Ból w stawie biodrowym

Zwyrodnienie stawu biodrowego, czyli koksartroza jest częstą przyczyną bólu biodra i w wielu przypadkach kończy się operacją. Choroba postępuje wraz z upływem czasu, jednak poprzez odpowiednie leczenie możemy zwolnić jej przebieg. Właściwa i nowoczesna terapia zmniejsza ból, ochrania chrząstkę oraz poprawia ruchomość stawu.

Pozwala to na wydłużenie czasu, po upłynięciu którego operacja będzie konieczna, a lub w niektórych przypadkach na jej uniknięcie.

Jeżeli zmiany zwyrodnieniowe zaszły już za daleko i wszczepienie endoprotezy jest nieuniknione, odpowiednie leczenie pozwala znacznie zwiększyć komfort podczas oczekiwania na zabieg.

Ból w stawie biodrowym

Objawy, Przyczyny, Badania

Objawy

Ból w stawie biodrowym

  • Ból, który jest odczuwany przede wszystkim w pachwinie, biodrze i pośladku, może też promieniować do kolana. Jest najbardziej dokuczliwy rano, przy wstawaniu z łóżka, ale nasila się również podczas długiego chodzenia lub uprawiania sportu.
  • Sztywność i ograniczenie zakresu ruchu, które jest najbardziej dokuczliwe rano.
  • Pochylanie się do przodu podczas chodzenia i opieranie się na lasce
  • Chrobotanie, strzykanie i trzaskanie w biodrze
  • Zaburzenia chodu. Utykanie, kołysanie się na jedną stronę podczas chodzenia
  • Osłabienie siły mięśni uda i pośladka po stronie zwyrodnienia

Przyczyny

Ból w stawie biodrowym

  • Wrodzone wady stawu. Zdeformowany staw (dysplazja) powoduje szybsze wytworzenie się zmian zwyrodnieniowych.
  • Nierówny rozkład sił. Różnica w długości kończyn dolnych, skrzywienie boczne kręgosłupa (skolioza) lub osłabienie jednej kończyny zwiększa obciążenie jednego ze stawów.
  • Choroby stawów. Zapalenie stawu biodrowego wywołane przez takie choroby jak reumatoidalne zapalenie stawów lub dna moczanowa
  • Genetyka. Tendencja do chorób stawów może być dziedziczna.
  • Urazy stawu. Mogą to być ciężkie urazy, takie jak złamanie, lub mniejsze uszkodzenia powtarzające się wiele razy, co ma na przykład miejsce u wyczynowych sportowców.
  • Otyłość. Stawy są przewidziane do dźwigania określonego obciążenia. Jego zwiększenie prowadzi do szybszego zużycia chrząstki.

Badania

Najczęściej do postawienia diagnozy wystarczy badanie lekarskie oraz zdjęcie rentgenowskie, czasem jednak potrzebny jest rezonans magnetyczny. U niektórych pacjentów wykonuje się też badania laboratoryjne takie jak morfologia krwi obwodowej, CRP, OB, czynnik reumatoidalny lub poziom kwasu moczowego.

Leczenie

Leczenie zwyrodnienia stawu biodrowego należy rozpocząć jak najwcześniej. Dzięki temu zmniejsza się ból, poprawia ruchomość i zwalnia postęp choroby, co daje szansę na uniknięcie operacji.

Nieoperacyjne leczenie stawu biodrowego (zastrzyki dostawowe)

Leki działają najskuteczniej kiedy podane są bezpośrednio do stawu.

Najbardziej precyzyjną i najbezpieczniejszą metodą wykonywania zastrzyków do stawów biodrowych są zabiegi monitorowane za pomocą fluoroskopii, gdyż dzięki podaniu specjalnego kontrastu ma się pewność, że lek dociera dokładnie tam gdzie powinien. Wprowadzenie igły bezpośrednio do torebki stawowej pozwala też na usunięcie nagromadzonego tam zapalnego płynu.

Istnieje szereg leków podawanych do stawu biodrowego. Kwas hialuronowy i płynna endoproteza przede wszystkim ochraniają chrząstkę, przez co spowalniają przebieg choroby i zwieszają zakres ruchów. Sterydy wygaszają zapalenie, przez co uśmierzają ból, natomiast osocze bogatopłytkowe stymuluje regenerację stawu.

Ból w stawie biodrowym

Zastrzyk do stawu biodrowego pod kontrolą fluoroskopii

Kwas hialuronowy

Staw jak każda mechaniczna struktura wymaga dobrego smarowania. W chorobie zwyrodnieniowej jest zbyt mało naturalnego smaru, czyli mazi stawowej, dlatego dochodzi do nadmiernego tarcia i zużycia chrząstki, a przez to do sztywności i bólu. Podawany w zastrzykach kwas hialuronowy nadaje odpowiedni poślizg oraz zwiększa amortyzację.

Płynna endoproteza

Płynna endoproteza mazi stawowej zawiera trójwymiarowy poliakrylamid oraz jony srebra. Podawana jest do stawu w postaci hydrożelu, który przywraca prawidłowe smarowanie w stawie oraz amortyzuje działające na chrząstkę siły.

Zastrzyk sterydowy

W przebiegu choroby zwyrodnieniowej często pojawia się stan zapalny powodując silny ból i obrzęk stawu. Dostawowe podanie sterydów wygasza zapalanie, dzięki czemu zmniejsza się ból i poprawia ruchomość.

Osocze bogatopłytkowe

Osocze bogatopłytkowe uzyskuje się z krwi pacjenta i wstrzykuje do stawu. Zawiera ono wysoko stężone płytki krwi, które wydzielają stymulujące regenerację czynniki wzrostu oraz przyciągają komórki macierzyste.

Leczenie ruchem

Zwyrodnienie stawu narasta poprzez jego nadmierne obciążanie i brak ruchu. Aby walczyć z chorobą zwyrodnieniową musimy więc zapewnić jak najwięcej ruchu przy jak najmniejszym obciążeniu stawu. Ruch powoduje wymianę mazi stawowej, natomiast brak ruchu jej zastój co prowadzi do nagromadzenia się zapalnych substancji. Ruch w odciążeniu możemy osiągnąć poprzez następujące sposoby:

Laska. Laskę podczas chodzenia trzymamy po przeciwnej do bólu stronie i poruszamy nią wraz bolącą nogą. Dzięki temu znacznie zmniejszamy obciążenie uszkodzonego stawu. Chodzenie o lasce bardzo pomaga i nie powinno się tego wstydzić. Można kupić elegancką laskę, która będzie również ozdobą.

Ból w stawie biodrowym
Rower. Jazda na rowerze pomaga zachować ruch w stawie oraz wzmocnić mięśnie, bez zbędnego obciążania stawu.

Ból w stawie biodrowym
Ćwiczenia. Ćwiczenia rozciągające i wzmacniające poprawiają funkcję stawu. Naukę ćwiczeń warto zacząć pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.

Schudnięcie

Schudnięcie do prawidłowej wagi najczęściej znacznie zmniejsza dolegliwości. Redukcję masy ciała łatwiej i bezpieczniej przeprowadza się pod okiem dietetyka oraz stosując w tym samym czasie ćwiczenia, gdyż nie gubi się wtedy masy mięśniowej.

Suplementacja

Suplementacja doustna ma za zadanie dostarczenie składników potrzebnych do odbudowy chrząstki oraz substancji mających działanie przeciwzapalne.

Substancje przeciwzapalne:

  • kurkuma
  • olej lniany
  • kadzidłowiec
  • imbir

Składniki wspomagające odbudowę chrząstki:

  • chondroityna
  • glukozamina
  • kwas hialuronowy
  • hydrolizowany kolagen

Leczenie farmakologiczne

Terapia farmakologiczna opiera się głównie na stosowaniu leków przeciwzapalnych oraz przeciwbólowych.

Leczenie operacyjne

Ból w stawie biodrowym

Zwyrodnienie stawu biodrowego (choroba biodra) – regeneracja i rehabilitacja biodra | Sport-Med Kraków

1. Ból biodra – choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego

2. Co jest przyczyną bólu biodra, czyli choroby zwyrodnieniowej tego  stawu?

3. Czym jest spowodowany ból biodra?

4. Objawy przewlekłego zapalenia stawu biodrowego

5. Jak można leczyć chorobę zwyrodnieniową?

Ból biodra to najczęściej choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego. Endoproteza nie zawsze jest konieczna! Dzięki terapii Orthokine ®, przy wykorzystaniu profesjonalnej rehabilitacji i ultrasonograficznej precyzji, udaje się ograniczyć ból biodra i zwiększyć ruchomość stawu. Ośrodek medycyny regeneracyjnej SPORT-MED (dr Jan Paradowski) wprowdził również do leczenia Terapię Komórkami Macierzystymi (MSC – Mesenchymal Stem Cells). Gdy pojawia się zwyrodnienie stawów biodrowych, najważniejszą sprawą dla każdego chorego jest poznanie przyczyny i objawów choroby oraz możliwości jej leczenia. Gdy okaże się, że zabieg operacyjny jest jednak konieczny, wykonamy go w sposób małoinwazyjny lub w ostateczności dobierzemy odpowiednią endoprotezę biodra. Przeczytaj artykuł i dowiedz się więcej o swojej chorobie. Aby dowiedzieć się więcej o Terapii Komórkami Macierzystymi, kliknij tutaj

Ból biodra – choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego

Ból w stawie biodrowym

Staw biodrowy jest drugim pod względem częstości występowania  choroby zwyrodnieniowej (po stawie kolanowym). Uważa się, że zwyrodnienie biodra dotyczy 25-30% osób w wieku 45-64 lat, 60% starszych niż 65 lat i więcej niż 80% osób w wieku powyżej 75 lat. Zwyrodnienie stawu biodrowego, nazywane również zapaleniem kostno – stawowym, charakteryzuje się głównie postępującym „ścieraniem” chrząstki stawowej. Gdy ochrona chrząstka jest zużyta przez zapalenie stawu, kość nie chroniona chrząstką jest narażona na urazy stawów. 

Co jest przyczyną bólu biodra, czyli choroby zwyrodnieniowej tego stawu? 

Choroba zwyrodnieniowa stawu  jest nierozerwalnie związana z niszczeniem chrząstki stawowej. Na zużycie chrząstki ma wpływ wiele czynników. Główne z nich to:

  • predyspozycje genetyczne – odziedziczone po rodzicach skłonności do rozwoju artrozy,
  • otyłość – istotne są tu dwa mechanizmy: 
    • przeciążenie stawu nadmierną masą ciała (zbędne kilogramy)
    • substancje produkowane przez tkankę tłuszczową, które drogą krwi dostają się do stawu i uszkadzają go w mechanizmie procesów biochemicznych – komórkowych 
  • urazy – stłuczenie lub złamanie w zakresie stawu biodrowego, uszkadzające chrząstkę stawową lub zmieniające stosunki anatomiczne. Niestety często bagatelizujemy drobniejsze urazy, podczas gdy często dochodzi wówczas do stłuczenia chrząstki. Jest to trudne do zdiagnozowania. Jednak wykryte wcześnie umożliwia wdrożenie odpowiedniego postępowania, co może zapobiec wkroczeniu chrząstki w wieloletni najczęściej, skryty proces jej nieodwracalnego uszkodzenia. W następstwie uszkodzenia chrząstki rozwijają się wszystkie pozostałe zmiany, które określamy chorobą zwyrodnieniową. Złamania z kolei związane są najczęściej z działaniem dużej siły, doprowadzając znów do stłuczenia chrząstki lub zmian anatomicznych w zakresie stawu. Nieprawidłowa biomechanika powoduje przyspieszone zużycie chrząstki.
  • wiek – wraz z wiekiem nasilają się wszystkie zmiany degeneracyjne narządu ruchu i nie tylko
  • wyczynowy sport, zwłaszcza gdy jest nieprawidłowo uprawiany (niepotrzebne przeciążenia, zła technika – biegu, uderzeń piłki rakietą, brak odpowiedniej regeneracji mięśni i całego organizmu, brak odpowiedniego przygotowania fizycznego do uprawiania danej dyscypliny, nieprawidłowa dieta czy suplementacja itd.)
  • dysbalans mięśniowo-szkieletowy związany np. ze skrzywieniem kręgosłupa, dyskopatią kręgosłupa, „blokiem” stawu krzyżowo-biodrowego, nieprawidłowością stóp itd.
  • brak odpowiedniej aktywności fizycznej – siedzący lub stojący tryb życia, generuje osłabienie siły mięśniowej i ścięgien, a co za tym idzie przeciążenie więzadeł i nieprawidłową biomechanikę stawu. Bezruch uniemożliwia także właściwe odżywianie chrząstki, która prawidłowo działa tylko w warunkach ruchu – zobacz artykuł „chrząstka stawowa” 
  • obciążenia zawodowe – nieprawidłowa pozycja w pracy, bezruch (biuro)lub przeciążenia (robotnicy)
  • zaburzenia hormonalne, m.in. zaburzenia hormonów tarczycowych
  • choroby reumatoidalne – nasilenie procesu zapalnego, generującego szybki postęp choroby zwyrodnieniowej stawu
You might be interested:  Jak Wygląda Uczulenie Na Kurz?

Czym jest spowodowany ból biodra?

Zobacz film wyjaśniający molekularne (komórkowe) podłoże choroby zwyrodnieniowej stawów – kliknij tutaj.

U podstaw artrozy, czyli choroby zwyrodnieniowej stawu, leży przewlekły proces zapalny, niszczący sukcesywnie i nieodwracalnie wszystkie struktury położone wewnątrz stawu (głównie chrząstkę) oraz tkanki okołostawowe (ścięgna, więzadła – generując przykurcze ograniczające zakres ruchomości stawu).

Uszkodzenie chrząstki stawowej i odsłonięcie w związku z tym warstwy podchrzęstnej kości, która jest mocno unerwiona, powoduje ból. Chrząstka początkowo rozmięka , co nazywamy chonodromalacją. Tworzą się w niej mikropęknięcia. Na tej podstawie dochodzi do ubytku jej grubości – pogłębiającego się „ścierania ” warstwy powierzchownej.

W końcu dochodzi do ubytku pełnej grubości chrząstki, z odkryciem kości – jest to chonodromalacja IV stopnia. 

Niszczący proces zapalny biodra dotyczy oprócz chrząstki także innych struktur:

  • błony maziowej, która „broniąc się” produkuje zwiększoną ilość płynu stawowego – jednak niepełnowartościowego, z czynnikami zapalnymi niszczącymi staw od środka,
  • końców stawowych kości, które osłabione i przeciążone deformują się, tworząc tzw. osteofity, czyli wyrośla kostne. Obrazujemy je dobrze w RTG, są także widoczne w USG,
  • obrąbek stawowy, czyli włóknisto-chrzęstny pierścień dokoła panewki stawu biodrowego, zwiększający jego stabilność
  • torba stawowa, która staje się pogrubiała i obkurczona, ograniczając ruchomość
  • więzadła i ścięgna okołostawowe, które przykurczając się na skutek ograniczonej aktywności (siedzący lub stojący tryb pracy, za mało lekkiego sportu) lub na skutek przeciążeń (wyczynowy sport), powodują również deficyty ruchomości stawu.

Objawy przewlekłego zapalenia stawu biodrowego (choroby zwyrodnieniowej)      

Na początku choroby objawy nie są zbyt intensywne i objawiają się osłabieniem kończyny. Następnie dołącza się ból biodra, nasilający się podczas ruchu i ustępujący, choć nieznacznie, po odpoczynku. Ból jest pierwszym i najważniejszym dla pacjenta objawem artrozy. Objawy zapalenia stawu biodrowego nasilają się wraz z pogorszeniem kondycji.

 Co ciekawe, objawy zwyrodnienia stawów biodrowych nie zawsze nasilają się wraz z biegiem czasu. Często pacjenci mają tzw. „dobre i złe miesiące”, w których objawy nasilają się lub zmniejszają, np. w związku ze zmianami pogody. To ważne, aby zrozumieć że porównywanie objawów choroby na podstawie pojedynczych momentów , może nie dokładnie obrazować ogólny rozwój choroby.

Obrazują ją najlepiej badania obrazowe, takie jak RTG i USG.

Ból w stawie biodrowym

Zwyrodnienie stawu biodrowego – objawy:

  • Ból biodra – początkowo podczas aktywności fizycznej, następnie także w spoczynku (np. siedzenie w  głębokim fotelu)
  • Sztywność, ograniczenie ruchomości biodra – przykurcz zgięciowy. Dużą rolę odgrywa tu profesjonalna rehabilitacja wg. specjalnego protokołu dla choroby zwyrodnieniowej. Lekarz i rehabilitant musi wziąć pod uwagę wspomniane wcześniej dysbalanse mięśniowo-szkieletowe. 
  • Chodzenie z uczuciem bezładu

Ocenę stanu pacjenta z chorobą zwyrodnieniową stawów biodrowych należy rozpocząć od badania fizykalnego i prześwietlenia rentgenowskiego. Mogą one służyć jako punkt odniesienia do oceny późniejszych badań i ustalenia progresu choroby.

Jak można leczyć chorobę zwyrodnieniową?

Na szczęście istnieje  wiele możliwości leczenia choroby zwyrodnieniowej. Co najważniejsze, gwałtowny rozwój ortopedii w ostatnich latach otworzył nowe, spektakularne możliwości leczenia artrozy.

Coraz częściej udaje nam się opóźnić lub ominąć etap operacji wymiany stawu  ( endoproteza biodra ) poprzez stosowanie nowoczesnych metod zachowawczych, głównie terapii Orthokine® i Czynników Wzrostu ( osocze bogato płytkowe PRP – Platelets Rich Plasma ) – wykorzystujących naturalne zdolności organizmu do hamowania choroby zwyrodnieniowej i wzmocnienia chrząstki stawowej. Leczenie stawu biodrowego może przebiegać z wykorzystaniem jednej lub kilku opisanych poniżej metod.

Terapia Orthokine® 

Terapia Orthokine jako jedyna jest niemal wolna od efektów ubocznych, a działa tak samo silnie przeciwzapalnie, jak blokada sterydowa – udowodniły to badania kliniczne. Działa wyłącznie miejscowo – wewnątrz stawu, czyli tam, gdzie toczy się główny proces zapalny. Bezpieczeństwo zapewnia biologiczny, w pełni naturalny charakter terapii.

Preparat pozyskiwany jest z własnej krwi pacjenta. Namnożone białka przeciwzapalne blokują receptor zapalenia ( Interleukiny-1 ), hamując proces choroby zwyrodnieniowej i niwelując ból. Osocze bogato płytkowe korzystnie wpływa natomiast na procesy regeneracji chrząstki stawowej.

Jest to metoda znana i rozpowszechniona na świecie, głównie w Niemczech, Austrii i USA.

Dowiedz się więcej o terapii Orthokine® – kliknij tutaj 

Iniekcje dostawowe osocza bogato płytkowego z czynnikami wzrostu ( PRP – Platelets Rich Plasma ). 

Biologiczna, całkowicie bezpieczna terapia preparatem własnej krwi pacjenta. Wykorzystuje naturalne zdolności organizmu do regeneracji tkanek, w tym chrząstki stawowej. Należy do nowoczesnych metod miejscowego leczenia artrozy ( i nie tylko ), z pominięciem ogólnoustrojowych i miejscowych efektów ubocznych.

Dowiedz się więcej o terapii PRP – kliknij tutaj

Terapia komórkami macierzystymi

Dr Jan Paradowski stosuje również Terapię Komórkami Macierzystymi w leczeniu bólu biodra.

Jako jedyny ośrodek w Polsce stosujemy kombinację nowoczesnych terapii biologicznych, które w połączeniu z zastosowaniem Komórek Macierzystych (MSC – Mesenchymal Stem Cells) często pozwalają całkiem uniknąć zabiegu operacyjnego lub przedłużyć okres funkcjonowania z własnym stawem.

W razie konieczności mamy możliwość wykonania również małoinwazyjnego zabiegu artroskopii biodra (zabieg endoskopowy), wspomagany Terapią Komórkami Macierzystymi. Poprawiamy zakresy ruchomości i niewelujemy ból. Przywracamy możliwość codziennej aktywności. 

Fizjoterapia

Rozluźnienie przykurczów mięśniowych, wzmocnienie i rozciągnięcie mięśni wokół stawu biodrowego pomaga zmniejszyć przeciążenie stawu. Zapobieganie zanikowi mięśni jest ważnym elementem utrzymania możliwie pełnej funkcji biodra. Uzupełnieniem terapii często jest fizykoterapia, np. elektroterapia TENS, ultradźwięki, krioterapia i jonoforeza. 

Farmakologia

Na rynku dostępnych jest wiele leków, zarówno na receptę (np. diclofenak, ketoprofen – Ketonal  ), jak i bez recepty ( np. ibuprofen ), które pomagają w zmniejszaniu dolegliwości bólowych i ograniczają stan zapalny ( tzw.

NLPZ – Niesterydowe Leki PrzeciwZapalne lub NSAID – Non Steroid Anti Inflammatory Drugs ). Zaletą jest dobre działanie przeciwbólowe i spowalnianie procesu zwyrodnieniowego.

Wadą pozostają ogólnoustrojowe działania uboczne, głównie choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenie nerek i wpływ na krzepnięcie krwi.

 Używanie leków przeciwzapalnych jest główną przyczyną krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego w USA, które czasem okazują się śmiertelne. Dlatego tak istotne jest miejscowe blokowanie stanu zapalnego w stawie, bez efektów ubocznych, dzięki zastosowaniu terapii Orthokine ®. 

Iniekcje dostawowe kwasu hialuronowego – tzw. wiskosuplementacja

Polega na wstrzyknięciu do chorego stawu preparatu, zwiększającego lepkość płynu stawowego. Tym samym zmniejsza się tarcie między powierzchniami chrząstki stawowej, co spowalnia jej zużycie. Wszystkie zabiegi iniekcji dostawowych wykonuję pod kontrolą USG, co zapewnia precyzję podania leku i warunkuje skuteczność danej terapii.

Iniekcje dostawowe sterydu, tzw. blokada stawu

Steryd działa silnie przeciwzapalnie, jednak powoduje wiele poważnych efektów ubocznych. W samym stawie generuje zwłóknienia wewnątrzstawowe, w tym nieodwracalne niszczenie chrząstki stawowej (!). Ogólnoustrojowe efekty uboczne to m.in.

You might be interested:  Zaburzenia pamięci – przyczyny, objawy, jakie choroby ją powodują?

zaburzenia hormonalne oraz cukrzyca lub nietolerancja glukozy.

Blokada sterydowa zarezerwowana powinna być jedynie dla osób, które odczuwają bardzo silny ból stawu i w niedługim czasie (do kilku miesięcy) mają poddać się operacji alloplastyki stawu (endoprotezy). 

Zaopatrzenie ortopedyczne

Zaopatrzenie samego stawu biodrowego nie odgrywa istotnej roli, ale warto zwrócić uwagę na inne elementy narządu ruchu, np. stopy, kolana itd. W zawansowanym procesie zwyrodnieniowym stawów, zwłaszcza w przypadku chorób reumatycznych, stosuje się kule ortopedyczne, dzięki którym udaje się odciążyć chory staw podczas chodzenia.

Endoproteza stawu biodrowego

Zabieg endoprotezy ma wiele zalet, ale i poważne wady. Pozytywne jest przywrócenie większej ruchomości i zniesienie bólu – w większości przypadków.

Trzeba jednak pamiętać, że operacja jest ostatecznością i powinna być zarezerwowana dla pacjentów z zaawansowanym procesem zwyrodnieniowym biodra.

Endoproteza biodra, nawet najlepiej „założona” przez ortopedę, nigdy nie będzie funkcjonowała tak dobrze, jak swoje własne, zdrowe biodro. 

Niepożądane skutki endoprotezy biodra to m.in.:

– ryzyko okołooperacyjne: zatorowość płucna i udar niedokrwienny mózgu – będące stanem bezpośredniego zagrożenia życia. Ryzyko wzrasta wraz z wiekiem i współwystępowaniem chorób internistycznych, takich jak: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, miażdżyca, niewydolność nerek, niewydolność krążenia.

Bardzo niebezpiecznym powikłaniem jest wczesna infekcja wokół endoprotezy. Proces ropny toczący się w kości, często powoduje „odrzucenie” endoprotezy, czyli konieczność jej wczesnego usunięcia. Istnieje kilka operacyjnych rozwiązań tego stanu, następstwa są jednak bardzo poważne.  

– odległe ryzyko alloplastyki: infekcje kostne wokół endoprotezy, związane z późnym jej :odrzuceniem”, czyli Koniecznością jej usunięcia i zastosowania czasowego implantu ( tzw.

spacer ), jednoczasowej wymiany na nową endoprotezę (po oczyszczeniu pola operacyjnego z tkanek zapalnych), bądź niestety usunięcia zainfekowanej endoprotezy i pozostawienie kończyny bez stawu biodrowego ( tzw. biodro wiszące ).

Tak więc leczenie chirurgiczne powinno być stosowane jedynie wówczas, gdy metody nieoperacyjne, w tym terapia Orthokine® i rehabilitacja, nie przynoszą pożądanych efektów lub gdy poziom deformacji jest zbyt zaawansowany. 

Podsumowując, Terapia Orthokine®  – jako jedyna jest niemal wolna od efektów ubocznych, a działa tak samo silnie przeciwzapalnie, jak blokada sterydowa – udowodniły to badania kliniczne. Działa wyłącznie miejscowo – wewnątrz stawu, czyli tam, gdzie toczy się główny proces zapalny.

Bezpieczeństwo zapewnia biologiczny, w pełni naturalny charakter terapii. Preparat pozyskiwany jest z własnej krwi pacjenta. Namnożone białka przeciwzapalne blokują receptor zapalenia ( Interleukiny-1 ), hamując proces choroby zwyrodnieniowej i niwelując ból. Osocze bogato płytkowe korzystnie wpływa natomiast na procesy regeneracji chrząstki stawowej.

Jest to metoda znana i rozpowszechniona na świecie, głównie w Niemczech, Austrii i USA.

►Przeczytaj wywiad z dr. Janem Paradowskim z Gazety Wyborczej o leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów i bólu kręgosłupa – kliknij tutaj. 

Ból biodra – przyczyny, objawy i profilaktyka

Zmiany zwyrodnieniowe kości udowej, zapalenie ścięgien, nadwyrężenie mięśni czy problemy z kręgosłupem.

To tylko niektóre ze schorzeń, które mogą objawiać się nagłym bólem bioder, promieniującym do pachwiny, uda, podudzia czy pleców.

Jeżeli objawy te są stosunkowo łagodne i towarzyszą nam od niedawna, możemy próbować leczyć je domowymi sposobami. W przypadku długotrwałego bólu należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem ortopedą.

Biodro zapewnia nam szeroką gamę ruchów, dzięki niemu jesteśmy w stanie chodzić, biegać, kucać, czy nawet wspinać się. Towarzyszący nam podczas tych czynności ból może spowodować, że zaczynamy unikać obciążania tych kończyn.

To z kolei prowadzi do zaburzeń prawidłowego wzorca chodu i ma wpływ na całą postawę ciała.

Pierwsze objawy dysfunkcji biodra poczujemy w dolnym odcinku pleców, w kończynach dolnych oraz na wysokości stawów krzyżowo-biodrowych.

Pierwsze oznaki dysfunkcji stawu biodrowego

Dysfunkcja stawu biodrowego może wywoływać szereg innych schorzeń. Gdy towarzyszy im gorączka lub wysypka – nie zwlekajmy z natychmiastową wizytą u lekarza. Do wspomnianych objawów zaliczamy między innymi:

  • ból w pachwinie;
  • ból w okolicy kości krzyżowej;
  • ból i mrowienie bocznej strony biodra.

Często dolegliwości nie ustępują podczas odpoczynku i nasilają się w nocy. W przypadku dysfunkcji stawu biodrowego pojawić mogą się również: zawroty głowy, mdłości i wymioty.

Przyczyny bólu biodra

Rozpoznanie źródła bólu może stać się wyzwaniem nawet dla specjalisty, w diagnozie pomóc może z pewnością badanie obrazowe. Oto niektóre z chorób bezpośrednio związanych z urazem biodra:

  • zapalenie stawu biodrowego – spowodowane chorobami o podłożu zapalnym bądź postępującym zwyrodnieniem stawu;
  • złamanie szyjki kości udowej, kości miednicy bądź zwichnięcie stawu biodrowego, przy których pojawia się obrzęk, krwiak i bardzo silny ból biodra;
  • wrodzone zmiany w budowie panewki, jak np. dysplazja, która objawia się niestabilnością oraz względnym skróceniem nogi;
  • nierównowaga stawowo-mięśniowa – zaburzenia pojawiają się często w biodrze i pachwinie w trakcie wykonywania nadmiernego ruchu;
  • ucisk na nerw występujący w lędźwiowym bądź lędźwiowo-krzyżowym odcinku kręgosłupa;
  • choroba Parthesa – schorzenie występujące najczęściej u młodych chłopców, które początkowo objawia się utykaniem, ograniczeniem ruchu, sztywnością w biodrze i widocznym spłaszczeniem pośladka.

W jaki sposób leczyć ból biodra?

W leczeniu objawowym i krótkofalowym lekarze zalecają stosowanie leków przeciwzapalnych oraz przeciwbólowych. Często używa się także maści oraz zastrzyków z glikokortykosteroidami lub stężonym kwasem hialuronowym.

Jeżeli w grę wchodzą natomiast zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe czy poważniejsze uszkodzenia stawu biodrowego – naturalnym rozwiązaniem będzie operacja. Najtrudniejsze przypadki będą wskazaniem do endoprotoesoplastyki, czyli wymiany stawu biodrowego na elementy sztuczne.

Można także rozważyć i omówić z lekarzem zastosowanie ortezy biodra.

Ćwiczenia i fizjoterapia – jak walczyć z bólem?

Aby zmniejszyć bądź wyeliminować ból stosuj:

  • ćwiczenia, które pomogą rozciągnąć mięśnie kończyn dolnych oraz stawy biodrowe;
  • ćwiczenia manualne wykonywane przez doświadczonego terapeutę;
  • przyjmowanie odpowiednich pozycji wypoczynkowych, które rozluźniają mięśnie i zmniejszają ból;
  • fizykoterapię – szereg zabiegów zmniejszających ból w stawie (pole magnetyczne, laser, ultradźwięki, krioterapia);
  • wkładki ortopedyczne, które umożliwią przywrócenie prawidłowej postawy ciała i niwelują napięcie.

Ból Biodra – najnowocześniejsze metody leczenia nieoperacyjnego

Przebywanie w namiocie hipoksycznym przede wszystkim zwiększa ilość erytrocytów i poprawia transport tlenu we krwi. W literaturze takie rozwiązanie określamy jako model „śpij wysoko- trenuj nisko”, czyli trenujemy z normalnymi intensywnościami a śpimy w warunkach hipoksji.

Rozwiązanie to jest szczególnie polecane w dyscyplinach wytrzymałościowych i jako aklimatyzacja górska. Jest to metoda zupełnie legalna i polega na kilkugodzinnym przebywaniu w specjalnym namiocie.

Z tego też względu systemu używa się głównie do spania, gdzie łatwo ustawiamy odpowiednik naturalnej wysokości (nawet ponad 6000m npm.). Po 2-3 tygodniach widać pierwsze rezultaty działania hipoksji m.in. w postaci zwiększenia ilości hemoglobiny i pojawienia się we krwi młodych erytrocytów.

Aby uzyskać pełnię możliwości należy dodatkowo kontrolować podczas snu saturację krwi (wysycenie tlenem krwi) co pozwala odpowiednio ustawiać generator.

Ważną zaletą takiego rozwiązania jest to, że sportowcy nie muszą rezygnować z dotychczasowej intensywności treningu co jest konieczne, kiedy trenuje się i jednocześnie śpi na wysokości (tzw. model śpij i trenuj wysoko). Z tego względu zdecydowanie minimalizujemy ryzyko przetrenowania.

Stosując namiot hipoksyczny zyskujemy:

  • Poprawę właściwości transportowych tlenu
  • Naturalna produkcja EPO przez nerki i wzrost ilości hemoglobiny- „legalny doping krwi”
  • Adaptację do warunków wysokogórskich (nawet do 6400m npm.)
  • Mniejsze ryzyko przetrenowania, utraty masy mięśniowej, spadku odporności
  • Poprawę produkcji energii w mitochondriach mięśniowych
  • Poprawę metabolizmu tłuszczy i ochrony antyoksydacyjnej
  • Utrzymanie wydolności w okresie roztrenowania czy kontuzji!

Metoda live high- train low ma udokumentowane podłoże naukowe, przykładowe badania znajdują się poniżej:

„The results showed that both boys and girls cross-country skiers, significantly improved their sea level VO2max after 21 days of living at moderate altitude and training near sea level.

The present study demonstrates that living at moderate altitude, 1550-2050 m and training low, near sea level (450-500 m) significantly increases VO2max and RBC mass for both boys and girls.

Results indicate that applying the training concept “living high – training low” in adolescent athletes may improve their endurance performance.”

You might be interested:  Jaka Kara Za Złamanie Ciszy Wyborczej?

“Living high – training low” vs. “living high – training high”: erythropoietic responses and performance of adolescent cross-country skiers. Christoulas K1, Karamouzis M, Mandroukas K. J Sports Med Phys Fitness. 2011 Mar;51(1):74-81. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21297566

Acclimatization to moderate high altitude accompanied by training at low altitude (living high-training low) has been shown to improve sea level endurance performance in accomplished, but not elite, runners.

To answer this question, we studied 14 elite men and 8 elite women before and after 27 days of living at 2,500 m while performing high-intensity training at 1,250 m. Sea level 3,000-m time trial performance was significantly improved by 1.1% (95% confidence limits 0.3-1.9%).

One-third of the athletes achieved personal best times for the distance after the altitude training camp. The improvement in running performance was accompanied by a 3% improvement in maximal oxygen uptake (72.1 +/- 1.5 to 74.4 +/- 1.5 ml x kg(-1) x min(-1)).

Circulating erythropoietin levels were near double initial sea level values 20 h after ascent (8.5 +/- 0.5 to 16.2 +/- 1.0 IU/ml). We conclude that 4 wk of acclimatization to moderate altitude, accompanied by high-intensity training at low altitude, improves sea level endurance performance even in elite runners.

“Living high-training low” altitude training improves sea level performance in male and female elite runners. Stray-Gundersen J1, Chapman RF, Levine BD. J Appl Physiol (1985). 2001 Sep;91(3):1113-20. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11509506

„An altitude group (AG) of 10 Swiss national team orienteers (5 men and 5 women) lived at 2,500 m (18 h per day) and trained at 1,800 and 1,000 m above sea level for 24 days. The AG increased Hbmass whereas there was no change for the CG.

Serum erythropoietin, reticulocytes, transferrin, soluble transferrin receptor, and hematocrit increased, whereas ferritin decreased in the AG. These changes were associated with an increased maximal oxygen uptake and improved 5,000-m running times from pre- to postaltitude.

Living at 2,500 m and training at lower altitudes for 24 days increases Hbmass and RCV. These changes may contribute to enhance performance of elite endurance athletes”

Live high-train low for 24 days increases hemoglobin mass and red cell volume in elite endurance athletes. Wehrlin JP1, Zuest P, Hallén J, Marti B. J Appl Physiol 2006 Jun;100(6):1938-45. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16497842

Sea-level exercise performance following adaptation to hypoxia: a meta-analysis. Bonetti DL1, Hopkins WG. Sports Med. 2009;39(2):107-27. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19203133

Skontaktuj się z nami

Tel. +48 570-580-580
[email protected]

Pokonaj ból bioder! Ćwiczenia

Nie jest prawdą, że tylko osoby starsze są narażone na ból bioder. Coraz młodsze osoby, skazane na pracę przy biurku i siedzący tryb życia, czasem nawet po kilkanaście godzin w ciągu dnia, odczuwają ból. Do tego grona należą również sportowcy i ci, którzy przeciążają dolne partie ciała. Jak w prosty sposób można temu zapobiegać? Ćwicząc!

Pierwsze dolegliwości zwykle zaczynają się w pachwinie i w obrębie stawu biodrowego, które powinny być znakiem ostrzegawczym, którego nie należy lekceważyć. Najpierw pojawiają się pierwsze symptomy, później coraz częściej ból zaczyna nam towarzyszyć w ciągu dnia, ograniczając codzienną aktywność i obniżając jakość życia.

W takich sytuacjach zdarza się, że podświadomie zaczynamy unikać obciążenia bolącej kończyny i zaczynamy utykać, z czasem zaburzając równowagę stawów miednicy i powodując dysbalans mięśniowy. Dodatkowy dyskomfort sprawia bolący kręgosłup.

Nie dopuść do tego! Należy systematycznie dbać o elastyczność stawów, aby uniknąć w przyszłości zmian zwyrodnieniowych i założenia endoprotezy.

Ból bioder – przyczyny

Biodra bolą zazwyczaj wskutek przeciążenia stawów. Dolegliwości te w większości przypadków najczęściej mijają, kiedy odpoczniemy.

Przy zmianach zwyrodnieniowych dochodzi do uszkodzenia chrząstki stawowej panewki stawu biodrowego bądź do degeneracji głowy kości udowej i degradacji stawu.

To prowadzi do ograniczenia zakresu ruchu w stawie i bólu związanego z aktywnością, który zaczyna promieniować do pachwin i kolan. Możemy odczuć go również w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa oraz na tylnej stronie uda.

Przyczyną bólu mogą być wcześniejsze urazy, jakie rozpozna lekarz na podstawie badań obrazowych. Mogą to być m. in. złamania osteopatyczne, tj. złamanie szyjki kości udowej, kości miednicy bądź zwichnięcie stawu biodrowego.

Jak wyjaśniają fizjoterapeuci Rex Medica Sport, ból biodra często spowodowany jest zmianami mięśniowo-powięziowymi, co oznacza, że nasze mięśnie są zbyt przykurczone jednostajną postawą lub wykonywaną czynnością i nie mogą pracować w sposób naturalny.

Kiedy wskutek rutynowych czynności i przy dłuższym siedzeniu w jednej pozycji zaczynasz odczuwać dyskomfort to pierwszy symptom dolegliwości. Zadbaj o to, aby nie rozwinęła się w stan przewlekły, który może ostatecznie doprowadzić do operacji.

Pamiętaj – z bólem bioder można uporać się w prosty sposób, systematycznie ćwicząc 20 minut dziennie lub co najmniej 3 razy w tygodniu!

Jeśli chcesz sprawdzić, czy masz mocne biodra, wykonaj prosty test:

zrób przysiad na jednej nodze – jeśli kolano odchyla się do środka, masz słabe biodra.

Ból bioder – ćwiczenia

Ból biodra jest wyjątkowo dokuczliwy. W stanie przewlekłym ogranicza podstawowe czynności, tj. Chodzenie (zaburzając z czasem wzorzec chodu) swobodne kucanie czy bieganie.

Ćwiczenia łagodzą dolegliwości nie tylko w samym stawie, ale także w okolicach, do których promieniuje ból: w pachwinie, udzie, podudziu czy plecach.

Rozciągają również stawy biodrowe, zwiększając zakres ruchowy oraz przywracają im stabilność i elastyczność.

Poniżej prezentujemy 5 ćwiczeń na biodra, które będą zarówno skuteczną terapią, jak i profilaktyką.

Kiedy odczuwasz ból i “pieczenie” bocznej strony biodra, ból w pachwinie i w okolicy kości krzyżowej bądź w okolicy pośladków

ĆWICZENIA – rozciągające: praca nad mięśniami krzyżowo-lędźwiowymi, czworogłowymi, mięśniem gruszkowatym,

ćwiczenie nr 1

  • połóż się na plecach, ręce wzdłuż ciała
  • zegnij prawą nogę w kolanie, przyciągnij do brzucha i skieruj lekko na zewnątrz
  • oprzyj na kolanie dłoń
  • blokując ręką ruch nogi, staraj się wywierać nacisk w trakcie przywodzenia jej w stronę środka
  • napnij mięśnie i pozostań w tej pozycji do momentu aż poczujesz napięcie (około kilkunastu sekund)
  • powtórz ćwiczenie 3-krotnie
  • wróć do pozycji wyjściowej i zmień stronę

ćwiczenie nr 2

  • leżąc na plecach, nogi ugnij w kolanach (lub oprzyj o ścianę pod kątem około 90 stopni)
  • prawą stopę oprzyj o lewe kolano i postaraj się je przyciągnąć w prawą stronę
  • lewa stopa cały czas pozostaje w tej samej pozycji, oparta o podłogę (lub ścianę)
  • poczujesz lekkie rozciąganie w bocznej części biodra, na mięśniu pośladkowym
  • wytrzymaj w tej pozycji około 1 minuty
  • zmień stronę i powtórz ćwiczenie

ćwiczenie nr 3

  • uklęknij (klęk prosty)
  • ustaw się w rozkroku, jedno kolano pozostaw daleko za sobą
  • wypnij biodra do przodu
  • napnij mięśnie brzucha i utrzymaj napięcie około 1 minuty
  • opcjonalnie zamiast wyprostu, możesz wykonać lekki skłon, ręce opierając o podłogę
  • zmień stronę i powtórz ćwiczenie

ćwiczenie nr 4

  • stań prawym bokiem do ściany
  • oprzyj się ręką i wyprostuj plecy
  • ugnij lewą nogę i unieś piętę do pośladka
  • staraj się ją docisnąć, dlatego aby sobie pomóc, złap stopę dłonią
  • wytrzymaj w tej pozycji kilkanaście sekund
  • powtórz ćwiczenie 10 razy
  • zwolnij nogę i zmień stronę

ćwiczenie nr 5

  • stań w świetle drzwi, aby złapać się futryny na wysokości klatki piersiowej
  • stopy ustaw równolegle do niej, na wprost, na szerokość bioder
  • trzymając je cały czas w tej samej pozycji, staraj się lekko rozpychać kolana na zewnątrz
  • utrzymując plecy proste, schodź w dół jak najniżej, wypychając pośladki w tył i staraj się je maksymalnie zbliżyć do pięt – cały czas trzymając się futryny
  • pozostań w tej pozycji około 1 minuty

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *