Podrażnienia i otarcia okolic intymnych i pochwy – jak zapobiegać i leczyć?

Odleżyna to ognisko martwicy skóry, obejmujące często tkankę podskórną a czasami mięśnie i kości, powstające w wyniku długotrwałego ucisku i niedotlenienia tkanek. Odleżyny mogą powstawać także w o…

Przez dziesiątki lat medycyna zalecała dla szybszego leczenia ran zakładanie opatrunków wysuszających, które wchłaniały wydostająca się z ran treść, najpierw krwistą, potem surowiczą. Opatrunki tak…

Doskonałym i bardzo nowoczesnym rozwiązaniem do zaopatrywania ran są plastry w żelu. Opatrunki te nie tylko chronią ranę przed zabrudzeniem, ale także przyspieszają regenerację skóry.

W zależności od szybkości gojenia rany dzielimy na ostre i przewlekłe. Rany ostre nie stanowią poważnego problemu medycznego ponieważ goją się szybko, zwykle w ciągu 2-7 dni. Z kolei rany przewlekł…

Doskonałe i bardzo nowoczesne rozwiązanie do samodzielnego zaopatrywania ran stanowią plastry w żelu. Opatrunki te nie tylko chronią ranę przed zabrudzeniem, ale także przyspieszają regenerację skó…

Stopa cukrzycowa to jedno z przewlekłych powikłań cukrzycy, mogące występować u chorych na cukrzycę typu 1 i cukrzycę typu 2, które w krótkim czasie może doprowadzić do ciężkiego inwalidztwa. Wedłu…

Najczęstsza przyczyna otarć pięt to nowe, niewygodne obuwie. Podczas noszenia takich butów w pierwszej kolejności pojawiają się otarcia. W miejscu, gdzie but jest zbyt ciasny lub za duży, wy…

Gojenie się ran to złożony proces, w który zaangażowane są komórki skóry, krwi, układ odpornościowy oraz szereg krążących w organizmie substancji. Proces gojenia rany rozpoczyn…

Z ranami i oparzeniami mamy do czynienia na co dzień. Każdy z nas ma podstawową wiedzę w tym zakresie i potrafi na swój sposób sobie z nimi radzić. Jednak w postępowaniu z ranami i op…

W pierwszej kolejności należy obejrzeć miejsce zranienia i ocenić czy będzie konieczna konsultacja z lekarzem. Szczególnie należy ocenić ranę pod kątem jej typu, głębokości, nasilenia krwawienia, s…

Opatrunki zakładane na rany cechują się większą skutecznością, gdy przed ich założeniem poddamy ranę właściwym zabiegom oczyszczającym. Regularne powtarzanie tych czynności skraca znacząco okres le…

Zadrapania, skaleczenia i rany stanowią dosyć powszechny problem w grupie dzieci. Przyczynia się do tego ich duża ruchliwość oraz ciekawość świata. Do powstania niewielkich urazów najczęściej docho…

Rany jatrogenne to rany powstające w wyniku działania lekarza lub innego pracownika służby zdrowia, który tworzy je w celu diagnostyki lub w związku z prowadzonym leczeniem. Rany jatrogenne …

Rana to przerwanie anatomicznej ciągłości tkanek lub ich uszkodzenie pod wpływem działania czynnika uszkadzającego. Do klasycznych cech rany zaliczamy: ból, krwawienie i zianie. Zianie, czyl…

Czas i przebieg procesu gojenia się rany zależą od wielu czynników. Duży wpływ na przebieg procesu gojenia się rany mają cechy rany, tj. jej rozmiar, kształt, rodzaj, ilość uszkodzonych tkan…

Zgodnie z definicją raną nazywamy anatomiczne przerwanie ciągłości powłok zewnętrznych (skóry, błony śluzowej) oraz znajdujących się głębiej tkanek pod wpływem działania czynnika uszkadzając…

Rana szarpana to rana powstająca w wyniku gwałtownego działania zakrzywionego narzędzia o tępej lub kanciastej krawędzi, np. haka lub bosaka, który działa skośnie lub stycznie do powierzchni…

W pierwszej kolejności należy dokładnie obejrzeć miejsce zranienia i ocenić czy będzie konieczna konsultacja z lekarzem. W przypadku gdy rana nie wymaga konsultacji lekarskiej pierwszym działaniem …

Rany i skaleczenia stanowią powszechny problem, z którym spotykamy się zarówno życiu codziennym jak i w pracy zawodowej. Wyróżniamy wiele podziałów ran i skaleczeń, kt&o…

Wśród przyczyn powstawania pęknięć skóry wymienia się: brak nawilżenia, stosowanie silnie działających mydeł, mocne szorowanie skóry, mycie rąk naprzemiennie w gorącej i zimnej…

Ran sączących nie należy dotykać, pod żadnym pozorem nie wolno przebijać powstałych pęcherzy. Wynika to z faktu, że naskórek w nich odbudowuje się bardzo powoli i jest niezwykle wrażliwy a k…

Każda rana chirurgiczna wymaga szczególnej pielęgnacji, o czym są informowani pacjenci przez personel medyczny w momencie opuszczenia szpitala.Powierzchnię rany chirurgicznej należy dezynfekować …

Biorąc pod uwagę fakt, że pęknięcia skóry to właściwie drobne rany to aby przyspieszyć ich gojenie można wykorzystać preparaty stosowane z powodzeniem w leczeniu drobnych ran. W celu zapobiegania w…

Pękająca skóra na dłoniach pojawia się najczęściej na opuszkach palców, zgięciach palców, na skórze pomiędzy palcami, wokół paznokci, a także na wybranych fragmentach skóry dłoni lub na całych dłon…

Co na infekcje intymne dla kobiet?

Infekcje intymne mogą przydarzyć się kobietom w każdym wieku, także podczas ciąży i połogu.

Infekcje miejsc intymnych to częste problemy intymne kobiet, gdyż pod wpływem nadmiaru wilgoci, otarć lub zranienia dochodzi do maceracji naskórka w okolicy pochwy, a wtedy łatwo o zakażenie.

Najczęściej występujące rodzaje infekcji intymnych to: infekcja intymna bakteryjna lub grzybicza infekcja okolic intymnych. Dokuczliwe objawy infekcji intymnych to: upławy, swędzenie, pieczenie i ból.

Jak wyleczyć infekcję intymną? Jeśli masz skłonność do infekcji intymnych lub poczujesz pierwsze niepokojące objawy infekcji intymnej – ból, pieczenie, swędzenie – działaj, aby jak najszybciej powstrzymać zakażenie. Możesz wykorzystać sprawdzony sposób na infekcje intymne jak: octenisept® – lek odkażający, zawierający oktenidynę i fenoksyetanol.

Lek na infekcje intymne octenisept® możesz zastosować przy użyciu dodatkowo aplikatora waginalnego – ma szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i przeciwgrzybicznego – patogenów najczęściej odpowiedzialnych ze problemy w infekcjach intymnych, a także jest skuteczny w zwalczaniu wirusa Herpes vaginalis. Co ważne, octenisept + aplikator dopochwowy jest lekiem na infekcje intymne bez recepty, dostępnym w aptece.

Ważne! Terapia będzie skuteczna, jeśli zaaplikujesz lek – preparat na infekcje intymne sobie oraz podasz go partnerowi. Mężczyźni często przechodzą infekcje intymne bezobjawowo, ale stanowią źródło zakażenia dla swoich partnerek. Leczenie infekcji intymnych wspólnie z partnerem to więc dobry sposób na zapobieganie infekcjom intymnym w przyszłości.

Podstawowe objawy stanów zapalnych pochwy:

  • nadmierna wydzielina (upławy) – pienista (świadczy o zakażeniu Trichomonas vagnalis), grudkowata (świadczy o zakażeniach grzybiczych), o brzydkim, rybim zapachu (zakażenie Gardnella vaginalis), brązowawa, zielonkawa lub żółtawa wydzielina (zakażenie mieszane)
  • świąd pochwy i sromu
  • dolegliwości bólowe przy współżyciu

Uwaga! Kobiety, które przechodzą zmiany hormonalne, także w podczas ciąży, niezależnie od tego, czy stosują antybiotykoterapię, narażone są na infekcje bakteryjne i grzybicze.

W wyniku zaburzenia biocenozy pochwy może dojść do bakteryjnego zapalenie pochwy, kandydozy pochwy i sromu, infekcji mieszanej bakteryjno-grzybiczej, infekcje wywołanej przez Herpes vaginalis.

Brak leczenia prowadzić może do następujących powikłań: zapalenia przydatków, poronienia lub porodu przedwczesnego, zapalenia szyjki macicy. Przy leczeniu infekcji intymnych nie zapominajmy o partnerze! Jedyna skuteczna kuracja to wspólna kuracja.

5 powodów dlaczego warto używać leku octenisept® przy infekcjach intymnych:

  1. dostępny bez recepty lek o potwierdzonej skuteczności na bakterie w tym: Gardnella, grzyby Candida albicans, wirusy Herpens simplex i pierwotniaki Trichomonas vaginalis
  2. zapewnia bezpieczeństwo potwierdzone badaniami – nie wchłania siędoukładowo, bezpieczny dla kobiet w ciąży i karmiących piersią
  3. nie zaburza naturalnej odbudowy mikroflory pochwy
  4. przyspiesza rekolonizację bakterii Lactobacillus
  5. może być stosowany równocześnie przez partnera – jest bezbarwny (nie brudzi bielizny), bezbolesny i prosty w użyciu.

Podrażnienia okolic intymnych – jak sobie z nimi radzić przy inkontynencji?

8/13/2019

Podrażnienia okolic intymnych to jedna z dolegliwości, która może towarzyszyć osobom cierpiącym na nietrzymanie moczu. Czy da się ich uniknąć? Jak zniwelować negatywne działanie moczu na skórę? W jaki sposób powinna wyglądać higiena miejsc intymnych w przypadku pacjentów z inkontynencją?

Profilaktyka powstawania podrażnień okolic intymnych jest niezwykle ważna – szczególnie u osób cierpiących na inkontynencję.

Na tego typu dolegliwości narażone są szczególnie osoby starsze, u których skóra jest cieńsza, bardziej sucha i wrażliwa niż u młodych pacjentów, a także osoby z inkontynencją kałową, czyli nietrzymaniem kału.

Pierwsze objawy podrażnienia okolic intymnych to przede wszystkim dokuczliwe swędzenie, pieczenie oraz zaczerwienienie. Później może pojawić się również ból podczas siadania, chodzenia, mikcji i defekacji.

Nietrzymanie moczu niesie ze sobą również powstanie wykwitów skórnych, takich jak rumień czy wysypka – z takimi objawami pacjent bezzwłocznie powinien zgłosić się do lekarza. Interwencji specjalisty będą wymagać również odparzenia okolic intymnych, powstałe na skutek długotrwałego tarcia wilgotnej skóry o materiał higieniczny bądź bieliznę, a także wszelkiego rodzaju ubytki skórne i rany.

Wszystkim tym problemom można skutecznie zapobiegać. Aby podrażnienia czy odparzenia okolic intymnych przy inkontynencji nie uprzykrzały życia pacjentów, wystarczy, że będą kierowali się kilkoma prostymi zasadami – zwłaszcza w zakresie prawidłowego wykonywania zabiegów higieny miejsc intymnych.

Podrażnienia miejsc intymnych, wszelkiego rodzaju nadżerki, a także wysypki czy uczucie swędzenia można zniwelować poprzez właściwą higienę, obejmującą kilka prostych kroków. O czym bezwzględnie powinien więc pamiętać każdy pacjent cierpiący na nietrzymanie moczu?

  • Urazy mechaniczne i odparzenia okolic intymnych w przypadku pacjentów z inkontynencją powstają zazwyczaj na skutek tarcia mokrej skóry o materiał bielizny czy o używane zabezpieczenie higieniczne. Kluczowe jest w tym przypadku utrzymanie suchości skóry, bez jednoczesnego przesuszenia. Zapewnia to oczywiście właściwie dobrany model pieluchomajtek czy wkładek dedykowanych osobom z inkontynencją, ale również dokładne mycie i osuszanie miejsc intymnych po każdej mikcji czy defekacji.
  • Istotna jest również higiena miejsc intymnych. Powyżej została wspomniana konieczność dokładnego mycia okolic intymnych po wypróżnieniu czy oddaniu moczu. Niewiele osób jednak wie, że środek, który zostaje użyty do tego celu powinien mieć wartość pH zbliżone do wartości pH skóry. Tylko takie kosmetyki zapewniają łagodne oczyszczenie, a jednocześnie nie zaburzają struktury bariery hydrolipidowej naskórka. Warto więc wybierać preparaty apteczne, dedykowane dla osób z nietrzymaniem moczu. Po umyciu okolic intymnych należy oczywiście dokładnie je osuszyć.
  • Gdy działanie moczu na skórę objawiło się już w postaci świądu, wysypki i innych, stosunkowo łagodnych dolegliwości skórnych, warto sięgnąć po maść z zawartością tlenku cynku. Substancja ta skutecznie wspiera regenerację naskórka i gojenie się ran, a także sprawia, że skóra staje się bardziej odporna na działanie czynników zewnętrznych. Pośrednim efektem stosowania takiego preparatu będzie oczywiście złagodzenie dolegliwości bólowych oraz uczucia świądu i pieczenia.
You might be interested:  Zadyszka – jakie mogą być przyczyny?

Podstawą działań profilaktycznych przeciwko podrażnieniom okolic intymnych, oprócz wymienionych wyżej elementów związanych z higieną i pielęgnacją, powinno być dobranie odpowiednich akcesoriów higienicznych. Czym kierować się przy ich wyborze, by uniknąć przykrych niespodzianek w postaci zmian skórnych?

Odparzenia okolic intymnych, a także innego rodzaju podrażnienia występują zwłaszcza przy wilgotnej skórze – bardziej podatnej na wszelkie uszkodzenia mechaniczne czy atak bakterii i drobnoustrojów. Aby wyeliminować ten problem, należy odpowiednio dobrać konkretny artykuł higieniczny do nasilenia stopnia nietrzymania moczu.

Wbrew pozorom, nawet pacjenci z podwyższonym stopniem inkontynencji znajdą dla siebie właściwe rozwiązanie. Jednym z nich są majtki chłonne MoliCare Premium uwzględniające potrzeby osób aktywnych, a także dopasowujące się do anatomii zarówno kobiet, jak i mężczyzn.

Dzięki specjalnie zaprojektowanej strukturze jednocześnie zapewniają wysoki komfort noszenia (przypominają codzienną bieliznę) i wysoką chłonność.

Wyżej wspomniany model bielizny chłonnej, oprócz gwarancji uczucia suchości, cechuje się dodatkowo innymi zaletami, wspierającymi zabiegi higieny miejsc intymnych oraz niwelujące negatywne działanie moczu na skórę. Jest to przede wszystkim pH o wartości 5,5, które nie narusza bariery hydrolipidowej skóry, a także wyciąg z aloesu, odpowiedzialny za łagodzenie podrażnień i regenerację naskórka.

W przypadku osób cierpiących na inkontynencję niezwykle ważne jest regularne wymienianie pieluchomajtek bądź wkładek. Przywołane majtki chłonne MoliCare są wyposażone w czytelny wskaźnik wilgotności, dzięki czemu pacjent dokładnie widzi, kiedy powinien zmienić produkt na nowy. Problemy z podrażnieniami skóry powoduje również wyciekanie moczu poza produkt chłonny.

Pieluchomajtki MoliCare, dzięki 3-częściowemu systemowi ochronnemu oraz zakładkom zapobiegającym takim sytuacjom, niweluje ryzyko wyciekania, a tym samym – podrażnienia skóry. Ponadto majtki chłonne MoliCare, dzięki trójwarstwowemu wkładowi chłonnemu oraz wewnętrznym zakładkom zapobiegają takim sytuacjom, niwelując ryzyko wyciekania, a tym samym – podrażnienia skóry.

Inkontynencja to nie tylko problem kosmetyczny – może bowiem prowadzić do przykrych podrażnień czy infekcji.

Właściwie dobrane pieluchomajtki, wkładki lub inne artykuły higieniczne, wraz z prawidłową pielęgnacją i higieną miejsc intymnych znacząco minimalizują ryzyko pojawienia się takich dolegliwości – to kompleksowa recepta na utrzymanie skóry obszarów intymnych w zdrowiu i naturalnej równowadze.

Podrażnienia i otarcia okolic intymnych – Jak skutecznie leczyć stany zapalne pochwy?

Do podrażnień i bolesnych otarć okolic intymnych dochodzi najczęściej na skutek noszenia mało przewiewnej i zbyt obcisłej bielizny (w tym również stringów). Polegają one na mechanicznym uszkodzeniu wrażliwej skóry lub nabłonka. Podczas chodzenia, biegu lub jazdy na rowerze można obetrzeć nawet „grubą” skórę ud, czy pośladków.

Dlatego tak ważne jest, aby bielizna intymna była luźna i elastyczna. Najlepiej, jeśli została wykonana z naturalnych materiałów, takich jak bawełna i jedwab, które są miękkie i delikatne. Poza komfortem podczas poruszania się, posiada ona jeszcze tę zaletę, że skutecznie wchłania pot i nie wywołuje uczuleń.

Podrażnienie okolic intymnych może również spowodować stosowanie nieodpowiednich środków do higieny intymnej. Powinny one być łagodne i nie wywoływać uczuleń. Najlepiej stosować środki specjalnie dedykowane do utrzymania higieny, ponieważ mają one odpowiednie pH oraz nie zawierają substancji zapachowych, które wywołują podrażnienia nabłonka i skóry.

Częstą przyczyną podrażnień jest alergia. Może ją wywołać chlor, zawarty w wodzie basenowej, zapachowy papier toaletowy, płyn do kąpieli oraz proszki i płyny do prania i płukania bielizny, a nawet lateks, używany do produkcji prezerwatyw.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że u wielu kobiet dochodzi do podrażnienia okolic intymnych w wyniku stosowania tamponów i wkładek higienicznych oraz chemicznych środków antykoncepcyjnych, stosowanych miejscowo (np. kremy i pianki plemnikobójcze). Do nieprzyjemnych podrażnień może też dojść podczas nieumiejętnie przeprowadzanej depilacji.

Zwłaszcza jeśli wykonywana jest maszynką do golenia i niewłaściwym żelem lub mydłem. Do takich celów należy używać specjalnych, hipoalergicznych pianek i żeli, które znacznie ograniczają ryzyko podrażnienia. Do otarcia sromu i pochwy może ponadto dojść na skutek stosowania zbyt szorstkich ręczników i papierów toaletowych.

Dotyczy to zwłaszcza okresów przedmenstruacyjnych, kiedy okolice intymne są nabrzmiałe i bardziej wrażliwe na bodźce mechaniczne (odpowiadają za to zmiany hormonalne zachodzące wówczas w organizmie kobiety).

Podrażnienia okolic intymnych – objawy i leczenie

Objawy podrażnień okolic intymnych wywołane czynnikiem mechanicznym różnią się znacznie od tych, będących wynikiem choroby.

Często zdarza się, że uszkodzony nabłonek czy skóra to główna przyczyna infekcji, ponieważ stanowi otwarte wrota dla drobnoustrojów chorobotwórczych. Do typowych objawów podrażnienia i otarcia okolic intymnych należy zaliczyć dyskomfort odczuwany w tych okolicach, a nawet ból.

Często towarzyszy mu zaczerwienienie i obrzęk śluzówki. Do podrażnienia pochwy może doprowadzić jej irygacja przeprowadzona domowym sposobem.

Prawidłowo powinna być ona wykonywana przy użyciu odpowiednich płynów, które są jałowe i nie wpływają na zmianę pH pochwy, ani nie zaburzają jej naturalnej flory bakteryjnej. Zarówno zbyt częsta i intensywna, jak i niedostateczna higiena, mogą również przyczynić się do podrażnienia okolic intymnych kobiety.

Jeśli dojdzie do podrażnienia, aby nie dopuścić do infekcji, należy jak najszybciej zastosować miejscowo odpowiednią maść łagodzącą i odbudowującą naskórek. Może to być np. alantan, maść z nagietka czy lanolina. Wskazane jest zastosowanie (zapobiegawczo) miejscowo probiotyków ginekologicznych, które wpłyną pozytywnie na proces gojenia i nie dopuszczą do powstania infekcji.

Stan zapalny pochwy – objawy

Do stanu zapalnego pochwy dochodzi na skutek zakażenia bakteryjnego, grzybiczego lub pierwotniakami. Sprzyjają mu uszkodzenia błony śluzowej i naskórka warg sromowych i pochwy, zmiana odczynu pH w pochwie, zaburzenie równowagi flory bakteryjnej oraz obniżenie odporności organizmu.

Do typowych objawów należą: ból i pieczenie, świąd pochwy i sromu, upławy lub zmiana wydzieliny pochwowej, nieprzyjemny zapach z pochwy, obrzęk i zaczerwienienie warg sromowych.

Do bakteryjnego zapalenia pochwy dochodzi najczęściej przez zakażenia bakteriami Gardnerella vaginalisEscherichia coli oraz Chlamydia trachomatis drogą płciową. Zakażenie Gardnerella vaginalisEscherichia coli wywołuje ból, świąd i pieczenie warg sromowych oraz pochwy.

Towarzyszą mu żółte upławy o rybim zapachu. Zakażenie bakteriami Chlamydia trachomatis powoduje silne swędzenie, ból pochwy i podbrzusza oraz obfite, gęste upławy, o nieprzyjemnym zapachu, Często dochodzi do stanów zapalnych jajowodów, które mogą doprowadzić do niepłodności.

Grzybice pochwy (kandydozy) wywoływane są przez drożdżaki Candida Albicans. Stan zapalny pochwy objawia się świądem i występowaniem białych, serowatych upławów o zapachu świeżego chleba. Grzybica rozwija się często po obniżeniu odporności organizmu wywołanej stosowaniem antybiotyków.

Można się nią również zarazić na basenie, czy przez używanie wspólnej bielizny, pościeli i ręczników z osobą zarażoną. Stan zapalny pochwy wywołany pierwotniakiem – rzęsistkiem pochwowym (Trichomonas vaginalis) objawia się silnym świądem i pieczeniem sromu i pochwy, bólem w podbrzuszu, parciem na pęcherz moczowy oraz występowaniem upławów, w kolorze zielono-żółtym. Do zakażenia dochodzi podczas stosunku płciowego.

Stan zapalny pochwy – leki

Aby skutecznie wyleczyć stan zapalny pochwy, należy przede wszystkim znaleźć przyczynę i źródło zakażenia. Istnieje wiele przyczyn, które mogą wywołać infekcje intymne.

Leki należy odpowiednio dostosować do rodzaju zakażenia i stanu zaawansowania choroby. Zakażenia bakteryjne leczy się odpowiednimi antybiotykami. Odpowiednią terapię przepisuje zawsze lekarz ginekolog.

Nieraz kuracją należy objąć również partnera, nawet jeśli nie występują u niego objawy zakażenia.

Dotyczy to na przykład infekcji wywołanej rzęsistkiem pochwowym, który często żyje w układzie moczowo-płciowym mężczyzny, nie wywołując u niego objawów chorobowych, a u kobiety powoduje zapalenie pochwy. Leki niszczące pierwotniaki powinni przyjmować równocześnie oboje partnerzy.

Nierzadko infekcje intymne można zwalczyć w zarodku, stosując specjalny płyn do higieny intymnej, wzbogacony pałeczkami kwasu mlekowego oraz globulki dopochwowe, zawierające probiotyk ginekologiczny. Wspomagają one naturalną florę bakteryjną pochwy i zwiększają odporność na zakażenie.

Podrażnienie pochwy – czym się objawia i jak je leczyć?

Dolegliwości zlokalizowane w miejscach intymnych należą do szczególnie kłopotliwych. Trudno jest zobaczyć gołym okiem, co się dzieje, a wstyd skutecznie zniechęca niejedną kobietę do wizyty u specjalisty. Okazuje się jednak, że często jest to tylko zwykłe podrażnienie i można temu zaradzić we własnym zakresie, bez ingerencji lekarza i specjalistycznych leków.

Trochę anatomii

Pochwa (inaczej wagina) jest początkowym elementem kobiecych dróg rodnych. Znajduje się w miednicy mniejszej i łączy przedsionek pochwy z macicą. Do niej wprowadzany jest penis podczas stosunku i przez nią wydostaje się krew menstruacyjna. Jest również ostatnią drogą, jaką pokonuje dziecko, kiedy się rodzi.

Całkowita długość pochwy wynosi około 16 cm (obejmuje ona część przednią – ok.7 cm oraz tylną – ok. 9 cm). Ma kształt cylindryczny, jednak w części tylnej rozszerza się, osiągając szerokość ok. 2-3 cm. Posiada dość grube, ale bardzo elastyczne ściany, składające się z trzech warstw: błony zewnętrznej, mięśniowej oraz śluzowej.

Błonę śluzową wyściela wrażliwy nabłonek, chroniony specjalną wydzieliną, która zapobiega zakażeniom. Żyje w niej specyficzna flora bakteryjna (ok. 100 rodzajów gatunków mikroorganizmów), m.in. bakterie kwasu mlekowego, które decydują o wartości pH wydzieliny (powinna ona wynosić ok. 4,5). Jej rola polega na utrzymaniu wilgoci oraz eliminacji bakterii chorobotwórczych.

Gdy we florze bakteryjnej pochwy dojdzie do zachwiania równowagi, wówczas pojawiają się różnego typu podrażnienia i infekcje.

Przyczyny podrażnienia pochwy

Nabłonek wyścielający pochwę oraz wargi sromowe jest wrażliwy i delikatny, dlatego cechuje go większa podatność na różne uszkodzenia i infekcje niż inne części ciała.

Podrażnieniom pochwy bardzo często, oprócz dyskomfortu, może towarzyszyć zaczerwienienie, swędzenie, pieczenie, nieprzyjemny zapach, a nawet ból. Objawy te zależą od przyczyny, która podrażnienie pochwy wywołała.

Powodów może być wiele: otarcia i uszkodzenia mechaniczne, zmiana odczynu pH w pochwie, zaburzenie równowagi flory bakteryjnej, infekcja bakteryjna lub grzybica, czy też zakażenie pierwotniakami.

Podrażnieniom pochwy sprzyja również jej suchość pojawiająca się po menopauzie, a także przy zaburzeniach hormonalnych i często przy stosowaniu doustnej antykoncepcji hormonalnej. Brak dostatecznego nawilżenia nabłonka pochwy w trakcie współżycia również wywołuje jej podrażnienie.

Podrażnienie pochwy – objawy

Podrażniona pochwa to dyskomfort odczuwany w okolicach intymnych oraz zwykle zaczerwienienie i obrzęk.

Otarcia, mikrourazy i niewielkie uszkodzenia naskórka sprzyjają wnikaniu mikroorganizmów i wywoływaniu stanów zapalnych oraz infekcji.

Towarzyszą im charakterystyczne, nieprzyjemne dolegliwości, takie, jak swędzenie sromu i pochwy, pieczenie okolic intymnych, krwawienie z miejsc, w których został uszkodzony naskórek oraz ból okolic intymnych i w podbrzuszu.

Podrażnienia mechaniczne

Dochodzi do nich najczęściej z powodu źle dobranej bielizny – zbyt obcisłej i nieprzewiewnej. Najlepsza jest miękka i delikatna – wykonana z naturalnych surowców, takich, jak jedwab i bawełna.

Materiały sztuczne (najczęściej wykończone koronką), powodują otarcia warg sromowych i pochwy, nie tylko podczas większej aktywności np. uprawiania sportu, ale nawet w czasie normalnego chodzenia.

Nie poleca się również zakładania modnych stringów, które na skutek ciągłego ocierania się podczas chodzenia, jazdy na rowerze, czy biegu, uszkadzają skórę sromu i nabłonek pochwy.

Zdarza się również wystąpienie bolesnych otarć i uszkodzeń naskórka w wyniku depilacji woskiem, czy golenia miejsc intymnych maszynką – zwłaszcza gdy używa się do tego nieodpowiedniego żelu lub mydła. Do golenia należy stosować specjalne, najlepiej hipoalergiczne pianki i żele, które są delikatne dla wrażliwej skóry miejsc intymnych i ograniczają ryzyko jej podrażnienia.

Do uszkodzeń mechanicznych może również dojść podczas nieprawidłowej higieny (niedostatecznej lub zbyt intensywnej), stosowania grubych i szorstkich ręczników, czy papieru toaletowego.

Otarciom sromu i pochwy sprzyja ponadto okres przedmenstruacyjny, kiedy na skutek zmian hormonalnych okolice intymne są nabrzmiałe i bardziej wrażliwe. Stosowane tampony i wkładki higieniczne mogą wówczas łatwo przyczynić się do podrażnienia pochwy. Podrażnienie może również wywołać częsta irygacja przeprowadzana domowym sposobem.

Do tego zabiegu należy używać specjalnych preparatów, które są jałowe i nie zmieniają odczynu pH pochwy, ani nie wpływają negatywnie na jej naturalną florę bakteryjną.

Alergia

Podrażnienie śluzówki pochwy może nastąpić również na skutek alergii wywołanej kosmetykami stosowanymi do higieny intymnej, chlorem zawartym w wodzie basenowej lub uczuleniem na lateks, który jest używany do produkcji prezerwatyw.

Alergię mogą wywołać również zapachowe papiery toaletowe, płyny do kąpieli, detergenty i proszki używane do prania i płukania bielizny, tampony oraz wkładki higieniczne, a także chemiczne środki antykoncepcyjne, stosowane miejscowo (pianki, kremy i dopochwowe globulki plemnikobójcze).

Bakteryjne zapalenie pochwy

Infekcje bakteryjne łatwo przenoszą się drogą płciową. Przy zakażeniu pochwy bakteriami Gardnerella vaginalis lub Escherichia coli kobieta odczuwa świąd, ból i pieczenie sromu oraz pochwy. Łatwo je rozpoznać po żółtych upławach i rybim, nieprzyjemnym zapachu.

Jeśli przyczyną zapalenia pochwy są bakterie Chlamydia trachomatis, występuje silne swędzenie, obfite, gęste upławy o nieprzyjemnym zapachu oraz ból pochwy i podbrzusza.

Bakterie te często przenoszą się wyżej, gdzie wywołują groźne stany zapalne jajowodów, prowadzące do niepłodności.

Kandydoza

Rozwój grzybicy pochwy łatwo rozpoznać po świądzie i białych, gęstych, serowatych upławach o zapachu świeżego chleba. Wywołują ją drożdżaki Candida Albicans.

Do zakażenia najczęściej dochodzi podczas kąpieli w zanieczyszczonych basenach i stawach, używania wspólnej bielizny osobistej z osobą zarażoną, ręczników i pościeli z przypadkowymi osobami.

Grzybica łatwo rozwija się u kobiet również po leczeniu antybiotykiem, na skutek zaburzenia równowagi flory bakteryjnej pochwy.

Rzęsistkowica

Rzęsistkiem pochwowym (Trichomonas vaginalis) łatwo zarazić się podczas stosunku płciowego.

Pierwotniak ten występuje często w układzie moczowo-płciowym mężczyzny, nie wywołując u niego objawów chorobowych (dlatego mężczyzna może swoje partnerki zarażać nieświadomie).

Choroba objawia się pieczeniem i silnym świądem okolic intymnych, występowaniem upławów w kolorze zielono-żółtym, bólem w podbrzuszu i parciem na pęcherz moczowy.

Leczenie podrażnienia pochwy

Podstawą leczenia podrażnienia pochwy jest ustalenie jego przyczyny. Jeśli jest nim rozwijająca się infekcja, należy udać się do ginekologa, aby przepisał odpowiednią kurację. W pozostałych przypadkach można wyleczyć się samemu. Wystarczy przywrócić mikroflorę pochwy i odpowiedni odczyn pH.

Znajdujące się w niej pożyteczne bakterie chronią przed nadmiernym rozwojem drobnoustrojów chorobotwórczych i nie dopuszczą do rozwinięcia się infekcji. Sama higiena miejsc intymnych (za pomocą specjalnych preparatów do mycia o odpowiednim pH) nie wystarczy.

Należy zastosować (dostępne w aptekach bez recepty), odpowiednie probiotyki (preparaty dopochwowe z kwasem mlekowym i hialuronowym), które szybko przywrócą zachwianą równowagę oraz nawilżą i zregenerują uszkodzoną błonę śluzową pochwy, przez co zmniejszą uczucie świądu, ściągnięcia, czy pieczenia.

Można dodatkowo zastosować preparat zawierający chlorowodorek benzydaminy (również dostępny bez recepty), który szybko złagodzi zaczerwienienie, ból, obrzęk i świąd.

Łagodne podrażnienia, które są wynikiem stosowania nieodpowiednich kosmetyków lub środków piorących, powinny ustąpić same, po zmianie preparatów na wersje hipoalergiczne.

Istnieje też kilka domowych sposobów na szybkie złagodzenie objawów podrażnienia pochwy i zwalczaniu bakterii. Należą do nich okłady i nasiadówki z ziół (posiadających działanie przeciwzapalne, przyspieszające gojenie i regenerujące naskórek), takich, jak, np. arnika, nagietek, czy oczar wirginijski.

Pochwa jest specyficznym a przy okazji bardzo delikatnym miejscem każdej kobiety i należy o nią szczególnie dbać, nie tylko w momencie, kiedy pojawiają się jakieś dolegliwości intymne. Warto też mieć na uwadze, że podrażnienia pochwy, wywołujące ból, swędzenie lub pieczenie, jeśli nie ustępują po zastosowaniu probiotyku ginekologicznego, wymagają konsultacji lekarskiej.

Serwis invag.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Stany zapalne okolic intymnych u kobiet – Ginekologia w Polsce

Infekcje intymne są konsekwencją namnażania się bakterii, grzybów, wirusów lub pierwotniaków. Ich obecność w układzie płciowym kobiety prowadzi do wystąpienia nieprzyjemnych dolegliwości takich jak: upławy, pieczenie, ból czy świąd. W celu rozróżnienia przyczyny infekcji należy zwrócić uwagę na poziom pH pochwy oraz rodzaj upławów (tabela).

Zakażenia drożdżakami (grzybica pochwy)

Kandydozę wywołuje kilka rodzajów grzybów drożdżopodobnych z gatunku Candida, najczęściej Candida albicans. Symptomy grzybicy pochwy to świąd, bezwonne białe, gęste i grudkowate upławy, zaczerwienienie warg sromowych oraz ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu.

Rozwojowi zakażenia sprzyja spadek odporności organizmu, stosowanie antybiotyków oraz leków immunosupresyjnych, noszenie ciasnej, syntetycznej bielizny, czy też niewłaściwa higiena intymna.

W przypadku grzybicy pochwy, leczenie zależy od rodzaju grzyba, który wywołał chorobę. Warto zatem zgłosić się do ginekologa, który przepisze preparat przeciwgrzybiczy na receptę (dopochwowy lub doustny) o odpowiednim spektrum działania.

W leczeniu kandydozy najczęściej stosuje się takie substancje czynne jak: nystatyna, klotrimazol, flukonazol.

Przy pierwszych niepokojących objawach, jak i po zakończeniu terapii grzybicy pochwy warto odbudować mikroflorę narządów płciowych probiotykami, zarówno w formie doustnej jak i dopochwowej, które zawierają bakterie z rodzaju Lactobacillus.

Wybór preparatu probiotycznego powinien być uzależniony od rodzaju szczepu jaki znajduje się w kapsułce, ilości bakterii oraz ich aktywności. Probiotyki doustne najczęściej zawierają kilka różnych szczepów bakterii Lactobacillus.

Najczęściej są to: Lactobacillus rhamnosus, Lactobacillus reuteri, Lactobacillus Gasperi. Wybierając probiotyki warto zwrócić uwagę, czy w swoim składzie zawierają one prebiotyk. Prebiotyk stanowi środowisko odżywcze, które pobudza wzrost oraz aktywność „przyjaznych” szczepów bakterii.

Najlepiej poznanymi prebiotykami są fruktany (zwłaszcza inulina oraz fruktooligosacharydy). Wykazano, że inulina powoduje nawet dziesięciokrotny wzrost populacji Lactobacillus.

Ulgę w łagodzeniu nieprzyjemnych objawów przynosi również podmywanie okolic intymnych roztworem nadmanganianu potasu czy naparem z rumianku. Warto także wykonać irygację roztworem chlorowodorku benzydaminy, który wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, miejscowo znieczulające i odkażające.

Nie powinna ona być jednak zbyt częsta, bo może wpłynąć na zniszczenie naturalnej flory bakteryjnej.

Zamiast irygacji lekarze zalecają przemywania okolic intymnych roztworem chlorowodorku benzydaminy, gdyż działają one kojąco, zmniejszając ból, świąd i pieczenie, a tym samym poprawiają poczucie komfortu pacjentki.

Zakażeniom grzybiczym sprzyja również dieta bogata w węglowodany proste, które zawarte są na przykład w białym pieczywie, słodyczach oraz ciastach. Zaleca się zatem zmianę diety na bogatą w ryby, drób, kasze oraz naturalne jogurty z żywymi kulturami bakterii.

Bakteryjne zapalenie pochwy (waginoza bakteryjna)

Głównym objawem waginozy bakteryjnej jest podwyższenie pH kobiecych narządów intymnych oraz obfite, szaro-białe upławy o wodnistej konsystencji, którym towarzyszy często „rybi zapach”. Świąd czy pieczenie nie występują, chociaż mogą się pojawić w czasie oddawania moczu.

Przyczyną infekcji są bakterie beztlenowe, takie jak Gardnerella vaginalis, Mycoplasma, Ureaplasma i Mobiluncus.

Wśród czynników predysponujących do zakażenia można wymienić: młody wiek kobiety, zaburzenia miesiączkowania, niewłaściwą higienę osobistą, antykoncepcję czy liczne podróże i zmiany klimatu.

Kuracja bakteryjnego zapalenia pochwy wymaga konsultacji lekarskiej i opiera się na stosowaniu antybiotyków (doustnie lub dopochwowo) w kierunku bakterii beztlenowych lub chemioterapeutyków.

Jednym z najczęściej stosowanych preparatów jest metronidazol pod postacią tabletek, przyjmowany doustnie dwa razy na dobę, przez 7 dni.

W leczeniu bakteryjnego zapalenia pochwy stosuje się również miejscowo żele zawierające klindamycynę lub metronidazol, które wprowadza się do pochwy przez okres od 5 do 7 dni.

W miejscowym leczeniu bakteryjnego zapalenia pochwy wskazane są także preparaty zawierające polikrezulen.

Jest to pochodna fenolu, która działa w organizmie poprzez dwa mechanizmy takie jak działanie przeciwbakteryjne oraz wybiórcza denaturacja martwych tkanek. Preparat działa na bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz na bakterie beztlenowe.

Dzięki wybiórczej koagulacji i eliminacji martwych oraz chorobowo zmienionych komórek następuje odnowa nabłonka i powrót do zdrowia.

tabela. Porównanie rodzajów infekcji intymnych pod względem pH pochwy i charakteru upławów.
Zdrowa kobietaGrzybica pochwyRzęsistkowica
pH pochwy3,6-4,53,6-4,5Powyżej 4,5
WydzielinaUmiarkowana, biała lub przeźroczystaSkąpa do umiarkowanej, biaława grudkowa, serowataObfita, szara, żółtozielona, pienista lub kremowa
ZapachBrakBrakNieprzyjemna woń

Rzęsistkowica

Rzęsistek pochwowy (Trichomonas vaginalis) należy do pospolitych w Polsce wiciowców najczęściej przenoszonych drogą płciową, ale również przez używanie tych samych ręczników czy wanien. Zarażenie rzęsistkiem zdarza się zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.

Typowe objawy rzęsistkowicy u kobiet to upławy, świąd, bolesne oddawanie moczu oraz przykry zapach wydzieliny. Niektóre pacjentki skarżą się na bolesność w podbrzuszu. Rzęsistkowicy często towarzyszy zapalenie sromu i pochwy.

Objawy nasilają się w czasie miesiączki.

Za jedyną metodę umożliwiającą trwałe wyleczenie uznaje się stosowanie chemioterapeutyków. Większość szczepów rzęsistka pochwowego jest szczególnie wrażliwa na pochodne imidazolu: metronidazol, tinidazol, ornidazol. Konieczne jest przeprowadzenie badań kontrolnych po 3 tygodniach po zakończeniu kuracji.

Leczenie rzęsistkowicy wspomagają preparaty przywracające naturalną kwasowość środowiska pochwy. Są to preparaty kwaszące, wytwarzają wysoce kwaśne środowisko, w którym giną drożdżaki, bakterie chorobotwórcze, rzęsistek pochwowy i wiele innych mikroorganizmów chorobotwórczych.

Stany zapalne pochodzenia nieinfekcyjnego

Stany zapalne okolic intymnych nie zawsze muszą być konsekwencją namnażania się bakterii, grzybów, wirusów lub pierwotniaków. Okolice intymne u kobiet są bardzo delikatne i łatwo ulegają otarciom i podrażnieniom.

Dodatkowo przyczyną stanów zapalnych pochwy i sromu może być stosowanie niewłaściwych środków higieny, nieodpowiednia bielizna. Objawy nieinfekcyjnego stanu zapalnego to świąd, pieczenie oraz obrzęk narządów rodnych.

Stosowanie roztworu chlorowodorku benzydaminy w formie przemywań okolic intymnych jest skuteczną i bezpieczną metodą kuracji.

W leczeniu takiego typu przypadłości przemywania powinno się wykonywać 1-2 razy dziennie przez kilka dni.

Powikłania po nieleczonych infekcjach intymnych

Gdy nieleczona infekcja intymna pochwy i sromu przejdzie w stan utajony, staje się niebezpieczną chorobą. Nie dając wyraźnych sygnałów, najczęściej atakuje szyjkę macicy, cewkę moczową i pęcherz.

Jeśli zapalenie obejmie jajowody, powstają zrosty, które mogą utrudniać zajście w ciążę.

Kobiety ciężarne, u których rozwija się grzybica lub waginoza bakteryjna, są narażone na ryzyko poronienia, przedwczesnego porodu lub zakażenia noworodka.

Jak zapobiegać infekcjom?

Przed infekcjami okolic intymnych bardzo trudno się ustrzec. Warto jednak zmniejszyć prawdopodobieństwo zachorowania pamiętając o tym, że bardzo ważne jest:

  • dbanie o właściwą higienę intymną,
  • profilaktyczne stosowanie probiotyków,
  • dbałość o dietę (unikanie spożywania nadmiaru cukrów i alkoholu),
  • noszenie przewiewnej bielizny z naturalnych materiałów,
  • korzystanie z prysznica, a unikanie długich pobytów w wannie,
  • higiena odbytu zawsze powinna być wykonana w kierunku od przodu do tyłu (nie w stronę pochwy),
  • unikanie korzystania z publicznych basenów, kąpielisk i toalet.

Podsumowanie

Dolegliwości miejsc intymnych świadczą o tym, że została zaburzona naturalna flora bakteryjna i rozwija się infekcja. W takiej sytuacji konieczna jest wizyta u ginekologa, który zaleci odpowiednie leczenie.

Warto pomóc pacjentce w wyborze produktu, który złagodzi przykre objawy, a po zakończonej kuracji zaproponować odpowiedni probiotyk ginekologiczny, który w przyszłości pozwoli uniknąć wystąpienia stanu zapalnego okolic intymnych.

Piśmiennictwo

1. Pisarski T. Położnictwo i ginekologia, 2002, Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL.2. Wielgoś M., Pietrzak B. Bacterial vaginosis – diagnostyka i leczenie. Przegl Menopauz. 2012, 5,356–363.3. Romanik M., Wojciechowska-Wieja A., Martirosian G.

Zapalenie pochwy powodowane przez bakterie tlenowe – problemy diagnostyki i leczenie. Ginekol Pol. 2007, 78, 488-491.4. Romanik M., Ekiel A., Tomana L., Martirosian G. Waginoza bakteryjna – problemy w terapii. Wiad Lek. 2007, 60, 64–67.5. Zielińska E.

, Kontrowersje dotyczące optymalnej profilaktyki i leczenia zakażeń grzybami w stanach obniżonej oporności. Przegl. Epidemiol. 2003, 57, 299–307.

6. Haberek M., Mierzyński R., Leszczyńska-Gorzelak B., Oleszczuk J. Kandydoza pochwy i sromu. Zakażenia. 2007, 7(2): 78–81.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *