Owrzodzenie rogówki – przyczyny, objawy, jak wygląda i ile trwa leczenie?

Owrzodzenie rogówki – przyczyny, objawy, jak wygląda i ile trwa leczenie? Owrzodzenie rogówki – przyczyny, objawy, jak wygląda i ile trwa leczenie? Nadżerka (erozja) i owrzodzenie rogówki  (Erosio et ulcus corneae) Synonimy  Powrót  Opis 

Nadżerka (erozja) rogówki jest to powierzchowne skaleczenie lub otarcie zewnętrznej warstwy rogówki (przezroczystej przedniej części oka). Owrzodzenie jest to stan zapalny rogówki z towarzyszącym ubytkiem w jej przednich warstwach, zawsze głębszym niż erozja. Schorzenie obejmuje również inne tkanki oka: spojówkę (unaczynioną błonę pokrywającą białą część oka), tęczówkę (kolorową część oka) oraz ciecz wodnistą (płyn wypełniający przestrzeń pomiędzy rogówką a tęczówką).

Powrót  Objawy 

  • Bardzo silny ból oka
  • Wrażliwość na silne światło
  • Kurcz powiek
  • Łzawienie
  • Zamglenie widzenia
  • Silne zaczerwienie oka
  • Wydzielina z oka
  • Kontaktu z lekarzem wymaga:

  • Pojawienie się objawów owrzodzenia rogówki
  • Temperatura powyżej 38,0°C
  • Silny ból pomimo stosowania środków przeciwbólowych
  • Zaburzenia widzenia
  • Pojawienie się objawów ubocznych spowodowanych przyjmowaniem leków
  • Powrót  Przyczyny 

  • Złe dopasowanie lub zbyt długie używanie soczewek kontaktowych
  • Uraz rogówki lub obecność ciała obcego w rogówce – po zranieniu może dojść do zakażenie bakteryjnego lub grzybiczego, szczególnie źle goją się zranienia częściami roślin
  • Zakażenie wirusem opryszczki, powodujące również powstawanie pęcherzyków na wargach i okolicy nosa
  • Zakażenie powiek i spojówek
  • Zaburzenie czynności powiek (niedomykanie, odstawanie brzegów, podwijanie)
  • Możliwe jest przenoszenie infekcji na oczy z innych zakażonych miejsc na ciele.

    Czynniki sprzyjające zachorowaniu

  • Niedawna infekcja lub uraz oka
  • Noszenie soczewek kontaktowych, szczególnie miękkich
  • Czynniki drażniące w środowisku, np. dym tytoniowy
  • Powrót  Zapobieganie 

  • Częste mycie rąk
  • Używanie okularów ochronnych przy pracy, gdy istnieje ryzyko urazu oka
  • Unikanie dotykania oczu, jeżeli występuje opryszczka warg
  • Prawidłowe czyszczenie i zakładanie soczewek kontaktowych
  • Powrót  Przebieg  Nadżerka rogówki, jeżeli nie jest nadkażona, goi się przeważnie po kilku dniach leczenia. Owrzodzenie rogówki jest poważniejszym schorzeniem, które goi się przeważnie po kilku tygodniach leczenia.

    Jeżeli dojdzie do trwałego, znacznego obniżenia ostrości wzroku z powodu zmętnienia rogówki po wygojeniu owrzodzenia, możliwe jest wykonanie przeszczepu rogówki.

    Powrót  Powikłania 

    Nie leczone owrzodzenie rogówki może prowadzić do jej pęknięcia lub do rozprzestrzenienia się infekcji do wnętrza oka. Prowadzi to do trwałej utraty wzroku w tym oku.

    Powrót  Badania  Powrót  Cel leczenia  Powrót  Leczenie  Zalecenia ogólne W przypadku owrzodzenia wykonuje się badanie ostrości wzroku, badanie oka i ewentualnie badania laboratoryjne. Można stosować zimne okłady z przegotowanej wody, jeżeli przynoszą ulgę. Po zakończeniu leczenia można podjąć normalną aktywność fizyczną. Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących diety.

    Leczenie farmakologiczne

  • Antybiotyki (krople do oczu, maści, zastrzyki podspojówkowe lub tabletki)
  • Leki przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze
  • Krople rozszerzające źrenicę
  • Leki przeciwbólowe
  • Powrót  Leczenie operacyjne  Powrót  Podpis  Opracowałalek. med. Marta Lebecka-Stangret

    spec. II° chorób oczu

    Powrót  Zobacz także  Powrót 

    Nota prawna

    Prezentowane strony mają charakter edukacyjny. Ogólne informacje na temat chorób i zasad postępowania w żadnym stopniu nie zastępują fachowej porady lekarskiej.

    Pomimo rygorystycznego przestrzegania ogólnie przyjętych zasad tworzenia serwisów medycznych ustalonych przez Health on the Net Foundation i weryfikacji prezentowanych treści przez uznane Autorytety medyczne, twórcy serwisu nie biorą żadnej odpowiedzialności, ani pośredniej ani bezpośredniej, za sposób wykorzystania i interpretowania informacji zawartych w serwisie.

    Ostatnia aktualizacja: 10 lutego 2013 roku

    Wszelkie prawa zastrzeżone © emedica.pl 2001-2013

    Stosujemy się do standardu HONcode dla wiarygodnej informacji zdrowotnej –sprawdź tutaj.

    Zapalenie rogówki oka – objawy, przyczyny i leczenie. Jak diagnozowana jest opryszczka oka, adenowirusowe i bakteryjne zapalenie rogówki?

    Owrzodzenie rogówki – przyczyny, objawy, jak wygląda i ile trwa leczenie? Zapalenie rogówki spowodowane adenowirusem Imrankabirhossain/Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0

    Zapalenie rogówki to schorzenie zagrażające upośledzeniem wzroku. W wyniku stanu zapalnego, który najczęściej spowodowany jest przez drobnoustroje, powstają na niej nieodwracalne zmętnienia i blizny – w przypadku infekcji liczy się więc szybkie działanie. Sprawdź, jakie objawy towarzyszą zapaleniu rogówki i jak leczone są jej zakażenia bakteryjne, wirusowe, grzybicze i pierwotniakowe.

    Rogówka to przezroczysta błona, która oddziela gałkę oczną od środowiska zewnętrznego, pełniąc funkcję ochronną i odgrywając ważną rolę w procesie widzenia.

    Jej budowa charakteryzuje się strukturą warstwową. Pierwsza warstwa to nabłonek przedni, druga – błona graniczna przednia. Najgrubszą warstwą jest tzw. zręb, czyli istota właściwa rogówki.

    Kolejne dwie to blaszka graniczna tylna i śródbłonka.

    Zapalenie rogówki to choroba oczu charakteryzująca się gwałtownymi ostrym przebiegiem. Czas trwania i sposób leczenia infekcji wynika z jej etiologii, niemniej najważniejsze jest niezwłoczne podjęcie leczenia.

    Zapalenie może w konsekwencji prowadzić do utraty przejrzystości rogówki, a nawet jej perforacji, czyli przerwania.

    Zapalenie rogówki może mieć różne podłoże. W większości przypadków za rozwój choroby odpowiedzialne są bakterie. Rzadziej zdarza się wirusowe, grzybicze i alergiczne zapalenie rogówki. Najrzadziej diagnozowane są przypadki choroby o podłożu pierwotniakowym i związanym z uszkodzeniem unerwienia.

    W wyniku zakażenia na rogówce powstają nacieki o charakterze zapalnym, co prowadzi do ograniczenia przejrzystości rogówki. Choroba występuje w dwóch formach – wrzodziejącej i niewrzodziejącej. Postać wrzodziejąca wynika z uszkodzenia nabłonka.

    Do objawów zapalenia rogówki oka należą m.in.:

    • zaczerwienienie gałki ocznej,
    • pieczenie i ból oka,
    • pogorszenie ostrości widzenia,
    • łzawienie okałzawienie okałzawienie oka.

    Bakteryjne zapalenie rogówki oka jest najczęściej następstwem uszkodzenia nabłonka wskutek zakażenia bakteriami takimi jak gronkowce, paciorkowce i pałeczki ropy błękitnej.

    Gronkowiec złocisty doprowadza do zmętnienia rogówki, która przybiera biały kolor, natomiast pałeczki ropy błękitnej wywołują martwicę rogówki. Pojawia się przy tym gęsta wydzielina śluzowo-ropna.

    Niektóre bakterie, takie jak Neisseria gonorrhoeae (dwoinka rzężączki) i Haemophilus influenzae (pałeczka grypy), wywołują infekcję bez przerwania nabłonka.

    Wirusowe zapalenie rogówki zwykle się rozwija u osób z obniżoną odpornością, a do zakażenia przyczyniają się adenowirusy i wirusy opryszczki (Herpes).

    Adenowirusy typu 8, 19 i 37 wywołują tzw. zapalenie nagminne rogówki i spojówki. Choroba jest o tyle charakterystyczna, że w jej przebiegu pojawia się szereg objawów poprzedzających. Należą do nich:

    • powiększone węzły chłonne przyuszne,
    • złe ogólne samopoczucie,
    • ból głowy.

    W pierwszej fazie stan zapalny atakuje spojówkę, która przybiera czerwone zabarwienie. Czasami towarzyszą temu krwawe wybroczyny. Zapalenie rogówki rozwija się po kilku dniach.

    Na jej powierzchni występują niewielkie, obficie nagromadzone zmętnienia o pęcherzykowatej strukturze.

    Stan zapalny nie trwa co prawda długo (zwykle około tygodnia), natomiast odzyskanie sprawności rogówki może trwać nawet kilka miesięcy.

    You might be interested:  Ból pięty przy chodzeniu – co to znaczy i jak leczyć ból pięty podczas chodzenia?

    Opryszczkowe zapalenie rogówki, wywołane wirusem opryszczki typu I, powoduje ubytki w nabłonku o drzewkowatym kształcie.

    Jest częste u pacjentów leczonych miejscowo za pomocą kortykosterydów, m.in. w związku ze stanami zapalnymi brzegów powiek.

    Ich nawracający charakter może wynikać z obecności na rzęsach i brwiach pasożytów takich jak należący do roztoczy nużeniec (Demodex).

    Infekcja wirusowa może być przyczyną wystąpienia półpaśca ocznego. Choroba charakteryzuje się punktowymi ubytkami nabłonka. Jednocześnie na czole, nosie i powiekach, czyli w miejsca przebiegu gałęzi ocznej nerwu trójdzielnego, pojawia się wtedy wysypka.

    Zapalenie rogówki wywołane przez grzyby charakteryzuje się występowaniem biało-szarego owrzodzenia, którego kształt przypomina krater.

    Centralne dno owrzodzenia jest suche, pojawiają się też charakterystyczne białe strzępki. Choroba rozwija w wyniku kontaktu gałki ocznej z drewnem.

    Często przyczyną okazuje się zanieczyszczony płyn do pielęgnacji soczewek kontaktowych.

    Również pierwotniakowe zapalenie rogówki często dotyka osób korygujących wadę wzroku za pomocą soczewek kontaktowych. Charakterystycznym objawem infekcji jest pierścieniowate przymglenie rogówki. Chorzy odczuwają też ból powiek, pojawiający się przy pocieraniu oka dłonią.

    Zapalenie rogówki daje szereg charakterystycznych objawów. Należą do nich, w kolejności pojawiania się podczas infekcji:

    • ból oka,
    • zaczerwienienie gałki ocznej,
    • tkliwość gałki ocznej,
    • światłowstręt,
    • śluzowo-ropna wydzielina w worku spojówkowym,
    • obrzęk powiek,
    • zmniejszenie ostrości widzenia,
    • biała albo szara plama na oku,
    • zmatowienie powierzchni gałki ocznej,
    • pęknięcie rogówki będące rezultatem wystąpienia przepukliny blaszki granicznej,
    • obecność ropy w przedniej komorze oka (pojawia się w zaawansowanym stadium choroby),
    • unaczynienie rogówki i zanik jej przejrzystości.

    W przypadku pojawienia się tych objawów (a także zawsze wtedy, gdy w obrębie oczu rozwija się infekcja) należy niezwłocznie udać się do okulisty i rozpocząć leczenie, ponieważ o jego powodzeniu decyduje szybkie podanie leków.

    Do czasu wizyty u specjalisty objawy zakażenia można złagodzić, nosząc opatrunek na powiece uniemożliwiający mruganie oraz ciemne okulary.

    10 faktów na temat soczewek kontaktowych, o których nikt ci nie powie

    Zapalenie rogówki jest schorzeniem o różnorakim podłożu. Objawy są szybko rozpoznawane przez specjalistę zwłaszcza w przypadku infekcji wirusowej, jednak w wielu przypadkach celem ustalenia jej źródła wykonane są badania mikrobiologicznego. Najmniej czasochłonne jest wyhodowanie bakterii, więcej czasu zajmuje hodowla grzybów i pierwotniaków.

    W niektórych przypadkach wykonywane jest zdjęcie mikroskopowe rogówki, mikroskopia konfokalna, ultrabiomikroskopia (USG oka) lub optyczna tomografia koherentna.

    Zapalenie rogówki leczy się stosownie do przyczyny, która wywołała stan chorobowy. Proces leczenia przewiduje miejscowe podawanie chemioterapeutyków, w rzadkich przypadkach środki podaje się ogólnie.

    W przypadku równoczesnego wystąpienia procesu immunologicznego, konieczne jest podanie kortykosteroidów. Jeżeli dochodzi do powstawania zrostów tęczówkowych, nie obejdzie się bez środków rozszerzających źrenicę (m.in.

    atropina).

    • W leczeniu bakteryjnego zapalenia rogówki początkowo podaje się fluorochinolony. Jeżeli poprawa nie następuje, wykonywany jest antybiogram, na podstawie którego dobiera się stosowny antybiotyk.
    • Medycyna nie zna leku o działaniu hamującym proces namnażania adenowirusów, zatem nagminne zapalenie spojówki i rogówki jest leczone jedynie objawowo, co ma na celu złagodzenie symptomów. Choremu podaje krople do oka o działaniu nawilżającym i antybiotyk.
    • Jeżeli zapalenie rogówki jest wywołane wirusem opryszczki, terapia przewiduje stosowanie maści ocznej. Doustne podawanie acyklowiru jest uzasadnione tylko w ciężkich przypadkach.
    • Stan zapalny o podłożu grzybiczym wymaga podawania leków przeciwgrzybiczych w formie kropli. Oprócz tego stosowane są maści oraz leki ogólne.
    • Pierwotniakowe zapalenie rogówki jest leczone za pomocą maści z propamidyną lub kropli zawierających biguanid poliheksametylenowy.

    W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie przeszczepu rogówki. Najpilniejszym wskazaniem do zabiegu jest stan, w którym doszło do zajęcia miąższu. W takim przypadku możliwe jest pęknięcie rogówki, wywołane wystąpieniem przepukliny blaszki granicznej.

    Rogówka kwalifikuje się do przeszczepu także wtedy, gdy w procesie leczenia w jej środkowej części powstały blizny. Takie pozostałości w istotny sposób pogarszają ostrość widzenia.

    W takiej sytuacji zabieg może być wykonany dopiero po całkowitym wyleczeniu stanu zapalnego.

    Lekarz może podjąć decyzję o wykonaniu przeszczepu także wtedy, gdy stan chorobowy objął całą rogówkę, a stosowane leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

    Jeżeli stan zapalny ma charakter niewrzodziejący, blizny nie powstaną. Jeżeli jednak choroba skutkuje uszkodzeniem powierzchni nabłonka, proces gojenia zwykle pozostawia ślady.

    Najbardziej kłopotliwe są blizny zlokalizowane centralnie na rogówce, gdyż w największym stopniu upośledzają proces widzenia. Zabieg przeszczepu rogówki traktowany jest jednak jako środek ostateczny. Wynika to z faktu.

    że tego typu leczenie może stwarzać wiele niepożądanych powikłań.

    Po zakończeniu leczenia wykonywane są badania kontrolne, zwykle nie częściej niż raz na 4 miesiące. Jest to konieczne, gdyż infekcje organizmu, skutkujące osłabieniem odporności, mogą doprowadzić do nawrotu choroby.

    ZOBACZ: Co wybrać: okulary czy soczewki kontaktowe? Ekspert: Magdalena Sadowska, optometrysta

    Zapalenie spojówek u dorosłych – ile trwa, leczenie – Vidium Medica Kraków

    Owrzodzenie rogówki – przyczyny, objawy, jak wygląda i ile trwa leczenie?

    Zapalenie spojówek to choroba oczu –  występuje w każdym wieku, zarówno u dzieci jak i dorosłych. Dla przykładu, w Stanach Zjednoczonych w ciągu roku dolegliwości występują aż u 3 milionów ludzi. To schorzenie, które często towarzyszy przeziębieniu i infekcjom górnych dróg oddechowych.

    Zapalenie spojówek – przyczyny

    Przyczyny zapalenia spojówek są różne – najczęściej występujące postaci schorzenia mają zupełnie różne czynniki etiologiczne. Najczęstszą postacią jest alergiczne zapalenie spojówek – występujące objawy są konsekwencją tak zwanej reakcji nadwrażliwości na konkrety alergen (lub grupę alergenów).

    Wirusowe zapalenie spojówek jest również często występującym podtypem choroby, bowiem jest powodowane najczęściej przez adenowirusy, które są czynnikiem sprawczym chorób układu oddechowego. Oczywiście zapalenie spojówek mogą powodować również bakterie.

    Mówiąc ogólnie, etiologię zapalenia spojówek można podzielić na infekcyjną (spowodowaną patogenami) oraz nieinfekcyjną.

    Zapalenie spojówek u dorosłych – objawy

    Objawy, które są właściwe dla zapalenia spojówek różnią się w zależności od czynnika etiologicznego. Charakterystyczne symptomy, dokładny wywiad lekarski oraz badanie znacznie ułatwiają postawienie rozpoznania.

    W przypadku alergicznego zapalenia spojówek, pojawia się świąd, łzawienie oraz charakterystyczne przekrwienie, nieraz nazywane przez pacjentów „czerwonym okiem”. Często symptomy te współwystępują z wodnistym katarem.

    Nieco inne objawy występują u chorych z bakteryjnym zapaleniem spojówek – wprawdzie oko jest również zaczerwienione, ale pojawia się także ropna wydzielina z oka, której towarzyszy obrzęk powiek. Pacjenci zgłaszają uczucie dyskomfortu w obrębie gałki ocznej – niezależnie od postaci zapalenia spojówek.

    Jeśli prawdopodobną przyczyną objawów są wirusy, występuje surowicza lub wodnista wydzielina – inna niż w przypadku choroby o etiologii bakteryjnej. Obecne jest także przekrwienie, obrzęk spojówek i powiększenie węzłów chłonnych przedusznych.

    You might be interested:  Gestageny – czym są, działanie i zastosowanie – antykoncepcja i menopauza

    Zapalenie spojówek u dorosłych – leczenie

    W przypadku alergicznego zapalenia spojówek, należy unikać ekspozycji na czynnik, który jest odpowiedzialny za wystąpienie objawów. U niektórych chorych może okazać się konieczne podanie miejscowo do worka spojówkowego środków  przeciwalergicznych.

    Leczenie wirusowego zapalenia spojówek opiera się na podawaniu leków zmniejszających objawy – zwykle nie stosuje się leczenia przyczynowego, chyba że zapalenie ma podłoże herpetyczne.

    Terapia bakteryjnego zapalenia spojówek polega na podawaniu antybiotyków w postaci kropel lub maści.

    Zapalenie spojówek – co robić?

    W przypadku rozpoznanego już wcześniej alergicznego zapalenia spojówek należy unikać kontaktu z alergenem, który jest odpowiedzialny za wystąpienie objawów (oczywiście jeśli został już zidentyfikowany). Pozostałe dolegliwości takie jak zaczerwienienie oka, obecność wydzieliny, swędzenie, pieczenie czy też opuchnięcie powiek, powinny być dokładnie zweryfikowane badaniem przez lekarza okulistę.

    Zapalenie spojówek – jak długo trwa?

    Czas trwania objawów zależy od postaci choroby. Bakteryjne zapalenie spojówek przy zastosowaniu właściwego leczenia trwa około 7 dni.

    Jeśli czynnikiem sprawczym zapalenia spojówek są wirusy, wówczas do wyleczenia dochodzi po kilkunastu dniach – zazwyczaj są to 3 tygodnie.

    Czas trwania alergicznego zapalenia spojówek jest różny – zależy on od tego, czy organizm jest stale narażony na kontakt z alergenem. Objawy mogą trwać krótko – 24 godziny, ale mogą również nie ustępować przez wiele miesięcy.

    Czy z zapaleniem spojówek można chodzić do pracy?

    To częste pytanie, chociaż w przypadku nasilonych objawów normalne funkcjonowanie nie jest możliwe. Pacjenci u których zostało postawione rozpoznanie wirusowego zapalenia spojówek, zdecydowanie powinni zrezygnować z chodzenia do pracy – zakaźność jest bardzo wysoka.

    Ta postać zapalenia spojówek często występuje w postaci epidemii, co jest kolejnym argumentem dla pozostania w domu w tym okresie. Bakteryjne zapalenie spojówek jest także wskazaniem do zrezygnowania z codziennych obowiązków.

    Alergiczne zapalenie spojówek nie jest zakaźne, w związku z czym decyzja o normalnym rytmie życia w dużej mierze zależy od danej osoby i zaawansowania zapalenia.

    Zapalenie brzegów powieki (Blepharitis)

    Po wewnętrznej stronie powiek znajdują się specjalne gruczoły łojowe, które regularnie produkują łojową wydzielinę. Z każdym mrugnięciem wydzielina jest równomiernie rozprowadzana po powierzchni pokrytej warstwą łez. Dzięki temu powieki mogą płynnie zamykać się i otwierać, a łzy nie wyparowują zbyt szybko z powierzchni oka.

    Jeżeli wydzielina nie może swobodnie odpływać z gruczołów, na przykład w wyniku infekcji, może dojść do zapalenia. Nieprawidłowo działające gruczoły są też częstym powodem zespołu suchego oka.

    Dzieje się tak dlatego, że gruczoły tarczkowe produkują specjalną łojową wydzielinę, która jest ważnym składnikiem cieczy łzowej.

    Jeżeli są one zatkane, film łzowy traci stabilność, a powierzchnia oka wysycha.  

    Rodzaje zapalenia brzegów powieki

    1. Zakaźne zapalenie brzegów powieki: najczęstszą przyczyną jest zakażenie wywołane przez gronkowce. Gronkowce to rodzaj bakterii, które występują na skórze (również skórze powiek). Jeżeli bakterie te wnikną do gruczołu tarczkowego, mogą powodować zagęszczenie produkowanej wydzieliny, która zatyka przewody gruczołów.

      Zablokowane gruczoły nie są w stanie prawidłowo wytwarzać wydzieliny. Zapalenie brzegów powieki mogą też wywołać wirusy, na przykład wirus opryszczki.

    2. Niezakaźne zapalenie brzegów powieki: niekiedy gruczoły tarczkowe wytwarzają zbyt dużo wydzieliny (łojotok). Nadmiar łoju przylega do rzęs, blokując ujście gruczołów.

      Do czynników ryzyka wywołujących niezakaźne zapalenie brzegów powieki zalicza się warunki środowiskowe, takie jak pył, przeciągi lub dym.

    3. Dość często zapalenie brzegów powiek rozwija się pod wpływem kilku czynników jednocześnie.

      Lekarze posługują się określeniem „zespołu potrójnego S” (z języka angielskiego: seborrhoea, staphylococci infection i sicca syndrome), obejmujące łojotok, zakażenie gronkowcem i zespół suchego oka.  

    Jakie są objawy zapalenia brzegów powieki?

    Typowe objawy zapalenia brzegów powieki są zbliżone do objawów zespołu suchego oka. Są to w szczególności:

    Jak diagnozuje się zapalenie brzegów powieki?

    W przypadku podejrzenia zapalenia brzegów powieki należy zgłosić się do lekarza okulisty. Lekarz postawi diagnozę na podstawie objawów oraz obrazu brzegów powieki.

    Chorobę można potwierdzić w oparciu o badanie wewnętrznej strony powieki, rogówki oraz wymazu pobranego z brzegu powieki, który można zbadać w laboratorium w kierunku obecności bakterii.  

    Jak przebiega leczenie zapalenia brzegów powieki?

    Leczenie zapalenia brzegów powieki zależy od czynnika, który wywołał chorobę. Ponadto powodzenie leczenia zależy w dużym stopniu od właściwych czynności pielęgnacyjnych.

    Zakaźne zapalenie brzegów powieki o podłożu bakteryjnym zwykle leczy się maścią do oczu zawierającą antybiotyki. Antybiotyki doustne są stosowane w odosobnionych przypadkach.

    Jeżeli występują zaburzenia filmu łzowego, lekarz może uzupełnić leczenie i zalecić stosowanie sztucznych łez w formie kropli do oczu.

    W zespole suchego oka z objawami stanu zapalnego doskonale sprawdzają się nawilżające krople do oczu HYLODUAL®, ponieważ zapewniają nawilżenie i ochronę oczu, wspomagając proces gojenia.  

    Oto, co możesz zrobić sam!

    Pielęgnacja brzegów powiek przyspiesza leczenie i jest niezbędną czynnością, którą należy wykonywać codziennie. Składa się ona z trzech etapów:

    1. Ciepłe wilgotne okłady: Użyj czystego ręczniczka do twarzy, który należy zwilżyć jak najcieplejszą wodą. Umieść okład na oczach na pięć do dziesięciu minut. Okład rozpuści zaschniętą wydzielinę, która blokuje ujście gruczołów łojowych. Ważna wskazówka: zużyty okład natychmiast umieść w koszu na bieliznę. Nie należy nigdy ponownie stosować tego samego okładu.
    2. Masaż brzegów powiek: po zdjęciu okładu należy wykonać masaż brzegów powieki, aby usunąć upłynnioną wydzielinę z gruczołów. Masaż należy wykonać czystym palcem lub patyczkiem higienicznym, zawsze w kierunku rzęs. Górną powiekę należy masować od góry do dołu w kierunku linii rzęs, a dolną powiekę od dołu do góry, również w kierunku rzęs.
    3. Oczyszczanie brzegów powiek: ostatnim etapem pielęgnacji jest mycie brzegów powiek. W tym celu należy użyć specjalnego roztworu do mycia z apteki, wacików kosmetycznych lub patyczków higienicznych. Należy użyć wacika lub patyczka z jak najmniejszą ilością włókien. Nie należy ponownie stosować zużytych wacików lub patyczków ani tych samych materiałów do mycia obu oczu. Dzięki temu można uniknąć przenoszenia bakterii. Zanurz wacik lub patyczek w roztworze do mycia i usuń zaschniętą wydzielinę i nadmiar łoju z zewnętrznej powieki.  

    Jak przebiega zapalenie brzegów powieki?

    Zapalenie brzegów powieki może przybrać formę ostrą (szybki i nasilony przebieg) lub przewlekłą (rozwija się wolno i długo nie ustępuje). Przewlekłe zapalenie występuje u osób z nadprodukcją wydzieliny.

    Ostre zapalenie ustępuje na przestrzeni kilku tygodni, pod warunkiem zastosowania odpowiedniego leczenia, natomiast postaci przewlekłej nie da się całkowicie wyleczyć, a jedynie załagodzić. W takim przypadku szczególnie ważna jest codzienna pielęgnacja brzegów powieki, aby nawroty choroby występowały jak najrzadziej.

    Owrzodzenie rogówki

    Ważnym warunkiem prawidłowego funkcjonowania zarówno rogówki, jak również soczewki, jest ich przezroczystość. Zmętnienie soczewki to zaćma, którą należy leczyć operacyjnie

    Natomiast utrata przezroczystości rogówki może być konsekwencją różnych jej chorób, a do najpoważniejszych i najczęściej występujących zalicza się owrzodzenie rogówki.

    Właśnie owrzodzenie rogówki jest tematem naszych rozważań w tym numerze „Optyka Polskiego”.

    Głównymi elementami układu optycznego oka są rogówka i soczewka. Moce optyczne obu tych elementów są osobniczo zmienne, a średnie ich wartości wynoszą: dla rogówki 42 dpt., dla soczewki (przy rozluźnionej akomodacji) 19 dpt. W rezultacie układowi optycznemu oka miarowego przypisuje się moc ok. 60 dpt.

    Budowa rogówki

    Część środkowa rogówki jest silniej uwypuklona, a promień jej przedniej powierzchni wynosi ok. 7,7 mm, tylnej 6,8 mm. Część obwodowa rogówki jest bardziej spłaszczona. Grubość rogówki wynosi: na obwodzie ok. 1 mm, w centrum ok. 0,6 mm.W rogówce wyróżnia się 5 warstw.

    Licząc od przodu ku tyłowi, są to:1) nabłonek,2) blaszka granicznaprzednia (Bowmana),3) istota właściwa,4) blaszka graniczna tylna (Descemeta),5) śródbłonek.Nabłonek rogówki pokryty jest warstwą łez, zwaną filmem łzowym.

    Obecność prawidłowego filmu łzowego na rogówce jest istotnym warunkiem sprawnego jej działania, a zaburzenia filmu łzowego są przyczyną tzw. zespołu suchego oka.Zapalenie rogówki może być spowodowane przez bakterie, wirusy, grzyby, a nawet pierwotniaki.

    Jednak w zdecydowanej większości owrzodzenie rogówki wywołują bakterie, przede wszystkim gronkowce, paciorkowce i pałeczki ropy błękitnej.

    Bakterie wnikają do tkanki rogówki w wyniku pierwotnego uszkodzenia jej nabłonka, które staje się drogą do infekcji. Naruszenie ciągłości nabłonka może być spowodowane: urazem, soczewką kontaktową, niedomykalnością szpary powiekowej, odwijaniem albo podwijaniem powiek, a także ciężką formą suchego oka.

    Objawy owrzodzenia rogówki

    Owrzodzenie (wrzód) rogówki polega na objęciu przez proces zapalny istoty właściwej rogówki wraz z uszkodzeniem blaszki granicznej przedniej (błony Bowmana) i wytworzeniu zagłębia pokrytego przez masy martwicze.

    Oglądane za pomocą lampy szczelinowej szarobiałe lub szarożółte zagłębienie jest otoczone pierścieniem nacieku.Owrzodzenie to ma tendencję do powiększania i pogłębiania. Zmianom na rogówce towarzyszą: przekrwienie gałki ocznej, obrzęk spojówki i powiek.

    Występuje także wtórnie odczyn zapalny ze strony tęczówki i ciała rzęskowego, wyrażający się obecnością ropy w komorze przedniej, przekrwieniem i obrzękiem tęczówki.Subiektywne objawy owrzodzenia rogówki to: obniżenie ostrości wzroku, światłowstręt, łzawienie i znaczne dolegliwości bólowe.

    Jeżeli leczenie nie zostanie podjęte w odpowiednim czasie, to postępujące zagłębienie owrzodzenia może doprowadzić do perforacji, czyli przebicia rogówki. Jest to bardzo groźne powikłanie, gdyż w takim przypadku zakażenie może objąć całą gałkę oczną, a to wiąże się z nieodwracalną utratą wzroku.

    Owrzodzenie rogówki jest stanem wymagającym natychmiastowego leczenia, którego podstawą jest antybiotykoterapia, czyli antybiotyki stosowane miejscowo (krople, maści) i ogólnie.

    • Przed rozpoczęciem leczenia należy pobrać wymaz z worka spojówkowego i z owrzodzenia w celu wykonania badania bakteriologicznego, które pozwala na rozpoznanie rodzaju bakterii i określenie jego wrażliwości na antybiotyki.
    • Blizna po owrzodzeniu rogówki

    Wygojone owrzodzenie pozostawia na rogówce bliznę, która może w znacznym stopniu ograniczać ostrość wzroku. W przypadku dużej blizny pozapalnej (bielmo rogówki) należy rozważyć ewentualność przeszczepu rogówki. Natomiast przeszczep rogówki należy wykonać pilnie w razie wystąpienia perforacji owrzodzenia.Owrzodzenie rogówki u osób młodych może wiązać się z noszeniem soczewek kontaktowych.

    Wzrost poziomu profesjonalizmu kontaktologów przyczynia się do spadku liczby powikłań. Istotne znaczenie ma także edukacja osób noszących soczewki kontaktowe.

    Dr n. med. Andrzej Styszyński

    Zapalenie rogówki – przyczyny

    W przedniej części oka znajduje się rogówka, której zadaniem jest wprowadzenie promieniowania świetlnego do oka, w charakterystyczny sposób je załamując. Wszystko po to, by proces widzenia przebiegał prawidłowo. Wszelkie urazy czy też choroby rogówek znacząco ten proces zaburzają.

    1. Stany zapalne i pozapalne rogówki

    Do zapalenia rogówki może dojść podczas infekcji wywołanych przez bakterie, a także wirusy lub grzyby.

    Bywają jednak i takie sytuacje, w których z uwagi na choroby ogólnoustrojowe albo na tle autoimmunologicznym oko zaczyna łzawić, a także dochodzi do obniżenia ostrości wzroku, bólu oczu, ich czerwienienia, jak również światłowstrętu.

    Istotne jest zatem poddanie się badaniom okulistycznym i doprecyzowanie rodzaju zapalenia rogówki. Zbagatelizowanie problemu może skutkować jaskrą wtórną lub zaćmą.

    Do zapalenia rogówki może dojść poprzez zakażenie oka bakterią (123RF)

    2. Rodzaje stanów zapalnych rogówki

    Jak już wcześniej wspomniano, zapalenie rogówki może być wywołane przez grzyby, wirusy lub bakterie. Objawy w każdym rodzaju są nieco inne i dlatego tak istotne jest przeprowadzenie szczegółowego badania okulistycznego, by odpowiednio dobrać sposób leczenia.

    • W przypadku bakteryjnego zapalenia rogówki zamiennie można używać nazwy owrzodzenie rogówki. Wywoływane jest przez:
    • • Gronkowca,
    • • paciorkowca,
    • • pałeczkę ropy błękitnej.

    Charakterystycznym objawem, widocznym podczas badania, jest szaro-białe lub szaro-żółte zagłębienie w rogówce.

    Dochodzi do niego najczęściej z uwagi na mechaniczne uszkodzenia typu ciało obce w oku, wadliwe używanie soczewek kontaktowych albo z uwagi na występujący zespół suchego oka.

    Leczenie bakteryjnego zapalenia rogówki wymaga natychmiastowo podjętych działań, najprawdopodobniej w postaci przepisania maści i kropli z antybiotykiem.

    Do grzybiczego zapalenia rogówki dochodzi, jak sama nazwa wskazuje, przez kontakt z grzybami poprzez np. niewłaściwe odkażanie soczewek kontaktowych, a także poprzez uszkodzenie drzazgą, trawą, gałęzią. Ponadto również może dojść do grzybiczego zapalenia rogówki podczas zbyt długiego stosowania sterydów do oczu oraz poprzez kontakt z bakterią bytującą w basenach wodnych.

    Leave a Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *