Nieżyt jelit – nieżyt żołądkowo-jelitowy

Nieżyt żołądka zwany jest inaczej zapaleniem lub katarem (termin używany dawniej). Dieta to jeden z najbardziej istotnych elementów leczenia tego schorzenia. Prawidłowe żywienie prowadzi do złagodzenia symptomów klinicznych choroby.

Nieżyt jelit – nieżyt żołądkowo-jelitowyseoterra / 123RF

Ostry nieżyt żołądka (gastritis acuta) – przyczyny, symptomy schorzenia, zalecania żywieniowe:

Zatrucia pokarmowe, do których dochodzi na skutek konsumpcji nieświeżego pożywienia czy niemytych owoców, są najczęstszą przyczyną wystąpienia ostrego nieżytu żołądka.

Środki przeczyszczające oraz kwas acetylosalicylowy mogą być również czynnikiem wywołującym zmiany zapalne błony śluzowej. Jako bodziec nasilający objawy schorzenia wymienia się także alkohol.

Szczególnie niewskazane są wina musujące o obniżonej temperaturze.

Ostry nieżyt żołądka to schorzenie rozwijające się dynamicznie, nawet w kilka godzin. Symptomami są bóle kurczowe odczuwane w okolicy nadbrzusza, wymioty oraz nudności. W przypadku, kiedy stan zapalny obejmuje błonę śluzową jelit występuje także biegunka.

Biegunka bardzo często może skutkować odwodnieniem oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Objawy utrzymują się przez krótki okres, zazwyczaj do kilku dni. Symptomami towarzyszącymi schorzeniu są bóle głowy, ogólne uczucie osłabienia oraz wysoka temperatura.

Jeśli ostry nieżyt żołądka jest pochodzenia bakteryjnego oprócz leczenia żywieniowego należy rozpocząć również farmakoterapię.

Dieta ściśle zależy od fazy schorzenia. Podczas pierwszych 24-48 godzin występowania choroby konieczna jest głodówka. Choremu podaje się wyłącznie płyny niesłodzone o umiarkowanej temperaturze, (np.

woda przegotowana, fizjologiczny roztwór NaCl, napar rumiankowy, niesłodzona herbata, napar z mięty), dawkując po 100 ml co godzinę. Aby zniwelować deficyt chlorku sodowego, zalecane jest solenie płynów. Często jednak konieczne jest nawadnianie drogą dożylną.

Wraz z poprawą stanu pacjenta do jego żywienia wprowadza się przetarte kleiki z ryżu czy kaszy jęczmiennej, podawane z dodatkiem soli. Do potraw tych nie dodaje się cukru ani tłuszczu.

Można podawać także rozcieńczone soki owocowo-warzywne wodą przegotowaną (w pierwszych dniach rozcieńczenie w stosunku 1:4, a w kolejnych – 1:1), jeśli są one dobrze tolerowane przez pacjenta. Szczególnie polecane są soki dla dzieci typu Bobo Vita, ze względu na brak w ich składzie środków konserwujących.

Niewskazane są natomiast soki jabłkowe, winogronowe, gruszkowe, ponieważ wzmagają one procesy fermentacyjne w jelitach.

Po upływie 48-72 godzin jadłospis chorego można stopniowo wzbogacać zalecając sucharki, bułki czerstwe, gotowane przetarte jabłko, puree, marchew, chudy rosół, gotowane lub mielone mięso drobiowe i cielęce, grube kasze przecierane lub drobne podane na półgęsto. Kolejno należy do diety wprowadzać niewielką ilość rozcieńczonego mleka, chudy twaróg, cukier, puree z ziemniaków z dodatkiem masła, olej. Kiedy symptomy całkowicie przestają się ujawniać należy zalecić dietę łatwo strawną. Schorzenie zazwyczaj ustępuje po 3-6 dniach.

Przewlekły nieżyt żołądka (gastritis chronica) – symptomy, objawy, zalecenia żywieniowe

  • Mianem przewlekłego nieżytu żołądka definiuje się stan zapalny błony śluzowej. Schorzenie to jest skutkiem wielu czynników, pośród których należy wymienić przede wszystkim:
  • – zakażenie Helicobacter pylori,– błędne nawyki żywieniowe (spożywanie pokarmów nieświeżych, potraw ciężkostrawnych bądź wielokrotnie odgrzewanych, niedostateczne rozdrobienie pokarmu w przypadku braku uzębienia, używanie ostrych przypraw, spożywanie posiłków o nieregularnych porach),– palenie papierosów oraz nadużywanie alkoholu,– zarzucanie zawartości dwunastnicy zawierającej żółć do żołądka (kwasy żółciowe wykazują działanie drażniące na błonę śluzową),– farmaceutyki takie jak: kwas acetylosalicylowy, metindol, butapirazol oraz leki wykazujące działanie hamujące na wydzielanie śluzu ochronnego w żołądku,– schorzenia towarzyszące takie jak: niedokrwistość bądź cukrzyca,
  • – czynniki nerwowe.

Choroba może pojawić się w różnym wieku. Niejednokrotnie trwa do końca życia. Pacjenci z przewlekłym nieżytem żołądka często zapadają także na choroby wrzodowe oraz nowotworowe.

Objawy schorzenia mają ścisły związek z długością trwania dolegliwości oraz reakcji organizmu na zmiany zapalne. Przerost błony śluzowej jest rezultatem zmian zapalnych. Inny możliwy skutek tego stanu chorobowego to wzmożona produkcja soku żołądkowego.

Często występuje również nadkwasowość żołądka, którego symptomami są: kwaśne odbijanie, bóle głowy, wymioty, pieczenie za mostkiem, zaparcia oraz wzdęcia. Innym skutkiem przewlekłego nieżytu żołądka jest wystąpienie niedokwasowości, której objawami są: wzdęcia, odbijanie siarkowodorem, uczucie gniecenia w okolicy żołądka, nudności, biegunka oraz zaparcia występujące naprzemiennie.

Podczas rozwoju schorzenia możliwymi powikłaniami są: zanik błony śluzowej bądź bezsok żołądkowy. Realny jest także przebieg bezobjawowy choroby.

Podczas przewlekłego nieżytu żołądka występującego wraz z nadkwasowością zaleca się dietę łatwostrawną z ograniczeniem substancji pobudzających czynność wydzielniczą żołądka. Żywienie jednakże należy ściśle opracować dla każdego pacjenta.

Ważne jest bowiem bieżące wykluczanie potraw i produktów, które powodują nasilanie symptomów schorzenia.

Natomiast w przewlekłym nieżycie żołądka przebiegającym z niedokwasowością powinno wprowadzić się sposób żywienia, który pozwoli na oszczędzanie żołądka przy równoczesnym pobudzaniu narządu do wydzielania soków trawiennych w stopniu umiarkowanym.

Dieta ma znaczący wpływ na przebieg schorzenia oraz na manifestację symptomów. Choremu na przewlekły nieżyt żołądka zaleca się pokarmy lekkostrawne. Ważne jest, aby potrawy były smaczne, urozmaicone oraz estetycznie serwowane, ponieważ wpływa to na wydzielanie soku żołądkowego w fazie odruchowo-nerwowej.

W żywieniu nie należy uwzględniać dużej ilości płynów, w celu uniknięcia nadmiernego rozcieńczenia kwasu solnego i enzymów trawiennych. Zalecane są szczególnie zupy czyste. Podawanie soków z owoców i warzyw (np. sok z jabłek, marchwi, ogórków, kiszonej kapusty) pobudza łaknienie.

W żywieniu chorego nie są dozwolone potrawy z dużą ilością tłuszczu zwierzęcego oraz smażone, pieczone w sposób tradycyjny, gdyż tłuszcz hamuje działalność wydzielniczą żołądka. W diecie niwelować należy także produkty zawierające błonnik w dużej ilości, aby unikać podrażniania błony śluzowej.

Zaleca się serwowanie warzyw i owoców po rozdrobnieniu (gotowane lub w postaci soków). Za szczególnie zakazane uważa się potrawy wzdymające, długo zalegające w żołądku, ostre przyprawy i alkohol. Zalecane jest częste podawanie posiłków w mniejszych ilościach (5 razy w ciągu dnia) w celu nieprzeciążania żołądka.

Pozytywny wpływ na sekrecję soków trawiennych ma dokładne przeżuwanie pokarmu.

Bibliografia:

1. Ciborowska H., Rudnicka A., Dietetyka. Żywienie zdrowego i chorego człowieka, wyd. PZWL, Warszawa, 2014.2. Bilek M., Pasternakiewicz A., Typek J., Dietetyka. Wybrane zagadnienia, wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów, 2014.3. Poniewierka E., Żywienie w chorobach przewodu pokarmowego i zaburzeniach metabolicznych, wyd. Cornetis, Wrocław, 2010.

4. http://www.izz.waw.pl/pl/strona-gowna/5-aktualnoci2/aktualnoci2/177-choroby-ukadu-pokarmowego

0 0 głosy

Oceń artykuł 🙂

Nieżyt żołądkowo jelitowy

Nieżyt żołądkowo jelitowy, będący główną przyczyną śmierci w krajach rozwijających się, w krajach zachodnich przebiega zazwyczaj jako łagodnie zakażenie wywołane przez wirusy. Poza zachowaniem standardowych środków higieny, w leczeniu zastosowanie znalazły także probiotyki.

Częstą przyczyną jest zanieczyszczona żywność

Bez względu na to, czy nieżyt żołądkowo-jelitowy został wywołany przez wirusy, bakterie czy pasożyty, jest zawsze wywołany przez gwałtowne wprowadzanie patogenu do mikrobioty jelitowej.

Zakłóca to ten dobrze zorganizowany ekosystem jakim jest mikrobiota.

W większości przypadków zakażenie jest spowodowane spożyciem zanieczyszczonej wody lub żywności lub jest przenoszone poprzez kontakt z drugą osobą.

Krótkotrwałe objawy jelitowe

Wydalaniu płynnych stolców kilka razy dziennie dodatkowo mogą towarzyszyć nudności, skurcze brzucha i wymioty. Niektórzy chorzy mogą mieć gorączkę i dreszcze. Są to groźne objawy, ale zwykle ustają one w ciągu kilku dni, z wyjątkiem niektórych przypadków biegunki bakteryjnej.

Wywiad lekarski – podstawowe narzędzie diagnostyczne

Rozpoznanie nieżytu żołądkowo-jelitowego opiera się głównie na wywiadzie lekarskim i zrozumieniu okoliczności pojawienia się infekcji oraz na ustaleniu jej przyczyn. W niektórych przypadkach lekarz może zlecić badanie kału, aby później zastosować odpowiednie leczenie.

Antybiotyki nie działają, mogą nawet przynieść odwrotny skutek

Podstawowym leczeniem, bez względu na przyczynę zakażenia jest nawadnianie. Do momentu potwierdzenia, że biegunka została wywołana przez bakterie, leczenie antybiotykami nie ma uzasadnienia.

W przeciwnym razie antybiotyki mogą okazać się szkodliwe, ponieważ choroba jest zazwyczaj wirusowa. Tymczasem probiotyki (np.

You might be interested:  Kolana szpotawe i koślawe u dziecka – objawy, leczenie, ćwiczenia

Saccharomyces boulardii) łagodzą objawy i skracają czas trwania nieżytu żołądkowo-jelitowego poprzez przywracanie prawidłowej mikrobioty.

Źródła:
Beaugerie L, Sokol H. Diarrhees infectieuses aiguës de l’adulte : épidémiologie et prise en charge. Presse Med2013 ; 42 : 52-9.
Beaugerie L. Epidémiologie des diarrhées et colites aiguës infectieuses en France http://www.edimark.fr/Front/frontpost/getfiles/1590.pdf
Allen SJ, Martinez EG, Gregorio GV, Dans LF. Probiotics for treating acute infectious diarrhoea. Cochrane Database Syst Rev. 2010;2010(11):CD003048. Published 2010 Nov 10.
Dinleyici EC, Eren M, Ozen M, Yargic ZA, Vandenplas Y. Effectiveness and safety of Saccharomyces boulardii for acute infectious diarrhea. Expert Opin Biol Ther. 2012;12(4):395-410.

Postępowanie w przypadku ostrych nieżytów żołądkowo-jelitowych

  • Lekarz Bartłomiej Powrózek.
  • Centrum Medyczne Fundamenti.
  • Postępowanie w przypadku ostrych nieżytów żołądkowo-jelitowych (biegunkach i wymiotach).

W codziennej praktyce Podstawowej Opieki Zdrowotnej, jednym z najczęstszych powodów zgłaszania się do lekarza, przez rodziców z dziećmi, tuż za infekcjami dróg oddechowych, są infekcje związane z objawami ze strony przewodu pokarmowego.

Szacuje się, że niemal każde dziecko do ukończenia 3 roku życia choruje na ostry nieżyt żołądkowo-jelitowy. Większa częstość dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego u młodych pacjentów spowodowana jest niedojrzałością ich jelit, kiedy to mechanizmy obronne dziecka działają nie wystarczająco.

W tym wczesnym okresie życia nie ma jeszcze w pełni rozwiniętych mechanizmów zapewniających utrzymanie organizmu w dobrej kondycji, mimo objawów chorobowych. Najmłodsze dzieci szybko prezentują objawy odwodnienia, nawet przy stosunkowo małej ilości wymiotów i oddawanych stolców.

Dlatego też, dzieci wieku do lat 3 zawsze wymagają pilniejszej uwagi rodziców i opiekunów, ale zwłaszcza w przypadku infekcji narażających organizm na odwodnienie, które może być niebezpieczne dla zdrowia i życia małego pacjenta. Dzieci poniżej 3 roku życia, u których występują objawy ze strony przewodu pokarmowego szybciej też kwalifikują się do hospitalizacji.

Objawy – Jak ocenić zagrożenie

Podstawowym kryterium decydującym o charakterze podejmowanego leczenia jest stopień odwodnienia dziecka. Stopień ten oceniamy w oparciu o wiele podstawowych aspektów fizjologicznych, które po wcześniejszym przygotowaniu jest w stanie ocenić każdy rodzic. Aspekty, które należy wziąć pod uwagę to mi.

:  masa ciała, stan ogólny dziecka,  pragnienie, przyspieszona częstość bicia serca, oczy, łzy, błony śluzowe jamy ustnej, powrót włośniczkowy (wybarwienie się skóry na różowo po 5 sekundowym punktowym ucisku – np. na mostku, lub ponowne wybarwienie się płytki paznokcia na różowo po 5 sekundowym ucisku.

Prawidłowo wybarwienie na różowo następuje poniżej 2 sekund), rozprostowywanie się fałdu skórnego na brzuchu, ocieplenie rąk i nóg, czy objętość oddawanego moczu (Tab. 1.)

Tabela 1 – objawy odwodnienia
Ocena w stopniachIIIIII
OdwodnienieBrak lub lekkieUmiarkowaneCiężkie
Ubytek masy ciała10%
Stan ogólnyDobry, dziecko przytomnePrawidłowy, dziecko osłabione, drażliweDziecko apatyczne, senne
PragnieniePije normalnie, może odmawiać przyjmowania płynówSpragnione pije łapczywiePije słabo, niezdolne do picia
Częstość bicia sercaPrawidłowaPrawidłowa lub zwiększonaBardzo przyśpieszone bicie serca
Tętno obwodowePrawidłowePrawidłowe lub słabo napięteSłabo napięte, nitkowate, nie wyczuwalne
OddechPrawidłowyPrawidłowy lub przyspieszonyPrzyśpieszony pogłębiony
OczyPrawidłoweNieznacznie zapadnięteZnacznie zapadnięte
ŁzyObecneMałoNieobecne
Jama ustna i językWilgotneCiągnąceSuche
Fałd skórnyRozprostowuje się natychmiastowoRozprostowuje się < 2 sRozprostowuje się > 2 s
Powrót kapilarnyNatychmiastowyDo 2 sPowyżej > 2 s lub nieobecny
Dłonie i stopCiepłeChłodneZimne, marmurkowate lub sine
Oddawanie moczuPrawidłowe lub zmniejszoneZmniejszoneMinimalne lub brak.

Mnogość objawów i cech związanych z odwodnieniem może stwarzać problem dla oceny stopnia nawodnienia, a w konsekwencji do podejmowania decyzji co robić i jakie działania podjąć odnośnie dziecka.

Dlatego w ocenie pomocna może być kliniczna skala odwodnienia – Children Dehydratation Scale (CDS); ze wskazaniem czterech najbardziej przydatnych cechy w ocenie stopnia odwodnienia. Jest to: stan ogólny, ocena oczu, błon śluzowych oraz łez, oceniana w skali 0-2.

(Tab. 2.) Tu również – doskonałym obserwatorem może być opiekun dziecka.

Tabela 2 – Kliniczna skala odwodnienia
Ocena13
Stan ogólnyPrawidłowyDziecko spragnione, niespokojne lub senne ale drażliwe przy kontakcieDziecko senne, wiotkie, skóra zimna blada, spocona
OczyPrawidłoweNieznacznie zapadnięteZnacznie zapadnięte
Błony śluzoweWilgotneKlejąceSuche
ŁzyNormalna objętośćZmniejszona objętośćBrak

Oceniając dziecko w CDS mamy już podstawowe informacje odnośnie stopnia odwodnienia. Dzieci, które oceniamy na niski stopnień odwodnienia nie wymagają większej interwencji medycznych i mogą z powodzeniem być leczone w domu.

W przypadku dzieci z odwodnieniem o średnim stopniu , decyzje odnośnie dalszego postępowania wymagają konsultacji lekarskiej, oceny szans na powodzenie nawodnienia doustnego i stopnia ryzyka dalszego odwadniania się pacjenta. Wszystkie dzieci, u których występuje ciężki stopnień odwodnienia wymagają hospitalizacji.

Jednorazowa ocena dziecka jest niewystarczająca i złudna dlatego, najważniejsze jest monitorowanie cech w czasie i reagowanie na zmiany stanu dziecka i jego stopnia odwodnienia.

Kolejnym aspektem, który może wpłynąć na decyzję odnośnie postępowania z pacjentami pediatrycznymi jest intensywność wymiotów, czy biegunki, a także charakter oddawanych stolców.

Intensywne wymioty uniemożliwiają skuteczne nawodnienie doustne, które to jest podstawową metodą leczenia infekcji przewodu pokarmowego, natomiast nasilona biegunka (>8 stolców/dobę), bądź stolce z domieszką krwi czy z obfitą ilością śluzu mogą przemawiać o bakteryjnej przyczynie choroby, a nawet o tym, że choroba przybiera postać uogólnioną i może dotyczyć całego organizmu, nie tylko przewodu pokarmowego. W takich przypadkach pomimo dobrego stanu dziecka, konieczna może być hospitalizacja, pomimo braku objawów istotnego stopnia odwodnienia.

Decyzję o konieczności leczenia szpitalnego lub domowego podejmuje lekarz w oparciu o charakter infekcji, jej przebieg, oraz wszystkie aspekty odnośnie stanu dziecka uwzględnione w Tab 1 i 2. W przypadku, gdy rodzice zauważą, któryś z objawów alarmujących, sugerujących ciężkie odwodnienie, powinni sami jak najszybciej skontaktować się ze szpitalem.

Leczenie

Zgodnie z obowiązującymi zaleceniami, podstawą leczenia nieżytu żołądkowo-jelitowego jest  uzupełnianie płynów w formie do ustnej lub dożylnej. Dobowe zapotrzebowania płynowe wraz ze stratami wynikającymi z choroby wylicza się przy pomocy prostych wskazówek zawartych poniżej. Tak wyliczona objętość, stanowi bazę do zaplanowania podawania płynów.

Tabela 3. Ocena zapotrzebowania pływowego.
Masa ciałaobjętośćWymiotyStolce
1-10kg100ml/kg m.c.15ml/kg m.c.15ml/kg m.c.
10-20kg50ml/kg m.c.
>20kg20ml/kg m.c.

Sposoby leczenia domowego

Większość infekcji przewodu pokarmowego ma charakter łagodny i nie wymaga hospitalizacji. W leczeniu stosuje się leki i preparaty dostępne bez recepty. Najbardziej efektywnymi preparatami do nawadniania są doustne płyny nawadniające (DPN).

Obecnie dostępny jest szereg preparatów, o różnym składzie, a także i smaku. Podstawą postępowania w leczeniu ostrej biegunki jest stosowanie preparatów o zmniejszonej osmolarności, a decydującym aspektem w doborze preapartau powinien być smak akceptowany przez młodych pacjentów. Wszystkie DPN-y są słone, co wpływa bezpośrednio na ich skuteczność.

Stopień nasolenia preparatu nie powinien być bardziej intensywny od stopnia nasolenia ludzkich łez. Większa słoność może zwiększyć intensywność wymiotów.

  Należy pamiętać, iż stosowanie słonych płynów (zwłaszcza w przypadku pacjentów cierpiących w pierwszej fazie nieżytu żołądkowo-jelitowego na wymioty),może przyczynić się wręcz do nasilenia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.

Preparaty zapierające.

Ostra krótko trwająca infekcja przewodu pokarmowego (czyli trwająca mniej niż 7 dni), nie wymaga podawania leków zapierających, czy zmniejszających motorykę przewodu pokarmowego. Nierzadko w momencie podawania samych leków zapierających przy jednoczesnym braku spożywania jakichkolwiek pokarmów po okresie biegunowym młodzi pacjenci mogą cierpieć na zaparcia.

Dieta w trakcie biegunki

W pierwszym okresie nieżytu żołądkowego, z towarzyszącymi wymiotami najważniejszym aspektem jest uzupełnienie traconych płynów.

Jednak po około 3-4 godzinach od wymiotów można wprowadzać dietę opartą na gotowanej, czy nawet rozgotowanej skrobi (ryż, makaron, ziemniaki) i kaszach, wzbogaconą o produkty z białej mąki (krakersy, sucharki, biszkopty) czy mąki kukurydzianej (chrupki), ponadto dozwolone są banany, jogurt, zupy, gotowane mięso i warzywa. Dzieci powinny jeść pokarmy, na które mają ochotę.

Unikamy jednak potraw ciężkostrawnych, smażonych, tłustych. Najkorzystniejsze jest częste podawanie posiłku o małej czy bardzo małej objętości. Gdy stolce są już uformowane a częstość rytmu wypróżnień powróciła do stanu sprzed choroby należy powrócić do normalnej diety.

  Zgodnie z wytycznymi ESPGHAN/ESPID u dzieci chorych na ostrą biegunkę należy kontynuować karmienie piersią przez cały czas trwania terapii nawadniającej. ESPGHAN nie rekomenduje rozcieńczania mleka lub stosowania preparatów mlekozastępczych, a dieta ubogo- lub bez laktozowa  nie jest zalecana w warunkach domowych, choć taką dietę można   rozważać u dzieci

You might be interested:  Piasek w nerkach – objawy, badania, leczenie piasku na nerkach

Wirusowy nieżyt żołądka i jelit u dzieci (Viral Gastroenteritis in Children)

Wirusowy nieżyt żołądka i jelit (viral gastroenteritis) często nazywany jest “grypą żołądkową (“stomach flu”). Ale nie ma on nic wspólnego z grypą (flu/influenza). Jest to podrażnienie (irritation) żołądka i jelit spowodowany infekcją (infection) wirusem.

Większosć dzieci z wirusowym nieżytem żołądka i jelit (viral gastroenteritis) zdrowieje w kilka dni bez interwencji medycznej.

Ponieważ dziecko z nieżytem żołądka i jelit (gastroenteritis) może mieć problemy z kontrolowaniem wypróżnień, jest ono narażone na ryzyko odwodnienia (dehydration), i z tego względu trzeba zwracać na nie baczną uwagę.

Objawy wirusowego nieżytu żołądka i jelit (Viral Gastroenteritis)

Objawy nieżytu żołądka i jelit (gastroenteritis) obejmują biegunkę (diarrhea) (wodnisty stolec), czemu towarzyszą nudności (nausea) i wymioty (vomiting). Dziecko może mieć skurcze (cramps) lub bóle (pain) w okolicy żołądka. Może także wystąpić gorączka (fever) lub ból głowy (headache). Objawy utrzymują się przez około2 dni, ale czasami może upłynąć nawet 10 dni, zanim ustąpią.

Jak rozprzestrzenia się wirusowy nieżyt żołądka i jelit (viral gastroenteritis)?

Wirusowy nieżyt żołądka i jelit (viral gastroenteritis) jest wysoce zaraźliwy. Wirusy powodujące infekcję (infection) przenoszone są często z osoby na osobę przez nieumyte ręce. Dzieci mogą złapać wirusa przy posiłkach, przez sztućce lub zabawki.

Osoby z infekcją (infection) mogą rozprzestrzeniać chorobę nawet wtedy, gdy się czują lepiej. Niektóre osoby mogą być zarażone (infected), ale w ogóle nie mieć objawów choroby.

Z tego względu ogniska nieżytu żołądka i jelit (gastroenteritis) są powszechnie obecne w instytucjach opiekuńczych dla dzieci i innych lokalizacjach grupowych.

Leczenie (treatment)

Większość przypadków wirusowego nieżytu żołądka i jelit (viral gastroenteritis) ustępuje bez leczenia (treatment). (Antybiotyki (antibiotics) NIE są skuteczne w przypadkach infekcji wirusowych (viral infections)). Celem leczenia (treatment) jest zapewnienie dziecku komfortu i zapobieżenie odwodnieniu (dehydration). Pomocne mogą być poniższe wskazówki:

  • Zapewnić dziecku dużo odpoczynku.
  • Aby zapobiec odwodnieniu (dehydration):
    • Podawać dziecku dużo płynów, takich jak woda lub bulion. Mozna także podawać dziecku doustny płyn nawadniający (oral rehydration solution) jak np. Pedialyte, który można nabyć w sklepach spożywczych i aptekach. Na początku dziecko powinno pić płyn małymi łyczkami, by uniknąć nudności (nausea).
    • Nie podawać dziecku napojów z dużą ilością cukru, ponieważ mogą spowodować nasilenie biegunki (diarrhea). Nie podawać również napojów dla sportowców, jak np, Gatorade, które nie posiadają odpowiednich proporcji wody, cukru i minerałów, i mogą spowodować nasilenie objawów.
  • Gdy dziecko jest już w stanie jeść:

    • Podawać mu potrawy, które je zazwyczaj.
    • Zapytać lekarza, czy są jakieś produkty, których dziecko powinno unikać w okresie rekonwalescencji z nieżytu żołądka i jelit (gastroenteritis).

Zapobieganie wirusowemu nieżytowi żołądka i jelit (viral gastroenteritis)

Przestrzeganie poniższych zaleceń zmniejszy prawdopodobieństwo złapania przez Państwa lub dziecko, czy rozprzestrzeniania wirusowego nieżytu żołądka i jelit (viral gastroenteritis):

  • Myć często ręce wodą z mydłem, szczególnie po skorzystaniu z toalety, przewijaniu dziecka oraz przed przygotowywaniem, podawaniem lub jedzeniem posiłków.
  • Dopilnować, by dziecko często myło ręce.
  • Miejsce przygotowywania posiłków utrzymywać w czystości.
  • Bezzwłocznie prać zabrudzone ubrania.
  • Stosować pieluszki z wodoodporną powłoką zewnętrzną lub zakładać plastikowe majtki.
  • Zapobiegać kontaktom dziecka z zarażonymi osobami.
  • Dziecko chore powinno zostać w domu i nie być posyłane do placówki opiekuńczej.
  • Zapytać świadczeniodawcę, czy dziecko nie powinno otrzymać szczepionki przeciw rotawirusom (rotavirus vaccine). Szczepionka ta (vaccine) chroni niemowlęta i małe dzieci przed infekcją rotawirusową (rotavirus infection), która jest jedną z przyczyn wirusowego nieżytu żołądka i jelit (viral gastroenteritis).
  • Ma gorączkę 100.4°F (38°C) lub wyższą.
  • Ma wymioty (vomiting) i biegunkę (diarrhea) przez okres dłuższy niż 6 godzin.
  • Ma krwawą biegunkę (bloody diarrhea).
  • Jest osowiałe (lethargic).
  • Ma ostry ból żołądka (severe stomach pain).
  • Wszystkie płyny przez nie “przelatują”.
  • Wykazuje objawy odwodnienia (dehydration), jak ciemny mocz lub mała ilość moczu (dark or very little urine), nadmierne pragnienie (excessive thirst), suchośc ust (dry mouth), lub zawroty głowy (dizziness).

Metody na nieżyt żołądkowo-jelitowy – Najnowsze artykuły

Opublikowano dnia: 2016-11-29

Teraz, gdy przyszła fala zimna, bakterie ruszają do ataku. Szczególnie łatwo im przenosić się z jednej osoby na drugą w zamkniętych i ciepłych pomieszczeniach oraz w środkach transportu. Niskie temperatury na zewnątrz sprawiają jednocześnie, że nasz układ odpornościowy funkcjonuje wolniej i wolniej broni się przed infekcjami jelitowymi.

Dlatego, jeśli nie chcesz bezmyślnie ulec zimowym infekcjom, należy zastosować kilka prostych zasad, od razu, gdy rozpoczynają się pierwsze chłody.

Wzmocnij swój system odpornościowy

Na początku zimy niezbędna jest witamina C. Pełni kluczową rolę, jeśli chcesz mieć układ immunologiczny zdolny do odparcia ataku, w razie gdyby jakieś drobnoustroje próbowały dostać się do organizmu. Pamiętaj więc, aby jeść dużo papryki, brokułów, kapusty, pomarańczy i mandarynek, ponieważ zawierają mnóstwo witaminy C.

Jedz także banany, znakomite źródło magnezu.

Aby dostarczyć do organizmu wystarczającą ilość witaminy C prawdopodobne potrzebna Ci także, oprócz dostarczania jej wraz z pożywieniem, jej suplementacja.

Być może słyszałeś już o jeżówce, roślinie stosowanej w fitoterapii. Wzmacnia ona układ odpornościowy.

W sprzedaży dostępne są preparaty w postaci pranalewki: składnik aktywny rośliny ekstrahowany jest za pomocą alkoholu, jednak pozostałych ilości w produkcie końcowym jest niewiele.

Do celów profilaktycznych możesz stosować 30 kropli preparatu. Wymieszaj je z wodą lub innym płynem, stosuj 3 razy dziennie. Kuracja trwa od dwóch tygodni do miesiąca, a w razie potrzeby możesz ją powtórzyć.

Znakomity na pobudzenie układu odpornościowego jest także propolis. Dostępny jest w postaci nadającej się do żucia, w sprayu lub w kroplach (krople należy rozpuszczać w szklance letniej wody).

Propolis służy pszczołom za materiał uszczelniający: pokrywają nim całą wewnętrzną powierzchnię ula, aby był on szczelny. Jednak przede wszystkim propolis pozwala pszczołom zwalczać ataki bakterii i grzybów.

Pszczoły wytwarzają propolis z różnorodnych żywic (pozyskiwanych z pączków i kory drzew, głównie z topoli i drzew iglastych), z dodatkiem wosku i wydzielin gruczołów ślinowych.

******************************************

Aż w 80% Twój stan zdrowia zależy od…

  • sposobu Twojego odżywania, tego, jak sypiasz, poziomu Twojego stresu oraz od stanu środowiska, w którym żyjesz
  • 90% nowotworów bezpośrednio wiąże się z trybem życia: nieodpowiednim odżywianiem, paleniem tytoniu, brakiem ruchu i zanieczyszczeniem środowiska!
  • Nieodpowiednia dieta ma wpływ na powstawanie nowotworów, cukrzycy typu 2, osteoporozy, chorób serca czy nawet zwyrodnieniowego zapalenia stawów (artroza)!
  • Jak w naturalny sposób skutecznie walczyć z chorobami wynikającymi ze złego stylu życia – przeczytasz w Kronikach Poczty Zdrowia

W trzech tomach zebrano najważniejsze artykuły Jeana-Marca Dupuis, publikowane w newsletterze Poczta Zdrowia. Aby zyskać więcej informacji, kliknij tutaj.

******************************************

Dowiedziono naukowo, że układ odpornościowy można wzmocnić za pomocą tzw. koherencji serca1.

Metoda ta polega na wykonywaniu głębszych niż zazwyczaj oddechów: przez 5 sekund wdech nosem (włoski w nosie zapobiegną przedostaniu się do gardła bakterii znajdujących się w powietrzu), następnie przez 5 sekund wydech ustami, aby był głębszy.

Stosuj taki rytm oddychania 3 razy dziennie przez 5 minut. To dobry sposób na zwiększenie odporności, a także na wyciszenie i uspokojenie.

Staraj się też wysypiać, jeść dużo owoców i warzyw, być aktywnym fizycznie (co najmniej 30 minut aktywności fizycznej na dworze każdego dnia).

You might be interested:  Czy aktywność seksualna sprzyja infekcjom intymnym?

Zadbaj o florę jelitową, ponieważ pełni kluczową funkcję w Twoim układzie odpornościowym. Właściwa flora jelitowa, o odpowiedniej ilości i składzie, pozwoli Ci łatwiej sobie poradzić z infekcjami jelitowymi, np. z nieżytem żołądkowo-jelitowym.

Spożywaj prebiotyki, czyli specjalne włókna (błonnik), których organizm nie trawi, ale którymi żywią się korzystne bakterie zasiedlające Twoje jelita.

Spożywaj probiotyki, czyli bakterie i drożdże, które pozytywnie oddziałują na zdrowie i regenerują florę jelitową.

Miso (rodzaj fermentowanej soi) oraz produkty fermentowane powstałe w wyniku fermentacji mlekowej, np. kiszona kapusta, to żywność, która w cudowny sposób odbudowuje florę jelitową i ogólnie florę bakteryjną.

Jak rozpoznać grypę jelitową?

Jeśli odczuwasz mdłości, nie chce Ci się jeść, masz skurcze brzucha, gwałtowne wymioty, biegunkę, gorączkę lub ból głowy, prawdopodobnie dopadł Cię nieżyt żołądkowo-jelitowy (zakażenie przewodu pokarmowego)2.

To choroba, która może być pochodzenia bakteryjnego lub pasożytniczego, jednak w większości przypadków wywoływana jest przez wirusy. W takim przypadku nazywana jest grypą jelitową.

Właśnie ta forma zakażenia najczęściej występuje zimą.

Grypę jelitową u dzieci powyżej 2. roku życia oraz u osób dorosłych wywołują zazwyczaj rotawirusy.

Jeśli nieżyt żołądkowo-jelitowy ma podłoże bakteryjne, do zakażenia dochodzi drogą fekalno-oralną. Takiego określenia używają lekarze oraz osoby, które chcą w ładniejszy sposób nazwać tę wyjątkowo odrażającą drogę zakażenia.

Droga fekalno-oralna polega na przedostaniu się zarażonego kału jednej osoby do ust, nosa lub oczu drugiej osoby.

Może do tego dojść, jeśli dotkniesz osobę lub przedmiot, które zostały wcześniej zabrudzone fekaliami, a następnie potrzesz ręką oczy, nos, jeśli dotkniesz palcami ust, lub jeśli wypijesz wodę zanieczyszczoną odchodami.

Rotawirusy przenoszą się za pośrednictwem mikroskopijnych kropelek unoszących się w powietrzu, które trafiają tam podczas kaszlu lub kichania.

Zakażona osoba może zarażać innych w dniu poprzedzającym pojawienie się u niej pierwszych objawów. Może zarażać przez 5–10 dni. Jeśli przebywa w miejscach publicznych, może zarazić nawet do 80 tysięcy osób dziennie.

Jeśli wirus nieżytu żołądkowo-jelitowego znajdzie się na powierzchni jakiegoś przedmiotu, pozostaje aktywny przez 10 dni! Jeśli dostanie się do wnętrza ciała, będzie się starał wniknąć do wnętrza jednej z komórek ciała. Ten podstępny intruz będzie się rozwijał w tej komórce, następnie przemieści się do komórek sąsiednich i je zarazi.

Twoją pierwszą linią obrony przed tym wirusem jest więc nie dopuścić, aby przedostał się do organizmu.

Podstawowe zasady higieny

Niezależnie od okoliczności, staraj się nie dotykać błon śluzowych brudnymi rękami ani jakimkolwiek przedmiotem, jeśli nie masz pewności, że jest czysty.

Bakterie bardzo łatwo wnikają przez błony śluzowe, dlatego ryzyko zakażenia właśnie tą drogą jest największe. Bakterie najczęściej przenoszą się na dłoniach, ponieważ wszystkie „zgięcia” dłoni często bywają ciepłe i wilgotne.

Dla bakterii to przytulne miejsce, w którym mogą się schronić i namnażać.

Do zakażenia najczęściej dochodzi między osobami, które przebywają blisko siebie, np. między współpracownikami, między osobami podróżującymi w środkach transportu publicznego, między członkami rodziny, między małżonkami. Dzieci zarażają się zwykle od kolegów i koleżanek z przedszkola, szkoły, a także od swoich nauczycieli.

W naszym kraju poręcze w metrze, autobusach i tramwajach nie są oczyszczane codziennie (a tak jest w Japonii). Siedliskiem bakterii są także karty menu w restauracjach, uchwyty wózków sklepowych, zamki szyfrowe, a nawet, co zadziwiające, stetoskopy używane przez lekarzy, a także aparaty do pomiaru ciśnienia.

Jeśli nie jesteś w stanie uniknąć kontaktu z potencjalnym źródłem bakterii, regularnie myj ręce mydłem i uważaj, aby nie dotykać oczu, nosa i ust.

Naucz się prawidłowo kaszleć

Być może, tak jak ja, nauczyłeś się jako dziecko zakrywać dłonią usta w trakcie kasłania. Oczywiście lepsze to niż nic. Faktycznie chroni to osoby znajdujące się obok przed kropelkami śliny i drobnoustrojami. Przy okazji oszczędzasz im niekoniecznie przyjemnego oglądania Twojego języka, gardła i uzębienia.

Jednak musisz pamiętać, że dłoń, na którą kaszlesz, staje się dłonią zarażającą, którą należy umyć gorącą wodą i mydłem, a następnie zdezynfekować żelem antybakteryjnym. Jeśli tego nie zrobisz, pierwsza osoba, z którą się przywitasz, dostanie od Ciebie niemiły prezent.

Aby tego uniknąć, możesz kasłać w łokieć lub w chusteczkę, o ile zdążysz.

Co zrobić, jeśli już się zaraziłeś?

Przede wszystkim musisz od razu zmienić dietę, przestać jeść to, co do tej pory. Jeśli masz wymioty i biegunkę wywołane nieżytem żołądkowo-jelitowym, z pewnością zrobisz to samoistnie.

W miarę jak tracisz duże ilości płynów, „górą i dołem”, nie wolno Ci dopuścić do odwodnienia, dlatego regularnie pij wodę ryżową.

Gdy odzyskasz apetyt, zjedz purée ziemniaczano-marchewkowe (bez mleka), kurczaka gotowanego z warzywami oraz bulion powstały z gotowania kurczaka i warzyw. Stopniowo możesz wprowadzać ryż i pieczywo.

Po trzech dniach bez biegunki i bez wymiotów możesz wrócić do swojego zwyczajnego odżywiania. Początkowo unikaj jednak tłustych potraw i mięsa innego niż gotowany kurczak.

Aby przygotować wodę ryżową, weź ryż pełnoziarnisty i gotuj go w wodzie w proporcji 1:16, przez 30 minut, z dodatkiem pół łyżeczki szarej soli morskiej. Odcedź płyn przez sitko, aby oddzielić ryż. Odstaw do ostudzenia, aż płyn będzie letni. Aby poprawić smak, przed wypiciem możesz dodać odrobinę miodu.

Na choroby zakaźne, nawet u dzieci, bardzo pomaga olejek eteryczny tymiankowy. Olejek ten niszczy wszystkie szkodliwe zarazki znajdujące się w jelitach. Weź dwie krople na łyżeczkę miodu i wymieszaj z naparem z rozmarynu. Zadziała korzystnie zarówno w przypadku nieżytu żołądkowo-jelitowego, jak i w przypadku grypy.

Znakomite działanie na wirusowe infekcje ma syrop z czarnego bzu. Badania naukowe wykazały, że  objawy grypy jelitowej ustąpiły w ciągu dwóch dni u 93,3% uczestników, którzy zastosowali wyciąg z owoców czarnego bzu.

Zdrowia życzę, Jean-Marc Dupuis

PS Jeśli myślisz, że te informacje mogą zainteresować kogoś znajomego, śmiało mu je prześlij. A jeśli jeszcze nie jesteś prenumeratorem Poczty Zdrowia, a również chciałbyś otrzymywać ten newsletter bezpłatnie, możesz podać swój adres e-mail tutaj.

******************************************

NOWOŚĆ. Tajemnice bycia młodym do późnej starości: niesamowity jest obecny postęp w dziedzinie medycyny przeciwstarzeniowej (Anti-Aging)! Teraz możesz korzystać z tych osiągnięć, stosując się do porad dra Thierry’ego Hertoghe’a, założyciela Światowego Stowarzyszenia Medycyny Anti-Aging. Przejdź tutaj.

Twoja naturalna apteka: Odkryj na nowo zapomnianą moc roślin leczniczych. Sporządź skuteczne mieszanki olejków, napary, nalewki, okłady i maści. Tajniki ziołolecznictwa poznasz, przechodząc tutaj.

Leczenie bez skutków ubocznych: Jednym z problemów dzisiejszej medycyny jest fakt, że lekarze o wiele za rzadko proponują pacjentom terapie naturalne.

A przecież doskonale wiadomo, że są one bardzo skuteczne, jeśli chodzi o leczenie bólu i wielu chorób! Nie mają groźnych skutków ubocznych, ani nie są tak kosztowne, jak większość leków syntetycznych.

Trzeba tylko wiedzieć, co i jak stosować. Tutaj znajdziesz informacje na ten temat.

Zapobieganie chorobom: Już od 13 lat nasi Czytelnicy są świadomi prawdziwego zagrożenia dla zdrowia, które wiąże się ze stosowaniem pigułek antykoncepcyjnych.

Od 6 lat wiedzą o niebezpieczeństwie wynikającym z przyjmowania leków obniżających cholesterol (statyn) oraz o szkodliwym oddziaływaniu adjuwantów znajdujących się w szczepionkach. Znają też naturalne alternatywy dla powszechnie stosowanych leków, których skuteczność jest dowiedziona naukowo.

 Poznaj i Ty miesięczniko naturalnych metodach ochrony zdrowia, który służy Czytelnikom w Europie już od kilkunastu lat. W 100% wiarygodny, wolny od jakichkolwiek nacisków lub wpływów.

  1. Źródła:
  2. 1) «Guérir» du Dr Servan-Schreiber

2) https://fr.wikipedia.org/wiki/Gastro-ent%C3%A9rite

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *