Wczesna menopauza – co decyduje o tym, kiedy pojawiają się wcześniejsze objawy menopauzy?

Wczesna menopauza – co decyduje o tym, kiedy pojawiają się wcześniejsze objawy menopauzy?

Menopauza (klimakterium) to czas, w którym następuje koniec okresu płodności, a w organizmie kobiety zachodzi szereg zmian. Oznaką menopauzy są m.in. zaburzenia miesiączkowania czy gwałtowne uderzenia gorąca.

Menupauza – kiedy się pojawia?

Menopauza zazwyczaj występuje ok. 50. roku życia, a pierwsze objawy mogą pojawić się kilka lat wcześniej i utrzymywać się po zatrzymaniu miesiączkowania jeszcze przez kolejne lata. Natomiast o wczesnej menopauzie mówimy, jeśli przekwitanie rozpoczyna się w wieku 40-45 lat.

Wyróżniamy trzy etapy w okresie menopauzy:

  • etap premenopauzalny,
  • etap okołomenopauzalny,
  • etap postmenopauzalny.

Objawy są związane ze spadkiem stężenia estrogenów i progesteronu, jednak nie wszystkie wystąpią u każdej kobiety. Są panie, które łagodnie przechodzą ten czas. Gdyby nie zaburzenia miesiączkowania, nie zauważyłyby, że wchodzą w okres menopauzy.

Czas, kiedy kobieta zaczyna zauważać pierwsze zaburzenia miesiączkowania to okres premenopauzalny. Coraz częściej też widzi objawy związane z wchodzeniem w okres klimakterium jak np. miesiączki stają się nieregularne, cykle raz się wydłużają raz skracają.

Podsumwując objawy zauważalne w czasie menopauzy to:

  • uderzenia gorąca,
  • wzrost wagi mimo braku zmiany diety,
  • zaburzenia snu – z przewagą bezsenności,
  • ogólne uczucie zmęczenia,
  • wypadanie włosów,
  • zmiany skórne,
  • spadek libido,
  • atrofia pochwy,
  • nagłe intensywne pocenie się (w tym nocne poty),
  • rozdrażnienie, wahania nastrojów,
  • osteoporozę,
  • wzrost cholesterolu LDL.

Menupauza – objawy jak z nimi walczyć?

Wczesna menopauza – co decyduje o tym, kiedy pojawiają się wcześniejsze objawy menopauzy?

Kiedy objawy przekwitania są niezbyt mocno dokuczliwe – łagodzenie ich wiąże się z zastosowaniem farmakologicznych metod. Na rynku dostępne są preparaty z fitoestrogenami, które nie tylko łagodzą objawy fizyczne ale też poprawiają stan psychiczny kobiety. Niestety preparaty te wykazują słabe działanie i pomagają jedynie paniom przy niewielkich dolegliwościach.

Menupauza – jak długo trwają objawy?

Objawy, które kobiety w okresie menopauzy zgłaszają najczęściej są następujące: występowanie uderzeń gorąca, zlewnych potów oraz wzrost wagi i spadek libido.

Mogą one występować ok 5 lat przed i po menopauzie, a czas ich trwania i nasilenie jest różne.

U kobiet w okresie menopauzy występuje zmniejszone nawilżenie w pochwie co wiąże się z bolesnym współżyciem, a to skutkuje spadkiem libido – kobieta zaczyna unikać zbliżeń z partnerem.

Atrofia pochwy to dolegliwość, u której źródeł leży niedobór estrogenów, które odpowiadają między innymi za elastyczność i nawilżenie ścianek oraz odpowiednią ilość oraz skład flory bakteryjnej pochwy.

Brak równowagi we florze bakteryjnej prowadzi do częstszych infekcji okolic intymnych, a to przyspiesza pojawienie się atrofii pochwy. Ten przewlekły i postępujący stan chorobowy kojarzy się z kobietami w okresie menopauzy.

Atrofia pochwy dotyka około 50% kobiet po menopauzie.

Uderzenia gorąca i zlewne poty to kolejne objawy menopauzy, z którymi boryka się duża część kobiet. Szczególnie dokuczliwe bywają nocą, kiedy przychodząca nagle fala gorąca wybudza kobietę ze snu, a ta po takim incydencie długo nie może zasnąć. Takie powtarzające się sytuacje często prowadzą w konsekwencji do zaburzeń snu.

Menupauza a ostatnia miesiączka

Czas kiedy występuje ostatnia miesiączka w życiu kobiety to okres okołomenopauzalny. Warto tę sytuację odnotować, gdyż po niej – kobieta nie powinna już miesiączkować.

Należy pilnie skonsultować się z lekarzem w sytuacji gdy, minął rok od ostatniego krwawienia, a nagle pojawia się krwista wydzielina z dróg rodnych. Taki stan jest podstawą do dodatkowych badań. Wszystko po to, żeby dokładnie sprawdzić, a tym samym mieć pewność, że nic niepokojącego nie dzieje się w obrębie macicy.

Objawy klimakterium mogą również występować w okresie postmenopauzalnym . Kobieta już nie miesiączkuje, ale uderzenia gorąca, rozdrażnienie czy zmęczenie mogą nadal nieco utrudniać jej życie. Wyżej wymienione symptomy mogą pojawiać się nawet 5 lat po ostatniej miesiączce.

Depresja coraz częciej dotyka kobiet w okresie okołomenopauzalnym. Narażone są na nią w szczególności osoby, które wcześniej leczyły się farmakologicznie z powodu depresji. Jest to okres w życiu kobiety, kiedy następują też zmiany w życiu rodzinnym i zawodowym.

Stąd nie tylko zaburzenia hormonalne wpływają na spadek nastroju. Dodatkowo wzrost masy ciała, spadek libido, częste uczucie zmęczenia – to wszystko powoduje, że kobieta jest w gorszej kondycji psychicznej. Depresja w tym właśnie czasie mocno wpływa na jakość życia kobiety oraz jej funkcjonowanie.

Trzeba pamiętać, że leczenie depresji w okresie okołomenopauzalnym może wymagać nieco innego zestawu leków.

Menupauza jak postępować?

  • Zapisz datę ostatniej miesiączki, po jej wystapieniu nie powinnaś już więcej krwawić z dróg rodnych. Jeśli po roku od ostatniej miesiączki wystąpi krwawienie należy skonsultować się z lekarzem.
  • Rozważ konieczność konsultacji ze specjalistą – psychologiem, jeśli odczuwasz spadek nastroju, objawy depresji związane z okresem menopauzy.
  • Ulgę mogą przynieść preparaty z fitoestorgenami, jeśli objawy menopauzy są mało nasilone.
  • Hormonalna terapia zastępcza wskazana, po konsultacji z lekarzem, gdy objawy menopauzy są mocno nasilone, uniemożliwiające lub znacznie utrudniające normalne funkcjonowanie.
  • Ruszaj się! Zorganizowane zajęcia jak joga, pilates, fitness czy jazda na rowerze, spacery, nordic-walking pomogą zachować dobry nastrój i prawidłową masę ciała. Pamiętaj! Wybór aktywności fizycznej zależy od Twoich możliwości fizycznych i nie może zagrażać Twojemu zdrowiu. Każde wątpliwości związane z wyborem formy aktywności skonsultuj się z lekarzem.
  • Dbaj o prawidłową masę ciała. Twoja dieta powinna obfitować w warzywa, owoce, chudy nabiał i produkty pełnoziarniste.
  • Nie rezygnuj z pracy zawodowej ani kontaktów towarzyskich.
  • Szukaj wsparcia w grupach, fundacjach, stowarzyszeniach kobiet czy na forach internetowych, jeśli czujesz niepokój, lęk.

Menupauza a hormonalna terapia zastępcza (HTZ)

Zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), po konsultacji z lekarzem, stosowane jest przy bardzo nasilonych objawach występujących w menopauzie. Uzupełnianie niedoborów hormonów, głównie estrogenów, tak by utrzymywać je na stałym poziomie to hormonalna terapia zastępcza.

HTZ drogi podawania hormonów:

  • dopochwowa (żele aplikowane na śluzówkę pochwy),
  • domięśniowa (iniekcje),
  • przezskórna (plastry),
  • doustna (tabletki),
  • podskórna (implanty).

Wybór drogi podawania HTZ powinien zostać dobrany indywidualnie na podstawie wywiadu z pacjentką oraz uwzględniać wszelkie przeciwwskazania ze strony pozostałych układów
w organizmie.

Wśród głównych przeciwwskazań zastosowania HTZ wymienia się:

  • choroby nowotworowe
  • mięśniaki macicy
  • udar w wywiadzie
  • zakrzepicę żył głębokich
  • ostrą niewydolność wątroby
  • chorobę niedokrwienną serca
  • niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych

Hormonalna terapia zastępcza jest jedyną skuteczną formą niwelowania negatywnych skutków przekwitania.

HTZ powinien być stosowany w przypadku średnio i mocno nasilonych objawów ogólnych, spadku libido, zmian atroficznych sromu i pochwy oraz zaburzeń snu.

Wiadomo, że ta terapia nie jest obojętna dla organizmu, jednak aby podnieść komfort życia kobiecie, która ma bardzo częste i silne uderzeni gorąca czy znaczną atrofię pochwy, to warto rozważyć zastosowanie HTZ.

Menupauza – HTZ a ryzyko zachorowania na nowotwór

W Polsce mimo wszystko niewiele Pań decyduje się na HTZ. Główną przyczyną rezygnacji z terapii, jako konsekwencji zażywania hormonów, jest obawa przed wystąpieniem choroby nowotworowej.

Na dzień dzisiejszy prowadzone badania nie wykazują, aby hormonalna terapia zastępcza znacząco podnosiła ryzyko zachorowania na nowotwory.

Wykazuje się natomiast pozytywne działanie HTZ:

  • ochrona przed osteoporozą,
  • zmniejszone ryzyko występowania choroby wieńcowej,
  • narządy płciowe nie ulegają atrofii – śluzówka prawidłowo nawilżona,
  • korzystny wpływ na skórę,
  • mniejsze ryzyko wystąpienia depresji.

W okresie menopauzy ważne, aby kobieta miała wsparcie w rodzinie, dzieciach, partnerze. To dzięki ich wsparciu będzie jej  łatwiej przejść trudne momenty oraz zaakceptować zmieniające się ciało. Często, jeśli objawy klimakterium nie są bardzo nasilone, pomoc bliskich pozwala uniknąć stosowania leków.

Kiedy rozpoczyna się menopauza i jak długo trwa?

Menopauza jest okresem przejścia organizmu w stan starości. Proces ten zachodzi między 40. a 60. rokiem życia, a wiek w którym kobieta doświadcza menopauzy zależy od wielu czynników. Sporną kwestią pozostaje zagadnienie, czy proces starzenia przebiega na skutek menopauzy, czy jest odwrotnie, a starzenie się wywołuje menopauzę.

Kilka zdań wstępu o menopauzie

Klimakterium, czyli menopauza lub przekwitanie jest nieuchronnym okresem w życiu kobiety, w którym ustaje menstruacja, a kobieta nie może mieć już potomstwa. Jest to proces odwrotny do dojrzewania i wystąpienia u dziewcząt pierwszej miesiączki.

Dopiero w ostatnim stuleciu przekwitanie stało się sporym wyzwaniem medycznym, gdyż wydłużyła się średnia życia, a organizm nie radzi sobie samodzielnie z wyrównywaniem hormonów jajnikowych, których niedobór prowadzi do wielu dolegliwości.

You might be interested:  Przyczyny i objawy nowotworów gardła

Jeszcze na początku XX wieku średnia długość życia pań wynosiła 45-50 lat, a to mniej więcej ten wiek, w którym pojawia się menopauza (w Polsce statystycznie najczęściej w wieku 51 lat).

Oznacza to, że 100 czy 200 lat temu, bardzo niewiele pań dożywało tak sędziwego wieku, by zmagać się z konsekwencjami przekwitania.

„Menopauzę orzeka się, gdy krwawienie miesiączkowe nie nastąpiło przez 12 miesięcy, a kobieta nie produkuje już komórek jajowych.”– lekarska definicja menopauzy

Oprócz fizjologicznej menopauzy związanej z wiekiem, można wyróżnić również inny mechanizm jej powstawania. U pań, u których chirurgicznie usunięto macicę, a które nadal posiadają jajniki, menopauzą jest moment pozbawienia narządu i spadek produkcji hormonów. Może być to więc okres również przed 40 r.ż.

Menopauza – w jakim wieku się zaczyna?

O tym, kiedy kobieta wchodzi w okres przekwitania, decyduje wiele czynników genetycznych i środowiskowych.

Na podstawie badań genetycznych prawie 70 000 kobiet naukowcy z uniwersytetów w Exeter i Cambridge dowiedli, że różnice genetyczne mają związek z tym, iż u niektórych pań przekwitanie zachodzi wcześniej, a u innych później.

Według autorów badania, wiek menopauzy to w 50% kwestia genów, a w 50% czynników środowiskowych. W Polsce średni wiek przekwitania to 45-55 lat, ze szczytem w wieku 51 lat.

Ile trwa menopauza?

Okres ten dzieli się na cztery fazy: premenopauzalną, perimenopauzalną, okołomenopauzalną i postmenopauzalną. Przeciętne przekwitanie trwa około 7 lat, chociaż u niektórych pań może wydłużyć się nawet do 14 lat.

W tym czasie dochodzi do wielu zmian w organizmie kobiety, która stopniowo przestaje być płodna, zanika u niej miesiączka, cykl się zmienia, a organizm przygotowuje się do wyłączenia funkcji rozrodczych.

Po menopauzie nadchodzi okres postmenopauzalny, który trwa następnych kilka lat.

Wczesna menopauza – co decyduje o tym, kiedy pojawiają się wcześniejsze objawy menopauzy?

Objawy, czyli jak sprawdzić, czy to już menopauza?

  • Jednym z pierwszych objawów fazy premenopauzalnej (perimenopauza), na które w pierwszej kolejności zwraca się uwagę są: zmienność nastrojów, stany depresyjne i lękowe, problemy z koncentracją, mniej regularne cykle miesiączkowe o zmiennej obfitości, pomiędzy którymi mogą pojawiać się plamienia.
  • Do typowych objawów menopauzy należą: wahania hormonalne i związana z nią depresja, uczucie niepokoju, zaburzenia koncentracji, napady płaczu, przewlekłe zmęczenie, rozdrażnienie; świąd pochwy, suchość pochwy, ból podczas seksu; nietrzymanie moczu i oddawanie moczu z większą częstotliwością; bóle głowy i mięśni; uderzenia gorąca i pocenie się; kołatanie serca.
  • Ostatnia faza postmenopauzalna to czas, w którym organizm stopniowo przyzwyczaja się do zmian, jakie w nim zachodzą, a dolegliwości związane z niskim poziomem estrogenów powoli zanikają.

Zaburzenia menopauzy – zbyt wcześnie lub zbyt późno?

O przedwczesnej menopauzie mówimy, gdy wygasanie aktywności jajników zaczyna się przed czterdziestką, a miesiączkowanie ustaje.

Przedwczesna menopauza może pojawić się nawet w wieku 20 lat, albo wcześniej, choć to bardzo rzadkie zdarzenia, występujące w 10 przypadkach na 100 000.

Dla porównania: przedwczesna menopauza w wieku 30-39 lat dotyczy 76 pań na 100 000, a w wieku przed 40 r.ż. diagnozuje się ją u 1 na 100 kobiet.

Przyczyny przedwczesnego przekwitania w większości wciąż są nieznane. Najczęściej wspomina się o chorobach autoimmunologicznych, w których układ odpornościowy niszczy tkanki własnego organizmu – w takim przypadku może dojść do zaniku funkcjonowania jajników.

Do innych ważnych czynników zalicza się uwarunkowania genetyczne, zwłaszcza nieprawidłowość chromosomów X, a także choroby nowotworowe.

Przedwczesna menopauza może wynikać również z niebiologicznych przyczyn, zwłaszcza: chirurgicznego wycięcia macicy, usunięcia torbieli z jajników, usunięcia jajnika oraz leczenia onkologicznego: chemioterapii i radioterapii, jeżeli dotyczy obszaru miednicy małej.

O późnej menopauzie mówimy, gdy zachodzi po 60. roku życia. Organizm powinien przejść przekwitanie w odpowiednim wieku, a gdy okres ten się spóźnia, objawy w późnym wieku mogą być dotkliwe zarówno dla starszej pani, jak i otoczenia. Nie ma jednak w tym nic niepokojącego, a późna menopauza zależy przede wszystkim od czynników genetycznych, środowiskowych oraz stylu życia.

Jak sobie radzić z menopauzą?

Sposobów na złagodzenie objawów przekwitania jest wiele, począwszy od wprowadzenia zdrowego stylu życia, medytacji, aktywności fizycznej, poprzez stosowanie ziół i naparów zmniejszających objawy przekwitania np.

żeń-szeń, dzika róża, pluskwica groniasta, dziurawiec zwyczajny, łopian zwyczajny, arcydzięgiel chiński czy olej z wiesiołka, aż po stosowanie leków czy zastępczej terapii hormonalnej.

Nie zapominajmy również o uzupełnianiu niedoborów minerałów i witamin, szczególnie wapnia i witaminy D, by zapobiegać rozwojowi osteoporozy.

Źródła:

  1. Pap, „Wiek menopauzy zależy od genów” mp.pl ginekologia https://www.mp.pl/ginekologia/aktualnosci/128527,wiek-menopauzy-zalezy-od-genow

  2. Pap, „Po menopauzie kobiety starzeją się szybciej” mp.pl ginekologia https://www.mp.pl/ginekologia/aktualnosci/147295,po-menopauzie-kobiety-starzeja-sie-szybciej

  3. Redakcja Medonet, „Menopauza” medonet.pl http://www.medonet.pl/choroby-od-a-do-z/choroby-endokrynologiczne,menopauza–klimakterium—-pierwsze-objawy–w-jakim-wieku-,artykul,1721190.html

  4. Michał Bokiniec, „Menopauza”, Medycyna Rodzinna 2/2002, s. 73-75 http://www.czytelniamedyczna.pl/717,menopauza.html

  5. Barbara Grzechocińska, „Problemy okresu menopauzy. Możliwości terapii”, Medycyna Rodzinna 2/2004, s. 55-60 http://www.czytelniamedyczna.pl/512,problemy-okresu-menopauzy-mozliwosci-terapii.html

  6. Agnieszka Gryszczyńska, Bogna Gryszczyńska, Bogna Opala, Zdzisław Łowicki, „Zastosowanie roślin leczniczych w menopauzie. Cz. I.”, Postępy Fitoterapii 2/2012, s. 79-92 http://www.czytelniamedyczna.pl/4100,zastosowanie-roslin-leczniczych-w-menopauzie-cz-i.html

Menopauza i andropauza. Jakie badania hormonalne wykonać? – uPacjenta

Wczesna menopauza – co decyduje o tym, kiedy pojawiają się wcześniejsze objawy menopauzy?

Choć o menopauzie krążą już prawdziwe legendy, zagadnienie, jakim jest andropauza, wciąż dla wielu pozostaje tajemnicą. Jednym z powodów takiego stanu rzeczy najprawdopodobniej jest fakt, że nie dotyczy ona całej populacji mężczyzn, a ci których dotyka, często nie chcą o niej głośno mówić. Czym więc różnią się te dwa zjawiska i jak przeciwdziałać ich najbardziej uciążliwym objawom? Na te i inne pytania postaramy się odpowiedzieć w poniższym artykule.

Najprościej rzecz ujmując, menopauza to okres w życiu kobiety, w którym funkcje rozrodcze jej organizmu powoli ulegają wygaszaniu. Długość jej trwania, a także czas, w którym następuje jest indywidualny.

Można jednak uogólnić, że w przypadku całkowicie zdrowego organizmu jej początki przypadają między 44, a 56 rokiem życia.

Zazwyczaj klimakterium (inna nazwa menopauzy) trwa około czterech lat i towarzyszy mu kilka charakterystycznych symptomów. Należą do nich:

  • Uderzenie gorąca,
  • Ogólne osłabienie i zmęczenie,
  • Nocna potliwość,
  • Drażliwość,
  • Przybieranie na masie,
  • Spadek libido,
  • Podwyższona temperatura,
  • Problemy z pamięcią i koncentracją ,
  • Lekka depresja,
  • Nieregularne krwawienia.

Każda kobieta powinna zdawać sobie sprawę z tego, że po klimakterium jej organizm działa nieco inaczej niż wcześniej.

Najwcześniej zauważalną różnicą jest spadek metabolizmu, a co za tym idzie, przybieranie na wadze. Centymetry szczególnie chętnie odkładają się w okolicy brzucha, co dla wielu Pań jest sporym utrapieniem.

Warto mieć więc na uwadze odpowiednią dietę i zmniejszenie porcji spożywanego pożywienia, na rzecz częstszych posiłków.

Inną ważną kwestią są zmiany w obrębie narządów płciowych. Wiele kobiet narzeka na problemy związane z suchością pochwy, przez co są częściej narażone na wszelkie infekcje okolic intymnych.

Wiąże się to także ze zwężeniem wejścia do pochwy, bolesnymi stosunkami, a nawet anorgazmią, wskutek czego wiele pań całkowicie zniechęca się i rezygnuje ze współżycia.

Bywa, że objawy te powodują wstyd, przez który kobiety odsuwają się od swoich partnerów, napędzając tym samym poczucie niskiej samooceny i depresję.

W aptekach znajdziesz wiele leków i preparatów ziołowych, których zadaniem jest minimalizowanie objawów menopauzy. Możemy podzielić je na te naturalne, których skład opiera się na ziołach, oraz na hormonalne, które zawierają hormony i są wydawane wyłącznie na receptę.

Należy jednak pamiętać, że każdy organizm będzie potrzebował innej dawki substancji łagodzących, dlatego przed ich stosowaniem najlepiej będzie skonsultować się z lekarzem.

Niezastąpione okażą się także dieta bogata w witaminy, aktywność fizyczna i odrzucenie niezdrowych nawyków, takich jak palenie papierosów.

Andropauza definiowana jest jako okres w życiu mężczyzny zapowiadający zbliżające się wejście w okres starości.

Zazwyczaj jej objawy pojawiają się po pięćdziesiątym roku życia i są łączone z obniżającym się poziomem testosteronu w organizmie.

Przypadłość ta nie dotyczy wszystkich mężczyzn, dlatego termin ten nie jest tak dobrze znany, jak menopauza u kobiet. Można podejrzewać, że mamy do czynienia z andropauzą, gdy pojawią się:

  • Zaburzenia snu,
  • Zaburzenia apetytu,
  • Problemy z erekcją i/lub spadek libido,
  • Zmniejszenie masy mięśniowej i zwiększenie ilości tkanki tłuszczowej,
  • Nadciśnienie tętnicze,
  • Uderzenia gorąca i nadmierna potliwość,
  • Zwiększona drażliwość i ogólne rozdrażnienie.
You might be interested:  Chrzęstniak – objawy, rozpoznanie, leczenie

Lekarze przede wszystkim obserwują spadek testosteronu, hormonu wzrostu, melatoniny i estradiolu w organizmach swoich pacjentów w okresie andropauzy.

Warto pamiętać, że choć wielu panów cierpi na spadek libido, nie oznacza to, że tracą oni zdolność do reprodukcji, która jest możliwa właściwie do końca życia mężczyzny.

W trakcie trwania i po okresie andropauzy wskazane jest też dbanie o dietę oraz aktywność fizyczną, ponieważ organizm w tym czasie ma skłonność do magazynowania tłuszczu, co czasem prowadzi do stanów przedcukrzycowych.

Z pewnością pomocne okażą się naturalne suplementy, takie jak maca, cynk, selen czy korzeń pokrzywy, które nie tylko działają przeciwstarzeniowo, ale i wspomagają funkcje seksualne. Jeśli objawy są jednak bardzo uciążliwe, lekarz może wystawić receptę na leki hormonalne, zawierające w sobie testosteron. Ten rodzaj terapii niesie za sobą duże ryzyko skutków ubocznych, dlatego koniecznym jest, by pacjent był pod stałą opieką specjalisty.

To, jak nasz organizm będzie reagował na symptomy przekwitania, jest w dużej mierze zależne od poziomu hormonów, które się w nim znajdują. Przed wizytą u lekarza warto wykonać wstępne badania krwi, by ułatwić specjaliście diagnozę i przepisanie ewentualnych medykamentów.

Kobiety powinny przede wszystkim sprawdzić poziom TSH, FSH, LH, estradiolu, prolektyny, DHEA-SO4, testosteronu i SHBG. Nie zaszkodzi także klasyczna morfologia i zmierzenie poziomu glukozy oraz mocznika we krwi.

W przypadku mężczyzn ważny będzie poziom testosteronu, homocysteiny, PSA, CRP, THS, Lipodogram, a także OB i elektrolity.

W ofercie uPacjenta znajdują się specjalistyczne pakiety zaprojektowane z myślą o osobach starszych i zbliżających się do okresu przekwitania. Decydując się na wykupienie pakietu pacjent ma pewność, że przebadane zostaną wszystkie niezbędne dla prawidłowej diagnozy wskaźniki. By zamówić pakiet wraz z pobraniem, wystarczy wejść na stronę i wybrać interesujący nas zestaw badań.

Menopauza (klimakterium): jakie są pierwsze objawy przekwitania? Sprawdź, czym jest i ile trwa menopauza?

Menopauza jest naturalnym etapem w życiu każdej kobiety. Dotyka ona kobiety pomiędzy 45. a 55. rokiem życia. absolutimages [istockphoto.

com]

Menopauza, nazywana również klimakterium i przekwitaniem, jest etapem biologicznym występującym u kobiet pomiędzy zdolnością do prokreacji a etapem starzenia się. Menopauza to także pojęcie określające ostatnią miesiączkę. Bezpośrednim następstwem przekwitania jest spadek estrogenów i bezpłodność.

Charakterystyczne objawy menopauzy to: uderzenia gorąca, nocne poty, zmiany nastroju, bezsenność, suchość i świąd skóry, niekontrolowane tycie, kołatanie serca i spadek libido. Menopauza zwykle dotyka kobiety pomiędzy 45. a 55. rokiem życia.

O przedwczesnej menopauzie można mówić wówczas, gdy zachodzi ona u kobiet poniżej 40. roku życia. Leczenie menopauzy polega przede wszystkim na łagodzeniu dotkliwości objawów. W tym celu stosuje się m.in. środki hormonalne.

Menopauza (też: przekwitanie, klimakterium) to medyczne pojęcie, określające ostatnią miesiączkę w życiu kobiety. Innymi słowy, menopauza jest naturalnym etapem biologicznym w życiu każdej kobiety, występującym pomiędzy okresem prokreacji a etapem starzenia się.

Przekwitanie to także bezpośrednie następstwo wielu zmian, które rozpoczynają się w organizmie kobiety kilka lat przed całkowitym zanikiem menstruacji. Etap to tzw.

okres premenopauzalny, który charakteryzuje się stopniowym wygasaniem czynności hormonalnej jajników i postępującym zmniejszaniem się aktywności pęcherzyków jajnikowych.

W trakcie okresu poprzedzającego klimakterium dochodzi do zahamowania jajeczkowania, osłabienia czynności ciałka żółtego i niedoboru progesteronu, co ma bezpośrednie odzwierciedlenie w redukcji płodności u kobiet. Z czasem liczba cykli owulacyjnych spada, by w końcu całkowicie zaniknąć. Co ważne, premenopauza poprzedza menopauzę (ostatnią miesiączkę) o ok. 4-6 lat.

Menopauza – wiek

Jednym z pytań, które budzi najwięcej wątpliwości jest pytanie o to, kiedy zaczyna się menopauza. Wbrew pozorom odpowiedź na tak zadane pytanie, nie jest oczywista, a to dlatego, że każda kobieta okres przekwitania przechodzi w inny sposób i z innymi objawami towarzyszącymi.

W 90% przypadków menopauza pierwsze objawy daje pomiędzy 45. a 55. rokiem życia. Istnieją jednak obiektywne i subiektywne czynniki, które mogą tę cezurę czasową przesunąć o kilka lat. Mowa tu m.in.

o paleniu papierosów, przyjmowaniu tabletek antykoncepcyjnych, a także przebytym zabiegu usunięcia jajnika.

Biorąc pod uwagę kliniczny aspekt menopauzy to, przypada ona na pierwszy dzień po zakończeniu ostatniej miesiączki. Przy czym diagnozę o klimakterium można postawić dopiero wówczas, gdy kobieta nie miała menstruacji przez 12 miesięcy.

Czas ten pozwala określić, że u kobiety doszło do całkowitego wygaszenia czynności hormonalnej jajników, a co za tym idzie – do ustania płodności. W bardziej potocznym rozumieniu menopauzą określa się etap, w którym pojawiają się objawy charakterystyczne dla okresu premenopauzalnego.

Wówczas, gdy przyjmiemy taką perspektywę, to menopauza może trwać nawet kilka lat.

Opracowanie własne

Jakie objawy świadcza o menopauzie?

Menopauza w potocznym rozumieniu obejmuje zarówno etap pre-, jak i pomeopauzalny. Okres przekwitania jest szczególny w życiu każdej kobiety i wiąże się on z biologicznymi i psychicznymi przeobrażeniami.

Pierwszym objawem menopauzy są zaburzenia cyklu miesiączkowego, które mogą przyjmować różną postać. Zwykle rozpoczynają się one od skrócenia menstruacji średnio o trzy dni.

Wśród innych charakterystycznych objawów menopauzy można wymienić:

  • Zaburzenia termoregulacyjne: uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, nerwowość, przygnębienie, depresję, zawroty głowy, kołatanie serca, bóle stawowo-mięśniowe i ogólne osłabienie organizmu.
  • Zaburzenia w funkcjonowaniu układu płciowo-moczowego: suchość pochwy, nawracające infekcje dróg moczowych, obniżenie narządów płciowych (niekiedy nawet wypadanie macicy), nietrzymanie moczu (zarówno wysiłkowe, jak i naglące).
  • Zaburzenia libido, przyjmujące formę osłabienia zainteresowania odbywaniem stosunków płciowych, a także niemożności osiągnięcia orgazmu.
  • Zmiany w tkance łącznej: obniżenie aktywności gruczołów potowych i łojowych, wypadanie włosów, bóle kostno-stawowe, powstawanie zmarszczek, pogrubienie naskórka.
  • Osteoporoza pomenopauzalna, której bezpośrednią przyczyną jest spadek estrogenów.
  • Zaburzenia psychiczne: nagłe zmiany nastroju, trudności w radzeniu sobie ze stresem, stany przygnębienia, rozdrażnienie, nerwowość, pogorszenie pamięci.

Przebieg menopauzy uzależniony jest od tzw. chorób towarzyszących przekwitaniu. Mowa tu w szczególności o:

  • Zaburzeniach metabolicznych np. wzroście stężenia cholesterolu we krwi, insulinoodporności, cukrzycy typu 2, upośledzonej tolerancji glukozy.
  • Otyłości — zarówno w okresie przed-, jak i pomenopauzalnym zmienia się rozkład tkanki tłuszczowej, która gromadzi się przede wszystkim w obrębie piersi i brzucha.
  • Chorobach sercowo-naczyniowych: miażdżycy, chorobie wieńcowej, nadciśnieniu tętniczym, chorobie zakrzepowo-zatorowej.
  • Nowotworach: raku sutka, raku płuca, raku szyjki macicy, raku żołądka, raku jajnika i raku trzonu macicy.

Wskazaniem do wykonania badania FSH są m.in. zaburzenia miesiączkowania, problemy z płodnością, a także podejrzenie dysfunkcji układu rozrodczego.

Badanie to polega na pomiarze stężenia hormonu folikulotropowego, który wytwarzany jest przez przysadkę mózgową zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.

Hormon ten pełni w organizmie wiele rozmaitych funkcji, a poziom jego wydzielania uzależniony jest przede wszystkim od wieku i płci. FSH u kobiet odpowiada za syntezę estrogenów, wytwarzanie progesteronu i dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych.

Natomiast u mężczyzn ten sam hormon ma duży wpływ na produkcję i syntezę testosteronu. W celu zbadania stężenia hormonu folikulotropowego pobiera się krew z żyły łokciowej (opcjonalnie można również przeprowadzić badanie na próbce moczu).

Normy FSH u kobiet (są one zależne od fazy cyklu miesiączkowego):

  • Faza folikularna – >12 IU/l
  • Jajeczkowanie – 20-90 IU/l
  • Faza lutealna – >10 IU/l
  • Menopauza – 40-250 IU/l
  • Ciąża – >1 IU/l

Normy FSH u mężczyzn:

ż

Menopauza a ciąża

Wiele kobiet zupełnie niesłusznie uważa, że pierwsze symptomy menopauzy są równoznaczne z niemożnością zajścia w ciąże. Tymczasem stopniowe wygaszanie czynności jajników nie jest równoznaczne z natychmiastową niepłodnością.

Co prawda, kobietom, które weszły w fazę premenopauzalną znacznie trudniej jest zajść w ciążę, aniżeli kobietom w wieku rozrodczym. W przeważającej większości przypadków menopauza dotyka kobiety pomiędzy 45. a 55. rokiem życia.

Ginekolodzy są zgodni co do tego, że nie jest to najlepszy czas na planowanie ciąży z uwagi na duże ryzyko wad wrodzonych płodu.

9 przyczyn uderzeń gorąca niezwiązanych z menopauzą. Na jaki…

Leczenie menopauzy jest niemożliwe, jednakże na rynku farmaceutycznym istnieją środki, które mogą opóźnić wygaszenie czynności jajników.

Mimo że cudowny lek na menopauzę nie istnieje, to z powodzeniem można zastosować preparaty, które nie tylko opóźnią proces przekwitania, ale również złagodzą dotkliwość objawów. Stosunkowo dużą popularnością cieszy się terapia estrogenowo-progestagenowa, która obecnie budzi wiele kontrowersji.

Tego typu terapii nie można podawać bez wyraźnych pobudek medycznych, ponieważ wiąże się ona z dużym ryzykiem powikłań (m.in. raka sutka czy chorób układu krążenia).

You might be interested:  Częste bóle brzucha – przyczyny nawracającego, ciągłego bólu brzucha

Przedwczesna menopauza to, innymi słowy, wygaszanie czynności jajników, zachodzące przed typowym wiekiem fizjologicznym (przed 40. rokiem życia). Do rozpoznania tego typu przypadłości zazwyczaj dochodzi podczas rutynowych badań kobiet, które zgłaszają się do lekarza z problemami zajściem w ciążę.

Pierwszym symptomem przedwczesnej menopauzy jest wtórny brak miesiączki. Przyczyną klimakterium przed 40. rokiem życia mogą być czynniki genetyczne (np. zespół Tunera). Dużą rolę przypisuje się również czynnikom autoimmunologicznym i enzymatycznym.

Leczenie przedwczesnej menopauzy jest bardzo trudne, jednakże znane są przypadki kobiet, którym przywrócono czynność jajników.

Niesłusznie uważa się, że przekwitanie w ogóle nie dotyka mężczyzn. Męski odpowiednik menopauzy nazywany jest andropauzą. Zjawisko to jest bezpośrednio związane ze spadkiem testosteronu.

Pierwsze objawy przekwitania u mężczyzn można zaobserwować już po 45. roku życia. Przy czym przypadłość ta nie dotyka w równym stopniu każdego mężczyznę. Andropauza może dawać kilka objawów.

Do najbardziej charakterystycznych należą:

  • Zaburzenia erekcji prowadzące nawet do impotencji.
  • Spadek wydolności fizycznej organizmu.
  • Spadek odporności, objawiający się częstszym łapaniem różnego typu infekcji.
  • Zaburzenia snu.
  • Uderzenia gorąca.
  • Odkładanie się tłuszczu na brzuchu.
  • Problemy z pamięcią i koncentracją.
  • Drażliwość, nerwowość i tzw. huśtawka nastrojów.

Źródła:

  1. Pertyński T., Stachowiak G., Menopauza – fakty i kontrowersje. Endokrynologia Polska. 2017; 57: 525-534.
  2. Bodera P., Poznański S., Dobrzański P.: Menopauza – fizjologiczny okres w życiu kobiety. Przewodnik Lekarza. 2005; 8: 74-77.

Jak zmienia się skóra w czasie menopauzy?

Menopauza a wiek. W jakim wieku pierwsze objawy?

Określenie terminu ostatniej miesiączki i początku okresu przekwitania to jak wróżenie z kart. To, kiedy nadejdzie ten trudny dla kobiety czas, jest sprawą bardzo indywidualną, uwarunkowaną nie tylko genetycznie, ale także społecznie. Warto więc obserwować swój organizm, żeby nie przegapić pierwszych objawów menopauzy.

Każda kobieta chciałaby poznać odpowiedź na pytanie: „W jakim wieku przechodzi się menopauzę”. Niestety nie ma tu jednoznacznej odpowiedzi, bo to, kiedy zaczyna się menopauza zależy od wielu czynników.

Według Światowej Organizacji Zdrowia za menopauzę uznaje się stan, w którym od ostatniego krwawienia miesięcznego upłynęło 12 miesięcy, a brak miesiączki nie jest spowodowany żadną przyczyną chorobową.

To, kiedy nadejdzie ostatnia miesiączka jest dla kobiety sprawą bardzo indywidualną.

Kiedy zaczyna się menopauza?

Z najnowszego raportu „Polki 50 plus” przygotowanego przez Fundację MSD dla Zdrowia Kobiet wynika, że wiek, w którym występuje menopauza u kobiet z kręgu kultury zachodniej to średnio 50 lat, choć obserwuje się różnice pomiędzy poszczególnymi krajami. Polki na przykład w porównaniu ze Słowenkami i Francuzkami przechodzą menopauzę o rok wcześniej.

Obecnie przyjmuje się, iż Polki wchodzą w okres klimakterium przeciętnie między 48. a 52. rokiem życia, choć badania wykonane na populacji mieszkanek Wielkopolski określiły ten wiek na ok. 49 lat. Z innych badań wynika, że u około 1 procenta Polek menopauza wystąpi w 40. roku życia, u 10 procent kobiet do 46. roku życia, a u 90 procent do 55 roku życia.

Dla porównania badania przeprowadzone w Wielkiej Brytanii określają ten wiek na 50 lat i 8 miesięcy, a badania amerykańskie przeprowadzone na populacji mieszkanek stanu Massachusetts – na 51 lat i 3 miesiące.

Menopauza – w jakim wieku pierwsze objawy?

Na to, w jakim wieku pojawią się pierwsze objawy menopauzy, oprócz czynników geograficznych i klimatycznych, wpływ mają także:

  • czynniki socjoekonomiczne,
  • dziedziczne (jest związek między wiekiem menopauzy u kobiet i ich matek; im wcześniej przekwitanie wystąpiło u matki, tym mniejsza jest rezerwa jajnikowa u jej córki w wieku 35-49 lat),
  • stosowanie leków obniżających poziom estrogenów,
  • nałogi, w tym palenie papierosów, picie alkoholu,
  • utrata jajnika w młodym wieku,
  • przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Autorzy raportu „Polki 50 plus” przekonują, że choć dotychczas uważano, iż wiek pojawienia się pierwszej miesiączki miał wpływ na wcześniejsze lub późniejsze wystąpienie menopauzy, teoria ta nie do końca została potwierdzona przez badania.

Kiedy zaczyna się menopauza – zrób test

O ile nie można określić do przodu dokładnej daty wkroczenia w menopauzę, o tyle możliwe  jest potwierdzenie istniejącej menopauzy za pomocą testu podobnego do testu ciążowego. Test sprawdza poziom hormonu folikulotropowego (FSH) w moczu, który w jest podwyższony w okresie przekwitania.

Test wykazuje 99-procentową skuteczność, trzeba jednak pamiętać, że wynik może być niewiarygodny, jeśli kobieta przyjmuje hormonalne środki antykoncepcyjne lub jest poddawana innej hormonalnej terapii. Uzyskanie pozytywnego wyniku (dwie kreski) jest sygnałem, że kobieta weszła w okres klimakterium.

Objawy menopauzy w wieku 50 lat

Warto też obserwować zmiany, jakie zachodzą w organizmie. Okazuje się, że na 6-12 miesięcy przed menopauzą u większości kobiet pojawiają się uderzenia gorąca i nocne poty (u niektórych zanikają 2-3 lata po menopauzie, ale u 60-80 proc, pacjentek utrzymują się także po menopauzie).

Sygnałem, że organizm przygotowuje się do menopauzy jest też skracanie się cyklu miesiączkowego. Wahania hormonalne sprawiają, że między miesiączkami mogą pojawić się plamienia. Zaburzona jest płodność i nasilone są objawy napięcia przedmiesiączkowego, takie jak obrzęk i silne bóle piersi, bóle w podbrzuszu i pleców, obrzęki i bóle kończyn dolnych.

Inne charakterystyczne dla tego okresu objawy to:

  • zaburzenia somatyczne (zawroty i bóle głowy, parestezje)
  • zaburzenia psychiczne (nadpobudliwość, obniżenie nastroju, labilność emocjonalna)
  • zmiany zanikowe w obrębie błon śluzowych macicy i pochwy
  • zwiększone ciśnienie krwi
  • ogólny stan zmęczenia
  • przyrost tkanki tłuszczowej  
  • osłabienie libido
  • suchość pochwy i skłonność do infekcji intymnych
  • nietrzymanie moczu
  • dysfunkcje seksualne
  • pogrubienie głosu
  • rozwój nadmiernego owłosienia
  • częste zaparcia i wzdęcia
  • wzrost stężenia cholesterolu we krwi

Menopauza w wieku 30 lat

Czasami zdarza się, że przekwitanie przychodzi zbyt wcześnie, występuje wtedy tzw. przedwczesna menopauza, w czasie, kiedy kobieta powinna być u szczytu zdolności reprodukcyjnych.

 To dla kobiety ogromny szok, kiedy następuje menopauza w wieku 18 lat, a nawet wtedy, gdy zdarza się menopauza w okolicach 30-stki. Z badań wynika, że klimakterium występuje u jednej kobiety na 100 pań przed 40.

rokiem życia i u jednej na tysiąc kobiet przed 30. rokiem życia.

Do tej pory nie udało się jeszcze ustalić jednej przyczyny przedwczesnej menopauzy. Wiadomo jednak, że ryzyko wzrasta u kobiet, które miały takie przypadki w bliskiej rodzinie, a także gdy kobieta jest narażona na silny i długotrwały stres, pali papierosy i niezdrowo się odżywia.

Przedwczesne klimakterium może być wynikiem choroby nowotworowej jajników i metod jej leczenia, czyli radioterapii i chemioterapii. Podobny efekt daje usunięcie macicy oraz usunięcie jajników. Menopauza w wieku 30 lat może się pojawić, gdy kobieta choruje na:

  • chorobę Hashimoto
  • chorobę Addisona
  • cukrzycę
  • celiakię
  • bielactwo
  • niedokrwistość złośliwą
  • reumatoidalne zapalenie stawów
  • toczeń rumieniowaty układowy
  • miastenię

Przedwczesna menopauza ma podobny przebieg do tej klasycznej, która pojawia się w swoim czasie, choć objawy nie są tak silne, nie zawsze pojawiają się także symptomy zapowiadające wcześniejsze przekwitanie, takie jak uderzenia gorąca.

Menopauza a ciąża

Wiele kobiet zastanawia się, czy podczas menopauzy można zajść w ciąże. Nieregularne cykle i wahania hormonalne na początku przekwitania sprawiają, że jest to możliwe.

Kontrola płodności w tym okresie jest szczególnie trudna, dlatego kobiety aktywne seksualnie nie powinny zapominać o antykoncepcji. Dojrzałym paniom w doborze odpowiedniej metody zapobiegania ciąży pomóc może lekarz.

Popularne są wkładki domaciczne, zastrzyki czy implanty.

Czasem pierwsze objawy menopauzy mogą być mylone z objawami ciąży. W takiej sytuacji nie warto zwlekać – zaleca się wykonanie tekstu ciążowego lub badania poziomu hormonów, które zleci specjalista. Do lekarza warto się zresztą wybrać nie tylko w tym celu. Objawy menopauzy złagodzić może bowiem dobra przez niego hormonalna terapia zastępcza.

Czytaj także: 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *