne i uspokajające, których odstawienie często wiąże się z pojawieniem się bezsenności.

Zaburzenia psychiczne

Problemy ze snem bardzo często współwystępują z innymi zaburzeniami psychicznymi. Najczęściej bezsenność współwystępuje z zaburzeniami depresyjnymi, lękowymi, nerwicowymi czy adaptacyjnymi (zaburzenia związane z reagowaniem na trudne sytuacje).

Wiek

Wiek może stanowić czynnik predysponujący do wystąpienia bezsenności. Często obserwowanym zjawiskiem jest problem z zasypianiem u dzieci w okresie dorastania.

Związane jest to z gospodarką hormonalną, ale również kształtującą się osobowością młodego człowieka.

Nastolatek ze względu na emocjonalne podejście do wielu sytuacji życiowych może mieć tendencję do zamartwiania się, co prowadzić może do występowania problemów ze snem.

Drugą grupą wiekową narażoną na pojawienie się bezsenności są osoby starsze. Badania pokazują, że 43% osób badanych po 65 – tym roku życia ma trudności z zaśnięciem, bądź utrzymaniem snu. Jest to związane ze zmniejszeniem ilości cykli snu (NREM/REM) z pięciu do trzech cykli.

You might be interested:  Nieprzyjemny zapach z ust

Diagnoza bezsenności

  1. Diagnoza bezsenności stawiana jest w oparciu o poniższe kryteria:
  2. – u pacjenta występują zaburzenia jakości i ilości snu będące wynikiem trudności w zasypianiu, trudności w utrzymaniu snu oraz przedwczesnym porannym wybudzaniu,
  3. – bezsenność znacząco wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta oraz negatywnie oddziałuje na życie zawodowe, społeczne oraz na inne ważne obszary,
  4. – zaburzenia snu występują co najmniej podczas trzech nocy w tygodniu,
  5. – problem ze snem utrzymuje się co najmniej trzy miesiące,
  6. – bezsenność występuje pomimo sprzyjających warunków,
  7. – trudności ze snem nie są związane z przyjmowaniem substancji mogących wpływać na pojawienie się bezsenności,
  8. – zaburzenia snu nie mogą być wyjaśnione współistnieniem innych schorzeń i zaburzeń psychicznych.

Najczęstsze objawy bezsenności

  • Objawy bezsenności mogą być różne w zależności od osoby. Pacjenci mający problemy ze snem, najczęściej zgłaszają objawy takie jak:
  • – problemy z zasypianiem po położeniu się do łóżka (trwające dłużej niż 20 – 30 minut),
  • – trudności z utrzymaniem ciągłości snu, które przejawiają się częstymi wybudzeniami w nocy (wybudzenia te trwają dłużej niż 20 – 30 minut),
  • – wczesne budzenie się i niemożność kontynuacji snu po porannym przebudzeniu,
  • – uczucie niewyspania pomimo przespania całej nocy, co związane jest z nieodpowiednią jakością snu,
  • – zaburzenie funkcjonowania w ciągu dnia spowodowane niewyspaniem,
  • – brak motywacji do działania,
  • – ciągłe uczucie napięcia,
  • – stres związany z samą myślą o zbliżającej się nocy,
  • – objawy lęku czy depresji,
  • – zaburzenia nastroju,
  • – problemy z koncentracją uwagi,
  • – upośledzenie życia społecznego oraz zawodowego,
  • – częste bóle głowy,
  • – rozdrażnienie i irytacja,
  • – problemy somatyczne.

Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie

Przewlekła bezsenność

Przewlekła bezsenność występuje wtedy, gdy pacjent zgłasza problemy ze snem trwające powyżej trzech miesięcy. Zazwyczaj pierwsze zaburzenia snu są epizodyczne i trwają kilka dni.

W sytuacji, gdy trudności te nie spowodują zmiany naszego sposobu funkcjonowania, zwrócenia uwagi na prawidłową higienę snu czy zasięgnięcia pomocy specjalisty, mogą przerodzić się one w przewlekłą bezsenność.

Chroniczna bezsenność często współwystępuje z innymi zaburzeniami i chorobami psychicznymi takimi jak np.: zaburzenia afektywne i lękowe.

Aż u 50% osób, u których zdiagnozowano bezsenność chroniczną, stwierdzono występowanie również innych zaburzeń psychicznych.

Kolejnymi czynnikami predysponującymi do wystąpienia przewlekłej bezsenności są: uzależnienia (zwłaszcza od alkoholu) oraz zażywanie leków uspokajających i nasennych.

Przewlekła bezsenność może być także wynikiem toczących się w organizmie chorób somatycznych, takich jak: choroby autoimmunologiczne, zaburzenia hormonalne, choroby zapalne (reumatoidalne i autoimmunologiczne).

Problem z zasypianiem – sprawdzone sposoby na bezsenność

Problemy z zasypianiem – przyczyny, skutki, leczenie

Wiele osób zmagających się z problemami ze snem, zastanawia się „dlaczego nie mogę zasnąć”? Zazwyczaj takie osoby starając się sobie pomóc, stosują dysfunkcjonalne metody, które w efekcie niejednokrotnie tylko pogłębiają problem z zasypianiem. Istnieją jednak skuteczne sposoby, których wdrożenie do codziennego życia może pomóc w walce z zaburzeniami snu.

Technika redukcji snu

Jest to metoda, która ma na celu skrócenie czasu przebywania w łóżku do czasu rzeczywistej długości snu.

Aby wyznaczyć długość snu, niezbędne jest prowadzenie dzienniczka, dzięki któremu jesteśmy w stanie określić, ile czasu w ciągu nocy poświęcamy na sen. W sytuacji, gdy dzienna średnia długość snu wynosi np.

5 godzin, dodajemy 1 godzinę, co oznacza, że w łóżku powinniśmy spędzić 6 godzin. Dzięki tej metodzie unikamy wielogodzinnego leżenia w łóżku w oczekiwaniu na sen.

Kontrola bodźców

W walce z zaburzeniami snu niezwykle ważne jest, aby łóżko było skojarzone z miejscem odpoczynku i przyjemności. W praktyce oznacza to, że sypialnia nie powinna być miejscem, w którym wykonujemy pobudzające aktywności takie jak np.

gra na konsoli, czytanie, jedzenie czy oglądanie telewizji. Należy pamiętać również, że sypialnia nie powinna kojarzyć się z momentem przykrego oczekiwania na sen, co oznacza, że gdy czujemy, że nie możemy zasnąć, powinniśmy wstać i przenieść się do innego pomieszczenia.

Do sypialni powracamy wtedy, gdy czujemy się senni.

Prawidłowa higiena snu

  1. Higiena snu są to wszystkie zachowania, które oddziałują pozytywnie na nasz sen.
  2. Oto kilka zasad higieny snu, których warto przestrzegać:
  3. – unikanie kofeiny, alkoholu i nikotyny 6 godzin przed planowanym czasem snu.

  4. – unikanie spożywania ciężkich posiłków oraz dużej ilości wody 3 godziny przed planowanym czasem snu.

  5. – zwiększenie aktywności fizycznej w ciągu dnia, natomiast zaprzestanie aktywności na około 3 godziny przed planowanym czasem snu,

– kładzenie się spać oraz wstawanie o tej samej porze codziennie. Nie kładzenie się do łóżka w trakcie dnia.

  • – unikanie silnego światła w porze wieczornej (również tego emitowanego przez komputer czy telewizor).
  • – ustawianie zegara tak, aby nie był widoczny dla osoby cierpiącej na bezsenność.
  • – zapewnienie odpowiednich warunków do snu (wygodne łóżko, wywietrzone pomieszczenie).

Skutki bezsenności

Sen jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Skutki bezsenności niosą za sobą pogorszenie nie tylko stanu psychicznego, ale również fizycznego naszego organizmu.

Konsekwencją bezsenności jest upośledzenie ogólnego funkcjonowania w wielu różnych sferach życiowych.

Niewyspanie wpływa na problemy z koncentracją, brak możliwości skupienia uwagi, niechęć i brak motywacji do działania oraz ogólne rozdrażnienie i poddenerwowanie.

Problemy z koncentracją i uwagą mogą wpływać na zwiększoną częstość popełnianych błędów np. w trakcie jazdy samochodem, co niesie za sobą ogromne ryzyko w postaci utraty życia oraz zdrowia.

Ponadto istnieje wiele badań mówiących o tym, że bezsenność może wpływać na rozwój depresji oraz stanowić czynnik ryzyka wystąpienia chorób neurodegeneracyjnych oraz chorób układu krążenia (głównie nadciśnienia tętniczego). Przewlekła bezsenność prowadzić może do obniżenia odporności, a co za tym idzie, skłonności do częstszych infekcji.

Ważnym społecznym skutkiem bezsenności jest często niezrozumienie ze strony otoczenia i bagatelizowanie trudności ze snem.

Jest to schorzenie, które może nieść za sobą poważne konsekwencje, jednak społecznie często uważane jest za błahe i proste w wyleczeniu.

Należy pamiętać, że osoba mająca zaburzenia snu, niejednokrotnie bardzo cierpi z powodu braku możliwości pełnego odpoczynku i wymaga specjalistycznej pomocy oraz wsparcia ze strony bliskich osób.

Co na bezsenność ? Leczenie problemów ze snem

Leczenie bezsenności często prowadzone jest w oparciu o różne techniki terapeutyczne. W leczeniu bezsenności bardzo ważna jest zmiana fałszywych przekonań na temat snu oraz wyeliminowanie czynników podtrzymujących bezsenność. Niezbędna w tym procesie jest pomoc psychologiczna bądź psychoterapeutyczna.

Często stosowane są techniki relaksacyjne, które mają za zadanie zmniejszenie ogólnego napięcia organizmu, a co za tym idzie, pozytywnie wpływać na jakość oraz ilość snu. W leczeniu bezsenności niezwykle ważna jest psychoedukacja oraz uczenie pacjenta prawidłowej higieny snu.

Ma to niezwykle duże znaczenie, ponieważ niejednokrotnie zmiana codziennych nawyków może wpłynąć na zmniejszenie problemów ze snem.

Brak snu w nocy może być tak uciążliwy i utrudniający funkcjonowanie, że często (szczególnie w przypadku bezsenności epizodycznej i krótkotrwałej) wdrażane jest leczenie farmakologiczne – podawane są pacjentowi leki na bezsenność.

Mają one na celu przerwanie błędnego koła bezsenności i przywrócenie prawidłowego rytmu dobowego.

Zazwyczaj leki takie stosowane są przez okres do 14 dni, a w dalszej perspektywie czasowej podawane są tylko w sytuacji zaostrzenia choroby.

Leczenie bezsenności zazwyczaj odbywa się w oparciu o stosowanie jednego z dwóch grup leków: benzodiazepin oraz leków nasennych II generacji (np. zolpidem).

Najczęściej przepisywane są pacjentowi leki nasenne II generacji, gdyż nie mają one w (przeciwieństwie do benzodiazepin) skutków ubocznych w postaci senności dzień po zażyciu leku.

Należy jednak pamiętać, że leki na bezsenność mogą prowadzić do powstawania uzależnienia, dlatego powinny służyć jedynie jako czynnik wspomagający leczenie, nie natomiast jako jedyny sposób na leczenie bezsenności.

mgr Barbara Wróblewska

Zapraszamy na profil autora na avigon.pl

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *