Zwyrodnienie stawów – przyczyny, objawy, leczenie, operacja

Zwyrodnienie stawów – przyczyny, objawy, leczenie, operacja

Przez długi czas uważano, że artroza nie ma podłoża dziedzicznego. Jednak niedawne badania podważają tę tezę, wskazując, że rozwój zwyrodnienia stawów może mieć związek z obciążeniem genetycznym. W przypadku, kiedy ktoś z rodziny chorował na artrozę, jest duże prawdopodobieństwo, że młodsze pokolenie również będzie na nią cierpieć. Wiąże się to z genetyczną budową kolagenu oraz przemianami metabolicznymi występującymi w chrząstce stawowej. Zmiany te są uwarunkowane genetycznie. 

Jakie są przyczyny zwyrodnienia stawów?

Zwyrodnienie stawów ma różne przyczyny, np.:

  • zmiany zwyrodnieniowe postępujące z wiekiem,
  • urazy,
  • przeciążanie stawów poprzez jednostronne obciążenie ciała i na skutek uprawiania sportu,
  • deformacje,
  • złe ustawienie kości po wypadkach lub operacjach,
  • zaburzenia procesu syntezy proteoglikanów,
  • choroby zakaźne i ogólnoustrojowe,
  • brak ruchu,
  • wadliwa ruchliwość,
  • czynniki genetyczne lub hormonalne,
  • siedzący tryb życia.

Artroza charakteryzuje się postacią przewlekłą z typowymi okresami zaostrzeń i remisji. Głównym powodem choroby jest postępująca utrata chrząstki stawowej z jej niedostateczną odbudową. Utrata dotyczy także warstwy podchrzęstnej i macierzy otaczającej komórki chrząstki. Schorzenie może dotknąć jednego bądź wielu stawów. Najczęściej jest to:

  • zwyrodnienie stawu kolanowego,
  • zwyrodnienie stawu biodrowego,
  • zwyrodnienie kręgosłupa.

Przebieg choroby

Zazwyczaj przebieg choroby zwyrodnienia stawów jest powolny. Pierwszy etap cechuje się niewielkimi zmianami chrząstki stawowej, obejmującymi włóknienie powierzchni, pękanie i powstawanie w niej szczelin. W organizmie rośnie zawartość wody, a zmniejsza się ilość białka.

W dalszej kolejności chrząstka ulega ścieraniu do momentu całkowitego odsłonięcia powierzchni stawowych. Natomiast warstwa podchrzęstna robi się grubsza i tworzą się w niej torbiele. Ból, który wiąże się z artrozą, jest wynikiem szorstkiej powierzchni stawowej i w konsekwencji ocierania się stawów.

Ostatecznie przy artrozie dochodzi do tworzenia się osteofitów (narośli kostnych) oraz zapalenia błony maziowej stawu i zwłóknienia torebki stawowej.

Zwyrodnienie stawów – objawy

Do głównych objawów artrozy zalicza się ból stawów oraz ograniczenia funkcji ruchowych. Często występują także deformacje okolic stawów. Artroza kojarzy się głównie z seniorami.

Faktycznie, to ta grupa wiekowa najczęściej cierpi na zwyrodnienie stawów, jednak jak dowodzi praktyka, choroba dotyka także osoby dużo młodsze. Nierzadko można się spotkać z pacjentami ok. 40. roku życia, którzy cierpią na artrozę.

Choroba znacznie częściej dotyka kobiet niż mężczyzn. 

Zwyrodnienie stawów – jakie badania wykonać?

W celu rozpoznania choroby należy zdiagnozować objawy kliniczne. W przypadku wątpliwości związanych z nietypowym przebiegiem choroby, warto wykonać RTG chorego stawu. Po zdiagnozowaniu artrozy należy przejść do leczenia, które opiera się na trzech fundamentach: leczeniu niefarmakologicznym, leczeniu farmakologicznym i leczeniu zabiegowym. 

Jak leczyć zwyrodnienie stawów?

  1. Leczenie niefarmakologiczne – opiera się na redukcji masy ciała u osób z nadwagą. Aby nie przeciążyć organizmu, można zacząć od półgodzinnych codziennych spacerów w szybkim tempie. Dodatkowo, przy tej formie leczenia, warto skorzystać z fizjoterapii, a dokładnie kinezyterapii, która umożliwia zachowanie zakresu ruchów w stawie, prawidłowej siły mięśniowej oraz zmniejszenie bólu. Wsparciem dla chorych na artrozę niejednokrotnie są przyrządy ortopedyczne, takie jak kule, laski, wkładki, ortezy i obuwie sportowe. Dzięki leczeniu niefarmakologicznym można zmniejszyć ilość zażywanych leków przeciwbólowych. Co więcej, redukcja nieprawidłowego obciążenia chorego stawu spowalnia rozwój artrozy. 
  2. Leczenie farmakologiczne – dobranie leków na zwyrodnienie stawów wiąże się z nasileniem dolegliwości bólowych. Pacjenci chorzy na artrozę stosują paracetamol, niesteroidowe leki przeciwzapalne czy opioidy. Z kolei mniejszy ból można złagodzić preparatami w formie maści czy żelu. W okresie zaostrzeń choroby podaje się glikokortykosteroidy, a kiedy leki przeciwbólowe okazują się nieskuteczne, można sięgnąć po kwas hialuronowy. 
  3. Leczenie zabiegowe – w przypadku artrozy najczęściej wykonuje się takie zabiegi, jak artroskopia i endoprotezoplastyka. Artroskopia polega na mechanicznym oczyszczeniu stawu bądź płukaniu go solą fizjologiczną. Z kolei endoprotezoplastyka to wymiana stawu kolanowego lub biodrowego na tytanową protezę. 

Obecnie na całym świecie prowadzone są badania kliniczne mające na celu poszukiwanie nowych możliwości terapeutycznych. Centrum Medyczne Synexus również prowadzi badania adresowane do osób cierpiących z powodu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego i/lub biodrowego.

Jak zatrzymać zwyrodnienie stawów?

W przypadku leczenia choroby zwyrodnienia stawów bardzo istotne jest to, żeby oprócz leczenia farmakologicznego i zabiegów medycznych z zaangażowaniem podejść do minimalizowania objawów choroby. Aktywność pacjenta oraz jego chęć leczenia mogą w znacznym stopniu zatrzymać zwyrodnienie stawów. Co zrobić, aby zmniejszyć objawy choroby?

  • Żyć zgodnie z dewizą „sport to zdrowie!” – często brak odpowiedniej ilości ruchu stanowi główną przyczynę zwyrodnienia stawów. Na szczęście zmiana trybu życia i powzięcie aktywności fizycznej może zmniejszyć postępowanie choroby. W tym celu warto wykonywać takie czynności, jak: szybki marsz, joga, bieganie, pływanie i taniec. Uprawianie sportu sprawia, że w stawach wydziela się płyn, który chroni przed nieuniknionym tarciem chrząstek, a dodatkowo wzmacnia i odżywia stawy. Ruch sprawia, że płyn stawowy bogaci się o składniki mineralne, wykorzystywane do regeneracji chrząstek. Należy jednak pamiętać, że sport powinno uprawiać się z głową, tak by nie doprowadzić do przeciążenia organizmu i kontuzji. W przypadku artrozy bardzo istotne jest to, żeby każde ćwiczenie wykonywać na obie strony.
  • Trzymać się odpowiedniej diety – przy artrozie duże znaczenie ma także dieta. Jadłospis chorego powinien bazować na produktach bogatych w kwasy omega-3, białko oraz antyoksydanty. Warto spożywać m.in.: warzywa i owoce, ryby morskie, nabiał, strączki, migdały, kiełki, przyprawy o działaniu przeciwzapalnym, takie jak kurkuma i bazylia. Odradza się wybierania potraw dostarczających organizmowi nadmiar tłuszczów nasyconych. Czynnikiem wpływającym na zwyrodnienie stawów jest także otyłość, dlatego osoby cierpiące na nadwagę powinny znacznie ograniczyć ilość spożywanych kalorii, a także zadbać o zbilansowaną dietę. 
  • Stosować leki zmniejszające stan zapalny – wśród leków, które można kupić bez recepty, są żele, maści i plastry łagodzące ból oraz zmniejszające stan zapalny. 
  • Uczęszczać na rehabilitację – przy chorobie zwyrodnienia stawów zaleca się rehabilitację, która może przynieść pacjentowi ulgę w bólu, a także zredukować zanik mięśni oraz wspomóc odżywienie i ukrwienie tkanek. Rehabilitacja to także odpowiedź na pytanie, jak zatrzymać zwyrodnienie stawów. W tym celu szczególnie dobrze sprawdzają się zabiegi naświetlania specjalistycznymi lampami oraz ciepłe okłady, np. żelowe, które znacznie wspomagają poprawę elastyczności mięśni przy jednoczesnym zmniejszeniu ich bólu i sztywności. 

Czy da się wyleczyć artrozę?

Niestety, artrozy nie da się wyleczyć, ponieważ wiąże się z chronicznym zapaleniem stawów. Można jedynie zmniejszyć objawy choroby, tak by móc w jak najlepszej formie korzystać z życia.

Zatem jak chociaż w pewnym stopniu zatrzymać zwyrodnienie stawów? W tym celu należy zdiagnozować chorobę u specjalisty, powziąć leczenie farmakologiczne oraz stosować się do zaleceń leczenia niefarmakologicznego.

Zwyrodnienie stawów – diagnoza, leczenie

Zwyrodnienie stawów to przewlekła choroba, która dotyka milionów ludzi na całym świecie. Występuje w momencie, gdy warstwa ochronna kości, czyli chrząstka, uszkadza się, a organizm nie jest w stanie naprawić tych uszkodzeń. Może dotyczyć każdego stawu w naszym organizmie, jednak najczęściej dotyczy: kolana, biodra, stawów rąk oraz kręgosłupa.

W dzisiejszych czasach możemy skutecznie ograniczać objawy choroby, pozwalając pacjentowi na życie bez bólu, z dobrą funkcją uszkodzonego stawu. Zwyrodnienie stawów nie jest już więc takim problemem, jak jeszcze kilkanaście lat temu.

Zwyrodnienie stawów – objawy

Do objawów choroby zwyrodnieniowej, które rozwijają się bardzo powoli i pogarszają się z czasem, należą: ból, który zwiększa się po okresie spoczynku oraz dłuższym używaniu stawu, bolesność, uczucie sztywności (najbardziej odczuwalne rano i po okresie unieruchomienia), zmniejszenie ruchomości stawu, uczucie przeskakiwania oraz zwiększanie czy zmiana obrysów stawu.

Zwyrodnienie stawów – kiedy udać się do lekarza?

Z lekarzem powinniśmy skontaktować się wówczas, gdy uczucie sztywności lub bólu jest odczuwalne od dłuższego czasu i nie możemy sobie z nim poradzić. Im szybciej zgłosimy się do specjalisty, tym krótszy będzie okres uczucia dyskomfortu i bólu. Współczesna medycyna potrafi skutecznie leczyć zwyrodnienia, niezależnie od tego, czy jest to zwyrodnienie stawu kolanowego, czy biodrowego.

Zwyrodnienie stawów – Przyczyny

Do przyczyn choroby zwyrodnieniowej, poza czynnikami genetycznymi, zaliczamy: choroby wieku dziecięcego, jak np.

dysplazja stawu biodrowego, wcześniejsze urazy, a w grupie osób ze zwiększonym ryzykiem są osoby w podeszłym wieku, ponieważ zmiany zwyrodnieniowe zwiększają się w ramach upływu lat.

Częściej ten problem dotyka kobiet, choć nie jesteśmy w stanie wytłumaczyć dlaczego tak się dzieje, a także osób otyłych oraz unikających systematycznej aktywności fizycznej.

Zwyrodnienie stawów – przyczyny, objawy, leczenie, operacja

Zwyrodnienie stawów – diagnoza

W jaki sposób można zdiagnozować chorobę zwyrodnieniową? Po dokładnym badaniu fizykalnym, przeprowadzonym przez ortopedę, wykonujemy najczęściej zdjęcia radiologiczne, dzięki którym jesteśmy w stanie ocenić stopień zaawansowania zmian zwyrodnieniowych oraz wdrożyć odpowiednie leczenie.

Zwyrodnienie stawów – leczenie

Do leków pierwszego rzutu zaliczamy leki przeciwbólowe, pozwalające ograniczyć nieprzyjemne objawy chorobowe, a co za tym idzie – zwiększyć funkcje pacjenta.

Poza lekami przeciwbólowymi bardzo ważna jest terapia fizykalna pod postacią systematycznej aktywności ruchowej, pozwalającej poprawić siłę i elastyczność mięśni wokół chorych stawów.

Daje to także możliwość zwiększenia zakresu ruchu oraz zmniejsza ból.

Jeżeli zmiany zwyrodnieniowe stawów są zaawansowane, musimy niejednokrotnie skłaniać się ku iniekcjom dostawowym.

Dostępne w dzisiejszych czasach preparaty medycyny regeneracyjnej – pod postacią komórek macierzystych – dają szansę na zatrzymanie procesu chorobowego i poprawę stanu pacjenta.

Jest to niezwykłe, ponieważ dotychczasowe leczenie ograniczało się jedynie do leczenia paliatywnego i nie miało wpływu na proces zwyrodnienia. Dostępna w naszej klinice terapia komórkami macierzystymi daje bardzo dobre rezultaty.

W przypadkach, gdy powyższe leczenie zawodzi, a zmiany zwyrodnieniowe są bardzo zaawansowane, leczeniem ostatecznym może się okazać endoprotezoplastyka stawu, czyli wszczepienie sztucznego stawu.

Koksartroza – przyczyny, objawy, postępowanie, ćwiczenia na zwyrodnienie stawu biodrowego

Zwyrodnienie stawów – przyczyny, objawy, leczenie, operacjafot. Adobe Stock

Spis treści:

Przyczyny koksartrozy (zwyrodnienia stawu biodrowego)

Przyczyny powstania zwyrodnienia stawów nie są do końca poznane. Wiadomo, że zdecydowana większość przypadków jest związana z wiekiem (u osób starszych, po 70.

You might be interested:  Choroba peyroniego – przyczyny, objawy, badania, leczenie, operacja

roku życia, choroba zwyrodnieniowa stawów występuje powszechnie).

 Jednak biorąc pod uwagę to, że zwyrodnienie stawów, w tym koksartroza, pojawia się również u osób młodych w wieku 20-30 lat, należy podejrzewać też inne czynniki będące podłożem choroby.

Naukowcy wśród przyczyn zwyrodnienia stawu biodrowego wymieniają m.in.:

  • wadę wrodzoną stawu biodrowego (dysplazję),
  • młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej,
  • urazy,
  • stany zapalne,
  • niektóre schorzenia (np. toczeń rumieniowaty układowy, chorobę Perthesa, staw Charcota),
  • czynniki związane ze stylem życia (ciężka fizyczna praca w niewygodnej dla stawu pozycji, obciążanie stawów, otyłość).

Jeżeli przyczyną koksartrozy jest uszkodzenie stawu przez chorobę, to zmiany zwyrodnieniowe rozwijają się najczęściej po kilku-kilkunastu latach od uszkodzenia.

Objawy koksartrozy

Do pierwszych objawów sygnalizujących koksartrozę, należą dolegliwości bólowe w obrębie biodra, ale mogą one również dotyczyć stawu kolanowego i kręgosłupa.

Ten objaw bywa mylący, ponieważ sugeruje zespół bólowy kręgosłupa lub chorobę stawu kolanowego. Ból występuje zwykle z przodu, w pachwinie i kolanie.

Promieniuje do kręgosłupa i tkanek położonych powyżej stawu.

Z czasem dolegliwości koncentrują się przede wszystkim w stawie biodrowym. Ból, opisywany przez chorych jako palący, nasila się podczas ruchu nogą i chodzenia.

W kolejnych fazach rozwoju koksartrozy pacjenci skarżą się na sztywność stawu biodrowego, ograniczoną zdolność ruchu w stawie biodrowym oraz przykurcze stawowe, którym towarzyszą zaniki mięśniowe (dotyczą uda i podudzia).

W badaniu rentgenowskim widoczne są zmiany zwyrodnieniowe. Należą do nich zwężenie szczeliny stawu biodrowego, nierówność głowy kości udowej, torbiele w głowie kości udowej i w panewce oraz narośla kostne (osteofity).

Badania obrazowe, obok wywiadu lekarskiego i stwierdzenia u chorego objawów, są niezbędne do rozpoznania zwyrodnienia stawu biodrowego.

Leczenie koksartrozy

Leczenie koksartrozy jest zależne od stopnia zaawansowania choroby.

W początkowej fazie stosuje się leki przeciwbólowe (paracetamol) i niesteroidowe leki przeciwzapalne NLPZ (np.

ibuprofen, diklofenak, ketoprofen) w postaci tabletek lub stosowanych miejscowo maści/żelu/aerozolu oraz zabiegi fizjoterapeutyczne w celu utrzymania jak najlepszej sprawności.

W zaawansowanym zwyrodnieniu stawu biodrowego wykonuje się aloplastykę stawu biodrowego. Operacja polega na zastąpieniu zużytego stawu sztuczną endoprotezą. Wyniki leczenia operacyjnego są bardzo korzystne. Chorzy wracają do aktywnej pracy, ból ustępuje i poprawia się zakres ruchów w stawie.

Do operacji kwalifikują się chorzy poniżej 70. roku życia, a podstawowe znaczenie w podjęciu decyzji o operacji ma występowanie bólu w czasie obciążenia i spoczynku. Niestety lista oczekujących na wstawienie nowego stawu jest bardzo długa, a na operację refundowaną przez Narodowy Fundusz Zdrowia trzeba czekać ponad rok.

Leczenie zwyrodnienia stawów można podzielić na dwa obszary: leczenie farmakologiczne i niefarmakologiczne.

W leczeniu farmakologicznym zwyrodnienia stawów, oprócz leków przeciwbólowych i z grupy NLPZ, stosuje się również w niektórych przypadkach glikokortykosteroidy, leki objawowe wolno działające w zwyrodnieniu stawów, kwas hialuronowy, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, preparaty komórek i cząsteczek bioaktywnych (np. komórki macierzyste, osocze bogatopłytkowe).

Leczenie niefarmakologiczne koksartrozy polega na:

  • edukacji pacjenta,
  • zmianie nawyków,
  • fizjoterapii,
  • pomocy ortopedycznej,
  • w niektórych przypadkach – leczeniu operacyjnym.

W leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów ważna jest też odpowiednia dieta. Powinna być bogata w:

  • produkty pochodzenia roślinnego,
  • tłuste ryby morskie,
  • olej rzepakowy i lniany,
  • orzechy, sezam, migdały.

Terapia koksartrozy powinna uwzględniać fizjoterapię (głównie kinezyterapię), a u osób z nadwagą również obniżenie masy ciała. Aby gimnastyka przyniosła efekt, serię ćwiczeń należy wykonywać regularnie, kilka razy w ciągu dnia. Dlatego tak ważne jest zaangażowanie i edukacja osoby chorej.

Terapia koksartrozy powinna uwzględniać fizjoterapię (głównie kinezyterapię), a u osób z nadwagą również obniżenie masy ciała. Aby gimnastyka przyniosła efekt, serię ćwiczeń należy wykonywać regularnie, kilka razy w ciągu dnia. Dlatego tak ważne jest zaangażowanie i edukacja osoby chorej.

Ćwiczenia wskazane dla osób ze zwyrodnieniem stawu biodrowego

Kinezyterapia, czyli „leczenie ruchem”, zalicza się do najważniejszych działań leczniczych u osób z koksartrozą. Jak pokazują badania, przynosi pozytywne rezultaty, a dzięki nim pacjenci odczuwają poprawę jakości życia i mniejszy ból.

Pacjentom ze zwyrodnieniem stawu biodrowego zaleca się ćwiczenia izometryczne, czyli wzmacniające mięśnie, siłowe.

Pomagają one odciążać staw biodrowy, wzmacniać siłę mięśniową w rejonie uszkodzonego stawu i poprawiają ogólną sprawność. Powinny być dobrane do potrzeb i możliwości pacjenta przez doświadczonego fizjoterapeutę.

Oprócz tego bardzo ważna jest codzienna umiarkowana aktywność, np. nordic walking, tai-chi, jazda na rowerze lub pływanie.

Leczenie w ramach fizjoterapii nie kończy się na ćwiczeniach. Osoby z koksartrozą mogą być skierowane na inne zabiegi rehabilitacyjne, np. krioterapię, ultradźwięki, elektroterapię lub działanie polem magnetycznym.

Co istotne, celem fizjoterapii jest nie tylko rozluźnianie napiętych mięśni i ich wzmacnianie, odciążanie stawu biodrowego, przeciwdziałanie przykurczom, ale też edukacja.

Osoba z utrudnionym chodzeniem powinna być poinstruowana przez fizjoterapeutę, jak stosować pomoc ortopedyczną (kule, laskę, stabilizatory stawów, balkoniki), oraz jak chronić uszkodzony staw podczas codziennego funkcjonowania.

Należy pamiętać, że osoby z koksartrozą nie powinny przeciążać stawu długotrwałym staniem, męczącymi spacerami, podnoszeniem ciężarów czy wędrówką po nierównym terenie.

Zwyrodnienia stawów nie da się wyleczyć, jednak można hamować jego postęp i zapobiegać dalszym konsekwencjom zdrowotnym. Należy pamiętać, że wiele zależy od samego chorego, jego motywacji, zaangażowania, systematyczności oraz często od zmiany codziennych nawyków.

Więcej na temat zdrowia stawów:Stawy do naprawy – jak rozpoznać zwyrodnienie?Dieta na chore stawy – co jeść, a czego unikać?Zwyrodnienie stawów – przyczyny i objawy choroby, metody leczeniaBól stawów – jak stosować ciepłe i zimne okłady6 sposobów na zachowanie zdrowych kości, stawów i ścięgien

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Choroba zwyrodnieniowa stawów jej podział i możliwe leczenie

Choroba zwyrodnieniowa stawów powoli niszczy chrząstkę – gładką i elastyczną tkankę, która otacza kości stawów, umożliwiając im przesuwanie się w sposób niepowodujący tarcia. Jest to jedna z najbardziej rozpowszechnionych chorób na świecie. Po przekroczeniu 60.

roku życia tylko dwie na dziesięć osób nie są dotknięte tym schorzeniem. Nie chodzi tutaj jedynie o dolegliwość, która nieuchronnie pojawia się w podeszłym wieku. W rzeczywistości zwyrodnienia stawów dotyczą także osób poniżej 40. roku życia.

Proces ten jest powolny, lecz nieodwracalny: z czasem chrząstka się rozrzedza, a następnie pęka; pogorszeniu ulega również stan samej kości.

Choroba zwyrodnieniowa stawów

Zwyrodnienia stawów może dotyczyć wszystkich stawów, jednak niektóre z nich są narażone na to schorzenie w większym stopniu, niż pozostałe. W zależności od lokalizacji wyróżniamy:

  • zwyrodnienie stawów i kręgów szyjnych;
  • zwyrodnienie stawów kręgosłupa odcinka lędźwiowego;
  • zwyrodnienie stawu kolanowego;
  • zwyrodnienie stawu biodrowego.

Okresy bólu przeplatają się z okresami, w których ból praktycznie nie występuje. Nie oznacza to, że raz powstałe uszkodzenia cofną się. Wręcz przeciwnie, z biegiem lat mają tendencję do pogłębiania się. Lekarze wyróżniają dwie główne postaci zwyrodnienia stawów:

  • pierwotną chorobę zwyrodnieniową kości i stawów – przyczyna tej choroby wiąże się z jakością chrząstki występującej u danej osoby; jest ona słabsza i delikatniejsza niż chrząstka prawidłowa i w związku z tym nie znosi obciążeń tolerowanych u innych osób;
  • wtórną chorobę zwyrodnieniową kości i stawów – jest ona następstwem innych chorób, np. cukrzycy, dny moczanowej lub zmian struktury kostnej; powoduje brak równowagi i przeciążenie określonego miejsca, np. stawu biodrowego lub kolanowego.

Jak się objawia

W zwyrodnieniu stawów i kręgów szyjnych, oprócz bólu i sztywności karku może wystąpić  również ból barków i ramion. Czasami objawy zwyrodnień stawów maja postać drętwienia, braku czucia w obrębie ramienia i ręki, braku siły w mięśniach, szczególnie w godzinach porannych lub w nocy.

Zaburzenia te są wynikiem ucisku na nerwy, które rozgałęziają się od kręgosłupa do ramienia. Ucisk na naczynia krwionośne, które przechodzą przez kręgi szyjne i zasilają mózg, może powodować zawroty głowy, podwójne widzenie, bóle i zawroty głowy przy zmianie pozycji.

W bardzo rzadkich przypadkach kompresja nerwów może powodować paraliż nóg i utratę kontroli nad pęcherzem moczowym.

Choroba zwyrodnieniowa stawów i kręgów szyjnych, nawet w zaawansowanej fazie może przebiegać bezobjawowo albo wręcz przeciwnie – objawy zwyrodnień stawów mogą powodować silny ból nawet wtedy, kiedy mają łagodny charakter.

Objawy zwyrodnień stawów odcinka lędźwiowego kręgosłupa mogą występować w postaci ostrej lub przewlekłej:

  • postać ostra pojawia się raptownie jako nagła blokada- bardzo często w wyniku przeciążenia; ból występuje poprzecznie w dolnej części pleców i może się rozprzestrzeniać wzdłuż nerwu kulszowego (rwa kulszowa);
  • postać  przewlekła może pojawić się po jednym lub kilku nagłych atakach bólu; ból jest mniej dotkliwy, lecz ciągły, nasila się pod wpływem przeciążenia i długotrwałego stania.

W przypadku zwyrodnienia stawu kolanowego zwykle zgłaszany jest ból w rzepce, wewnątrz kolana i z tyłu. Ból jest bardziej odczuwalny przy schodzeniu, niż przy wchodzeniu po schodach. Niekiedy staw puchnie wskutek zwiększenia się ilości płynu śródstawowego (zaostrzenie zapalne), czasem występuje zmniejszenie ogólnej masy mięśni uda.

Zapalenie stawów biodrowych (choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych) objawia  się bólem miejscowym, występującym najczęściej w pachwinie, po wewnętrznej stronie ud i kolan.

Ból, który początkowo nie jest zbyt intensywny, mija podczas odpoczynku, po czym  po wznowieniu ruchów wraca, następnie uspokaja się i przychodzi ponownie, np. podczas spaceru.

Chory na chorobę zwyrodnieniową stawów biodrowych  często odczuwa ból przy zakładaniu butów, skarpet czy spodni, przy schodzeniu ze schodów lub podczas  krzyżowania nóg.

You might be interested:  Pieczenie w przełyku – jakie są przyczyny uczucia piekącego przełyku?

Najczęstsze przyczyny

Najczęstszą przyczyną zapalenia i bólu stawów szyjnych jest przyjmowanie nieprawidłowej pozycji ciała. Trzymanie szyi w zgiętej pozycji powoduje poważne przeciążenie kręgów szyjnych.

Nadmierne, wielogodzinne przeciążenie mięśni prowadzi do nagromadzenia się toksycznych substancji powodujących stany zapalne, ograniczenie możliwości poruszania się i ból. Uważa się, że zwyrodnienie kości i stawów jest wywołane przez kilka przyczyn.

Mogą one mieć charakter wrodzony, co sprawia, że układ chrzęstny niektórych osób jest mniej odporny niż u innych. Mogą też mieć podłoże hormonalne, co wyjaśnia, dlaczego u kobiet choroba zwyrodnieniowa stawów występuje najczęściej po okresie menopauzy. Niewielkie, lecz powtarzające się ciągle urazy, np.

związane z wykonywaną pracą lub uprawianym sportem są prawdopodobnie powodem, dla którego zwyrodnienia stawów u osób przed ukończeniem 45. roku życia występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet.

Zapobieganie

Jedną z przyczyn choroby zwyrodnieniowej stawów jest nadmierne zużycie stawów na skutek przeciążenia. Warto wyrobić u siebie pewne nawyki postępowania i styl życia, który wspomoże farmakologiczne leczenie zwyrodnień stawów. W związku z tym należy:

  • kontrolować masę ciała – zmiany zwyrodnieniowe dotykają częściej osób otyłych. Obliczono, że jeśli opieramy się tylko na jednej stopie, 1 kg nadwagi powoduje powstanie obciążenia biodra, wynoszącego 4,4 kg;
  • utrzymywać aktywność fizyczną – ćwiczenia wzmacniające i rozciągające mięśnie, wykonywane w sposób rozważny, pomagają zmniejszyć ból. Natomiast wiele osób z chorobą zwyrodnieniową stawów nie wykonuje żadnej aktywności fizycznej, ponieważ mają one syndrom oszczędzania stawów dotkniętych schorzeniem;
  • łagodzić najbardziej bolesne epizody zapalenia przy pomocy leków i innych środków;
  • unikać narażania stawów na powtarzające się urazy – niektóre zawody i sporty narażają stawy na częste urazy, co sprzyja tej chorobie;
  • unikać niewłaściwych pozycji ciała – niektóre ruchy wykonywane przy podnoszeniu ciężarów, sposób siadania, wstawania czy chodzenia narażają stawy na niepotrzebny wysiłek.

Leczenie

W celu złagodzenia dolegliwości bólowych stosuje się leczenie zwyrodnień stawów w postaci kuracji lekami przeciwbólowymi, przyjmowanymi codziennie. Pomocne mogą być również leki przeciwzapalne i rozluźniające mięśnie, które zawsze należy przyjmować pod ścisłym nadzorem lekarza.

Choroba zwyrodnieniowa stawów – Leczenie

Istnieje wiele sposobów leczenia chorób zwyrodnieniowych, jednak najważniejsze jest, aby leczenie było kompleksowe obejmujące:

  • leczenie niefarmakologiczne (odpowiedni tryb życia, żywienie, odchudzenie, stosowanie wkładek do obuwia, ćwiczenia zwiększające masę mięśniową)
  • leczenie farmakologiczne (przyjmowanie leków)
  • rehabilitację fizyczną (kinezyterapia i fizykoterapia)

FILOZOFIA LECZENIA I REHABILITACJA

W przypadku, kiedy przyczyna powstania choroby jest nieznana leczenie skupione jest na likwidowaniu objawów i modyfikacji przebiegu choroby, natomiast jeśli przyczyna choroby jest znana, leczenie dotyczy zarówno przyczyny, jak i objawów i przebiegu choroby. Każdy chory jest leczony w sposób zależny od rodzaju i postępu schorzenia.

Leczenie zachowawcze obejmuje leczenie farmakologiczne jak i fizjoterapeutyczne. Jego Celem jest zmniejszenie objawów i umożliwienie wprowadzenia ćwiczeń usprawniających.

Osoby z chorobą zwyrodnieniową stawów biodrowych i kolanowych powinny unikać miękkich, głębokich foteli, powinny one siedzieć na prostych i twardych krzesłach, spać na twardym łóżku, dbać o prawidłową postawę ciała, stale prowadzić odpowiednią aktywność fizyczną, oraz odciążać chory staw przez odpoczynek a w późniejszym okresie poprzez używanie laski czy kul.

Dobrze dobrane ćwiczenia, mające na celu utrzymanie odpowiedniej siły i elastyczności mięśni, utrzymanie maksymalnej bezbolesnej ruchomości stawów i zapobiegające przykurczom stawowym pomagają spowolnić postępowanie choroby, szczególne znaczenie mają tutaj ćwiczenia w odciążeniu.

Pamiętajmy również o odpoczynku w ciągu dnia, aby chore stawy nie były nadmiernie przeciążane i eksploatowane. Należy również zaznaczyć, że unieruchomienie nawet na niezbyt długi okres może doprowadzić do zaostrzenia choroby i do ostatecznego efektu choroby zwyrodnieniowej czyli usztywnienia stawu w pozycji wymuszonej.

Należy zredukować masę ciała, unikać jednostajnych przeciążeń zwłaszcza w skrajnych pozycjach chorego stawu (pełne zgięcie czy wyprost).

Zabiegi fizykoterapeutyczne stosowane w chorobie zwyrodnieniowej stawów:

  • Elektroterapia: jonoforeza, prądy interferencyjne, TENS
  • Jeśli ból jest spowodowany zmianami w tkance łącznej u osób młodych na początku choroby zaleca się zabiegi poprawiające krążenie miejscowe, zapobiegające zmianą w odżywieniu tkanek, przygotowujące do ćwiczeń takie jak: gorące kąpiele, okłady borowinowe, masaż, solux, ciepłe okłady żelowe. W ciężkich zmianach przeciwwskazane są: gorące kąpiele, okłady borowinowe, parafinowe i Fango, DKF zabiegi te mogą bowiem nasilać współistniejące zmiany osteoporotyczne.
  • Leczenie zimnem daje efekty: przeciwbólowe, przeciwobrzękowe i przeciwzapalne
  • Laseroterapia i pole magnetyczne

FARMAKOTERAPIA

W przypadku choroby zwyrodnieniowych jednym z najbardziej uciążliwych objawów jest ból, którego nasilenie jest całkowicie indywidualna sprawą chorego. Leki które stosujemy żeby z nim walczyć i zmniejszyć stan zapalny to:

1) Niesteroidowe Leki Przeciwzapalne (NLPZ) – działają przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i przeciwzapalne, to m.in. paracetamol, diklofenak, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, indometacyna, ketoprofen, naproxen, piroksykam, sulindak.

Leki te mogą być podawanie doustnie, doodbytniczo lub stosowane miejscowo na skórę pod postacią kremów, maści czy żeli.

Jeżeli ból jest niewielki lub występuje na niedużej powierzchni, wystarczy zastosować żel, krem lub maść na bolące miejsce a w przypadku bardziej nasilonych dolegliwości wskazane są doustne lub doodbytnicze formy leków.

2) Glikokortykosteroidy – podaje się bezpośrednio do bolącego stawu lub w jego okolicę. Leków tych nie wolno podać więcej niż 1- 3 iniekcji w ciągu roku, bo większa ilość substancji wstrzykniętej może doprowadzić do szybszego i większego zniszczenia stawu.

3) Leki zmieniające przebieg choroby – wśród nich suflasalazyna, D-penicylamina, preparaty złota, leki immunosupresyjne np. metotreksat. Leki modyfikujące, immunosupresyjne czy steroidy są znacznie silniejsze. Mogą jednak wywołać różne działania niepożądane takie jak wymioty nudności, bóle głowy, wymioty, zaczerwienienie i swędzenie skóry z wysypką, zaburzenia żołądkowo jelitowe, biegunki.

4) Leki miorelaksacyjne – wiele z nich działa również uspokajająco i przeciwlękowo, to np. tetrazepam, tolperizon.

5) Leki poprawiające krążenie i metabolizm tkanek – stosuje się wtedy, gdy zakładamy udział patologii naczyń krwionośnych w patogenezie zwyrodnień stawów, które często współistnieją z żylakami kończyn dolnych, do takich leków należy m.in. diosmina.

6) Leki zawierające składniki chrząstki stawowej – glukozamina, siarczan chondroityny, kolagen, witamina C. Leki teoretycznie powodujące wbudowywanie składników chrząstki poprawiające poślizg stawów – wywierają one dodatni efekt na pacjentów w niezbyt zaawansowanych stadiach choroby. Duże badania na temat ich skuteczności prowadzone są obecnie w USA

7) Iniekcje z kwasu hialuronowego – różne preparaty w postaci podawanej do stawu 1 – 3 do 5 razy w odstępach tygodniowych. Zawierają kwas hialuronowy naturalny składnik mazi stawowej poprawiają poślizg, odżywienie chrząstki. Działają nie dłużej niż 6 miesięcy

  • 8) Iniekcje homeopatyczne – zawierające wyciągi z ziół a także wyciąg z łożysk zwierzęcych mają na celu stymulację gojenia i zmniejszenie stanu zapalnego
  • 9) Iniekcje z autogennych czynników wzrostowych – w naszym kraju nierozpowszechnione jako leczenie dostawowe, często jednak wykonywane w innych krajach Europy, również mają na celu stymulację gojenia, zmniejszenie stanu zapalnego i teoretycznie zwiększenie potencjału organizmu do regeneracji chrząstki.
  • LECZENIE CHIRURGICZNE
  • W przypadku gdy leczenie zachowawcze nie skutkuje i ból jest bardzo uciążliwy (główne wskazanie) albo występują duże zniekształcenia stawów, uniemożliwiające samodzielne funkcjonowanie, można przeprowadzić leczenie operacyjne. W zależności od rodzaju choroby stosuje się:
  • operacje usuwające zapalnie zmienione i zniszczone tkanki, zmniejszające występujące przykurcze (artroskopie)
  • operacje korygujące ustawienie kości i powierzchni stawowych (osteotomie)
  • operacje wymieniające powierzchnie stawowe (endoprotezoplastyki) – wycięcie zniszczonych części stawu i zastąpieniu ich nowymi elementami metalowymi lub plastikowymi.
  • operacje usztywniające staw
  • operacje korekcyjne – Przy znacznym uszkodzeniu stawów, np. rąk, chirurgicznie koryguje się przebieg ścięgien i ustawienie kości, co prowadzi do poprawy funkcji dłoni.

Choroba zwyrodnieniowa stawów ( kliknij aby dowiedzieć się więcej o chorobie )

Konrad Malinowski

Choroba zwyrodnieniowa stawów (artroza) – przyczyny i leczenie

Zmiany zwyrodnieniowe chrząstki stawowej to główna przyczyna artrozy – najczęściej spotykanej choroby narządu ruchu. Zwyrodnienia mogą dotyczyć każdego stawu, choć najczęściej diagnozowane są w obrębie kolan i bioder.

 W odróżnieniu od reumatoidalnego zapalenia stawów, przyczyną choroby nie jest ogólnoustrojowy proces zapalny, a miejscowe zużywania się chrząstki stawowej.

Proces ten najczęściej wynika z wieku – zwyrodnienia stawów pojawiają się przede wszystkim u seniorów, sprzyjają im nadmierna masa ciała i aktywności obciążające stawy.

Choroba zwyrodnieniowa wynika ze zużywania się i zwyrodnienia tkanek chrząstki stawowej, warstwy podchrzęstnej kości, płynu stawowego, torebki stawowej, więzadeł i mięśni, czyli wszystkich tkanek budujących staw.

W przebiegu choroby, w jej zaawansowanym stadium,  poza uszkodzeniami chrząstki dochodzi do przebudowy kości z tworzeniem wyrośli kostnych, stwardnienia warstwy podchrzęstnej oraz do powstawania torbieli podchrzęstnych. Chrząstka stawowa pełni rolę amortyzatora na styku kości.

Jeśli z jakichś powodów jest jej mniej lub jest ona gorszej jakości, zaczynamy odczuwać bóle w stawach i jest to pierwszy krok w rozwoju choroby zwyrodnieniowej. Do uszkodzeń kolejnych struktur – kości pod chrząstką, torebki stawowej, wiązadeł, ścięgien i mięśni – dochodzi wraz z czasem trwania choroby.

Charakterystyczne dla artrozy są okresy zaostrzeń i remisji. Choroba zwyrodnieniowa stawów to jedna z najczęstszych przyczyn orzekania o niepełnosprawności.

Sprawdź: Suplementy na stawy

Objawy choroby zwyrodnieniowej stawów

Do najbardziej charakterystycznych objawów choroby zwyrodnieniowej stawów zalicza się:

  • ból stawów – najbardziej charakterystyczny jest tzw. ból startowy, który pojawia się na początku ruchu. Ból narasta podczas aktywności fizycznej oraz przy zmianie pogody. Zaawansowanej postaci choroby pojawia się także ból spoczynkowy (np. w nocy).
  • sztywność stawów – sztywność pojawia się po dłuższym bezruchu (po nocy, po przebywaniu przez dłuższy czas w tej samej pozycji)
  • ograniczenie ruchomości w stawie – niemożność pełnego rozprostowania łokcia czy kolana. Zdarza się, że ograniczenia te powstają nagle, w wyniku oderwania się fragmentu chrząstki stawowej.
  • „trzeszczenie” w stawach – brak dostatecznej ilości zdrowej chrząstki powoduje, że podczas ruchy kości trą o siebie, co objawia się charakterystycznym trzeszczeniem.
  • poszerzone obrysy stawów – wynikające z wysięków oraz typowych dla zwyrodnienia wyrośli kostnych.
You might be interested:  Drgawki (konwulsje) – przyczyny, rodzaje, pierwsza pomoc, leczenie

Tu kupisz: Maści przeciwbólowe i rozgrzewające

Choroba zwyrodnieniowa stawów determinowana jest przez wiele czynników, zarówno takich na które nie mamy wpływu, jak i takich które możemy modyfikować.

Do pierwszej grupy zaliczyć należy wiek – jest to choroba seniorów, a nie ludzi młodych (choć pierwsze objawy mogą pojawić się między 40. a 60.

rokiem życia); płeć żeńską – kobiety chorują częściej i choroba bywa u nich bardziej zaawansowana, niedobór estrogenów, zwiększoną gęstość kości oraz obciążenie genetyczne. Czynniki ryzyka, na które mamy wpływ:

  • masa ciała – im większa, tym bardziej obciąża stawy. Redukcja masy to konieczność, by złagodzić ból wynikający z niszczenia chrząstki oraz powstrzymać progresję zwyrodnienia. W wielu przypadkach wystarczy schudnąć, by ból stawów całkowicie ustąpił
  • siedzący tryb życia i brak kondycji – to osłabia mięśnie otaczające staw i zaburza płynność ruchu
  • sporty obciążające stawy – podnoszenie ciężarów, piłka nożna, zapasy, taniec zawodowy to aktywności, które powodują niekorzystne przeciążenia
  • praca w określonej pozycji – wymagająca częstego klęczenia, długiego stania itp.
  • dysplazje stawów, urazy – które wymagają rehabilitacji, stosowania wkładek ortopedycznych czy interwencji chirurgicznych
  • choroby przewlekłe – cukrzyca, RZS, osteoporoza

Jak leczyć chorobę zwyrodnieniową stawów

Aby zahamować zmiany zwyrodnieniowe konieczne jest postępowanie wielotorowe, zależne od stopnia ich zaawansowania.

Choroba zawsze wymaga modyfikacji stylu życia – redukcji nadwagi, zmiany pracy jeśli wymaga ona długotrwałego przeciążenia stawów, nieuprawiania obciążających stawy sportów, a zastąpienie ich aktywnościami, które wzmacniają mięśnie wokół stawu oraz poprawiają zakres ruchu.

Warto korzystać też z odciążającego sprzętu ortopedycznego – wkładek do butów, ortez, kul oraz obuwia ortopedycznego. Wyeliminowanie czynników, które prowadzą do zwyrodnienia, w połączeniu z farmakoterapią i fizykoterapia w wielu przypadkach pozwalają uniknąć leczenie operacyjnego.

Czytaj więcej: Co na ból? Jakie leki stosować w bólu ostrym i przewlekłym?

Leki stosowane przy chorobie zwyrodnieniowej mają za zadanie łagodzić dolegliwości bólowe.

  • paracetamol – jest stosowany do łagodzenia słabego i umiarkowanego bólu, należy pamiętać, by nie przekraczać maksymalnej dawki, czyli 4 g paracetamolu na dobę;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne – ich zadaniem jest uśmierzenie bólu i zmniejszenie stanu zapalnego; mogą być podawane doustnie, domięśniowo lub miejscowo na skórę; po NLPZ należy sięgnąć wówczas, gdy terapia paracetamolem nie przynosi poprawy; ze względu na ryzyko działań niepożądanych (uszkodzenie nerek, wątroby, wrzody – zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego) należy przestrzegać dawkowania i nigdy nie stosować jednocześnie dwóch leków z tej grupy;
  • opioidy – stosuje się w okresach zaostrzenia choroby, przy silnych bólach zawsze w porozumieniu z lekarzem i tylko przez pewien czas (mają działanie uzależniające).
  • Wolno działające preparaty na chorobę zwyrodnieniową, niektóre dostępne tylko na receptę, poprawiające funkcję stawu , modyfikujące strukturę , działające także przeciwbólowo. Zawierają one siarczan chondroityny, siarczan glukozaminy, kwas hialuronowy.

Sprawdź: Leki na ból mięśni i stawów

Suplementy przy bólu stawów

Wśród suplementów diety, które mają udowodnione korzystne działanie przy chorobie zwyrodnieniowej wymienić należy preparaty z siarczanem glukozaminy, składnikiem naturalnie występującym w mazi stawowej płynie stawowym. Glukozamina zatrzymuje wodę w tkankach łącznych, dzięki czemu są giętkie i sprężyste.

Preparaty z glukozaminą należy przyjmować przez dłuższy czas. Glukozaminę można też dostarczać organizmowi wraz z dietą bogatą w skorupiaki i owoce morza. W płynie maziowym i chrząstce stawowej obecny jest też kwas hialuronowy – kolejny składnik preparatów wspomagających stawy.

Kwas ten ma właściwości przeciwzapalne, amortyzujące drgania i ciężary mechaniczne, pomaga w utrzymaniu lepkości płynu maziowego oraz gładkiej powierzchni chrząstki. Obok glukozaminy substancją często spotykaną w preparatach wspierających kondycję stawów jest chondroityna.

Jej zadaniem jest ochrona powierzchni stawowych przed uszkodzeniem oraz zapewnienie elastyczności tkankom. Chondroityna jest jednym z głównych składników chrząstki stawowej, jej zadaniem jest ograniczenie tarcia pomiędzy elementami kostnymi stawu.

Badania na temat suplementów diety na stawy nie są jednoznaczne. Niemniej istnieją przesłanki, że stosowanie równocześnie siarczanu glukozaminy i siarczanu chondroityny może zahamować rozwój choroby zwyrodnieniowej stawów, zmniejszyć dolegliwości bólowe oraz przyczynić się do regeneracji chrząstki.

Zwyrodnienie stawu biodrowego — przyczyny, leczenie, ćwiczenia

Koksartroza, czyli choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego występuje często i jest jedną z głównych przyczyn odczuwania bólu u osób po pięćdziesiątce. Nie da się wyleczyć tej dolegliwości, ale można hamować jej postęp. U kogo się rozwija oraz jak z nią skutecznie walczyć?

Koksartroza to jedno z najczęściej występujących schorzeń narządu ruchu. Uznawana jest za chorobę cywilizacyjną, ponieważ zaraz po chorobach układu krążenia stanowi główny powód niepełnosprawności w społeczeństwie europejskim. W Polsce cierpi na nią ponad 3 mln osób. 

Zwyrodnienie stawu biodrowego — objawy

Osoby ze zwyrodnieniem stawu biodrowego skarżą się na palący ból, który nasila się podczas aktywności fizycznej, a ustępuje podczas spoczynku. Pojawia się przede wszystkim w miejscu zmian zwyrodnieniowych, w tym przypadku w okolicy stawu biodrowego, ale nierzadko promieniuje do uda i kolana.

W początkowej fazie koksartrozy ból może najpierw wystąpić w stawie kolanowym (wynika to z podrażnienia nerwu zasłonowego w biodrze). Drugim objawem tej choroby jest sztywność (po nocy lub dłuższej bezczynności), a także ograniczona zdolność ruchu w obrębie stawu. Mogą pojawić się obrzęki, zaniki mięśniowe (dotyczą uda i podudzia) oraz przykurcze.

Część objawów widoczna jest w badaniu radiologicznym — przede wszystkim utrata chrząstki stawowej, torbiele i narośla kostne (osteofity).

Leczenie koksartrozy polega głównie na działaniu przeciwbólowym i hamowaniu postępu zmian. Choć choroba zwyrodnieniowa stawów została opisana na początku XX wieku, do dziś nie wiadomo, co konkretnie prowadzi do jej rozwoju. Nie ma jednej przyczyny, którą można w porę namierzyć i dzięki niej zapobiec dolegliwości lub ją skutecznie wyleczyć.

Przyczyny zwyrodnienia stawu biodrowego

Istnieją podejrzenia, co do przyczyn koksartrozy. Badania nie są jednak w pełni zgodne. Przykładowo na wzrost ryzyka zwyrodnień narządu ruchu wpływa starzenie się, zmiany tego typu wynikają poniekąd z naturalnych procesów kostnienia i zużywania stawu związanych z wiekiem.

Jednakże zwyrodnienie stawu biodrowego dotyka również ludzi młodych, nawet przed 30. rokiem życia, co sugeruje inne niż wiek czynniki sprzyjające. Specjaliści wskazują m.in. na wadę wrodzoną stawu biodrowego (dysplazję), urazy, zapalenie, niektóre schorzenia (np. toczeń rumieniowaty układowy, chorobę Perthesa, staw Charcota), a także styl życia (m.in.

ciężką fizyczną pracę w niewygodnej dla stawu pozycji, obciążanie stawów, otyłość). 

Leczenie choroby zwyrodnieniowej 

Zwyrodnienia stawów nie da się wyleczyć, ale można hamować przebieg choroby i przeciwdziałać dalszym zmianom. Jest to działanie złożone.

Pacjent powinien zdawać sobie z tego sprawę, ponieważ powodzenie terapii w dużej mierze zależy od niego — od zaangażowania, systematyczności, często zmiany trybu życia.

Celem leczenia jest przede wszystkim łagodzenie/zlikwidowanie bólu, przywrócenie możliwości ruchowych, hamowanie rozwoju choroby i edukacja chorego. By to osiągnąć, potrzeba działań na kilku płaszczyznach: farmakologicznej i niefarmakologicznej, czasem konieczna jest operacja. 

Jeżeli NLPZ nie mogą być zastosowane, można wprowadzić do terapii opioidowe leki przeciwbólowe (jako ostateczność). Niekiedy zalecana jest operacja polegająca najczęściej na wszczepieniu protezy stawu biodrowego (inaczej endoprotezoplastyka).

Kwalifikują się do niej chorzy poniżej 70. roku życia, a podstawowe znaczenie w podjęciu decyzji o operacji ma występowanie bólu w czasie obciążenia i spoczynku.

Niestety, liczba oczekujących na endoprotezoplastykę stawu jest ogromna, a w kolejce do operacji w ramach NFZ osoby chore czekają dłużej niż rok. 

W parze z leczeniem doraźnym idzie fizjoterapia (głównie ćwiczenia), a u osób z nadwagą również obniżenie masy ciała. Gimnastykę należy wykonywać regularnie, codziennie po kilka razy, aby przyniosła pożądany efekt. Dlatego tak ważne jest zaangażowanie samego pacjenta. 

Ćwiczenia pomocne w zwyrodnieniu stawu biodrowego

Badania jasno dowodzą, że kinezyterapia, czyli „leczenie ruchem” przynosi pozytywne rezultaty w terapii choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego. Osoby, które regularnie wykonują ćwiczenia zalecone przez fizjoterapeutę odczuwają poprawę jakości życia i przede wszystkim mniejszy ból. 

Kinezyterapia skierowana do osób z koksartrozą to głównie ćwiczenia izometryczne, pomagające w odciążaniu stawów, na wzmocnienie siły mięśniowej w rejonie chorego stawu i ćwiczenia poprawiające ogólną kondycję. Ważne jest to, aby były dobrane do potrzeb pacjenta przez doświadczonego fizjoterapeutę.

Lekarz specjalista może zalecić też inne zabiegi w ramach fizjoterapii, np. krioterapię, ultradźwięki, elektroterapię lub działanie polem magnetycznym. Osobom z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego zalecana jest także codzienna umiarkowana aktywność, np.

w formie nordic walking, jazdy na rowerze, pływania, ćwiczeń na stepperze, na nartach biegowych oraz tai-chi. 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *