Zespół napięcia przedmiesiączkowego (pms) – objawy, przyczyny, badania, leczenie

Zespół napięcia przedmiesiączkowego to problem zdrowotny dotykający kobiety miesiączkujące w drugiej połowie cyklu, najczęściej w ciągu 7 dni przed miesiączką. Główne jego objawy to zmiany nastroju, silny ból brzucha i drażliwość nerwowa. 

09 październik 2019 Artykuł na: 4-5 minut

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) – objawy, przyczyny, badania, leczenie

Aż 80% kobiet doświadcza przynajmniej jednego objawu zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS – Postmenstrual Syndrome), ale klinicznie znaczące symptomy występują tylko u ok. 20% kobiet. Objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego dzielimy na fizyczne i psychiczne.

Objawy fizyczne:

  • bóle brzucha, bolesne skurcze podczas miesiączki,
  • wzdęcia, zaparcia,
  • bóle pleców, bóle stawów,
  • przyspieszone tętno,
  • trądzik,
  • zawroty i bóle głowy, omdlenia,
  • bolesność piersi,
  • nudności,
  • zmęczenie,
  • tymczasowe przybieranie na wadze (spowodowane zatrzymywaniem wody w organizmie; może mu towarzyszyć opuchlizna dłoni i stóp),
  • wzrost apetytu lub jego utrata.

Symptomy psychiczne obejmują:

  • wahania nastroju,
  • skłonność do płaczu,
  • obniżenie nastroju (objawy depresyjne),
  • bezsenność, problemy z koncentracją i uczeniem się,
  • spadek libido,
  • uczucie poirytowania, napięcia lub niepokoju,
  • ogólne zniechęcenie.

U około 2-8% kobiet zespół napięcia przedmiesiączkowego przybiera bardzo ciężką formę, w której objawy są tak natężone, że nie pozwalają na normalne funkcjonowanie – utrudniają pracę zawodową i wpływają na relacje rodzinne. Wtedy mówimy o zespole przedmiesiączkowych zaburzeń dysforycznych.

PMS – przyczyny

Przypuszcza się, że przyczyną zespołu napięcia przedmiesiączkowego są zmiany poziomu hormonów (głównie estrogenu i progesteronu) zachodzące w organizmie w drugiej połowie cyklu menstruacyjnego. Zmiany te obniżają poziom serotoniny i endorfin.

Medycyna alternatywna podaje następujące przyczyny:

  • zła dieta, bogata w produkty wysokoprzetworzone, duża ilość soli, kofeina i alkohol,
  • niedobory witamin i minerałów,
  • stres,
  • problemy emocjonalne,
  • zaburzenia pracy tarczycy,
  • kontakt z toksynami,
  • depresja lub stany lękowe,
  • otyłość,
  • brak ruchu.

Przy stawianiu diagnozy lekarz powinien wykluczyć takie problemy zdrowotne jak depresja, nerwica, zespół przewlekłego zmęczenia, problemy endokrynologiczne, zespół jelita drażliwego czy menopauza.

Konwencjonalne leczenie to zwykle leki przeciwbólowe (ibuprofen, paracetamol) lub przeciwskurczowe (drotaweryna) i odstawienie soli, a w cięższych przypadkach terapia hormonalna, leki moczopędne, leki uspokajające i psychoterapia.

W podejściu naturalnym mamy do dyspozycji m.in. następujące możliwości terapii:

  • dieta bogata w wapń, witaminy B (zwłaszcza B6), witaminy K i E oraz magnez; korzystny jest jadłospis z przewagą produktów roślinnych, bogatych w błonnik; szczególnie dobrze łagodzą objawy PMS awokado (bogate źródło zdrowych tłuszczów, magnezu, potasu, błonnika i witaminy B6) oraz siemię lniane (wspiera dobry metabolizm estrogenu);
  • unikanie produktów szkodliwych, czyli: tłuszczów trans, potencjalnych alergenów, cukru rafinowanego i syropu glukozowo–fruktozowego, soi, kofeiny i alkoholu;
  • suplementy diety zawierające niepokalanek pospolity, magnez, witaminę B6, indolo–3–karbinol, kwasy omega–3;
  • kremy z progesteronem (po owulacji do pierwszego dnia miesiączki) dla zrównoważenia poziomu hormonów;
  • ashwagandha i bazylia azjatycka – zioła zmniejszające poziom stresu, kortyzolu i łagodzące objawy PMS;
  • inne zioła – dziurawiec (poprawia nastrój – działa antydepresyjnie); czerwona koniczyna (łagodzi tkliwość piersi);
  • olejki eteryczne z lawendy (zmniejsza stres), szałwi muszkatołowej (pomaga równoważyć hormony), cyprysu (pomaga na skurcze) i wiesiołka dwuletniego (zmniejsza bolesność piersi);
  • hydroterapia (np. kąpiele w dwóch wannach z wodą – jedna z ciepłą, druga z chłodną; siedzimy w jednej, a stopy trzymamy w drugiej, po pewnym czasie siadamy odwrotnie);
  • masaże;
  • akupunktura,
  • akupresura;
  • terapia ciepłem (kompresy).

Uwaga – niektóre objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego, jak bolesność piersi czy zmęczenie, są takie same jak objawy ciąży. Jeśli podejrzewasz ciążę, upewnij się, czy nie stosujesz leków, ziół ani suplementów diety, które mogą zaszkodzić Tobie lub dziecku (jak np. dziurawiec).

tagi:

  • ból brzucha
  • hormony
  • więcej tagów

PMS – Zespół Napięcia Przedmiesiączkowego – OvuFriend.pl – OvuFriend.pl

Przed miesiączką jesteś nerwowa? Masz zmienny, często obniżony nastrój? Twoje piersi są wrażliwe? A może masz po prostu większą ochotę na słodycze? Objawy i ich nasilenie mogą być różne, jednak wszystkie łączy jedno – mogą to być symptomy Zespołu Napięcia Przedmiesiączkowego.

Jest to problem niedoceniany i zaniedbywany, często traktowany w społeczeństwie prześmiewczo, a ma bezpośredni wpływ na jakość życia wielu kobiet. Dowiedz się, czym jest Zespół Napięcia Przedmiesiączkowego (PMS), a czym Przedmiesiączkowe Zaburzenie Dysforyczne (PMDD).

Jakie są najczęstsze objawy? Czy PMS można leczyć?

Zespół napięcia przedmiesiączkowego to połączenie objawów fizycznych, emocjonalnych i behawioralnych, które występują u kobiet cyklicznie przed zbliżającą się miesiączką. U niektórych kobiet pierwsze objawy PMS mogą pojawiać się aż 14 dni przed menstruacją. Najczęściej jednak występują ok. 7. dni przed spodziewanym krwawieniem miesiączkowym (czytaj więcej: o miesiączce).

PMS jest bardzo powszechnym zjawiskiem wśród kobiet, wg statystyk aż 80% z nich doświadcza przynajmniej jednego z objawów typowych dla napięcia przedmiesiączkowego (np. ból głowy, ból piersi, rozdrażnienie, wzdęcia czy wzrost apetytu). 

Jeśli objawy napięcia przedmiesiączkowego są na tyle dokuczliwe, że utrudniają codzienne funkcjonowanie, wpływają bardzo negatywnie na nastrój i samoocenę, a dolegliwości bólowe są na tak silne, że uniemożliwiają wykonywanie codziennych zadań – może to wskazywać na Przedmiesiączkowe Zaburzenie Dysforyczne (PMDD). PMDD to ciężka postać napięcia przedmiesiączkowego, która wymaga konsultacji lekarskiej. Na szczęście dotyka tylko niewielkiej liczby kobiet, około 3 – 8% kobiet.

Przyczyny zespołu napięcia przedmiesiączkowego nie zostały jeszcze do końca odkryte. Większość ekspertów uważa jednak, że PMS jest wywoływany przede wszystkim przez wahania hormonalne, które zachodzą u kobiet w trakcie cyklu miesiączkowego. 

Ponadto zespół napięcia przedmiesiączkowego może być efektem zmian w stężeniu neuroprzekaźników w mózgu, czyli ważnych substancji chemicznych. Jednym z nich jest serotonina, której niewystarczający poziom może wpływać na nasilenie objawów PMS. Niski poziom serotoniny może powodować obniżony nastrój, a nawet stany depresyjne, zmęczenie i zaburzenia snu. 

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) – objawy, przyczyny, badania, leczenie Zarówno same objawy, jak i ich nasilenie mogą się bardzo różnić. Dolegliwości i ich natężenie może się również zmieniać z cyklu na cykl, niekiedy zmiany są na tyle subtelne, że ciężko je samodzielnie wychwycić. Dlatego w aplikacji OvuFriend warto zapisywać objawy występujące przez cały cykl miesiączkowy (nie tylko przed owulacją). To pozwala na bardzo dokładną analizę i wychwytywanie nawet drobnych zmian w poszczególnych cyklach miesiączkowych (czytaj więcej: czym jest śledzenie objawów PMS w aplikacji OvuFriend?). 

  • obniżony nastrój / wahania nastroju, 
  • płaczliwość / nerwowość / lęk, 
  • bolesne / wrażliwe / tkliwe piersi, 
  • trądzik, 
  • ból głowy, 
  • dolegliwości ze strony układu pokarmowego np. wzdęcia / zaparcia / biegunki, 
  • problemy ze snem, 
  • zmiany w libido, 
  • zmiany w apetycie / pragnienie, 
  • przyrost wagi / zatrzymywanie się wody w organizmie, 
  • zmęczenie / senność / problemy z koncentracją, 
  • ból brzucha / skurcze, 
  • obrzęki (np. stóp). 

Istnieją czynniki, które nie powodują, ale mogą nasilać zespół napięcia przedmiesiączkowego. Należą do nich:

  • siedzący tryb życia,
  • palenie papierosów i nadmierne spożywanie alkoholu, 
  • stresujący tryb życia, 
  • dieta bogata w niezdrowe tłuszcze, słodkie i słone przekąski, duże ilości soli i cukru, a także nadmierne spożywanie czerwonego mięsa, 
  • depresja. 

U większości kobiet PMS nie wpływa w dużym stopniu na codzienne funkcjonowanie. U niektórych kobiet jedynym objawem może być wzmożony apetyt i ochota na czekoladę w dniach poprzedzających miesiączkę.

Jednak u około 20-30% kobiet nasilenie objawów PMS jest oceniane jako umiarkowane lub ciężkie. Jeśli przebieg jest ciężki, mówimy wówczas o Przedmiesiączkowym Zaburzeniu Dysforycznym (PMDD). PMDD może dotyczyć objawów zarówno fizycznych (np.

dolegliwości bólowe), ale również emocjonalnych (np. stany depresyjne).

Jedno jest pewne – w przypadku PMDD objawy wpływają na codzienne funkcjonowanie, wyłączają kobietę z życia, sprawiają, że ogranicza ona kontakty społeczne, ma trudności z wykonywaniem obowiązków, co może przekładać się na jej wydajność w pracy. W takiej sytuacji wskazana jest konsultacja lekarska. 

Kiedy zgłosić się do lekarza? Przede wszystkim w sytuacji, gdy zespół napięcia przedmiesiączkowego utrudnia codzienne funkcjonowanie, gdy objawy są na tyle silne, że ciężko sobie z nimi poradzić w warunkach domowych. Gdy pomimo wprowadzenia pozytywnych zmian do trybu życia np. ograniczenie stresu, rezygnacja z używek, zmiana diety na zdrowszą – nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. 

Diagnoza PMS opiera się przede wszystkim na dokładnym wywiadzie lekarskim z pacjentką na temat towarzyszących objawów. Dobrze wówczas pokazać cykle miesiączkowe i objawy zapisywane w aplikacji (z minimum 2-3 cykli miesiączkowych). To pozwoli lekarzowi na zapoznanie się z objawami, towarzyszącymi dolegliwościami, a przy tym wskaże, które objawy są powtarzalne i najbardziej dokuczliwe. 

Lekarz może również zlecić wykonanie podstawowych badań, ponieważ objawy w niektórych schorzeniach mogą imitować te odczuwane podczas napięcia przedmiesiączkowego. O jakich schorzeniach mowa? Przede wszystkim o zaburzeniach tarczycy, zespole przewlekłego zmęczenia, zespole jelita drażliwego, czy depresji. Zadaniem lekarza jest wykluczenie innych jednostek chorobowych. 

Pierwszym krokiem powinny być zmiany w stylu życia: 

  1. Ogranicz sól i cukier. Nadmiar soli może powodować zatrzymywanie się wody w organizmie i tym samym powstawanie obrzęków. Słodkie i słone, niezdrowe przekąski mogą natomiast nasilać problemy skórne np. trądzik.
  2. Spożywaj mniejsze porcje posiłków. Dieta lekkostrawna, mniejsze a częstsze porcje mogą być pomocne przy wzdęciach i zaparciach.
  3. Ogranicz alkohol i kofeinę. Przed miesiączką warto ograniczyć spożycie alkoholu, kawy, czy mocnej herbaty. Mogą one wypłukiwać wiele cennych składników z organizmu np. magnez. Niedobór magnezu zwiększa przede wszystkim bolesność miesiączek. 
  4. Wybieraj produkty pełnoziarniste. Są bogate w witaminy z grupy B, które mogą okazać się pomocne przy charakterystycznych objawach PMS: nadwrażliwych piersiach, zatrzymywaniu wody, a nawet przy wahaniach nastroju. 
  5. Bądź aktywna. Ćwiczenia fizyczne mogą łagodzić objawy bólowe odczuwane przy PMS (np. bolesne skurcze odczuwane przed i w trakcie miesiączki). A dodatkowo sprawiają, że w organizmie są wydzielane endorfiny tzw. hormony szczęścia. To szczególnie ważne u kobiet, które przed miesiączką cierpią na obniżony nastrój, są poddenerwowane i przygnębione.
  6. Ogranicz stres. Relaks, odprężenie, odpoczynek mogą sprawiać, że objawy PMS będą mniej dokuczliwe. Warto praktykować jogę, czy medytację, nauczyć się metod relaksacyjnych, które będą świetnym antidotum na bóle głowy, zmęczenie, czy problemy ze snem. 
  1. Suplementy – warto wykonać badania i porozmawiać z lekarzem o ewentualnej suplementacji. Przykładowo magnez, wit. B6, wit. E mogą działać łagodząco na objawy PMS np. mogą łagodzić ból miesiączkowy. 
  2. Leki przeciwbólowe – dostępne bez recepty niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które łagodzą dolegliwości bólowe np. ból piersi, czy charakterystyczny ból odczuwany przed miesiączką i w pierwszych dniach krwawienia (czytaj więcej: bolesne miesiączki – najczęstsze przyczyny), 
  3. Diuretyki, czyli leki moczopędne – lekarz może przepisać diuretyki, jeśli kobieta ma duży problem z zatrzymywaniem się wody w organizmie, a co za tym idzie ze zwiększoną masą ciała, wzdęciami i obrzękami. 
  4. Pigułki antykoncepcyjne – tabletki hormonalne działają hamująco na owulację i tym samym mogą znacząco zmniejszać dolegliwości odczuwane przed miesiączką. Oczywiście nie jest to rozwiązanie dla kobiet, które starają się o dziecko. 
  5. Leki przeciwdepresyjne – stosowane w skrajnych przypadkach, przede wszystkim w PMDD, czyli ciężkiej postaci zespołu napięcia przedmiesiączkowego. W szczególności, jeśli dolegliwości emocjonalne są bardzo nasilone – obniżony nastrój, stany depresyjne, stany lękowe. Leki przeciwdepresyjne to przede wszystkim selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które zmniejszają wahania nastroju, polepszają ogólne samopoczucie i funkcjonowanie. Lekarz może zalecić stosowanie leków np. tylko w drugiej połowie cyklu miesiączkowego. 
You might be interested:  Nerwica – przyczyny, rodzaje, objawy, leczenie

PMS – objawy. Jak złagodzić objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego?

Wzdęty brzuch, nadwrażliwe, bolące piersi, zmienny nastrój, napady płaczu, wzmożony apetyt na słodycze, problemy ze snem – to tylko niektóre objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS).

Nie  u każdej kobiety występują symptomy zbliżającego się okresu – szacuje się, że dotykają one ok. 40% z nich. PMS może mieć bardzo różne natężenie – od łagodnych zmian nastroju po poważne zaburzenia wymagające leczenia.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego obejmuje szerokie spektrum objawów psychicznych i somatycznych (fizycznych), które pojawiają się lub  nasilają cyklicznie, przed zbliżającą się miesiączką i ustępują wraz z początkiem nowego cyklu.

PMS nie jest diagnozowany na podstawie konkretnych objawów (te mogą być bardzo różne, szacuje się, że może ich być około 200), ale na podstawie tego, kiedy się one pojawiają i jak wpływają na funkcjonowanie kobiety. Nie każde gorsze samopoczucie przed okresem jest syndromem napięcia przedmiesiączkowego.

Mówi się o nim wówczas, gdy objawy są na tyle nasilone, że zaburzają codzienne funkcjonowanie (mają wpływ na pracę zawodową, wyniki w szkole, relacje rodzinne i społeczne).

PMS łagodny, umiarkowany i ciężki

  • PMS łagodny – nie wpływa na życie osobiste, społeczne, zawodowe.
  • PMS umiarkowany – wpływa na życie osobiste, społeczne, zawodowe, ale kobieta jest w stanie funkcjonować i współdziałać z innymi, chociaż nie w pełni możliwości.
  • PMS ciężki – brak możliwości funkcjonowania osobistego, społecznego i zawodowego – wycofanie się z aktywności społecznych i zawodowych + oporność na leczenie.

Objawy PMS

Zespół napięcia przedmiesiączkowego może wpływać na samopoczucie, emocje i zachowanie kobiety. Objawy PMS u różnych kobiet mogą być bardzo różne. Co więcej – u tej samej kobiety ich charakter i nasilenie mogą zmieniać się w czasie. Zespół napięcia można zdiagnozować zarówno na podstawie jednego, bardzo nasilonego symptomu, jak i wielu różnych objawów fizycznych i psychicznych.

PMS – objawy somatyczne (fizyczne):

  • Wzdęty brzuch
  • Wrażliwe piersi
  • Wzmożony apetyt
  • Bóle głowy
  • Bóle mięśni
  • Bóle stawów
  • Opuchnięte dłonie i stopy
  • Pogorszenie stanu skóry (pryszcze, zaskórniki)
  • Pogorszenie wyglądu włosów (gorzej się układają, szybciej się przetłuszczają)
  • Przybranie na wadze
  • Zaparcia lub biegunka

PMS – objawy psychiczne:

  • Napięcie, niepokój
  • Przygnębienie
  • Płacz bez powodu
  • Wahania nastroju
  • Problemy ze snem
  • Unikanie ludzi
  • Poczucie przytłoczenia
  • Poczucie braku kontroli
  • Wybuchowość, rozdrażnienie
  • Zmęczenie
  • Problemy z koncentracją

U kobiet chorujących przewlekle np. na cukrzycę, astmę, depresję czy na mające silne migreny, objawem zbliżającego się okresu może być zaostrzenie przebiegu choroby podstawowej.

U diabetyczek często wzrasta zapotrzebowanie na insulinę, konieczne staje się zwiększenie dawek leku, cukry są mniej stabilne, z powodu dużego apetytu na słodycze trudniej też utrzymać dietę.

W przypadku kobiet z depresją może dojść do okresowego pogarszania się nastroju mimo przyjmowanych leków.

>> Produkty na sen, stres, poprawę nastroju

Przyczyny PMS

Nie do końca wiadomo, dlaczego u niektórych kobiet występuje zespół napięcia przedmiesiączkowego. Przyjmuje się, że za stan ten odpowiadają zmiany hormonalne, jakie zachodzą w obrębie cyklu miesięcznego kobiety.

Objawy PMS na pewno związane są z fazą lutealną cyklu, trwającą od owulacji do wystąpienia miesiączki.

Faza ta trwa 10-12 dni; w tym czasie pod wpływem progesteronu narasta błona śluzowa macicy, przygotowując się na zagnieżdżenie się w niej zapłodnionej komórki jajowej.

Obecnie istnieją dwie hipotezy, próbujące tłumaczyć to zjawisko:

  • PMS może mieć związek z działaniem progesteronu i progestagenów – stężenie tych hormonów w drugiej fazie cyklu jest wyższe i niektóre kobiety mogą być na nie bardziej wrażliwe.
  • Przyczyną objawów PMS może być działanie neuroprzekaźników, takich jak serotonina i dopamina. Udowodniono, nasilenie objawów PMS zmniejsza się w przypadku stosowania wybiórczych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.

Papierosy, alkohol, stres i dieta bogata w sól zaostrzają objawy PMS, w szczególności zatrzymywanie wody w organizmie i wzdęcia.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego występuje najczęściej u kobiet:

  • Między 20 a 40 rokiem życia
  • Które urodziły co najmniej jedno dziecko
  • Miały zaburzenia nastroju po porodzie lub  depresję poporodową

Zespół napięcia przedmiesiączkowego występuje w związku z cyklami owulacyjnymi, nie dotyczy młodych dziewczyn, u których przez pierwsze dwa lata od wystąpienia pierwszej miesiączki nie dochodzi do jajeczkowania.

Jak łagodzić objawy PMS?

Objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego można łagodzić nie tylko za pomocą leków. Duże znaczenia ma także modyfikacja stylu życia, choć zalecenia by mniej się stresować, za to lepiej wysypiać nie zawsze są możliwe do wprowadzenia w życie, skoro PMS może utrzymywać się nawet przez dwa tygodnie każdego miesiąca. Co robić, aby zespół napięcia jak najmniej dawał się we znaki:

  • Bądź aktywna fizycznie (regularnie, przez cały miesiąc)
  • Unikaj nadmiaru soli
  • Zrezygnuj z używek (alkohol, papierosy, kawa)
  • Zdrowo się odżywiaj
  • Wysypiaj się
  • Unikaj stresu, naucz się, jak sobie z nim radzić

Jakie leki stosuje się przy PMS?

Zespół napięcia przedmiesiączkowego daje niekiedy tak nasilone objawy, że wymaga leczenia. Leki stosowane przy PMS działają bądź na aktywność hormonalną (tłumią owulację), bądź wpływają na poziomy neuroprzekaźników w mózgu (noradrenalinę, dopaminę i serotoninę).  

Leki stosowana przy PMS

  • Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny  (SSRI)

Wiele badań potwierdziło, że SSRI zmniejszają objawy psychiczne PMS, a niekiedy łagodzą także objawy fizyczne.

SSRI do leczenia PMS są inicjowane w dawkach niższych niż standardowe dawki zalecane w leczeniu depresji.

Z powodu możliwości występowania skutków niepożądanych, takich jak bezsenność i zaburzenia seksualne, SSRI w leczeniu PMS mogą być podawane nie w sposób ciągły, a jedynie w fazie lutealnej.

  • Doustne środki antykoncepcyjne

Celem stosowania leków hormonalnych dla złagodzenia objawów PMS jest zahamowania owulacji. Obecnie zaleca się stosowanie dwuskładnikowych tabletek antykoncepcyjnych nowej generacji.

PMS (Zespół napięcia przedmiesiączkowego) – jak się objawia i jak sobie z nim poradzić?

Prawidłowy cykl menstruacyjny kobiety trwa zwykle od 27. do 38. dni i składa się z następujących faz – krwawienia miesiączkowego (pierwszy dzień krwawienia to pierwszy dzień cyklu), fazy folikularnej, owulacji (między 13. a 15. dniem cyklu) oraz fazy lutealnej.

Jednym z przypuszczalnych mechanizmów powstawania PMS jest zwiększona produkcja progesteronu i progestagenów w fazie lutealnej cyklu miesiączkowego.

Hormony te mogą odpowiadać za objawy PMS, na skutek zwiększonej wrażliwości niektórych kobiet na ich działanie (według badań poziom hormonów u kobiet z PMS jest taki sam jak u kobiet bez stwierdzonej choroby).

Drugą hipotezą wyjaśniającą przyczyny zespołu napięcia przedmiesiączkowego są zaburzenia na tle hormonalnym dotyczące neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym – serotoniny i kwasu ɣ-aminomasłowego (GABA).

PMS stwierdzamy, kiedy dokuczliwe objawy pojawiają się wyłącznie w fazie lutealnej – po owulacji w przypadku braku zapłodnienia, i ustępują z pojawieniem się krwawienia miesiączkowego. Objawy nie dotyczą dziewcząt przed okresem pokwitania, kobiet w ciąży i całkowicie wygasają po menopauzie.

ZOBACZ TEŻ: Jak poradzić sobie z bolesną miesiączką?

Najczęstsze objawy PMS

Zespół napięcia przedmiesiączkowego oznacza głównie zespół objawów psychicznych, związanych z zaburzeniami i wahaniami nastroju. Najczęściej kobieta staje się drażliwa, łatwo wpada w gniew lub odczuwa smutek, lęk, wzmożone napięcie i brak kontroli.

Zmianom nastroju towarzyszy spadek libido, koncentracji, brak ochoty na aktywność fizyczną i inne zwykłe czynności, dochodzą do tego zwiększony apetyt oraz zaburzenia snu.

Drugą grupą objawów PMS są objawy somatyczne, takie jak ból i uczucie pełności piersi, wzdęcia i skurcze brzucha, obrzęki kończyn, bóle głowy. 

U niektórych kobiet diagnozuje się ciężką postać PMS ze współistniejącymi objawami psychicznymi tzw. przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne (PMDD), który w znacznym stopniu utrudnia codzienne funkcjonowanie pacjentki.

ZOBACZ TEŻ: Tabletki antykoncepcyjne – warto brać? Zalety i wady antykoncepcji hormonalnej

You might be interested:  Spondyloartropatia – przyczyny, objawy, leczenie spondyloartropatii zapalnej i młodzieńczej

Jak rozpoznać PMS?

Rozpoznania PMS dokonuje lekarz ginekolog.

Podczas wizyty kontrolnej musi wykluczyć inne potencjalne przyczyny pojawienia się dolegliwości,  takie jak depresja i inne zaburzenia psychiczne, niedoczynność tarczycy, endometrioza i inne, a następnie ustala formę kwestionariusza, pozwalającego zwykle jednoznacznie zdiagnozować PMS. Ten kwestionariusz to tzw.

Dzienny Zapis Nasilenia Problemów. Dzienniczek powinien być prowadzony prospektywnie (od pierwszego dnia kolejnego cyklu) przez dwa kolejne cykle miesięczne. Dopiero po wypełnieniu dzienniczka i ocenie umieszczonych w nim danych, lekarz jest on w stanie postawić odpowiednią diagnozę i dobrać leczenie.

ZOBACZ TEŻ: Torbiel czekoladowa – bolesna przypadłość o słodkiej nazwie

Jak radzić sobie z PMS?

Temat skutecznej terapii PMS wymaga wciąż głębszego poznania. Tylko przypadki bardzo nasilonych objawów wymagają włączenia leków przeciwdepresyjnych – najczęściej z grupy SSRI – citalopramu (np. Cital), escitalopramu (np.

Escitalopram actavis), sertraliny (np. Zotral), fluoksetyny (np. Fluoksetyna EGIS), lub SNRI – wenlafaksyny (np. Prefaxine). Do redukcji obrzęków i uczucia opuchnięcia ciała można zastosować lek diuretyczny – spironolakton (np.

Spironol, Ismian).

Większość produktów wykorzystywanych w terapii wspomagającej PMS nie została jeszcze dostatecznie przebadana pod kątem skuteczności. Pomimo tego dużą popularnością w zwalczaniu łagodnych objawów PMS cieszą się preparaty dziurawca (Intractum Hyperici) stosowane zwykle w łagodnych stanach depresyjnych oraz produkty z izoflawonami sojowymi.

Aktualne badania naukowe wskazują na skuteczność preparatów z niepokalankiem (Castagnus, Cyclodynon) oraz suplementacji witaminy B6 (Vitaminum B6 Teva, Vitaminum B6 Polfarmex).

Należy jednak pamiętać, że każdy preparat, nawet ziołowy, może powodować działania niepożądane, dlatego przed ich zastosowaniem powinniśmy zasięgnąć rady lekarza lub farmaceuty. 

Pamiętaj, że dostępność poszukiwanych leków i suplementów diety w aptekach w Twojej okolicy możesz sprawdzić bez wychodzenia z domu, za pośrednictwem serwisu KtoMaLek.pl.

ZOBACZ TEŻ: Biała wydzielina z pochwy – czy jest groźna? Jak leczyć?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

PMS – zespół napięcia przedmiesiączkowego. Przyczyny, objawy, leczenie

PMS (ang. premenstrual syndrome) to syndrom napięcia przedmiesiączkowego. Objawy z nim związane dotyczą kobiet od 20. roku życia do menopauzy, z wykluczeniem okresów ciąż. Występują w cyklach owulacyjnych i dotyczą większości, bo aż 80 procent kobiet.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego obejmuje ogromnie wiele, bo prawie 300 symptomów, zarówno psychicznych, jak i somatycznych. Co ciekawe, każdą kobietę czas przed miesiączką doświadcza inaczej.

Wiele przeżywa piekło, inne odczuwają PMS, ale towarzyszące mu dolegliwości nie są dla nich specjalnie dotkliwe. Jeszcze inne o istnieniu zespołu napięcia miesiączkowego wiedzą tyle, że podobno istnieje.

Dlaczego tak jest – nikt nie wie.

Choć nie ustalono jednej, uniwersalnej przyczyny zespołu napięcia przedmiesiączkowego, zdaniem specjalistów odpowiadają za niego zaburzenia hormonalne związane z cyklem płciowym kobiety.

Ponieważ PMS występuje w cyklach owulacyjnych, lekarze doszli do wniosku, że jego pojawienie się ma związek ze zmiennym stężeniem hormonów produkowanych przez jajniki w drugiej połowie cyklu miesiączkowego, zwanej fazą lutealną. Odpowiadają więc za niego estrogeny, progesteron, prolaktyna – ich działanie, stężenie i wzajemne zależności, także te wywołujące brak równowagi hormonalnej. Według najnowszych doniesień za PMS mogą też odpowiadać:

  • zaburzenia wydzielania i funkcji neuroprzekaźników w mózgu, szczególnie serotoniny i dopaminy, które mają wpływ na samopoczucie,
  • nieodpowiednie odżywianie,
  • niehigieniczny tryb życia (używki, stres, brak snu, przemęczenie),
  • czynniki genetyczne (zespół napięcia przedmiesiączkowego częściej występuje u kobiet, których matki też miały PMS).

Aby mieć pewność, że dolegliwości, jakie przed okresem odczuwa kobieta, to faktycznie PMS, trzeba wykonać badanie hormonów. Może być konieczne określenie poziomu hormonów płciowych i prolaktyny z surowicy krwi lub cytologia hormonalna (konieczne jest pobranie wymazu z pochwy w trzech następujących po sobie fazach cyklu miesiączkowego).

Zespół napięcia przedmiesiączkowego potrafi uprzykrzyć życie. Jak go przetrwać? Jak próbować mu zapobiegać?

  1. Odżywiaj się racjonalnie. Zbilansowana dieta i regularne posiłki to podstawa. Pij dużo wody, a także jedz produkty mleczne, takie jak jogurty, maślanka czy kefir, które regulują pracę przewodu pokarmowego.
  2. Ogranicz picie kawy, mocnej czarnej herbaty i gazowanych napojów słodzonych.
  3. Nie pal papierosów i uważaj z alkoholem.
  4. Wysypiaj się. Zadbaj, by sen był regenerujący – pamiętaj o wywietrzonej sypialni, stałych porach chodzenia do łóżka, odpowiedniej ilości snu. Nie zasypiaj przy włączonym telewizorze.
  5. Unikaj stresów. Nie przemęczaj się. Dbaj o małe przyjemności.
  6. Bądź aktywna. Uprawiaj sport – pływaj, spaceruj, chodź na jogę czy pilates.
  7. Zażywaj olej z wiesiołka i witaminę B6.

Naukowcy opisali blisko 300 objawów fizycznych i psychicznych towarzyszących PMS. Każda kobieta przeżywa je na swój sposób, każda ma inny wachlarz doświadczeń. Co więcej objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego co miesiąc mogą być inne. Nie wszystkie pojawiają się w zawsze, w każdym cyklu i z takim samym nasileniem. Zwykle jednak PMS towarzyszą takie dolegliwości jak:

  • rozdrażnienie, kłótliwość, agresja,
  • smutek, stany depresyjne, płaczliwość,
  • trudności z koncentracją, zmęczenie,
  • spadek samooceny i nastroju (kobiety cierpiące na PMS są bardziej narażone na depresję),
  • kłopoty z cerą – wypryski i wykwity,
  • nadwrażliwość piersi,
  • biegunki, zaparcia, wzdęcia,
  • migrenowe bóle i zawroty głowy,
  • obrzęki i uczucie zatrzymania wody w organizmie,
  • spadek odporności,
  • zaostrzenie przebiegu chorób przewlekłych (astma czy cukrzyca).

Kiedyś z PMS wyłącznie kpiono i bagatelizowano objawy. Dziś wiadomo, że to nie kobieca nadwrażliwość i histeria, a poważny problem natury medycznej. Czy wiesz, że co piąta kobieta zespół napięcia miesiączkowego przeżywa tak silnie, że konieczne jest leczenie? Z PMS można sobie radzić na wiele sposobów. Co robić?

  • Dbać o higieniczny tryb życia, racjonalną dietę, aktywność fizyczną, relaks i dobre samopoczucie.
  • Zażywać preparaty witaminowe, zwłaszcza te, które zawierają magnez i witaminę B6.
  • W razie konieczności sięgać po uspokajające i tonujące środki oraz herbatki ziołowe.
  • W przypadku obrzęków pić zioła moczopędne, w razie konieczności zażywać leki.
  • Jeśli dokucza ból podbrzusza, brać leki przeciwbólowe i rozkurczowe.
  • Można zdecydować się na roślinne środki łagodzące objawy PMS, które są dostępne w aptece bez recepty.
  • Jeśli ginekolog uzna to za zasadne i konieczne, zleci przyjmowanie przed miesiączką hormonów (doustnie lub w postaci czopków).
  • Objawy PMS znoszą lub zmniejszają pigułki antykoncepcyjne.

To także może cię zainteresować:

PMS: objawy, przyczyny, leczenie. Czym jest, kiedy się pojawia i jak długo trwa?

  • Rozdrażnienie, wahania nastrojów, nieuzasadnione wybuchy płaczu lub gniewu, wzrost wagi ciała, bezsenność, wzmożony apetyt, trądzik…
  • Brzmi znajomo?
  • Cały świat jest przeciwko Tobie, czy może hormony mają nad Tobą władzę?
  • Jeśli jesteś tuż przed okresem, to przyczyną Twoich frustracji może być PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego.
  • Dowiedz się czym dokładnie jest PMS, jakie ma objawy i dlaczego akurat one się pojawiają.
  • Znajdź odpowiedzi na pytania kiedy występuje zespół napięcia przedmiesiączkowego, jak długo trwa, a przede wszystkim – jak sobie z nim radzić?

Spis treści:Czym jest PMS?Przyczyny PMS: kiedy się pojawia?Dlaczego PMS się pojawia?Objawy PMSLeki na zespół napięcia przedmiesiączkowego?Domowe i naturalne sposobyCzy brak PMS oznacza ciążę?  

PMS – co to takiego? Czym jest zespół napięcia przedmiesiączkowego?

  1. Gdy wszystko dookoła Cię irytuje, niepozmywane naczynia powodują wybuch płaczu, dżinsy nie chcą się dopiąć, chociaż dwa dni temu miałaś je na sobie i masz nagłą ochotę na wyjedzenie wszystkich zapasów pożywienia… to lepiej spójrz w kalendarz miesiączkowy i sprawdź, czy nie masz objawów PMS.

  2. Czym jest ten PMS?
  3. PMS to skrót od angielskiego premenstrual syndrome.
  4. W języku polskim występuje pod nazwą zespołu napięcia przedmiesiączkowego(skrót ZNP).

  5. Zespół napięcia przedmiesiączkowego to zbiór charakterystycznych objawów natury psychicznej, emocjonalnej i fizycznej, które uznawane są za fizjologiczne czyli naturalne.
  6. Pojawiają się one regularnie w trakcie kobiecego cyklu miesiączkowego.

  7. PMS występuje u kobiet w wieku rozrodczym, czyli od pierwszej do ostatniej miesiączki.

Najbardziej intensywne dolegliwości PMS obserwuje się u kobiet od 25. do 35. roku życia.

Dobra informacja jest więc taka, że objawy PMS po 40. roku życia mogą być lżejsze.

  • Z symptomami PMS, przynajmniej z jednym, styka się większość kobiet.
  • Część z pań może odczuwać je dość łagodnie, inne z kolei nie potrafią sobie z nimi poradzić.
  • PMS stwierdza się wówczas, kiedy u kobiety pojawia się przynajmniej jeden objaw psychiczny lub somatyczny (taki, dla którego nie można zdiagnozować medycznej przyczyny).
  • Ponadto, aby mówić o napięciu przedmiesiączkowym, ów objaw (lub objawy) powinien trwać od pięciu dni przed miesiączką do czwartego dnia jej trwania.
  • I chociaż zespół napięcia przedmiesiączkowego często staje się powodem do żartów, to współczesne badania wykazują, że nie jest to jedynie kwestia chwilowego wahania nastrojów i wielu paniom nie jest w tym czasie do śmiechu.
  • Co więcej, objawy PMS uznawane są za fizjologiczne, jedynie wtedy, gdy nie utrudniają normalnego funkcjonowania.
  • Niestety silne dolegliwości, które mogą wręcz świadczyć o patologii, dotyczą nawet 20-40% kobiecej populacji.
You might be interested:  Torbiel zęba – rodzaje, przyczyny, objawy, leczenie torbieli zębopochodnej

Kiedy występuje PMS i ile trwa? Przyczyny napięcia przedmiesiączkowego

PMS występuje w drugiej połowie cyklu miesiączkowego, czyli procesu, który umożliwia prawidłowe funkcjonowanie kobiecego układu rozrodczego.

Zakładając, że cykl menstruacyjny trwa 28 dni, w jednym z podziałów wyróżnia się jego cztery fazy:

  • menstruację trwającą około 4-5 dni;
  • fazę folikularną trwającą około 9 dni;
  • owulację, która trwa 1 dzień,
  • oraz fazę lutealną trwającą średnio 14 dni (książkowo od 15. do 28. dnia cyklu). Norma zakłada czas od 10 do 16 dni.
  1. I to właśnie na ostatniej fazie cyklu należy się skupić analizując syndrom napięcia miesiączkowego.
  2. Czy to oznacza, że PMS może trwać aż dwa tygodnie?
  3. Objawy PMS obserwuje się podczas całego okresu trwania fazy lutealnej, ale nie oznacza to, że będą one tak samo odczuwalne przez kilkanaście dni.
  4. Wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji kobiety.
  5. Zazwyczaj silniejsze symptomy PMS pojawiają się na kilka dni przed wystąpieniem krwawienia miesiączkowego.

Niekiedy są odczuwalne jeszcze przez pierwsze dni menstruacji (do 4. dnia).

  • PMS równie dobrze może trwać chwilę, kilka dni, ale również kilkanaście.
  • Co więcej, podczas jednego cyklu kobieta może bardziej odczuć dolegliwości związane z napięciem miesiączkowym, a w kolejnym prawie ich nie zauważyć.
  • Objawy PMS, podobnie, jak przebieg całego cyklu miesiączkowego, są na tyle indywidualną kwestią, że nie da się ich wrzucić do jednego worka i przyporządkować do każdego organizmu.

Co sprawia, że dokuczliwe objawy PMS w ogóle się pojawiają?

  1. Badania nad poznaniem przyczyn PMS trwają od wielu lat, ale do dziś nie jest znana dokładna przyczyna (czyli etiologia) tego syndromu.

  2. Podejrzewa się, że za całe to zamieszanie odpowiedzialne są zmiany zachodzące w kobiecym organizmie w przebiegu cyklu miesiączkowego, a ściślej rzecz ujmując, w trakcie wspomnianej fazy lutealnej.
  3. Faza lutealna rozpoczyna się w momencie zakończenia jajeczkowania.

  4. Podczas jej trwania w jajniku zostaje wykształcone ciałko żółte, a błona śluzowa macicy (endometrium) przygotowuje się do przyjęcia zapłodnionej komórki jajowej.
  5. To właśnie w tym czasie dochodzi do najbardziej intensywnego wydzielania progesteronu, dzięki któremu kobiecy organizm przygotowuje się do ciąży.

  6. Jeśli jednak do zapłodnienia nie dojdzie, poziom progesteronu spada, ciałko żółte obumiera, a endometrium powoli ulega degeneracji.
  7. Tak kończy się jeden cykl i rozpoczyna kolejny, czyli startuje menstruacja.

  8. Głównym winowajcą nieprzyjemnych odczuć podczas ostatniej fazy cyklu są więc najprawdopodobniej hormony płciowe (progesteron i estrogeny) oraz wahania ich stężenia.

  9. Odpowiedzialne są one nie tylko za zmiany fizjologiczne w obrębie narządów płciowych, ale wpływają również na kondycję fizyczną, psychiczną i intelektualną kobiety.
  10. Ale dlaczego zaburzenia hormonów u jednych kobiet wywołują PMS, a inne nie odczuwają dolegliwości?
  11. Uważa się, że zespół napięcia przedmiesiączkowego dotyczy kobiet, które wykazują osobniczą (indywidualną) wrażliwość na fizjologiczne zmiany hormonalne.

Od smutku, poprzez gniew, aż do wybuchu płaczu, czyli objawy PMS

Współczesna literatura medyczna wyodrębnia aktualnie około 300 objawów PMS. Dzieli je na:

  • objawy fizyczne PMS;
  • objawy psychiczne PMS;
  • objawy behawioralne PMS.

Najczęściej występujące objawy fizyczne napięcia przedmiesiączkowego to przede wszystkim:

  • zaparcia;
  • wzdęcia;
  • zaburzenia ze strony układu pokarmowego, w tym problemy z trawieniem;
  • tkliwość piersi;
  • obrzęki przez gromadzenie się wody w organizmie;
  • dość silne bóle głowy;
  • bóle mięśnie i stawów;
  • zwiększony apetyt, który prowadzi do przejadania się;
  • uczucie zmęczenia;
  • przyrost masy ciała;
  • problemy skórne, w tym zmiany trądzikowe;
  • wzmożona potliwość.

Najbardziej powszechne objawy psychiczne napięcia przedmiesiączkowego to głównie:

  • obniżenie nastroju;
  • smutek;
  • drażliwość;
  • złość;
  • nieuzasadnione napady płaczu;
  • nerwowość i poirytowanie;
  • trudności z koncentracją i pamięcią;
  • problemy ze snem, w tym bezsenność i nadmierna senność w ciągu dnia;
  • napady gniewu.

Wśród objawów behawioralnych PMS wymienia się przede wszystkim:

  • zmniejszenie zdolności poznawczych,
  • pogorszenie widzenia, głównie analizy wzrokowo-przestrzennej.

Najbardziej dają się we znaki drażliwość i złość, których największe nasilenie przypada na około dwa dni przed menstruacją.

Zestaw objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego nie zawsze jest stały. Oznacza to, że w każdym cyklu kobieta może odczuwać inne dolegliwości.

Różny może być także stopień nasilenia wymienionych objawów.

Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatryczne zdefiniowało nawet pojęcie dysfotycznego zaburzenia przedmiesiączkowego, tzw. PMDD (od angielskiego premenstrual dysphoric disorder).

  • PMDD jest ciężką formą PMS i charakteryzuje się zwiększoną mocą objawów emocjonalnych, które mają bezpośredni wpływ na jakość życia, przede wszystkim w sferze społecznej.
  • Jeśli więc objawy PMS utrudniają kobiecie normalne funkcjonowanie w codziennym życiu, przypominają stany depresyjne i lękowe, to może mieć ona do czynienia z PMDD.
  • Symptomów napięcia przedmiesiączkowego jest tak dużo, że trudno wyodrębnić nietypowe objawy PMS.
  • Jednak, tak jak wahania nastrojów, obrzęki, tkliwość piersi czy wybuchy płaczu, są znane wielu kobietom, tak niewiele pań może wiązać z napięciem przedmiesiączkowym bóle kręgosłupa, czy nasilenie objawów alergii oraz astmy.

Czy istnieją leki na PMS? Mogę je kupić na receptę czy bez niej?

  1. Ze względu na brak dostatecznej wiedzy o tym dlaczego pojawiają się objawy stanu napięcia przedmiesiączkowego, złożoności problemu i mnogości towarzyszących dolegliwości, leczenie PMS może być utrudnione.
  2. Jest jednak możliwe.
  3. Polega przede wszystkim na łagodzeniu konkretnych symptomów PMS.

  4. Każda kobieta może doświadczać różnych dolegliwości związanych z PMS, dlatego terapia powinna być prowadzona indywidualnie i skupić się na konkretnych problemach.
  5. Jeśli objawy PMS są dość łagodne i sama wiesz, jakie sposoby minimalizują związany z nimi dyskomfort, to świetna informacja.

  6. Jeśli jednak zespół napięcia przedmiesiączkowego jest nadmiernie dokuczliwy i nie radzisz sobie z jego symptomami, najlepiej skonsultuj się z lekarzem.

  7. W przypadku wyjątkowo nasilonych objawów PMS oraz rozpoznania PMDD zalecane jest zazwyczaj leczenie farmakologiczne w połączeniu z naturalnymi sposobami radzenia sobie z napięciem przedmiesiączkowym.
  8. Lekarz może wprowadzić konkretne leki na objawy PMS, w tym leki bez recepty i na receptę.

  9. W zależności od symptomów, mogą to być tabletki przeciwbólowe, rozkurczowe, a niekiedy uspokajające.
  10. W niektórych przypadkach do walki z objawami PMS wprowadza się preparaty hormonalne czy leki antydepresyjne.

Naturalne leczenie napięcia przedmiesiączkowego, czyli jak złagodzić PMS innymi sposobami?

  • Z objawami zespołu napięcia przedmiesiączkowego można sobie również radzić bardziej naturalnymi sposobami.
  • Zanim więc sięgniesz po leki na PMS sprawdź, które sposoby na zespół napięcia przedmiesiączkowego złagodzą Twoje objawy.
  • Jeśli chcesz zmniejszyć napięcie przedmiesiączkowe, spróbuj:
  • wprowadzić do swojego trybu życia aktywność fizyczną i to nie tylko w okresie objawów PMS, ale na stałe. Badania potwierdzają, że ćwiczenia aerobowe, rozciągające, czy relaksacyjne pomagają zmniejszyć nasilenie objawów PMS;
  • przyjrzeć się swoim nawykom żywieniowym i w razie potrzeby zmodyfikować dietę na odpowiednio zbilansowaną. Warto w tym czasie ograniczenie spożywania soli i solonych produktów. Pomyśl o zmniejszeniu spożywania węglowodanów prostych i zastąpieniu ich złożonymi. Pomóc w walce z napięciem przedmiesiączkowym może również unikanie picia alkoholu i ograniczenie kawy czy innych napojów z kofeiną
  • uzupełnić niedobory pewnych grup witamin i mikroelementów. Z symptomami PMS dobrze radzą sobie m.in.: witaminy z grupy B (B1, B2, B6), kwas foliowy, witamina D, witamina E, wapń i magnez. Składniki odżywcze najlepiej dostarczać wraz z pożywieniem. Jeśli jednak nie jest to możliwe, pomyśl o dobrej jakości suplementach diety;
  • spożywać naturalne preparaty ziołowe lub napary z ziół. Potwierdzone działanie na objawy PMS mają m.in. wyciąg z niepokalanka mnisiego, dziurawiec, pluskwica groniasta, rumianek, czy miłorząb;
  • ograniczyć palenie tytoniu, a najlepiej skończyć z nałogiem;
  • zadbać o dobry nastrój, odpoczynek i relaks;
  • zapewnić sobie zdrowy sen. Postaraj się kłaść i wstawać o tych samych porach – pomoże Ci to w zwalczeniu objawów PMS, a do tego pomoże wzmocnić Twoją odporność!

Pamiętaj jednak o tym, że nawet w przypadku mniej dokuczliwych symptomów PMS, zanim wprowadzisz jakiekolwiek środki zaradcze, warto zasięgnąć porady specjalisty.

Przyczyny braku PMS przed okresem: czy brak objawów PMS może oznaczać ciążę?

  1. Brak PMS przed miesiączką nie powinien stanowić powodu do niepokoju.
  2. Należy pamiętać o tym, że na symptomy PMS, podobnie jak na cały cykl miesiączkowy, wpływ mają różnorodne czynniki wewnętrzne, jak i zewnętrzne.

  3. Wystarczy, że zmienisz swój tryb życia, zaczniesz uprawiać sport, zmodyfikujesz dietę, rozpoczniesz jakąś kurację czy wybierzesz się w daleką podróż.
  4. Wszelkie zmiany mogą wpłynąć na długość Twojego cyklu i jego poszczególnych faz, jak również wzmocnić bądź złagodzić objawy PMS.

  5. Jeśli przed każdą miesiączką odczuwasz różne dolegliwości związane z PMS, a nagle przestały się pojawiać, to pomyśl o tym co ostatnio zmieniło się w Twoim życiu.
  6. Może zaczęłaś biegać, a może zaczęłaś jeść więcej warzyw.

Złagodzenie objawów PMS może również nastąpić z wiekiem. Wówczas można zwyczajnie odetchnąć i cieszyć się z braku dokuczliwych symptomów.

  • A czy brak PMS może wskazywać na ciążę?
  • Teoretycznie tak, ale sam brak napięcia przedmiesiączkowego nie jest objawem ciąży.
  • Jeśli okres się spóźnia, PMS się nie pojawia, a Ty masz uzasadnione obawy, że możesz być w ciąży, to najlepiej spokojnie poczekaj na odpowiedni moment i wykonaj test ciążowy. 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *