Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego

jesień, opalanie, przeziębienie, kosmetyki, gorączka, , lato, dzieci, katar, zima, cera, odporność, kaszel, wakacje, grypa, dieta Każdy z nas w ciągu roku kilkakrotnie boryka się z bólem gardła, katarem i kaszlem.

Z reguły dolegliwości mają charakter ostry i trwają tylko kilka dni, ale przez długi okres negatywnie wpływają na nasze funkcjonowanie. Co powoduje te choroby i jak można się przed nimi chronić?

Postępowanie w przypadku przeziębienia polega przede wszystkim na stosowaniu leków przeciwzapalnych i przeciwgorączkowych np. Polopiryna Complex x8 saszetek, Ibuprom Max Sprint x20 kapsułek. Celem złagodzenia kataru możemy stosować preparaty miejscowo obkurczające naczynia krwionośne, zwykle w sprayu lub kroplach, np. Otrivin 0,1% aerozol do nosa 10ml oraz stosowane doustnie, np. Sudafed x12 tabletek.

Przy nasilonym i męczącym suchym kaszlu można stosować syropy i tabletki przeciwkaszlowe, np. Syrop Prawoślazowy 125g lub Herbitussin Kaszel x12 pastylek do ssania, które należy jednak odstawić, gdy charakter kaszlu zmienia się na wilgotny.

Wówczas wskazane są preparaty wkrztuśne, do stosowania do godziny 16.00, np. ACC Optima x10 tabletek musujących, Ambrosol 30mg/5ml syrop 120ml ułatwiające oczyszczanie dróg oddechowych z zalegającej wydzieliny.

Najważniejsze jest, aby pamiętać o piciu dużej ilości płynów oraz spożywać lekkostrawne, ciepłe posiłki.

Niekiedy katar jest nie tylko objawem przeziębienia, ale jednym z objawów zapalenia zatok przynosowych. Do innych objawów zapalenia zatok należy: ból oraz uczucie rozpierania w okolicy czoła oraz obrębie twarzy, czasami nasilające się przy pochylaniu, nieprzyjemny zapach z ust, produktywny kaszel, osłabienie, niekiedy gorączka. W przypadku kataru towarzyszącemu zapaleniu zatok, wydzielina jest zwykle żółtozielona, ropna, czasami podbarwiona krwią. Objawy towarzyszące zapaleniu zatok są z reguły na tyle charakterystyczne, że nie potrzeba wykonywać dodatkowych badań, aby postawić właściwą diagnozę. Niekiedy, w przypadkach przewlekłego lub nawracającego zapalenia zatok, pomocne mogą być badania obrazowe, tzn. zdjęcie rentgenowskie lub tomografia komputerowa, które umożliwiają lepsze określenie stopnia i rozległości zmian zapalnych zatok.Leczenie zapalenia zatok polega na podawaniu antybiotyku przez co najmniej 10 dni. W tym czasie warto dodatkowo stosować sole fizjologiczne w aerozolu donosowym, nawilżać powietrze oraz stosować inhalacje, co w znaczący sposób przyczyni się do usunięcia zaschniętego gęstego śluzu.

Innym często występującym schorzeniem górnych dróg oddechowych jest ostre zapalenie gardła, które może być wywołane zarówno przez zakażenie wirusowe, jak i bakteryjne. Objawy to uczucie suchości, pieczenia i drapania w gardle, ból podczas przełykania, kłucie w uszach, osłabienie, gorączka, bóle mięśniowe i stawowe.

Błona śluzowa gardła jest zaczerwieniona i obrzęknięta, a w przypadku anginy może pojawić się żółty lub biały nalot na migdałkach. W leczeniu stosuje się leki przeciwzapalne takie jak np. Aspirin Pro 500mg x80 tabletek powlekanych, płukanie gardła wodą z solą oraz tabletki do ssania np.

Tymianek i Podbiał x24 tabletki do ssania lub Neo-Angin x36 tabletek do ssania, zawierające składniki miejscowo odkażające oraz znieczulające.

Jeżeli oprócz bólu gardła występuje chrypka lub zmieniona barwa głosu z uporczywym kaszlem należy podejrzewać występowanie ostrego zapalenia krtani. Może być ono wywołane wirusami, bakteriami lub czynnikami mechanicznymi drażniącymi. Z reguły występuje ono u dzieci ze względu na budowę anatomiczną krtani oraz dużą ilością tkanek miękkich w tej okolicy, które jeśli ulęgną obrzękowi, mogą zablokować przepływ powietrza na tym poziomie. Główne objawy to chrypka, która sprawia, że głos jest stłumiony, chrapliwy i bezdźwięczny. Niekiedy może dojść do utraty głosu. Zapalenie krtani cechuje ponadto uczucie wysychania i pieczenia w gardle, bóle przy mówieniu i suchy kaszel. Pojawia się również duszność nasilająca się wieczorami oraz w pozycji leżącej. Leczenie opiera się na stosowaniu leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, czasem podawane są leki sterydowe w postaci inhalacji. Z racji tego, że jest to infekcja wirusowa nie stosuje się w leczeniu antybiotyków.

Należy zauważyć, iż większość infekcji górnych dróg oddechowych ma łagodny charakter i zwykle nie wymaga specjalistycznego leczenia.

W większości przypadków na początku choroby można samemu podjąć próbę leczenia stosując leki przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, tabletki do ssania, syropy na kaszel suchy i mokry.

Jeśli objawy będą utrzymywały się przez co najmniej 5 dni, warto skorzystać z porady lekarza.

Tagi: przeziębienie, grypa, kaszel, katar, ból gardła, gorączka, zatoki, zapalenie zatok, zapalenie gardła, chrypa, zapalenie krtaniKategorie: Zdrowie Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego Każdy z nas w ciągu roku kilkakrotnie boryka się z bólem gardła, katarem i kaszlem. Z reguły dolegliwości mają charakter ostry i trwają tylko kilka dni, ale przez długi okres negatywnie wpływają na nasze funkcjonowanie. Co powoduje te choroby i jak można się przed nimi chronić? Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego Grypa jest chorobą zakaźną, którą wywołują zmutowane genetycznie wirusy. Wzrost zachorowań obserwuje się w okresie jesienno-zimowym, kiedy odporność organizmu na infekcje słabnie. Choroba ta często jest mylona ze „zwykłym przeziębieniem”, czego konsekwencją jest jej bagatelizowanie, zaś skutki mogą być bardzo poważne z powodu powikłań ze strony układu oddechowego, sercowo-naczyniowego i nerwowego. Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego Przeziębienie i grypa to infekcje górnych dróg oddechowych, w czasie których zakażeniu ulegają najczęściej nos, gardło i krtań. Wywoływane są przez wirusy i przenoszą się drogą kropelkową z osoby na osobę. Towarzyszą im wspólne objawy: katar, kaszel, ból gardła, gorączka, zmęczenie, ale ich nasilenie jest wyraźnie zróżnicowane. Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego Już od jakiegoś czasu żyjemy z pandemią, a codzienne życie, choć z niemałymi ograniczeniami zaczyna wracać na dawne tory. Z obserwacji i badań prowadzonych od początku zmagań z wirusem wynika, że dzieci również chorują na COVID-19, ale w większości przypadków jej przebieg jest u najmłodszych pacjentów znacznie łagodniejszy niż u starszych. Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego Jak przetrwać zimę i nie chorować? Czy jest to możliwe? Czy istnieje na to recepta? Jak to się ma do szalejącej w koło pandemii? Niewiele wiemy o nowych chorobach, o mechanizmach nabywania na nie odporności. Czy przejdziemy chorobę lekko czy ciężko, czy jedno zachorowanie zabezpiecza nas przed kolejnymi? Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego Już rok żyjemy z pandemią. Po kilku miesiącach walki z nią, jasne stało się, że nawet największy reżim sanitarny nie powstrzyma wirusa i jedyną szansą na opanowanie pandemii będzie opracowanie szczepionki przeciw COVID-19. Dlatego też priorytetem dla wielu organizacji i naukowców było jak najszybsze stworzenie jej.

Jak odróżnić objawy alergii od infekcji w chorobach górnych dróg oddechowych

Objawy choroby alergicznej i infekcji mogą być bardzo podobne. Fakt ten jest często przyczyną pomyłek diagnostycznych, nie tylko lekarza POZ czy pediatry, ale także specjalisty alergologa. Ustalenie właściwego rozpoznania jest zawsze warunkiem skutecznego leczenia.

OPIS PRZYPADKU

Opis pierwszego przypadku: 12-letni chłopiec uczulony na alergeny roztoczy kurzu domowego oraz pyłki traw został przyjęty do szpitala z powodu nawracających od kilkunastu miesięcy bólów głowy w okolicy czołowej oraz męczącego kaszlu nasilającego się po położeniu się do łóżka, a także po przebudzeniu rano. Dolegliwości zwiększyły się kilka tygodni przed hospitalizacją. Chłopiec od kilku lat ma objawy przewlekłego, całorocznego nieżytu nosa. Leczy się doraźnie doustnymi lekami przeciwhistaminowymi.

Diagnostyka 

W badaniu fizykalnym stwierdzono: przekrwienie spojówek, upośledzoną drożność nosa z powodu obrzęku małżowin nosowych oraz zalegania śluzowej wydzieliny w obu przewodach nosowych (rynoskopia przednia), niepowiększone migdałki podniebienne, brak powiększenia węzłów chłonnych podżuchwowych i szyjnych, blade błony bębenkowe z prawidłowym refleksem, bez cech wysięku w jamach bębenkowych (badanie otoskopowe), jawny i symetryczny wypuk nad polami płucnymi, szmer pęcherzykowy o prawidłowej głośności, symetryczny, bez patologicznych fenomenów osłuchowych, miarową akcję i czyste tony serca, prawidłowe ciśnienie tętnicze (125/65 mmHg), niepowiększone narządy jamy brzusznej (badanie palpacyjne), brak patologicznych objawów neurologicznych.

Wyniki podstawowych badań laboratoryjnych (morfologia krwi obwodowej z obrazem krwinek białych, CRP, jonogram, AlAT , AspAT , kreatynina, badanie ogólne moczu) były w zakresie norm referencyjnych poza niewielkim zwiększeniem (5%) odsetka eozynofilów w rozmazie krwi obwodowej. Badanie serologiczne w kierunku zakażenia Borrelia burgdorferi były ujemne w klasie IgM i IgG.

  • Po konsultacji neurologa dziecięcego, laryngologa dziecięcego oraz alergologa odstąpiono od badań obrazowych OUN oraz zatok przynosowych.
  • Rozpoznanie 
  • Alergiczny nieżyt nosa i zatok w fazie zaostrzenia.
  • Leczenie 
You might be interested:  Jak chronić wątrobę? Jak zapobiegać chorobie i uszkodzeniu wątroby?

Do terapii włączono lewocetyryzynę doustnie oraz furoinian mometazonu donosowo, uzyskując stopniowe zmniejszenie dolegliwości jeszcze przed zakończeniem hospitalizacji. Zalecono kontynuację powyższego leczenia do czasu kolejnej konsultacji przez alergologa i rozważania ewentualnej swoistej immunoterapii alergenowej.

  1. OPIS DRUGIEGO PRZYPADKU
  2. Jedenastoletnia dziewczynka z dodatnim wywiadem w kierunku alergii na pyłek traw została przyjęta z powodu nawracającego od trzech tygodni bólu głowy, produktywnego kaszlu z odkrztuszaniem gęstej, żółto zabarwionej wydzieliny, zwłaszcza po przebudzeniu, oraz blokady nosa znacznie upośledzającej oddychanie.
  3. Diagnostyka 

W badaniu fizykalnym stwierdzono: znacznie ograniczoną drożność nosa z przerostem małżowin nosowych o zabarwieniu lekko fioletowym, obecność gęstej, śluzowej wydzieliny w przewodach nosowych, pojedynczy, miernie powiększony, niebolesny węzeł chłonny podżuchwowy po stronie prawej. Poza tym w badaniu fizykalnym nie stwierdzono nieprawidłowości.

  • W wykonanych badaniach laboratoryjnych poza nieznacznym wzrostem poziomu CRP (19,0) wszystkie podstawowe badania były w zakresie norm referencyjnych.
  • W badaniu laryngologicznym i nasofiberoskopowym nie uwidoczniono nieprawidłowości anatomicznych, natomiast stwierdzono obecność obfitej ropnej wydzieliny spływającej spod małżowin środkowych nosa.
  • Rozpoznanie 
  • Po konsultacji laryngologa dziecięcego, neurologa dziecięcego oraz alergologa ustalono rozpoznanie ostrego, infekcyjnego zapalenia zatok obocznych nosa.
  • Leczenie 

Do terapii włączono amoksycylinę z kwasem klawulanowym i.v., płukanie przewodów nosowych izotonicznym roztworem NaCl, mesnę donosowo, acetylocysteinę i.v., furoinian mometazonu donosowo, probiotyk oraz doraźnie ibuprofen. Po uzyskaniu poprawy klinicznej zalecono sekwencyjne leczenie ambulatoryjne.

DYSKUSJA

Dzieci z objawami infekcji górnych dróg oddechowych oraz dzieci z chorobami alergicznymi górnych dróg oddechowych stanowią większość pacjentów przyjmowanych w gabinecie lekarza pediatry.

Mimo że schorzenia te są dobrze znane, to ich diagnostyka różnicowa nadal stanowi wyzwanie dla lekarzy praktyków.

Jest to związane z podobieństwem obrazu klinicznego infekcji wirusowych i alergii górnych dróg oddechowych, a także z ich częstym występowaniem w tych samych porach roku (jesień-wiosna).

Alergiczny nieżyt nosa (ANN ) jest najczęstszą chorobą alergiczną u dzieci. Występuje u 29% nastolatków oraz u 25% dzieci 6–7-letnich.

Dla ANN związanego z pyleniem drzew traw  lub chwastów charakterystyczna jest sezonowość występowania objawów klinicznych.

W przypadku ANN związanego z uczuleniem na roztocze kurzu domowego objawy występują całorocznie z nasileniem w okresie jesienno-wiosennym.

  1. Typowe objawy kliniczne to świąd nosa, oczu, napady częstego kichania oraz upośledzenie drożności nosa z wyciekiem surowiczo-śluzowej wydzieliny.
  2. W przypadku uczulenia na roztocze kurzu domowego dominuje blokada nosa, często bez możliwości opróżnienia przewodów nosowych.
  3. W przypadku ANN istotne są te elementy wywiadu, które wskazują na występowanie innych chorób atopowych u dziecka zgodnie z teorią marszu alergicznego (atopowe zapalenie skóry, alergia pokarmowa, astma).

W badaniu fizykalnym pacjentów z ANN można stwierdzić m.in. przekrwienie spojówek, cienie pod oczami, bruzdę poprzeczną na nosie, blade zabarwienie małżowin nosowych w rynoskopii przedniej czy nasilony obrzęk małżowin nosowych. Jednocześnie brak jest zwykle objawów typowych dla infekcji, takich jak gorączka, ból mięśni, ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych czy ropnej wydzieliny z nosa.

  • Niektóre objawy mogą być wspólne dla infekcji i alergii (uczucie zmęczenia, objawy grypopodobne, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, kaszel, objawy nadreaktywności oskrzeli, świszczący oddech, duszność).
  • Pomocny w różnicowaniu alergii i infekcji może być wiek dziecka – objawy ANN zaczynają dominować zazwyczaj u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, natomiast niemowlęta i dzieci w pierwszych 3 latach życia częściej zapadają na infekcje wirusowe wywołane głównie przez rinowirusy, koronawirusy, adenowirusy oraz wirusy RS (respiratory syncytial virus).
  • Z drugiej strony, obraz infekcji wirusowej może przypominać objawy choroby alergicznej, zwłaszcza przy przebiegu bezgorączkowym.

Infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, czyli tzw. przeziębienie, trwa od kilku do kilkunastu dni, a główne objawy to osłabienie, ból gardła, nieżyt nosa oraz kaszel, który z wszystkich objawów utrzymuje się najdłużej. W najmłodszej grupie wiekowej częstym objawem towarzyszącym infekcji wirusowej jest zazwyczaj niewysoka gorączka.

Infekcja tego typu ma charakter samoograniczający, choć wdrożenie postępowania objawowego pozwala nieco złagodzić uporczywe objawy. U dzieci skłonnych do obturacji drzewa oskrzelowego infekcja wirusowa, zwłaszcza wywołana rinowirusem typu C, często wywołuje objawy świszczącego oddechu, a nawet duszność, która może skłaniać lekarza do rozpoznania zaostrzenia astmy alergicznej.

Infekcje wywołane przez wirus grypy, podobnie jak objawy alergiczne, występują sezonowo, jednak w odróżnieniu od alergii grypa charakteryzuje się wysoką gorączką, nasilonymi bólami mięśni i stawów oraz suchym i męczącym kaszlem bez zmian osłuchowych nad polami płucnymi.

W grupie dzieci przedszkolnych częstym schorzeniem utrudniającym znacznie rozpoznanie przyczyny objawów klinicznych jest przerost migdałka gardłowego oraz migdałków podniebiennych. Przerost migdałków jest przyczyną nawracających infekcji górnych dróg oddechowych i często współistnieje z uczuleniem na różne alergeny pokarmowe i inhalacyjne, a zwłaszcza na alergeny roztoczy kurzu domowego.

U dzieci starszych, w wieku przedszkolnym i szkolnym częste są także infekcje górnych dróg oddechowych o etiologii bakteryjnej, zwłaszcza wywołane przez Streptococcus pyogenes. Jednak z uwagi na charakterystyczny obraz kliniczny, infekcje paciorkowcowe zwykle nie sprawiają trudności w różnicowaniu z chorobą alergiczną.

Ostre zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych zwykle ma etiologię wirusową. Dominują objawy obturacji nosa, obfity wyciek surowiczej wydzieliny prowadzący do bardzo męczącego, początkowo suchego kaszlu w wyniku spływania tej wydzieliny po tylnej ścianie gardła. W większości przypadków nie stwierdza się zmian osłuchowych nad polami płucnymi.

Jeżeli choroba się przedłuża, dołącza się wysoka gorączka, zazwyczaj jednostronny ból głowy, ropna wydzielina z przewodów nosowych, a w badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost wskaźników stanu zapalnego (CRP, leukocytoza, przesunięcie obrazu krwinek białych w stronę leukocytów wielojądrzastych).

Objawy powyższe uzasadniają rozpoznanie ostrego, bakteryjnego zapalenia zatok. Konieczna jest wówczas antybiotykoterapia celowana na podstawie badania bakteriologicznego lub empiryczna, skierowana przeciwko najczęstszym patogenom wywołującymi ostre zapalenie zatok (Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis).

Objawy choroby alergicznej i infekcji mogą być bardzo podobne. Fakt ten jest często przyczyną pomyłek diagnostycznych, nie tylko lekarza POZ czy pediatry, ale także specjalisty alergologa.

W tabelach 1–4 przedstawiono parametry ułatwiające różnicowanie objawów choroby alergicznej i infekcji (dane z wywiadu, objawy kliniczne, wyniki badań laboratoryjnych oraz odpowiedź na leczenie).

Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego
Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego
Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego
Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego

  1. Ustalenie właściwego rozpoznania jest zawsze warunkiem skutecznego leczenia.
  2. Autorzy:
  3. lek. Paulina Prejsnar-Rusyn – Oddział Pediatrii i Alergologii Szpitala Specjalistycznego w Jaśle
  4. lek. Róża Hajkuś – Oddział Pediatrii i Alergologii Szpitala Specjalistycznego w Jaśle
  5. lek. Katarzyna Leszczyńska – Oddział Pediatrii i Alergologii Szpitala Specjalistycznego w Jaśle

dr n. med. Łukasz Błażowski – Oddział Pediatrii i Alergologii Szpitala Specjalistycznego w Jaśle;
Klinika Alergologii i Pneumonologii Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc, Oddział Terenowy

w Rabce-Zdroju; Wydział Medyczny Uniwersytetu Rzeszowskiego

Górne drogi oddechowe. Jak zaradzić częstym infekcjom?

Nawracające infekcje górnych dróg oddechowych są zmorą niejednego rodzica dziecka w wieku przedszkolnym. Ekspozycja na patogeny wirusowe w dużych skupiskach oraz idąca w parze niedojrzałość układu odpornościowego dziecka sprawiają, że rozwój zakażenia wydaje się nieunikniony. Jak więc radzić sobie z nawracającymi infekcjami?

[aktualizacja: 10’2020]

Górne drogi oddechowe (GDO) złożone są z części nosowej, ustnej i krtaniowej. Z powodu bliskiego sąsiedztwa zatok przynosowych, ucha, oskrzeli i płuc stają się wrotami zakażenia wielu patogenów. Taka anatomia GDO sprzyja szczególnie u dzieci rozwojowi poważnych dla zdrowia i życia powikłań, nawet przy błahych początkach infekcji.

Wśród czynników mających wpływ na zwiększoną częstotliwość zachorowań największe znaczenie ma rodzaj porodu, sposób karmienia w okresie niemowlęctwa oraz ekspozycja na dym tytoniowy. Szczególnie niepokojący jest ten ostatni czynnik – szacuje się, że bierne palenie dotyczy niemal 70% dzieci w Polsce!

Ekspozycja na trujący dym tytoniowy grozi nie tylko nawracającymi infekcjami, ale również zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych, nowotworów i atopii w późniejszym życiu.

Płeć także ma tutaj wiele do powiedzenia – chłopcy chorują dwukrotnie częściej niż dziewczynki. Za główną przyczynę występowania infekcji GDO uważa się jednak dysfunkcję układu immunologicznego małego dziecka.

Sprawdź również: Ostre zapalenie oskrzeli u dzieci.

You might be interested:  Domowe sposoby na grzybicę paznokci

Układ immunologiczny noworodka a drogi oddechowe

Tuż po przyjściu na świat noworodek ma znacznie upośledzone mechanizmy obronne. Jego organizm jest wtedy podatny na liczne infekcje. “Luka immunologiczna” u maluchów oznacza również strukturalną niedojrzałość naturalnych barier dla patogenów – skóry i błon śluzowych oraz zbyt niską ilością takich substancji jak lizozym, interferon czy laktoferryna.

Z czasem mechanizmy obronne za sprawą wyspecjalizowanych komórek pamięci immunologicznej stają się bardziej sprawne. Komórki pamięci immunologicznej mają zadanie rozpoznać obce antygeny oraz wyprodukować swoiste przeciwciała, które będą w w stanie je inaktywować.

Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego

Poród naturalny zapewnia maluchowi dobry „start” w życiu poza organizmem matki za sprawą gotowych przeciwciał, które wraz z krwią przechodzą przez łożysko na obwód. Kolejną porcję przeciwciał noworodek nabywa wraz z mlekiem matki podczas laktacji. Największym ich bogactwem są pierwsze jego krople, tzw. siara – colostrum.

Od lat otwarcie mówi się, że odporność nabyta wcześniaków i noworodków, które przyszły na świat w wyniku cesarskiego cięcia oraz tych karmionych mlekiem modyfikowanym jest znacznie słabsza niż odporność dzieci karmionych naturalnym mlekiem matki.

Wielu badaczy jest zdania, że również w późniejszym wieku dzieci te są bardziej narażone na choroby o podłożu infekcyjnym.

Istnieje prosta zależność między długością karmienia piersią, a ryzykiem wystąpienia alergii atopowej mleka zwierzęcego.

Atopia z kolei przekłada się na okresy obniżonej odporności ogólnej i większą podatność na choroby infekcyjne, zwłaszcza infekcje układu oddechowego.

Podłoże wirusowe infekcji dróg oddechowych u dzieci

Większość infekcji układu oddechowego u małych dzieci ma podłoże wirusowe.

WARTO WIEDZIEĆ! W 90% przypadków przyczyną infekcji są: rynowirusy, adenowirusy, koronawirusy, wirusy paragrypy, wirusy grypy i inne.

Bakterie znacznie rzadziej są bezpośrednią przyczyną infekcji. Stanowią jednak istotny czynnik nadkażający już postępujące zakażenie wirusowe. U dzieci najczęściej nadkażają: pneumokoki, pałeczki krztuśca i Haemophilus influenze.

Sprawdź także: Infekcje górnych dróg oddechowych – sposoby leczenia, możliwe powikłania.

Górne drogi oddechowe. Jak zadbać o odpowiednią profilaktykę?

Zanim zapadnie decyzja o rozpoczęciu leczenia, warto przyjrzeć się kilku banalnym, ale jakże istotnym kwestiom. Chcąc zadbać o kondycję układu immunologicznego dziecka, warto zadbać o kilka istotnych kwestii. Przede wszystkim należy zapewnić mu odpowiednią ilość snu, właściwe i zbilansowane posiłki oraz ruch na świeżym powietrzu.

Aktywność fizyczna jest całkowicie darmowym sposobem zapobiegania wielu infekcjom. Dzieje się to za sprawą aktywowania przez wysiłek fizyczny granulocytów obojętnochłonnych. Mają one charakter żerny, zwiększeniu stężenia amin katecholowych i podniesieniu ogólnej ciepłoty ciała.

Należy jednak mieć świadomość, że zbyt intensywny wysiłek fizyczny forsujący młody organizm dziecka działa wręcz odwrotnie – osłabia jego zdolności immunologiczne!

Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego

Górne drogi oddechowe – niezbędnik leczenia objawowego

W przypadku zakażeń o łagodnym przebiegu, dotyczących górnych dróg oddechowych, warto przyjąć postawę wyczekującą. Jak wiadomo wbrew obiegowym opiniom większość infekcji górnych dróg oddechowych nie ma podłoża bakteryjnego. Tylko u co piątego chorego dziecka potwierdza się je serologicznie.

Dlatego w większości i przypadków podanie antybiotyku już na początku infekcji mija się z celem. Zamiast tego warto skupić się na leczeniu objawowym. Warto sięgać po leki złożone zawierające: paracetamol, ibuprofen, leki przeciwhistaminowe i ośrodkowo działające leki przeciwkaszlowe.

Chcąc ulżyć dziecku w uporczywym bólu gardła towarzyszącym infekcjom GDO warto sięgnąć po środki lecznicze z benzydaminą. Związek ten cechuje się szerokim spektrum działania, a jednocześnie jako jeden z niewielu jest bezpieczny u dzieci poniżej 6. roku życia.

My polecamy nasz rodzimy produkt UNIBEN, którydzięki długiemu aplikatorowi trafia dobrze w ognisko zapalne likwidując nieprzyjemne dla dziecka i powodujące jego rozdrażnienie i niepokój, uczucie bólu. Jest dużo bezpieczniejszy od tabletek do ssania – eliminuje ryzyko zadławienia się. Poza tym zawarty w produkcie glicerol nawilża śluzówkę, co dodatkowo uśmierza dolegliwości.

Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

Profilaktyka i leczenie nawracających infekcji górnych dróg oddechowych u dzieci

Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego

lek. Agnieszka Szczukocka-Zych

Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego

Do czynników etiologicznych infekcji dróg oddechowych u dzieci należą przede wszystkim wirusy (85% zakażeń). Choroby o pierwotnie bakteryjnej etiologii są dużo rzadziej spotykane.

Wtórne nadkażenia bakteryjne wiążą się najczęściej ze współwystępowaniem nieprawidłowości anatomicznych w obrębie dróg oddechowych, np.

w zakażeniach zatok obocznych nosa, lub współistnieniem chorób przewlekłych, takich jak niedobory odporności czy zespół nieruchomych rzęsek.

Wprowadzenie

Przedszkolaki mogą chorować 8 razy rocznie, a norma infekcji dla dzieci chodzących do żłobka to według różnych źródeł nawet 12-14 w roku.1 Wynika to z naturalnego procesu dojrzewania układu immunologicznego i znacznego narażenia na patogeny w placówkach opiekuńczych.

Ten fakt jest trudny do przyjęcia przez rodziców – często oczekują oni od pediatry skutecznego sposobu leczenia i zapobiegania kolejnym epizodom infekcji.

Od lat trwają intensywne poszukiwania remedium wzmacniającego układ odpornościowy, które zmniejszy liczbę infekcji oraz skróci czas trwania objawów zakażenia wirusowego.

Warto zwrócić uwagę na niefarmakologiczne sposoby będące elementami zdrowego stylu życia, których pozytywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego został udowodniony. Należą do nich:

  • odpowiednia ilość snu
  • regularny, umiarkowany wysiłek fizyczny
  • karmienie piersią powyżej 6 miesięcy
  • brak ekspozycji na dym tytoniowy oraz zanieczyszczenie powietrza
  • prawidłowa dieta i związana z nią prawidłowa masa ciała
  • unikanie stresu
  • odpowiednie warunki mieszkaniowe
  • kompletny kalendarz szczepień.1

Infekcje górnych dróg oddechowych są w większości przypadków spowodowane przez wirusy i mają charakter samoograniczający się. Do najczęstszych patogenów wirusowych należą rinowirusy, koronawirusy, adenowirusy, wirus paragrypy i grypy, wirus syncytialny (RSV – respiratory syncytial virus) i enterowirusy.

Zakażenia wirusowe obserwuje się szczególnie w okresach wiosennym i jesiennym, ze szczytem zachorowań w okresie zimowym, na ogół spowodowanym przez wirusy grypy i koronawirusy. Infekcje szerzą się drogą kropelkową i przez kontakt z wydzieliną górnych dróg oddechowych osoby zakażonej.

Czas inkubacji trwa 1-6 dni, natomiast okres zakaźności w przypadku infekcji spowodowanej przez rinowirusy może trwać do 3 tygodni.2

W przypadku zakażeń bakteryjnych czynnikami etiologicznymi są: Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Streptococcus pyogenes, rzadziej Klebsiella pneumoniae, Enterobacter sp.

, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus oraz bakterie beztlenowe.

Do atypowych bakterii odpowiedzialnych za infekcje dróg oddechowych należą: Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae i Legionella pneumophila.3

Rola szczepień w profilaktyce i leczeniu infekcji dróg oddechowych

Jedną z najlepiej udowodnionych metod skutecznej stymulacji swoistej odporności są szczepienia ochronne. W dobie chaosu informacyjnego zadanie pediatry polega na rzetelnej edukacji rodziców o konieczności terminowego realizowania kalendarza szczepień wraz ze szczepieniami zalecanymi.

W Polsce od sezonu 2017/2018 dostępna jest nowa, czterowalentna (QIV) szczepionka przeciwko grypie. Dotychczas dostępna szczepionka trójwalentna (TIV) zawierała oprócz 2 wybranych podtypów grypy A (AH1N1, AH3N2) antygeny jednej z linii genetycznych wirusa grypy typu B.

Szczepionka QIV zawiera antygeny obu równolegle krążących w Europie linii genetycznych wirusa grypy typu B (Victoria i Yamagata).

Jest to bardzo istotne, biorąc pod uwagę, że w ciągu ostatnich 2 sezonów wirus grypy typu B wywołał około 50% potwierdzonych przypadków tej choroby w Polsce (według meldunków epidemiologicznych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny [NIZP-PZH]) oraz 23% w Europie. Eksperci Ogólnopolskiego Programu do spraw Zwalczania Grypy rekomendują QIV u wszystkich pacjentów powyżej 6 miesiąca życia.4

Skuteczność szczepienia na grypę u dzieci wynosi 60-90%; dodatkowo u pacjentów zaszczepionych obserwuje się złagodzenie przebiegu choroby oraz zmniejszenie ryzyka hospitalizacji i zgonu.4 Szczepienie na grypę odgrywa również istotną rolę w redukcji liczby zachorowań wymagających antybiotykoterapii.5

Warto zwrócić uwagę na ciekawe wnioski płynące z pracy poglądowej opublikowanej na łamach „Nature Reviews Immunology” w maju 2016 roku.

Autorzy podsumowują w niej dotychczasowe doniesienia odnośnie do obserwowanego zjawiska, jakim jest zwiększenie ogólnoustrojowej odporności na zakażenia po stosowaniu swoistych szczepionek (tzw. nieswoisty antygenowo efekt działania szczepionek).

6 Najlepiej poznane pod tym względem są szczepionki zawierające żywe atenuowane drobnoustroje (np. szczepionka Bacillus Calmette-Guérin [BCG], szczepionki przeciwko odrze lub polio [OPV]).

Efekt jest najwyraźniejszy u dzieci żyjących w krajach rozwijających się – następuje przede wszystkim zmniejszenie ogólnej śmiertelności, szczególnie przy szczepieniu u najmłodszych niemowląt. Główne mechanizmy podkreślane przez autorów przeglądu to generowanie odporności krzyżowej w odpowiedzi na szczepionkę oraz brak osłabienia odporności po przebyciu choroby, przeciwko której zaszczepiono dziecko.

You might be interested:  Bloker potu – działanie, stosowanie, opinie, cena

Witamina D

Rola witaminy D we wzmacnianiu odporności wciąż budzi kontrowersje. W dotychczas przeprowadzonych badaniach klinicznych nie udało się bowiem udowodnić jej wpływu na zapobieganie infekcjom.

Autorzy przeglądu analizującego badania na ponad 3000 dzieci poniżej 5 roku życia opublikowanego w bazie Cochrane nie stwierdzili wpływu suplementacji witaminy D na biegunkę, zapalenie płuc ani śmiertelność.7

Aktualnych danych dotyczących wpływu suplementacji witaminy D dostarcza praca Aglipay i wsp. opublikowana w lipcu 2017 roku w „Journal of the American Medical Association”.8 Nie stwierdzono w niej istotnych statystycznie różnic w liczbie infekcji dróg oddechowych w miesiącach zimowych u dzieci w wieku 1-5 lat niezależnie od przyjmowanej dawki witaminy D (2000 j.m. vs 400 j.m.).

Interesujące dane przedstawiono w metaanalizie autorstwa Martineau i wsp. oceniającej wyniki 25 badań na prawie 11 000 osób w wieku 0-95 lat.

9 Autorzy konkludują, że suplementacja witaminy D wpływała na zmniejszenie liczby epizodów infekcji dróg oddechowych, a najwyraźniejszy efekt uzyskano u osób ze znacznym deficytem 25(OH)D we krwi.

Warto podkreślić, że efekt protekcyjny osiągnięto wyłącznie u osób otrzymujących suplementację codzienną lub cotygodniową. Bolusy (30 000 j.m. raz w miesiącu) nie były skuteczne, jeśli chodzi o ograniczanie epizodów infekcji.

Jest to istotny wniosek w kontekście pojawienia się na polskim rynku przeznaczonego dla dorosłych preparatu witaminy D w skumulowanej dawce 30 000 j.m. do podawania raz w miesiącu. Nie zanotowano istotnych działań niepożądanych żadnej z metod suplementacji.

Pod koniec października 2017 roku w czasopiśmie „The Lancet” ukazał się najnowszy przegląd systematyczny dotyczący pozaszkieletowych efektów działania witaminy D.10 Autorzy wnioskują, że dostępne dane pozwalają twierdzić, że suplementacja witaminy D może zapobiegać infekcjom górnych dróg oddechowych oraz zaostrzeniom astmy.

Częste przeziębienia – jakie są przyczyny nawracających infekcji?

Częste przeziębienia – przyczyny nawracających infekcji układu oddechowego

1 na 3 Polaków przeziębia się przynajmniej 2 razy do roku, ale wielu musi radzić sobie z infekcjami dużo częściej. Z czego mogą wynikać częste przeziębienia i co robić, żeby to zmienić? Czy na częstotliwość infekcji ma wpływ wiek? Co należy robić, aby uniknąć choroby?

Częste infekcje – jak często chorujemy?

Zgodnie z wynikami badania przeprowadzonego na ogólnopolskim panelu badawczym Ariadna w dniach 31 sierpnia –3 września 2018 roku zaledwie 6 proc. Polaków w ogóle nie choruje. 32 proc. badanych zmaga się z przeziębieniem 2 razy do roku, a 7 proc. walczy z nimi więcej niż 4 razy na rok. 47 proc.

badanych udaje się do lekarza, mając gorączkę, natomiast 40 proc., odczuwając ból gardła. Samodzielnie z przeziębienia leczy się 30 proc. respondentów, a aż 90 proc. posiada w domu leki na grypę i przeziębienie. W przypadku 67 proc. są to leki przeciwbólowe. Co ciekawe, 4 na 5 uczestników badania, tj. 82 proc.

, nie korzysta ze zwolnienia lekarskiego podczas choroby.

Inne badanie pokazuje, że dorosły przeziębia się średnio od 2 do 5 razy do roku, a dziecko od 6 do 8 razy. Infekcje szczególnie często dotykają dzieci uczęszczające do żłobka i w wieku przedszkolnym.

W ich przypadku możliwe jest, że dojdzie do nawet kilkunastu zachorowań w ciągu roku. Dlatego częste przeziębienia są problemem przede wszystkim małych dzieci, których organizm dopiero buduje swoją odporność. Wpływ na zachorowania ma częsty kontakt  z wirusami.

Jedno z badań przeprowadzonych w pokoju hotelowym pokazało, że przeziębiona osoba pozostawia wirusy nawet na 60 proc. dotykanych powierzchni – np. na pilocie od telewizora czy włącznikach światła.

Dzieci w przedszkolu bawią się tymi samymi zabawkami, często uczestniczą w zabawach, w których trzymają się za ręce, dlatego są szczególnie narażone na infekcje.

Częste przeziębienia – przyczyny

Ciągłe przeziębienia dotyczą jednak nie tylko dzieci, ale również dorosłych. Jest to efekt spadku odporności organizmu – w takim przypadku należy zadbać o poprawę funkcjonowania układu immunologicznego. Nawracające przeziębienia mogą mieć wiele przyczyn:

  • palenie papierosów, częste picie alkoholu i stosowanie innych używek.
  • wiek – częste przeziębienia dotykają najczęściej małych dzieci i osób starszych.
  • nieodpowiednia dieta – uboga w cenne składniki odżywcze, naturalne probiotyki, za to bogata w tłuszcze i węglowodany.
  • przemęczenie – niewysypianie się, przepracowywanie się, życie w ciągłym stresie. Zdrowy sen trwa 7–8 godzin. Jeśli śpisz zbyt mało, to zaburzasz siły obronne organizmu. Jeśli nie jesteś w stanie ograniczyć stresu w swoim życiu, to korzystaj ze sposobów na radzenie sobie z nim. Weź kąpiel, idź na jogę czy do kosmetyczki. Na pewno poczujesz się lepiej.
  • brak aktywności fizycznej – David Nieman, profesor medycyny, wykazał, że 1–2 godziny dziennie umiarkowanej aktywności fizycznej zmniejszają ryzyko infekcji górnych dróg oddechowych o 1/3. Znaczenie mają nawet spacery, z których nie musisz rezygnować zimą. Ubierz się jedynie tak, żeby było ci ciepło. W ten sposób dotlenisz organizm i poprawisz swoją odporność.
  • nadużywanie antybiotyków – antybiotyki wyjaławiają organizm, co prowadzi do obniżenia odporności, nie należy po nie sięgać, jeśli nie jest to konieczne.
  • niedoleczone poprzednie infekcje – organizm powinien mieć zapewnione odpowiednie warunki do całkowitego wyzdrowienia. To, że gorączka ustąpiła, nie oznacza, że masz od razu wracać do pracy. Osłabiony organizm jest podatny na kolejne zakażenia wirusowe czy bakteryjne.
  • inne choroby, np. zakażenie wirusem HIV.

Osoby, których dotyka częste przeziębienie, powinny reagować, kiedy zauważą pierwsze objawy choroby.

Częste choroby – jak sobie z nimi radzić?

Ważne jest, aby mieć świadomość, co potęguje prawdopodobieństwo rozwoju infekcji wirusowej. Jeśli nie wprowadzisz w swoim życiu zmian, to częste przeziębienia staną się uciążliwe. Żeby odmienić sytuację:

  • nie lecz się samodzielnie – udaj się do lekarza, który zaproponuje ci odpowiednią terapię i w razie potrzeby skieruje cię na niezbędne badania, które pomogą wykazać, z czego wynikają przewlekłe przeziębienia.
  • pozwól swojemu organizmowi odpocząć – jeśli jesteś chory, to zrób sobie wolne od pracy czy szkoły i odpoczywaj, zażywaj snu, by umożliwić organizmowi skuteczną walkę z wirusem. Po odzyskaniu zdrowia zostań w domu kilka dni dłużej. Po infekcji organizm jest mniej odporny na zakażenia i może się okazać, że szybki powrót do pracy sprawi, że będziesz się zmagać z kolejną chorobą.
  • unikaj kontaktu z osobami chorymi – choć nie jest to proste, to warto ograniczyć przebywanie w dużych skupiskach ludzi – m.in. w komunikacji miejskiej czy marketach. Jeśli chory jest jeden z domowników, to ryzyko zarażenia możesz ograniczyć, stosując maseczki jednorazowe.
  • często myj ręce – najczęściej infekcja wirusowa u dorosłych czy dzieci jest efektem przenoszenia się wirusa poprzez dłonie. Warto jak najczęściej myć ręce, szczególnie przed jedzeniem. Należy to robić zawsze po powrocie do domu. Ręce powinniśmy myć ciepłą wodą i mydłem. Ważne jest również niedotykanie twarzy, ust, nosa czy okolic oczu wtedy, kiedy nie ma takiej konieczności.
  • wietrz pomieszczenia – wirusy namnażają się najszybciej w zamkniętych pomieszczeniach, w ciepłym środowisku. Ryzyko infekcji zmniejszysz m.in. wietrząc pomieszczenie przez kilka minut dziennie.
  • korzystaj z ziół i roślin – możesz z ich pomocą wzmocnić odporność i szybciej poradzić sobie z przeziębieniem. Efekty może przynieść spożywanie produktów z czarnego bzu, czosnku czy lipy, a także kuracja z aloesu drzewiastego, pelargonii afrykańskiej lub jeżówki purpurowej. Odporność wzmacnia również czosnek.
  • sięgaj po naturalne probiotyki – fermentowane produkty, np. jogurty, kefiry, kiszona kapusta czy ogórki kiszone, bogate są w korzystne dla zdrowia bakterie.

lek. Michał Dąbrowski

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *