Uchyłki jelita grubego – przyczyny, objawy, domowe sposoby i leczenie

Uchyłki jelita grubego – przyczyny, objawy, domowe sposoby i leczenie

Diverticulitis, czyli uchyłki jelita grubego to choroba cywilizacyjna często związana z  nieodpowiednią dietą, jak również z powodu przewlekłych zaparć. Choroba ta powoduje stan zapalny małych kieszonek tzw. uchyłków(diverticulum), uwypuklających się na zewnątrz głównej części jelita grubego, a dokładniej w jej słabszych obszarach. Poważniejsze problemy zdrowotne pojawiają się, gdy  dojdzie do zakażenia uchyłków i powstaje stan zapalny jelita – diverticulitis.

Główną przyczyną powstawania uchyłków jest niedobór błonnika pokarmowego.

Ryzyko zachorowania powstaje  w momencie pojawienia się w diecie produktów wysoko przetworzonych – ubogich w błonnik, ich występowaniu sprzyja również brak aktywności fizycznej oraz niskie spożycie warzyw, owoców i roślin strączkowych. Dlatego zapalenie uchyłków jelita grubego występuje głównie w krajach uprzemysłowionych.

Przyczyny zapalenia jelita

Kto jest najbardziej zagrożony? Odpowiedź jest jednoznaczna.

Zamiast pieczywa z mąki pełnoziarnistej spożywasz produkty z białej mąki? W twojej diecie brak potrzebnego pół kilograma warzyw i owoców? Od dłuższego czasu dręczą cię problemy z zaparciami? Masz ponad czterdzieści lat? Kiedy odpowiedzi na wszystkie pytania są twierdzące, należysz do grupy o zwiększonym ryzyku wystąpienia zapalenia jelit.

Jelito grube jest najbardziej wrażliwą częścią układu pokarmowego. Podstawę choroby stanowią małe, workowate uwypuklenia ściany jelita grubego. Przyczyną powstawania uchyłków jelita grubego jak już było wspominane, jest dieta uboga w błonnik.

Większość uchyłków – kieszonek  powstaje w najwęższej części jelita grubego, odcinek ten nazywany jest esicą. Uchyłki mogą tworzyć się także w pozostałych odcinkach jelita (z wyjątkiem odbytnicy), ale w esicy jest ich najwięcej.

Przy oddawaniu stolca (wypróżnianie) zwiększa się ciśnienie, rozszerza się  błona śluzowa i przeciskając się przez warstwę mięśniową, tworzy małe kieszonki.

Małe  workowate uwypuklenia występujące wzdłuż ściany jelita grubego. Są jak małe balony, które pojawiają się na osłabionych częściach dętki rowerowej. Wielkość uchyłków waha się od 3 mm do 3 cm, najczęściej pojawiają się po 40 roku życia. Ryzyko ich wystąpienia wzrasta z wiekiem.

Dolegają niemal wszystkim ludziom, po 80 roku życia. Dlaczego? Oprócz niewłaściwej diety ubogiej w błonnik ich występowaniu sprzyja otyłość, przewlekłe zaparcia, stopniowe osłabienie tkanki łącznej u osób starszych, a także terapia kortykoidami, chemioterapia i immunosupresja.

Zapalenie uchyłków-diverticulitis jest ściśle związane ze stylem życia i nawykami żywieniowymi.  W minionych stuleciach choroby tej praktycznie nie znano, a to prawdopodobnie dlatego, że dieta ludzi była wówczas bogata w błonnik pokarmowy.

Dzięki spożywaniu pokarmów z dużą zawartością błonnika ludzie w dawnych czasach nie mieli problemów z zaparciami. Błonnik w diecie zmiękcza stolec, zwiększa jego objętość, przyśpiesza perystaltykę jelit, regulując wypróżnienia. Włączając go do codziennego menu możemy uniknąć lub w znacznym stopniu złagodzić objawy, które towarzyszą uchyłkowatości jelit.

Objawy zapalenia uchyłków

Większość osób z uchyłkami jelita grubego nie ma żadnych objawów i zazwyczaj nie muszą być powodem do zmartwień. Najbardziej charakterystycznym objawem diverticulitis jest silny ból w okolicy lewego dołu biodrowego, a następnie zaparcia, uczucie pełności, wzdęcia, problemy z wypróżnianiem.

Uchyłkowatość jelita grubego nie stanowi poważnego problemu, dopóki nie dojdzie do zapalenia uchyłków. Stan zapalny powstaje wówczas, gdy do uwypukleń dostają się resztki treści pokarmowej lub masy kałowej, będącej doskonałą pożywką dla bakterii.

Podstawowym objawem zapalenia uchyłków jest wysoka temperatura, której towarzyszą przejściowe bóle po lewej stronie brzucha, wzdęcia oraz krew w stolcu.

Jakie są zagrożenia?

Zapalenie uchyłków objawia się krwawym stolcem, stan zapalny jelit może bowiem uszkodzić naczynia krwionośne i spowodować krwawienie.

Ponadto może powodować wytworzenie ropnia w miejscu uchyłka, pęknięcie uchyłka, a tym samym ściany jelita powoduje rozszerzenie się stanu zapalnego na jamę otrzewnej (łac. Peritonitis).

Dolegliwości tej towarzyszy silny ból brzucha, silne napięcie mięśni brzucha, wymioty. Kolejnym objawem są wzdęcia z zatrzymaniem gazów,  w wyniku czego może również pojawić się gorączka.

Stan zapalny może przebiegać powoli, przechodząc kolejno na sąsiednie narządy. W takich przypadkach można zaobserwować powikłania w postaci przetok, czyli podłużnych kanalików między jelitem grubym i pęcherzem moczowym lub innymi narządami.

Taki stan sprzyja rozmnażaniu się bakterii w pozostałych narządach. W przypadku kobiet powstanie specjalny kanalik, który łączy jelito grube z pochwą.

W wyniku tego pojawia się ropna wydzielina oraz obecność bakterii i białych krwinek w moczu.

Ponadto oddawaniu moczu może towarzyszyć ból i uczucie pieczenia, które może nawracać nawet po antybiotykowej kuracji stosowanej w przypadku zapalenia pęcherza moczowego.

.

Jak przebiega leczenie?

Uchyłki jelita grubego – przyczyny, objawy, domowe sposoby i leczenie

Bóle brzucha, krew w stolcu i inne objawy uchyłkowatości jelita wymagają  wizyty u lekarza w celu przeprowadzenia specjalnych badań! W niektórych przypadkach ból na lewej stronie brzucha można złagodzić okładami z lodu. Nigdy nie należy robić ciepłych okładów, ponieważ to może przyspieszyć przebieg infekcji. W lżejszych przypadkach dolegliwość tę można leczyć antybiotykami i przy pomocy płynnej diety, co może złagodzić obciążenie jelita grubego. W większości przypadków dolegliwości ustąpią już po kilku dniach. Konieczne jest przejście na łagodną dietę, spożywanie posiłków w postaci kaszek,  a unikanie surowych warzyw i owoców, produktów pełnoziarnistych, owoców jagodowych, kukurydzy, ostrych przypraw, napojów alkoholowych i kofeiny.

W przypadku ostrego zapalenia jelit – diverticulitis oraz w przypadku cięższych objawów, jak silne bóle brzucha, przedziurawienie jelita, zapalenie podbrzusza należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. Tego typu objawy wymagają na ogół pilnej konsultacji chirurgicznej, gdzie lekarz ustali wskazania lub przeciwwskazania do zabiegu operacyjnego. Przed wizytą u lekarza nie należy nic jeść ani  pić.

Czy można uniknąć komplikacji?

Jeśli chodzi o profilaktykę, najlepiej jest stosować dietę wysokobłonnikową. Błonnik wpływa na konsystencję stolca, zmiękcza, zwiększa jego objętość, ułatwia wypróżnianie  i skraca czas pasażu jelitowego. Zwiększone spożycie błonnika broni  tworzeniu się uchyłków jelita grubego, ale również, aby  nie dostały się do nich masy kałowe, ponieważ właśnie to powoduje stan zapalny.

Błonnik odgrywa więc ważną rolę w profilaktyce powikłań, takich jak zapalenie jelit, które może następnie prowadzić do przedziurawienia jelit.

Dlatego, jeśli lekarz  potwierdzi zapalenie uchyłków,  najprawdopodobniej zaleci zmianę diety, co może pomóc uniknąć operacji, która w przypadku powikłań bywa niestety koniecznością.

Lepiej więc włączyć do codziennego menu błonnik pokarmowy, a wyeliminować z diety wszystkie rafinowane, przetworzone produkty, które prowadzą do tego, że cierpimy na zaparcia mające duży wpływ na powstawanie uchyłków.

Zmieńmy nawyki żywieniowe

Uchyłki jelita grubego – przyczyny, objawy, domowe sposoby i leczenie

Pierwszą i najważniejszą rzeczą w zakresie zapobiegania rozwojowi powikłań jest spożywanie  jak największej ilości produktów bogatych w błonnik. Jego doskonałym źródłem są rośliny strączkowe, mąka pełnoziarnista i produkty z niełuskanych ziaren zbóż-dania można również posypać surowymi otrębami. Spożywajmy regularnie warzywa w różnych postaciach (surowe, poddawane krótkiej obróbce cieplnej lub warzywa kiszone np. kiszoną kapustę). Owoce podobnie, jak i  warzywa,  warto spożywać w całości, niektóre również ze skórką, w której jest najwięcej błonnika. Doskonałym źródłem  tej substancji są suszone owoce: rodzynki, śliwki, morele, daktyle. Ważna uwaga: Błonnik co prawda jest  bardzo ważny, ale do diety należy wprowadzać go stopniowo.

Zaplanujmy to sobie na sześć lub osiem tygodni, aby narządy trawienne miały dość czasu na przystosowanie się do zmian. Ci, którzy do tej pory spożywali produkty o niskiej zawartości błonnika,  mogą na początku odczuwać problemy ze strony układu pokarmowego, jak np. wzdęcia lub gazy.

Psyllium – źródło błonnika

Uchyłki jelita grubego – przyczyny, objawy, domowe sposoby i leczenie

Gdy nasza codzienna dieta nie zawiera wystarczającej ilości błonnika,  konieczne będzie jego uzupełnianie. Najbogatszym naturalnym źródłem błonnika jest psyllium pochodzące z  nasion babki jajowatej (Plantago ovata). Po zmieszaniu z wodą pęcznieje,  zdobędzie konsystencję żelu i 40-krotnie zwiększa swoją objętość. Psyllium jest rozpuszczalnym błonnikiem, znajduje się w niektórych zbożach (np.owies, jęczmień). Główna różnica polega na tym, że błonnik zawarty w Psyllium ma większą objętość niż np. w płatkach owsianych.

Regularne spożywanie Psyllium optymalizuje aktywność fizjologiczną układu pokarmowego, zwłaszcza jelita cienkiego i grubego.

Błonnik dzięki temu, że wiąże duże ilości wody, zmiękcza stolec, zwiększa jego objętość, przyśpiesza perystaltykę jelit i reguluje wypróżnienia.

Przygotowując psyllium, należy postępować zgodnie z poniższymi instrukcjami:  jedną łyżkę babki  jajowatej  wsypać do 200 ml płynu (woda, mleko, sok owocowy, jogurt, maślanka) dobrze rozpuścić i szybko wypić, następnie należy wypić  250 ml, czyli szklankę czystej wody. Podczas przyjmowania błonnika niezmiernie ważne jest regularne uzupełnianie płynów!

Co wyeliminować z diety?

Warto zmniejszyć do minimum spożycie produktów przetworzonych. Ogólnie wiadomo, że tego typu produkty nie sprzyjają naszemu zdrowiu, a w przypadku uchyłków jelita grubego są one wyjątkowo szkodliwe.

Do tej kategorii należą między innymi: mięso, słodycze, tłuste potrawy, wyroby piekarnicze z białej mąki.

W przypadku gdy ktoś cierpi na uchyłkowatość jelit, powinien unikać niektórych warzyw i owoców jagodowych z dużą ilością drobniutkich ziarenek (maliny, truskawki, jeżyny, figi, pomidory), które mogą utknąć w  uchyłkach i spowodować stan zapalny.

Ziarenka należy dokładnie pogryźć, ponieważ niektóre orzechy lub prażony ryż zawierają twarde części, które mogą się przedostać do uchyłków i również spowodować ich zapalenie. UWAGA! Po pokonaniu ciężkiego zapalenia uchyłków tego rodzaju potraw należy całkowicie unikać.

Kolejne środki zapobiegawcze

Ponadto należy:

  • Przyjmować wystarczającą ilość płynów: pić co najmniej 3-4 dl płynów dziennie na każde 10 kg masy ciała, czyli 6-8 szklanek wody, herbaty ziołowej lub niegazowanej wody mineralnej. Płyny pomagają przeciwdziałać zaparciom towarzyszącym zapaleniu uchyłków. Jeżeli podczas wypróżniania jelito grube pozostaje pod dużym naciskiem, mięśnie ściany brzusznej za bardzo się napinają co prowadzi do zwiększenia uchyłków.
  • Zapewnić regularność wypróżnień: nie należy zwalczać potrzeby oddania stolca, ponieważ ten zły nawyk może prowadzić do zwiększania uwypukleń.
  • Dbać o aktywność fizyczną: ważnym czynnikiem w zapobieganiu diverticulitis
  •  jest regularna aktywność ruchowa. Poprawa napięcia  mięśni wynikająca z aktywności fizycznej dotyczy nie tylko nóg i bioder, ale także mięśni brzucha i mięśni gładkich jelit. Rezultatem jest częstsze opróżnianie.
  • Nie stosować środków przeczyszczających, czopków:  mimo, że początkowo zapobiegają zaparciom,  stosowane przez dłuższy czas przestają działać. Gdy zaparcia uprzykrzają nam codzienne życie, warto sięgnąć po naturalne środki,  które pomogą nam je zwalczyć i ułatwią wypróżnienie. Należą do nich m.in.: śliwki, kompot ze śliwek, kapusta kiszona, sok z kapusty, oliwa z oliwek lub olej lniany (trzy łyżki stołowe dziennie przed posiłkiem), siemię lniane, herbatki ziołowe lub specjalne mieszanki ziołowe, takie jak Slim Tea.
  • Nie palić: palenie może pogarszać stan zapalny uchyłków.
  • Warto przeprowadzać regularnie oczyszczanie organizmu: kuracją oczyszczającą najlepiej przeprowadzić jesienią, gdy mamy do wyboru dużą ilość warzyw i owoców oraz wiosną ·         kiedy trzeba ulżyć ciału po „zimowych grzechach” i zregenerować go. Oczyszczanie jelit i oczyszczanie organizmu powinny stanowić pierwsze kroki jakiegokolwiek „wielkiego sprzątania”.
You might be interested:  Motylica wątrobowa – jakie są przyczyny, objawy i leczenie pasożyta wątroby?

Dobrze wykonana kuracja oczyszczająca jelita::

  • W łagodny sposób wspomaga naturalny proces wypróżniania,
  • przynosi ulgę przy zaparciach i hemoroidach,
  • zwiększa uczucie sytości, zapobiegając spożywaniu innych kalorycznych potraw, sprzyjając w ten sposób redukcji masy ciała,
  • chroni błonę śluzową jelit przed podrażnieniem substancjami toksycznymi i rakotwórczymi,
  • zmniejsza ryzyko powstania raka jelita grubego i raka odbytnicy,
  • zmniejsza ryzyko powstawania uchyłków i stanów zapalnych jelit

Źródła: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5265196/ https://pl.wikipedia.org/wiki/Zapalenie_uchyłków

Uchyłki jelita cienkiego

Uchyłki jelita grubego – przyczyny, objawy, domowe sposoby i leczenie

Anna od lat cierpiała na dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Próbowała sobie z nimi poradzić, pijąc napary z rumianku lub mięty. Niestety nie przynosiło to rezultatów. W końcu zgłosiła się do lekarza, który w następstwie przeprowadzonych badań zdiagnozował u niej zespół jelita drażliwego.

Jednak przepisane leki również nie przynosiły efektu. W ciągu pół roku 86-letnia Anna schudła 16 kg, co rodzina uznała za bardzo niepokojące. W końcu doszło do hospitalizacji, której bezpośrednim powodem były utrzymujące się przez dwa dni bóle brzucha, nudności, wymioty i wzdęcia. Pojawiły się również trudności z wypróżnianiem i gazy.

Ból o charakterze skurczowym stał się nie do zniesienia.

W szpitalu lekarze zmienili diagnozę. Okazało się, że kobieta cierpi na uchyłkowatość jelita czczego (cienkiego)1. Jest to dolegliwość występująca przede wszystkim u osób w podeszłym wieku. Choroba bardzo długo przebiega bezobjawowo, w tym czasie tworzą się po wewnętrznej ścianie jelita wypukłe kieszonki, czyli tzw. uchyłki.

Często w początkowym stadium, jak w przypadku Anny, jest diagnozowana jako zespół jelita drażliwego lub niestrawność. Do jej prawidłowego rozpoznania dochodzi na ogół dopiero w trakcie badania endoskopowego.

Niestety późna diagnoza uniemożliwia wdrożenie odpowiedniej terapii, czego konsekwencją bywa perforacja jelita i krwotok, który dodatkowo komplikuje proces leczenia.

Po przyjęciu do szpitala Annę poddano szczegółowym badaniom. Stwierdzono ogólne wyniszczenie organizmu, występowanie silnych wzdęć i tkliwość w okolicy śródbrzusza.

Miała niewielką leukocytozę (podwyższony poziom białych krwinek) świadczącą o rozwijającym się w organizmie stanie zapalnym. Jednak poziom białka C-reaktywnego był prawidłowy, co zaprzeczało tezie, że w jej ciele toczy się proces zapalny.

Badanie radiologiczne ujawniło silne rozdęcie pętli jelita cienkiego.

Lekarze zdecydowali się na zastosowanie w pierwszej kolejności intensywnego leczenia zachowawczego, włącznie z żywieniem pozajelitowym, oznaczającym dożylne podawanie płynów zawierających substancje odżywcze, a także wdrożyli postępowanie przeciwzakrzepowe i antybiotykoterapię polegającą na wykorzystaniu amoksycyliny z kwasem klawulanowym, będącej lekiem o szerokim spektrum działania, oraz metronidazolu przeciwdziałającego stanom zapalnym. Niestety Anna nie poczuła się lepiej, wręcz przeciwnie, dolegliwości bólowe uległy nasileniu. Zdecydowano wobec tego, że należy wykonać laparotomię zwiadowczą – operacyjnie otworzyć jamę brzuszną w celach diagnostycznych. Wykazała ona liczne uchyłki początkowego odcinka jelita cienkiego na długości ok. 40 cm od zagięcia dwunastniczo-czczego. Co istotne, udało się śródoperacyjnie opróżnić jelito. Po laparotomii Anna szybko dochodziła do siebie i została w ciągu 10 dni wypisana ze szpitala.

Przeprowadzone badania wskazują, że najbardziej prawdopodobną przyczyną powstawania uchyłków jelit jest wzrost ciśnienia wewnątrz światła przewodu pokarmowego2. Skutkuje to śluzówkowym i podśluzówkowym wypchnięciem błony mięśniowej3. Badania manometryczne prowadzone przez dr Kavitę S.

Kongarę, wybitną specjalistkę w dziedzinie gastrologii, członkinię m.in.

American Gastroenterology Association (AGA), polegające na pomiarze ciśnienia w jelicie cienkim u osób z zaburzeniami czynnościowymi, jakie diagnozuje się przy uchyłkowatości jelita cienkiego, potwierdzają hipotezę, że nieregularne skurcze jelit powodują zwiększone odcinkowe ciśnienie wewnątrzjelitowe. Wykazano, że prowadzi to do powstawania uchyłków4. Zostało również potwierdzone powiązanie między uchyłkowatością jelita a rzadkimi zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, takimi jak zespół Cronkhite-Canada, choroba Fabry'ego czy zespół Elhers-Danlosa5.

W jednym z badań stwierdzono występowanie uchyłkowatości u 42% osób cierpiących na twardzinę układową, czyli przewlekłą chorobę tkanki łącznej6. Do powstania uchyłków może przyczynić się również skrobiawica, tak pierwotna, jak i wtórna, będąca schorzeniem polegającym na gromadzeniu się w tkankach i narządach nierozpuszczalnego białka.

Prowadzi ona w sposób bezpośredni do zaburzeń perystaltyki jelit. Jednak za pierwotną przyczynę uchyłkowatości jelita uważa się dietę ubogą w błonnik.

Zaobserwowano, że częstość występowania choroby zwiększyła się wraz z upowszechnieniem się diety bogatej w produkty wysokoprzetworzone o małej zawartości błonnika, czego niekorzystnym następstwem jest również zmniejszenie spożycia warzyw, owoców i roślin strączkowych.

Na liście charakterystycznych objawów uchyłkowatości jelita cienkiego znajduje się dyspepsja (stan dyskomfortu związany z poposiłkowym odczuwaniem pełności w żołądku), a także wczesne uczucie sytości, ból i pieczenie w nadbrzuszu oraz wzdęcia pojawiające się 1-2 godz. po posiłku7. Dochodzi do przewlekłych zaparć lub biegunek. Niestety wymienione objawy mogą być powiązane również z innymi schorzeniami, np. zespołem jelita drażliwego i niedokrwistością, co nie ułatwia postawienia prawidłowej diagnozy. Nawet wyniki badań laboratoryjnych, co potwierdził przypadek Anny, są niewystarczające do stwierdzenia uchyłkowatości. Choroby nie udaje się również potwierdzić za pomocą badania RTG. Najbardziej użyteczne wydaje się w tym kontekście badanie radiologiczne z podwójnym wlewem kontrastowym – dożylnym i doustnym8.

Podstawową metodą leczenia uchyłkowatości jelita cienkiego jest postępowanie zachowawcze, które jednak można stosować tylko wtedy, gdy nie występują objawy choroby.

W przypadku perforacji lub krwotoku czy ostrego stanu zapalnego uchyłków i związanej z nim posocznicy oraz niedrożności jelit konieczne jest leczenie operacyjne9. Zdarza się, że zapalenie uchyłków skutkuje niedrożnością jelit.

Z kolei obecność w uchyłku ciała obcego, np. drobnych pestek owoców, może prowadzić do wystąpienia perforacji i krwotoków.

Uchyłki jelita: jedzenie ma znaczenie

Anna opuściła szpital z postanowieniem, że już nigdy nie dopuści do wyniszczenia własnego organizmu, gdyż groziłoby to ponowną hospitalizacją. W pierwszej kolejności zmieniła dietę, by zapobiec zaparciom i podwyższeniu wewnętrznego ciśnienia w jelitach, które przyczynia się do powstawania uchyłków oraz ich stanów zapalnych.

Ponieważ za główną przyczynę rozwoju uchyłków uznaje się dietę ubogą w błonnik, osobom z chorobą zdiagnozowaną, ale przebiegającą bezobjawowo, zaleca się profilaktycznie spożywanie produktów z jego dużą zawartością.

W przypadku Anny, u której choroba powodowała liczne dolegliwości, konieczne było zmniejszenie spożycia błonnika, gdyż w jej sytuacji mógłby on być przyczyną wzdęć i innych dolegliwości. Kobieta wyłączyła też ze swojego menu produkty przetworzone. Przestała jeść mięso oraz słodycze.

Wykluczyła takie owoce i warzywa jak maliny, truskawki, figi czy pomidory, czyli zawierające dużo malutkich pestek, które po przedostaniu się do uchyłków wywołują stany zapalne. Z tego samego powodu zrezygnowała z orzechów.

Anna przestrzegała diety ubogiej w błonnik przez kilka tygodni po wyjściu ze szpitala. Po ustąpieniu objawów kontynuowała ją jeszcze przez dwa tygodnie.

Uchyłkowatość bezobjawowa a błonnik

W przypadku stwierdzenia uchyłkowatości jelita cienkiego niepowiązanej z występowaniem jakichkolwiek objawów zaleca się zwiększenie spożycia błonnika, ale jego ilość w diecie należy zmieniać stopniowo, by układ trawienny zdążył się do tego przyzwyczaić, na co potrzebuje zwykle 6-8 tygodni. W przeciwnym razie narażamy się na występowanie wzdęć i nadmierne gromadzenie gazów w jelitach10.

Jednym z najlepszych źródeł błonnika są rośliny strączkowe, pełnoziarnisty chleb i wyroby z niełuskanych ziaren zbóż, a także warzywa: surowe, kiszone lub poddane krótkiemu gotowaniu. Nie należy ponadto obierać owoców. Warto też wiedzieć, że wyciśnięty z nich sok praktycznie nie zawiera błonnika. Korzystne jest wprowadzenie do diety suszonych owoców – rodzynek, śliwek, moreli czy daktyli.

Jeśli nie jesteśmy w stanie uzupełnić diety naturalnym błonnikiem występującym w produktach spożywczych, zaleca się używanie babki płesznik, będącej jego bogatym źródłem. Błonnik pozyskuje się z łupin nasion babki – po zmieszaniu z płynem pęcznieje on i tworzy żel, zwiększając swoją objętość czterdziestokrotnie.

Jego regularne stosowanie prowadzi do poprawy czynności fizjologicznych układu trawiennego, szczególnie jelit. Błonnik wiąże duże ilości wody, zwiększając w ten sposób objętość treści jelitowej. Co ważne, pobudza on perystaltykę jelit.

Wystarczy jedną łyżkę stołową proszku wsypać do 200 ml płynu – wody, mleka czy soku owocowego, lub dodać go do jogurtu bądź maślanki, a następnie wymieszać i natychmiast spożyć, popijając szklanką wody.

W przypadku uchyłkowatości jelita, bez względu na to, czy chorobie towarzyszą objawy, czy nie, należy zrezygnować z kofeiny oraz z podrażniających jelita napojów gazowanych. Alkohol można spożywać w bardzo niewielkich ilościach.

Warto zaś włączyć do diety ziemniaki gotowane na parze. Dzięki zawartym w nich składnikom fitochemicznym oraz skrobi działają kojąco na jelita. Z owoców zaleca się gruszki i papaję, obfitujące w błonnik, witaminy i minerały.

Należy włączyć do diety jęczmień, szczególnie bogaty w składniki aktywne o charakterze przeciwzapalnym. Można wykorzystać go na wiele sposobów – w zupach, jako dodatek do warzyw czy w postaci mieszanek zbożowych.

Zaleca się również spożywanie ryżu brązowego, który zmniejsza stany zapalne okrężnicy i łagodzi stan zapalny jelita cienkiego.

Przygotowywane potrawy można doprawiać czosnkiem, co wpływa korzystnie na jelita. Aktywne składniki czosnku zapobiegają rozwojowi stanów zapalnych w całym organizmie, także w układzie trawiennym. Infekcje rozwijające się w jelitach leczy również oregano – dzięki swoim właściwościom antybakteryjnym.

You might be interested:  Osad na zębach – przyczyny, usuwanie i domowe sposoby na osad nazębny

Należy jednak pamiętać, że nawet wtedy, gdy stosujemy naturalne antybiotyki, do których zalicza się obie wymienione rośliny, może dojść do zaburzenia równowagi w obrębie flory jelitowej. Do diety trzeba więc włączyć probiotyki (kiszonki, organiczne jogurty) zawierające korzystne dla organizmu bakterie kwasu mlekowego.

Warto stosować również probiotyki w postaci suplementów diety.

W leczeniu zapalenia uchyłków jelita duże znaczenie ma witamina C, uczestnicząca w tworzeniu nowych komórek w organizmie oraz pobudzająca do działania układ immunologiczny.

Szczęśliwy finał leczenia uchyłków jelita

Anna w ciągu roku wróciła do zdrowia. Poprawiło się jej samopoczucie, ustąpiły objawy uchyłkowatości.

Jest jednak świadoma tego, że już do końca życia będzie musiała przestrzegać wskazań lekarza oraz stosować odpowiednio zmodyfikowaną dietę, dostosowaną do jej indywidualnych potrzeb. Na szczęście polubiła codzienne spacery, które praktykuje bez względu na pogodę.

To ważne, ponieważ aktywność fizyczna, zalecana w uchyłkowatości jelita cienkiego, przynosi rezultaty odwrotne do zamierzonych, jeśli zamiast odprężać, wywołuje stres11.

Zasady diety zalecanej w leczeniu zapalenia uchyłków

W przypadku stanów zapalnych uchyłków, zaparć i bólów brzucha oraz pojawienia się krwi w stolcu dobre rezultaty daje stosowanie łatwostrawnej diety. Jakie są najważniejsze wskazówki?

    • ogranicz ogólną ilość błonnika w diecie
    • spożywaj potrawy przygotowane na parze, duszone, pieczone w folii lub pergaminie
    • obieraj warzywa i owoce ze skórki, pij przygotowane z nich soki i przeciery, spożywaj warzywa gotowane i rozdrobnione, a także drobne kasze, takie jak grysik czy kasze jęczmienne oraz pieczywo – ograniczy to ilość surowego błonnika w diecie
    • zrezygnuj z pokarmów powodujących wzdęcia, np. suchych nasion roślin strączkowych, bobu, kapusty, kalafiora, cebuli, pora, czereśni, gruszek i śliwek
    • wyłącz z menu potrawy powodujące zaparcia, takie jak dania z ryżu i mąki ziemniaczanej, czyli risotto, kisiel czy kluski unikaj bananów, borówek, gorzkiej czekolady i kakao, a także napojów zawierających duże ilości garbników o działaniu ściągającym, do których zalicza się m.in. mocną gorzką herbatę, wytrawne czerwone wino czy napar z suszonych czarnych jagód
    • używaj fermentowanych przetworów mlecznych, takich jak kefiry i jogurty, które zapobiegają zaparciom – zawierają żywe kultury bakterii probiotycznych
    • pij soki owocowe bogate we fruktozę i sorbitol, takie jak jabłkowy, gruszkowy czy winogronowy, spożywaj buliony i rosoły, namoczone i zmiksowane suszone śliwki
    • dodawaj do pokarmów lub jedz na czczo oliwę, masło i słodką śmietankę, ponieważ ułatwiają one przesuwanie się treści pokarmowej w jelitach
    • pij napary z rumianku i mięty oraz odwar z siemienia lnianego, co złagodzi podrażnienia błony śluzowej jelit

Porady dietetyczne dla osób z uchyłkowatością bezobjawową z uchyłkowatością jelita

W przypadku braku dolegliwości bólowych powiązanych z uchyłkowatością jelita należy profilaktycznie zastosować dietę wysokobłonnikową, która ma zwiększyć objętość stolca i pobudzić pracę jelit. Minimalna dobowa dawka błonnika powinna wynosić 18 g, ale może sięgać nawet 30 gramów.

Produkty polecane

  • pieczywo razowe lub pełnoziarniste w ilości 120-200 g dziennie, czyli 6-7 kromek chleba
  • płatki pełnoziarniste – 50 g, czyli miseczka dziennie 2-3
  • suszone owoce, z wyłączeniem drobnopestkowych
  • owoce i warzywa dodawane do każdego posiłku w postaci surowej lub gotowanej, w ilości do 400 g na dobę
  • pełnoziarnisty ryż i makaron orzechy, nasiona roślin strączkowych
  • mięso i ryby jako źródło żelaza hemowego, czyli lepiej przyswajalnego, wystarczą niewielkie ilości, np. 100 g dziennie duże ilości płynów, czyli 1-1,5 l na dobę, najlepiej bogatych w magnez

Należy ograniczyć spożycie produktów powodujących wzdęcia, takich jak kalafiory, brukselka, brokuły, cebula i czosnek. Nie powinno się również jeść więcej niż 3 łyżki stołowe nasion strączkowych dziennie. Ważna jest także codzienna aktywność fizyczna, choćby w postaci regularnych spacerów czy marszów.

Produkty zakazane

  • wysokoprzetworzone, zawierające dużo sztucznych barwników i konserwantów drobnopestkowe owoce, takie jak winogrona, kiwi, truskawki, porzeczki czy jeżyny, również w postaci konfitur i innych przetworów
  • pieczywo z ziarnami maku i sezamu
  • warzywa z drobnymi pestkami, do których zalicza się m.in. pomidory

Przykładowe menu

Jak komponować jadłospis, by posiłki nie tylko odpowiadały wymaganiom diety zalecanej w przypadku uchyłkowatości jelita cienkiego, lecz również były smaczne? Wbrew pozorom nie jest to trudne zadanie, ponieważ dozwolone produkty spożywcze są powszechnie dostępne. Trzeba tylko poznać ich listę i… otworzyć własną wyobraźnię!

UCHYŁKOWATOŚĆ BEZOBJAWOWAUCHYŁKOWATOŚĆ OBJAWOWA
PIERWSZE ŚNIADANIE
  • pieczywo razowe z masłem
  • sałatka z rukoli, tuńczyka, jajka, czerwonej papryki i karczochów z oliwą z oliwek
  • herbata ziołowa
  • bułeczka maślana
  • jogurt probiotyczny
  • dwa jajka na miękko
  • klarowny sok winogronowy
DRUGIE ŚNIADANIE
  • jogurt naturalny z płatkami owsianymi, suszonymi morelami i orzechami laskowymi
  • serek wiejski
  • pieczywo pszenne z masłem
  • herbata miętowa
OBIAD
  • wołowina duszona z papryką, pieczarkami, ogórkiem kiszonym
  • kasza gryczana
  • surówka z czerwonych buraków z jabłkiem
  • świeżo wyciskany sok z pomarańczy
  • rosół klarowny z białym makaronem po odcedzeniu warzyw
  • dorsz pieczony w folii skropiony sokiem z cytryny
  • biały ryż sok klarowny z gruszek
PODWIECZOREK
  • koktajl z mango i grapefruita z dodatkiem mleka kokosowego i mielonego lnu
  • tapioka gotowana na mleku kokosowym z zagęszczonym sokiem owocowym
 KOLACJA
  • filet z makreli w sosie pomidorowym
  • bułka grahamka z masłem
  • sok wielowarzywny z marchwi, selera naciowego i jabłka
  • białe suchary, nie pełnoziarniste
  • ser żółty
  • klarowny sok z buraków i jabłka

tagi:

  • jelita
  • dieta
  • więcej tagów

Choroby uchyłkowe jelit

2019-03-18 10:21 lek. Tomasz Nęcki Uchyłki jelita grubego – przyczyny, objawy, domowe sposoby i leczenie Autor: Getty images

Na choroby uchyłkowe jelit cierpi wielu ludzi, choć większość z nich nie zdaje sobie z tego sprawy – dolegliwość ta nie wywołuje często żadnych objawów. W jakich sytuacjach uchyłki jelita grubego stawać się mogą przyczyną przykrych objawów u ludzi i skąd w ogóle się biorą?

Jak dochodzi do powstania choroby uchyłkowej jelit? W ich ścianie wyróżnia się trzy warstwy, którymi są błona śluzowa, podśluzowa oraz błona mięśniowa. W prawidłowych warunkach poszczególne z nich są od siebie odseparowane, zdarza się jednak, że dochodzi do ich przemieszczania się – tak, że jedna ostatecznie trafia w głąb drugiej.

  • Zazwyczaj dotyczy to błony śluzowej, która wpukla się w obręb błony mięśniowej jelita – dochodzi wtedy do wytworzenia się uchyłka jelita grubego (patrząc od strony światła przewodu pokarmowego – zewnętrznie leżąca błona śluzowa wpukla się w głąb znajdującej się poniżej błony mięśniowej).
  • Spis treści:
  • Uchyłki są tak naprawdę swoistymi przepuklinami, które mają niewielkie rozmiary – ich średnica sięga typowo 0,5 do 1 cm. Wyróżnia się dwa rodzaje uchyłków, którymi są:
  • uchyłki rzekome (najczęstsze, w których dochodzi do tego, że błona śluzowa – jak wspomniano powyżej – przemieszcza się ku błonie mięśniowej ściany jelita),
  • uchyłki prawdziwe (w ich przypadku uwypukleniu podlegają wszystkie trzy warstwy ściany jelita i tego rodzaju nieprawidłowości mogą być wrodzone).

Czym są uchyłki jelit u dzieci?

U najmłodszych pacjentów uchyłki jelita spotykane są rzadko. Jeżeli zmiany te występują w tej grupy wiekowej, to najczęściej stanowią one wadę wrodzoną i ich obecność związana jest z nieprawidłowościami rozwojowymi. U dzieci najczęstszym wrodzonym uchyłkiem jest uchyłek Meckela, który obecny może być w obrębie jelita cienkiego i stanowi pozostałość po płodowym przewodzie żółtkowym.

Szacuje się, że uchyłek Meckela posiada około jedna na 50 osób. Przeważająca większość z nich o tym nie wie – najczęściej tego rodzaju twór nie prowadzi do występowania żadnych objawów.

Dolegliwości mogą pojawiać się wtedy, gdy rozwiną się jakieś jego powikłania.

A te mogą być poważne i objawiać się zarówno krwawieniem z przewodu pokarmowego, jak i zapaleniem uchyłka czy nawet niedrożnością jelit.

Wszystkie te problemy wymagają leczenia operacyjnego – zazwyczaj w trybie pilnym (co wynika chociażby z tego, że objawy zapalenia uchyłka Meckela przypominają objawy zapalenia wyrostka robaczkowego). U dzieci, które posiadają uchyłek Meckela, nie wywołujący żadnych objawów, nie jest stosowane żadne leczenie.

  1. Czytaj również:
  2. Zapalenie jelit u dzieci – rodzaje, objawy i leczenie
  3. Kłopoty z trawieniem u niemowląt: 7 najczęstszych problemów

Jakie są przyczyny uchyłków u dorosłych?

Ryzyko pojawienia się tej przypadłości wzrasta wraz z wiekiem. Wśród osób po 60. roku życia uchyłki ma około połowa z nich, wśród pacjentów mających 80 lub więcej lat – nawet 7 na 10 z nich. Warto też nadmienić, że tendencję do występowania uchyłków mają ludzie cierpiący na choroby tkanki łącznej – jako przykłady można tutaj podać zespół Marfana oraz zespół Ehlersa-Danlosa.

Nie do końca jasne jest to, dlaczego u niektórych ludzi spotykane są uchyłki jelita grubego.

Podejrzewa się, że to kwestia genów – prawdopodobieństwo wystąpienia uchyłków jest większe, gdy w rodzinie jakaś liczba osób posiada tego typu zmiany w jelicie grubym.

Na dziedziczenie genów nie mamy wpływu, mamy jednak wpływ na inne czynniki ryzyka wystąpienia uchyłków jelita grubego. Wśród nich wymieniane są:

  • częste zaparcia,
  • dieta uboga w błonnik pokarmowy,
  • nadmierna masa ciała.

Czy uchyłki, uchyłkowatość i choroba uchyłkowa to to samo?

Uchyłki jelita grubego, jak wspominano wcześniej, ma bardzo dużo osób, jednocześnie przeważająca większość z nich w ogóle nie ma świadomości tego, że w ich jelitach wytworzyły się jakieś uwypuklenia. Taka sytuacja bierze się stąd, że tak naprawdę same uchyłki nie prowadzą do występowania u pacjenta jakichkolwiek dolegliwości.

Taki stan, czyli sytuację, gdy pacjent posiada liczne nawet uwypuklenia w obrębie jelit, ale nie odczuwa objawów, określany jest jako uchyłkowatość. Innym terminem, który również związany jest z uchyłkami, jest choroba uchyłkowa – o niej mówi się wtedy, gdy pacjent ma uchyłki i jednocześnie doświadcza z tego powodu jakichś, często dość nieprzyjemnych, dolegliwości.

Choroba uchyłkowa może dawać niespecyficzne objawy, dlatego na samej ich tylko podstawie ciężko wysunąć przypuszczenie, że pacjent cierpi właśnie na tę dolegliwość. Objawy choroby to: 

  • bóle brzucha (szczególnie ból umiejscowiony w obrębie lewego kwadrantu brzucha – taka lokalizacja bólu bierze się stąd, że to właśnie w tam położnej części jelit najczęściej pojawiają się uchyłki),
  • zaparcia,
  • biegunki,
  • wzdęcia,
  • częste odbijanie,
  • problemy przypominające niedrożność przewodu pokarmowego, takie jak przejściowe zatrzymanie gazów i stolca.
You might be interested:  Diatermia (terapuls) – wskazania, rodzaje, działanie, przebieg, przeciwwskazania

Czy choroba uchyłkowa może prowadzić do powikłań?

Niekiedy choroba może rozwinąć się w powikłania: najczęstszym z nich jest ostre zapalenie uchyłków.

Pacjent ma wówczas znacznie bardziej nasilone objawy: silny ból brzucha, gorączka czy poczucie ogólnego rozbicia.

Innymi komplikacjami bywa krwotok z uchyłków, perforacja uchyłka oraz wytworzenie się ropnia śródbrzusznego czy nawet niedrożność jelit, czyli stan wymagający przeprowadzenia pilnej operacji.

Jakie badania pomogą zdiagnozować tę dolegliwość?

Choroba uchyłkowa najczęściej wykrywana jest całkowicie przypadkowo podczas przeprowadzania kolonoskopii, wykonywanej z innych wskazań. Czasami obecność uchyłków stwierdzana jest też wtedy, gdy u chorego wykonany zostanie wlew doodbytniczy z wykorzystaniem środka kontrastowego.

  • Warto jednak podkreślić, że wymienione badania umożliwiają stwierdzenie uchyłkowatości, nie pozwolą jednak zdiagnozować chociażby ostrego zapalenia uchyłków – przy podejrzeniu, że pacjent cierpi na tę jednostkę, zarówno kolonoskopia, jak i wlewy kontrastowe są  przeciwwskazane.
  • Czytaj również:
  • Choroby wieku dziecięcego: jak je rozpoznać i leczyć?
  • Zapalenie mięśnia sercowego – poważne powikłanie po grypie

Jeżeli lekarz podejrzewa, że zgłaszane przez pacjenta problemy – w postaci np.

bólu brzucha w lewym dolnym kwadrancie, zmiany rytmu wypróżnień czy tkliwości przy palpacji brzucha – spowodowane są przez ostre zapalenie uchyłków, zleci prawdopodobnie tomografię komputerową jamy brzusznej, w której stwierdzone może zostać zarówno pogrubienie ściany przewodu pokarmowego, jak i wystąpienie w jej okolicy nacieku zapalnego.

Ważne bywają również badania laboratoryjne – w przebiegu ostrego zapalenia uchyłków u chorych dochodzić może do leukocytozy (czyli do zbyt wysokiego poziomu białych krwinek we krwi), podwyższone mogą być również poziomy wykładników stanu zapalnego (np. OB, CRP). Nierzadko przy podejrzeniu choroby uchyłkowej czy jej powikłań pacjentowi zleca się bardzo dużo rozmaitych badań – w diagnostyce różnicowej uwzględnione muszą zostać takie jednostki, jak m.in.:

  • choroba Leśniowskiego-Crohna,
  • nowotwory przewodu pokarmowego,
  • zespół jelita drażliwego,
  • zapalenie układu moczowego,
  • infekcyjne choroby jelit.

Na czym polega leczenie choroby uchyłkowej?

Uchyłki nie zawsze wymagają leczenia – wtedy, gdy stwierdzi się ich obecność, ale pacjent nie doświadcza żadnych dolegliwości związanych z ich istnieniem, zalecane mogą mu być jedynie oddziaływania, które zmniejszą ryzyko pojawienia się kolejnych uchyłków (o których będzie mowa poniżej).

U tych zaś osób, które zmagają się z chorobą uchyłkową, ale u których nie pojawiły się żadne jej powikłania, najistotniejsze jest zwiększenie spożycia błonnika pokarmowego. Pacjenci okresowo mogą zażywać też rifaksyminę, w razie zaś pojawiania się silnych dolegliwości bólowych przyjmować drotawerynę.

Nieco inaczej przebiega leczenie jednego z powikłań obecności uchyłków w jelicie grubym – ostrego ich zapalenia. W tym przypadku konieczne bywa zastosowanie przez kilka dni diety płynnej lub ubogoresztkowej, a także antybiotykoterapii.

Gdy zaś u pacjenta pojawią się inne jeszcze powikłania choroby uchyłkowej, niezbędne może stawać się przeprowadzenie leczenia zabiegowego – może być ono konieczne w przypadku niedrożności przewodu pokarmowego, krwotoku z uchyłku czy pojawienia się u pacjenta ropnia wewnątrzbrzusznego.

Czytaj również:

Szczepienia przeciwko rotawirusom, pneumokokom, meningokokom

Jak zapobiegać powikłaniom?

Nie da się całkowicie zapobiec uchyłkom jelita grubego, istnieją jednak sposoby na to, aby zmniejszyć ryzyko ich wystąpienia. W tym celu najważniejsze jest utrzymywanie odpowiedniej diety – powinny się w niej znajdować duże ilości warzyw i owoców, które są źródłem błonnika pokarmowego.

Substancja ta jest korzystna zarówno z powodu tego, że dzięki niej szybciej czujemy sytość i szybciej się najadamy, ale i dlatego, że korzystnie reguluje ona czynność przewodu pokarmowego – dzięki błonnikowi zdecydowanie zmniejsza się ryzyko zaparć, a te stanowią w końcu jeden z czynników ryzyka rozwoju uchyłków. Istotne jest nie tylko, co jemy, ale i spożywane przez nas płyny oraz aktywność fizyczna (odpowiednia porcja wody oraz ruchu również zmniejszają ryzyko zaparć, a przez to i ryzyko pojawienia się u nas uchyłków jelita grubego).

Zobacz, dlaczego siemię lniane pomaga na trawienie. WIDEO

Jelita – uchyłkowatość i zapalenie uchyłka

Jelita to niezwykle istotne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu organy wewnętrzne. Są jednak szczególnie narażone na zdrowotne konsekwencje nieprawidłowego odżywiania, często padają też ofiarą infekcji i stanów zapalnych.

W jelicie grubym znajdują się tzw. uchyłki, czyli niewielkie uwypuklenia błony śluzowej. Z tą częścią jelita wiążą się dwa schorzenia – uchyłkowatość oraz zapalenie uchyłka. Chcesz dowiedzieć się jak je rozpoznawać i jak leczyć? Przeczytaj ten artykuł.

Co musisz wiedzieć o zapaleniu uchyłka jelita?

Do zapalenia uchyłka dochodzi, gdy wewnątrz jelita pojawia się stan zapalny, a fekalia nie mogą zostać wydalone na zewnątrz. Schorzenie to dotyka często osób po 60 roku życia, jego dokładne przyczyny nie są jednak znane.

Uważa się, że jednym z czynników wywołujących zapalenie uchyłka może być długotrwałe nieprawidłowe odżywianie – dieta uboga w błonnik, przewlekłe zaparcia i nadmierne spożycie przetwarzanej żywności.

Sytuację komplikuje fakt, iż zapalenie uchyłka nie daje o sobie znać, aż choroba nie staje się zaawansowana. Gdy stan pacjenta się pogarsza, pojawiają się takie objawy jak:

  • krew w stolcu
  • gazy i rozstrzeń
  • gorączka
  • dreszcze
  • wrażliwość w dolnej części brzucha
  • mdłości i wymioty
  • brak apetytu
  • ból w dolnej części pleców.

Garść faktów o uchyłkowatości

Uchyłkowatość sprawia, że jelita tracą zdolność do oczyszczania się i wydalania produktów przemiany materii, w tym fekaliów.

Kiedy okrężnica jest zablokowana, wzrasta ryzyko zakażenia, a w konsekwencji dalszych poważnych problemów zdrowotnych, na przykład zapalenia otrzewnej.

Jeśli infekcja rozprzestrzeni się po organizmie, może doprowadzić to do poważnego zagrożenia zdrowia i życia pacjenta.

Przyczyny uchyłkowatości:

  • nieprawidłowa dieta pełna toksycznych i podrażniających substancji
  • osłabienie mięśni wywołane przez nadwagę, zaparcia czy niewystarczająco częste wypróżnienia
  • siedzący tryb życia, niezdrowe nawyki i brak aktywności
  • przyczyny emocjonalne: stres, napięcie, lęk

Powszechne objawy:

  • zaparcia
  • ból przy wypróżnieniach
  • stan zapalny
  • twardy stolec
  • gazy

Naturalne lekarstwa na uchyłkowatość jelita i zapalenie uchyłka

Podstawowym krokiem w leczeniu uchyłkowatości oraz zapalenia uchyłka jelita jest poprawa swoich nawyków, regularne ćwiczenia fizyczne i zbilansowana, zdrowa dieta.

Dodatkowo możesz skorzystać z kilku domowych sposobów, które przyniosą Ci ulgę i zapobiegną dalszym komplikacjom.

Siemię lniane

Len to roślina o niezwykle dużej zawartości błonnika. Pamiętaj jednak, że len powinien być mielony i odpowiednio namoczony, gdyż w suchej i stałej postaci mógłby przynieść efekt odwrotny od zamierzonego.

Możesz na przykład jeść jedną łyżkę stołową mielonego lnu z dużą ilością wody rano na pusty żołądek oraz wieczorem przed pójściem spać.

Ten domowy sposób nie jest jednak zalecany kobietom ciężarnym i osobom cierpiącym na niedrożność jelitową czy choroby krwi.

Otręby

Innym doskonałym źródłem błonnika są otręby. Nie tylko pomogą Ci zwalczyć zaparcia, ale także zadbają o odpowiednią częstotliwość wypróżnień i konsystencję stolca. Otręby możesz dodawać między innymi do:

  • ciast
  • zup
  • kremów
  • sałatek
  • koktajli
  • soków

Rumianek

Rumianek to roślina lecznicza o doskonałym działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Dzięki temu jest idealny dla osób cierpiących na uchyłkowatość czy zapalenie uchyłka jelita. Najlepiej jest przygotować herbatę rumiankową.

Składniki

  • 1 łyżka stołowa suszonych kwiatków rumianka
  • 1 szklanka wody

Sposób przygotowania

Zagotuj rumianek w wodzie i pozostaw na kilka minut. Pozostaw do ostygnięcia i dopiero wypij. Dla lepszego smaku możesz dodać miód, który również ma działanie odkażające i przeciwzapalne.

Mięta na jelita

Mięta jest rośliną o wielu zastosowaniach jeśli chodzi o dolegliwości trawienne i jelitowe. Napar z mięty pomoże Ci na przykład uporać się ze wzdęciami, bólem brzucha czy mdłościami.

Możesz pić nawet 3 szklanki dziennie tego niezwykle zdrowego napoju.

Składniki

  • 1 łyżka stołowa liści mięty
  • 1 szklanka wody

Sposób przygotowania

Przygotuj herbatę z liści mięty. Posłódź miodem lub stewią. Nie korzystaj z tego sposobu jeśli cierpisz na refluks.

Oregano

Ta aromatyczna przyprawa również ma działanie pomagające uporać się z infekcją w okrężnicy. Możesz dodawać oregano do swoich ulubionych potraw lub przygotować napar.

Składniki

  • 1 łyżka stołowa suszonego lub świeżego oregano
  • 1 szklanka wody

Tymianek dobry na jelita

Jest to niezwykłe źródło błonnika, co udowadnia, że nie tylko ziarna zbóż zapewniają zdrową dawkę tego składnika. Co więcej, tymianek ma właściwości przeciwbólowe, przeciwzapalne i rozluźniające.

Właśnie dlatego warto wypróbować go w walce z dolegliwościami jelita. Dodawaj tymianek do sałatek, zup, kremów czy sosów.

Kminek

Kminek to niezwykle aromatyczna przyprawa o działaniu przeciwzapalnym. Należy jednak stosować kminek z umiarem, ponieważ ma bardzo intensywny smak i w dodatku podnosi temperaturę ciała.

W przypadku zapalenia uchyłka kminek pomoże Ci złagodzić opuchliznę jelita.

Jabłka

Owoce te mogą pochwalić się całą gamą korzyści zdrowotnych. Nie tylko zawierają zarówno błonnik rozpuszczalny, jak i nierozpuszczalny, ale także dbają o zdrowie układu trawiennego i prawidłowe funkcjonowanie jelit.

Aby nie przeciążać jelita, osoby cierpiące na uchyłkowatość powinny jeść niewielkie kawałki jabłka bez skórki – surowe lub pieczone.

Koniecznie zobacz też artykuł: Zielone jabłka- 7 powodów dlaczego warto je jeść

Śliwki

Zarówno świeże, jak i suszone śliwki, są znane ze swojej właściwości zwalczania zaparć. Zapewniają dużą dawkę błonnika, są wiec zalecane osobom cierpiącym na zapalenie uchyłka jelita.

Śliwki poprawiają pracę jelit i sprawiają, że woda wchłaniana w jelitach pozytywnie wpływa na konsystencję stolca.

Czego unikać przy uchyłkowatości jelita lub zapaleniu uchyłka?

Istnieje lista produktów, których należy zdecydowanie unikać, jeśli cierpi się z powodu uchyłkowatości lub zapalenia uchyłka. Oto produkty, które warto wykluczyć z diety:

  • pełne ziarna zbóż
  • truskawki
  • prażona kukurydza
  • sezam
  • nasiona słonecznika
  • granat
  • czarne porzeczki
  • maliny
  • kawa
  • czekolada
  • napoje gazowane
  • przetwarzana żywność
  • rafinowane cukry i mąka

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *