Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?

Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?Pavel Stolyarenko (123RF)

Plucie krwią to niebezpieczny objaw, który może oznaczać poważna chorobę i zagrażać życiu. Nawet niewielkie ilości odkrztuszanej flegmy z krwią lub obecność krwi w ślinie mogą wskazywać na groźny krwotok płucny. Nie wolno więc ich lekceważyć, zwłaszcza jeśli krwioplucie ma nasilony charakter. Wyjaśniamy, jak wtedy wtedy postępować i na czym polega stosowane w takich sytuacjach leczenie.

Plucie krwią to obecność krwi w ślinie lub flegmie. Często pojawia się podczas kaszlu, zwłaszcza rano. Jest uznawane za zagrażające życiu w sytuacji, kiedy ma miejsce wykrztuszanie krwi o objętości przekraczającej 100 ml na dobę lub 8 ml na kilogram masy ciała pacjenta na dobę.

Krwioplucie może przyjmować różne postaci: 

  • krwioplucie śladowe (haemoptysis) – występuje w przypadku pojawiania się nieznacznych ilości odkrztuszanej krwi, której objętość nie przekracza w sumie 20 ml w czasie doby, 
  • masywne krwioplucie (haemoptoe) – objętość odkrztuszanej krwi mieści się w przedziale 20–200 ml w ciągu doby,
  • krwotok płucny (haemorrhagia) – odkrztuszanie krwi przyjmuje charakter obfity, osiągając objętość większą niż 200 ml na dobę.

Kiedy kaszel z krwią może być spowodowany przez zapalenie płuc i innymi chorobami?

Krwioplucie zdecydowanie najczęściej ma związek z obecnością w wydzielinach krwi podchodzącej z naczyń krwionośnych układu oddechowego.

Jedynie w sporadycznych przypadkach jest powiązane z krążeniem płucnym lub wynika z patologicznego unaczynienia płuc.

W takich przypadkach u pacjentów często współwystępuje kaszel z krwią, który przyjmuje intensywny, dokuczliwy charakter.

Przy krwiopluciu może również pojawić się gorączka i ropna flegma z krwią, co ma miejsce w przebiegu zapalenia płuc.

Do objawów towarzyszących patologicznemu pluciu krwią można również zaliczyć szybką utratę masy ciała, łatwą męczliwość, występowanie duszności oraz deformację palców kończyn górnych.

Krwotoki, zwłaszcza w przypadku pacjentów z nowotworem płuc, mogą mieć charakter obfity, długotrwały i nawracający.

Obfite krwioplucie może zagrażać życiu. Ryzyko zgonu pacjenta wzrasta dodatkowo w sytuacji, gdy jednocześnie zmaga się on z stanami takimi jak niewydolność oddechowa, obturacja dróg oddechowych czy niestabilność hemodynamiczna.

Kiedy pacjent pluje krwią, należy jak najszybciej zdiagnozować przyczynę tego objawu. Do głównych przyczyn pojawiania się krwi w ślinie należą:

  • rozstrzenie oskrzeli,
  • ostre lub przewlekłe zapalenie oskrzeli,
  • obecność ciała obcego w obrębie dróg oddechowych,
  • zakażenie dróg oddechowych,
  • zapalenie płuc,
  • uraz górnych dróg oddechowych,
  • nowotwór płuca,
  • rakowiak oskrzela,
  • mięsak Kaposiego,
  • gruźlica płuc,
  • mukowiscydoza,
  • zatorowość płucna,
  • endometrioza płuc,
  • tętniaki tętnic płucnych (tętniaki Rasmussena),
  • hipertroficzne tętnice oskrzelowe,
  • stenoza mitralna,
  • lewokomorowa niewydolność serca,
  • pękanie naczyń płucnych.

Zdecydowanie rzadziej krwioplucie wynikać z innych przyczyn chorobowych, takich jak m.in.:

  • cukrzyca, 
  • nadciśnienie tętnicze,
  • nadciśnienie płucne,
  • nieprawidłowe krzepnięcie krwi,
  • stosowanie leków – zwłaszcza fibrynolitycznych, przeciwkrzepliwych oraz kwasu ascetylosalicylowego,
  • niedobór witamin C i K,
  • skazy krwotoczne osoczowe i płytkowe,
  • zakażenie pasożytami i grzybami,
  • zapalenia naczyń krwionośnych,
  • aspergiloza,
  • toczeń rumieniowaty układowy,
  • choroba Goodpasture’a,
  • przyjmowanie silnych środków narkotycznych, np. kokainy.

Krwioplucie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej połączonej z hospitalizacją, zwłaszcza jeśli jest masywne. Pierwsza pomoc polega na wezwaniu pogotowia ratunkowego. Można również położyć choremu zimny kompres w okolicach klatki piersiowej. Pacjent plujący krwią nie powinien przyjmować ciepłych posiłków ani płynów. 

Gdy znana jest lokalizacja krwawiącego płuca, wskazane jest również ułożenie chorego na boku odpowiadającym miejscu krwawienia, co pomaga zmniejszyć zagrożenie przedostania się kwi do drugiego płuca. Głowa powinna znajdować się nieco niżej. W pierwszej kolejność należy podejmować działania w celu utrzymania drożności dróg oddechowej osoby, która pluje krwią.

Leczenie szpitalne wymaga stałego monitorowania parametrów życiowych pacjenta, by w razie konieczności podjąć natychmiastową interwencję medyczną.

Niezbędne jest zwłaszcza przygotowanie koncentratu czerwonych krwinek na wypadek gdyby konieczna była niezwłoczna transfuzja krwi.

Personel medyczny powinien pobrać krew pacjenta do wykonania badań laboratoryjnych. Kluczowe jest oznaczenie grupy krwi oraz przeprowadzenie próby zgodności. 

Krwioplucie w pierwszej kolejności jest diagnozowane za pomocą badania obrazowego RTG klatki piersiowej. Jest ono uznawane za rutynowe badanie, które w szybki sposób pozwala wykryć przyczynę krwotoku.

Za jego pomocą można zidentyfikować m.in. nacieki, guzy czy jamy w układzie oddechowym. Jeżeli otrzymany w badaniu RTG obraz nie jest jednoznaczny, diagnostykę poszerza się o badanie tomograficzne.

  

Plucie krwią niewykazujące dużego ryzyka występowania nowotworu płuc powinno obowiązkowo skłaniać do wykonania bronchoskopii oraz badania radiologicznego klatki piersiowej.

Badanie bronchoskopowe pozwala stwierdzić, po której stronie drzewa oskrzelowego ma miejsce krwawienie. Przeprowadza się je u każdego pacjenta, u którego przyczyna krwawienia jest początkowo nieznana.

Przede wszystkim jest uzasadnione w takich przypadkach, kiedy badanie radiologiczne RTG klatki piersiowej nie wykazuje żadnych patologicznych zmian. 

Plucie krwią wymaga podjęcia leczenia szpitalnego, którego szybkość oraz dobór metod terapeutycznych powinny być uzależnione od nasilenia krwioplucia oraz ogólnego stanu, w jakim znajduje się pacjent.

Jeżeli plucie krwią nie przyjmuje masywnego charakteru i jest aktywne, uzasadnione staje się podanie drogą dożylną stężonej, 10-procentowej soli fizjologicznej oraz roztworu adrenaliny. Tego typu działania są stosowane w celu zatamowania krwawienia lub zmniejszenia jego obfitości.  

Jeżeli u pacjenta z krwiopluciem nie została zachowana drożność oddechowa lub zaburzeniu uległa stabilność krążeniowa, zasadne jest przeprowadzenie intubacji dotchawiczej. W tym celu wykorzystuje się dwukanałową lub jednokanałową rurkę intubacyjną.  

Praktykowane jest również farmakologiczne leczenie krwioplucia. Zastosowanie w tym przypadku znajdują zwłaszcza etamsylat oraz kwas traneksamowy. Leki te są podawane dożylnie. W niektórych przypadkach stosuje się również leki hormonalne, np. hormon uwalniający gonadotropinę.

Jeżeli terapia farmakologiczna nie jest skuteczna, rozważane jest zastosowanie metod leczenia wewnątrzoskrzelowego. Należą do nich zwłaszcza:

  • argonowa koagulacja plazmowa, 
  • laseroterapia,
  • elektrokauteryzacja,
  • tamponada oskrzelowa z wykorzystaniem cewników balonowych oraz tworzyw hemostatycznych.

Możliwe jest poza tym poddanie chorego zabiegom brachyterapii lub radioterapii – zwłaszcza w przypadku, kiedy u pacjenta zidentyfikowano zmiany nowotworowe.

Nowotwory, które najlepiej rokują! Lista nowotworów, które d…

W ostateczności można również przeprowadzić inwazyjny zabieg radiologiczny, nazywany embolizacją tętnic oskrzelowych.

W jego trakcie wykonywana jest angiografia tętnic oskrzelowych, a krwawiące naczynia są zamykanie.

Zabieg polega na umieszczeniu w odpowiednim naczyniu cewnika z materiałem embolizującym – zwykle jest on prowadzany przez tętnicę udową. Tego typu interwencja medyczna wiąże się jednak z ryzykiem poważnych powikłań, głównie takich jak:

  • niedokrwienie rdzenia kręgowego,
  • zawał płuca,
  • poprzeczne zapalenie rdzenia,
  • niedokrwienie mózgu,
  • przetoka przełykowo-oskrzelowa.

Duszności – rodzaje, ataki duszności, objawy i leczenie | Poradnik NN.pl

Duszności mogą pojawić się u osób chorych, ale zdarza się, że doświadczają ich ludzie zupełnie zdrowi. Opisywane są one jako trudności z nabraniem powietrza lub uczucie jego braku. Duszność dzieli się na ostrą i przewlekłą, spoczynkową i wysiłkową.

Duszność, bez względu na jej przyczynę, jest bardzo nieprzyjemnym objawem, który sprawia, że osoba jej doświadczająca może odczuwać lęk o swoje życie. Pamiętaj, że nie jest to choroba sama w sobie, dlatego zawsze trzeba wykonać dodatkowe badania w celu poznania przyczyny dolegliwości.

Czym są duszności?

Duszność to uczucie braku powietrza lub trudności z oddychaniem, które zwykle połączone jest ze wzmożoną pracą mięśni oddechowych.

Warto zaznaczyć, że jest to objaw subiektywny, czyli odczuwany przez chorego, ale też taki, który można stwierdzić w badaniach (odchylenia widać m.in. w gazometrii lub pulsoksymetrii).

Duszności mogą pojawić się zarówno u osób zdrowych, jak i chorych. Dzieli się je na:

  • duszności ostre i przewlekłe,
  • duszności spoczynkowe i wysiłkowe.

Objawy duszności to przede wszystkim trudności w złapaniu oddechu, które mogą mieć różne nasilenie. Często towarzyszą im także inne dolegliwości: kaszel, uczucie ucisku lub ból w klatce piersiowej, świsty, odkrztuszanie wydzieliny, krwioplucie. Jeżeli duszności są spowodowane infekcją układu oddechowego, może pojawić się również gorączka.

You might be interested:  Ból żołądka – jak i dlaczego boli żołądek?

Duszności u dzieci i dorosłych mogą pojawić się na skutek:

  • zmniejszenia pojemności minutowej serca,
  • zmniejszenia objętości miąższu płuc, odpowiadającego za wymianę gazową,
  • zwężenia dróg oddechowych,
  • zmniejszenia poziomu hemoglobiny we krwi,
  • zmian chorobowych w miąższu płuc,
  • osłabienia mięśni oddechowych,
  • zmian metabolicznych (np. w wyniku cukrzycy),
  • dużego wysiłku fizycznego,
  • silnych dolegliwości bólowych,
  • większego zapotrzebowania na tlen,
  • dolegliwości związanych ze sferą psychiczną.

Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?

Ubezpieczenie na życie i zdrowie

Zapewnij swoim najbliższym poczucie finansowego bezpieczeństwa, gdyby Ciebie zabrakło. Dodatkowo możesz zapewnić sobie pieniądze na wypadek ciężkiego zachorowania (m.in. na raka, cukrzycę, udar) i pobytu w szpitalu.
 

Sprawdź

Duszność spoczynkowa

Duszność spoczynkowa to określenie trudności z oddychaniem, które występują bez wysiłku fizycznego, a więc np. w trakcie spokojnego siedzenia. Dolegliwości związane z dusznością spoczynkową mogą pojawić się nagle lub stopniowo się nasilać. Ten rodzaj duszności obserwuje się przy:

Duszność wysiłkowa

Duszność wysiłkowa to problemy z oddychaniem, które pojawiają się podczas wysiłku fizycznego. Najczęściej obserwuje się ją w chorobach układu krążenia. Jednakże zdarza się, że występuje również u osób zupełnie zdrowych, podczas bardzo intensywnych ćwiczeń lub wspinaczki wysokogórskiej.

Możliwe przyczyny duszności wysiłkowej to:

  • choroba niedokrwienna serca,
  • astma oskrzelowa,
  • niewydolność krążenia,
  • płyn w jamie opłucnej,
  • intensywny wysiłek fizyczny,
  • początkowe stadium POChP.

Zobacz też: Koronawirus a astma – leczenie astmy w czasie epidemii COVID-19

Duszność psychogenna

Bardzo często duszności pojawiają się na skutek silnego stresu, lęku, depresji lub napadu paniki. Trudności z oddychaniem występują pod wpływem stresującej sytuacji lub po doświadczeniu skrajnych emocji.

Niekiedy towarzyszy im uczucie lęku przed śmiercią, przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej, wzmożone pocenie się, drżenie ciała, uderzenia gorąca, a nawet zasłabnięcie.

Zdarza się, że trudności z oddychaniem spowodowane czynnikiem psychicznym mają postać szybkiego i pogłębionego oddechu (hiperwentylacja).

Inne przyczyny duszności

Inne przyczyny duszności to:

  • infekcja układu oddechowego (np. zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie krtani),
  • ciało obce w drogach oddechowych,
  • nowotwór płuc,
  • odma opłucnowa,
  • niedokrwistość,
  • zawał mięśnia sercowego.

Zdarza się także, że duszności pojawiają się na skutek uszkodzenia dróg oddechowych po kontakcie z niebezpieczną substancją chemiczną. Dlatego niektóre osoby, z racji wykonywanego zawodu, powinny pamiętać o zakładaniu specjalnych masek z filtrami.

Atak duszności

Atak duszności wymaga pilnej interwencji medycznej, zwłaszcza gdy trudności z oddychaniem uniemożliwiają mówienie, przyczyniają się do znacznego pogorszenia samopoczucia lub towarzyszą im inne objawy. Ich leczenie zależy od przyczyny, która je wywołała, np. w ataku astmy choremu podaje się leki rozszerzające oskrzela.

Osoba, która udziela pomocy przy ataku duszności, powinna:

  • uspokoić chorego,
  • pomóc mu przyjąć dogodną pozycję,
  • zapewnić choremu dostęp świeżego powietrza,
  • wezwać pogotowie,
  • pozostać z chorym do przyjazdu karetki,
  • w razie nagłego pogorszenia się stanu chorego, rozpocząć resuscytację.

Duszności zwykle wiążą się z koniecznością hospitalizacji lub wykonania szeregu badań, które pomogą ustalić ich przyczynę. To z kolei powoduje utratę części dochodów poprzez duże wydatki.

Możesz się przed nimi uchronić, wykupując nasze ubezpieczenie na wypadek pobytu w szpitalu. To nie tylko wsparcie finansowe, ale także pomoc w zorganizowaniu bezpłatnych konsultacji specjalistycznych i rehabilitacji.

Wszystko po to, aby przyspieszyć Twój powrót do pełni zdrowia.

Tagi:
#choroby cywilizacyjne
#układ oddechowy
#zdrowie

Krwioplucie – objaw, którego nie możesz zlekceważyć. Poznaj najczęstsze przyczyny

Plucie krwią rzeczywiście może pojawić się u chorych z rakiem płuca, jednak nie jest to ani objaw dominujący, ani wczesny. Dotyczy ok. 1/3 pacjentów i zwykle pojawia się już w zaawansowanym stadium choroby. Bywa też objawem przerzutów nowotworów złośliwych z innych narządów do płuca.

Oczywiście, w przypadku wystąpienia krwioplucia (nawet jednorazowego) konieczne będzie wykonanie badań w kierunku schorzenia onkologicznego, jednak nie tylko, bo powodów jest znacznie więcej. Ocenia się, że krwioplucie ma około stu różnych przyczyn.

Warto zarazem pamiętać, że wskazaniem do diagnostyki w kierunku raka płuca jest również choćby przewlekły kaszel, nawracające infekcje dróg oddechowych, duszności, bóle w klatce piersiowej, itp.

Wiedz, że jeśli jesteś w grupie ryzyka, wymagasz systematycznej, nowoczesnej diagnostyki, zwiększającej szanse na rozpoznanie choroby w stadium uleczalnym. W przypadku raka płuc rtg klatki piersiowej to przeżytek (więcej na ten temat).

Szukając przyczyny plucia krwią, w pierwszej kolejności warto ustalić czy objaw, który zaobserwowaliśmy, to rzeczywiście krwioplucie. Bywa, że pacjenci mylą z nim wymioty z domieszką krwi lub tzw. krwawienia rzekome.

O krwiopluciu prawdziwym mówimy wtedy, gdy gdy pojawia się charakterystyczna pienista plwocina, a zawarta w niej krew jest jasnoczerwona. Jeśli krwawienie jest obfite, chory krztusi się. Krew najprawdopodobniej pochodzi wówczas z uszkodzonych naczyń włosowatych płuc, w których zachodzi wymiana gazowa (zobacz film).

By w ślinie pojawiła się krew, wystarczy choćby drobny uraz śluzówki w jamie ustnej czy nosie. Stąd: lekarze od prawdziwego odróżniają tzw. krwawienie rzekome. Towarzyszy infekcjom nosogardła, zapaleniu migdałków, chorobom dziąseł.

Często pojawia się rano, bo w nocy zbiera się większa ilość wydzieliny w drogach oddechowych czy pokarmowych i rano odczuwamy odruchową potrzebę ich odkrztuszenia. Oczywiście, takiego krwawienia, szczególnie gdy utrzymuje się dłużej, nawraca, nasila się, etc., nie należy lekceważyć, jednak jednorazowy epizod nie jest powodem do poważnego niepokoju.

Jeśli jednak masz choćby minimalną wątpliwość, jaki rodzaj krwioplucia dotyczy ciebie, koniecznie poradź się lekarza i wyklucz poważniejsze przyczyny tego objawu.

Nieważne czy wymiotujesz krwią świeżą (czerwoną), czy przetrawioną (czarną, brązową, przypominającą fusy kawy), koniecznie skonsultuj się z lekarzem. Dzwoń na pogotowie lub jedź na ostry dyżur. Ktoś kompetentny musi ocenić twój stan. To nie jest krwioplucie, ale na pewno stan bardzo niepokojący.

Trzeba wykluczyć pęknięcie żylaków przełyku, powikłania marskości wątroby, raka, pęknięcie wrzodu żołądka, niedrożność układu pokarmowego, itp. Kolor wymiotów podpowie lekarzowi, w którym odcinku przewodu pokarmowego może być problem (jasna – wyżej, ciemna – w dolnym odcinku).

Ocenę sytuacji i decyzje co dalszego postępowania trzeba już pozostawić specjaliście. Więcej na ten temat

Jeśli krwią pluje dziecko, lekarze spodziewają się często ciała obcego w drogach oddechowych.

Jeśli wstępnie rozpoznanie wstępnie potwierdzą (choćby z pomocą odpowiednio wykonanego zdjęcia rentgenowskiego) rozważają diagnostyczną, a zarazem terapeutyczną, bronchoskopię.

Jeśli w ślinie dziecka pojawi się krew, może też być objawem infekcji dolnych dróg oddechowych. Dotyczy to zwłaszcza dzieci przewlekle chorych, u których ściany oskrzeli osłabia przewlekły stan zapalny. Dzieje się tak choćby w przebiegu mukowiscydozy.

U osób dorosłych przyczyn jest znacznie więcej. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu przyczyną dominującą była gruźlica. Została niemal zupełnie wyeliminowana dzięki obowiązkowym szczepieniom. Chociaż, niestety, ta groźna choroba wraca, nadal nie jest to problem powszechny (więcej o gruźlicy).

Częstym powodem krwioplucia ze strony układu oddechowego są:

  • zapalenie oskrzeli lub płuc,
  • choroba rozstrzeniowa oskrzeli (nieprawidłowe poszerzenie ścian oskrzeli i toczący się w nich stan zapalny),
  • rak płuca,
  • ropień płuca,
  • grzybica płuc.

Przyczyny kardiologiczne, krążeniowe:

Inne, rzadsze przykładowe powody:

  • nowotwór przerzutowy,
  • choroba pasożytnicza (np. przy zarażeniu glistą ludzką),
  • kiła,
  • zaburzenia krzepliwości krwi,
  • ziarniniakowatość Wegenera,
  • uszkodzenie wątroby,
  • szkorbut,
  • przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych (typu heparyna),
  • uzależnienie od kokainy.
  • Czasem do krwawienia w obrębie klatki piersiowej, a w jego efekcie pojawienia się krwi w odkrztuszanej wydzielinie, dochodzi w wyniku urazu, bądź inwazyjnego zabiegu.
  • Przy intensywnym krwawieniu nie wahaj się wezwać pogotowia.
  • Natychmiastowy kontakt z lekarzem podczas nawet skąpego krwioplucia jest wskazany także wtedy, gdy towarzyszy mu duszność, stan lęku, rozbicia, zmęczenia, ból pleców, nieuzasadniona utrata masy ciała w ostatnim czasie.

Nawet jeśli nie obserwujesz dodatkowych, niepokojących objawów, możliwie szybko należy skontaktować się z lekarzem. Wiele schorzeń objawiających się krwiopluciem zagraża życiu. Zarazem: mogą być skutecznie leczone, jeśli na czas uzyskasz pomoc medyczną.

You might be interested:  Zespół rozluźnienia pochwy (VRS) – zmiany w pochwie po porodzie

KREW PRZY ODKRZTUSZANIU

Wypowiedzi na forum o:

Niestety przeziębiłam się. W piątek miałam 38'5 'C. W sobotę temp. już nie miałam ale zaczęło się lekkie krwawienie z nosa, najpierw z jednej dziurki potem z drugiej i troszkę było przy splunięciu. Dziś odkrztuszając miałam troszkę krwi na chusteczce. Czy to jest normalny objaw osłabienia

Witam, otóż przedwczoraj miałam ostani antybiotyk ponieważ przechodziłam anginę,a wieczorem trochę kaszlałam i przy odkrztuszaniu plwociny zauważyłam, że jest ona podbarwiona tak jakby krwią.Takie jakby paski. Nie było tego dużo, ale jednak. Zastanawiam się czy to nie osadził się gdzieś np

Witam, otóż przedwczoraj miałam ostani antybiotyk ponieważ przechodziłam anginę,a wieczorem trochę kaszlałam i przy odkrztuszaniu plwociny zauważyłam, że jest ona podbarwiona tak jakby krwią.Takie jakby paski. Nie było tego dużo, ale jednak. Zastanawiam się czy to nie osadził się gdzieś np

czytalam na www.endometrioza.sos.pl że endo może byc wszędzie!!! na jalitach, na wątrobie , płucach , mózgu.!!! jakaś masakra! totalna! no ale napisane że to niewiele z nas akurat maja aż takiego pecha, stąd np odkrztuszanie krwi.

Skoro masz krwawienia z nosa to te skrzepy na 99% są właśnie z nosa. To system naczyń połączonych i zwykle zacieka:-)Bo rozumiem że nie masz na myśli odkrztuszania świeżą krwią tylko raczej wydzielinę podbarwioną bądź właśnie ze skrzepem? Krwawienia z nosa mogą się pojawić przy przekrwieniu

Obawiam się, że może to być jakaś infekcja dróg oddechowych – synek pokasłuje, w dodatku kaszel staje się mokry, zupełnie jakby do odkrztuszania. Mam jednak nadzieję, że nie jest to nic poważnego. A wizyta u lekarza jutro rano rzeczywiście nas nie ominie. Tylko, czy badania krwi/moczu są w

Kaszel po katarze się często zdarza i rzężenie przy kaszlu nie musi oznaczać nic groźnego. Niemniej poszłabym na osłuchanie. Być może warto zrobić rtg płuc, bo ten stan podgorączkowy jest nieco dziwny. Moje dzieciaki pod koniec infekcji mają raczej temperaturę poniżej normy. I zrobiłabym krew z

to jest szukanie “dziury w calym..” dziecko pokasluje (to dobrze ze odkrztusza) i dodatkowe badania tylko obciaza jego organizm.. to dopiero by bylo gdybysmy przy kazdym kaszelku lecialy z dzieckiem na badania krwi i moczu.. bez obrazy

ale to jest drastyczne, bo czasem jak jest w połowie gęsty i zaschnięty to w części zaschniętej jest krew. Nie palę, nie jestem przeziębiona (ostatnio chora byłam ze 3 lata temu, a “to” mam od prawie 2,5 roku). Nie mam gorączki, nie mam kataru. Dostawałam już Bioparox, Duomox i ostatnio czyli od

zrobiłabym wymaz z gardła + z flegmy (o ile odkrztusza coś w ogóle). w ogóle zbadałabym krew, mocz, kał. zdrówka życzę

Postępowanie w przypadku krwioplucia tj. obecności krwi w plwocinie

Krwioplucie – odksztuszanie treści krwistej może pochodzić z jamy nosowo-gardłowej i ust (naczyniaki, żylaki podstawy języka, choroby zapalne dziąseł i błony śluzowej jamy ustnej i gardła ), z dróg oddechowych (rak płuca, tchawicy, oskrzeli, krtani, gruźlica, naciekanie dróg oddechowych przez przerzuty innych nowotworów bądź bezpośrednie naciekanie-np. rak przełyku, rozedma płuc) oraz z przewodu pokarmowego (żylaki przełyku w przebiegu marskości wątroby, rak gardła, rak przełyku, rak wpustu żołądka.

Badania pomocne w ustaleniu przyczyn krwioplucia:

  • wywiad lekarski – długoletnie palenie papierosów może wskazywać na obecność raka płuc, oskrzeli lub krtani, palenie fajki może być przyczyną raka gardła i krtani, przebyte wirusowe zapalenie wątroby może wskazywać na obecność żylaków przełyku, złe warunki bytowe i niedożywienie mogą być przyczyna gruźlicy, astma może wpływać na powstanie rozedmy płuc, zaburzenia połykania, wymioty – mogą być objawem raka przełyku lub wpustu żoładka.
  • badanie radiologiczne płuc (rtg płuc) – jest to podstawowe badanie, które można wykonać szybko i uzyskać wstępna diagnozę (guz płuca, rozedma, gruźlica, sarkoidoza).
  • badanie endoskopowe dróg oddechowych (bronchoskopia, bronchofiberoskopia) – pozwala na uwidocznienie przyczyny krwawienia z dróg oddechowych, pobranie wycinków do badania histopatologicznego.
  • badanie endoskopowe przewodu pokarmowego (ezofagoskopia, gastroskopia) -pozwala na uwidocznienie przyczyny krwawienia z przełyku i żołądka, pobranie wycinka z guza do badania histopatologicznego, leczenie krwawiących żylaków przełyku (obliteracja żylaków).
  • badanie laryngologiczne – poszukiwanie przyczyny krwawienia z gardła i jamy nosowo-gardłowej (żylaki podstawy przełyku, rak gardła i krtani, nowotwory jamy nosowo-gardłowej).

tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (MRI) – po wykonaniu badań pozwalających na umiejscowienie guza należy wykonać badanie TK lub MRI. Pozwala ono na ocenę wielkości guza, naciekanie ściany narządu z którego pochodzi i naciekanie okolicznych struktur, stopień ukrwienia (tzw. opcja naczyniowa ) wskazujący w pośredni sposób na to, czy guz jest złośliwy (ma własne ukrwienie) czy niezłośliwy (zazwyczaj nie ma wzmożonego ukrwienia), ocenę regionalnych węzłów chłonnych (jeśli są większe niż 1 cm a guz jest złośliwy, to najprawdopodobniej są zajęte przez przerzuty).

ultrasonografia (USG) – badanie pomocnicze w tym objawie, wykonywane dodatkowo jako uzupełnienie diagnostyki. Ocena wątroby (czy są przerzuty nowotworu, czy są cechy marskości wątroby w przebiegu wirusowego zapalenia i obecności żylaków przełyku), ocena regionalnych węzłów chłonnych szyi (rak gardła, krtani, jamy nosowo-gardłowe).

badanie krwi – morfologia (m.in. poziom hemoglobimy, hematokryt) pozwala na ocenę stopnia utraty krwi i potrzebę jej przetoczenia (niedokrwistość w przebiegu chorób nowotworowych, niedokrwistość spowodowana masywnym krwawieniem do dróg oddechowych lub przewodu pokarmowego.

  1. badanie krwi – układ krzepnięcia – parametry krzepnięcia mogą być obniżone i być przyczyną krwawienia w przebiegu marskości wątroby spowodowanej wirusowym zapaleniem (WZW).
  2. badanie krwi – ocena antygenów zapalenia wirusowego wątroby (przy podejrzeniu marskości i danych z wywiadu wskazujących na możliwość przebycia WZW).

Krwioplucie – jakie mogą być jego przyczyny?

Krwioplucie jest zjawiskiem polegającym na wykrztuszaniu wydzieliny dolnych dróg oddechowych, podbarwionej krwiście o różowawym lub czerwonawym zabarwieniu czy zawierającej w sobie pasma krwi, lub na odkrztuszaniu samej krwi. Jako krwioplucie określa się utratę przez drogi oddechowe objętości krwi mniejszej niż 500 mililitrów na dobę.

Krwioplucie można podzielić ze względu na jego intensywność. W przypadku odkrztuszania od 200 mililitrów krwi w ciągu doby lub od 600 mililitrów w ciągu 48 godzin mówimy o krwiopluciu masywnym.

Po przekroczeniu granicy 500 mililitrów w ciągu doby lub w przypadkach szybko rozwijających się po przekroczeniu objętości 100 mililitrów krwi w ciągu godziny mówimy o krwotoku płucnym.

Zarówno masywne krwioplucie, jak i krwotok płucny mogą doprowadzić do niewydolności oddechowej i stanowić bezpośrednie zagrożenie życia chorego!

Krwiopluciem rzekomym nazywamy sytuację, w której odpluwana krew nie pochodzi z dolnych dróg oddechowych. Może ona pochodzić z przewodu pokarmowego lub górnych dróg oddechowych – nosa, gardła, krtani, jamy ustnej.

Krwioplucie – przyczyny

Do odkrztuszania plwociny z krwią może dochodzić w przebiegu toczącego się stanu zapalnego, uszkodzenia drobnych naczyń, w przebiegu choroby nowotworowej zarówno w wyniku nowotworzenia kruchych naczyń guza, jak i naciekania przez guz naczyń prawidłowych, w wyniku uszkodzeń mechanicznych czy w przypadku wzrostu ciśnienia w krążeniu płucnym, np. w przebiegu ostrej niewydolności lewokomorowej serca.

Do najczęstszych przyczyn krwioplucia zaliczamy:

  •   choroby infekcyjne dróg oddechowych:
    • zapalenie oskrzeli,
    • bakteryjne zapalenia płuc,
    • gruźlicę płuc,
  •   rozstrzenie oskrzeli,
  •   raka płuca.

Inne przyczyny, w których może wystąpić krwioplucie, to między innymi:

  •   zatorowość płucna,
  •   inne niż rak nowotwory płuca,
  •   urazy mechaniczne, w tym urazy powstałe w czasie procedur diagnostycznych i terapeutycznych lub wynikające z zaaspirowania ciała obcego do dróg oddechowych,
  •   lewokomorowa niewydolność serca i inne choroby układu krążenia,
  •   układowe zapalenia naczyń i układowe choroby tkanki łącznej,
  •   skazy krwotoczne, wrodzone i nabyte, w tym również hemofilie,
  •   działanie niektórych leków, np. przeciwkrzepliwych, stosowanych w chorobach układu krążenia,
  •   inne rzadkie przyczyny.
You might be interested:  Staw Charcota (stopa Charcota) – powikłanie stopy cukrzycowej

Jakie narzędzia diagnostyczne stosuje się w przypadku krwioplucia?

W diagnostyce przyczyn krwioplucia bardzo duże znaczenie ma wywiad dotyczący zarówno cech samego krwioplucia, objawów towarzyszących, charakteru plwociny, jak i stylu życia chorego, środowiskowych narażeń na czynniki oddziałujące na drogi oddechowe czy obciążeń rodzinnych. Całokształt uzyskanych informacji pozwala na wysunięcie podejrzenia co do prawdopodobnej przyczyny krwioplucia.

Przy stawianiu diagnozy stosuje się badania obrazowe (rentgen, tomografię komputerową klatki piersiowej) oraz endoskopowe (bronchoskopię, pozwalającą na uwidocznienie wnętrza dróg oddechowych i podjęcie ewentualnych działań diagnostyczno-terapeutycznych). Ponadto wykonuje się badania laboratoryjne, w tym oceniające działanie układu krzepnięcia, morfologię krwi obwodowej czy badania mikrobiologiczne w przypadku podejrzenia infekcji. Leczenie uzależnione jest od przyczyny krwioplucia.

Źródła:

  • Szczeklik W., Mejza F. „Krwioplucie” w Interna Szczeklika- mały podręcznik 2019/20, wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków 2019, ISBN: 978-83-743-0569-3.
  • Ziora D. „Krwioplucie” w „Badanie podmiotowe i przedmiotowe” w Wielka Interna- Pulmonologia, wyd. Medical Tribune Polska, Warszawa, wyd. Elektroniczne.

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Starszy pies z objawami krwioplucia – gdy wszystko idzie nie tak, jak powinno – opis przypadku

Kaszel z krwią nie jest częstym objawem obserwowanym u psów. Może pojawiać się przy wielu chorobach i zdiagnozowanie przyczyny krwioplucia nierzadko przysparza wielu problemów.

Objaw ten może występować przy zapaleniu płuc, obrzęku płuc, nowotworach, ciałach obcych, ziarniniakach lub przy zaburzeniach krzepliwości.

W artykule przedstawiono opis przypadku psa, który przysporzył lekarzom wiele stresu i kłopotu.

W marcu 2019 r. do przychodni trafił 11-letni owczarek środkowoazjatycki na konsultację kardiologiczną z powodu kaszlu z krwią.

Pies w styczniu przeszedł operację skrętu żołądka, w czasie której usunięto śledzionę z dwoma guzkami (z dostarczonego opisu wynikało, że były to zmiany rozrostowe na śledzionie do różnicowania z nowotworem z komórek plazmatycznych).

Wykonano badanie kliniczne, które jedynie w osłuchiwaniu wykazało ogniskowo w środkowo tylnym polu płucnym po lewej stronie zaostrzony szmer oskrzelowy. Badanie kardiologiczne wykluczyło problem odsercowy.

Wielkość lewej i prawej komory były prawidłowe, grubości ściany wolnej lewej komory oraz przegrody międzykomorowej były bez zmian, stosownie do masy ciała, wielkość lewego przedsionka była prawidłowa, a funkcja skurczowa lewej komory zachowana.

Zastawka mitralna była bez zmian i bez niedomykalności, widoczna była jedynie śladowa niedomykalność zastawki trójdzielnej – do monitorowania raz w roku. Przepływy przez aortę i tętnicę płucną były prawidłowe, a odległość płatka zastawki mitralnej od przegrody w normie.  W badaniu elektrokardiograficznym (EKG), towarzyszącym badaniu echo, nie stwierdzono nieprawidłowego rytmu serca oraz obecności dodatkowych pobudzeń (fot. 1).

Fot. 1 Skan z badania echo serca

Z dostarczonego zdjęcia rentgenograficznego (RTG) wynikało, że problem leży w lewych płatach płucnych. Obraz RTG nie wskazywał na jednoznaczne rozpoznanie, więc wykonano dodatkowo przezklatkowe badanie ultrasonograficzne (USG) płuc.

  W badaniu USG płuc w siódmej przestrzeni międzyżebrowej w linii przymostkowej lewej był widoczny obszar dużej konsolidacji płuc (do 7 cm głębokości) z broncho­gramem powietrznym dynamicznym przechodzącym miejscami w statyczny z widocznymi pułapkami powietrznymi.

Obszar konsolidacji był otoczony obszarem zlewających się zespołów śródmiąższowo-pęcherzykowych i pęcherzykowych. Obraz USG wskazywał na zapalenie płuc, najprawdopodobniej na tle zachłyśnięcia (fot. 2). Została wskazana antybiotykoterapia o szerokim spektrum (bakterie G-dodatnie, G-ujemne i beztlenowce) przez minimum 4–6 tygodni.

Poproszono o wykonanie kontrolnego RTG klatki piersiowej po 3–4 tygodniach leczenia. Pacjent otrzymał metronidazol i enrofloksacynę i po 19 dniach pojawił się na kontrolę z nieustającym kaszlem i odkrztuszeniem. 

Fot. 2 Pierwsze badanie – USG płuc

Wykonano ponownie badanie klinicznie, w którym stwierdzono brak trzeszczeń nad polami płucnymi, ogniskowo lewostronnie zaostrzony szmer oskrzelowy w dolnych polach płucnych.

Wykonano kontrolne badanie USG płuc, w którym stwierdzono w siódmej przestrzeni międzyżebrowej lewostronnie w linii przymostkowej widoczny opisywany wcześniej obszar konsolidacji, o wyraźnie mniejszym zakresie, częściowo ukryty pod żebrem, bez widocznego bronchogramu powietrznego. Obraz wskazywał na proces gojenia z możliwym częściowym zwątrobieniem płuca (fot. 3).

Antybiotykoterapia została utrzymana, a dodatkowo dodano syrop Pectodrill 2 razy dziennie po 5 ml przez 7 dni. Zalecono kontrolne badanie RTG za ok. 2 tygodnie i utrzymano antybiotykoterapię przez kolejne 4 tygodnie.

Fot. 3 Drugie badanie – USG płuc

Po 4 tygodniach pacjent wrócił z objawami odkrztuszania z domieszką świeżej krwi. Wcześniejsze leczenie nie przynosiło poprawy, mimo że psu cały czas podawano antybiotyki. W czasie wizyty stwierdzono kaszel wilgotny, produktywny, z domieszką świeżej krwi. Wykonano przezklatkowe badanie USG płuc. Objaw ślizgania był widoczny na całej powierzchni płuc.

W tylnym płacie lewego płuca był widoczny obszar niedodmy z bronchogramem powietrznym wraz z dużą konsolidacją płata płucnego o wymiarach ok. 7 × 8 cm, z widocznymi cechami krwawienia do pęcherzyków płucnych. Wokół zmiany konsolidacyjnej, wewnątrz tego obszaru, widoczna była hiperechogenna zmiana kulista o wymiarach ok.

 3 × 2 cm (dokonano prawdopodobnego rozpoznania, że jest to guz nowotworowy zamykający światło oskrzela, co prowadzi do niedodmy i cech zapalenia płuc, początkowo mylnie rozpoznanych jako zachłystowe zapalenie płuc) (fot. 4).

Ze względu na brak wskazań do przedłużania antybiotykoterapii skierowano pacjenta na tomografię komputerową klatki piersiowej przed ewentualnym zabiegiem chirurgicznym.

Fot. 4 Trzecie badanie – USG płuc

Wykonano tomografię komputerową przed i po podaniu jodowego środka kontrastowego. Na obrazach przedkontrastowych widoczna była duża, dość dobrze widoczna masa tłumienia tkanek miękkich o średnicy 10–2 cm w środkowej części lewego tylnego płata płuca.

Masa była rozszerzalna, co powodowało zniekształcenie i przemieszczenie sąsiednich oskrzeli. Tkanka płuca lewego tylnego i lewego przedniego była częściowo zapadnięta. Brak zmian w innych płatach płuc. Węzły chłonne tchawiczo-oskrzelowe i śródpiersiowe nie były powiększone.

Brak nieprawidłowości dotyczących opłucnej. Na zdjęciach pokontrastowych widać było łagodne wzmocnienie poprzednio opisanej masy płucnej.

Tomografia potwierdziła zmianę o charakterze pierwotnego nowotworu płuc w lewym tylnym płacie płucnym powodującą niedodmę tego płuca z możliwością krwawienia do oskrzelików (fot. 5 i 6).

Fot. 5 Zmiana rozrostowa w tomografii komputerowej Fot. 6 Zmiana rozrostowa w tomografii komputerowej

Opis zabiegu

Pacjent został przyjęty na zabieg. Przedzabiegowo wykonano przeglądowe echo serca w celu zaplanowania, w której przestrzeni międzyżebrowej dokonać dojścia do płuca. Ze względu na spore rozmiary zmiany rozważano, czy lepiej mieć lepszy wgląd w okolicę guza, czy lepiej mieć dostęp do podstawy płata, który planowano usunąć.

Wykonano standardową lewostronną torakotomię międzyżebrową w szóstej przestrzeni międzyżebrowej. Podano premedykację i.v. metadon 0,3 mg/kg z deksmedetomidyną 1 mcg/kg. Indukcję znieczulenia uzyskano po podaniu midanium 0,2 mg/kg/propofol/ketamina 0,5 mg/kg. Intubację oraz podtrzymanie snu uzyskano znieczuleniem wziewnym przy zastosowaniu izofluranu.

Podczas zabiegu analgezja była kontrolowana przy użyciu fentanylu CRI i bupiwakainy podanej międzyżebrowo. Płynoterapia zastosowana podczas zabiegu obejmowała płyn Ringera z mleczanami. Psa ułożono w pozycji prawobocznej z podłożonymi specjalnie przygotowanymi wałkami pod prawą stronę klatki piersiowej. Wałki podłożono na wysokości szóstej prawej przestrzeni międzyżebrowej.

Działanie to pozwala na miejscowe uniesienie klatki piersiowej w miejscu przeprowadzania torakotomii. Umożliwia też przybliżenie płata płuca do linii cięcia i znacznie ułatwia pracę chirurgowi. Skórę ogolono i przygotowano według zasad aseptyki od mostka do kręgosłupa, od pierwszej do dwunastej przestrzeni międzyżebrowej.

Wykonano cięcie skóry, tkanki podskórnej i mięśni skórnych klatki piersiowej. Następnie poprowadzono cięcie przez mięsień najszerszy grzbietu. Dalej wsunięto rękę w kierunku dogłowowym pod mięśnie i wybrano odpowiednią przestrzeń międzyżebrową, licząc od przodu.

Żebra, które leżą przednio od zaplanowanego cięcia, łatwiej jest przesunąć, dlatego w przypadku możliwości wyboru dwóch przestrzeni leżących obok siebie, zawsze poleca się wybranie przestrzeni bardziej doogonowej. Następnie przecięto mięsień piersiowy, mięsień pochyły, mięsień zębaty do…

Co zyskasz, kupując prenumeratę?

  • Roczną prenumeratę multimedialnego czasopisma weterynaryjnego VetTrends
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Filmy, szkolenia, zdjęcia i prezentacje jako uzupełnienie treści wydań
  • …i wiele więcej!

Sprawdź

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *