Zapalenie warg sromowych – rodzaje infekcji, objawy, leczenie i domowe sposoby

Zapalenie warg sromowych – rodzaje infekcji, objawy, leczenie i domowe sposoby

Infekcje intymne objawiające się świądem, nieprawidłową wydzieliną z pochwy, uczuciem pieczenia, zaczerwienieniem czy bolesnym oddawaniem moczu to częsty problem kobiet w różnym wieku.

Wynika on z zaburzenia fizjologicznej mikroflory pochwy.

Aby zapewnić właściwe pH pochwy (między 3,8 a 4,5) oraz zapobiec namnażaniu się chorobotwórczych ustrojów, stosunek bakterii beztlenowych do tlenowych powinien wynosić 5:21.

Zaburzenia tych proporcji mogą wynikać z wielu przyczyn. Do czynników predysponujących do zapalenia pochwy należą m.in. nieprawidłowa higiena osobista, otyłość, cukrzyca, antybiotykoterapia i przyjmowanie innych leków (steroidowych, immunosupresyjnych), ciąża, nowotwory, awitaminoza czy częsta zmiana partnerów seksualnych.

Infekcje pochwy mogą mieć rozmaite objawy i przyczyny. Najczęściej dochodzi do bakteryjnych zakażeń pochwy – szacuje się, że cierpi na nie 15-30% kobiet2. Towarzyszą im jednorodne biało-szare upławy o rybim zapachu, ale nawet w 1/5 przypadków choroba przebiega bezobjawowo3.

W jej patogenezie kluczową rolę odgrywa zmniejszenie kolonii pałeczek Lactobacillus, powodujące deficyt wytwarzania nadtlenku wodoru hamującego rozwój bakterii patologicznych. Najrzadziej mamy do czynienia z rzęsistkowicą, czyli zakażeniem pochwy przez pierwotniaka rzęsistka pochwowego (Trichomonas vaginalis).

Wydaje się jednak, że w Pani przypadku możemy mówić o jeszcze innym rodzaju infekcji, mianowicie o zakażeniu drożdżakowym. To w jego przebiegu pojawiają się opisane objawy: świąd, białe, gęste i grudkowate upławy (zazwyczaj bezwonne), zaczerwienienie warg sromowych, ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu.

Najczęściej grzybicę pochwy powoduje Candida albicans, ale coraz większą rolę odgrywają również inne gatunki z rodzaju Candida4. Dokładny mechanizm zakażenia nie jest znany, ale uznaje się, że rozwój grzybicy związany jest z właściwościami danego szczepu i obroną organizmu, którą grzyby omijają5.

Grzybica pochwy jest schorzeniem, które może nawracać, a nawet przejść w postać przewlekłą, co prowadzi do wygładzenia i atrofii błony śluzowej pochwy, znacznej bolesności, podrażnienia pochwy lub dyspareunii (dysfunkcji seksualnej objawiającej się bólem w czasie stosunku)6.

Żeby stwierdzić nawrotową infekcję, musi dojść do 3-4 lub więcej jej przypadków w ciągu 12 miesięcy. Dodatkowo wykonuje się badania mikologiczne, aby wykluczyć zapalenie kontaktowe sromu i nadwrażliwość na stosowane środki do higieny intymnej lub aplikowane miejscowo preparaty przeciwgrzybicze7.

Z obserwacji wynika, że nawrotowa forma schorzenia pojawia się najczęściej w przypadku nieuwzględnienia leczenia partnera lub zbyt wczesnego zakończenia terapii, a także u kobiet cierpiących na cukrzycę, choroby atopowe (np. astmę lub nieżyt nosa) i błon śluzowych (np. liszaj płaski) lub przyjmujących wysokie dawki estrogenów8.

Ponieważ nawrotowe grzybice są dość trudne w leczeniu i dotkliwe dla pacjentek, konieczna jest wizyta u ginekologa, by sprawdzić, czy dotyczy Pani ten przypadek. Zwłaszcza, że nawet u ok. 20% pacjentek dochodzi do powikłań w postaci infekcji cewki moczowej, a niekiedy drożdżyca rozprzestrzenia się na inne obszary ciała.

Oczywiście oprócz standardowego leczenia farmakologicznego istnieje szereg naturalnych metod, które pozwalają łagodzić objawy infekcji intymnych (zarówno tych grzybiczych, jak i bakteryjnych) i ograniczać ich nawroty. Ogromną rolę odgrywa tu również tryb życia: przede wszystkim odpowiednia higiena i dieta ułatwiająca utrzymanie równowagi mikroflory pochwy.

Osoby narażone na częste infekcje powinny przede wszystkim nosić bawełnianą bieliznę i używać odrębnego ręcznika do wycierania okolic intymnych.

Nie poleca się używania gąbek i myjek, ponieważ łatwo gromadzą się na nich bakterie. Należy również zrezygnować z perfumowanych kosmetyków i środków higieny intymnej (podpasek, papieru toaletowego, płynów do kąpieli itp.

), które zmieniają prawidłowe pH pochwy. Dotyczy to również proszków i mydeł do prania.

Dodatkowo produkty te mogą powodować uczulenie – często świąd i zaczerwienienie wynikają właśnie z wrażliwości na ich składniki.

Zapalenie warg sromowych – rodzaje infekcji, objawy, leczenie i domowe sposoby

Zamiast perfumowanych preparatów lepiej wybierać te zawierające naturalne składniki. Kora dębu (a właściwie obecne w niej garbniki, kwercetyna i trójterpeny) ma właściwości ściągające, antywirusowe, antybakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne9.

Wodne i wodnoalkoholowe wyciągi z tej kory można stosować do przemywania skóry w stanach zapalnych, a także pokrzywce, wypryskach, owrzodzeniach czy łojotoku. Ze względu na właściwości łagodzące wyciągi z kory dębu można znaleźć również w preparatach do cery tłustej i trądzikowej oraz płukankach do włosów z tendencją do przetłuszczania się.

  • Wartościowym składnikiem płynów do higieny intymnej jest również zielona herbata o silnym działaniu przeciwzapalnym.
  • Inne naturalne składniki, których warto szukać w tego typu preparatach, to rośliny łąkowe i polne o właściwościach antyseptycznych i ściągających.
  • Należą do nich:
  • babka lancetowata (Plantago lanceolata),
  • krwawnik pospolity (Achillea millefolium),
  • nawłoć pospolita (Solidago  virgaurea),
  • pięciornik gęsi (Potentilla anserina),
  • przywrotnik pospolity (Alchemilla vulgaris),
  • przetacznik lekarski (Veronica officinalis)
  • dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum)10.

Coraz więcej kosmetologów poleca również stokrotkę polną (Bellis parennis), ponieważ wodny wyciąg z jej kwiatów wykazuje silną aktywność przeciwgrzybiczą.

Oprócz samego składu żeli do higieny intymnej należy zwracać uwagę na ich pH i wybierać te o niskim współczynniku: na co dzień można używać kosmetyków o pH zbliżonym do odczynu okolic intymnych, czyli ok. 3,8-4,5 pH, a w przypadku dokuczliwych dolegliwości pieczenie pochwy złagodzą preparaty o odczynie 3,5 pH. Kąpiel czy podmywanie nie powinny być częstsze niż 2 razy dziennie.

Należy również pamiętać o podstawowej zasadzie: okolice intymne myje się w kierunku odbytu, nigdy odwrotnie, gdyż może to powodować przeniesienie bakterii jelitowych w okolice pochwy.

Aby zmniejszyć ryzyko zaburzenia naturalnej mikrobioty pochwy, warto utrzymywać dietę bogatą w produkty mleczne zawierające probiotyki (bakterie z rodzaju Lactobacillus), czyli jogurty, kefiry i twarogi.

Pozwala to dostarczyć do ustroju te niezbędne mikroorganizmy. Bogatym źródłem probiotycznych bakterii są również samodzielnie przygotowywane fermentowane warzywa, np. kiszona kapusta.

Przy wszystkich problemach zapalnych można wspomagająco stosować czosnek: dodawać go do potraw lub przegryzać jego ząbki.

Pomocne, zwłaszcza przy nawracających problemach, okazuje się również unikanie cukrów i alkoholu, które są pożywką dla grzybów z rodzaju Candida.

Jeśli ginekolog potwierdzi, że infekcja ma charakter grzybiczy, warto sięgnąć po olejek z oregano. Badania wykazały jego szczególną skuteczność w zwalczaniu lekoopornych gatunków Candidy11, co ma największe znaczenie w przypadku nieskutecznych terapii lub nawracającego problemu. Właściwości te wykazują olejki pozyskiwane z hiszpańskich odmian: Origanum vulgare i Thymus capitatus.

Należy jednak przestrzegać rygorystycznych zasad doustnego stosowania tego preparatu: można przyjmować go przez nie więcej niż 7-10 dni i to w niewielkiej ilości (4-6 kropel). Nie powinny sięgać po niego kobiety w ciąży, dzieci i osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe.

Pozyskiwany z powszechnie występującej w Polsce rośliny – rokitnika – to bogate źródło witamin oraz kwasów organicznych i garbników. Można go używać zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie.

Wpływa na śluzówki układu moczowo-płciowego, przewodu pokarmowego i oka, a także na skórę. Z powodzeniem stosuje się go zatem w stanach zapalnych pochwy – najczęściej w formie czopków. Leczenie trwa ok.

12 dni, ale należy je powtórzyć po 4-6 tygodniach.

Skuteczność oleju rokitnikowego w zwalczaniu zapaleń pochwy wynosi 80%, co potwierdzają badania ginekologiczne (wziernikowanie i cytologia) przeprowadzone u pacjentek przed i po jego zastosowaniu12. Preparatu nie należy stosować przy infekcji wątroby i trzustki oraz ostrych stanach zapalnych pęcherzyka żółciowego.

Zapalenie warg sromowych – rodzaje infekcji, objawy, leczenie i domowe sposoby

Badania kliniczne z udziałem 130 kobiet z zapaleniem pochwy wykazały, że 0,4% roztwór olejku z drzewa herbacianego w postaci płukanek i tamponów już po kilku dniach powodował ustąpienie bólu i świądu oraz oczyszczenie narządu z wydzieliny ropnej i resztek rozpadłych tkanek13.

Również stosowanie żelu z olejkiem z drzewa herbacianego 2 razy dziennie przez 6 dni u 85% pacjentek doprowadziło do ustąpienia wszelkich dolegliwości, a u 11% – do wyraźnego polepszenia14.

Żel spowodował także ustąpienie subiektywnych dolegliwości u kobiet cierpiących na upławy, świąd zewnętrznych części narządów płciowych i ból w okolicy miednicy.

Dodatkowo stosowanie olejku z drzewa herbacianego pomogło zasiedlić pochwę pałeczkami Lactobacillus i dzięki temu unormować skład flory bakteryjnej.

Azuleny, których pochodne występują w koszyczkach rumianku, odznaczają się aktywnością antyhistaminową pomocną w zwalczaniu infekcji pochwy i sromu15.

To naturalne substancje chemiczne z grupy nienasyconych węglowodorów dwupierścieniowych. Oprócz rumianku znajdują się również w olejkach eterycznych krwawnika i piołunu.

To one nadają olejkowi krwawnika intensywnie niebieską barwę.

Azuleny mają właściwości antyalergiczne, bakteriobójcze i przeciwzapalne, które wynikają z ich zdolności do hamowania syntezy histaminy z komórki tkanki.

Kwiatostany rumianku zawierają nie mniej niż 0,3% azulenów, dlatego wyciągi z nich wchodzą w skład kosmetyków łagodzących oparzenia, zaczerwienienia i podrażnienia skórne oraz płynów do irygacji pochwy w przypadku infekcji z towarzyszącymi upławami.

Płukanki łagodzą dolegliwości towarzyszące zapaleniu wywołanemu przez grzyby lub pierwotniaki: osłabiają uporczywe swędzenie i obrzęk śluzówki oraz przyspieszają powrót do równowagi.

Kit pszczeli i miód pszczeli od wieków stosowane są w leczeniu wewnętrznych i zewnętrznych zakażeń. Badania przeprowadzone w Polsce wykazały, że w przypadku rzęsistkowego zapalenia pochwy propolis skutecznie wyleczył wszystkie pacjentki16.

Zapalenie warg sromowych – rodzaje infekcji, objawy, leczenie i domowe sposoby

Wysoką skuteczność udało się osiągnąć także w przypadku 90 kobiet cierpiących na bakteryjną i grzybiczą infekcję pochwy: po 10 dniach miejscowego stosowania 3% roztworu EEP (etanolowego ekstraktu propolisu) udało się wyleczyć 80% z nich.

You might be interested:  Dziwny okres i kolor krwi podczas okresu – co oznacza?

To efekt zdecydowanie lepszy niż w drugiej grupie kobiet, u której zastosowano metody tradycyjne, czyli irygacje za pomocą naparu z Vagosanu i Sulfodevaginol – ta forma leczenia okazała się skuteczna w 59,1% przypadków.

Dodatkowo etanolowy roztwór EEP okazał się skuteczny jako leczenie wspomagające przy nadżerkach szyjki macicy.

Efektywność propolisu tłumaczy się jego złożonym składem chemicznym: odkryto w nim flawonoidy, kwasy aromatyczne, estry, alkohole, aldehydy, kumaryny, terpeny, sterole, kwasy tłuszczowe i liczne mikroelementy.

Dzięki ich synergistycznemu działaniu kit pszczeli blokuje i niszczy bakterie, wirusy, grzyby i pierwotniaki. Badania wykazują, że wśród reagujących na niego grzybów znajdują się również niektóre z grupy Candida, w tym najczęściej odpowiedzialne za grzybicę pochwy C. albicans17.

Wzrost tego szczepu został całkowicie zahamowany w 24. godzinie zastosowania EEP w stężeniu 6,25 mg/ml.

Olej z ziaren czarnuszki siewnej (Nigella sativa) wykazuje bardzo silne właściwości przeciwbakteryjne, a prawdopodobnie jest w stanie zwalczać bakterie oporne na leczenie dużo skuteczniej niż tradycyjne antybiotyki. Decydują o tym obecne w czarnuszce naturalne substancje organiczne: tymochinon (TQ), tymohydrochinon (THQ) oraz tymol.

W przypadku grzybiczych infekcji pochwy główną rolę odgrywa TQ. Jego wpływ na zakażenie pochwy grzybami Candida przebadano na myszach z upośledzoną odpornością.

Po 6 dniach stosowania u nich kremu z tymochinonem wykazano spadek liczby kolonii Candida albicans w porównaniu do grupy kontrolnej18.

Efekt był proporcjonalny do stężenia TQ w kremie: przy jego zawartości na poziomie 10% doszło do zniszczenia większości niepożądanych komórek.

Bibliografia do artykułu

  1. J Antimicrob Chemother 2006; 58: 266-272
  2. Am J Public Health 2001; 91: 1664-1670
  3. Obstet Gynecol Surv 2000; 55 (5 suppl 1): 1-19
  4. Medical Mycology, Editiones Roche Basle 1987; 221-223
  5. Int J Gynaecol Obstet 2000; 71 Suppl 1: S21-S27
  6. Curr Womens Health Rep 2001; 1: 31-35
  7. Am J Obstet Gynecol 1998; 178: 203-211
  8. Dermatol Therapy 1997; 3: 37-42
  9. Panacea 2010; 2 (31): 24-25
  10. Panacea 2009; 2 (27): 18-19
  11. Can J Mikrobiol 2008; 54: 950-956
  12. Postępy Fitoterapii 2001; 2-3: 24
  13. Obst Gynec 1962; 19: 793
  14. Prokopenko A.: Badania dla Australian Bodycare. Prachatice (Czech Republic) 1995
  15. Postępy Fitoterapii 2000; 2: 10-16
  16. Przegl Lek 1973; 30: 620
  17. Microbiol Res 2010; 165: 496-504
  18. J Am Sci 2013; 9: 155-159

tagi:

  • infekcje
  • sex
  • suplementy
  • medycyna naturalna
  • więcej tagów

Infekcje intymne – czym są, profilaktyka i leczenie

Dyskomfort, świąd, zaczerwienienie, upławy, nieprzyjemny zapach – każda z kobiet miała do czynienia z takimi objawami infekcji intymnych, które występują powszechnie, niezależnie od wieku.

Jest to problem uciążliwy, krępujący, a często również nawracający. Basen, podróż, antybiotykoterapia mogą stać się ich przyczyną.

Warto znać działania profilaktyczne, aby ochronić się przed intymnymi dolegliwościami i skutecznie zapobiegać zakażeniom.

Należy również wspomnieć, iż infekcje intymne dotykają również mężczyzn. Objawy, które mogą się wówczas pojawić to ból przy oddawaniu moczu, zaczerwienienie żołędzi, ból pojawiający się przy ejakulacji.

Rodzaje infekcji intymnych i przyczyny ich powstawania

Najczęściej mamy do czynienia z infekcjami grzybiczymi tzw. kandydozą oraz infekcjami bakteryjnymi (bakteryjnym zapaleniem pochwy).

Bakteryjne zapalenie pochwy

Najczęściej rozwija się na skutek zaburzenia prawidłowego pH pochwy i namnożenia niekorzystnej, patologicznej flory bakteryjnej.

Objawy, które kobieta może odczuwać to nieprzyjemny rybi zapach i upławy barwy szarej o charakterze wodnistym.

Raczej nie występuje świąd i nadwrażliwość w okolicach intymnych (szacunkowo w 50% przypadków). Natomiast może wystąpić pieczenie podczas oddawania moczu.

Czynniki, które sprzyjają rozwojowi tego typu zakażeń to stosowanie wkładki domacicznej, nadmierna aktywność seksualna, jak również palenie tytoniu.

Grzybica pochwy, kandydoza

Jest to schorzenie pochodzenia endogennego rozwijające się na skutek zaburzenia ekosystemu pochwy.

Osłabienie naturalnej mikroflory pochwy skolonizowanej fizjologicznie przez pałeczki kwasu mlekowego (Lactobacillus), a namnożenie drożdżaków z rodzaju Candida wywołują charakterystyczne objawy grzybicy pochwy: świąd, nadwrażliwość, pieczenie, zaczerwienienie, serowate białawe upławy oraz obrzęk warg sromowych.

Szczególnie predysponowaną grupą do tego typy infekcji są kobiety chore na cukrzycę oraz ciężarne.

Korzystanie z publicznych toalet, ograniczona higiena w podróży, kąpiele w basenach czy przeniesienie infekcji od partnera seksualnego w momencie osłabienia odporności, po przebyciu choroby czy w sytuacjach przemęczenia i stresu, prowadzi do aktywacji drożdżaków i rozwoju objawów infekcji.

Należy wspomnieć o możliwości wystąpienia infekcji mieszanych BAKTERYJNO-GRZYBICZYCH.

Niewłaściwie leczona infekcja wydłuża się w czasie, dolegliwości nasilają się, dlatego warto zasięgnąć porady lekarskiej, gdy stosowane preparaty i zabiegi domowe nie przynoszą efektu.

Zaniedbana infekcja intymna może bowiem prowadzić do infekcji dróg rodnych, infekcji dróg moczowych oraz nerek, a w skrajnych przypadkach, nawet do problemów z płodnością.

Test na infekcje intymne – domowy pH test

Zapalenie warg sromowych – rodzaje infekcji, objawy, leczenie i domowe sposoby

Domowy test na infekcje intymne

Na rynku dostępny jest test pH służący do oznaczenia odczynu śluzu z pochwy. Prawidłowo jest on kwasowy i wynosi 3,8 – 4,5. Użycie testu pozwala ustalić, czy infekcja ma podłoże bakteryjne (pH wzrasta), czy grzybicze (najczęściej pH pozostaje bez zmian).

Infekcje intymne – profilaktyka, zapobieganie

Aby nie dochodziło do infekcji intymnych, zarówno bakteryjnych jak i grzybiczych należy dbać o zdrowie i równowagę w organizmie – prawidłowo się odżywiać, pamiętać o nawadnianiu organizmu, zapewnić sobie optymalną dawkę snu, ograniczać czynniki stresowe oraz dbać o higienę.

Warto pomyśleć o delikatniejszym płynie do mycia okolic intymnych, pozbawionym parabenów, nieperfumowanym, a który równocześnie sprzyja zachowaniu prawidłowej flory pochwy.

Można również zaopatrzyć się w delikatne chusteczki do higieny intymnej i mieć je w zasięgu ręki w podróży oraz w pracy.

Profilaktycznie można stosować kapsułki z probiotykami dedykowanymi dla kobiet, są to zarówno preparaty doustne jak i dopochwowe, należy uważnie zapoznać się z informacjami producenta. Zawierają pałeczki kwasu mlekowego i pomagają w utrzymaniu fizjologicznej flory pochwy np. Trivagin czy Gyntima.

Kobiety korzystające z prysznica zamiast wanny rzadziej zapadają na infekcje intymne. Istotne jest noszenie przewiewnej, bawełnianej bielizny oraz unikanie silnych detergentów podczas jej prania.

Po skorzystaniu z toalety należy każdorazowo podcierać się od przodu do tyłu.

Unikanie stosowania tamponów, noszenia stringów, czy ograniczenie słodyczy również zmniejsza ryzyko wystąpienia infekcji intymnych.

Leczenie infekcji intymnych – jak sobie pomóc?

Niektóre spośród łagodnych infekcji intymnych zarówno grzybiczych czy bakteryjnych możemy leczyć samodzielnie przy pomocy preparatów dostępnych w aptekach bez recepty, najpopularniejszym ze względu na przystępną cenę jest krem przeciwgrzybiczy Clotrimazolum.

Poza tym preparatem, mamy jeszcze do wyboru globulki, kapsułki dopochwowe lub doustne, płyny do irygacji, żele i kremy, lecznicze emulsje i płyny intymne.

Pomagają one w odtworzeniu prawidłowego poziomu pH pochwy, ograniczają rozwój nieprawidłowej mikroflory, działają nawilżająco, łagodząco i wspomagają proces regeneracji podrażnień.

Domowe sposoby to na przykład nasiadówki z kory dębu, rumianku, nagietka, szałwii, krwawnika czy babki lancetowatej. Do miski 4-5 litrów wrzątku wrzucamy 25-50g wybranych ziół i pozostawiamy na 15-20 minut. Gdy woda ostygnie i ma temperaturę 37-42 stopni należy wykonać ok 15-minutowy zabieg nasiadówki, czyli zanurzyć pośladki i okolice intymne w przygotowanym naparze.

Pamiętajmy, aby szczególnie dbać o zdrowie okolic intymnych podczas ciąży, a ewentualne dolegliwości zgłaszać lekarzowi prowadzącemu przy każdej wizycie.

Istotna jest również nauka higieny i prawidłowego podmywania u małych dziewczynek, producenci kosmetyków zadbali również o płyny intymne dedykowane dla tej grupy wiekowej np.

 Ziaja Intima pianka z kwiatem stokrotki oraz Iladian żel do higieny intymnej dla dziewczynek.

Jeżeli przeprowadzimy samodzielne pełną kurację infekcji intymnej preparatem z apteki, a dolegliwości nie ustąpią, warto zasięgnąć porady lekarza ginekologa.

Bóle nerek: jak leczyć? – przyczyny i objawy bólu nerek

Nerki stanowią jeden z głównych elementów układu moczowo-płciowego.

Pełnią bardzo ważne funkcje – wydalają z organizmu szkodliwe produkty przemiany materii, filtrują i zatrzymują składniki niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, a ponadto utrzymują prawidłowy stan płynów ustrojowych.

Każda dysfunkcja i choroba nerek powoduje poważne zaburzenie pracy całego organizmu, dlatego ważne jest, aby nie lekceważyć żadnych niepokojących objawów, a przede wszystkim bólu.

Gdzie są nerki?

Nerki znajdują się w przestrzeni zaotrzewnowej, za żołądkiem, tuż pod wątrobą.

Najczęściej ułożone są symetrycznie, po obu stronach kręgosłupa, jednak ze względu na sąsiedztwo wątroby lewa nerka usadowiona jest nieco wyżej niż prawa. Każda nerka otoczona jest kilkoma osłonkami.

Najbliżej organu znajduje się torebka włóknista, a nad nią warstwa tkanki tłuszczowej, nazywana torebką tłuszczową. Z zewnątrz nerkę ochrania tzw. powięź nerkowa.

Prawa nerka znajduje się w bliskim sąsiedztwie z wątrobą i pęcherzykiem żółciowym, lewa zaś z żołądkiem i śledzoną.

Jak bolą nerki?

Ból nerek, z uwagi na ich położenie, łatwo pomylić z bólem kręgosłupa, a nawet z bólem brzucha. W postawieniu właściwego rozpoznania pomagają tzw. objawy dyzuryczne, często towarzyszące bólowi nerek.

You might be interested:  Zapalenie brzegów powiek – przyczyny, objawy, leczenie

Należą do nich: ból podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu, bolesne i nagłe parcie na pęcherz, trudności z utrzymaniem moczu. Ból nerek pojawia się nagle, jest ostry i bardzo silny, nawracający, przebiega falami o różnej częstotliwości.

Podczas podskoku lub uderzenia nasila się (objaw wstrząsania lub Goldflama), dlatego lekarz podczas badania opukuje okolice nerek. Ból nerki potwierdzić można również na podstawie wzmożonego napięcia mięśni po stronie kolki nerkowej.

W postawieniu właściwej diagnozy pomocne są dodatkowe badania krwi i moczu, USG, urografia, scyntygrafia oraz spiralna tomografia komputerowa.

Ból związany z chorobą nerek najczęściej umiejscowiony jest w okolicy lędźwiowej lub w podbrzuszu. Jest często pulsujący, przypominający kolkę i wywołuje nagłe ataki.

Ból nerek – jak rozpoznać?

Ból nerek może wystąpić nagle i wzmagać się stopniowo w ciągu kolejnych dni – specjaliści określają go bólem kolkowym. Może być bardzo intensywny oraz przyjąć postać przewlekłą i utrzymywać się przez dłuższy czas – nosi wówczas nazwę bólu somatycznego.

Ból nerek zasadniczo różni się od bólu kręgosłupa. Zazwyczaj zaczyna się z jednej strony (lewej lub prawej), a następnie promieniuje do środka i rozprzestrzenia się poziomo.

Natomiast ból kręgosłupa rozchodzi się pionowo, w stronę nóg lub karku, jest stały, tępy i rozwija się powoli.

Jakie mogą być przyczyny bólu nerek?

Ból nerek może występować z wielu powodów. Najczęściej są to: śródmiąższowe zapalenie nerek, torbiel nerki, kamica nerkowa, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek, kolka nerkowa, zastój moczu w nerce (wodonercze), nowotwór nerki oraz ból nerek po alkoholu.

Przyczyny bólu nerek – objawy przy zaburzeniu pracy nerek

Co oznacza ból nerek? Objawy wskazujące na zaburzenia pracy nerek są następujące:

  • krwiomocz – może wskazywać na zapalenie pęcherza moczowego, kamicę nerkową, torbiele, nowotwory, zawał nerki, gruźlicę nerek, zakrzepicę żył nerkowych, kłębuszkowe zapalenie nerek, endometriozę, nefropatię IgA,
  • ból w okolicy lędźwiowej („ból pleców”, „ból w boku”) – może być objawem torbieli, raka nerki, odmiedniczkowego lub kłębuszkowego zapalenia nerek,
  • ból w podbrzuszu – pojawia się w przypadku zapalenia pęcherza moczowego, zazwyczaj jest tępy i niezbyt nasilony (w zależności od stopnia wypełnienia pęcherza),
  • ból podczas oddawania moczu – należy do zespołu objawów dyzurycznych. Może wskazywać na zapalenie pęcherza moczowego, cewki moczowej lub jej ujścia,
  • obrzęki, które rozwijają się stopniowo i narastają, występują w chorobach kłębuszków nerkowych (towarzyszy im białkomocz) i nieleczone prowadzą do rozwoju zespołu nerczycowego,
  • częstomocz i nykturia, czyli bardzo częste oddawanie moczu, może być spowodowane zapaleniem pęcherza, chorobami stercza, czy niewydolnością nerek,
  • skąpomocz i bezmocz (mniej niż 100 ml moczu na dobę) stanowi objaw alarmujący o poważnym schorzeniu dróg moczowych lub nerek i wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej,
  • wielomocz (wydalanie dużych ilości moczu, nawet powyżej 2,5 litra na dobę), występujący niezależnie od ilości przyjmowanych płynów wskazuje na nieprawidłową czynność nerek w zakresie gospodarki wodnej,
  • ból lewej nerki bądź prawej często pojawia się po wypiciu alkoholu, może też być spowodowany kamicą nerkową.

Przyczyny bólu nerek – choroby powodujące ból nerek

Najczęstszą dolegliwością wywołującą ból nerek (głównie u mężczyzn), zwany kolką nerkową, jest piasek w nerkach (kamica nerkowa). Złogi i kamienie w drogach moczowych sprawiają, że moczowody stają się niedrożne i obkurczone, co utrudnia, a często nawet blokuje swobodny przepływ moczu.

Ponieważ złogi te są nierozpuszczalne w wodzie, szybko powiększają swoje rozmiary i podczas przemieszczania się z nerek do moczowodu nadmiernie rozciągają jego mięśniówkę i kaleczą ją, co wywołuje ból.

Kamienie mogą być zlokalizowane w różnych miejscach dróg moczowych – najczęściej w kielichach i miedniczkach nerkowych oraz w górnym odcinku moczowodu. Kolka nerkowa charakteryzuje się nieznośnym bólem w okolicy lędźwiowej, promieniującym aż do pachwin, jąder lub warg sromowych.

Często towarzyszą jej inne dolegliwości, takie, jak np. parcie na mocz, krew w moczu, nudności, wymioty, dreszcze, gorączka, bladość, pocenie się, częste oddawanie moczu (ale w małych ilościach) oraz niskie ciśnienie.

Kamicę nerkową leczy się za pomocą środków rozkurczowych oraz przeciwbólowych (np. hioscyna, papaweryna, ketoprofen).

Podaje się również niesteroidowe preparaty przeciwzapalne, które zmniejszają obrzęk moczowodu, rozluźniają go i ułatwiają wydalanie kamieni. Większe złogi usuwa się endoskopowo, po wcześniejszym rozkruszeniu ich falą uderzeniową.

Wśród najczęściej stosowanych leków znajdują się: ibuprofen, diklofenak, ketoprofen. Zakażenia dróg moczowych oraz nerek często leczy się także antybiotykami.

Ból nerek – jak złagodzić?

Zanim udamy się do lekarza, możemy spróbować złagodzić objawy bólowe. Ulgę przynoszą środki przeciwbólowe i rozkurczowe, takie jak np. Buscopan. Podczas nagłego ataku kolki nerkowej warto mieć pod ręką termofor lub poduszkę elektryczną, którą należy przyłożyć do bolesnego miejsca, ponieważ ciepło zmniejsza ból.

Gdy ból nerek jest spowodowany obecnością kamieni w drogach moczowych, nie należy kłaść się do łóżka. Trzeba chodzić, aby ułatwić przemieszczanie się złogów w stronę pęcherza. Podczas napadu kolki nerkowej zaleca się również picie dużej ilości płynów (nawet 4 litry dziennie), co ułatwi wypłukanie kamienia.

Jeśli atak jest bardzo silny i towarzyszy mu krwiomocz lub gorączka, należy niezwłocznie wezwać lekarza.

Ból nerek – jak sobie pomóc?

Bardzo pomocne są domowe sposoby – na przykład picie ciepłej herbatki z żurawiny i ziół odkażających i rozkurczowych (nagietek, rumianek, mięta, krwawnik itp.). Przy bólu pęcherza bardzo skuteczne jest stosowanie Furaginum. Jest to lek dostępny bez recepty, który sprawdza się w przypadku ostrych oraz nawracających zakażeń dolnych dróg moczowych.

W aptekach można nabyć także zioła na nerki wspomagające leczenie chorób nerek i układu moczowego, jak np. mącznica lekarska, nawłoć pospolita, brzoza, macierzanka piaskowa, skrzyp, ekstrakt z korzenia pietruszki, ziela nawłoci i wiele innych. Dolegliwości bólowe można szybko złagodzić, stosując leki rozkurczowe i przeciwbólowe.

Co na ból nerek można zastosować, aby nam nie zaszkodziły i przyniosły szybką ulgę? Warto przyjmować ogólnie dostępne bez recepty środki przeciwbólowe: Apap, Ketonal, Paracetamol, Ibuprom, Etopirynę itp. oraz rozkurczowe, takie jak Buscopan, Hioscyna, No-Spa, Deespa, Scopolan, Ketoprofen.

Jeżeli jednak ból nasila się i staje się nie do zniesienia, koniecznie należy udać się do specjalisty.

Ból nerek – leki bez recepty

Na rynku dostępna jest szeroka gama ziół, jak również gotowe mieszanki i krople, wspomagające leczenie chorób nerek. Należą do nich na przykład:

  • Urosan, Urinal – działa pomocniczo w zaburzeniach układu moczowego, takich, jak uczucie pieczenia podczas oddawania moczu lub częste oddawanie moczu oraz jako środek zwiększający diurezę,
  • Fitolizyna, Nefrol, Urosept – pomaga w zakażeniach i stanach zapalnych dróg moczowych oraz kamicy dróg moczowych (w drobnych złogach, tzw. piasku nerkowym),
  • Urocal, NefroTabs – wspiera prawidłowe funkcjonowanie nerek i prawidłowe wydalanie moczu,
  • Nerkamin – produkt przeznaczony do stosowania w infekcjach bakteryjnych układu moczowego oraz profilaktycznie przeciwko kamicy nerkowej.

Jak dbać o nerki? Przeciwdziałanie

Przeciwdziałanie chorobom nerek polega głównie na zapobieganiu infekcjom układu moczowego, ponieważ bakterie chorobotwórcze najczęściej przedostają się do nerek przez cewkę moczową, pęcherz i moczowody. Aby uchronić się przed zapaleniem pęcherza, należy dbać o higienę osobistą oraz wypijać ok.

2 litry płynów dziennie (najlepiej włączyć sok z owoców żurawiny), co ułatwia płukanie pęcherza i cewki moczowej. Wskazane jest również niewstrzymywanie oddawania moczu, ponieważ znajdujące się w nim bakterie szybko się namnażają.

Należy przestrzegać zdrowego stylu życia, czyli stosować dobrze zbilansowaną dietę, ograniczyć spożycie alkoholu i palenia tytoniu, utrzymywać prawidłową masę ciała, wysypiać się, unikać stresu i stosować aktywność fizyczną.

Nerki wykonują bardzo ciężką pracę – każdego dnia oczyszczają ok. 1,5 litra krwi. Zdrowe nerki zapewniają równowagę kwasowo-zasadową oraz odpowiednie ciśnienie tętnicze.

Ponadto nerki spełniają ważne funkcje wewnątrzwydzielnicze – to w nich produkowany jest hormon (erytropoetyna) pobudzający szpik kostny do wytwarzania erytrocytów.

Dzięki nerkom powstaje także aktywna witamina D, odpowiedzialna za gospodarkę wapniem i fosforem, co zapewnia prawidłowy stan układu kostnego.

Zobacz także: Krew w moczu – przyczyny i leczenie krwiomoczu

Kobiecość pod ochroną

Zdrowie intymne kobiety to – dosłownie i w przenośni – delikatny temat.  Zależy od wielu czynników, a jego zachwianie często wiąże się z ważnymi wydarzeniami w życiu: aktywnością seksualną, ciążą i połogiem, menopauzą. Warto wiedzieć, co zrobić, żeby uchronić się przed infekcjami intymnymi oraz jak je zwalczyć.

Ekosystem pochwy składa się z komórek nabłonka, wydzieliny (śluz) oraz fizjologicznie zasiedlających ją drobnoustrojów. Ważna jest równowaga pomiędzy tymi elementami: ich zaburzenie może doprowadzić do rozwoju infekcji.

Dominującym w pochwie drobnoustrojem są bakterie z rodzaju Lactobacillus, pałeczki kwasu mlekowego. Kwas mlekowy wytwarzany przez nie obniża wartość pH waginy, chroniąc ją przed niepożądaną kolonizacją bakteriami, grzybami i innymi chorobotwórczymi drobnoustrojami.

Żeby wytwarzać kwas mlekowy Lactobacillus potrzebują kolagenu, który jest odkładany w nabłonku pochwy.

Kiedy musisz być ostrożna

You might be interested:  Wady postawy – przyczyny, objawy, powikłania u dzieci i dorosłych

Czynnikami ryzyka infekcji intymnej są między innymi: nieodpowiednia higiena, ubiór i dieta, aktywność seksualna, obniżenie odporności, przyjmowanie leków (np. antybiotyków) lub choroby, w tym cukrzyca, schorzenia wątroby, anemie.

Menopauza, ciąża i poród, zabiegi w obrębie pochwy i sromu mają duży wpływ na zmiany w delikatnej równowadze dróg rodnych. Wilgotne środowisko pochwy to doskonała pożywka dla bakterii, dlatego każda zmiana może wpłynąć na zachwianie równowagi w strefach intymnych.

Trzeba pamiętać, że stan chorobowy to nie tylko zainfekowanie obcymi drobnoustrojami, ale także zmiana w składzie naturalnie występujących bakterii i grzybów – jeśli grzybów Candida, fizjologicznie zasiedlających pochwę, będzie zdecydowanie więcej i zdominują florę pochwy, także mówimy o infekcji.

Infekcja – problem, którego nie można lekceważyć

Zależnie od tego, co je wywołuje, objawy zakażenia pochwy mogą się różnić. Grzybica objawia się wystąpieniem świądu, gęstych, grudkowatych, biało-żółtych upławów. Ginekolog może sprawdzić, jakie jest pH pochwy – w przypadku grzybicy będzie ono niższe niż 4,5.

Infekcja bakteryjna to nieprzyjemny zapach, upławy są wodniste, białe, szare lub zielonkawe. Niestety, nie każdy stan zapalny daje zauważalne objawy. Dodatkowo zakażenie może być mieszane, np.

bakteryjno-grzybicze, w takim przypadku konieczne jest przeprowadzenie specjalistycznych testów które pomogą zidentyfikować przyczynę infekcji.

Chorobotwórcze drobnoustroje przenoszą się pomiędzy partnerami seksualnymi. Mężczyźni często przechodzą infekcje tego typu bezobjawowo, jednak w trosce o zdrowie swojej partnerki także powinni się przebadać. Ciężkie, nieleczone zakażenia mają bardzo poważne konsekwencje, m.in. zwiększają ryzyko poronień, przedwczesnego porodu, mogą wpłynąć także na pojawienie się powikłań pooperacyjnych.

Jak to wyleczyć?

W przypadku zaobserwowania u siebie objawów zakażenia pochwy należy udać się do ginekologa. Leczenie i profilaktyka zakażeń w okolicy pochwy i sromu opiera się na trzech głównych sposobach: antybiotykoterapii, probiotykoterapii i stosowaniu środków antyseptycznych.

Antybiotyki są silnymi lekami działającymi przeciw bakteriom, są przepisywane przez lekarzy i powinny być stosowane po starannym określeniu typu infekcji. Probiotyki są suplementami diety, można je przyjmować doustnie lub aplikować bezpośrednio do określonego narządu.

Probiotyki mają na celu stworzenie warunków do przywrócenia równowagi mikrobiologicznej. We wspomnianych schorzeniach warunkiem jest wsparcie rozwoju szczepów Lactobacillus, fizjologicznie występujących w pochwie. Antyseptyki, szczególnie te z zawartością octenidyny, działają miejscowo i skutecznie zwalczają szkodliwe drobnoustroje.

Można stosować je na skórę i błonę śluzową, także na rany (np. po szyciu krocza po porodzie). Najlepszym wyborem jest użycie środków zawierających oktenidynę, np. octenisept®.

octenisept – dlaczego jest najlepszy?

Stosowanie oktenidyny, składnika aktywnego octenisept®u pozwala na skuteczną walkę z infekcjami.

octenisept® jest bezkonkurencyjny w przypadku walki z zakażeniami bakteryjnymi, w dodatku szybciej dochodzi do ponownego zasiedlenia pochwy przyjaznymi bakteriami Lactobacillus.

 Octenidyna szybko i bardzo skutecznie redukuje poziom mikroorganizmów w okolicy narządów płciowych. Nie przenika do tkanek, dlatego wykazuje efekt przedłużonego działania: utrzymuje się na ich powierzchni nawet do 24 godzin.

Podrażnienia i otarcia okolic intymnych – Jak skutecznie leczyć stany zapalne pochwy?

Do podrażnień i bolesnych otarć okolic intymnych dochodzi najczęściej na skutek noszenia mało przewiewnej i zbyt obcisłej bielizny (w tym również stringów). Polegają one na mechanicznym uszkodzeniu wrażliwej skóry lub nabłonka. Podczas chodzenia, biegu lub jazdy na rowerze można obetrzeć nawet „grubą” skórę ud, czy pośladków.

Dlatego tak ważne jest, aby bielizna intymna była luźna i elastyczna. Najlepiej, jeśli została wykonana z naturalnych materiałów, takich jak bawełna i jedwab, które są miękkie i delikatne. Poza komfortem podczas poruszania się, posiada ona jeszcze tę zaletę, że skutecznie wchłania pot i nie wywołuje uczuleń.

Podrażnienie okolic intymnych może również spowodować stosowanie nieodpowiednich środków do higieny intymnej. Powinny one być łagodne i nie wywoływać uczuleń. Najlepiej stosować środki specjalnie dedykowane do utrzymania higieny, ponieważ mają one odpowiednie pH oraz nie zawierają substancji zapachowych, które wywołują podrażnienia nabłonka i skóry.

Częstą przyczyną podrażnień jest alergia. Może ją wywołać chlor, zawarty w wodzie basenowej, zapachowy papier toaletowy, płyn do kąpieli oraz proszki i płyny do prania i płukania bielizny, a nawet lateks, używany do produkcji prezerwatyw.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że u wielu kobiet dochodzi do podrażnienia okolic intymnych w wyniku stosowania tamponów i wkładek higienicznych oraz chemicznych środków antykoncepcyjnych, stosowanych miejscowo (np. kremy i pianki plemnikobójcze). Do nieprzyjemnych podrażnień może też dojść podczas nieumiejętnie przeprowadzanej depilacji.

Zwłaszcza jeśli wykonywana jest maszynką do golenia i niewłaściwym żelem lub mydłem. Do takich celów należy używać specjalnych, hipoalergicznych pianek i żeli, które znacznie ograniczają ryzyko podrażnienia. Do otarcia sromu i pochwy może ponadto dojść na skutek stosowania zbyt szorstkich ręczników i papierów toaletowych.

Dotyczy to zwłaszcza okresów przedmenstruacyjnych, kiedy okolice intymne są nabrzmiałe i bardziej wrażliwe na bodźce mechaniczne (odpowiadają za to zmiany hormonalne zachodzące wówczas w organizmie kobiety).

Podrażnienia okolic intymnych – objawy i leczenie

Objawy podrażnień okolic intymnych wywołane czynnikiem mechanicznym różnią się znacznie od tych, będących wynikiem choroby.

Często zdarza się, że uszkodzony nabłonek czy skóra to główna przyczyna infekcji, ponieważ stanowi otwarte wrota dla drobnoustrojów chorobotwórczych. Do typowych objawów podrażnienia i otarcia okolic intymnych należy zaliczyć dyskomfort odczuwany w tych okolicach, a nawet ból.

Często towarzyszy mu zaczerwienienie i obrzęk śluzówki. Do podrażnienia pochwy może doprowadzić jej irygacja przeprowadzona domowym sposobem.

Prawidłowo powinna być ona wykonywana przy użyciu odpowiednich płynów, które są jałowe i nie wpływają na zmianę pH pochwy, ani nie zaburzają jej naturalnej flory bakteryjnej. Zarówno zbyt częsta i intensywna, jak i niedostateczna higiena, mogą również przyczynić się do podrażnienia okolic intymnych kobiety.

Jeśli dojdzie do podrażnienia, aby nie dopuścić do infekcji, należy jak najszybciej zastosować miejscowo odpowiednią maść łagodzącą i odbudowującą naskórek. Może to być np. alantan, maść z nagietka czy lanolina. Wskazane jest zastosowanie (zapobiegawczo) miejscowo probiotyków ginekologicznych, które wpłyną pozytywnie na proces gojenia i nie dopuszczą do powstania infekcji.

Stan zapalny pochwy – objawy

Do stanu zapalnego pochwy dochodzi na skutek zakażenia bakteryjnego, grzybiczego lub pierwotniakami. Sprzyjają mu uszkodzenia błony śluzowej i naskórka warg sromowych i pochwy, zmiana odczynu pH w pochwie, zaburzenie równowagi flory bakteryjnej oraz obniżenie odporności organizmu.

Do typowych objawów należą: ból i pieczenie, świąd pochwy i sromu, upławy lub zmiana wydzieliny pochwowej, nieprzyjemny zapach z pochwy, obrzęk i zaczerwienienie warg sromowych.

Do bakteryjnego zapalenia pochwy dochodzi najczęściej przez zakażenia bakteriami Gardnerella vaginalisEscherichia coli oraz Chlamydia trachomatis drogą płciową. Zakażenie Gardnerella vaginalisEscherichia coli wywołuje ból, świąd i pieczenie warg sromowych oraz pochwy.

Towarzyszą mu żółte upławy o rybim zapachu. Zakażenie bakteriami Chlamydia trachomatis powoduje silne swędzenie, ból pochwy i podbrzusza oraz obfite, gęste upławy, o nieprzyjemnym zapachu, Często dochodzi do stanów zapalnych jajowodów, które mogą doprowadzić do niepłodności.

Grzybice pochwy (kandydozy) wywoływane są przez drożdżaki Candida Albicans. Stan zapalny pochwy objawia się świądem i występowaniem białych, serowatych upławów o zapachu świeżego chleba. Grzybica rozwija się często po obniżeniu odporności organizmu wywołanej stosowaniem antybiotyków.

Można się nią również zarazić na basenie, czy przez używanie wspólnej bielizny, pościeli i ręczników z osobą zarażoną. Stan zapalny pochwy wywołany pierwotniakiem – rzęsistkiem pochwowym (Trichomonas vaginalis) objawia się silnym świądem i pieczeniem sromu i pochwy, bólem w podbrzuszu, parciem na pęcherz moczowy oraz występowaniem upławów, w kolorze zielono-żółtym. Do zakażenia dochodzi podczas stosunku płciowego.

Stan zapalny pochwy – leki

Aby skutecznie wyleczyć stan zapalny pochwy, należy przede wszystkim znaleźć przyczynę i źródło zakażenia. Istnieje wiele przyczyn, które mogą wywołać infekcje intymne.

Leki należy odpowiednio dostosować do rodzaju zakażenia i stanu zaawansowania choroby. Zakażenia bakteryjne leczy się odpowiednimi antybiotykami. Odpowiednią terapię przepisuje zawsze lekarz ginekolog.

Nieraz kuracją należy objąć również partnera, nawet jeśli nie występują u niego objawy zakażenia.

Dotyczy to na przykład infekcji wywołanej rzęsistkiem pochwowym, który często żyje w układzie moczowo-płciowym mężczyzny, nie wywołując u niego objawów chorobowych, a u kobiety powoduje zapalenie pochwy. Leki niszczące pierwotniaki powinni przyjmować równocześnie oboje partnerzy.

Nierzadko infekcje intymne można zwalczyć w zarodku, stosując specjalny płyn do higieny intymnej, wzbogacony pałeczkami kwasu mlekowego oraz globulki dopochwowe, zawierające probiotyk ginekologiczny. Wspomagają one naturalną florę bakteryjną pochwy i zwiększają odporność na zakażenie.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *