Niedobór estrogenów – przyczyny, objawy, leczenie niskiego poziomu estrogenów

Bez estrogenów kobiety nie miałyby szans na macierzyństwo, atrakcyjny wygląd i seksapil, a także zdrowe i mocne kości, odpowiedni poziom dobrego cholesterolu i sprawnie działający metabolizm.

Estrogeny w nadmiarze to jednak ryzyko wielu groźnych chorób, w tym raka piersi, jajnika, a u mężczyzn raka prostaty. Dlatego tak ważne jest badanie poziomu tych hormonów płciowych na różnych etapach życia.

Dbają o prawidłowe funkcjonowanie wielu narządów organizmu, wpływają na naszą psychikę i popęd seksualny, sprawiają, że kobiety są atrakcyjne i dojrzewają do roli matki. Zapobiegają wielu groźnym chorobom, ale równie wiele potrafią wywołać. Hormony płciowe rządzą całym naszym życiem, dlatego równowaga hormonalna jest niezwykle ważna.

Czytaj także: Menopauza a wiek. W jakim wieku pierwsze objawy?

Estrogeny – jaką odgrywają rolę?

Jednym z najważniejszych dla kobiet hormonów płciowych są estrogeny produkowane przede wszystkim w jajnikach, ale także, choć w dużo mniejszej ilości przez tkanki łożyskowe i tkankę tłuszczową. To grupa hormonów, która składa się z:

  • 17β-estradiolu (ma największe znaczenie w okresie rozrodczym kobiety. Estriol produkowany jest w jajnikach, a u mężczyzn w niewielkich ilościach w jądrach),
  • Estronu (jest głównym estrogenem w okresie pomenopauzalnym)
  • Estriolu (ma najsłabsze działanie biologiczne ze wszystkich estrogenów).

Wpływ estrogenów na nasz organizm jest bardzo szeroki:

  • oddziałują na układ rozrodczy,
  • odpowiadają za rozwój piersi,
  • regulują cykl miesiączkowy,
  • wspomagają rozwój mięśni macicy,
  • zwiększają nawilżenie pochwy,
  • pogrubiają jej ściany.

Estrogeny wpływają też na układ moczowy, przyspieszają metabolizm, chronią naczynia krwionośne, zwiększają stężenie „dobrego” cholesterolu LDL, wspomagają mineralizację kości. Lista korzyści jest długa. Jednak estrogeny potrafią wpływać także na rozwój wielu groźnych chorób, w tym wielu nowotworów, między innymi:

  • raka piersi,
  • raka trzonu macicy,
  • raka jajnika,
  • raka płuc,
  • raka okrężnic,
  • raka prostaty.

Dlatego tak ważne jest kontrolowanie odpowiedniego poziomu tego hormonu. Nadmiar estrogenów tak samo jak niedobór estrogenów może mieć bardzo poważne konsekwencje dla naszego zdrowia.

Nadmiar estrogenów – objawy

Nadmiar estrogenów to hiperestrogenizm, który u kobiet objawia się głównie zaburzeniami miesiączkowania. Może pojawić się w wyniku chorób (np. raka jajnika) lub nieprawidłowej diety, stresu, dużego wysiłku fizycznego lub uwarunkowań dziedzicznych.

Nadmiar estrogenów prowadzi do zatorów i zakrzepów, obrzęków i kamicy dróg żółciowych, dlatego nie wolno lekceważyć objawów, które towarzyszą podwyższonemu poziomowi tych hormonów.

Koniecznie trzeba sprawdzić poziom estrogenu, jeśli zauważymy u siebie większość z poniższych objawów:

  • spuchnięte i wrażliwe piersi
  • wzdęcia,
  • osłabione libido,
  • nieregularne miesiączki,
  • bóle głowy i migreny
  • wahania nastroju,
  • wzrost masy ciała,
  • wypadanie włosów,
  • zimne dłonie i stopy,
  • przewlekłe zmęczenie,
  • problemy z koncentracja i pamięcią,
  • kłopoty ze snem,
  • częste skurcze, zwłaszcza w kończynach dolnych
  • nudności i wymioty.

Poziom estrogenu można obniżyć za pomocą leków oraz wprowadzając zmiany w codziennej diecie.

Powinno się z niej wyeliminować produkty bogate w naturalne estrogeny zwane fitoestrogenami, czyli przede wszystkim produkty sojowe, a także mięso faszerowane syntetycznymi hormonami.

Trzeba uważać także na żywność pakowaną w plastikowe pojemniki, a także antybakteryjne mydła i płyny do naczyń, bo zawierają one w swoim składzie związek o podobnej budowie chemicznej do estrogenu – tzw. triklosan, który może zaburzyć gospodarkę hormonalną organizmu.

Zobacz też: Domowe sposoby na menopauzę – naturalne leki i preparaty

Jak obniżyć estrogen u mężczyzn?

Nadmiar estrogenów u mężczyzn wywołuje zmiany w ich wyglądzie, a jednym z objawów jest ginekomastia, czyli pojawienie się tzw. męskich piersi.

Mężczyzna z takimi objawami powinien poszukać pomocy androloga, który dobierze odpowiednią terapię.

Poziom estrogenów można też obniżyć rezygnując z palenia papierosów i ograniczyć picie piwa, bo chmiel jest szczególnie bogaty w fitoestrogeny.

Niedobór estrogenów – objawy

Na niski poziom estrogenów wpływ ma wiele czynników.

Niedobór estrogenów w młodym wieku może wywoływać niedorozwój jajników, zespół Sweyera, zespół Turnera, u starszych kobiet może być wynikiem przedwczesnego wygasania czynności jajników lub wejścia w okres pomenopauzalny.

Niedobór estrogenów może jednak wynikać również z anoreksji, ekstremalnego wysiłku fizycznego, niewydolności przysadki mózgowej oraz nadużywania alkoholu. Niedobór estrogenów manifestuje się objawami natury psychicznej i fizycznej, czyli:

  • irytacją i obniżonym nastrojem,
  • problemami z koncentracją,
  • zaburzeniami snu,
  • ciągłym zmęczeniem,
  • kołataniem serca,
  • uderzeniami gorąca,
  • zlewnymi potami, zwłaszcza w nocy,
  • przyrostem masy ciała,
  • suchością oczu, skóry, pochwy,
  • bólami głowy,
  • obniżeniem libido.

Estrogen – badania

Pojawienie się objawów charakterystycznych dla niedoboru lub nadmiaru estrogenów powinno być sygnałem, że trzeba zbadać poziom tych hormonów we krwi. Badanie takie wykonuje się na czczo, czyli co najmniej 8 godzin od ostatniego posiłku. Przyjmuje się, że normy estrogenów dla kobiet są następujące:

  • Estron – w okresie rozrodczym 17–200 ng/, w okresie pomenopauzalnym 7–40 ng/l
  • Estradiol – normy są inne w różnych fazach cyku –  faza folikularna: 30–120 ng/l (110–440 pmol/l), owulacja: 130–370 ng/l (477–1358 pmol/l), faza lutealna: 70–250 ng/l (257–917 pmol/l). W okresie pomenopauzalnym normalny poziom estradiolu wynosi

Oficjalny sklep Oleofarm

Estrogeny są hormonami płciowymi kształtującymi cechy żeńskie w organizmie kobiety: funkcjonowanie narządów rozrodczych (pracę piersi, macicy, jajników) i rozwój wtórnych cech płciowych (sylwetka, zachowania seksualne).

Pod kontrolą estrogenów znajdują się także najważniejsze organy i szlaki metaboliczne: układ sercowo-naczyniowy, metabolizm kwasów tłuszczowych i cholesterolu (obniżają poziom „złego” LDL i podwyższają poziom „dobrego” cholesterolu HDL we krwi), układ nerwowy (m.in.

regulują stany emocjonalne, nastrój, syntezę neurotransmiterów i białek sekrecyjnych), metabolizm kości oraz gospodarka mineralna organizmu (zapewniają odpowiednią wytrzymałość kości, zapobiegają obniżaniu ich gęstości i osteoporozie).

Poziom estrogenów w organizmie kobiety zmienia się wraz z wiekiem. U dorosłej zdrowej kobiety w okresie rozrodczym największą ilość estrogenów wydzielają jajniki, tuż przed owulacją oraz w połowie fazy lutealnej cyklu. W czasie trwania ciąży tzw.

jednostka płodowo-łożyskowa wytwarza wielokrotnie więcej estrogenów niż jajniki. Niewielkie ilości estrogenów wytwarzane są również przez korę nadnerczy.

W trakcie okresu przekwitania (menopauzy), jajniki przestają wytwarzać estrogen, co jest przyczyną wielu fizycznych oraz emocjonalnych przemian zachodzących w organizmie kobiety.

Zachwiania poziomu estrogenów, zarówno ich niedobór jak i nadmiar, niosą ze sobą odczuwalne przez kobietę skutki objawiające się pogorszeniem stanu zdrowia i gorszym samopoczuciem, jak również sprzyjają rozwojowi chorób hormono-zależnych. Stąd też istotne jest, aby przez cale życie kobieta dbała o utrzymanie ich optymalnego poziomu.

Lignany lniane są jednymi z nielicznych występujących w przyrodzie związków mających zdolność regulacji poziomu estrogenów w organizmie. Spełniają rolę „buforu” estrogenowego organizmu.

Ze względu na podobieństwo w budowie, komórki reagujące na estrogeny nie odróżniają estrogenów ludzkich od roślinnych lignanów, które konkurują z nimi o miejsca receptorowe  komórkach. Gdy cząsteczka lignanu zajmie miejsce na receptorze, estrogen ludzki nie może się już do niego przyłączyć.

Po związaniu, lignany działają na komórki w taki sam sposób jak ludzkie estrogeny, z tą różnicą, że o wiele słabiej. Jest to niezwykle istotna właściwość zarówno w przypadku nadmiaru jak i niedoboru estrogenów w organizmie. Gdy w organizmie jest niedobór estrogenów lignany w łagodny sposób uzupełniają ich ilość – działają w tym przypadku pro-estrogenowo.

Natomiast, gdy w organizmie jest nadmiar estrogenów wykazują działanie przeciw-estrogenowe, gdyż przyłączając się do komórek blokują jednocześnie przyłączanie się do nich estrogenów. W ten prosty i łagodny sposób lignany lniane mogą regulować gospodarkę hormonalną kobiet.

ZOBACZ SUPLEMENTY DIETY ZAWIERAJĄCE LIGNANY LNIANE >> 

Zarówno niedobór jak i nadmiar estrogenów może być podłożem poważnych schorzeń. Niedobór estrogenów kojarzony jest zazwyczaj z wiekiem dojrzałym i okresem menopauzy.

Zachwianie równowagi hormonalnej w okresie przekwitania powoduje objawy zespołu menopauzalnego, takie jak: uderzenia gorąca, nadmierne poty (zwłaszcza nocne), bezsenność, drażliwość, pobudliwość nerwowa, obniżona koncentracja, bóle głowy, kołatanie serca.

Oprócz wyraźnie odczuwalnych przykrych i utrudniających normalne funkcjonowanie objawów, w wyniku stałego niedoboru estrogenów, postępują inne, groźne dla zdrowia nieodczuwalne początkowo zmiany. Jednym z nich są zaburzenia w gospodarce lipidowej. Zwiększa się produkcja cholesterolu całkowitego oraz frakcji LDL (tzw. ‘złego’), a tym samym rozwija się miażdżyca.

Niedobór estrogenów niekorzystnie wpływa na metabolizm i szybkość przemiany materii. Pogarsza się sprawność fizyczna kobiety. Obniżenie sprawności fizycznej jest konsekwencją niekorzystnych zmian w gospodarce wapniowej wywołanej niedoborem estrogenów – zmniejsza się gęstość tkanki kostnej i może rozwijać się osteoporoza, a ta z kolei sprzyja złamaniom kości.

Uzupełnianie diety w preparaty zawierające lignany, nie tylko łagodzi objawy neurowegetatywne występujące w okresie okołomenopauzalnym, ale także chroni przed osteoporozą i chorobami układu sercowo-naczyniowego.

You might be interested:  Jak poprawić krążenie krwi – sposoby na poprawę krążenia

Jest to możliwe dzięki temu, że hamują one rozwój zmian miażdżycowych poprzez zwiększenie syntezy tlenku azotu i hamowanie agregacji płytek krwi.

Dodatkowo wpływają na poprawę elastyczności naczyń krwionośnych oraz zmniejszają ryzyko zakrzepów, które są główną przyczyną zawałów i udarów mózgu.

Nadmiar estrogenów również jest niebezpieczny i spotykany jest przeważnie u młodych kobiet. Niesie ze sobą groźne dla zdrowia konsekwencje, ponieważ zwiększa ryzyko wystąpienia wielu chorób, w tym: endometriozy, hormonozależnych nowotworów piersi i macicy.

Nadmiar estrogenów powoduje, że komórki będące pod kontrolą tych hormonów otrzymują zbyt silny „sygnał” pobudzający je do rozpoczęcia procesów podziałowych. Lignany lniane, są jednymi z nielicznych występujących w przyrodzie związków mających zdolność ograniczania aktywności estrogenów w organizmie.

Działanie przeciwestrogenowe lignanów lnianych jest bardzo pożądane w profilaktyce oraz leczeniu nowotworów estrogenozależnych u kobiet.

Gospodarka hormonalna kobiety zmienia się na przestrzeni życia, jest wrażliwa na szereg czynników i łatwo o jej rozchwianie.

Zaburzenia poziomu estrogenów mogą mieć charakter niedoboru lub nadmiaru i obydwie sytuacje niosą zagrożenie dla zdrowia, którego nie wolno lekceważyć.

Lignany lniane, z uwagi na zdolność do regulacji poziomu estrogenów (uzupełniania niedoboru lub hamowania ich nadmiernej aktywności) są nieocenionym uzupełnieniem diety kobiet mających problemy z utrzymaniem prawidłowej gospodarki hormonalnej.

dr Katarzyna Suchoszek-Łukaniuk

Niedobór estrogenu i jego skutki dla zdrowia intymnego kobiety

Rola estrogenu jest wyjątkowo ważna dla organizmu, a jego niedobór może być źródłem poważnych konsekwencji. Dlatego wyjaśniamy, jaką rolę pełni ten hormon w naszym ciele oraz jakie są przyczyny i objawy spadku estrogenu  

Co to jest estrogen

Estrogen to hormon płciowy, dzięki któremu kobieca sylwetka odróżnia się od męskiej szerszymi biodrami, bardziej pełnymi piersiami i większą zawartością tkanki tłuszczowej w ciele.

Odpowiedni poziom tego hormonu gwarantuje także gładszą i mniej owłosioną skórę, ale nie oznacza to, że rola estrogenu ogranicza się do wpływu na wygląd.

Estrogen reguluje bowiem również wiele procesów warunkujących sprawne funkcjonowanie organizmu, a jego niedobór może mieć konkretne skutki dla zdrowia.

Spadek poziomu estrogenu – przyczyny

  • Obniżenie stężenia estrogenu w organizmie to naturalne zjawisko u kobiet w wieku okołomenopauzalnym, ale niedobór tego hormonu może mieć miejsce także przed wejściem w okres przekwitania. Gdy do spadku poziomu estrogenu dochodzi w młodym wieku, najczęściej jest to wynikiem:
  • – osłabienia czynności hormonalnej jajników,
  • – przyjmowania leków zwiększających płodność kobiety,
  • – obecności cyst na jajnikach,
  • – nadmiernego obniżenia poziomu tkanki tłuszczowej w ciele na skutek zbyt intensywnych ćwiczeń fizycznych,
  • – urodzenia dziecka i karmienia piersią – po porodzie tymczasowe zmiany hormonalne są nieuniknione,
  • – niedoczynności przysadki mózgowej,
  • – zaburzeń odżywiania prowadzących do niedowagi.

Jakie są objawy się niskiego poziomu estrogenu u kobiet?

  1. Zbyt niski poziom estrogenu w organizmie może manifestować się na różne sposoby – w dużej mierze jest to kwestia indywidualna.

    Najczęstsze objawy niedoboru tego hormonu to:

  2. – zaburzenia snu, które skutkują przemęczeniem i problemami z koncentracją w ciągu dnia,
  3. – osłabienie kości i wzrost podatności na złamania,
  4. – bóle głowy i stawów; spadek libido,
  5. – niepożądany wzrost wagi wskutek zatrzymania wody w organizmie,
  6. – suchość pochwy oraz częstsze infekcje układu moczowo-płciowego.

Jak ochronić się przed skutkami niedoboru estrogenu?

Jeśli stwierdzono u ciebie zbyt niskie stężenie estrogenu, a nie przechodzisz jeszcze menopauzy, konieczne będzie przeprowadzenie dodatkowych badań, które pozwolą na wykrycie konkretnej przyczyny niedoboru hormonu.

Dobrą wiadomością jest fakt, iż nie musisz czekać na diagnozę, by zacząć starania o złagodzenie przykrych objawów spadku stężenia estrogenu.

Dyskomfort możesz zredukować już teraz, stosując się do sprawdzonych wskazówek:

– Bądź bardziej aktywna fizycznie (w myśl zasady „Ruch to zdrowie”), ale nie przesadzaj z wizytami na siłowni – nadmierny wysiłek nasili spadek poziomu estrogenu w twoim ciele. Optymalne korzyści dla zdrowia uzyskasz, ćwicząc przez pół godziny dziennie. Wybieraj formy aktywności u umiarkowanym natężeniu, na przykład jazdę na rowerze lub marsz.

– Zadbaj o to, by w twojej diecie nie zabrakło produktów zawierających duże ilości tzw. fitoestrogenów, czyli naturalne związki organiczne, które działaniem przypominają ludzkie estrogeny. Do pokarmów tego typu należą owoce, warzywa, fasola, groch oraz tofu.

– Pij dwie filiżanki kawy dziennie – umiarkowana podaż kofeiny może przyczyniać się do wzrostu stężenia estrogenu w twoim ciele.

– Rzuć palenie – tytoń powoduje spadek poziomu hormonów płciowych.

– Zadbaj o zdrowie intymne z pomocą globulek dopochwowych (np. HydroVag), które skutecznie nawilżają okolice intymne dzięki zawartości kwasu hialuronowego i obniżają pH pochwy, zwiększając twoją ochronę przed zakażeniami.

Z globulek HydroVag korzystaj zarówno aby ochronić się przed infekcjami intymnymi np. po antybiotyku po basenie itp., jak również gdy odczuwasz dyskomfort intymny, nięcie suchość w obrębie pochwy np.

po badaniu czy zabiegu ginekologicznym, po stosunku czy zastosowaniu silnie wysuszających kosmetyków/płynów do kąpieli.

Zaburzenia hormonalne mogą przytrafić się każdej kobiecie, w najmniej dogodnym momencie, dlatego warto przygotować się na taką ewentualność i w razie potrzeby przeciwdziałać skutkom niedoboru estrogenu z pomocą zdrowej diety, dobrych nawyków i  dopochwowych globulek ginekologicznych o skuteczności potwierdzonej badaniami.

Poznaj skutki niedoboru estrogenów

Żeńskie hormony płciowe – estrogeny wydzielane są podczas cyklu miesiączkowego i pełnią wiele ważnych funkcji w kobiecym organizmie. Ich stężenie ulega zmianie w zależności od faz cyklu; zwiększa się podczas owulacji, a zmniejsza w drugiej fazie cyklu miesiączkowego. Ale kiedy występuje ich niedobór, prawidłowa praca organizmu zostaje zakłócona.

– Estrogeny posiadają wielokierunkowe działanie na organizm kobiety. Wpływają zarówno na rozwój kobiecej budowy ciała (narządów płciowych, piersi, owłosienia łonowego), jak i na kształtowanie psychiki i popędu płciowego.

W zakresie procesów biologicznych estrogeny są odpowiedzialne za regulację cyklu miesiączkowego, za gospodarkę lipidową, wapniową i białkową, za zwiększenie krzepliwości krwi, a także przyrost i pobudliwość mięśniówki macicy – mówi lek. med.

Artur Nowak, specjalista ginekologii i położnictwa w Poliklinice Ginekologiczno-Położniczej dr Arciszewskiego w Białymstoku.

Okołomenopauzalny niedobór estrogenów

Okres okołomenopauzalny to czas fizjologicznych zmian w ciele kobiety, spowodowanych spadkiem stężenia naturalnych hormonów płciowych, głównie estrogenów. Najczęściej pierwszym symptomem są zaburzenia rytmu miesiączkowania.

Dodatkowo zaczynają pojawiać się takie objawy jak: nocne poty, uderzenia gorąca, zaburzenia nastroju, bezsenność czy znużenie.

Kobiety skarżą się również na problemy z koncentracją i pamięcią – to z kolei ma wpływ na ich wyniki w pracy oraz relacje z otoczeniem.

– Większość kobiet w okresie menopauzalnym nie wymaga typowego leczenia medycznego. Zmiana stylu życia polegająca na wzroście aktywności fizycznej i wprowadzeniu zdrowej diety, często przynosi satysfakcjonujące efekty. Jednak u kobiet, u których objawy wypadowe utrudniają normalne funkcjonowanie, podejmuje się próby leczenia farmakologicznego – tłumaczy lek. med. Artur Nowak.

– Zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej (HZT) estrogenowo-progesteronowej pozwala uniknąć dolegliwości okresu klimakterium. Jeśli nie możemy lub nie chcemy skorzystać z HTZ, mamy inne wyjście – fitoestrogeny.

Substancje te zawarte w wielu roślinach są podobne w budowie chemicznej do kobiecych hormonów. Podobieństwo jest tak duże, że organizm daje się oszukać i receptory estrogenowe wychwytują cząsteczkę hormonu roślinnego – dodaje lek.

med. Artur Nowak.

Niedobór estrogenów u młodych dziewczyn i kobiet w wieku rozrodczym

Niedobór estrogenów u młodych dziewczyn i kobiet będących w wieku rozrodczym wiąże się głównie z zaburzeniami miesiączkowania, a często prowadzi do całkowitego braku miesiączek.

― Problem ten może mieć podłoże genetyczne (przedwczesna menopauza), jak i występować na skutek uszkodzenia gonad poprzez chemioterapię, napromieniowanie lub trucizny środowiskowe, np.

palenie tytoniu – mówi Artur Nowak.

Objawy niedoboru estrogenów są podobne do wcześniej omawianego zespołu okołomenopauzalnego, a pierwszym pojawiającym się problemem są zaburzenia rytmu miesiączkowania. W leczeniu stosowane są te same grupy leków, których działanie dąży do zmniejszenia objawów wypadowych. Leczenie to ma również na celu profilaktykę przed osteoporozą.

Skutki niedoboru estrogenów

Zmiany o charakterze krótkotrwałym:- zaburzenia miesiączkowania,- objawy naczynioruchowe: uderzenia gorąca, zlewne poty- somatyczne: bóle i zawroty głowy, bóle kości, kołatania serca, zaparcia, bolesne oddawanie moczu, przyrost masy ciała, suchość skóry i błon śluzowych – bolesne współżycie, zmniejszenie libido;

– psychiczne: nadpobudliwość, obniżenie nastroju, płaczliwość, depresja, utrata pamięci, bezsenność.

Niski estrogen – przyczyny i leczenie | jejportal.pl – Informacje ze świata kobiet

autor: Scarlet (28 luty, 2018 – 12:28)

Estrogen jest kobiecym hormonem, choć występuje w niewielkich ilościach także u mężczyzn.

U kobiet estrogen wiąże się przede wszystkim z rozwojem cech kobiecych podczas okresu dojrzewania i cyklem menstruacyjnym, a także zdrowiem kości i dobrym samopoczuciem psychicznym.

Spadek estrogenu może prowadzić do różnych problemów zdrowotnych, dlatego nie powinien być bagatelizowany.

Poziom estrogenu zaczyna naturalnie spadać na kilka lat przed wystąpieniem menopauzy i jest to zupełnie naturalna kolej rzeczy. Jednak zbyt niski poziom estrogenu może powodować różne problemy zdrowotne i wpływać na nasze ogólne samopoczucie. Dlatego jest to problem, z którym koniecznie trzeba udać się do lekarza.

  • Ponieważ estrogen jest hormonem produkowanym głównie przez jajniki, każda choroba, która wpływa na jajniki lub tym bardziej je uszkadza, może tym samym powodować obniżenie poziomu estrogenów w organizmie. Może to być przede wszystkim:
  • – przedwczesna niewydolność jajników,
  • – choroby wrodzone, takie jak zespół Turnera,
  • – zaburzenia tarczycy,
  • – nadmierne ćwiczenia,
  • – poważna niedowaga,
  • – chemioterapia,
  • – zaburzenia funkcjonowania przysadki mózgowej
  • – problemy hormonalne w historii chorobowej rodziny

Do podstawowych objawów niskiego poziomu estrogenu należy: nieregularna miesiączka, niepłodność, częste infekcje dróg moczowych, depresja oraz słabość kości. Niski poziom estrogenu może wiązać się także z uderzeniami gorąca i łatwym z przybieraniem na wadze.

Rozpoznanie niskiego poziomu estrogenu opiera się na badaniu krwi. Lekarz może zalecić także dodatkowe badania, aby wykluczyć inne choroby, które mogą powodować podobne objawy. Leczenie jest dostosowywane indywidualnie, w zależności od przyczyny zaburzenia oraz jego objawów.

Podstawową formą leczenia niedoboru estrogenu jest terapia hormonalna. Niestety nie istnieje zbyt wiele dowodów naukowych na inne metody leczenia zaburzeń estrogenu. Pomóc może jednak utrzymywanie zdrowej masy ciała, a także zmniejszenie ilości wykonywanych ćwiczeń. W większości przypadków leczenie zbyt niskiego poziomu estrogenu zalecone przez lekarza przynosi pożądane skutki.

https://www.medicalnewstoday.com/articles/321064.php

Przyczyny wysokiego testosteronu u kobiet

Przyrost masy ciała, trądzik i wypadanie włosów – czy doświadczasz którejkolwiek z tych przykrych dolegliwości? To tylko kilka typowych objawów wysokiego poziomu testosteronu u kobiet, ale prawdziwe pytanie brzmi: ‘Dlaczego kobiety w ogóle mają wysoki poziom testosteronu … i co można zrobić, aby go obniżyć?’

Niestety wielu lekarzy może ci powiedzieć, że masz wysoki poziom testosteronu, ale rzadko który podpowie ci, co należy zrobić, aby go zmniejszyć. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, co tak naprawdę dzieje się w TWOIM ciele. Dogłębne poznanie przyczyn tego problemu pomoże Ci w powrocie do upragnionej normalności.

Ważną rzeczą, w związku z podwyższonym poziomem testosteronu u kobiet, jest to, że zwykle (95% przypadków) nie jest on problemem samym w sobie, a objawem innych zaburzeń, lub zaburzeniem współwystępującym.

Tak więc sposób rozwiązania problemu polega na dojściu do pierwotnej przyczyny, który powoduje wysoki poziom testosteronu…

Objawy wysokiego poziomu testosteronu u kobiet

Zanim przejdziemy do przyczyn wysokiego poziomu testosteronu i leczenia, naprawdę musimy zrozumieć i poznać objawy wysokiego poziomu testosteronu.

Objawy są bardzo ważne, ponieważ każda osoba jest inna pod względem tego, jak poziom tego hormonu wywołuje u niej dyskomfort i daje niepokojące sygnały.

Spotyka się mnóstwo kobiet, których poziom testosteronu mieści się w górnych granicach normy, a cierpią z powodu wszystkich, nieprzyjemnych objawów. Osoby te, pomimo tego, że w świetle norm lekarskich są „zdrowe” tak naprawdę dobrze czują się dopiero po wdrożeniu leczenia.

Poniższa lista pomoże ci określić czy przypadkiem nie cierpisz na to „mało kobiece” zaburzenie hormonalne.

Objawy wysokiego poziomu testosteronu u kobiet

  • Zwiększenie masy ciała lub niemożność schudnięcia (szczególnie w przypadku nieoczekiwanego przyrostu masy ciała),
  • Wypadanie włosów (zwłaszcza jeśli czynność tarczycy i inne hormony są w granicach normy i jeśli utrata włosów jest typowo męska, pojawiają się zakola i łysina na środku głowy),
  • Trądzik, zmiany w karnacji lub bardzo tłusta skóra (trądzik torbielowaty występuje w przypadku wysokich androgenów zazwyczaj w linii szczęki),
  • Zmiany nastroju obejmujące: depresję, drażliwość lub złość,
  • Brak równowagi innych hormonów, w tym: stosunek estrogenu / progesteronu, inne androgeny, takie jak DHEA i hormon tarczycy

Jak zapewne zauważyłeś, wiele z tych objawów jest niespecyficznych. Oznacza to, że w twoim ciele będzie jakiś zwrot z innymi zaburzeniami równowagi hormonalnej. Na przykład: problemy z tarczycą mogą powodować przyrost masy ciała i utratę włosów, ale zwykle nie łysienie typu męskiego. Problemy z tarczycą mogą również prowadzić do trądziku, ale zwykle nie są to wrzody czy też torbiele.Korzystanie z tych konkretnych wskazówek może pomóc ci określić, skąd dokładnie pochodzą twoje problemy hormonalne.

Testy laboratoryjne testosteronu – interpretacja wyników

OK, porozmawiajmy o tym, jak wyglądają zaburzone wyniki testów poziomu testosteronu. Najpierw pokażemy przykłady – a następnie wyjaśnimy o czym mowa.

Przykład, kobieta z wysokim wolnym testosteronem i ‘normalnym’ całkowitym testosteronem.

Na wyniku badań tylko ‘wolny’ jest oznaczony jako wysoki, ale w rzeczywistości ta pacjentka zdecydowanie ma za wysoki poziom testosteronu. Skąd mamy to wiedzieć?

Ponieważ miała wiele objawów z listy: wzrost włosów na twarzy, trądzik i przyrost masy ciała. Chcę poświęcić chwilę i wyjaśnić, że ten wzór jest BARDZO powszechny i jest jedną z najczęściej pomijanych form zaburzenia.

A wygląda to tak:

Wolny testosteron jest aktywną postacią testosteronu, więc ten konkretny pacjent ma wysoki poziom AKTYWNEGO/wolnego testosteronu unoszącego się w ciele, powodując wszystkie wymienione powyżej objawy.

Pomimo tego poziom całkowitego testosteronu mieści się w granicach normy.

Przyczyną tego była insulinooporność, a leczenie tego problemu spowodowało, że poziom testosteronu znacznie się zredukował, a więc i objawy ustąpiły.

6 najczęstszych przyczyn wysokiego poziomu testosteronu u kobiet

Ważne jest, aby pamiętać, że ta lista NIE jest pełną listą. Jest to zbiór najczęściej występujących problemów, które pomimo częstości występowania – nadal są pomijane przez lekarzy. Kwestia zaburzeń hormonalnych jest bardzo problematyczna pod wieloma względami.

Należy każdy przypadek dokładnie zdiagnozować, wziąć pod uwagę nie tylko wyniki konkretnych hormonów, ale także ich proporcje względem siebie. Wymaga to od lekarza olbrzymiej wiedzy, doświadczenia, dociekliwości oraz chęci, aby „dokopać” się do właściwej przyczyny zaburzeń.

W przypadku zbyt niskiego poziomu hormonów z reguły wystarczy odpowiednie dobranie leków, wysokie poziomy hormonów wymagają więcej wiedzy i bardziej zaawansowanych planów leczenia.

1. Oporność na insulinę (insulinooporność)

Jak wspomniałem wcześniej w tym artykule związek między insulinoopornością (wysokim poziomem cukru we krwi) i testosteronem istnieje. Wysokie poziomy insuliny powodują zarówno NISKI poziom testosteron jak i podwyższony poziom testosteron.U mężczyzn insulinooporność zazwyczaj powoduje niski poziom testosteronu, ale u kobiet może powodować oba.

Najlepszy sposób na ustalenie, w jaki sposób wpływa on na twój testosteron?

Po prostu sprawdź zarówno poziom Hbb A1c, jak i poziom insuliny na czczo, a także poziom wolnego i całkowitego testosteronu. Jeśli masz wysoki poziom testosteronu + wysoki poziom insuliny, to insulina z pewnością przyczynia się do zaburzeń równowagi hormonalnej.

Kobiety, które osiągają wysoki poziom testosteronu przez oporności na insulinę, wpadają w spektrum PCOS.

Oznacza to, że wraz ze wzrostem poziomu insuliny wzrasta poziom testosteronu, wzrasta poziom estrogenu i spada progesteron. Niektóre kobiety mogą mierzyć się jedynie z niewielkim wzrostem włosów na twarzy, podczas gdy inne odczuwają poważne objawy, takie jak ciemnienie skóry, nagromadzenie tłuszczu w jamie brzusznej / narządach wewnętrznych i ekstremalne wahania nastroju.

Więcej o insulinooporności: Kompendium wiedzy na temat insulinooporności.

2. Nierównowaga estrogenu / progesteronu (PMS / PMDD, dominacja estrogenowa)

Hormony w twoim ciele współdziałają ze sobą. Pomyśl o nich jak o pajęczej sieci – nie możesz stworzyć nitki w całkowitym odizolowaniu od reszty sieci. Przeniesienie jednego pasma sieci spowoduje w pewnym stopniu przesunięcie całej sieci. Ta sama koncepcja dotyczy twoich hormonów.

Wszystkie hormony wzajemnie na siebie oddziałują, a co za tym idzie – jeśli zaburzony jest poziom jednego hormonu, cały układ hormonalny można uznać za nie funkcjonujący prawidłowo. Ta koncepcja dotyczy także hormonów płciowych u kobiet (estrogen i progesteron).

Dokładny mechanizm nie jest jasny, ale istnieje zdecydowanie korelacja pomiędzy progesteronem / estrogenem i testosteronem. Weźmy na przykład kobiety z PMS i PMDD – stany spowodowane podwyższonym poziomem estrogenu (dominacja estrogenu). Wykazano, że pacjentki te mają podwyższone poziomy zarówno DHEA, jak i testosteronu.

Porównaj to z menopauzą (całkowity brak progesteronu z niskim poziomem estrogenu), gdzie kobiety na ogół osiągają NISKI poziom testosteronu.Jedno jest pewne:

Zmiany estrogenu / progesteronu w jakiś sposób wpływają na poziom testosteronu.

3. Brak ćwiczeń fizycznych (szczególnie treningu siłowego)

Pomyśl o ćwiczeniach jako dodatkowym sposobie, który pomoże zapobiec rozwojowi wysokiego poziomu testosteronu w organizmie.

 Tak więc brak ćwiczeń fizycznych nie powoduje bezpośrednio wysokiego poziomu testosteronu, ale ćwiczenia pomagają zapobiegać tego typu zaburzeniom. Jest to najprawdopodobniej spowodowane działaniem ćwiczeń na poziom insuliny.

 Ćwiczenia pomagają obniżyć poziom insuliny poprzez uwrażliwienie komórek na insulinę.

  • Niska insulina = normalny poziom testosteronuWysoka insulina = wysoki poziom testosteronu
  • Warto również podkreślić, że ćwiczenia fizyczne mogą faktycznie równoważyć poziom testosteronu, zwiększyć libido i masę mięśniową.
  • Ćwiczenia mogą również pomóc w zapobieganiu nieprawidłowej dystrybucji tłuszczu, która towarzyszy wysokim / niskim poziomem testosteronu (tłuszcz w górnej części ciała i górnej części ramion).

4. Zaburzenia funkcji nadnerczy (wysoki poziom DHEA)

Ten stan jest mniej powszechny, ale wszystko, co zakłóca produkcję hormonów nadnerczy, może ostatecznie prowadzić do wysokiego poziomu testosteronu. Aby to lepiej zrozumieć, musisz zobaczyć, w jaki sposób tworzony jest testosteron w ciele.  Testosteron można wytworzyć z prekursorów takich jak DHEA, pregnenolon, progesteron i androstendion.

 Wszystko, co zwiększa którykolwiek z tych hormonów (nawet jeśli bierzesz je jako suplementy!) może zwiększyć całkowity testosteron.

 Istnieje również kilka przypadłości zdrowotnych, które mogą prowadzić do podwyższenia DHEA i testosteronu, w tym: przerostu nadnerczy, wysoki poziom stresu (zmęczenie nadnerczy), nadmiar suplementacji progesteronu / pregnenolonu / DHEA i insulinooporność.

Oczywiście najczęstsze przyczyny wysokiego DHEA obejmują zwiększone zapotrzebowanie na produkcję nadnerczy (wysoki poziom kortyzolu i wysoki poziom DHEA) i nadmiar suplementacji (co może być również dużym problemem).

Z tego powodu dobrym pomysłem jest zawsze sprawdzanie poziomu DHEA we krwi oprócz poziomu kortyzolu przy ocenie poziomu testosteronu. Pamiętaj, że hormony NIE działają w oderwaniu od innych, zmiana jednego spowoduje również zmianę pozostałych.

Czytaj też: Wyczerpanie nadnerczy

5. Wysoki poziom leptyny (oporność na leptynę)

Leptyna jest hormonem, który może po prostu uniemożliwić schudnięcie i skutecznie zatrzymać redukcję. Leptyna jest hormonem wydzielanym z komórek tłuszczowych i ma kontrolować apetyt, metabolizm i kazać mózgowi spalać tłuszcz.

Kiedy masz oporność na leptynę, zgadnij, co się dzieje?

Twój mózg nie otrzymuje sygnału i zamiast robić wszystkie te rzeczy, robi dokładnie na odwrót. Oznacza to, że twój metabolizm spowalnia, twój mózg sprawia, że ​​myślisz, że jesteś głodny, a twoje ciało nie chce spalać tłuszczu. I… Oprócz powodowania oporności na odchudzanie, wysoki poziom leptyny jest również związany z wysokim poziomem testosteronu.

Wysoki poziom leptyny obserwuje się również u kobiet z PCOS, a wiele kobiet z opornością na leptynę ma również oporność na insulinę (co jeszcze bardziej pogarsza poziom testosteronu we krwi).

Tak wysoki poziom insuliny = wysoki poziom leptyny = wysoki poziom testosteronuWysokie poziomy insuliny i leptyny uniemożliwiają utratę wagi, a wysoki poziom testosteronu powoduje wszystkie wymienione powyżej działania niepożądane.

6. Przyrost masy ciała lub otyłość

Okazuje się, że nadmiar tłuszczu może również sam powodować wysokie poziomy testosteronu. Same komórki tłuszczowe faktycznie zwiększają poziom androgenów u kobiet. Badania pokazują, że jest to spowodowane przez regulację w górę enzymu znanego jako dehydrogenaza 17-beta-hydroksysteroidowa typu 5.

 Zapomnij o długiej nazwie enzymu i po prostu skup się na fakcie, że same komórki tłuszczowe podnoszą poziom testosteronu.ALE oprócz komórek tłuszczowych zwiększających poziom testosteronu…

 Komórki tłuszczowe również zwiększają oporność na insulinę, co również prowadzi do dalszego nadmiaru androgenów (wysoki poziom testosteronu).

Morał tej historii jest taki, że musisz schudnąć, aby znormalizować poziomy testosteronu. I niech cię to nie przeraża, ponieważ następna sekcja artykułu dotyczy leczenia wysokiego poziomu testosteronu …

Jak obniżyć poziom testosteronu u kobiet?

Kiedy próbujesz obniżyć poziom testosteronu, przede wszystkim musisz wiedzieć, DLACZEGO masz wysoki poziom tego hormonu. Aby pokonać wroga – trzeba go dobrze poznać.

 Poniżej omówię kilka sposobów leczenia wysokiego poziomu testosteronu, jeśli cierpisz na którąkolwiek z chorób, które wymieniłem powyżej.

  Jeśli masz wysoki poziom insuliny i wysoki poziom testosteronu, rozważ następujące działania:

Pomoc w ograniczeniu wysokich poziomów testosteronu z powodu insulinooporności

  • Dodaj trening interwałowy o wysokiej intensywności lub trening siłowy – budowanie masy mięśniowej uwrażliwia tkanki na poziomy insuliny,
  • Zmniejsz podaż węglowodanów (szczególnie rafinowane węglowodany, takie jak cukier / pieczywa / makarony / itp.) – rozważ dietę ketogeniczną/lowcarb,
  • Rozważ użycie hormonu T3 w celu zwiększenia funkcji tarczycy i uwrażliwienia komórek na poziom insuliny, wyłącznie pod kontrolą lekarza!
  • Rozważ leki uwrażliwiające na insulinę: inhibitory SGLT-2, metformina, agoniści GLP-1, inhibitory alfa-amylazy, wyłącznie pod kontrolą lekarza!
  • Zastanów się nad suplementami obniżającymi poziom insuliny: berberyna (1000-2000 mg na dzień), kwas alfa liponowy (600-1 200 mg dziennie), magnez, chrom – wszystkie te suplementy okazały skuteczne w zmniejszaniu poziom cukru we krwi, a co za tym idzie – poziomu insuliny

Uwaga: Insulinooporność należy traktować kompleksowo. Z obserwacji wynika również, że insulinooporność jest BARDZO powszechna wśród kobiet z podwyższoną masą ciała (i problemami z utratą wagi).

Leczenie wysokiego poziomu testosteronu z powodu zaburzeń równowagi estrogenów i progesteronu:

  • Upewnij się, że twoja tarczyca działa optymalnie – niedoczynność tarczycy powoduje dominację estrogenu i niski poziom progesteronu,
  • Upewnij się, że wydalanie i metabolizm estrogenu są optymalne – oznacza to prawidłowe funkcjonowanie wątroby i optymalne metylowane witaminy z grupy B,
  • Rozważ suplementy wspomagające metabolizm estrogenu: witamina B12 (najlepiej metylokobalamina), 5-MTHF, DIM lub indol-3-karbinol, oset mleczny, MSM, bio-identyczny progesteron (20-40 mg transdermalnie w dniach 14-28 cyklu)

Uwaga: Należy zwrócić szczególną uwagę na funkcję tarczycy, ponieważ brak równowagi hormonalnej tarczycy może powodować zarówno niski poziom progesteronu, jak i wysoki poziom estrogenu.

Leczenie wysokiego poziomu testosteronu z powodu problemów związanych z nadnerczami:

  • Zwiększ spożycie soli (sól himalajska różowa lub celtycka sól morska),
  • Zarządzaj stresem za pomocą technik relaksacyjnych, takich jak joga, medytacja, modlitwa duchowa, czas na zewnątrz lub na łonie natury, itp.,
  • Zmniejsz spożycie kofeiny i alkoholu,
  • Unikaj innych stymulantów, takich jak leki na bazie amfetaminy (adderall, concerta, fentermina itp.)
  • Osiągnij poziom przynajmniej 8 godzin snu dziennie, unikając drzemek w ciągu dnia
  • Rozważ następujące suplementy: adaptogeny, Witamina B6 (P5P), Witamina C i niskie dawki melatoniny (jeśli masz problemy ze snem).

Uwaga: Problemy związane z nadnerczami mogą być bardzo skomplikowane w leczeniu, więc jeśli podejrzewasz, że problemy z nadnerczami odgrywają dużą rolę w wysokich poziomach testosteronu, skonsultuj się z lekarzem, który pomoże Ci w wyjściu na hormonalną prostą. 

Leczenie wysokiego poziomu testosteronu związanego z opornością na leptynę:

  • Zmniejsz spożycie węglowodanów i fruktozy (oba powodują gorszy poziom leptyny),
  • Leczenie podstawowej oporności na tarczycę i oporności na insulinę, jeśli występuje (zastosuj powyższe kroki) -> jeśli nie zrównoważysz tych hormonów, leczenie oporności na leptynę będzie prawie niemożliwe,
  • Dodaj ćwiczenia o wysokiej intensywności + trening siłowy,
  • Rozważ przyjmowanie leków mających unormować poziom leptyny,
  • Rozważ suplementy (nie ma specjalnych suplementów do leczenia oporności na leptynę): suplementy zwiększające wrażliwość na insulinę, olej rybny, cynk i leucyna.

Uwaga: oporność na leptynę może być bardzo trudna do leczenia, a w celu terapii należy leczyć schorzenia, które pogłębiają ten stan (np. oporność na insulinę i niedoczynność tarczycy). Z mojego doświadczenia wynika, że ​​leczenie oporności na leptynę zwykle wymaga pomocy lekarskiej (jak wspomniałem wcześniej), a przy prawidłowym prowadzeniu utrata masy ciała i inne równoważenie hormonów może być znaczące.

  1. Konkluzja:
  2. Leczenie wysokiego poziomu testosteronu jest możliwe, ale wymaga odpowiedniego podejścia – leczenia podstawowej przyczyny.
  3. Jeśli jesteś w stanie prawidłowo zdiagnozować i leczyć przyczynę, powinieneś być w stanie radykalnie zmniejszyć objawy!

Większość przyczyn wysokiego poziomu testosteronu wynika z jednego lub więcej z następujących czynników: insulinooporności, leptyny oporności, braku równowagi między estrogenem / progesteronem, brak równowagi w funkcjonowaniu nadnerczy oraz złej diety / stylu życia. Jeśli poważnie podchodzisz do leczenia wysokiego poziomu testosteronu, upewnij się, że znajdziesz lekarza, który rozumie równowagę hormonalną i jest gotów przenosić góry, aby dostać się do prawdziwej przyczyny twojego problemu.

____________________________________________________________________________________________________________________________________

Tagi: estrogen, hirsutyzm, hormony, insulinooporność, PCOS, progesteron, zdrowie

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *