Błyski w oku – przyczyny, objawy, badanie, leczenie

Męty ciała szklistego mogą w znacznym stopniu utrudniać widzenie. Najczęstsze skargi pacjentów – to spostrzeganie wielokształtnych, zmiennych cieni, okresowe zamazywanie się obrazu zależne od ustawienia oka, widzenie przedmiotów ‘przez folię, wodę, dym’. Niekiedy objawy te mogą być bardzo dokuczliwe, bardziej niż wynikałoby to z badania okulistycznego. 

Istnienie mętów nie grozi bezpośrednio utratą wzroku, ale ich pojawienie się może być krytycznym momentem powstawania chorób oka mających wpływ na przyszłe widzenie.

 Jest to związane ze stanem ciała szklistego oraz chorobami towarzyszącymi mętom.

Według raportu Journal of the American Medical Association z 2009 roku, nagłe pojawienie się zmętnień i wrażenia błysków, może oznaczać tworzenie się odwarstwienia lub otoworu siatkówki siatkówki u jednego na siedmiu badanych !

Męty najczęściej współistnieją z rozwodnieniem, odłączeniem, krwotokiem lub zapaleniem ciała szklistego.

Rozwodnienie (łać . synereza, rozpływ, upłynnienie) – Ultrasonograficzne cechy rozwodnienia ciała szklistegoto zmiana konsystencji ciała szklistego wskutek utraty kwasu hialuronowego i depolimeryzacji sieci włókien kolagenowych.

Utrzymywane wcześniej przez kwas hialuronowy cząsteczki wody przemieszczają się do centrum, tworząc łączące się zbiorniki. Pojawiają się przestrzenie rozpuszczonego ciała szklistego ze zwiększoną krętością włókien kolagenowych. Następuje jego uwodnienie. Proces zwykle zaczyna się po 40 r.

ż, ale w wieku 20 r.z. dotyczy już 20% objętości. Upłynnienie ciała szklistego występuje częściej u kobiet, w krótkowzroczności, w zwyrodnieniu barwnikowym siatkówki, w stanach zapalnych oka, po urazach i zabiegach chirurgicznych oka.

Wraz z utratą objętości żelu pojawiają się siły kurczliwe prowadzące do zapadania się kory ciała witralnego i odłączania się go od siatkówki.

Błyski w oku – przyczyny, objawy, badanie, leczenie

Tylne odłączenie ciała szklistego (ang. PVD, posterior vitreous detachment) Jest to oddzielenie tylnej błony ciała witralnego od siatkówki i zapadnięcie się jego kory. Rozwodnione centralnie ciało szkliiste nie jest w stanie podtrzymać jego obwodowej, ciężkiej kory.

Dowiedziono także, że część ciała szklistego migruje z centrum i przedostaje się do przestrzeni pozahialoidalnej przez otwory w błonie hialoidalnej tylnej. Odłączenie ciała szklistego w OCTProces ten przebiega bez bólu i bez zauważalnych zakłóceń widzenia. Może się pojawić w każdym wieku, z różną intensywnością.

Prawdopodobnie przyczyną są zaburzenia metaboliczne powodujące uszkodzenie protein, denaturacja przez wolne rodniki tlenowe, skłonności dziedziczne, oddziaływanie elektrostatyczne kolagenu pozbawione kwasu hialuronowego. Sugerowano także zaburzenie makromolekuł strukturalnych na powierzchni włókien kolagenu i samego kolagenu.

Wyróżnia się: całkowite tylne odłączenie bez zapadnięcia się, całkowite tylne odłączenie z zapadnięciem, częściowe tylne odłączenie z pogrubieniem kory tylnej, częściowe tylne odłączenie bez pogrubienia kory tylnej, rozwarstwienie ciała szklistego. Proces PVD trwa zwykle 6 tygodni.

Jego częstość wśród pacjentów w wieku poniżej 50 r.z wynosi 10%, w wieku 70 lat wynosi 63%. W oczach bezsoczewkowych – PVD posiada już prawie 100% chorych. poniżej 30 r.z. – rzadko, pomiędzy 30-59 – 27%, powyżej 60 r.z.-63%.

Powstanie PVD mogą przyśpieszyć urazy oka, zapalenia, krótkowzroczność zwyrodnienie barwnikowe siatkówki, operacje okulistyczne, choroby szklistkowo-siatkówkowe. Podstawą mojej wiedzy jest wieloletnia praca kliniczna…

Błyski w oku – przyczyny, objawy, badanie, leczenie

PVD towarzyszy wrażenie błysków światła – tzw. fotopsje, opisywane przez pacjentów jako wrażenia błyskawic, iskier lub świecących obręczy. Błyski mogą poprzedzać lub towarzyszyć pojawianiu się dużego mętu. Czasami pacjenci obserwują także tzw. efekt pajęczyny.

 Występuje on przy odłączaniu się ciała szklistego od siatkówki, gdy jego krawędź jest grubsza i pacjent widzi światło – jak przez pajęczynę. Zjawisko to znika wraz z oddalaniem się ciała szklistego od siatkówki. PVD ma charakter łagodny i nie wymaga leczenia, nie jest objawem choroby.

Jednak w przypadku nieprawidłowych połączeń szklistkowo-siatkówkowych PVD może odegrać decydującą rolę w powstaniu krwotoku  do ciała szkistego oraz przedrać siatkówki.

Niekiedy odłączenie może przebiegać gwałtownie – jako ostre objawowe odłączenie ciała szklistego(nagłe przepłynięcia rozwodnionego żelu do przestrzeni pozaszklistkowej i natychmiastowe odłączenie kory tylnej od siatkówki). Występują wówczas intensywne wrażenia błysków światła, nagle pojawaijące się męty, krwotok. 

Błyski w oku – przyczyny, objawy, badanie, leczenie Błyski w oku – przyczyny, objawy, badanie, leczenie

Czasami obserwuje się tzw. niepełne odłączenie ciała szklistego w zespole szklistkowo-plamkowym. Występuje wówczas okresowe krzywienie się obrazu.

Krwotok do ciała szklistego może być przyczyną dużych mętów lub wrażenia ‘deszczu’ drobnych zmętnienień. Jego etiologia jest związana m.

in z powstaniem otworów w siatkówce bez odwarstwienia (12-17%), tylnym odłączeniem ciała szklistego (8-12%), przedarciowym odwarstwieniem siatkówki (4-10%).

Wylew krwi do wnętrza oka w takich przypadkach wskazuje na trakcje w miejscach ścisłego przyleganie siatkówki i ciała szklistego przy jego podstawie lub w obrębie zmian zwyrodnienia kraciastego. 

Zapalenie płaskiej części ciała rzęskowego (łać. pars planitis), zapalenie ciała szklistego, stwardnienie rozsiane, borelioza, toxokarioza lub sarkoidoza mogą także przebiegać z pojawieniem się mętów. Obserwuje sie wówczas zagęszczenia ciała szklistego u jego podstawy widoczne jako ‘kule śnieżne’

Błyski w oku – przyczyny, objawy, badanie, leczenie

 W przypadku zauważenia zmętnień w polu widzeniu, widzenia ‘przez folię’, wrażenia błysków światła, nagłej utraty ostrości wzroku – zgłoś się do mojego Centrum.

Zmętnienia ciała szklistego można leczyć …

Nagła utrata widzenia – przyczyny i objawy

Nagła, bezbolesna utrata widzenia to stan, który może mieć wiele przyczyn. By je odróżnić konieczne jest wykonanie specjalistycznych badań.

 

Nagła utrata i pogorszenie wzroku – przyczyny

Błyski w oku – przyczyny, objawy, badanie, leczeniePrzyczyną nagłej, jednostronnej, bezbolesnej utraty wzroku lub pogorszenia widzenia mogą być:

 

  • odwarstwienie siatkówki – oddzielenie warstwy sensorycznej od nabłonka barwnikowego siatkówki przez płyn, który dostał się tam przez przedarcie lub otwór w siatkówce. Czynnikiem ryzyka wystąpienia odwarstwienia siatkówki są: wysoka krótkowzroczność powyżej 6 D, obwodowe zwyrodnienie siatkówki, brak soczewki w oku po operacji zaćmy lub urazie, obecność sztucznej soczewki w oku, urazy gałki ocznej i głowy, zespół Marfana, Ehlersa i Danlosa, Stricklera, istnienie odwarstwienia siatkówki w drugim oku lub u członków rodziny;
  • zator – zamknięcie, niedrożność tętnicy środkowej siatkówki w zależności od miejsca gdzie dochodzi do zatoru może wystąpić w pniu głównym tętnicy środkowej, w gałęzi tętnicy środkowej lub w tętnicy rzęskowo-siatkówkowej. Zator utrzymujący się przez 1-2 godziny prowadzi do nieodwracalnej martwicy komórek siatkówki. Najczęstszą przyczyną zatoru są: zmiany miażdżycowe, zatory cholesterolowe, wapniowe, włóknikowo-płytkowe, pochodzący z serca materiał zatorowy. Choroby takie jak: nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, cukrzyca, migotanie przedsionków, koagulopatie, zapalenie wsierdzia, choroby zastawek, choroby związane z nadmierną krzepliwością, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, guzkowate zapalenie tętnic czy stosowanie doustnej antykoncepcji mogą predysponować do zatoru tętnicy środkowej siatkówki;
  • zakrzep naczyń żylnych siatkówki – spowodowany może być uciskiem żyły przez zmienioną miażdżycowo tętnicę środkową siatkówki i/lub blaszkę sitową, zaburzenia przepływu krwi w organizmie prowadzące do zastoju krwi i tworzenia skrzepu, zwyrodnienia, procesy zapalne wewnątrz naczyń żylnych, nadmierną krzepliwością krwi. Zakrzepom sprzyja: nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, hiperlipidemia, hiperhomocysteinemia, palenie tytoniu, otyłość, zespoły wzmożonej lepkości krwi, uraz gałki ocznej, druzy i obrzęk tarczy nerwu II, przetoka tętniczo-żylna, malformacje tętniczo-żylne, jaskra;
  • neuropatia zapalna nerwu wzrokowego – odcinka pozagałkowego związanego z demielinizacją nerwu wzrokowego lub wewnątrzgałkowego (tarczy nerwu wzrokowego lub nerwu wzrokowego i siatkówki) częściej występującego u dzieci i mającego charakter obustronny, łączący się z bólem głowy. Zapalenie pozagałkowej części nerwu wzrokowego przebiega w formie remisji i nawrotów i w większości przypadków po kilku latach pojawiają się objawy stwardnienia rozsianego. Może też występować samoistnie, jako zmiana izolowana. Do przyczyn zapalenia nerwu wzrokowego zalicza się m.in.: choroby zakaźne, szczególnie wirusowe, mononukleoza zakaźna, toksoplazmoza, borelioza, odczyny poszczepienne, kiła, koklusz, ospa wietrzna, choroba kociego pazura, nagminne zapalenie ślinianek przyusznych, choroby związane z zapaleniem opon mózgowych, białaczka;
  • neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego – niedokrwienie przedniej lub tylnej części nerwu wzrokowego. Przednie niedokrwienie związane jest z częściowym lub całkowitym niedokrwieniem wewnątrzgałkowego odcinka nerwu wzrokowego spowodowane zaburzeniami przepływu przez tętnice rzęskowe tylne krótkie. W postaci tętniczej choroba ta występuje w przebiegu olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic. Najczęściej jednak występuje neuropatia w postaci nietętniczej, a jej powstawaniu sprzyja: nadciśnienie tętnicze, niskie ciśnienie tętnicze, miażdżyca, cukrzyca, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawek, migrena, choroby hematologiczne, hipercholesterolemia. Istotne też są nocne spadki ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia przepływu krwi w nerwie wzrokowym w czasie znieczulenia ogólnego. Tylna niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego wywołana jest zaburzeniami w ukrwieniu tego odcinka nerwu wzrokowego.
  • neuropatia toksyczna nerwu wzrokowego – związana jest z zastosowaniem substancji toksycznych, niepożądanym działaniem niektórych leków lub nieprawidłowym odżywianiem. Może wynikać z nadużywania alkoholu, tytoniu, niedoboru witamin z grupy B, kwasu foliowego, niedożywienia. Do grupy leków mogących wywołać reakcję toksyczną należą: etambutol, izoniazyd, amiodaron, tamoksyfen, izotretynoina, sulfonamidy, linezolid, chloramfenikol, chlorochina, chinina, streptomycyna, metotreksat, winkrystyna.
  • krwawienie wewnątrzgałkowe w komorze ciała szklistego – głównie jako skutek chorób naczyniowych siatkówki lub w przedniej komorze oka z powodu tępych lub ostrych urazów, wskutek przebytych zabiegów operacyjnych, niedokrwienia gałki ocznej, neowaskularyzacji tęczówki, zatoru tętnicy środkowej siatkówki, nieprawidłowej budowy ścian naczyń tęczówki w chorobach nowotworowych.
You might be interested:  Angina ludwiga – przyczyny, objawy, badania, rozpoznanie, leczenie, rokowanie

Przejściowe zaniewidzenie może mieć charakter jednostronny lub obuoczny.

Może trwać od kilku sekund do kilku godzin i być spowodowane zaburzeniami siatkówki, nerwu wzrokowego lub pozostałych części drogi wzrokowej i kory wzrokowej m.in.

przez: niedokrwienie, skurcz naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, guzy w szczycie oczodołu, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, urazy, migrenę, padaczkę.

Jednooczne zaniewidzenie najczęściej jest skutkiem zaburzeń ukrwienia w obszarze zaopatrywanym ze strony tętnic szyjnych. Zaniewidzenie obuoczne jest skutkiem zaburzeń krążenia podstawno-kręgowego.

 

Przyczyna utraty widzenia Objawy
Odwarstwienie siatkówkiNagłe, bezbolesne pogorszenie widzenia i ubytki w polu widzenia w postaci ciemnej „kotary, zasłony”, które początkowo dotyczą tylko części pola widzenia. Wraz ze wzrostem obszaru odwarstwienia ubytek postępuje, po zajęciu plamki prowadzi do całkowitej utraty widzenia. Przedarcie siatkówki często poprzedza pojawienie się błysków w oku lub nowych męt w polu widzenia.
Zator tętnicy środkowej siatkówkiGwałtowne, bezbolesne zaniewidzenie. Może poprzedzać je przejściowe zaniewidzenie. W badaniu dna oka widoczne jest znaczne zwężenie naczyń tętniczych z zatrzymaniem strumienia krwi, siatkówka jest blada, matowa, obrzęknięta, występuje objaw „czerwonej wisienki”.
Niedrożność (zakrzep) naczyń żylnych siatkówkiNagłe, bezbolesne pogorszenie widzenia aż do jego całkowitej utraty. Przy nasilonych zmianach mogą wystąpić zaburzenia reakcji źrenic na światło świadczące o dużym niedokrwieniu siatkówki. Na dnie oka widoczne są kręte i poszerzone naczynia żylne, liczne krwotoki siatkówkowe, obrzęki, „kłębki waty” zajmujące obszar siatkówki.
Neuropatia zapalna nerwu wzrokowego. Pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowegoNagłe zaniewidzenie połączone z bólem oka lub bólem pozagałkowym nasilającym się przy ruchach oka. Niekiedy może wystąpić ból w okolicy czołowej oraz tkliwość gałki ocznej. Do innych objawów zalicza się: zaburzenie rozpoznawania barw, mroczek centralny lub centrocekalny w polu widzenia, źrenica Marcusa Gunna.
Neuropatia zapalna nerwu wzrokowego. Wewnątrzgałkowe zapalenie nerwu wzrokowegoNagłe zaniewidzenie połączone z bólem oka lub bólem pozagałkowym nasilającym się przy ruchach oka. Na dnie oka obrzęk tarczy nerwu II z zatarciem granic, płomykowate wybroczyny, poszerzone i kręte naczynia żylne. W zapaleniu nerwu II i siatkówki widoczny jest obrzęk plamki i wysięki wokół dołka (figura gwiaździsta).
Neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego. Postać nietętniczaNagła bezbolesna utrata widzenia bez objawów poprzedzających. Na dnie oka widoczny sektorowy obrzęk tarczy nerwu wzrokowego (szczególnie w górnych sektorach).
Neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego. Postać tętniczaW przebiegu olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic objawami są: nagłe znaczne jednostronne pogorszenie widzenia z towarzyszącym bólem wokół oka, czasami zaniewidzenie jednooczne i błyski światła. Na dnie oka widoczna jest blada, obrzęknięta, uniesiona i z zatartymi granicami tarcza nerwu II, towarzyszą jej drobne płomykowate krwotoki. Po ok 6-8 tygodniach obrzęk tarczy ustępuje, a tarcza ulega atrofii, staje się kredowobiała, płaska o wyraźnych granicach. Występują ubytki w dolnej części pola widzenia (nie przekraczające południka poziomego). Innymi objawami są: bóle żuchwy i języka podczas mówienia i żucia, bóle głowy głównie w okolicy skroniowej, osłabienie, brak apetytu, utrata masy ciała, dreszcze, gorączka, bóle wielomięśniowe.
Postać nietętniczna tylnej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowegoNagle pojawiający się spadek ostrości wzroku w jednym oku, rzadziej w obu, zaburzenia odruchu źrenicznego, prawidłowy obraz tarczy nerwu II z cechami zaniku prostego nerwu wzrokowego w 4-6 tygodniu od wystąpienia pierwszych objawów, zmiany w polu widzenia o różnym charakterze, nieprawidłowy wynik badania wzrokowych potencjałów wywołanych.
Neuropatia toksyczna nerwu wzrokowegoNagłe, czasami stopniowe obustronne pogorszenie widzenia, widzenie „przez mgłę” obejmujące centralną część pola widzenia, ubytki w polu widzenia centralnego lub centrocekalnego, dyschromatopsja, obustronne rozszerzenie źrenic, osłabiona reakcja na światło, niewielki obrzęk, przekrwienie tarczy i jej zblednięcie w części skroniowej. W zatruciu alkoholem metylowym występuje osłabienie lub brak odruchu na światło często obuoczne oraz towarzyszący temu gwałtowny spadek ostrości wzroku (w wyniku toksycznego zaniku nerwów wzrokowych), ksantopsja (widzenie w kolorze żółtym), duże ubytki w polu widzenia.
Krwawienie do komory ciała szklistegoBezbolesne gwałtowne pogorszenie ostrości wzroku, pojawienie się dużej ilości mętów w polu widzenia, bywa, że zmiany te poprzedzają błyski w polu widzenia.
Krwawienie w przedniej komorze oka (krwistek)Nagłe pogorszenie ostrości wzroku gdy krew przesłania oś widzenia, menisk krwi w dole przedniej komory, niekiedy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego i towarzyszący mu ból oka.
Przejściowe zaniewidzenieZaniewidzenie jednooczne i przemijający atak niedokrwienny zaczyna się nagle, trwa ok 2-30 minut i szybko mija bez dolegliwości bólowych. W zaniewidzeniu jednoocznym występują „szare lub czarne zasłony” postępujące od obwodu do centrum pola widzenia co trwa kilka minut. Po ok. 10 do 30 minut widzenie wraca do normy.

 

Nagła utrata widzenia – Jak postępować?

Z racji tego, że utrata widzenia to stan potencjalnie zagrażający trwałą utratą wzroku w momencie wystąpienia niepokojących objawów konieczne jest natychmiastowe udanie się do szpitalnego oddziału ratunkowego lub poradni specjalistycznej.

Diagnozę stawia się na podstawie: szczegółowego wywiadu medycznego dotyczącego pojawienia się objawów, ich przebiegu, wcześniejszych chorób oczu, chorób ogólnych, zażywanych leków, ocenia się ostrość wzroku, bada: reakcję źrenic, pole widzenia, dno oka, widzenie barwne, mierzy ciśnienie wewnątrzgałkowe, ocenia gałkę oczną w lampie szczelinowej. Niekiedy badania te uzupełnia się: ultrasonografią gałki ocznej, tomografią, angiografią, badaniami neurookulistycznym i elektrofizjologicznym.

   

Artykuł powstał w oparciu o publikacje naukowe i stanowi integralną część Poradnika Optometrysty. Masz problemy ze wzrokiem? Skontaktuj się z naszym zespołem optometrystów lub poradź się swojego okulisty. Zagadnienia prezentowane w artykule, szczególnie w przypadku problemów ze wzrokiem, należy skonsultować ze specjalistą.

Realizacja – zespół optometrystów Szkla.com.

źródła informacji:

  • [1] Grosvenor T. Optometria. Wydawnictwo Elesevier Urban & Partner. Wrocław 2011
  • [2] Kański J., Bowling B. Okulistyka kliniczna. Wydawnictwo Elesevier Urban & Partner. Wrocław 2013.
  • [3] Pod redakcją Riordan-Eva P., Whitcher J. Okulistyka Vaughana i Asbury'ego. Wydawnictwo CZELEJ Sp. z o.o. Lublin 2011.

   

Podobne artykuły:

 

Wylew w oku – objawy, przyczyny i leczenie. Czy pęknięte naczynko w oku to powód do niepokoju?

Błyski w oku – przyczyny, objawy, badanie, leczenie Wylew w oku najczęściej nie stanowi powodu do niepokoju. Niekiedy jednak może świadczyć o poważnych problemach ze zdrowiem. 123rf.com

Wylew w oku to częsta przypadłość, którą jest także określana jako pęknięte naczynko w oku lub pęknięta żyłka w oku. U części pacjentów wzbudza lęk przed chorobą lub utratą wzroku. W większości przypadków nie ma jednak powodów do obaw. Objawy wylewu znikają samoistnie po maksymalnie kilkunastu dniach.

Wylew podspojówkowy to stan, w którym ma miejsce wynaczynienie krwi pod spojówkę. W efekcie oko staje się czerwone – widoczna jest plama krwi znajdująca się na tle białej twardówki. Objawem towarzyszącym może być podniesienie się spojówki oraz subiektywne wrażenie obrzęku pod powieką.

You might be interested:  Bezmózgowie – przyczyny, objawy, badania, leczenie

Część pacjentów odczuwa również nieznaczny ból. W większości przypadków pęknięte naczynko w oku nie przyczynia się do zaburzeń widzenia i nie jest zauważalna żadna wydzielina. Pęknięta żyłka w oku może prowadzić do pojawienia się wybrzuszenia na powierzchni oka.

Czerwona plamka w oku przybiera z czasem brązowy, a później żółty kolor, po czym całkowicie znika.

Wylew podspojówkowy – przyczyny

Wylew do oka najczęściej jest rezultatem nagłego zwiększenia się ciśnienia krwi. Może jednak wynikać również z wielu innych powodów, do których zalicza się:

  • Kaszel.
  • Kichanie.
  • Nadmierny wysiłek fizyczny.
  • Zmęczenie.
  • Wymioty.
  • Miażdżyca.
  • Cukrzyca.
  • Nieprawidłowa krzepliwość krwi.
  • Podrażnienie oka przez ciało obce (np. szkło soczewki kontaktowej).
  • Zatarcie oka dłońmi.
  • Ucisk przez soczewki kontaktowe.
  • Uraz oka lub głowy.
  • Zabieg okulistyczny.
  • Zapalenie spojówek.
  • Białaczka.
  • Anemia.
  • Uwarunkowania genetyczne.
  • Przyjmowanie niektórych leków.
  • Wahania hormonalne.
  • Zbyt intensywne, długotrwałe wpatrywanie się w ekran monitora, telewizora lub telefonu.
  • Praca w warunkach niedostatecznego oświetlenia.

W przypadku wystąpienia jedynie typowych objawów wylew w oku nie stanowi dla pacjenta żadnego poważnego zagrożenia i nie jest konieczna wizyta u lekarza. Pęknięte naczynka w oku wymagają jednak interwencji specjalisty, jeżeli oprócz czerwonej plamki widoczne są inne niepokojące symptomy, takie jak zwłaszcza:

  • Silny ból.
  • Wydzielina z oka.
  • Pogorszenie ostrości wzroku.
  • Podwójne widzenie.
  • Falowanie.
  • Wrażenie falowania obrazu.
  • Błyski w oku.

Interwencja medyczna staje się również konieczna wtedy, gdy pęknięte naczynko w oku jest spowodowane urazem głowy czy gałki ocznej. Wówczas konieczne może okazać się przeprowadzenie badania ultrasonograficznego oka.

Konsultacja z lekarzem jest także zalecana u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym – zasadne mogą okazać się zmiany pod względem rodzajów lub dawek przyjmowanych leków.

Do okulisty warto udać się również wtedy, gdy wylew w oku nie ustępuje samoistnie po upływie 14 dni.

Wylew do oka – leczenie

Czerwone oko może wzbudzać niepokój, lecz najczęściej sporadyczne wylewy w oku nie powinny stanowić powodu do obaw. Należy odczekać aż dojdzie do samoistnego wchłonięcia krwi oraz zasklepienia naczyń. Można jednak stosować metody przyśpieszające ten proces.

Zasadne jest zwłaszcza stosowanie kropli nawilżających oraz środków wzmacniających ściany naczyń oka. Uczucie ulgi w przypadku objawów towarzyszących przyniosą preparaty do oczu typu „sztuczne łzy”.

W leczeniu pękniętych naczynek w oku pomocne są także pochodne trokserutyny, preparaty wapna oraz resorbentia.

Aby zapobiec powtarzaniu się epizodów wylewów do oka, warto przestrzegać podstawowych zasad profilaktyki. Przede wszystkim nie należy dopuszczać do tego, aby dochodziło do urazów oczu.

Istotne jest w tym przypadku zwłaszcza prawidłowe dobranie rozmiaru soczewek kontaktowych przez osoby korygujące w ten sposób wadę wzroku.

Powinny one zachować również szczególną ostrożność podczas zdejmowania i zakładania szkieł.

W celu zmniejszenia ryzyka pęknięcia naczynek w oku ważne jest kontrolowanie ciśnienia tętniczego. Osoby zażywające leki na nadciśnienie powinny pamiętać o tym, aby stosować je zgodnie z zaleceniami lekarza.

W przypadku powstania wylewu pacjentom z nadciśnieniem nie zaleca się sięgania po niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen czy aspiryna. Mogą one doprowadzić do problemów z krzepnięciem krwi.

Warto także zadbać o wzmocnienie naczyń krwionośnych, aby ustrzec się w przyszłości przed kolejnymi wylewami w oku. W tym celu sprawdzają się zwłaszcza witamina C, preparaty z zawartością rutyny, a także rozpuszczalne wapno.

Istotne jest następnie przestrzeganie zasad zdrowego stylu życia. Należy przestrzegać zaleceń diety, bogatej w witaminę C. Spore jej ilości zawiera m.in.

cytryna, limonka, papryka, dzika róża, kiwi, pomarańcza, papaja, jarmuż, brukselka, brokuł czy czarna porzeczka. W zapobieganiu wylewom do oka pomocne jest także:

  1. Unikanie spożywania alkoholu.
  2. Redukcja stresu.
  3. Unikanie nadmiernego wysiłku fizycznego.
  4. Wysypianie się.
  5. Zadbanie o ergonomiczne warunki pracy (zwłaszcza prawidłowe oświetlenie).
  6. Częste przerwy w pracy przy komputerze.
  7. Stosowanie preparatów nawilżających oczy (tzw. sztuczne łzy).

Okulary kontra soczewki. Na co się zdecydować?

Męty w oku

Kiedy po raz pierwszy zobaczysz przemieszczające się w polu widzenia punkciki lub tzw. męty możesz się zaniepokoić, a nawet przestraszyć.

Co powinno mnie zaniepokoić? Zobaczmy!

Męty są najczęściej naturalnym zjawiskiem, choć niektóre z nich mogą wskazywać na współistniejące problemy, o których powinieneś porozmawiać ze specjalistą.

Co powinieneś wiedzieć na temat mętów i jak postępować.

Czym są męty w oku i dlaczego tam są?

Męty to niewielkie, nieregularne kształty poruszające się powoli w polu widzenia. Męty często przybierają postać:

  • Drobnych ciemnych plamek lub punkcików
  • Pasm nitek lub włókienek
  • Fragmentów pajęczyn

Męty w oku to nie złudzenie optyczne. To drobne resztki organiczne zawieszone w ciele szklistym – galaretowatej substancji wypełniającej gałkę oczną, której nadaje kształt. Czasem te poruszające się męty rzucają cień na siatkówkę. To właśnie to, co widzisz.

Co powoduje powstawanie mętów?

Najczęściej ich przyczyną są związane z wiekiem zmiany, które zachodzą w ciele szklistym.

W miarę starzenia się narządu wzroku dochodzi do zwyrodnienia ciała szklistego: ulega ono upłynnianiu, zaczyna się zapadać i oddzielać od wnętrza gałki ocznej, podczas gdy w pozostałej części żelu ciała szklistego zaczynają się tworzyć grudki. To co widzisz to właśnie cień tych nitkowatych kształtów.

Męty mogą się również pojawić, gdy ciało szkliste oddziela się od powierzchni siatkówki. Stymulacja rogówki podczas tego procesu powoduje często pojawianie się błysków w oku. W momencie oddzielenia się ciała szklistego od tarczy nerwu wzrokowego może dojść do pojawienia się tymczasowo mętów w kształcie pierścieni.

Zdarza się, że podczas tego odwarstwiania ciało szkliste pociąga za sobą siatkówkę. Odwarstwienie siatkówki prowadzi do krwotoku do ciała szklistego, czego objawem jest pojawienie się w polu widzenia rozproszonych drobnych plamek, co wymaga natychmiastowej interwencji lekarza.

Krwawienie w oku i stany zapalne będące następstwem rozdarcia siatkówki, problemów związanych z naczyniami krwionośnymi lub innych urazów powodują z reguły pojawienie się mętów. Męty to również niewielkie drobinki białek i innej materii organicznej, które utknęły w oku podczas rozwoju narządu wzroku w okresie życia płodowego.

Kiedy należy zadzwonić do specjalisty

Męty i błyski w oku wymagają niezwłocznej pomocy specjalisty, zwłaszcza jeśli pojawią się nagle. Często są one oznaką odwarstwienia siatkówki, które może prowadzić do ślepoty.

Podczas regularnych badań wzroku należy zawsze informować specjalistę o wszystkich zmianach w widzeniu i problemach z oczami, bez względu na to, czy towarzyszą im męty. Męty widoczne są czasem jedynie podczas badania wzroku, szczególnie jeśli znajdują się blisko siatkówki.

Leczenie mętów w oku

Większość mętów nie wymaga leczenia. Choć przyzwyczajenie się do nich zabiera trochę czasu i może być frustrujące, wiele osób uczy się je ignorować w miarę upływu czasu.

Jeśli natomiast męty są tak dużych rozmiarów lub są tak liczne, że utrudnia to widzenie, specjalista może zalecić zabieg chirurgiczny lub laserowy w celu ich usunięcia.

Leczenie laserowe mętów w oku

Leczenie laserowe polega na rozbiciu laserem resztek materii znajdujących się w ciele szklistym na drobniejsze i mniej widoczne cząstki.

Laserowe leczenie mętów jest nadal terapią eksperymentalną, która nie jest powszechnie stosowana. Choć u niektórych osób terapia laserowa przynosi poprawę, inni nie zauważają żadnej lub znacznej różnicy, natomiast nieprawidłowo skierowany laser może uszkodzić siatkówkę.

Chirurgiczny zabieg usunięcia mętów w oku

Witrektomia to zabieg operacyjny podczas którego lekarz usuwa ciało szkliste przez niewielkie nacięcie, a następnie w celu utrzymania kształtu gałki ocznej wypełnia ją odpowiednią substancją.

Zachodzi naturalny proces tworzenia nowego ciała szklistego, które stopniowo zastępuje wypełniacz. Witrektomia nie zawsze pozwala na całkowite usunięcie mętów w oku.

You might be interested:  Dyslalia – co to jest, rodzaje, ćwiczenia

Po zabiegu mogą powstawać nowe męty, zwłaszcza jeśli sam zabieg spowodował krwawienie i rozdarcie siatkówki.

Choć większość mętów nie jest groźna, nagłe pojawienie się mętów i błysków może stanowić ważny sygnał ostrzegawczy. W przypadku jakichkolwiek nagłych zmian w oku należy skontaktować się ze specjalistą. Ważne jest także regularne przeprowadzanie badań wzroku, które pozwolą specjaliście wykryć wszelkie zmiany i pomóc Ci w przypadku pojawienia się mętów lub innych nieprawidłowości.

Niczego w tym artykule nie należy interpretować jako porady lekarskiej, nie ma on także na celu zastąpienia zaleceń lekarskich. W przypadku szczegółowych pytań, prosimy o kontakt ze specjalistą.

Mroczki – objawy i leczenie

Mroczki przed oczami to ubytki, które występują w polu widzenia. Najprościej mówiąc, to czarne plamki, które pojawiają się najczęściej na białym tle.

Niektórzy opisują je jako robaczki czy czarne plamki, które mamy ochotę złapać przed oczami.

Warto zauważyć, że temu zaburzeniu często towarzyszą inne powikłania. Osoby, które zgłaszają się do lekarza z mroczkami przed oczami, skarżą się również na ból pod powieką, swędzenie oka, ból karku czy spadek ostrości widzenia.

Wszystkie te dolegliwości mogą być oznaką zwykłego zmęczenia, nierzadko jednak mroczki przed oczami są spowodowane poważnym stanem chorobowym.

Mroczki przed oczami – przyczyny

Mroczki przed oczami nierzadko są wywołane różnymi schorzeniami. Wśród najczęściej wymienianych znajdują się:

1. Schorzenia siatkówki – mroczki przed oczami mogą się pojawić, gdy siatkówka oka oderwie się od naczyniówki

2. Powikłania cukrzycowe – w przypadku długotrwałej cukrzycy występuje tzw. retinopatia cukrzycowa, która prowadzi do upośledzenia wzroku

3. Guz wewnątrzgałkowy – wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego pojawia wówczas, gdy guz naciska na nerw wzrokowy.

  • 4. Ciało obce w oku – objawy związane z ciałem obcym w oku związane są z nadmiernym łzawieniem, podrażnieniem i bólem czy zaburzeniami pola widzenia
  • 5. Anemia – mroczki i zawroty głowy mogą być spowodowane niedokrwistością
  • 6. Migrena – Mroczki przy migrenie objawiają się zazwyczaj jako błyski i występują na około godzinę przed atakiem
  • 7. Nadciśnienie – W tym przypadku mroczkom przed oczami towarzyszą zawroty głowy, szumy uszne czy kołatanie serca

Mroczki przed oczami – leczenie

Leczenie mroczków przed oczami w dużej mierze jest uzależnione od rozpoznanych przyczyn samej dolegliwości.

W przypadku mroczków przed oczami nie istnieje leczenie objawowe.

Zaburzenia, które są efektem niedoborów żywieniowych czy problemów z przepływem krwi, zwalcza się poprzez wprowadzenie zbilansowanej diety oraz odpowiednich środków farmakologicznych.Osoby, które zauważyły niepokojące objawy powinny natychmiast skonsultować z lekarzem okulistą i rozpocząć natychmiastowe leczenie.

W naszej placówce jest istnieje możliwość konsultacji i leczenia opisanych objawów u dr. n. med. Adama Sarzyńskiego, który jest wybitnym specjalistą w opisanej dziedzinie, członkiem Towarzystwa Okulistycznego, w tym Sekcji Wszczepów Wewnątrzgałkowych i Chirurgii Refrakcji oraz Sekcji Soczewek Kontaktowych.

Jest również autorem i współautorem publikacji w czasopismach zarówno krajowych, jak i zagranicznych oraz prac wygłaszanych na zjazdach o zasięgu krajowym i zagranicznym.

Ciągle poszerza swoją wiedzę biorąc udział w licznych zjazdach o tematyce okulistycznej i transplantologicznej.

Jest uczestnikiem corocznych międzynarodowych Kongresów Chirurgii Zaćmy i Chirurgii Refrakcji (ESCRS) oraz Amerykańskiej Akademii Okulistycznej (AAO).

Zauważyłeś u siebie lub kogoś z Twoich bliskich niepokojące objawy?Skorzystaj z konsultacji okulisty w Centrum Medycznym BetaMed.

Zadzwoń ☎ 32 420 29 00, 519 308 200

Zródło:https://www.medonet.pl/zdrowie,mroczki-przed-oczami–o-czym-swiadcza-i-jak-z-nimi-walczyc-,artykul,1732282.html

Fotopsje

Fotopsje to subiektywne wrażenia wzrokowe postrzegane jako błyski światła w polu widzenia, które jednak powstają bez udziału zewnętrznych bodźców świetlnych, a więc nie są wywołane źródłem światła.

Takie błyski są objawem, o którym nierzadko mówią pacjenci zgłaszający się do okulisty.

Fotopsje powstają w rezultacie pobudzenia siatkówki, nerwu wzrokowego lub różnych obszarów mózgu, lecz czynnikiem pobudzającym nie jest światło.

Podawane przez pacjentów opisy tych błysków są różne i zależne od miejsca i mechanizmu pobudzenia. Mogą one występować w jednym oku lub obuocznie. Czas trwania błysków bywa różny.

Mogą one pojawiać się podczas szybkich ruchów oczu lub głowy. Błyskom takim niekiedy towarzyszą bóle głowy lub nudności.

Do najczęstszych zmian wywołujących fotopsje należy odłączenie tylne ciała szklistego, którego mechanizm powstawania został omówiony w poprzednim numerze „Optyka Polskiego”.

Pacjent dostrzega okiem z odłączeniem tylnym błyski i męty, przy czym zwykle najpierw pojawiają się błyski, a męty nieco później. Błyski są konsekwencją mechanicznego pobudzania siatkówki, zwłaszcza pociągania (trakcji) siatkówki przez szklistkę w miejscach ich silniejszego przylegania. Natomiast męty są widoczne jako cienie niejednorodności ciała szklistego, które rzutują na siatkówkę.

Każdy pacjent zgłaszający występowanie błysków i mętów powinien mieć dokładnie zbadane dno oka po rozszerzeniu źrenicy.

Badanie to ma na celu wykluczenie lub stwierdzenie obecności przedarć siatkówki, które zwykle prowadzą do odwarstwienia siatkówki. Obecność przedarcia siatkówki jest wskazaniem do pilnej laseroterapii.

Jeżeli zostanie ona wykonana w odpowiednim czasie, można uchronić oko przed odwarstwieniem siatkówki.

Błyski i męty spowodowane odłączeniem tylnym ciała szklistego są postrzegane tym okiem, w którym ono wystąpiło. Błyski zwykle ustępują po kilku dniach, niekiedy tygodniach, natomiast męty pozostają. Jeżeli odłączenie tylne ciała szklistego dotyczy jednego oka, to należy liczyć się z możliwością pojawienia się go także w drugim oku.

Obecność odłączenia tylnego ciała szklistego, wykryta podczas badania za pomocą lampy szczelinowej, może zostać dodatkowo potwierdzona badaniem USG i OCT.

Inną przyczyną błysków postrzeganych przez pacjentów są choroby plamki, a zwłaszcza neowaskularna postać zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem, zwyrodnienie plamki w przebiegu wysokiej krótkowzroczności, centralna retinopatia surowicza. Błyski w tych chorobach występują w postaci migotania lub iskrzenia dostrzeganego w centrum pola widzenia.

Podrażnienie fotoreceptorów i błyski mogą pojawiać się w przebiegu zapalenia naczyniówki i siatkówki, na przykład w toksoplazmozie. Błyski mogą także dostrzegać pacjenci z czerniakiem naczyniówki lub przerzutami nowotworowymi do naczyniówki, które najczęściej pochodzą z raka sutka lub raka płuc.

Również chorobom nerwu wzrokowego, takim jak zapalenie nerwu wzrokowego czy neuropatia w przebiegu stwardnienia rozsianego, mogą towarzyszyć błyski, zwykle w postaci migotania.

Szczególnie charakterystyczne błyski pojawiają się w aurze migrenowej, zwanej także migreną oczną. Jest ona wywołana zaburzeniami ukrwienia mózgu.

Bez określonej przyczyny pacjent zaczyna dostrzegać, zwykle obuocznie, początkowo mały, błyszczący, migotliwy mroczek w obszarze obwodowym pola widzenia.

Mroczek ten stopniowo narasta, obejmując znaczną część pola widzenia, i ma kształt migocących zygzaków, dlatego jest często określany jako „mroczek w kształcie fortyfikacji”. Na koniec ten migotliwy mroczek ulega rozfragmentowaniu i zanikowi. Taki epizod aury ocznej trwa ok.

30 minut, a u części pacjentów mogą po nim występować bóle głowy o różnym nasileniu. U większości pacjentów migrena z aurą pojawia się nieregularnie i na ogół nie wymaga leczenia. Jednak w przypadkach częstych nawrotów, silnych bólów i zawrotów głowy konsultacja neurologiczna jest niezbędna.

Przyczyną błysków występujących w jednym oku może byś skurcz i ograniczenie przepływu krwi przez tętnicę środkową siatkówki. Błyskom towarzyszy wówczas znaczne, choć zwykle przemijające pogorszenie widzenia, lecz nie występują objawy neurologiczne.

Odrębną grupą fotopsji są błyski występujące w różnych chorobach centralnego układu nerwowego, takich jak guz mózgu, zapalenia mózgu, padaczka, stany po urazach głowy, stany po zażyciu niektórych substancji psychotropowych.

Błyski, ale także bardziej złożone wrażenia wzrokowe, mogą dostrzegać pacjenci z chorobami psychicznymi, jak: schizofrenia, psychozy wieku starczego, zaburzenia świadomości, depresje.

Na zakończenie pragnę podkreślić, że fotopsje dostrzegane przez pacjenta mogą mieć różny kształt, lokalizację w polu widzenia, czas trwania i natężenie. Ich opis przedstawiany przez pacjenta nie zawsze jest precyzyjny i nie powinien być czynnikiem decydującym o rozpoznaniu. Każdy pacjent, u którego występują błyski, powinien mieć dokładnie zbadane dno oka.

dr n. med. Andrzej Styszyński

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *