Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Lęk przed pracą? Z pozoru mogłaby być to wspaniała wymówka, by stawiać się rzadziej w miejscu pracy. Niestety, w rzeczywistości ergofobia, bo o niej mowa, jest poważną przeszkodą w normalnym funkcjonowaniu. Czym jest, jakie są jej objawy i jak można pomóc cierpiącej na nią osobie?

Żeby dobrze zrozumieć istotę lęku przed pracą, należy odświeżyć informacje o fobiach specyficznych, czyli grupie zaburzeń lękowych. Dotknięte nimi osoby odczuwają silny lęk i strach pojawiające się w określonym momencie lub sytuacji.

Przykładowo, ktoś cierpiący na arachnofobię, panicznie boi się pająków. Osoba z klaustrofobią dostaje duszności w zamkniętych pomieszczeniach.

W grupie lęków specyficznych znajdzie się również akrofobia, czyli lęk wysokości czy interesujące zaburzenia jak filofobia (strach przed zakochaniem) i androfobia (lęk przed mężczyznami), którym poświecimy inne artykuły.

Zobacz: Jak pokonać lęk przed ślubem? Gamofobia czyli ucieczka sprzed ołtarza

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Ergofobia – co to jest?

Termin ‘ergofobia’ pochodzi z języka greckiego i powstał w wyniku połączenia ‘ergos’ oznaczającego pracę z ‘phobos’ odnoszącym się do fobii.

Zatem w tym przypadku pacjent odczuwa lęk i strach przed aktywnością zawodową, przy czym zaznaczmy od razu, że nie chodzi jedynie o strach przed samym miejscem pracy, ale i o lęki związane z przebywaniem z pracownikami lub z sytuacjami dotyczącymi pracy np. jej szukanie.

Zobacz: Nomofobia, czyli paniczny strach przed utratą telefonu komórkowego. Jak go pokonać?

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Ergofobia – przyczyny

Skąd biorą się fobie specyficzne? Niestety, temat ten do dzisiaj nie został w pełni poznany przez specjalistów. Nie bez znaczenia są czynniki środowiskowe oraz te natury biologicznej.

Wydaje się, że narażenie na wystąpienie zaburzeń lękowych rośnie wraz z pojawieniem się w życiu pacjenta traumatycznych i ciężkich dla psychiki sytuacji np. niedostatecznej troski rodziców lub nadmiernego ich zainteresowanie dzieckiem.

Do drugiej grupy wpływającej na wystąpienie problemu, czyli czynników biologicznych, zaliczymy geny. Prawdopodobieństwo, że u dziecka wystąpi fobia wzrasta, jeśli cierpiał na nią któryś z jego rodziców. Jednak mówimy o dziedziczeniu zaburzeń z całego fobicznego spectrum. Niekoniecznie musimy dziedziczyć dokładnie tę samą, konkretną fobię specyficzną.

W przypadku ergofobi, w grupie zwiększonego ryzyka są osoby doświadczające prześladowania ze strony rówieśników. Lęk przed pracą może pojawić się u osób czynnych zawodowo wskutek negatywnych doświadczeń związanych z życiem zawodowym np. z mobbingiem.

Zobacz: Jestem zazdrośnikiem! Czym jest obsesyjna zazdrość, skąd się bierze i jak się jej pozbyć?

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Ergofobia – objawy

Cechą charakterystyczną fobii jest odczuwanie strachu i lęku w sytuacji, w których nie powinny się one pojawiać. Zatem w przypadku ergofobii będą one występować w momentach związanych z pracą.

Osoba z tym problem może odczuwać paniczny strach w zetknięciu z wypełnianiem obowiązków zawodowych np. podczas prezentacji oferty lub w ogóle znalezienia nowego miejsca zatrudnienia.

Przerażające mogą być dla niej szukanie ofert i rozmowy aplikacyjne.

Objawy są podobne jak w przypadku innych zaburzeń lękowych – duszności, zawroty głowy, nadmierna potliwość, przyśpieszenie akcji serca oraz drżenie dłoni. Oczywiście towarzyszą im trudności natury psychicznej.

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Ergofobia – leczenie

Nietrudno sobie wyobrazić, jak uciążliwa może być ergofobia dla dorosłego człowieka, który musi utrzymywać siebie i bliskich.

W skrajnych przypadkach, zaburzenie jest na tyle silne, że uniemożliwia wyjście do pracy, co pociąga za sobą problemy związane z nieobecnością.

Co więcej, strach przed aktywnością zawodową, może wydawać się dla przełożonych wymówką czy niedojrzałym usprawiedliwieniem.

Konieczna jest wizyta u specjalisty, który zdiagnozuje zaburzenie. Problematyczny jest fakt, że ergofobia nie widnieje w oficjalnych klasyfikacjach zaburzeń lękowych, zatem nie ma określonych kryteriów jej rozpoznania.

Jest ono możliwe jedynie wówczas, gdy u pacjenta silny niepokój występuje bezpośrednio w sytuacjach powiązanych z pracą. Konieczne jest znalezienie źródła lęku, dlatego przeprowadzane są także badania wykluczające inne zaburzenia psychiczne np.

depresję czy zespół lęku uogólnionego (GAD).

Gdy specjalista odnajdzie przyczynę erogfobii, skupi się na pracy z pacjentem i wypracowaniu w nim postawy, która pozwoli mu zwalczyć problem i stać się normalnie funkcjonującym pracownikiem.

Androfobia – objawy i leczenie fobii

Czy mimo że jesteś kobietą, na widok przystojnego mężczyzny nie czujesz zachwytu, napływu pozytywnych myśli, tylko strach, lęk i przygnębienie? Czy każde spotkanie z osobą płci przeciwnej jest dla Ciebie poważnym wyzwaniem, a przebywanie z nim w jednym miejscu wzbudza w tobie strach, a nawet wstręt czy obrzydzenie? A może zauważyłaś/eś dziwne zachowanie u kogoś z rodziny lub znajomych? Zastanawiasz się pewnie często, czemu tak się dzieje? Twoją przypadłość eksperci nazywają androfobią, ale jest to nic innego jak zwykły wstręt do mężczyzn.

Czym jest androfobia?

Androfobia, czyli niechęć kobiet do płci przeciwnej. Czemu tak się dzieje? Czy można się z tego wyleczyć i czy terapia jest skuteczna? Jeśli jesteś ciekawy odpowiedzi na te pytania, zapraszam do przeczytania dalszej części artykułu.

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Androfobia, mimo że dla niektórych wydaje się wręcz śmieszna, chorym osobom potrafi mocno zamieszać w życiu.

Zdecydowanie gorzej jest pracować kobiecie z mężczyzną, jeśli cierpi ona na wspomnianą przeze mnie chorobę, jest nieskoncentrowana, a nawet podjęcie prostej decyzji sprawia jej trudność.

Ta choroba, choć rzadko słyszana, choć mało o niej się mówi, jest dość popularna wśród społeczeństwa. Szacuje się, że około 9% ludności na nią choruje, co oznacza prawie, co 10 osobę.

Objawy androfobii

Chory na androfobię, prócz wstrętu do mężczyzn, odczuwa także szereg innych dokuczliwości tj. zawroty głowy, duszności, kołatanie serca, suchość w gardle, uczucie, że się umiera, trudności w racjonalnym myśleniu, brak wiary w siebie – niska samoocena, ataki lękowe, mdłości.

Osoba chora najlepiej się czuje, więc najchętniej spędza czas, w towarzystwie najbliższych kobiet.

Osoba chora za pewne, jeśli opowie komuś o swoim problemie, nie zostanie dobrze zrozumiana, chyba, że druga osoba także choruje na androfobię. Nikt nie jest w pełni wstanie zrozumieć jak czuje się osoba dotknięta fobią.

Każdemu dobrze się mówi ,,Nie bój się! Nie ma czego”, a może ktoś powiedział Ci kiedyś ,,Nie świruj, tego kwiata jest pół świata, chyba nie będziesz siedzieć w domu całe dnie”. A w Tobie wręcz się gotuje, jak słuchasz ,,dobrych rad” osób, które nie mają pojęcia o Twoim problemie.

Najgorsze jest to, że Ty także mało o tym wiesz, ponieważ w Internecie wiele informacji jest porozrzucanych i trudno znaleźć to czego szukasz. Na szczęście w moim artykule znajdziesz wiadomości, które pomogą Ci w walce z chorobą.

Jakie mogą być przyczyny?

Przyczyną androfobii może być jakieś przykre, wręcz traumatyczne wydarzenie z dzieciństwa, które wywołało w nas aż tak dużą reakcję lękową.Inną przyczyną może być obserwacja jakiejś bliskiej nam osoby, która cierpi na androfobię, np. rodzica. Może to być także reakcja na kilka czynników, które są ze sobą powiązane.

Leczenie androfobii

Androfobia jest chorobą uleczalną, lecz by całkowicie wyzbyć się lęku pacjent musi być mocno zdeterminowany i pewny swojej chęci rozpoczęcia nowego, szczęśliwszego życia, bez wiecznego lęku, strachu i fobii.

Androfobia jest chorobą zakorzenioną w naszym umyśle, naszej podświadomości, dlatego tak trudno nam się jej pozbyć.

Zadaniem terapeuty jest tak nakierować myśli chorego, by fobia, która wcześniej była na tyle silna, że zakłócała codzienne życie, każde, nawet najmniejsze obowiązki stanowiły problem, a podjęcie nawet najprostszej decyzji było nie lada wyznawaniem, została całkowicie zniwelowana.

Kobieta z tą przypadłością często zdaje sobie sprawę z problemu, wie, że coś się z nią dzieje niepokojącego, często pewnie zastanawia się, dlaczego tak jest.

Część z kobiet decyduje się na dobrowolnie na leczenie, część nie chce mówić o swoim problemie nawet najbliższym, jednak po pewnym czasie, kiedy uciążliwość tej przypadłości jest już na tyle duża, że wyklucza ją powoli z życia społecznego, mówi komuś o potrzebie pomocy lub zwyczajnie ktoś zauważa jej nienaturalne, dziwne zachowanie.

You might be interested:  Dyskopatia lędźwiowa – przyczyny, objawy, leczenie, operacja, ćwiczenia, rehabilitacja, zapobieganie

Chory powinien udać się do psychiatry, gdzie terapeuta zacznie leczenie metodą poznawczo-behawioralną, która nauczy go jak radzić sobie z lękiem, ze strachem, a nawet z agresją, jaką doświadcza podczas zetknięcia się z bodźcem.

Terapeuta może także przepisać odpowiednie leki (leki antydepresyjne, przeciwlękowe), by wspomóc terapie.

Inną metodą leczenia androfobii jest hipnoza lub Technika Emocjonalnego Wyzwolenia, czyli pukanie w odpowiednie miejsca znajdujące się na ciele człowieka (najczęściej na twarzy) i jednocześnie wypowiadanie afirmacji, czyli zdania, które wpływają na naszą samoocenę, byśmy my najpierw zaakceptowali siebie takimi, jacy jesteśmy.

Skuteczność terapii

Do tego by terapia okazała się skuteczna jest nie tylko potrzebny dobry terapeuta (choć jest on niezbędny), ale także, prócz dobrych chęci i pozytywnego nastawienia, wsparcie ze strony bliskich.

Szczególną rolę odgrywają tu rodzina i przyjaciele, którzy powinni wspierać chorego całym sercem, gdyż nieleczona androfobia może w zupełności wykluczyć chorego z życia społecznego, z życia towarzyskiego.

Nie może osoba chora zostać pozostawiona samemu sobie, gdyż problem może ją zwyczajnie przerosnąć, a lęk i niechęć do życia może stać się przyczyną samobójstwa.

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Cześć! Na początku chciałabym powiedzieć kilka słów na swój temat. Mam na imię Wiola i pochodzę z Poznania, natomiast obecnie mieszkam w Krakowie gdzie ukończyłam dietetykę na wydziale lekarskim na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Moją pasją jest dietetyka, psychologia, kosmetologia i ogólnie temat zdrowia – właśnie dlatego postanowiłam poprowadzić bloga, w którym będę dzielić się z Wami moją wiedzą! Dietetyką zaczęłam interesować się jeszcze jako nastolatka – dzięki zmianie stylu życia zrzuciłam 30 kg! A aktywność fizyczna szybko stała się moją pasją 😉 Jak tylko pogoda sprzyja to uwielbiam biegać po parku, ćwiczę także regularnie na siłowni – to znacznie poprawia moje samopoczucie!

Dlaczego odczuwamy lęk przed seksem?

Seks jednoznacznie kojarzy nam się z czymś przyjemnym. Jednak istnieje całkiem spore grono osób, które nie tylko nie dążą do bliskości fizycznej, ale wręcz się jej boją. Czy lęk przed seksem jest normalną reakcją, czy może stanowi zaburzenie, które należy leczyć? Z czego wynika strach przed relacjami o charakterze erotycznym?

Z badań seksuologów wynika, że wiek inicjacji seksualnej z roku na rok staje się coraz niższy. Jesteśmy otoczeni treściami erotycznymi: nagość pojawia się w filmach, prasie, literaturze czy reklamach. Wydaje się, że wszyscy dążą do jak najbogatszego i najbardziej urozmaiconego życia seksualnego.

Tymczasem wielu z nas nie tylko nie chce uprawiać jak najwięcej seksu, ale wręcz się go… boi.

Choć dla niektórych może to brzmieć nieprawdopodobnie, stosunek wcale nie musi kojarzyć się wyłącznie z przyjemnymi doznaniami – istnieje całkiem liczna grupa ludzi, którzy boją się go na tyle, że unikają wszelkich form współżycia.

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Oczywiście, nie każdy strach musi być czymś nieprawidłowym i prowadzić do znaczącego obniżenia satysfakcji z pożycia. Wielu z nas odczuwało lęk przed inicjacją seksualną – to naturalna reakcja, która zmniejsza swoje nasilenie, gdy jesteśmy gotowi do współżycia i robimy to z osobą, której ufamy. Każde nowe doświadczenie – np.

seks z nowym partnerem, nieznana dotąd pozycja lub niewypróbowany gadżet erotyczny mogą wprowadzić nutkę niepewności i formowanie rozmaitych scenariuszy w wyobraźni. Jednak wszystkie te reakcje są na tyle mało nasilone, że jesteśmy w stanie bez problemu je przezwyciężyć. Zdarza się jednak, że lęk jest tak silny, iż znacznie utrudnia, a nawet uniemożliwia współżycie.

W skrajnych przypadkach przybiera postać fobii, której towarzyszą takie objawy jak zawroty głowy, duszności, nadmierna potliwość czy przyspieszone bicie serca. Nadmierny strach przed seksem nazywamy genofobią.

Silny lęk przed nagością to zaś gimnofobia, strach przed penisem nosi miano fallofobii, lęk przed mężczyznami to androfobia, natomiast bardzo nasiloną obawę przed trudnościami z utrzymaniem erekcji nazywamy medomalakufobią.

Najbardziej typowym zaburzeniem z tego spektrum jest jednak wspomniana na początku genofobia, czyli lęk przed współżyciem płciowym. Przyczyny takiego strachu mogą być bardzo różne. Zdarza się, że ma on związek z kulturą, w jakiej się wychowaliśmy.

Jeśli od dziecka powtarzano nam, że seks jest zły, grzeszny i niesie za sobą poważne zagrożenia, możemy uwewnętrznić taki punkt widzenia, co powoduje znaczne problemy w dorosłym życiu.

Nawet kiedy już dojrzejemy do współżycia, mamy stałego partnera i czujemy do niego popęd, możemy odczuwać silny lęk przed seksem, który kojarzy nam się jednoznacznie negatywnie.

Warto w tym miejscu podkreślić, że osoby obawiające się stosunków seksualnych nie muszą być „oziębłe”, mieć niskiego libido lub być aseksualne – często zdarza się, że osoba z fobią jest całkowicie zdolna do reakcji seksualnych, zaś trudności tkwią wyłącznie w jej psychice.

Innym powodem lęku przed seksem jest silny strach przed zajściem w ciążę. Gotowość do współżycia nie oznacza automatycznie, że chcemy mieć potomstwo. Niektórzy czują się zbyt młodzi na dziecko, inni nie mają warunków do jego wychowywania, a jeszcze inni w ogóle nie planują powiększania rodziny.

Jeśli niechęć do prokreacji jest bardzo nasilona, może pojawić się równie intensywny lęk przed samym seksem. Czasami także może to mieć związek z wychowaniem, które odebraliśmy – jeśli opiekunowie i nauczyciele wciąż powtarzali nastolatkowi, jak łatwo jest zajść w niechcianą ciążę.

Osobną kategorią są kobiety, które panicznie boją się zapłodnienia po wyjątkowo trudnej ciąży lub porodzie.

Zdarza się też, że mężczyźni, którzy uczestniczyli w narodzinach swojego dziecka, obawiają się ponownego narażenia partnerki na ból i cierpienie, przez co pozornie tracą zainteresowanie seksem, a w rzeczywistości po prostu czują lęk przed jego ewentualnymi konsekwencjami.

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Kolejną przyczyną strachu przed seksem może być niskie poczucie własnej wartości i uwewnętrznienie kulturowych ideałów piękna.

Zwłaszcza kobiety boją się rozebrać przed partnerem, czując niechęć do tego, jak wygląda ich ciało: prawdziwej lub wyimaginowanej nadwagi, rozstępów, cellulitu, zmian w aparycji po porodzie, zbyt małego, mało jędrnego lub asymetrycznego biustu itp.

Panowie częściej obawiają się, że ich penis ma zbyt małe rozmiary, że nie sprostają wzorcowi czułego i wytrzymałego kochanka, nie zdołają utrzymać erekcji lub powstrzymać przedwczesnego wytrysku.

Ostatnią, chyba najpoważniejszą przyczyną fobii seksualnej mogą być traumatyczne zdarzenia z przeszłości: gwałt, molestowanie seksualne lub przemoc w dzieciństwie. Ta ostatnia sprawia, że dorosła już osoba kojarzy bliskość z bólem i poniżeniem, przez co boi się zbliżyć do partnera.

Jeśli przeszłe doświadczenia powodują u nas seksualną blokadę, warto udać się do specjalisty, który pomoże nam uporać się z traumą i optymistycznie spojrzeć w przyszłość.

Dobrym pomysłem jest również zabranie do gabinetu psychoterapeuty swojego partnera, który dzięki temu lepiej zrozumie nasze lęki i nauczy się, jak pomagać nam w trudnych chwilach.

Lęk wysokości dotyczy wielu osób. Jak go pokonać?

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Fotografia: Shutterstock

Akrofobia, choć brzmi dość tajemniczo, to nic innego, jak popularny lęk wysokości. Paniczny strach przed przebywaniem na dużej wysokości utrudnia życie w znacznym stopniu. Zobacz, co powinieneś wiedzieć o tej fobii.

Akrofobia to uczucie, które fobicy przeżywają tylko w sytuacji bezpośredniej styczności z ekspozycją na wysokość. Lęk nie jest odczuwany w sytuacji na przykład oglądania zdjęć czy filmów.

Lęk wysokości jest dość groźny – strach, a nawet panika, mogą pojawić się nie tylko podczas chodzenia po górach, ale nawet przy wchodzeniu na drabinę czy wysokie piętro budynku.

You might be interested:  Chlamydioza – objawy na skórze i inne, badanie, leczenie, powikłania

Może to wywołać niekontrolowane zachowania.

Lęk wysokości – co to jest?

Lęk wysokości jest jednym z najbardziej znanych zaburzeń lękowych i należy do tak zwanych fobii specyficznych. Objawia się panicznym strachem przed przebywaniem na dużych wysokościach.

Lęk wysokości – objawy

  • Jego nasilenie może być różne i o ile na co dzień nie występują sytuacje przyprawiające o lęk (wchodzenie po schodach, stanie na drabinie, przebywanie na wieży widokowej), o tyle w sytuacji silnej ekspozycji (na przykład w wysokich górach) mogą wystąpić objawy zarówno fizyczne, jak i somatyczne. Mowa o:
  • ·   Przyspieszeniu akcji serca
  • ·   Wzroście ciśnienia tętniczego krwi
  • ·   Kołataniu serca (tachykardii)
  • ·   Uczuciu „guli w gardle”
  • ·   Uczuciu ściśnięcia żołądka
  • ·   Drżeniu rąk
  • ·   Uczuciu „miękkich nóg” i osłabieniu mięśni
  • ·   Poczuciu rychłej śmierci
  • ·   Instynktownej, impulsywnej chęci ucieczki z miejsca zagrożenia
  • ·   Poczuciu bezradności wobec sytuacji.

Zdarza się jednak, że o powyższe objawy przyprawia nawet wyjście na balkon czy przejście przez most. Znalezienie się na wysokości może wywołać atak paniki – a kierowany nią fobik może nie panować nad swoim zachowaniem. Często kończy się to ucieczką na oślep, puszczeniem się trzymanej poręczy, liny czy innej asekuracji, przewróceniem się na ziemię i niemożnością ruszenia się.

Zobacz także: Spokojnie, to tylko lęk. Jak postępować podczas ataku paniki?

Lęk wysokości – przyczyny

Jako źródło lęku wysokości wskazuje się najczęściej traumę przebytą w przeszłości – na przykład w okresie dzieciństwa.

Upadek z wysokości czy nieprzyjemne doświadczenie towarzyszące przebywaniu na wysokości odciskają piętno w postaci niemożliwego do opanowania lęku przed wysokością.

Jednoznaczne przyczyny występowania akrofobii nie są jednak poznane i powyższe źródło jest jedynie jednym z kilku branych pod uwagę.

Lęk wysokości – leczenie i leki

Naturalną reakcją wobec sytuacji stresującej jest unikanie jej. Jednak fobie pozostawione same sobie znacznie utrudniają życie, obniżając jego jakość.

Unikanie wchodzenia na schody, wieże widokowe, drabiny, balkony czy rezygnacja z wyjścia w góry to rozwiązanie tylko pozornie skuteczne.

Psychologowie zwracają uwagę na to, że unikanie kontaktu z obiektem lęku tylko potęguje stres i utrwala strach.

Akrofobię można skutecznie zwalczyć dzięki psychoterapii. Do tego potrzebnych będzie kilka sesji, a cała sztuka polega na metodzie małych kroczków. W pierwszej kolejności zamienia się reakcję lękową na neutralną, poprzez systematyczny i kontrolowany kontakt z obiektem lęku – w tym przypadku z wysokością.

Inną metodą jest „rzucenie na głęboką wodę”, polegające na zdecydowanej konfrontacji z obiektem lęku. To terapia szokowa, która ma za zadanie przełamanie bariery strachu poprzez postawienie fobika w sytuacji bez wyjścia.

Androfobia – lęk przed mężczyznami – Polki.pl

Androfobia – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie lęku przed mężczyznami

Androfobia, czyli mizoandria, to stan anormalny przejawiający się lękiem kobiet przed mężczyznami  oraz silnie odczuwalnym wstrętem. Ta postać lęku ma bardzo często podłoże w traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa lub z przeszłości związanej ściśle z mężczyznami. Te odczucia są tak silne, że uniemożliwiają kobiecie bliższy kontakt z mężczyzną.

Kobiecie cierpiącej na androfobię mężczyzna kojarzy się wyłącznie z przykrymi lub niebezpiecznymi sytuacjami.

Kobiety z androfobią mogą odczuwać także:

  • duszności,
  • zawroty głowy,
  • uczucie nadchodzącej śmierci,
  • kołatanie serca,
  • brak wiary w siebie i własne możliwości,
  • jak również mogą mieć problemy z wysławianiem się i logicznym myśleniem.

Androfobia może także uniemożliwiać wykonywanie pracy, gdyż wiążę się z nią brak koncentracji, silne ataki lęku oraz nieumiejętność podejmowania prostych decyzji. Osoba z tą dolegliwością najlepiej czuje się w domu i wśród przyjaciół.

To problem nawet 9% społeczeństwa

Androfobia jest zaliczana do fobii społecznych wywołanych lękiem przed przedmiotami lub innymi osobami. W tym przypadku przedmiotem lęku są mężczyźni.

Przyczynami androfobii są czynniki genetyczne, psychologiczne, społeczno-kulturowe oraz neurobiologiczne. Na fobie wywołane takimi czynnikami cierpi 7%–9% społeczeństwa.

Zobacz też: Zoofobia – gdy zwierzęta budzą lęk

Jak leczyć androfobię?

Praktycznie wszystkie fobie da się leczyć, ale nie jest to łatwe.

Leczenie androfobii jest o tyle trudne, że problem tkwi w podświadomości, jest tam bardzo głęboko zakorzeniony. Potrzeba więc dużo pracy i czasu, aby odpowiednio ukierunkować myśli chorego.

Wszystko pozostaje w rękach psychiatry – to on przeprowadza terapię poznawczo-behawioralną, która ma na celu naukę technik redukcji lęku. W terapii pomagają również leki przeciwlękowe lub antydepresyjne.

Fobie można również leczyć przy pomocy hipnozy, systematycznej desensytyzacji (zastąpienia reakcji niechcianej neutralną) oraz wygaszania reakcji (doprowadzenie do kontrolowanego kontaktu kobiety z mężczyzną zamiast unikania go).

Kobiety cierpiące na androfobię zdają sobie sprawę z niedorzeczności swoich lęków i odczuć wobec mężczyzn, ale nie są w stanie nad nimi zapanować.

Nie tylko pomoc terapeuty odgrywa kluczową rolę dla osoby chorej, równie ważne albo nawet ważniejsze jest wsparcie i pomoc ze strony rodziny.

Niekontrolowana i nieleczona androfobia może prowadzić do wycofania się życia społecznego oraz do samobójstwa.

Zobacz też: Jak leczyć fobię?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Fobie – PsychoMotywacja – Psychoterapia online

Wszystkie poniżej podane lęki, a także wiele innych (bo przedmiotem lęku może być niemal każdy przedmiot lub sytuacja) nazywamy fobiami swoistymi (prostymi). Niektórzy twierdzą, że każdy człowiek ma jakąś fobię.

Nie do końca jest to prawda. Każdy z nas reaguje lękiem na zagrażające sytuacje. To naturalne.

Natomiast u części osób (dwukrotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn) lęk przed konkretną sytuacją lub przedmiotem wyzwala dodatkowe trudności.

  • Akrofobia – lęk wysokości
  • Androfobia – lęk przed mężczyznami
  • Arachnofobia – lęk przed pająkami
  • Batofobia – strach przed głębokością lub lęk przed bliskością wysokich budynków
  • Botanofobia – strach przed roślinami
  • Brontofobia – strach przedburzami, grzmotami i błyskawicami
  • Colligafobia – strach przed pakowaniem się
  • Cyklofobia – strach przed rowerami, jazdą na rowerze
  • Dystychifobia – strach przed wypadkami
  • Emetofobia – lęk przed wymiotami
  • Kynofobia – lęk przed psami
  • Hemofobia – lęk przed krwią
  • Klaustrofobia – lęk przed zamkniętymi przestrzeniami
  • Mizofobia – lęk przez zanieczyszczeniami
  • Nyktofobia – lęk przed nocą, ciemnością
  • Odontofobia – lęk przed dentystą, leczeniem zębów
  • Zoofobia – lęk przed zwierzętami

Poniżej definicja DSM- 5, w której niezwykle ważna jest kwestia cierpienia generowanego przez fobię:

  1. Wyraźny lęk lub niepokój dotyczący określonego przedmiotu lub sytuacji (np. latania, wysokości, zwierząt, zastrzyków, widoku krwi). Uwaga: U dzieci lęk lub niepokój mogą być wyrażone jako płacz, napady złości, zamieranie w jednej pozycji lub przywieranie do innej osoby.
  2. Przedmiot lęku lub sytuacje fobiczne niemal zawsze wywołują natychmiastowy lęk lub niepokój.
  3. Pacjent unika przedmiotu budzącego lęk lub sytuacji fobicznej, w innym wypadku występuje silny lęk lub niepokój.
  4. Nasilenie lęku lub niepokoju jest nieadekwatne do poziomu zagrożenia, jakie niesie ze sobą określony przedmiot lub sytuacja i do kontekstu społeczno-kulturowego.
  5. Lęk, niepokój i unikanie są utrwalone i zwykle trwają 6 miesięcy lub dłużej.
  6. Lęk, niepokój i potrzeba unikania powodują znaczące kliniczne cierpienie lub upośledzenie funkcjonowania w sferze społecznej, zawodowej i innych ważnych obszarach.

Przyczyny fobii prostych

Nie lekceważąc czynników biologicznych, należy podkreślić, że w przypadku fobii prostych niezwykle adekwatna jest teoria uczenia się, mówiąca o tym, że objawy lęku są zachowaniami wyuczonymi.

Teoria uczenia się daje także dużą dawkę nadziei i jest podstawą terapii. Bowiem jeśli fobia prosta jest czymś wyuczonym, to jak w przypadku każdej rzeczy, której się nauczyliśmy, można ją ‘nadpisać’ nowymi emocjami, umiejętnościami, przekonaniami i doświadczeniami.

You might be interested:  Mykobakterioza – przyczyny, objawy i leczenie mikobakteriozy

Leczenie fobii swoistych online

Leczenie farmakologiczne nie jest metodą pierwszoplanową i stosuje się je rzadko.

Najskuteczniejszą, najlepiej przebadaną i dającą trwała poprawę terapią fobii swoistych jest terapia poznawczo-behawioralna.

Skuteczność jest wysoka, a gwarantuje ją: determinacja i zaangażowanie pacjenta, jasno rozpoznany problem i cel terapii oraz wyuczenie alternatywnych strategii radzenia sobie z lękiem.

Terapia zawiera:

  • czynnik poznawczy:
  • skonceptualizowanie jak działa lęk u danej osoby, czyli z jakimi myślami lękowymi, emocjami, przekonaniami i konsekwencjami jest u pacjenta związany
  • poszerzeniu wiedzy o tym, jak atawistycznie reagujemy w lęku i jaka jest dziś funkcja lęku w naszym życiu
  • czynnik behawioralny:
  • doświadczanie, którego celem jest nadpisanie nad dotychczasowymi lękowymi reakcjami emocjonalnymi i zachowaniami nowych przeżyć, kompetencji i reakcji oraz znacznie zmniejszenie intensywności odczuwania napięcia i strachu
  • behawioralny aspekt terapii obejmuje systematyczną desensytyzację (odwrażliwianie, czyli oswajanie reakcji lękowej poprzez stopniowe konfrontowanie się z sytuacjami/przedmiotami budzącymi lęk lub ich ‘złagodzonymi wersjami’. Stosuje się tu wiele technik pracy z lękotwórczą sytuacją/przedmiotem: techniki wyobrażeniowe, modelowanie, eksperymenty, itp. Istotne jest to, że terapeuta aktywnie towarzyszy pacjentowi w radzeniu sobie z trudnością, stanowi wsparcie i motywuje, a często też dokumentuje swoim zachowaniem, że sytuacje/przedmioty fobiczne są obiektywnie niezagrażające i modeluje zachowania, do których naśladowania zaprasza pacjenta.

Literatura

  • American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®). American Psychiatric Pub.
  • Morrison, J. (2016). DSM 5- bez tajemnic. Praktyczny przewodnik dla klinicysty. Tłum Robert Andruszko. Kraków; Wydawnictwo UJ.
  • Salkovskis, P. (2016). Wykład ‘Najnowsze trendy psychoterapii zaburzeń lękowych’. Warszawa: AMiE

Androfobia – zaburzenie lękowe w postaci fobii przed mężczyznami

W samym znaczeniu słowa androfobia jest zawarta cała kwintesencja tego stanu lękowego. Wywodzi się ono z greki, która obok łaciny jest jedną z matek współczesnego nazewnictwa specjalistycznego, w tym wielu nazwy chorób.

Nazwa ta składa się z dwóch członów, tworzących jedną całość. Mamy tutaj przedrostek andros, który oznacza mężczyznę, natomiast druga część, czyli phobos, to nic innego jak strach.

W taki też sposób najprościej przedstawić ogólną charakterystykę stanu, w którym może znaleźć się osoba cierpiąca na tego typu zaburzenia.  

Androfobia co to takiego? Jeżeli szukamy odpowiedzi na to pytanie, prawdopodobnie podejrzewamy taki stan u siebie, bądź u kogoś z najbliższego naszego środowiska. Wszystkie zaburzenia lękowe o różnorakim podłożu są w dzisiejszym świecie spotykane na każdym kroku.

Sami nie zdajemy sobie sprawy, iż pojedynczy przedmiot w nieokreślony bliżej sposób może wywołać u nas strach.

Kobiety, czy też mężczyźni, którzy zawsze czują się wielce niekomfortowo w towarzystwie innych mężczyzn mogą zadać sobie pytanie – androfobia co to jest? Odpowiedź często klasyfikuje ich do tej jednostki chorobowej o podłożu lękowym.

Androfobia zatem będzie dużym, wręcz chorobliwym lękiem przed mężczyznami, który może prowadzić do anormalnych zachowań wywołanych odczuwanym wstrętem lub też strachem. Co ważne na fobię tego rodzaju cierpią zarówno kobiety jak i mężczyźni. Nie jest ona przypisywana jedynie płci przeciwnej jak dość często jest to szufladkowane.

Lęk przed osobami płci męskiej częstokroć mylony jest z tak zwaną mizoandrią (inaczej mozioandryzm lub mizandria), pojęcia to również pochodzi z języka greckiego i oznacza nienawiść skierowaną w stosunku do mężczyzn. Mylącym jest także stwierdzenie, że androfobia dotyka tylko płci przeciwnej. W takim przypadku mamy do czynienia z tak zwaną heterofobią, której nazwa odnosi się też do innych fobii, jest ona wieloznaczna.  

Definicja androfobii jest zazwyczaj przedstawiana w bardzo ogólnikowych tezach. Zapewne jest to spowodowane faktem, iż mamy tutaj tylko jedno silne założenie, charakteryzujące stan, który odpowiada za tą jednostkę zaburzenia lękowego.

Według definicji Powszechnej Encyklopedii PWN, hasło androfobia znajduje się w sekcji biologii i jest zdefiniowane jako – “chorobliwy wstręt do mężczyzn”. Do tego pojęcia możemy snuć wiele domysłów.

Gdzie zaczyna się poziom chorobliwego wstrętu? Czy bagatelizować go w stopniu niewielkim? Co jeśli zaczyna on ewoluować w znacznie poważniejsze stadium? Możemy złożyć to w jedno zasadnicze pytanie – kiedy zaczyna się choroba w takim razie? Czy jesteśmy tylko źli na osoby płci męskiej, przykładowo przez jakieś wydarzenie w naszym życiu, czy może odczuwamy do nich wstręt, charakterystyczny dla androfobii? Musimy najpierw dogłębnie przyglądnąć się objawom i przyczyną tego zaburzenia lękowego, o czym będzie poniżej. Natomiast, jeżeli nasze interakcje w środowisku społecznym są niezmiernie utrudnione przez strach przed mężczyznami, powinniśmy niezwłocznie udać się do lekarza psychiatry.

Objawy androfobii są zazwyczaj standardowe i podobne do innych fobii, różnicą jest zawsze czynnik je wywołujący. Jeżeli przyznamy, iż definicja androfobii jest nam już znana i w odpowiednim stopniu przyswojona, możemy ją przełożyć na wspomniane, rzeczywiste objawy osoby objętej takim schorzeniem. Jakie są zatem podstawowe symptomy:

  • bezdech i duszności – stan, w którym nie potrafimy złapać poprawnie oddechu,
  • trudności w mówieniu – nie możemy wydusić słowa, bądź też zaczynamy ogromny słowotok, który często jest niepoprawny ale ma na celu odwrócenie uwagi potencjalnego rozmówcy od naszego lęku,
  • zawroty głowy,
  • całkowite tracenie kontroli nad sobą i swoim ciałem, a także niezdolność do koncentracji,
  • kołatanie serca,
  • nudności,
  • drżenie i pocenie rąk, bądź całego ciała,
  • ostateczne są – silne ataki lęku, czy też omdlenia.

Niekiedy mogą występować całkowicie inne i nieoczywiste objawy androfobii. 

Androfobia i przyczyny jej stanu mogą być bardzo głęboko zakorzenione w naszym umyśle, ale z drugiej strony może ona zostać wywołana nietypowym bodźcem.

Na temat tego stanu chorobliwego lęku przed mężczyznami nie ma zbyt wielu badań, jest on raczej traktowany jako jedna z fobii lękowych i ogólnie obrazowany. Jeżeli chodzi o termin – androfobia przyczyny, najczęściej wymieniane są tutaj traumatyczne wydarzenia.

Przeszłość ma decydujące znaczenie, czyli będą one się wywodzić zazwyczaj z czasów naszego dzieciństwa lub młodzieńczych. Jako powody głównie wymienia się:

  • molestowanie seksualne przez mężczyznę 
  • znęcanie się – również przez oprawcę płci męskiej, nad kimś kto w konsekwencji zaczyna odczuwać anormalny strach 
  • dodatkowo, co ostatnio zostało włączone do przyczyn androfobii – to wpływ mediów. Chodzi tutaj o sytuację, w której informacje dostępne w telewizji lub internecie na temat okrutnych przestępstw dokonanych przez mężczyzn wywołują u odbiorcy chorobliwy strach przed wszystkimi mężczyznami.  

Androfobia jak leczyć ją skutecznie i stosunkowo szybko – jest to zapewne pierwsze pytanie, które przychodzi nam do głowy po rozpoznaniu. Jak w przypadku każdego zaburzenia lękowego nie obejdzie się bez wizyty u lekarza psychiatry lub psychologa/terapeuty.

Odpowiednia terapia powinna być wspomagana przez rodzinę oraz osoby bliskie pacjentowi, wtedy też ma ona większe szanse na pozytywne zakończenie. Najważniejszym czynnikiem będzie tutaj samo nastawienie do leczenia osoby dotkniętej androfobią. Zazwyczaj zostaje zastosowana metoda poznawczo-behawioralna.

Leczenie może odbywać się podczas normalnej egzystencji w społeczeństwie lub też na oddziale zamkniętym. Terapia może zostać wspomagana odpowiednimi lekami, antydepresantami. W przypadku tego schorzenia o lekkim stadium możliwe jest zastosowanie hipnozy.

Będzie to stanowiło nieco alternatywny sposób leczenie i konieczne jest skonsultowanie takiej metody z lekarzem.

W XXI wieku kobiety heteroseksualne, których dotyczy ten problem świadomie nie wiążą się z żadnym mężczyzną tylko i wyłącznie ze względu na strach, który w nich tkwi latami i jest pogłębiany przez wzgląd na brak rozpoznania i odpowiedniego leczenia.

Osoby objęte tą dolegliwością muszą spotykać się z czynnikiem wywołującym lęki na każdym kroku. Mężczyzn widzą w pracy, sklepie, czy też na ulicy.

Zaburza to ich prawidłowe interakcje w społeczeństwie, zatem nie warto jest tłumić podejrzenie androfobii w sobie – należy niezwłocznie udać się na terapię.  

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *