Usunięcie prostaty – prostatektomia radykalna

Rak prostaty jest jedną z najczęstszych przyczyn zgonów nowotworowych wśród mężczyzn w naszym kraju. Spowodowane jest to nie tyle problemami w leczeniu, lecz raczej późnym diagnozowaniem związanym z intymnym charakterem problemu.

Mężczyźni nierzadko wstydzą się zgłosić do lekarza z objawami łagodnego rozrostu stercza, licząc na poprawę sytuacji. W niektórych sytuacjach przerost prostaty okazuje się jednak spowodowany komórkami nowotworowymi. Wtedy konieczna może okazać się operacja.

Z jakimi powikłaniami może wiązać się terapia, a także na czym polega rehabilitacja po zabiegu?

Leczenie raka prostaty

Wybór terapii zawsze dostosowany jest do konkretnego przypadku – w zależności od stopnia zaawansowania nowotworu, a także jego umiejscowienia i ewentualnych przerzutów oraz estymowanego czasu życia pacjenta. Biorąc pod uwagę wyniki badań diagnostycznych, nowotwór może zostać sklasyfikowany jako:

  • rak prostaty z niskim ryzykiem,
  • rak prostaty pośredniego ryzyka,
  • rak prostaty z wysokim ryzykiem.

Rak o niskim ryzyku zwykle nie jest leczony w sposób radykalny, a jedynie obserwowany przez specjalistę. Lekarz, który zauważa rozwój choroby, rozpoczyna odpowiednie leczenie.

Radykalne leczenie chirurgiczne wprowadzane jest wtedy, gdy rak pośredniego bądź wysokiego ryzyka umiejscowiony jest wyłącznie w sterczu, bez przerzutów.

Wykonywanymi zabiegami są prostatektomia radykalna polegająca na usunięciu gruczołu krokowego, a czasem także węzłów chłonnych. To metoda wykonywana laparoskopowo, poprzez kilka nacięć.

Usunięcie prostaty – prostatektomia radykalna

Radykalna prostatektomia może być wykonywana także z dostępu załonowego, poprzez nacięcie powłok brzusznych. Jednak operacja laparoskopowa jest znacznie mniej inwazyjna i może pozwolić na zminimalizowanie ryzyka wystąpienia powikłań.

Jeśli pacjent nie klasyfikuje się do leczenia operacyjnego, na przykład z powodu nowotworu naciekającego i z przerzutami, stosowana jest metoda hormonalna.

Operacyjne leczenie raka prostaty najczęściej jest łączone z radioterapią – napromieniowaniem bądź brachyterapią, czyli wprowadzeniem radioizotopu do gruczołu stercza. To metody stosowane przy raku z wysokim ryzykiem.

Powikłania po operacji prostaty

Radykalna prostatektomia nadal jest jednak najczęstszą metodą leczenia raka prostaty. Wielu pacjentów nie zdaje sobie jednak sprawy, że operacja to nie koniec terapii. Pozostaje jeszcze rehabilitacja, która ma na celu zmniejszenie występujących powikłań.

Nietrzymanie moczu po operacji prostaty

Nietrzymanie moczu jest jednym z najczęściej występujących powikłań po radykalnej prostatektomii. Występuje ono właściwie u wszystkich mężczyzn, którzy przeszli operacyjny zabieg usunięcia prostaty, jednak pojawia się także u osób po naświetlaniach.

W trakcie operacji dochodzi bowiem do uszkodzenia aparatu zwieraczowego cewki, który odpowiada za utrzymanie moczu w pęcherzu a także do osłabienia mięśni dna miednicy. W zależności od uszkodzenia można zauważyć mimowolny wyciek kilku kropli moczu bądź nawet całkowitą niezdolność do utrzymania zawartości pęcherza.

Do popuszczania moczu dochodzi zwykle w sytuacjach, które zwiększają ciśnienie w jamie brzusznej – podczas śmiechu, kaszlu, kichania czy wysiłku. Mamy wtedy do czynienia z wysiłkowym nietrzymaniem moczu. Wyciek następuje bez ostrzeżenia, parcie na pęcherz nie jest odczuwalne.

Może to zwiększać poczucie bezsilności u chorego, który po trudnej operacji nadal musi borykać się z jej konsekwencjami. Należy jednak podkreślić, iż większość pacjentów wraca do zdrowia po 6-12 miesiącach od operacji.

Usunięcie prostaty – prostatektomia radykalna

Z czasem stan osłabionych mięśni dna miednicy poprawia się, jednak aby wspierać ich powrót do zdrowia konieczna jest rehabilitacja. Mężczyźni z problemem nietrzymania moczu powinni także pamiętać o utrzymaniu odpowiedniej higieny, która pozwala na zwiększenie komfortu i łatwiejszy powrót do codziennego życia.

Umożliwiają to przede wszystkim wkładki urologiczne dla mężczyzn, które chronią przed wilgocią, co zmniejsza ryzyko wystąpienia infekcji intymnych. Dodatkowo, dzięki zawartości superabsorbentu, neutralizują nieprzyjemny zapach amoniaku, będący jedną z przyczyn wycofania się z życia społecznego osób z nietrzymaniem moczu.

Wkładki urologiczne są dyskretne i wygodne, przyklejane do bielizny, co zmniejsza wstyd nierzadko związany z noszeniem wyrobów chłonnych.

Zaburzenia erekcji po operacji prostaty

Operacja prostaty jest dla mężczyzn niezwykle kłopotliwa także przez wzgląd na lęk przed utratą zdrowia seksualnego – możliwości osiągnięcia erekcji.

Problemy w tej kwestii związane są z uszkodzeniem nerwów, które odpowiedzialne są za wzwód prącia i jego utrzymanie. Nerwy kontrolujące erekcję przebiegają bowiem bardzo blisko stercza, dlatego istnieje duże ryzyko czasowej bądź trwałej impotencji.

Odzyskanie zdolności seksualnej po radykalnej prostatektomii może potrwać miesiące bądź lata. W sytuacji, w której zdolność do utrzymania erekcji powraca, możliwe jest osiągnięcie orgazmu, jednak bez wytrysku.

Dlatego też po operacji usunięcia prostaty niemożliwe jest stanie się biologicznym ojcem. W celu poprawienia stanu zdrowia osoby po operacji radykalnej prostatektomii konieczne jest przeprowadzenie rehabilitacji.

Rehabilitacja po usunięciu prostaty

Rehabilitacja po operacji usunięcia stercza umożliwia znaczną poprawę zdrowia i komfortu życia chorego – przede wszystkim wpływa na redukcję problemu nietrzymania moczu, a także może prowadzić do regeneracji nerwów odpowiadających za utrzymanie erekcji.

Rehabilitacja rozpoczyna się najczęściej cztery tygodnie po wykonaniu zabiegu. Umożliwia poprawne lokalizowanie mięśni dna miednicy i efektywne ćwiczenie ich pod okiem fizjoterapeutów.

Początkowo ćwiczenia odbywają się na leżąco, jednak z czasem można wykonywać je także w pozycji siedzącej czy na stojąco. Ćwiczenia mięśni Kegla pozwalają na szybsze przywrócenie prawidłowej pracy zwieracza cewki.

Należy wykonywać je każdego dnia, kilka razy dziennie – regularność jest w tej kwestii niezwykle istotna. Po kilku tygodniach treningu można zauważyć niewielką poprawę, która jest najlepszą motywacją.

Usunięcie prostaty – prostatektomia radykalna

W trakcie ćwiczeń może dojść także do mimowolnego wycieku moczu, dlatego w tym czasie także należy zabezpieczać się wkładkami urologicznymi dla mężczyzn. Rehabilitacja ma także na celu poprawę życia seksualnego osoby po zabiegu.

Wspierają regenerację nerwów odpowiedzialnych za utrzymanie erekcji, a także pomagają w utrzymaniu prawidłowej czynności mięśni i naczyń krwionośnych. Czas rehabilitacji po usunięciu prostaty zależny jest od stanu zdrowia osoby po zabiegu.

Jednak, jak wspominaliśmy, pełne pozbycie się nietrzymania moczu ustępuje najczęściej maksymalnie po 12 miesiącach. W przypadku problemów z erekcją kwestia jest zależna od stopnia uszkodzenia nerwów.

Nie zmienia to jednak faktu, że rehabilitacja ma bardzo pozytywny wpływ zarówno na zdrowie fizyczne jak i psychiczne chorego.

Operacja prostaty może być koniecznym zabiegiem po wykryciu nowotworu stercza. Jednak nie oznacza ona wyroku. Odsetek przeżywalności jest niezwykle wysoki, wynosi prawie 99% po 5 latach. Jednak zabieg wiąże się także z powikłaniami, które utrudniają życie i zmniejszają jego komfort. Dlatego tak istotne jest, by nie rezygnować z rehabilitacji, która zwiększa szansę na szybsze wyzdrowienie.

Operacja usunięcia prostaty

Prostata to jeden z tych narządów, które powinny być regularnie kontrolowane u mężczyzn powyżej 50. roku życia. Odkładanie wizyty u lekarza, zwłaszcza w przypadku bólu, może prowadzić do poważnych problemów. Najbardziej skrajnym jest nowotwór i konieczność usunięcia prostaty. Jak wygląda operacja? Jakie powikłania może powodować wycięcie prostaty?

Prostata – u wielu mężczyzn już samo to słowo wywołuje popłoch, ponieważ najczęściej jest używanie w kontekście choroby nowotworowej. Czym jest prostata? To gruczoł krokowy, nazywany również streczem.

Jest elementem układu moczowo-płciowego. Pełni ważną rolę w wieku rozrodczym. Jest bowiem odpowiedzialna za produkcję płynu, który jest głównym składnikiem spermy. W tej białawej, gęstej zawiesinie znajdują się plemniki.

To ona zapewnia ich „transport” oraz jest źródłem substancji odżywczych. 

O problemach z prostatą mówi się zazwyczaj w związku z dwoma chorobami: przerostem prostaty oraz nowotworem prostaty. O konieczności wycięcia gruczołu decyduje lekarz.

Decyzję opiera głównie na analizach badań diagnostycznych. Tak, jak w przypadku nowotworów atakujących inne narządy, tak i nowotwór prostaty zakwalifikować można ze względu na stopień ryzyka.

Wyróżnia się: 

  1. niski stopień ryzyka – wtedy najczęściej prowadzona jest regularna obserwacja, czy choroba nie przechodzi w bardziej złożony i groźny stan; inne możliwości to: teleradioterapia (napromieniowanie wiązkami zewnętrznymi),  brachyterapia (bezpośrednie napromienianie zmian chorobowych, przez umieszczenie źródła promieniowania w guzie lub jego sąsiedztwie) albo wycięcie gruczołu;
  2. pośredni stopień ryzyka – komórki nowotworowe znajdują się jedynie w sterczu. bez wyraźnych przerzutów do okolicznych narządów i tkanek. Pacjenci kierowani są w tym wypadku na operacje usunięcia prostaty. Najmniej inwazyjną jest metoda laparoskopowa;
  3. wysoki stopień ryzyka – nowotwory są bardziej rozległe lub naciekają, więc wycięcie nie jest możliwe. Leczenie opiera się głównie na podawaniu hormonów. W niektórych przypadkach podczas zabiegu operacyjnego całkowicie usuwa się jądra.

Operacja prostaty – znajdź klinikę Porównaj oferty, sprawdź ceny i przeczytaj opinie o 26 placówkach wykonujących operacja prostaty:

  • Warszawa
  • Kraków
  • Wrocław
  • Poznań
  • Gdańsk
  • Bydgoszcz
  • Katowice
  • Częstochowa
  • Lubin
  • Tychy
You might be interested:  Dna rzekoma – co to jest chondrokalcynoza, jakie daje objawy i jakie jest leczenie?

Pokaż placówki najbliżej mnie

Usunięcie prostaty laparoskopowo – na czym polega?

Jeszcze jakiś czas temu powszechną metodą usunięcia gruczołu prostaty była otwarta prostatektomia radykalna (wycięcie gruczołu krokowego). Ten sposób bardzo często niósł za sobą wiele powikłań pozabiegowych, a rany długo się goiły. Jednak wraz z rozwojem technik chirurgicznych pojawiła się zdecydowanie mniej inwazyjna metoda: radykalna prostatektomia laparoskopowa.

Usunięcie prostaty – prostatektomia radykalna

Zabieg rozpoczyna się od wykonania kilku nacięć skóry. Przez nie chirurg będzie mógł wprowadzić narzędzia chirurgiczne oraz kamerę wyposażoną w źródło światła. 

Metoda ta umożliwia szybkie usunięcie całego narządu prostaty, a w razie konieczności – także węzłów chłonnych. Przy radykalnej prostatektomii laparoskopowej dużo rzadziej niż przy operacji klasycznej dochodzi do uszkodzenia struktur nerwowych sąsiadujących z gruczołem prostaty. W wyniku tego zmniejsza się ryzyko np. problemów z erekcją.

Operacja usunięcia prostaty – jakie powikłania po zabiegu?

Nawet najnowocześniejszy sprzęt medyczny nie zagwarantuje, że po zabiegu usunięcia prostaty wszystko szybko wróci do normy. Sam zabieg również nie jest ostatecznym rozwiązaniem problemu. By wrócić do normalnego funkcjonowania (fizjologiczne i seksualnie), bardzo często wymagana jest także rehabilitacja. 

Do najczęstszych powikłań związanych z zabiegiem usunięcia prostaty zaliczyć można:

  • Problemy na tle seksualnym (zaburzenia erekcji)

Każda z wymienionych metod usuwania gruczołu prostaty jest obarczona pewnym ryzykiem uszkodzenia nerwów odpowiedzialnych za wzwód prącia. Znajdują się w sąsiedztwie stercza. Dlatego każdy etap operacji wymaga ogromnej precyzji chirurga.

Najmniejszy błąd może spowodować trwałe uszkodzenie połączeń nerwowych, a to może oznacza dożywotnią impotencją. W pewnych przypadkach możliwe jest jednak odzyskanie pełnej sprawności seksualnej.

Wymaga to jednak rehabilitacji, która potrwać może nawet kilka lat.

Ważne: Operacja usunięcia prostaty na stałe upośledza funkcje rozrodcze mężczyzny.

  • Problemy z nietrzymaniem moczu

Podczas operacji mięśnie odpowiedzialne za prawidłowe zaciskanie cewki moczowej ulegają podrażnieniu. Bardzo często osłabione są również mięśnie dna miednicy. Wszystko to prowadzi do problemów z nietrzymaniem moczu. Może to być całkowity zanik zdolności do trzymania moczu lub wyciekanie pojedynczych kropel z ujścia cewki moczowej.

Niestety, problem nieprawidłowego funkcjonowania zwieraczy cewki moczowej dotyka większości mężczyzn po operacji wycięcia stercza. Stan mięśni okolic pęcherza z czasem oczywiście się poprawi. Bardzo ważne jest zachowanie w tym czasie odpowiedniej higieny. Zaleca się stosowanie wkładek higienicznych, które skutecznie wchłaniają mocz, neutralizują nieprzyjemny zapach.

Usunięcie prostaty a sprawność seksualna – jak powrócić do dawnej formy dzięki rehabilitacji?

Osiągnięcie pełnej i zadowalającej sprawności seksualnej przez pacjentów poddanych zabiegowi usunięcia prostaty następuje zazwyczaj po 7 do 9 miesięcy. Czas ten można w wielu przypadkach znacząco skrócić dzięki regularnym ćwiczeniom. 

Ważne: Rehabilitacja po zabiegu wycięcia prostaty jest kluczowym aspektem w odzyskiwaniu sprawności seksualnej i wyeliminowaniu nietrzymania moczu.Usunięcie prostaty – prostatektomia radykalna

Rehabilitacja po zabiegu wycięcia prostaty, w zależności od stanu pacjenta, rozpoczyna się z reguły 4-5 tygodni po operacji. Obejmuje ćwiczenia mięśni dna miednicy – tzw. mięśni Kegla. Polegają one na napinaniu mięśni otaczających cewkę moczową, odbytnicę oraz mięśni okolic podbrzusza. 

Specjaliści zalecają, aby robić to przez około 30 minut dziennie, np. po 10 minut rano, w południe i wieczorem.

Nie należy jednocześnie napinać mięśni pośladków. Ćwiczeń nie wykonuje się podczas oddawania moczu. Może to prowadzić do powikłań – infekcji cewki moczowej. 

Pierwsze efekty ćwiczeń – poprawa jakości współżycia seksualnego – obserwuje się po kilku tygodniach. Łagodniejsze są także objawy związane z nietrzymaniem moczu.

Dieta po usunięciu prostaty – czy konieczna jest zmiana nawyków żywieniowych?

Nie ma określonych reguł dotyczących diety dla osób po zabiegu wycięcia prostaty. Zaleca się natomiast:

  • zrezygnowanie z ostrych przypraw,
  • picie w regularnych odstępach czasu,
  • niepicie dużych ilości płynów przed snem.

W szybszym powrocie do zdrowia oraz w utrzymaniu dobrego samopoczucia z pewnością pomoże zbilansowana dieta. Powinna zawierać dużo świeżych warzyw, owoców, a także chude mięso, rybi i produkty pełnoziarniste.

Laserowe usuwanie prostaty – najlepsza metoda na chorą prostatę?

Zdecydowany postęp w wykorzystaniu techniki laserowej w medycynie przyczynił się również do stworzenia nowej metody leczenia schorzeń prostaty. Metoda HoLEP (ang. Holmium laser Enucleation Of the Prostate), fachowo nazywana laserową enukleacją, wykorzystuje laser holmowy.

Przyrząd emitujący wiązkę lasera wprowadzany jest do końcowego odcinka cewki moczowej oraz pęcherza. Gruczoł prostaty jest precyzyjnie wycinany oraz rozdrabniany. Kawałki usuwa się przez cewkę moczową.

Ważne: Dzięki kamerze umieszczonej w przyrządzie lekarz może obserwować w czasie rzeczywistym wszystkie procesy odbywające się podczas operacji.

Laserowe usuwanie prostaty przeprowadzane jest przy znieczuleniu dolędźwiowym. Precyzja wiązki laserowej sprawia, że tkanki okalające prostatę uszkodzone są w minimalnym stopniu. Czas hospitalizacji to maksymalnie dwa dni. Zadowalającą sprawność seksualną po zabiegu usunięcia prostaty mężczyzna odzyskuje po około miesiącu.

FAQ, czyli najczęstsze pytania o operację wycięcia prostaty

  • Operacja wycięcia stercza nie należy do niebezpiecznych zabiegów. Istnieje jednak ryzyko uszkodzenia nerwów okalających prostatę, co może prowadzić do trwałej impotencji.
  • Operacja usunięcia prostaty może mieć różny przebieg w zależności od obranej metody. Z reguły jednak pacjenta poddaje się znieczuleniu dolędźwiowemu (od pasa w dół). W przypadku zabiegu laparoskopowego chirurg wykonuje kilka nacięć, przez które prowadzane są specjalne wzierniki z narzędziami chirurgicznymi. W operacji z wykorzystaniem lasera przyrząd emitujący wiązkę wprowadzany jest do końcowego odcinka cewki moczowej oraz pęcherza. Gruczoł prostaty jest precyzyjnie wycinany oraz rozdrabniany. Kawałki usuwa się przez cewkę moczową.
  • Operacja usunięcia prostaty może mieć różny przebieg w zależności od obranej metody. Z reguły jednak pacjenta poddaje się znieczuleniu dolędźwiowemu (od pasa w dół). W przypadku zabiegu laparoskopowego chirurg wykonuje kilka nacięć, przez które prowadzane są specjalne wzierniki z narzędziami chirurgicznymi. W operacji z wykorzystaniem lasera przyrząd emitujący wiązkę wprowadzany jest do końcowego odcinka cewki moczowej oraz pęcherza. Gruczoł prostaty jest precyzyjnie wycinany oraz rozdrabniany. Kawałki usuwa się przez cewkę moczową.
  • Tak, zabieg usunięcia stercza trwale upośledza funkcje rozrodcze. Rozwiązaniem tego problemu dla mężczyzn pragnących mieć jeszcze potomstwo jest zdeponowanie nasienia w banku spermy.
  • Zaleca się stosowanie wkładek higienicznych, które wchłaniają cieknący mocz i eliminują nieprzyjemny zapach. Prócz tego ważne są regularnie ćwiczyć mięśni Kegla. Polegają one na napinaniu mięśni otaczających cewkę moczową, odbytnicę oraz mięśni okolic podbrzusza. Specjaliści zalecają, aby robić to przez około 30 minut dziennie, np. po 10 minut rano, w południe i wieczorem.
  • Średni czas spędzony w szpitalu po zabiegu usunięcia prostaty wynosi 4-7 dni.
  • Usunięcie gruczołu prostaty wykonywane jest najczęściej w przypadku stwierdzenia nowotworu.

Leczenie i operacje prostaty – opinie pacjentów

Poniżej przeczytasz opinie pacjentów, którzy zdecydowali się na operację prostaty. Wszystkie zamieszczone komentarze pochodzą od mężczyzn, którzy zapisali się na zabieg za pośrednictwem naszego portalu, dzięki czemu są one w 100% rzetelne i zweryfikowane.

Umów wizytę!

Jeśli Ty także potrzebujesz zabiegu usunięcia prostaty, nie wahaj się dłużej – skontaktuj się z nami. Nasz doradca bezpłatnie przedstawi Ci pełną ofertę leczenia spośród 26 klinik w Polsce wraz ze szczegółowymi cenami. Pomoże również w umówieniu wizyty konsultacyjnej u wybranego specjalisty na dogodny termin.

Zadzwoń do nas: 22 417 40 39(telefon czynny pon – pt, w godz. 8:00 – 18:00)

Prostatektomia da Vinci – zalety i przebieg zabiegu usunięcia prostaty

Zabieg radykalnej prostatektomii z wykorzystaniem robota da Vinci polega na wprowadzeniu do ciała pacjenta niezwykle precyzyjnych narzędzi laparoskopowych oraz kamery wizyjnej, a następnie usunięcie zajętego chorobą gruczołu stercza, a gdy są takie wskazania, także węzłów chłonnych. Operacja w tak trudno dostępnym miejscu, jak okolica załonowa, która dodatkowo jest silnie unaczynniona, wymaga chirurgicznej dokładności możliwej dzięki wykorzystaniu robota da Vinci. Robot sterowany przez doświadczonych chirurgów redukuje trzęsienie dłoni człowieka, a co najważniejsze – pozwala na precyzyjne usunięcie zajętych nowotworem tkanek przy jednoczesnym zmniejszeniu obszaru ich nacięcia. Efektem jest minimalizacja możliwych powikłań, a także szybki powrót do sprawności zarówno fizycznej, jak i seksualnej przez pacjenta.

O robocie da Vinci

Maszyna nazwą nawiązująca do renesansowego malarza, anatoma i wynalazcy została wprowadzona na rynek w 1999 roku przez amerykańską firmę Intuitive Surgical. Swoje zastosowanie znaleźć miała podczas zabiegów laparoskopowych przeprowadzanych w trudno dostępnych oraz silnie ukrwionych miejscach jak dolna część jamy brzusznej czy okolice narządów płciowych.

You might be interested:  Plecy okrągło-wklęsłe – jakie ćwiczenia są najlepsze na tę wadę postawy?

Do jej głównych zadań należało małoinwazyjne oraz precyzyjne usuwanie zajętych nowotworem tkanek, a dzięki trójwymiarowej kamerze z nawet dwudziestokrotnym powiększeniem, stało się to możliwe.

Oprócz kamery wprowadzanej do ciała pacjenta robot da Vinci składa się także z czterech ramion, będących przedłużeniem rąk chirurga oraz konsoli wyposażonej w manetki, pozwalającej na dokładne sterowanie narzędziami.

Instrumenty chirurgiczne znajdują się na końcu ramion roboczych i podczas zabiegu naśladują pracę ludzkich rąk, przecinając, zaciskając, prowadząc igłę czy chociażby manipulując tkankami. Dzięki połączeniu kilku innowacyjnych rozwiązań oraz zastosowaniu ich podczas prostatektomii, mężczyźni po okresie rekonwalescencji, mogą wrócić do czynności wykonywanych przed zabiegiem.

Zalety metody robotycznej da Vinci

Korzyści wynikających z robotycznej metody leczenia raka stercza jest nieporównywalnie więcej co w przypadku tradycyjnego zabiegu zwanego radykalną prostatektomią otwartą.

Przede wszystkim maszyna wyposażona jest w układ redukujący drżenie rąk urologa oraz kompensujący jego gwałtowne ruchy, a co się z tym wiąże – niweluje ryzyko uszkodzenia zdrowych tkanek. Jest to niezwykle istotne w przypadku, gdy chirurg manipuluje narzędziami tuż przy wiązkach naczyniowo-nerwowych odpowiedzialnych za erekcję i trzymanie moczu.

To właśnie dzięki precyzji robota da Vinci metoda ta nazywana jest małoinwazyjną. Ponadto prostatektomia laparoskopowa pozostawia po sobie jedynie niewielkie blizny oraz nie ingeruje w cały organizm pacjenta jak chociażby chemioterapia czy radioterapia, a także zmniejsza ryzyko infekcji pooperacyjnej oraz ból pooperacyjny.

  Oprócz wielu zalet, które dostrzec mogą pacjenci, zabieg prostatektomii przy pomocy robota docenić może także personel szpitali. Przede wszystkim dlatego, że kamera wizyjna znajdująca się w ciele pacjenta umożliwia aż dwudziestokrotne zbliżenie, a ponadto przekazuje na monitor obraz trójwymiarowy.

Dzięki temu praca chirurga staje się precyzyjna i niosąca dużo mniej ryzyka niż tradycyjne manualne metody. Ponadto urolog wykonujący zabieg, znajduje się w wygodnej i ergonomicznej pozycji, co jest szczególnie ważne podczas dłuższych i bardziej skomplikowanych operacji.

Opis zabiegu prostatektomii

Prostatektomia polega na wprowadzeniu do ciała pacjenta pięciu narzędzi chirurgicznych zwanymi trokarami, w środku których umieszcza się kamerę oraz instrumenty znajdujące się na końcach ramion roboczych da Vinci.

Po wykonaniu tych czynności chirurg przejmuje kontrolę nad maszyną, sterując nią za pomocą specjalnych manetek oraz obserwując operowany obszar poprzez wizję z kamery trójwymiarowej. Cały zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym pacjenta, po którym wskazana jest około trzydniowa hospitalizacja.

Jeszcze przed wyznaczeniem daty zabiegu, pacjent w Szpitalu na Klinach w Krakowie otaczany jest indywidualną opieką oraz edukowany o zarówno zaletach nowoczesnej zrobotyzowanej prostatektomii, jak i jej możliwych powikłaniach.

Przebieg zabiegu

Zabieg prostatektomii dzieli się na kilka etapów. Pierwszym z nich, już po wprowadzeniu tokarów oraz narzędzi chirurgicznych, jest usunięcie węzłów chłonnych. Limfadenektomia zależna jest od opinii chirurga wydanej na podstawie przeprowadzonych wcześniej badań.

Kolejno oddziela się gruczoł krokowy od cewki moczowej oraz usuwa narząd i pęcherzyki nasienne zajęte nowotworem. Etap ten wymaga niebywałej dokładności, ponieważ narzędzia chirurgiczne znajdują się tuż obok wiązek naczyniowo-nerwowych odpowiedzialnych za erekcję i zdolność trzymania moczu.

Następnie urolog, manipulując robotem da Vinci, szwem chirurgicznym łączy cewkę moczową i szyjkę pęcherza moczowego. Zabieg kończy wyprowadzenie usuniętych tkanek przez worek laparoskopowy i odesłanie ich do pracowni histopatologicznej oraz założenie pacjentowi drenu.

Opatrunek pomaga w utrzymaniu szczelności zespolenia, a także kontroluje prawidłowy przepływ krwi. Oprócz drenu chirurg zakłada również cewnik łączący cewkę moczową z pęcherzem, który ściągany jest najczęściej po trzeciej dobie od prostatektomii.

Prostatektomia radykalna laparoskopowa – usunięcie prostaty | SCM clinic Kraków

Prostatektomia radykalna, czyli całkowite usunięcie gruczołu krokowego wraz z pęcherzykami nasiennymi, to jedna z podstawowych radykalnych metod leczenia nowotworu prostaty. Może być wykonywana metodą klasyczną (otwartą) lub laparoskopowo.

Ta druga jest mniej inwazyjna, pozwala na dokładne uwidocznienie operowanych struktur oraz zapewnia doskonałe efekty onkologiczne jak i czynnościowe. Metoda laparoskopowa wymaga krótszej rekonwalescencji i rzadziej występują po niej powikłania.

W SCM Clinic Kraków wykonujemy prostatektomię radykalną laparoskopowo.

Kwalifikacja do zabiegu prostatektomii radykalnej

Do prostatektomii radykalnej kwalifikują się chorzy z rakiem prostaty, w stopniu zaawansowania umożliwiającym leczenie operacyjne i dającym szansę na całkowite wyleczenie.

O kwalifikacji decydują wyniki badań histopatologicznych i poziom PSA – swoistego antygenu sterczowego. Ponadto wykonywane są badania obrazowe: rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa, a jeśli u pacjenta istnieje podejrzenie przerzutów do kości, to konieczna jest także scyntygrafia.

Przebieg laparoskopowej prostatektomii

Prostatektomię radykalną metodą laparoskopową wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, w warunkach sali operacyjnej.

To duża operacja onkologiczna, podczas której usuwa się prostatę, pęcherzyki nasienne, części nasieniowodów oraz usuwa się w węzły chłonne, w zależności od oceny ryzyka przerzutów. Najważniejszą częścią operacji jest połączanie pęcherza moczowego z kikutem cewki, który zostaje po usunięciu stercza i odtworzenie ciągłości dróg moczowych.

W trakcie tego etapu wprowadza się do pęcherza moczowego cewnik Foleya, który zapewnia prawidłowe gojenie i który lekarz urolog usuwa po kilku dniach na wizycie kontrolnej.

Tkanki, które zostały uwolnione podczas operacji, są usuwane w specjalnym worku laparoskopowym, a następnie zakłada się szwy i opatrunek. Po kilku dniach po operacji usunięte zostają dreny.

Konsekwencje usunięcia prostaty

Prostatektomia radykalna może przedłużyć życie o wiele lat, ale jest operacją na tyle poważną, że pacjenci często zadają pytania o skutki (konsekwencje) usunięcia prostaty, które można sprowadzić do wyrażenia “i co dalej”?

W zależności od struktur, które zostały usunięte lub naruszone podczas operacji, mogą pojawić się zaburzenia erekcji, ale w wielu przypadkach można je leczyć. W trakcie operacji usuwane są pęcherzyki nasienne, a nasieniowody zostają przecięte, więc pacjent w przyszłości nie będzie mógł posiadać dzieci. Rozwiązaniem w tym przypadku jest wcześniejsze zdeponowanie nasienia w banku spermy.

Skutkiem prostatektomii radykalnej mogą być też problemy z trzymaniem moczu. Jeśli się pojawiają, to warto dosyć szybko podjąć rehabilitację. Należy pamiętać, że pacjent po operacji pozostaje pod opieką lekarza urologa, który w razie potrzeby zleci dodatkowe leczenie, mające na celu powrót do jak najlepszej sprawności.

Powikłania po operacji usunięcia prostaty

Po laparoskopowej prostatektomii radykalnej istnieje mniejsze ryzyko wystąpienia powikłań niż w przypadku usunięcia gruczołu krokowego metodą otwartą. Jest to jednak poważny zabieg, a do najczęstszych możliwych powikłań zalicza się:

  • zwężenie szyi pęcherza moczowego lub cewki moczowej,
  • przetokę moczową lub wyciek moczu,
  • nietrzymanie moczu,
  • impotencję.

Rehabilitacja po zabiegu

Rehabilitacja, traktowana przez onkologów i urologów jako następny etap leczenia przeciwnowotworowego, powinna rozpocząć się około miesiąc po zabiegu. Jej istotą jest przywrócenie sprawności i kontroli nad oddawaniem moczu oraz edukacja pacjenta w zakresie wykorzystania mięśni dna miednicy.

Zabieg prostatektomii radykalnej w szpitalu SCM Clinic Kraków wykonują:

Leczenie raka prostaty | EIEM – Europejski Instytut Ekspertyz Medycznych

Spis treści: Leczenie raka prostaty

5. Monitorowania raka prostaty

Monitorowanie oznacza, że zespół zajmujący się kuracją wnikliwie obserwuje twój stan zdrowia. Nie zostaniesz od razu poddany leczeniu. Twój lekarz będzie monitorował sytuację poprzez regularne badania, aby sprawdzić, czy twój nowotwór jest ciągle taki sam, czy też powiększa się. Jeśli pojawi się objaw mówiący, że musisz rozpocząć leczenie, zostaniesz niezwłocznie poddany kuracji.

Aktywna obserwacja
W przypadku zdiagnozowanego zlokalizowanego raka prostaty będziesz poddany aktywnej obserwacji, prawdopodobnie nigdy nie będziesz potrzebował kuracji. Zlokalizowany rak prostaty oznacza, że nowotwór jest obecny tylko wewnątrz gruczołu krokowego. Aktywna obserwacja oznacza, że będziesz wzywany do szpitala na regularne wizyty.

Co kilka miesięcy będziesz poddawany badaniom krwi w celu monitorowania poziomu białka zwanego swoistym antygenem sterczowym (PSA). Będziesz również przechodził regularne badania proktologiczne. Po pierwszym roku obserwacji zostaną pobrane próbki tkanki gruczołu krokowego (biopsja).

Jeśli jakiekolwiek badania wykażą, że rak powiększa się, twój lekarz doradzi ci odpowiednią terapię. Może to być operacja w celu usunięcia gruczołu prostaty lub radioterapia. Niektórzy pacjenci mają terapię hormonalną wraz radioterapią.

Kuracje te mają na celu próbę wyleczenia raka prostaty.

You might be interested:  Choroby płuc – rodzaje, objawy, diagnoza, leczenie

Baczna obserwacja
Lekarze wykorzystują baczną obserwację w przypadku miejscowo zaawansowanego nowotworu lub nowotworu z przerzutami, który jest zbyt zaawansowany, aby go leczyć, lecz nie powoduje żadnych objawów. Miejscowo zaawansowany nowotwór oznacza, że rak rozprzestrzenił się poza gruczoł krokowy. Nowotwór z przerzutami oznacza, że rak rozprzestrzenił się do innych części organizmu.

Baczna obserwacja może być również wykorzystana, jeśli pacjent cierpi na nowotwór który jest zlokalizowany w całości w gruczole krokowym. Nowotwór ten nie powoduje żadnych objawów, a pacjent nie ma żadnych problemów zdrowotnych, które wykluczałyby operację lub radioterapię,

Ogólnie baczna obserwacja obejmuje mniej badań niż aktywna obserwacja. Pacjent nadal ma regularne wizyty, badania krwi i badania proktologiczne. Jednakże biopsje prostaty już nie są regularnie wykonywane.

6. Rodzaje operacji w przypadku raka prostaty

Twój lekarz przedstawi najbardziej odpowiednie rodzaje operacji, w zależności od:

  • Rozmiaru nowotworu i czy rozprzestrzenił się poza gruczoł krokowy
  • Wyglądu komórek rakowych pod mikroskopem
  • Prawdopodobnej prognozy odnośnie twojego stanu zdrowia
  • Twojego ogólnego stanu zdrowia
  • Objawów jakie u ciebie występują

Usunięcie gruczołu krokowego
Usunięcie całości gruczołu krokowego jest nazywane prostatektomią radykalną. Chirurg przeprowadza tę operację poprzez rozcięcie powłok brzusznych. Istnieje też opcja wykonania kilku małych nacięć, wtedy jest to operacja laparoskopowa. Usunięcie prostaty często prowadzi do wyleczenia raka w przypadku, gdy jeszcze się nie rozprzestrzenił.

Usunięcie jąder (orchidektomia)
Operacja orchidektomii usuwa obydwa jądra, aby już nie mogły produkować testosteronu. Testosteron jest hormonem, który sprzyja wzrostowi raka prostaty. Usunięcie jąder może pomóc zmniejszyć lokalnie zaawansowanego raka prostaty lub powstrzymać jego wzrost.

Usunięcie wewnętrznej części prostaty (resekcja przezcewkowa)
Chirurg usuwa część gruczołu prostaty z okolic moczowodu (przewodu którym wydostaje się mocz z pęcherza). Operacja ta nazywa się TUP (z ang.

transurethal resection – resekcja przezcewkowa) lub TURP (z ang. transurethal resection of the prostate – resekcja przezcewkowa prostaty). Taka operacja może pomóc złagodzić objawy takie jak brak możliwości oddania moczu.

Jednakże, nie wyleczy ona nowotworu.

Usunięcie gruczołu prostaty (prostatektomia radykalna)
Prostatektomia radykalna oznacza operację usunięcia całości gruczołu krokowego. Jest to często wykonywana operacja w przypadku raka prostaty.

Chirurg specjalista usuwa prostatę poprzez rozcięcie powłok brzusznych lub rozcięcie pomiędzy jądrami a odbytem. Celem tego rodzaju operacji jest wyleczenie nowotworu.

Chirurg może zasugerować prostatektomię radykalną w przypadku gdy:

  • Nowotwór nie rozprzestrzenił się poza prostatę
  • Jesteś młody i masz guza o wysokim stopniu złośliwości

Laparoskopia (prostatektomia laparoskopowa)
Często prostatektomia radykalna jest wykonywana laparoskopowo. Lekarz używa długiej rurki doprowadzającej światło, aby oświetlić wnętrze operowanego obszaru.

Niewielkich rozmiarów kamera daje powiększony obraz gruczołu krokowego. Chirurg wycina gruczoł krokowy z otaczających go tkanek i usuwa go przez niewielkie nacięcie w powłokach brzusznych.

Główną różnicą między taką operacją a tradycyjną jest to, że pacjent nie będzie miał dużej blizny pooperacyjnej.

Operacja z asystą robota
Operacja z asystą robota jest podobna do operacji laparoskopowej. Na brzuchu pacjenta wykonuje się kilka małych rozcięć. Chirurg operuje instrumentami i kamerą używając do tego maszyny (robota). Ten rodzaj operacji jest również nazywany operacją da Vinci.

Usunięcie jąder jako leczenie raka prostaty (orchidektomia)
Orchidektomia jest wykonywana w celu kontrolowania rozrostu raka prostaty. Jest to operacja usunięcia jąder.

Rak prostaty potrzebuje testosteronu aby rosnąć. Testosteron jest męskim hormonem płciowym produkowanym przez jądra. Jeśli jądra zostaną usunięte, poziom testosteronu we krwi gwałtownie spadnie.

W 9 na 10 przypadkach (90%) rak prostaty przestaje rosnąć i zaczyna się kurczyć.

Orchidektomia nie jest aktualnie często stosowana ponieważ istnieją terapie hormonalne, które mogą obniżyć poziom testosteronu. Jednak niektórzy mężczyźni wybierają właśnie orchidektomię.

Pacjenci decydują się na operację, ponieważ jest to jednorazowy zabieg w porównaniu do zastrzyków, jakie trzeba przyjmować co miesiąc albo raz na 3 miesiące. Inni mężczyźni nie decydują się na orchidektomię z powodu jej nieodwracalności.

Stan emocjonalny po usunięciu jąder jest powodem do niepokoju wielu pacjentów. Rozmowa z lekarzem na temat plusów i minusów orchidektomii jest bardzo ważna.

Jest to bardzo prosta operacja. Chirurg wykonuje rozcięcia w mosznie (worek skórny, w którym znajdują się jądra). Po usunięciu jąder, chirurg może umieścić w mosznie plastikowe kulki (sztuczne jądra lub protezy), aby utrzymać taki sam wygląd i kształt moszny.

Usunięcie wewnętrznej części gruczołu prostaty
Czasem część nowotworu prostaty może powodować ucisk na moczowód (przewód którym wydostaje się mocz z pęcherza) i wtedy sprawia trudności w oddawaniu moczu. Lekarz może zasugerować operację, aby usunąć część nowotworu, tak aby pacjent mógł oddawać mocz bez trudności.

Operacja ta nazywa się TURP (z ang. transurethal resection of the prostate – resekcja przezcewkowa prostaty) a jej celem nie jest leczenie nowotworu. Jednakże operacja ta pozwoli złagodzić objawy. Jest również często wykorzystywana w przypadku mężczyzn, którzy mają łagodną opuchliznę gruczołu krokowego zwaną BPH (z ang.

benign prostatic hyperplasia – łagodny rozrost gruczołu krokowego).

Operacja jest przeprowadzana poprzez włożenie cienkiej rurki do cewki moczowej przez penisa. W tej rurce znajduje się źródło światła i soczewka powiększająca – w ten sposób chirurg może widzieć wnętrze cewki moczowej. Chirurg usuwa blokadę używając instrumentu dołączonego do rurki – może w ten sposób wyciąć zmienione obszary. Operacja wiąże się z pobytem w szpitalu przez 2 lub 3 noce.

Po resekcji przezcewkowej
Pacjent powinien zacząć poruszać się tak wcześnie po operacji, jak to możliwe. Powrotu do formy można oczekiwać już 24 godziny po operacji.

Pacjent może mieć założony cewnik do pęcherza w celu odprowadzania moczu do worka. Po tej operacji pojawianie się skrzepów krwi w moczu jest zupełnie normalne.

Aby zapobiec skrzepom krwi blokującym cewnik, pacjent może zostać poddany irygacji pęcherza. To oznacza wlanie do pęcherza płynu i odprowadzenie go przez cewnik.

Krew w moczu stopniowo będzie zanikać, a wtedy będzie można wyjąć cewnik. To ma miejsce około 2-3 dni po twojej operacji.

Operacja na raka prostaty
Przed operacją prostaty

Przed operacją pacjent spotyka się z chirurgiem i anestezjologiem i zazwyczaj również z pielęgniarką specjalistyczną. Wytłumaczą oni pacjentowi, co obejmuje operacja i czego można się spodziewać. Lekarz poprosi o podpisanie formularza zgody na operację.

Ponadto zostaną wykonane badania mające na celu sprawdzenie czy stan zdrowotny pacjenta pozwala na przeprowadzenie operacji. Badania te, to między innymi: badania krwi, prześwietlenie RTG klatki piersiowej oraz EKG w celu sprawdzenia stanu serca.

Tuż po operacji raka prostaty

Gdy wybudzisz się po operacji, będziesz mieć podawaną kroplówkę oraz założony dren z rany pooperacyjnej. Oprócz tego, będziesz mieć założony cewnik do pęcherza, aby odprowadzać mocz.

Twoja pielęgniarka i fizjoterapeuta będą zachęcać cię do ruchu tak szybko jak to możliwe. Pomogą ci przy głębokich oddechach i ćwiczeniach na nogi, aby zapobiec infekcjom w klatce piersiowej i zakrzepom krwi.

Przygotuj się na odczuwanie bólu przez pierwsze kilka dni. Jeśli czujesz ból, koniecznie powiedz o tym lekarzowi lub pielęgniarce bez zbędnej zwłoki, aby mogli znaleźć odpowiedni dla ciebie środek przeciwbólowy.

O co zapytać lekarza odnośnie operacji na raka prostaty?

  • Jakiego rodzaju operacja jest zalecana?
  • Jaki jest cel operacji?
  • Czy operacja wyleczy nowotwór?
  • Ile takich operacji przeprowadza się rocznie?
  • Jakie są wyniki?
  • Jakie są inne możliwości leczenia?
  • Czy zamiast operacji mogę poddać się radioterapii?
  • Czy będę potrzebował dodatkowego leczenia po operacji?
  • Czy mogę spotkać się z onkologiem, aby porozmawiać o alternatywach operacji?
  • Czy mogę wybrać specjalistę?
  • Czy powinienem przygotować się do operacji w szczególny sposób?
  • Jakie są zagrożenia w przypadku operacji prostaty?
  • Czy po operacji będę odczuwać ból?
  • Jakie są długotrwałe i krótkotrwałe skutki uboczne operacji?
  • Czy po operacji stracę popęd seksualny?
  • Czy po operacji stracę kontrolę nad pęcherzem i kiedy mogę się spodziewać powrotu do normy?
  • Czy istnieje ryzyko, że kontrola nad pęcherzem nie powróci?
  • Czy mogę porozmawiać z kimś, kto przeszedł tego rodzaju operację?
  • Jak często będę miał wizyty po operacji i jakiego rodzaju badania będą na nich przeprowadzane?

„Cancer Research UK, www.cancerresearchuk.org/prod_consump/groups/cr_common/@cah/@gen/documents/generalcontent/treating-prostate-cancer.pdf, Maj 2015″

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *